libanii opera

351쪽

ἐπάρας ταις ἐλπίσι και χρήματα καὶ χρόνον τι πλεῖστον ναλώσας τὰ προτα με περὶ της ἀμαθίας αυ- τον ἀκούων πίστει, μετὰ ταοτα δε ναγκάσθη πιστεο-

σα των μεν αυτο μεινάντων αυτοὐς εἰδύτων του δ'

ἐπανήκοντος ἐξελεγχθέντος ουτως, στε τους μὲν δυσμενος προ τον Ἀλέξανδρον ἔχοντας χαίρειν μῆλλον των θησαυροῖς ἐντετυχηκότων, τους δε φίλους μεταὐτο θρηνεῖν οsτω λαμπρον ελπίδων αὐτ διεφθαρ- μενων. -sτως οὐδε εἰδδε ὼν εἰδέναι χρην ὁ ρήτωρ 10 περιήρχετο, μικρον εἰπεῖν, οὐδὲν δε ἀνδραπόδου βελτίων, οὐδε γαρ εἰδώλου γε ἐκεῖνος, ἴτε λέγων ουδενοsτε λέγοντι προσέχων, τοσοOτον ἀπέχων ros , χρη-

σασθαι τω στόματι, στε και το νεοσαι κάματον ἔχειν

αὐτω. I. τοιούτου τοίνυν κοντος μιν π μης 1 ερμαίου και τον υ πεπλευκέτων ἐπὶ τακείνης αυ- τοὐς ἐπαινούντων καὶ τονἈττικον λόγων φελουμένων π του ον μεν ἐκπεσειν ἐκεῖνον ν εἶχε, τὰ

δε η λαβεῖν ἐφ' ἄπερ ῆλθε, το δη τοιουτον ν1 ἄφωνον ἰντα ἐν οἱ, ὴν ἔδει πάντα εἶναι τον

RII 368 χρονον, ἀπέφηνας πάρεδρον διὰ το πάντα σοι κακος πειθόμενον ἀδελφόν και το μεν ζευγος ου

352쪽

LIBANI ORATIO AD LIMOIbΡIUM 283 προσδοκηθέντα τόνδε ἔφερε με εκείνου, τουτὶ δε πάλιντους περὶ μῆς νέους ἐφ' τερα μεθίστη καιῶν κατεγνώκεσαν, ταυτα ἐθαύμωζον καὶ πάλιν λιμένες και πάλιν νῆες και Αδρίας και Θύμβρις. 8. σπερ υν ελαττον ποιμένι ποίμνιον ποιον και βουκόλιον βουκολω καὶ Ἀπους ἱπποφορβω τούτων ν καστον δίκεις, ουτωκαὶ τους την Ἐλλάδα φωνὴν εν ταῖς χερσιν ἐχοντας.

οὐδε γαρ ἐκεινύ γ' αν εἴποις, τὰ πράγματα της ἀρχης

της κείνου σοφίας ἐδεῖτο και οὐ παρεδρευσαντος πάντα αν χετο. κουομεν γαρ εἶναι- εργον αὐτῶ φαγεῖν, 10 πιεῖν, κοιμηθηναι, τέρψαι τους οφθαλμους τοι τε πολλοις κρουνοις τοι τε την δεξαμενην ἐπιουσι πνευμασι.9. Βουλει με, τί ταυτα πεποίηκεν, εἰπειν βουλει με τὰ περὶ τον Ἀπον διελθεῖν και τον λαμπρον χαλινον και σα εν σκύτω με ἐδόθη, λαθεῖν δε υκ ἐδυ- ενήθη φίλον α ευ ποιεῖν καλον εἶναι φήσεις, R II 369εἶναι δέ σοι τον Ἀλέξανδρον φίλον τί δ' οὐχι καιημεῖς φίλοι πο ουν ἐκ της εἰς μας βλάβης κεῖνονηξίους ευ ποιειν; ου αν τολμησαις εἰπειν ως η φιλίατης φιλίας προτιμοτέρα και Ἀλέξανδρος μου εἰ δ' οουν και λίαν ἐκεῖνος μου, αλλ' ουτοι γε τον Ἐλληνίων θεῖν οὐδε της δια του θαλλου κτησαμένης θεοs

353쪽

UBANI ORΑΤΙΟ Ι την Ερεχθέως μητερα κατὰ γὰρ τούτων πάντων ἐκεῖνα ἐχαρίζου καὶ ἡτα εἰς τάξιν παρελθῶν διατούτων των λύγων, οὐκ κείνων. 10. δέως δ' αν σε

