libanii opera

341쪽

LIBANI ORATIO XXXIXπαν το δέον σῖσαι ος προς τοι αλλοις κακοι τοις δικασταῖς ἐπάγει τους στρατηγους δώροις μεν ἐκείνους υφ' ἐαυτω ποιούμενος, δυνάμεις δὲ μείζους ἐλάττοσιν ἐπάγων τουτο αἱ ἐλαφοι, τουτο οἱ λαγωοί, τουν δ πολυς οἶνος, τουτο τὰ τον ὀρνίθων γένη διὰ τουτοτον συναριστώντων τε αὐτοις εἶναι βουλεται καθ' ημέραν και πως γε εἴ ποιει εἶτα τὰς κατὰ των υπάντα αυτ πειθομένων δικαστον ναμίγνυσι διαβολὰς πίνων ὁμο και συκοφαντον. διὰ τοιουτων δον1 χρηματίζεται. αυται τον κατάπτυστον αἱ τέχναι της

παλαιst πενίας ἐξείλκυσαν. 15. της αὐτης δέ, οἰμαι, τέχνης η και τ' αἰσχίονος ὁ του δεινος κληρος. νγα ἐν σκύτω μετ' αλληλων πραξαν πάντα ἀλληλοις καὶ διδόντες και λαμβάνοντες, τούτων καρπος ὁ κλη- 1 ρος. και ἐκληρονομε μητρος ουσης, αδελφης υσης, παίδων ἐκείνης. ἰν τε τὴν ἀδελφην ἐγάμει, τεῖχος

Π 359 μεν πισχνειτο του κηδεστου τοις υἱέσιν ἔσεσθαι, γέγονε δε πάντων μηχανημάτων δεινότερος κατασείων καὶ καταφέρων και, το δη δεινότατον, δι αλλήλων ad OOτον μεν προς ἐκεῖνον λέγων κακῖς, ἐκεῖνον δεπρος τουτον και νυν με τουτον ἐπ' ἐκεῖνον ἀκονον,

νυν δὲ ἐκεινον ἐπι τουτον φιλον μὲν ουδέτερον, τέρω δὲ υτιν ἀει προστιθείς, ἰσχυροτέραν την αυτου

342쪽

LIBANU CONSO ΤORI Α ΑΝΤΙOCHUM 273ποιον πανουργίαν τον της φύσεως ναγκαίων. και νυν σοι λυπουνται--των δελφῖν πολεμω, Μιξιδήμω καταροντα τω πολεμοποιοBντι λέγοντες μηδέποταν ανδρε καλώ τε κἀγαθω καὶ πεπαιδευμένω προς τοσουτον προβηναι φιλονεικίας, εἴ τις η θεον προεκκύφας ἐκεῖνον. 16. Ουν ἐβούλου φίλον χειν τον τοιουτον, Αντίοχε, καὶ συλλήπτορα και τί μεῖζον αν τις εἶπε περὶ σο κακbν η τι Ἀντίοχος ἐκεινος ἐν Μιξι δημου τρύπω τὰς περ τον αὐτο πραγμα - 10των ἐλπίδας εχ ει ουκουν εἰκοτως ν τοι θεοῖς εχοις χάριν μισον τε και μισουμενος και κέρδος γοῖο

τὰς βλάβας ταύτας δὴ τὰς περὶ τους μαθητάς; πο

ναντίον. 15

17. Σὸς δε κακος ὁ Μιξίδημος, μάθοις αν κἀκεῖθεν, εἰ μὴ ρα προεπίστασαι. ην τις ἐκ Κύπρου ηδε νέος λευκος και καλύς, οἰκίας εὐδαίμονος, παρὰ τούτω τισὶν οἰκήμασι χρώμενος δἰ δεήσεων τον τούτου προ τον ἐκείνου πάππον και αμα ποσχέσεων λέγοντος - soτης πατρώας οἰκίας αυτ την αὐτο γενήσεσθαι καὶ ζητήσειν οὐδεν μὴ σχήσειν εὐθέως. ταοτα δε- II 360 ἐποίει τήν τε νησον τρυγῆν βουλόμενος καί τι καὶετερον. Q τον νέον ἐντεοθεν ἀνέστησεν οὐκ ἀνασχύ- μενον της τοsδε πείρας της μὲν ἐν τω βαλανείω τμει μικρω της δε πολλαχο της οἰκίας. ἔχων γὰρ υτιν

