libanii opera

361쪽

I IBANI ORATIO XL ἐπάνειμι, τι τον ὀμνυντα δε πιστότερον των ἀνωμότων εἶναι, αλλως ο οτε και ν ἐκεῖνος ἀφίστατο, τουτε βουλευτηρίου και των ε αὐτω λέγω, ταυθ' ὁπως αει, πάντα ἐπράττετε καὶ ταsF sτως ηνίασε την

πύλιν ωστ οὐχ ὁσον η εἰκος, παρ αυτης ἡμῖν ἐγίγνετο των περὶ την ἐξοδον ἐξισουμένων τοι περὶ την εἴσοδον, ἀλλ' ην εἰδωλον τιμῆς μῆλλον η τιμῆς εργον. RII 379 28. υρας, Εὐμολπιε, πύσα σοι των προς μῆς δελιγώρηται και δια πόσων μον μέληκας, ἄμεινον

10 γαρ η προδέδωκας ειπεῖν φρύντιζε τοίνυν του μετὰ ταυτα χρόνου και βοέλου τους φίλους ἐπαινέτας μὰλλον μεμφομένους ἔχειν.

362쪽

XLI. Oratio προς ιεμοκράτη consitem Orientis post annum 388, si id01 is os a quo ille asini in Vita . I197, 12 sq. significat conscripta, qua L,ibanius eum monet

ut aeque atmio hilagrius Ioesssor operas ineatrales flocci 1acua, corporis finitius circumscripta mansit Parvus igitur unionis codicum est 13 1ibus ad nostram aetatem pervon Sunt autem sidoni qui in orations XXXV.

a Leonardo Adaim o Palatino transcriptus cum VerSionΘ

1ol. 229 id t. I p. 35 sq. Contuli. De cognationis vinculo viast quod p. 148 dixi.

tionem post annum 382 scriptam acu. Sed alimaantum temporis inter magistratum nilam et orationem intercessisse everbis p. 303 18 sq. semanuT. 2 Cf. t. I p. 351.

363쪽

LIBANI ORATIO XLΙOrationis primus Gothoire dias ad Cod Thood XV 6, 2 t. V. p. 360 d. Liugduni anno 1665 mentionern secit partemvis ias est de Maiuma, p. 302, 1, 303, ex apO- grapho codicis Augustant hypanin accurat facto p licavit. Int0gras orationis editio m. nceps anno 1754 a Bongio vanni Bong p. 128 137 o codico Marciano

facta vitiis scatet, romani nonnulla ei statis nunadversionum volumine mainto p. 44 et 545, plura ope codicis Augustani in seditione ab uxore prelis omni SSAL I p. 379 38 sustulit. Nonnulla conexit intenis.1 et p. 45 et t. I. 19.

364쪽

XLI.

κρατες, τι πρόσωπον δε υκ ἀπο θεάτρου σοι μαλλον κα των σα ἐστὶ θεάτρων η δυσχερον τέ τινων καιοὶ γένοιτ α της ἐσχάτης ἀθυμίας αἴτια. προς τοσοῖτον, ω βέλτιστε, κατηφείας κεις υχ ευρών, ἀκήκοα γαρ τα εἰωθύτα θορυβουντας τους επι τούτω καταστησαντας αὐτους. ἐκείνων μεν ουν οὐχὶ θαυμάζω τουτο πεποιηκότων σου εἰ ταῖτα ἀθυμίας ξια σαυτω νενομικας. πρύτερον δε εἰπεῖν προς σε II 380 βουλομαι της φωνίας κείνων την αἰτίαν. 11

- codex Chisianus A monacensis gi . 483 Augustanus P - Palatinus gr. 282 - Marcianus appemi. XCI

θαυμάζω τοι κατηγορῶ καὶ δια τουτο προ γενικήν σου δε θαυμάζω ἀπο κοινου

365쪽

LIBAN ORAΤIO U2. Ἀνέστραπται, ω ιμόκρατες, το πραγμα και τοναρχομενων τινες των ρχύντων ἀξιοfσιν ἄρχειν καιτοῖτο βουληθέντες ἐδυνήθησαν πιθυμητὰς με των παρ αυτον εὐφημιον τους αρχοντας καταστήσαντες, αυτοὶ δε τουτο τοτε με διδοντες, τοτε δ' ου. καὶ μὴ δύντες νωσαν και δεδωκύτες εὐφραναν. και προ