καὶ λόγον ἀπαιτήσαιμι της προς Ἀλέξανδρον φιλίας. ποία γὰρ ευγένεια τις τροφὴ ποία παιδεία τίς φιλανθρωπία τίς δεομένοις βοήθεια τίς περ των κα- λον πένος αλλ' εἰς νύμους σοι χρήσιμος ανθρωπος:αλλ' εἰς συμβουλὴν αγαθύς αλλ' οἷος ἐνεγκειν οἷς

ὁμιλοίη δύξαν οὐ τὴν γην ην εἰργάζετο φυγδεν π

i θηκεν αυτον ἀνθρώπω καπηλεύοντι τύχης δε ἀλογία χρήματα κτησάμενος πλείους ἀπώλεσε τόκοις των νλιστεία ζώντων, ἀσελγείας δε περβολη και η παρ' αυτης λύπη διαφθείρας ανθρωπον αρετη συμβεβιωκύτατελευτον ἐπαφηκε τάφοις την ἀπληστίαν την αυτου 1 τῆς στάτης τιμης τους τεθνεοτας ἀποστερον; 11. τίς

ουν σε λογισμος χρήσασθαι τοιουτω θηρίω πείσας συνεκέρασεν, σθ' υμὰς σπερ συμπεφυκύτας ὁρῆσθαι πανταχου διὰ παντος του ρύνου καθ' καστον έκάστης

ημέρας μέρος γείτων γὰρ ην, νὴ ία πύσοι δεr ετεροι πενέστεροι μεν υλεξάνδρου, βελτίους δε τον τροπον ους παντας οὐ παριδδε και περβὰς ἐκείνωσαυτον συνέζευρας, στ εἰναι θαυμαστόν, πέτ' οὐ σὐν ἐκείνω φανείης 12. εἰσι πολλοις κα τῖν αλλων R II 370 καθ' ἐκάστην πολιν μοχθηροὶ γείτονες, ους Ουκ

354쪽

LIBANI ORΑΤIO AD EUMOLPIUM 285αναγκάζει, φίλους ποιεῖσθαι τ πλησίον οἰκεῖν, ἀλλ' ὁ μὲν στενωπος εἷς ἀμφοῖν καὶ εἰ βούλει γε, ὁ τοιχος, αλλ' οὐ φίλοι γε παρὰ τοOτο, πολέμιοι μὲν ου και πολλαὶ μάχαι και καθ' ἐκάστην ς εἰπεῖν τὴν μέραν

τραύματα, και το γειτνιῆν ου φιλίας οἶδε μαλλον η δυσμενείας ποιειν. και τούτου μυρίοι με μάρτυρες,αρκεις δε σύ, ος οὐτως χων γείτονα Μάγνον ἐν οsτω μακρω πολεμ προ αυτον βεβίωκα των εἰρήνης μεμνημένων ληρεῖν σοι δοκούντων. 13. μάλιστα μενουν χρην φυγεῖν λως τον ἀσεβη και γείτονα φύντα, ονυν δ' οἱ τως αυτον ἐθαύμασας, σε πὲρ της προς εκεινον χάριτος α προ ημὰς δίκαια συνέχεας καιοsτως δικων δεις, στ οὐ μετέδωκας μιν του γενησομένου ουδ' εἶπες προσελθών, τι βούλοιο μεν τ0ν λεξάνδρου παρεδρευσαι τω σω με ἀδελφω, φίλω εεμω, δεινον δε γοώμενος ἐν ἀγνοία σου τοOτο γενέσθαι λέγω τε και προλέγω και βουλοίμην α σε η διακωλύσαι. sτως αν ἐτίμα τοτης φιλίας νομα, οsτως ν ο προσηκον ην απανἐπέπρακτο πείθοντός τε κα ου πείθοντος νυν δὲ Θοκλοπ του πράγματος και το πάση μηχανη πειραθηναι λαθεῖν τεκμηριον ἐναργὲς του μηδ' αὐτῶ σοὶ δοκειν εἶναί τι δίκαιον ἐν οἷς πραττες.

22 et 286, 3 μη δ' API V

355쪽

αν ενδον ν δ ετέρου και τοιαυτ ἴσως ἐρεῖς.