343쪽

LIBANI ORΑΤΙ XXXIXἐγγὐ συνεχης ν ἐκεῖνον μεν οὐν ἐξέβαλεν οις ἔφην, και νυν Βηρυτος εχει τον νέον ου σωφρονοοσαμεν πολις, ἐδόκει δε ο νέος μως ἐν μετριωτέροις ἔσεσθαι μὴ γὰρ ἔσεσθαί τινα αυτύθι μιξίδημον

18. αὐτα λογιζύμενος, Αντίοχε, προσκύνει τὴν Τύχην ἀντι της τοsδε δυσμενειας ουδε γὰρ ταοταεστι μόνα, αλλ' ἐν μοι διελθεῖν τερα νεανικώτερατων εἰρημένων. 40 γὰρ α περὶ το Φρύνωνος λύ-i γον ου ἐα Μιξίδημος ἀπιστεῖσθαι λαβων ἐπὶ τω παιδὶ νον, σπερ κεῖνος πάλαι, και την ἐπὶ τω πεπραγμένω πεπλασμένην ὁργὴν σπονδαῖς τοιαύταις καταπαυσας, Δ ἀμφοτέρους χαίρειν ἔχειν, τον με τωτον κίνδυνον διαφυγεῖν, τον δε τω μισθω. 19. καιR II 361 περὶ ταώτης της πράσεως το λύγου μεστη μενi γη, μεστὴ δὲ θάλαττα, καί τινες κοντες ἐξ 'SZκεανο και των ἐκεῖ Γαλατον εἰδότες ταῖτα κον ἔναγχος δέ μοι των ἐν Ιταλία τις γενομένων και διατριψάντων ἐν τη βασιλευούση πολε Ῥωμαίων οὐδένα ε ἀγνοεῖν ἀπήγγελλεν, αλλ' ἀπο της μεγάλης βουλης ἀρξαμένους μέχρι των ε τω ποταμο τω Θυμβριδι ζώντων ἐξεπίστασθαι τον δόντα τον λαβύντα το δοθεν καὶ περ του 20. καὶ ταμα οἶδεν οἶτος υτι κροὶ

344쪽

UBANI CONSOI ATORI AD ANTIOCHUM 275 τοὐτό ἐστιν ἐν Ου ὀλίγοις αυτ χαλινύς. εἰ δε μὴ τούτοις κατείχετο, πῖς τις αν νεγκε τὴν τόλμαν, τι θράσος, την ἀσέλγειαν, την περηφανίαν νυν δε κι- νειται μὲν πολλάκις τ φυσει προς παροινίαν, ἀνείργεται δὲ ν ἀκούσεται τω φύβω καὶ σιγα πολλάκις υπερ της τερων σιγης. 21. ὁ δὲ καὶ τρισι γυναιξὶν ὁ γενναῖος συνοικεῖ ἱ τε λαβε κατὰ του νύμους αἷς τε τοῖν υἱεοιν εἰσήγαγε καὶ την περὶ το πρῆγμα ραστώνην ὁ κηδεστὴς ποιεῖ, πολλη γαρ ἐξουσία και

συνεῖναι και λαλειν και πτεσθαι, καν τω συγκαθη- 10σθαι παρὰ των ποδον ου ὀλίγα. ὁ μεν οὐ νεώτερος ῆδιστ αν ἀπελθών ποι πρόφασιν ου ἔχων μέ B II 362νει τω πρεσβυτερ δε ἡ μεγάλη πόλις ἔδωκεν ἀφορμὴν εἰς φυγήν. τη μητρὶ δὲ αυτοῖν πολλὰ ἀποφράττει

δειγμα τὰ μὲν γαρ αλλα ἴσως με αλλους δίκηκε και κολούθησεν, ου ηρξεν, σπερ εν ἐκείνω τω oΦρυνωνι, τούτου δε αυτις γεμών, εἴπερ αρα ξειτον ψύμενον, ς εγωγε ου οἶμαι. ο γὰρ αὐ Φίλιππος

η τω παιδι του Φρύνωνος, τουτο Οὐτο τ αυτου καὶ ταυτα του της γυναικος ἀδελφου βοῖντος, της 21 L p. 274,9

345쪽

276 LIBANU ORATIO XXXIXγυναικος παρουσης καὶ ἀκουουσης υτε ἀντέβλεψεν ουτε ἀντεῖπεν, φωνος δε εἰς γην βλέπων δρῖτι την ὁμολογίαν της μίξεως ἐποιήσατο δεινδ το του -

στου, το δε νυν τουτο δεινότερον, ὁσω γε δεινότερον εν υἱεῖ γενέσθαι τοιο0τον η θυγατρί.