ήγαγον δὴ τὰς βοὰς εἰς μισθον ἀντὶ των βοον ἐπαγ

γέλλοντής ο τι αν αὐτοῖς δοκη, ω δε ἐφιεμένω τον βοον ου ἔνι μη πάντα παρέχειν. 4sτω πολλου πω- 10 λοοσιν οἱ κατάπτυστοι τὰς βοάς. . προς οὐ τους ἄρτι παριόντας επὶ τὰς αρχὰς ἐκεῖνο ποιουσι. παραγγέλλουσιν ἀλλήλοις ἀναβάντες αυτούς τε σιωπῆν καὶ το λοιπον τον θεατῖν ταί ἀπειλαῖς ταῖς διὰ τον

νευμάτων κατέχειν. μεν μέρα χωρει, ν δέ 1 ἐστιν σκηνή, τὰ αυτῖν δείξαντες ἀπῆλθον γρύξαντος

οὐδεν οὐδενος, ω δ'Ἀρχοντι δεινόν τε τι τοOτο φαίνεται καὶ μέγα δυστυχίας μέρος και καθημενος νυν με ἐρυθρια νυν δὲ χρι καὶ τὰ μεν πολλὰ σιγα λαλον δέ τι προς τους πλησίον οὐκ οiδεν ο τιρο λαλεῖ. εἶτα λέγει τι διὰ του κήρυκος πρ0 αυτοὐς πιστεύει κινήσει το συχάζον, οἱ δ' εἰσιν κούσαντες ο ἐοι και πρὶν ἀκοOσαι. τί ὁ ἐπι τούτοις δ αρχων; τους γεμονας αυτον ἀναζητήσας ἐδεήθη μὴ τα0τα σφας ποιειν. - δέ τινες και προσέθεσαν ἀργύριον.

366쪽

των δὲ τὰ μεν ποσχομένων, τὰ δὲ αἰτησάντων ὁμολογία γίνεται τους με βοήσεσθαι τον δε απαντα χαριεῖσθαι. 4. κατὰ τοOτον τον νόμον καὶ νυν σεσιγήκασι και τω γε εἰωθύτι μηχανήματι καὶ κατὰ σο RII 381 κέχρηνται και τύ γε δεινύτατον, τι καὶ ρήκασι. δηλον γαρ, τι εἰ τω μὴ φθέγξασθαι ταπεινοσαί σε δεδύνηνται και κατεδουλωσαντο, τη γε βοη πάλιν ἀνὰ-στησαντες ξουσιν πύμενον και προς μηδεν ἀντι

τείνοντα.

5. δε χθύμην μὲν διὰ ταυτα τον παρελθύνταcio χρονον, χθέσθην δὲ και νυν και μειζόνως γε νυν ἀμείνονος μοι διεφθαρμένης ἐλπίδος ωμην γαρ, εἰ

καὶ μηδεις τερος, σέ γε υδεν τὰ τούτων νομιειν, αλλ' ἴσον γησεσθαι την τε βοην την τε σιωπήν. νυνδε και συ πέπτωκας μῖν καὶ πλείστου σοι τὰ μηδενbiis ἄξια τίνος γὰρ ξιον α παρὰ τούτων ευφημία τωνε παίδων μέχρι της τημερον μέρας εὐαργία τε και κακία πολλη βεβιωκέτων ου οισθα αυτούς, ω ιμύ- κρατες, και ταυτα υτ πολὐ παρ' μῖν διατρίψας χρονον 6 ουτοι ξένοι πάντες εἰσὶ κακος δευρο κον- 20τες π αυτον ν ηδίκουν ἐκπεσέντες των μυτον πατρίδων, οι με πατέρας συγκύψαντες, ι δε κατὰ μητέρων ταῖς χερσι χρησάμενοι, φεύγοντες τὰς χειροτεχνίας ἐφ' ας αυτους γον οι γονεις. παῖδες μεν ουν

367쪽

οντες εἶχον ἐξ αυτῆς της νεύτητος την τροφήν, εἰς

ανδρας δε κοντες πιλιπουσης υτοὐς κείνης της

αφορμης εἰς την πο ου ηδε θεάτρου βλέψαντες ἀναστάντες δραμον η μεν εν αργία βουλήμενοι,