τουτι δὲ εἰ μεν ἀσθενές ἐστι, μηδὲ λεγέσθω εἰ δ' ἰσχυρον, τί μη προτερον ἐλέγετο πριν η γενέσθαι,

μελλόντων γε μῖν ου ἀναισχυντήσειν, εἴ τι δίκαιονεν τοις λεγομένοις ν αλλ', οἶμαι, καὶ τούτου κατεγνώκεις του λύγου ράστης γε της ἀποκρίσεως υσης ανθρωπε, δράσει τις τουτο τερος δράτω και δώσει πάρεδρύν τινα των Ῥώμην ἐωρακότων; 10 δύτω. 15. συ δ' μῖν η την φιλίαν δικει μηδ' ὀφείλειν ἀντ αλλου βουλου δίκην ουδὲ γαρ εἰ κυβερνήτης ν φθάσας τὴν της ἐναντίας νεὼς ἐμβολην την

σαυτου κατέδυσας, τουτ αν ην σοι προς τ0ν τριηραρχον

λέγειν, ὁτι το πάντως π αλλου γενησόμενον 15 πεποίηκα ουδε γὰρ ν πάντως ἀποκτενεῖ νύ ς, πρὶν κειν το πέρας, ἀποσφάττομεν ως ξοντες ἀπολογίαν δ πάντως ν ἐποίησεν νύσος. 16. τί δ' εἰ δυοῖν στρατηγοιν τερος μὲν υνους εἴ τοι εκπέμψασιν, ὁ δ' τερος ἐπ' αὐτοῖς λαβων προδιδόναι μέλλοιε και τουτο ὁ βελτίων αἴσθοιτο, τί τουτον αξιώσεις τον ἀμείνω ποιεῖν; α κἀκεῖνος βεβουλευτο και προδιδόναι; και τί αν στερον σωζε κρινόμενον; - την ἐσομένην υπ' ἐκείνου προδοσίαν αυτον ἁρπάσαι; a 17. Καὶ τα μεν περ Ἀλεξάνδρου τοιοOτον φύντα R II 372 σε φίλον ἐμοὶ δείκνυσιν Ἀκου δὴ καὶ δευτέ-

356쪽

LIBAN ORATIO AD EUMOLPIUM 287ρων ἐν οἷς φ υμον βρισμαι σοῖ με κελεύοντος,το δε αδελφο πειθομένου λύγον εγκώμιον ἐκείνου σύ τε κἀκεῖνος τειτε δεήσεσιν ἰσχυροτέραις των περαρτου γιγνομένων ἐμοὶ δε ξην μεν ιπειν, τι ζητει τὰ τοιαsτα, σομετιε, παρ ἐκείνων οἷς δη τους

παιδας παρεδωκας παρεδωκας δε κρείττους, οἶμαι, και τεχνικωτέρους γούμενος. οὐ γαραν χείρους εἴποις πάντων οὐν ἀτοπώτατον

ἐν με τη βουλη τη περ ι των υἱέων Αἴγυπτον και Φοινίκην θαυμάζειν, ἐν δε ἐπαίνων ἐπι- ο θυμία παρ' αλλον καταφεύγειν. 18. ταο ὴν μὲν εἰπεῖν, οὐ μην εἴρηται, αλλὰ το μεν προτον σιωπήσας ἀπῆλθον, σοῖ δ' εἰς την οἰκίαν μοι βαδίζοντος καὶ τίτων πάντων οὐ ποιοOντος και τα0τα πολλάκις καιτους μάλιστά μοι συνήθεις προσλαμβάνοντος συμμά 15χους κακείνων ου οἴσειν λεγύντων, εἰ φύγοιμι την χάριν υπ τοσούτων τοίνυν ἐλκύμενος ποιήσω μεν,εφην, τον λύγον της ύχης συναγωνιζομενης καὶ ρ γε της αυτης καὶ τοsτο παρεχούσης,

αλλ' ο πως, φην, Εὐμολπιε, μὴ με ἐμέ τις ἐπὶ οτοις ἴσοις ἔξει τον ον ἀδελφον μήτε ρήτωρ μήτε ποιητὴς ταὐτα ἀκούσας ἀπώμοσας προτερονειπὼν ρητορεύσειν οὐ λίθους η τοOτο σεσθαι καιτοιαοτα συνθεμενοι διελύθημεν. 19. και μηδεὶς εl πη τί δαί τοOτο δεινον εἶναι τον μετὰ σε περὶ ετων αυτον ἐροοντα οὐ γαρ περὶ τούτου νον λύγος, αλλ' εἰ τὰς συνθη ας εἶναι κυρίας δει - δε

