libanii opera

발행: 1906년

분량: 557페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

Ι IBANI ORATIO XXXVIII 20. Οὐτοι μὲν ου σωφρονησουσί ποτε και τί ποιοῖντες Γαυδεντίω χαριοονται, γνώσονται, δίκαια δ' αν

ἐγκαλέσαιμι καὶ τη βουλη τον ἀλάστορα Οοτον τε - λείας ξιωκυία ον εἰς μεν κεινης κατάλογον ἐνέγρα-R II 351 εν ῆ μεγίστη των αρχον, τρυφῆ ἀφεῖσαν οἱ λαβόντες. και βουλευτὰς μεν απαιτούντων ων πραγμάτων ου εἶναί φασιν, αλλ οδέρονται τους κπολλον ὀλίγους, σπερ οἱ κατενεχθέντες εἰς μικρον ἀργύριον ἐκ μεγάλων χρημάτων τῖν οἴκων, τούτω δε1 δεδώκασιν ἄχρηστον αυτη κεκτησθαι τηλουσίαν οἴεαυτοῖς βοηθοῖντες οsτε της ἐνεγκούσης κηδύμενοι τηντε του δικάσαντος ψηφον μάταιον εἶναι ποιοῖντες. 21. AλV υ περὶ τοῖτον μόνον τοιαύτη, φασίν, στί. τοBτο δε ἐστιν ουχὶ μηδὲν ἀδικεῖν, ἀλλα1 διὰ πολλον ἀδικεῖν της γαρ sτω πεπραγυίας βουλης ἡ δήπου το τὰ τοιαυτα ἀρπάζειν, ἀλλα μη προῖεσθαι. απαντας μεν ουν χρην π τὰς λειτουργίας ἄγειν καὶ μηδενὶ διὰ μηδένα τὴν δικον ταύτην παρέχειν ἐλευθερίαν. 22. εστι δὲ πολλω τοsτο ἐκείνων δεινύ- 20 τερον και τοσοέτω γε, σωπερ οὐκ ἴσα τὰ βεβιωμένα Σιλβαν τε και ἐκείνων κάμω τι γαρ αν τις εἴποι περί γε ἐκείνων τοιουτον ουδέν. ἀλλ εχουσι μίαν R II 352 ταύτην αἰτίαν την του μὴ βούλεσθαι λειτουρ-

332쪽

LIBANI ORATIO CONTRA SILVANUM 263γεῖν, πατέρας δε ου κατεδουλώσαντο ουδε φύβοις καὶ λιμ παρέδωκαν ουδ αποθανόντων ἐγελασαν οὐδετους διδασκάλους χθροὐς νόμισαν Ουδ οσα ἐνην κατέβλαψαν.23 'εσθω τοίνυν ὴ βουλὴ του κακίστου καὶ επειδὴ τὰς αλλας διαπέφευγε δίκας, ταῖς γε περὶ τοfτοδαπάναις ταπεινωθήτω καὶ τ των φθαλμον ποθε- μενος θράσος γενέσθω πως μετριώτερος.

333쪽

XXXIX.

Oratio inscripta, qντιόχω - παραμυθητικός, mi inanitis Antiochum praeceptorem artis rhstoricas' donox a Miridomo ), cunno abiectissimo, illata consolatur, sod stiam ut vindiciat sumat commonet, orporis sere finibus circumscripta mansit. arvus igitur numerus codicum est quibus ad nostram aetatem perventi; Sunt autem hi novem:

t. I p. 41 sq. et supra p. 251. Contulit milia Socrates ugeas. 3. Monacensis gr. 483 lini Augustanus A)saec. X fol. 178. Videri I p. 15 sq. Contuli. 4. Vaticanus Palatinus ri 282 facta XIV fol. 289. correctus est manu tortia exi vel huius simillimo codice. id LI p. 20 sq. et t. II p. 509. Contuli.1 Si hic idem est, vuleiair, cf. p. 28, 3 et 276, 16 almae