23. γ μεν τοίνυν δεισα πολλάκις περὶ τηδε τηπύλει μὴ πῆσα δω δίκην της Μιξιδημου κακίας, καὶ του γε μὴ δη δεδωκέναι χάριν σχον τοι θεοῖς ἐν R II 363 η γὰρ τοιαυτα τετύλμηται, Ἀαλεπον μὴ πεσεῖν,

, ἄλλως θ' τε λανθάνει μὲν ουδέν των οἰκουντων αὐτὴν τ εργον, ἐκβάλλει δε υδεὶς ουδ αγανακτεῖζοντος ἐν η τοιαυτα σθη. 24. Σε δε προσήκει την με παρ' ἐκείνων μὴ ζητεῖν βοήθειαν φύντων γε τοιούτων, σαυr δε μυνειν. 1 εστι δέ σοι δυναμις εστι γὰρ δὴ και γλοττα και δόσις παρὰ Μουσον οῖα αν παρὰ μουσον γένοιτο. ' ὁ δ' υν επιγραμμάτων μείζων χντίοχε. ν ουν αὐτα τείνης τὰ τόξα, σαυτον τε παραμυθησ και διδάξεις ἐκεῖνον, τι αρα οἶσθα τον, Αρχίλοχον.

in ων. 88. Schol ad ur. r. 14 20 Aristid or. pro IV viris . II p. 380, 21 sq. D Provect Ἀρχίλοχον πατεῖς apud Suid. s. v. ρχέλοχος 1 oi 2 ἴτ' o 2 αφωνος δε scripsi cum Sinteni

346쪽

Maa libanius de iniurus qui Dusdatii, ut Alexandri filio quamVi eloquentiae plane experti assessore facto stisdein oratione quam ipse in Domitium Datrem Eumolpii naDendam receperat Violata, queritur, orporis fore finiuiis circumscripta mansit Perquam igitur par iis numeriis est cossicum quibus ad nostram aetatem pervenit. Sunt autemni septem:

1. nisi anus R VI 43 - saso. XIV fol. 287'. idot. I p. 10 sq. De pretio idon valo quod in oration XXXIV et sequentinus dixi . Contuli. 2. at ni ius 471 - a fasci I fol. 265. Vido p. 251 et t. I p. 41s i. contulit mini Socrates Mageas. 3. Ona consis gr. 483 olim Augustanus A)saec. X M. 180 ido t. I p. 15 sq. Contuli. 4. Vaticanus alatinus L 282 sase. XIV fol. 137 ido t. I p. 20 sq. Contuli. 5. Cneltenna mens 1 10618 aso. XVII XVIII fol. 19

Leonardo Adam o alatino transcriptus cum versione

347쪽

Ι IBANI ORAII XL Qui in duas sistinguuntur fantilia quarum prior codicibus HAPI, alt0ra, codice V continetur. Cognationis vinculum quo singuli inter o coniuncti sunt, stet map. 189 proposituIn te oest. Unum locum Macarius Cn soce pnatus excerpsit. Orata primum e codice arciano a Bongio vannio Ong Venotiis anno 1754 p. 151 165 innumeris cum mendis edita est, intorum pleraqu0 Reislcius Re)Animadversionum volumine simini p. 552-55 divinando, nonnulla etiam activit codice Amusiano in dition sustulit iam uxor prelis commisit t. II p. 364-379). Innanc etiam magna pars notarum AnimadverSionum transsit. Pauca corrigenda reli pii Col et O. 1 Cf. t. I p. 351.

348쪽

1. ἰναι μέν σοι φίλος και πολὐν δη χρύ- R II 364νον, Εὐμολπιε, φημι και οὐκ αν ἀρνηθείην, λέγω δεκα το νυν ἐσόμενον ανδρος εἶναι φιλουντος ως λη το τοις ου ὁρθος πεπραγμένοις ἐπιτιμὰν ἔπαι ενος με γαρ υκ χων το δίκαιον προσδιέφθειρεν, ὁ δ α ρην αἰτιώμενος ἐνουθέτησέ τε κα των μυίων

αμαρτημάτων ἀπήγαγεν ουκουν τουτο μισουντος, αλλ'

ἐκεινα, ὁ τε ἐπι τοις μαρτημένοις παινος και σιωπὴ παραλείπουσα τὴν των μαρτημένων ἐξέτασιν. οωστ εἴ σε πώποτ ευεργέτηκα, τουτι δὲ Γρηταί σοι

πολλάκις, ταυτ δοκοίην αν εἰκότως καὶ νυν ποιεῖν.