RII 38 ζην δε ἐντεοθεν μύνον δυνάμενοι. 7. τοῖς μεν γαρ μίμοις οἱ μεν τινες σφῆς υτοὐς ἔδοσαν τωνδρχηστον δε το πλέον γεγένηται και οὐτος σφισιν ὁ βίος ἐκείνοις πηρετεῖν, ἐκείνοις πακούειν, κείνους θωπεύειν, ἐκείνους θεραπεύειν, ἐκείνους κοσμειν, κεὐ10 νων ξηρτῆσθαι, μηδεν τερον μήτε πράττειν μήτε εἰδέναι οἱ δε αυτοὐς διατρέφουσιν ἀργυρίω νυν μεν πλείονι νυν δε ἐλάττονι ἐλάττονι μεν, πύτε συχάζοιεν, πλείονι δε οποτε ὀρχοῖντο. πὰν δε αἰσχρον αὐτοῖς ὁμοίως εν τε μέραις εν τε νυξὶ πράττεται,1 καν ταῖς περβολαις των αἰσχρον τούτων αυτοῖς

φιλοτιμία, ως η τοτε μάλιστα τὴν αυτον τάξιν βεβαιούντων, τα α μηδε κοὐσαι τοι σωφρονοῖσιν νε- κτύν, ταοτα αὐτοις ραδίως πράττηται. 8. ἀναβαίνουσι τοίνυν εἰς το θέατρον υ ως τοι δεικνυμένοις συμ-2 μετρον ἀποδώσοντες την βοήν, ἀλλ ως παν οσον ἔχουσι βοῆς εἰσοίσοντες, στ υκ αν τις αυτον γε των γιγνομένων πῶν, ἀκούων ε των βοον χοι διακρῖναι τάς τε ἀμείνους τάς τε χείρους των ρχήσεωνημέρας. 9. 0τοι τοίνυν εἰσὶ μεν οὐ πλείους η τετρα-

368쪽

LIBANI ORAΤIO AD IMOCRAΤΕΜ 299κόσιοι, οἱ μὲν τούτω συμπράττοντες, οἱ δε ἐκείνω, κακοὐ δε φῶς αυτοὐς πρώτους πεποιηκότες καὶ τὰς των ἐλευθέρων οἰκίας διορύττουσι θηροντες πύσους

δυναιντο των νεων και ταυτὰ θαυμάζειν αυτοῖς ἀναπείθοντες και ζώντων μεν αυτοῖς των γονεω κλέπτας εαυτους των πατρωων, σον ἐξεστι, ποιουντες, πο-

θανύντων δε καθάπαξ προδίτας και πολλον οἰκίας

ῆδοι τις αν περ ταυτα ἀνηλωμένας. -υτοι και τα των

λύγων βεβλάφασι των νέων οὐ μεν ραθυμοτέρους

πεποιηκότες, οὐ δε ολως ἀποστήσαντες. και τί αW383δει με ζητεῖν πραγμα δύνατον ποιεῖν, παντα τα τούτων λέγειν κακά πλην τοσουτύν γε ἐρO Oτι πανταχοῖ της γης μιν η πολις διαβέβληται δια την τούτων ἀσέλγειαν και βδελυρίαν. 10. ὰς ουν παρὰ τούτων ευφημίας γαθύν τ 15 κρίνεις, ο ιμόκρατες, κατὰ τους πολλοὐ των αρχόντων κακον μεν ουν μέγιστον ικότως ν γοι τὰς παρὰ των κακον ταύτας ευφημίας. σην γὰρ γωγε νομίζω μαρτυρίαν αρετης εινα τύ τε κακος ἀκούειν παρὰ των φαύλων τό τε ε παρὰ των σπουδαίων. 20 τίς δ' αν και-uείνους μῆς παρὰ το0το νομίζοι ποιος

αρχων ἐθνον ποιος παρχος τίς λοχαγος τίς τρατηγύς ποιος βασιλεύς ποῖα βουλή τίνες γεωργοί;

τίνες στρατιοτια ων γὰρ του τρόπου κατεγνώκασι,

369쪽

πος α τὰ ρήματα τούτων, εἰ καὶ ευφημύτερά πως εἴη χρηστον ν ἔχειν τι νομίζοιεν; 11 Νη Λία, το γαρ φιλεῖσθαι παρὰ πόλεως

καλύν, τουτὶ δ' αν εἴ του φιλεῖσθαι σημεῖον.