Antiocinas illo rhetor hiem Libanius mastra, Icario comiti Orientis commendaverat p. 28, 1 sq.), oratio ante annum 384 scripta esse dicenda est. Nam hunc in initio potius curriculi vitae monstra. παραμυθητικός cf. p. 267, 11 sq. 276, 16 sq.). Alia temporis in licia desunt. Nam verbia αὐτον ἐκεῖνον . 267, 24 et sevientibus Proclum significari id 1od Reishius suspicatus est, a nexu sententiariam cs. p. 267 3 sq. abhorael. Cf. Siever

sium p. 264, 204 1 Orationem amam numero habet aamam tempus incerium est.

2 in p. 73, 13.3 Nomen fictum ess recto Reishius p. 353 not. 6 coniecisse videtur CL L s. D. XC ed Thalli.

334쪽

MBAM CONSOLATORI AD ANTIOCHUM

5. ne Hennamon sis 10618 sol. 70 fasci XVII XVIIIa Leonardo Adam fialatino descriptus. Videri I p. 282 sq.

6. Vaticanus UrMnas gr. 126 anno 1316 exaratus fol. 233'. sido I p. 216s 1 et 236. Contuli. 7. Marcianus append. XCI saee. XIV fol. 251. Vid t. I p. 217 sq. Contuli.8. Vindobonensis nil gri XCΙΠ saeta XII fol. 21. id t. I p. 35 sq. st 236. Contuli.9. aris Dius Suppl. 656 saec. XV fol. 16 3'. Vide p. 234. Liacunis compli ira Diis communi is p. 268,10 et 276,17)omnes codices ad eundem arcne yphim redire palam fit. Superstites in duas discedunt familias, Iallum altera odicinus V et arisino, prior elimiis continetur. RationeInmiae inter singulos intercedit, e temnitas p. 189 proposito disces. Unum addo, inter P et I tenere locum. Cheltennaanensem et Parisinum an apparatu critico exclusi, wiomam prior e , alter e V si uius simillimo co- dies neglegentissime descriptus sit Duos locos ex oratione inscripta. προς ντίοχον κατὰ Μιξιδήμου laudavit Macarius Dryso cephalus. )inatio primam ex L codico a Bongio vannio Venetiis anno 1754 p. 239-249 edita st. Cuius vitia divinando sanavit multa eis kius Animadversionum Volumine mainto p. 80-583, plura ope codicis Augustani in editions t. II p. 353-363 citiam uxor prelis commisit. In nanc etiam pars notariam nimadversionum transiit. Pauca correxemut intenis assu Gom sies s. 1 CL . I p. 351.2 Codices alatinus et Uruinas de lacuna in fine orationis p. 276, 17 exstante eius in usum a Nicola RuDeo cf. p. 249253 inspecti sunt.

335쪽

XXXIX.

R II 353 1. γουμα προσήκειν ου τοι πενθοοσι μόνον

ῆ παῖδας η γυναῖκας η γονέας τινας αλλους λύγους

ποιειν χοντας παραμυθίαν, ἀλλα και i ἀπ αλλων τινον αἱ λοπαι. εἰ γαρ δὴ τοῖς λυπουμενοι βοηθητέον, καὶ τούτοις κἀκείνοις ξιον, σπερ υ και τους

ἰατροὐς ρομεν απασι τραύμασιν ἀπ φαρμάκων μώ- νοντας. ἐγ δε οἶδα καὶ μείζους λέπας ἐτερωνεγγενομένας τισὶν φθανάτων, στυ γε των δικαίων 1 η μὰλλον ἐκείνων παραμυθητέον τούτους η οὐχ ῆττύν

336쪽

MBANI CONSOΙ,ΑΤORI AD NΤIOCHUM 267 γε, εἰ μη καὶ μῆλλον. 2. γὼ τοίνυν σε κατιδών, Αντίοχε, λύπη μεγάλη κατειλημμένον καὶ πολλῶ πύνω κατέχοντα σαυτον το μη δακρυειν δια το ιξίδημον τω δεῖν με διδασκάλω συμμαχειν, τοι σοῖς δε ἐναντιουσθαι, ταυτηνί σοι προσοίσω την παραμυθίαν, ην πως ἄρα πεισθης, ὁτι σοὶ μεν το πολεμεῖσθαι κερδος,

ἐκείνω δε η συμμαχία ζημία.