357쪽

II 373 ἐκινήθησαν επιδεῖξαι διον ημέραις γὰρ υπολλαῖς στερον ἐλθῶν σπέρας ς με βούλεσθαί

τινα ποιητὴν λεγες ε θεάτρω τον ον ἀδελφον λαβεῖν προσθέντα τούτω ο με ἐμέ, το δ επαινέσαι την προσθήκην. ν τουτω δὲ ρα ν το μη τὰς συνθήκας μένειν, εὐαί ην το μετ εμὲ μηδένα, πρότερον δε υκ ἐκώλυον τούτων εἰρημένων αυτος μεν ἐπὶ προφάσεις πεπλασμένας καταφεύγων ἐσίγων, πραττον δὲ τ τον ποιUτην εἰπειν, καὶ εἶπε. 40. τί ουν ἐν- 10 ταυθα δικεῖς τὰς συνθήκας ἀνελεῖν ἀνήρεις δε οὐ μεμφύμενος τον ἀδελφον ουδε κατέχων οὐδὲ κωλύων εἰ μεν γαρ γνύει τὰς ὁμολογίας, ὁ μὴ διδάξας

αἴτιος σε δ' εἶναι τον διδάσκοντα δει εἰ δ' πώR II 374 στατο, δείσας τὰς σὰς βοὰς τὰς περ των συν- 1 θηκον εἶναι δίκαιος ν ἐν ἐς αυτον εἰναι χρην, τι πάντας ἐφ' μῆς αὐτους ἀνθρώπους, αδελφέ, κινησομεν Δ ου εἰδοτες αἰδεῖσθαι συνθήκας. τούτων οὐδεν Εὐμύλπιος ὁ καλις εἶπε προ τον ἀδελφήν, προς μῆ μέντοι τὰ προς το ποιητὴν εἰρημένα a τἀδελφω καὶ λεγεν ου συγκαλυψάμενος, αλλ' ἀναπεπταμένοις τοι ὁμμασι καὶ ου ἐνύμισεν αὐτος τὰς συνθήκας ελκειν των ἱματίων λαβομένας οὐδ' οἱονἐμφράττει το στόμα. 21. ειεν ἔξοδος ἐπὶ τούτοις του των ἐπων ἀκηκούτο και διατριβὴ καθ' ἐκάστηνε πόλιν καὶ προσδοκία καν κάστην μέραν τέλος ξειν

358쪽

LIBANI ORATIO AD EUMOI PIUM

αυτ την ἀρχήν - μην ουτ το πρstγμα ἐξέβη, ἀλλ' ἐπανίει πάλιν μετὰ των σκευον πάντων μεθ' υπερ ἀπεληλύθει κἀνταυθα δεήσεις περ των γεγραμμένων, πως εἰς μεσον ἐλθοι και φανείη τη πύλει, πολλαὶ μεν παρὰ σου, πολλα δε παρ' κείνου, σων μον και μετὰ δακρύων ἐδέου μὴ καταχέαι με πολλὴν του γένους μῖν ἀτιμίαν. ἀτιμίαν γὰρ σεσθαι σαφη τομὴ τυχοντα των παρ' ἐμου ον σιν ἀδελφον εἰς- II 375την Αἰγυπτον ἐλθεῖν ἀφορμήν τε λύγων δυσχερεστέρων τοῖς φθονουσι τούτω παρέξειν 22. με δε λεῖν οοὐ δυνηθεὶς ἐδραμες ἐπὶ τὰς του φιλοσοφου θύρας

ος ουσης νάγκης μοι ποιειν - αν ἐκεινος κελεύη. κελευσαντος δε πακούσας εἶπον, εἶ αυθις εiπον καιτρίτον κα τέταρτον. οἱ δ' ἀκούοντες ροντες εν τοις λεγομένοι τά- ἄλλα ἀκριβέστερον και τὰ της αρχης εφ' ἐς ἐτυγχανεν ων, τοια0τα με ἐπήδησαν, στεμικρου δεῖν ἐκυβίστησαν, τηλικαυτα δε ἐβύησαν, στεμηδεν εν αυτοῖς μεινα φωνης. κα των μεν εν τω βουλευτηρίω τά ἄν τις ειποι παράδειγμα, των δ' ἐκειθεν επὶ την καταγωγὴν ουδεις α ουδέν. μεσον ρογὰρ δὴ λαβύντες γον υ μύνον οι φοιτοντες τι καντ μανθάνειν οντες πατέρες - τούτων οiς ἐργο RHI376