πύλιν γαρ γη τουτουσὶ τους ἀπύλιδας, πύλιν τους ἀοίκους, πόλιν του ἀγάμους, οἷς καλη με εἰς βίον

ουδεμία πρόφασις, το κακους δε εἶναι καὶ το κακὰ δραν ὁ βουλευταῖς ἀρέσκων καὶ παισὶ τοῖς τούτων, τοῖς επὶ των αρχον ξητασμένοις, ὁ τοῖς παιδεύ-

10 ουσιν τοι παιδευομένοις, ὁ τοι πονουσι περὶ την

γην, ὁ τοι παρέχουσιν αυτους τοῖς δικαζομένοις συμμάχους, ὁ τοις ἀπο τον χειρον ποιουμένοις τον βίον, ὁ τοις ἐπ' εμπορία πλέουσιν, ὁ τούτους ελκων ἐς

ποιε καὶ φιλειν αυτον ἀναπείθων ουτος π πόλεως

1 ος ληθος φιλεῖται. 4 δ' π τουτων τον καταπτυ-RII 384 στων φιλούμενος, ομεν γάρ, ου υπο πόλεως φιλεῖται, πύθεν ἀλλ' π νοσήματος πύλεως, οὐ κερδος α ην ἀπηλλάχθαι την πέλιν. 12. τί δ' αν Ιενώ προ τον ζευγον μῖν ουτοι τὰ σματα λεγοντες a προς τὰς τοσαύτας μυριάδας α τήν τε πόλιν χουσι και τὰ τούτων δυσχεραίνουσιν εἰ δ' οἱ μεν υπὲρ μονευχοιντο, καταρῶντο δε υμῖν οἱ ἀμείνους τε καὶ πλείους, πο ου κακοδαίμονες ις ταυτά ἐστιν αμφύτερα; 13. ἔτι τοίνυν πολλον με αρχόντων παρ' μῖν γενο- ρε μένων κακον, ὀλίγων δέ τινων ἀγαθῖν περ μεν ον

370쪽

LIBANU ORATIO AD IMOCRATEM 301ουτοι φαίνονται σεσιγηκύτες, περὶ δε των τ ευφημα ταυτα εἰρηκύτε και οἴτε κείνους ἀφείλοντο την ἀμείνω δόξαν ουτε τούτους ἀπαλλάξαντες της χείρονος περιέθηκαν την βελτίω τί τοίνυν των εὐφημιον τοκέρδος ηδη δέ τινας και χρηστοὐ μετὰ των πονρο ροτέρων ἐπέμ/εσαν, σε βριν εἶναι τοι βελτίοσι τ0

14. Σκόπει δε κἀκεῖνο, ἐμόκρατες. κομε Ῥώμης ου πάλαι ποτε της μετέρας αρξοντες ανδρε δύο καλώ τε κἀγαθῶ, δικαίω, πρψω, φρονίμω, περὶ παιδείαν οδιατετριφύτε. 4ὐτοι την π των αλλων αυτοῖς γενομένην δόξαν βλαψαν, τὰς τούτων βοὰς μέγα νομίσαι και καλύν. και νυν πύτε τις περι αυτον γίγνοιτο λύγος οἱ δυσχερος χοντες πρ0ς κείνους ταυτ επεισάγοντες δοκουσί τι λέγειν, ε δ' ἐκείνους τις ἐπεπείκει εμη μέγα νομίσαι τὰς Ῥοάς, σαν, δια πάντων αII 385αμεμπτοι 15. Osτω ὁ α κακος φρονεῖτε περὶ τοῖδε του πράγματος και δείκνυτε την λύπην την ἐπὶ θσιωπsi, ωστ οὐδε διὰ του κηρυκος κνειτε την βοην αἰτεῖν. το γὰρ υ λίαν μὰ γνωρίζω πρ0 αυτοὐς ρολέγειν και το τί μεμφύμενοι κάθησθε καὶ το του χάριν σεσιγήκατε και τι μῆς αυτούς μοι δείξατε, τα0τα και τὰ τοιαυτα προσαιτούντων ν iησαφος τὰ παρὰ τούτων. οἱ δ' ἐπὶ τούτοις ἀναπηδοντες καταβεβληκύτες σπερ ἐν πάλη τον ἄρχοντα παροι- 25