ἀγαθους φίλους χειν ἀγαθον τοις εχουσι, το δε RII 354

πονηρους κακύν ἱκανον γαρ εἰς ἀπόδειξιν τουτο του 10 κακον εἶναι τον χοντα. -υτίκα οι τοι δρχησταῖς υπαδοντες υτοι μετὰ γυναικον τινων ουδεν αὐ- των κείνων των γυναικον διαφέροντες διστα μενα σοὶ φίλοι και εἱεν και δοκοῖεν καὶ συνεῖεν καὶ συσσιτοῖεν και παραπέμποιεν ποι ποτε οις, ἀλλα συ 15 γε τουτο και φύγοις αν και φοβηθείης καὶ Ουδ αν

μετὰ μυρίων δέξαιο ταλάντων. A. και νον τοίνυν μητουτο κύπει μένον, Ἀτι τὰ του δεινος Μιξίδημος ηρηται μηδ' τι πολλὰς οἰκίας πιὼν παρὰ γυναιξὶ χηραις εὐλογω τον ἄνθρωπον, ἀλλὰ και τὰ ων λεο-ξίδημος ταυτα ποιεῖ. χυτὶ γὰρ ν ευξαι τοῖς θεοῖς καὶ προστιθέναι τοι νυν αὐτον καὶ πλείους καὶ μείζους περὶ ἐκείνου ποιεῖσθαι τους ἐπαίνους ορο δε οὐδε αὐτον ἐκεινον πάνυ τι χαίροντα τοι παρὰ

337쪽

268 LIBANI ORATIO XXXIXτούτου πάλαι η τα τουδε ἐδύτα. 5. εἰ δ' ουν καὶ μέγα τι τουτο ποιοῖτο, μη σύ γε τούτω ταράττου μηδ'οῖο παρὰ τουτο χεῖρον ἔξειν σοι τὰ πράγματα μιξίδημος γαρ οὐτοσὶ του μεν εἶναι κακις ἐκ παιδις ρ- ξατο, χρηστος δε υδαμου γενύμενος ουδε ὀλίγας μέ-

ρας μετὰ της ἐσχάτης κακίας εἰς γηρας κεν ἔσχε

μεν ἀπ του σώματος προσοδον ἐν Αἰγυπτω καλον αὐτος ἐφ' ἐαυτον του δουναι δυναμένους, σχε δε ἐν Παλαιστίνη, και προς τουτο υκ ν το γένειον κώλυμα.R IIa55 του εἰπεῖν δε δίκας ψάμενος του τὰ αὐτὰ κερ- 11 δαίνειν ου ἔληξεν, αλλ' ην αυτ διχόθεν μισθοφορεῖν,

τὰ μεν νωθεν, τὰ δε κάτωθεν των στρατιωτον τους

μεν δεχομένω, τους δε καὶ βιαζομένω και λέγων μεν οὐδενος λὶν βελτίων το δύνασθαι δε τέρου μαλλον 1s p ἐξ ων ἔφην αυτω. 6. αρχὰς τοίνυν πως με ἔλαβεν, φίημι λαβων δε υδ υπ αυτο του σχήματος ἐδυνηθη σωφρονεῖν, αλλ' ὁ με κηρυξ καὶ στρατεία καὶ ζώνη καὶ ξιφος καὶ το δικάζειν υπηρχjν, ὁ δεουδὲ ἐν τούτοις ἀνὴρ ἐδυνήθη γενέσθαι, ἀλλ' ην ἐκει-ε νος ὁ φοιτον καὶ συνδικον, συγχέων τὰ της φροδίτης νομιμα, τεχθεὶς με ἀνήρ, τούτω δε προσθεὶς θάτερον, καὶ πολλοὐ μεν καταισχύνας, πλείοσι δε