359쪽

290 UBANI ORATIO ὐπερ τῖν κοινον ταλαιπωρεῖν, ἀλλ' εἶδεν αν τις ἐν-ταοθα καὶ τους ἀπο των αρχον καὶ το θρύνωνεις νομα καὶ δόξαν ἀφιγμένους. 23. σα ουν ἀντὶ στεφάνων, παραπεμπομένω χεῖρες τε αἱ τούτων καιε φωναὶ τα τῖν ε του δήμου δροσαι κεκινημέναι τοις εἰρημένοις περ αυτof, κοινός τε λύγος τότε προτονεωρακέναι τοὐπιλιον τιμὴν τοσαύτην πρέπειν τε αυτωτα ρηθέντα περὶ Ἀγαμεμνονος ἐπι τω πλήθει της στρατιῆς. και μετὰ τοιούτων ευφημιον περβάντες τ0ν1 οὐδον κἀπι της αυλῆς ἀναβακχεύσαντες μύλις ἀπηλθονανάγκη τη παρὰ του θαυμαζομένου τοὐθόρυβον παύσαντες. ην δε υδει ος ου ἐμε τον πεπραγμένωνητιῆτο. 24. ὁ δ' ὁμο μεν ξίου κτήσασθαι τους δεδειγμένους λύγους, μο δε ἐπηγεν ἐπη τοι εἰρη- 15 μένοις λύγοις κρέπτων, ως ἐξην την βριν, ο δὴ καὶ

σον ὴν, και γαρ υτις κρυπτες, α συνθῆκαι δε οὐδαμοs. ἀλλ' οsτω λίαν της επηρείας ταυτησι φροντι-R II 377 σεν, στ εἰς διδασκαλεῖον ἀνέβη σαθρον του κατενεχθήσεσθαι παρεχον φύβον, δι και τοι μετὰ τους εο πρώτους ἰοοσιν ἐκέκλειτο δέει της ἐλπιζομένης ναυαγίας προ δέ γε της ναβάσεως εἰσελθδεν ως με το

360쪽

LIBANU ORΑΤΙ ΑD EUMOLPIU 291πης λεγε δεον εἰ μηδεν τερον, τούτοις γε ἐπιτιμησαιτοις ρήμασιν 25. Ἀνέκειτο γαρ νὴ Λία, καιὴ νώχλει και λιπαροοντα υκ ἐνῆν ἀπώσασθαι. εἰ δε ὁ με πατὴρ μῖν ἔζη, τοfτον δε υτος λιπαρον ὴξίου παίεσθαι παρ υμῖν προκυλινδοέμενος μῖν και μηδενος ἀπεχύμενος, αλλ' εἰσπηδῖν με ἔστι-

μενων, εἰσπηδον δε ἀναπαυομένων, ἐπαίετ αν τον πατέρα δια τον ἐνοχλουντα τι δ εἰ και την μητέρα; τί δ', εἰ αλλους αλλ' υκ αν. -υκουν ουδ' ἐμὲ παίεσθαι

χρην. 26. ἡμῖν δὲ υ ηρκει τό τινα εἶναι τον ἐπ' οεμοι λέξοντα, ἀλλα και τω τύπω την παροινίαν ηυξετε. και ἐλέγετε μεν ηναγκάσθαι. λέγει δε υφ' ου κατη- Π378ναγκάσθαι φατέ, τουτ αυτις φ υμον πεπονθέναι και λέγων μνυσι πάντας με θεούς, ου ηκιστα δετους εν Αἰγύπτω τιμιους η μην φ' μῖν εἰς τοsτο 15 ἐμβεβλῆσθαι και βοέλεσθαι μεν ουδαμος, διαφυγεῖν δε υκ χειν εἰσπράττεσθαι γαρ πικρότερον τον τὰς εἰσφορὰς φειλύντων. -υτως δικεῖτε μεν οἷς ἐβιάσασθε, αδικειτε δε οἷς ψεύδεσθε και σκοτειν λευκὴν

ημέραν ἐβλάψατε ἀντὶ τον προτέρων χορον τον ἐκ οτοιούτων ανδρον εν παιδαγωγον ροντες ἐν χειρίδι

σαπρα την χεῖρα κινοοντα, μεις δε ἀδελφην μέρανεξειν ἐκείνη προσδοκήσαντες ἀνέβητε. 27. ἀλλ' ἐκεῖσε