349쪽

2. Ἐσονται μεν ὁ ο πολλοψ ἀφήσοντες κατὰ R II 365 του λόγου λύγους καὶ πείθειν ἐπιχειρήσοντες. ος ηδίκησα τε παρ' μον και δίκην αν εἰκότως φειλομένην σοι λάβοις αλλὰ σέ γε μη καὶ το Ἀμάρτης μηδ' ἐξαπατηει ς, ἀλλ' ἐχθροψ αμφοτέρων γο συγκροὐσαί τε βουλομένους μα και καταστησαι δυσμενεῖς αντὶ φίλων. συ δ' ουτ αλλοτε πώποτε παρημον δικήθης εὐνοία τε και τοOτο γίνεσθαι νύμιζε. 3. οὐδὲ γαρ ιομήδης οὐδ' εἴ τις τερος ἐπετίμα ταῖς 10 περ του δρασμο γνώμαις Ἀγαμεμνονος, ἐχθρ0 ηντω τοιαοτα ἐν τοις χαιοῖς εἰπόντι οὐδὲ δυσσεψς'Ἀχιλλεῖ διὰ του πατρος του Πηλέως, Δ ου καλος ἐντη φιλονεικία μένοντι αλλὰ μην γνησιωτάτην γε ἀκούομεν φιλίαν τω τε Ἀχιλλεῖ τούτω καὶ Πατρύκλω15 γενέσθαι. καί μοι δοκει μη χείρων αν ὁ Πάτροκλος εἰς Ἀχιλλέα προκατενεχθέντα φανῆναι, αλλὰ ταὐτὰ νὐπέρ τε της τιμωρίας καὶ της εαυτο ψυχης βουλεύσασθαι. 4. πλάττει τοίνυν οὐτος ὁ Πάτροκλος γονέας αντὶ των φύντων ω φίλω πέτρας και θάλατταν, οὐχ ἡ ω φαυλοτέραν αὐτω περιάφη δόξαν καὶ μηκέθ' οσουπερ πρύτερον ξιος ἐν τοις Ελλησιν , αλλ' ῖν αἰ-

350쪽

σχυνόμενος το των πετρον και το της θαλάσσης γένηταί πως μετριώτερος και βοηθ'ήση τοι ἀτυχουσι και δῆτα καὶ ἐποίησεν αυτον ἀμείνω εἰ γα και μὴ αυτος ἀνέστη μηδε α πλα περιέθετο μηδε ἐμαχέσατο, R H 366 ἀλλα καὶ καθήμενος ἐβοήθει τω καθαψαμένω παραδους την δυναμιν και δια της σκευῆς τοὐς ἐναντίους παρακρουσάμενος, Δ δὴ στρατηγο αυτύς. b. ίνι η των σον μέμφομαι ἐλυμήνω μοι τον θρόνον και ταῖς π του καιρου βλάβαις προσέθηκας και την Ἐλλάδα φωνὴν και ἄλλως προπηλακιζομένην Οεις μείζω κατηνεγκας ἀτιμίαν και πως ἐν λίγοις πονοίην ἐποιησας μονον ου κηρυξας λαμπρ τη φωνη, οτι δε πάντων ἀνοητότατοι πατέρες, φεύγετε μεντ αυτ ασι τὰς πέτρας, περ α ἀπόλλυτε τὴν σποράν, πέμπετε δὲ τους ἐξ υμον αὐτον εἰς ετην πίειραν Ῥώμην, ου καρπον ενι τυχειν φε- ρύντων ευδαιμονιαν.

6. O δὴ τουτο γέγονεν Αλέξανδρος ὁ τη του Πλάτωνος ἀρχῆ πεπολεμηκώς, ἴστε δὲ πάντες ο λέγω, πλοῖον μισθωσάμενος καταπτυσας τον μετέρων δια 20 τριβον δους χρυσίον πολυ τοι υἱέσι, και γαρ ἔχει πορον κνήσας ουδένα, μεγάλαις υν αυτον Π 367