338쪽

LIBANI CONSOLΑΤORIA AD ΑΝΤΙOCHUM 2697. 'Aλγεῖς ουν, εἴ σοι τοιουτος ἐστι πολέμιος ἀλ-

γεῖν μεν ουν χρην, εἴ σοι φίλος ἐν ανθρωπος ςανε των εἰρημένων ἐν τω ψευδεσθαι καὶ ἐπιορκεῖν και τους αυτοὐς θ εοὐ τιμαν τε καὶ βρίζειν παντα

διεξῆλθε τον χρόνον τους αυτοὐς τήμερον μεν εἶναι μεγάλους λεγων, ἴριον δε υδέν, ἐπὶ ψυχρὰς προφάσεις καταφεέγων, ως δὴ οὐχ εκὼν ἀσεβων. ὁ πῶνα ἐπὶ κολακεία δράσειεν ἐπειδὴ γαρ ζητεῖ με δύνασθαι, τοὐτο δε ε των δικαίων ου ἔχει τω πάντα τρέπον κολακεύειν πειρὰταί τις εἶναι. I. τα χρήματα οδ ταῖτα και - κτήματα μή σε ἐκπληττέτω μηδεrum 356 ἐξαπατάτω μηδε μισθον αρετης ταῖτα εἶναι νύμιζε. εἰσὶ γαρ δὴ μισθος δρόμων και πόνων καὶ λόγων καὶ πράξεων αἰσχρον ας φεύγων ἄνθρωπος ἐπιεικὴς δέξαιτ α πολλάκις μαλλον ἀποθανεῖν η τι τοιοOτο 156πομεῖναι. μεμίσθωκε δε αυτον γυναιξὶ πολλον δεσποίναις ἀνδραποδων, ὼν καστον ἐκβάλλει της αυτοῖτάξεως αυτbς ἀνθ' κάστου γιγνόμενος. ἀρκεῖ δὲ Ου- δε τον διδομένων, ἀλλ' ἔτι προσαιτεῖ, δεῖται λαβεῖν χειρῖν πτύμενος και ποδον, ὀμνυς ὀφείλειν ου ὀφεί- εο λων, δανειστῖν μύτητα τὴν ου οὐσαν τραγωδον. 9. καί ποτε γυνή τις τον ευγενον πτετο μεν ρίστου μόλις τοOτο- ουσα και τοsτο ἐν θεραπαίναις μύναις,

ὁ δ οσωπερ εἶχε τάχει δια τον κλιμάκων ἀναβὰς

339쪽

270 I IBANI ORATIO XXXIXπρος τὰ γόνατα προσπεσων πρακτήρων χεῖρας φασκε διαφυγδεν μίαν χειν ἐλπίδα τὰ παρ' ἐκείνης. β δ' αἰσχυνομένη μὲν ἐφ' οἷς ν, οὐκ ἐνεγκουσα δε τὴν ἀναισχυντίαν δωκε μεν, δουσα δε τουτ' εἶναι πέρας ε ω των λημμάτων. ὁ δ' ἡπέσχετο μὲν οὐκ ἐνοχλη σειν, παρρο δε αὐθις αμα μέρα καὶ πάλιν κεφαληκαὶ πάλιν αἱ χεῖρες και πάλιν τὰ γύνατα και δεν οὐκ απορία συμμάχων αἱ γὰρ δὴ θεράπαιναι συνέπραττον ἐχόμεναι δι' ων ὁ καὶ εἴχοντο. καὶ οὐκ ἐνταυθα10 με τοιουτος παρὰ δε τέραις γυναιξ βελτίων, ἀλλ' ἐς σας οἰκίας παρέδυ, πολλαὶ δε αὐται, πανταχουμεν πολλαὶ διακονίαι, πανταχου δε αι-εις, πανταχου δε λήψεις, οὐδαμου δε κύρος. 10 ὁ ἡ καὶ ἀγροίκοις κακοδαίμων δουλεύει πραγμα φ εαυτον μεταθείς, is 3 πρύτερον του της ἀρχῆς πηρέτας ἀνεῖχεν, ὁθενwΠ45 δη καὶ ἀπολώλασιν. - δ' πο τοῖς ρεσι γην ἀγαθην γεωργουντες Μιξιδήμω μὰλλον η σφίσιν αὐτοῖς γεωργοῖσιν ω δέος οὐδὲν κ των Δρον, ἀλλὰ δει τά γε εἷς τον φόρον γιαίνειν ὁμοίως αὐτὴ ἐντευθενε αὐτω πολὐ μεν ὁ σῖτος, πολλαὶ δε αἱ κριθαί, πολλὰ δὴ κάνεα καὶ γὰρ δη καὶ αἱ γυναῖκες των γεωργοντ τω τὰ ων γυναικον ποιοῖσιν, ο ποιεῖ ΜιξιδημωΨὰρ αραπέζας τὰς μεγάλας. m. 'ου αἰσχύνεται την πενίαν των δι αὐτον εἰς ταOτα όντων, αλλ κε των ἀγρον ἐπιστολαὶ φοιτοσι το καὶ το κελεύουσαι, μόνην οs μίαν inser Re delevi l την'I' A U

340쪽

LIBANI CONSO TORI AD AΝΤIOCHIUM 271τω δ' υκ εν μὴ ποιεῖν, αλλ' ἀναπηδοντα δει των δεδωκύτων εἶναι μικρον δε αὐτω- πολύ. καὶ προς

τούτω γε εἰς τέρας κώμας μεγάλας αυτον εισάγει διαπλέθρου πολλάκις νύς, ου και περὶ την τιμὴν ἀδικη- σας ἐν τω βραχεῖ τι παν ἔχειν ἀξιοῖ πραγμάτων ἀπείροις ἀνθρώποις ἐπισείων, εἰ μη πάντα πείθοιντο, τὰς παρ' εαυτου βλάβας. 12. Eξεορε τοίνυν ὁ ἀνὴρ και γεωργίαν τέραν

ἀδικωτέραν, δικαστὰς και δικαστήρια και δίκας διδοὐς γαρ αυτον των δικαζομένων τοις οὐδεν γιες λέγουσι ονυ μὲν εὐκατηγορίαις, νυν δε ἐν ἀπολογίαις, εἰσπη- δον εἰς τὰς κρίσεις οὐχ περ ἐστι δίκαιον, αλλ οπερ αὐτω κερδαλέον του ἰσχυρον πειρῆται ποιεῖν καὶ δεηθεις νυσεν η και κατηνάγκασεν Ἀπειλον ἐρειν κακος πάντως δε εἶναι κύριος δόξης χείρονος τε και 15 βελτίονος και τούτοις οἱ μὲν καταπλαγέντες ττη θησαν, οι δ' ἀντισχύντες εἰς λοιδορίας ῆκον. 13. ταυτατουτον ἄγει προς τα δικαστήρια ταυτα εἰσάγει, ταοταεξάγει καὶ δεινον ουθέν ην κάστης μέρας δεκάκις ἐκατέρων γένηται ὁ δ' οἶδε καὶ νύκτωρ ἐνοχλεῖν αII 358και πολλάκις κεν ἄρχοντος καθεύδοντος, πως ἀκού-- σας τι παρὰ τοsδε πρότερον εἶ ἐπὶ τον θρόνον οι.

ἀπ δὲ κάστου τοέτων ἀργύριον, χρυσίον, ἐσθής,

ἀνδράποδον, ππος, πύσα γαστρι χαρίζεται. 14 ουκηκουσας, χντίοχε, κεκραγύτων τινον αρχύντων ως, εἰ-s μή τις ἐκκύψειε τουτονὶ τον λεθρον, ου εστιν ἀρχύ

SEARCH

MENU NAVIGATION