libanii opera

371쪽

LIBANI ORATIO XLIνοῖσιν οις κελεύουσιν ἀνιστάντες τε αὐτον ἀπο ου θρόνου καὶ προσκυνεῖν ἀναγκάζοντες την πόλιν αυτους καλουντε πύλιν. μον δε οἱ μεν θάτερον ποιοOσι, το πρότερον, οἱ δε και αμφότερα και τουτο πως ποτὲ δευρο εἰσηλθεν ου οἶδα, πε εν γε τοῖς προτέροις χρόνοις οὐδεν τοιοOτον ουτε ἐλέγετο υτ επράττετο. ουδ' ἐωρῖμεν μεῖς τότε τοιαύτας μεν στάσεις αρχόντων, τοιαύτας δὲ χειρας ουδ' ἀπιέντα των θεατῖνεκαστον πεπεισμένον, ως φ εαυτω ον ἄρχοντα λάβοι.16 16. νταυθα πολλὰ παρὰ τους νομους ἐργα τοθέατρον περγάζεται και τινες ἀρπασθέντες ἐκεῖθεν ἐδέθησαν ἀπ' ὀλίγων ρημάτων υπ' λίγων ρηθέντων. γὰρ δη της βοὴ ερως πάντα πηρετειν ναγκάζει τά τε αλλα και τρέχει, εἰς την Λάφνην και ποιεῖν R II 386 την μυρία κακὰ τη πόλει φέρουσαν ἐορτήν, ἐπει1 και νέοι μετὰ σωφροσυνης ἀναβάντες ἐκεισε ταυτην ἀποβαλύντες κατέβησαν εἰς ἁ μοι δοκε βασιλεύς τις ἀγαθος ἀποβλέψας σβέσαι το πρῆγμα, το δε αυδις

ἀνέφυ, καὶ γίνεται των με ἐπιταττόντων, μῖν δεr υπουργουντων ευδαιμον τουτο γουμένων. και μετὰ

αναιδείας πέντε η και πλείους μέρας ὁρῆται διάγοντο ἀναβάν, ς το μεν εἰς αυτούς, το δέ τι καὶ εἰς υμῆς ρχεται καίτοι εἴ τις μὰς καταβαινοντας ἀποτης πολυειδους μέθης κείνης, περὶ τί χρόνος μιν

372쪽

LIBANI ORATIO AD IMOCRΑΤΕΜ 303 ἀνηλωται τοσουτος εροιτο, τίνι βελτίω τα της πύλεως πεποιηκύτες ἀναστρέφετε τί πρ0ς θεῖν, ἐρεῖτε η τι κα τω λίαν ἀσχημονεῖν εἶναι τύπον ἐχρῆν 17. υκ αν τοιαBτα εορτάζειν ναγκάζεσθε, Tιμοκρατες, εἰ μὴ τὴν του προς μηδεν χειν ἀντιλέγειν νάγκην μῖν αὐτοῖς ἐπεθήκατε νυν δε καθάπεροι τιθασοὶ λέοντες ἐκπεσόντες της λευθερίας πρ0ς τὰς ἀπειλὰς τον ἐφεστηκύτων πτήσσουσιν, ουτως μεῖς ἐκπεσόντες της μετερας τάξεως γεσθε δεδιότες τὴν σιγὴν τον τετρακοσίων οι δ' ἰσχυρότεροι μεν γεγύνασιτον ἐν τω καταλύγω, παρ'Ἀν εννομοι φωναί, ἰσχυρύτεροι δε της β0υλης αυτης, πλείοσι δε τιμονται παρ' υμον η οι τὰς ουσίας καταλειτουργήσαντες, καν μεθ' υμον η τοῖτο τι μέρος, οὐδε υμῖν τα αλλα εἶτα

ου οἷς χρῆν γνωρίζεσθαι πεπαυμένης τῆς

αἰσθάνεσθε ἀμελουμενοι μὲν π τον χρηστον εν καιρο τιμον δεομένω, κατεγνωκότες δε της εἰς αIΙ:τους ουδεν0ς ἀξίους θεραπείας. 18. οἶσθα Φιλάγριονεκεῖνον τον ἄρξαντα, ο τον χειμον τον πολὐν κεῖνον καὶ νεγκε καὶ διέφυγεν ουτος ελθών ποτε εἰς το θέατρον ἐν πολλὴ σιγη τα δεικνύμενα δον αυτωτε συνησθεὶς πῆλθε και παρὰ τον ευ φρονουντων

conici γνωρίζεσθε καὶ , πεπαυμένης της θρχης αἰσθάνεσθε 16 μελοπιμενον I Φιλάργυρον Boni διέφυγεν. Re

373쪽

UBANU ORATIO Mεπαινουμενος ἀκούων γὰρ εἶναι τοOτο παλαιον ἐμιμήσατο, ηνίκα ρχε με λαρχων, ρχετο δε λαρχύμενος, ηνίκα τὰ καλὰ μὲν ηνθει, τὰ πονηρὰ δε λαύνετο. τοιγαροον ἐστιν αυτ κλεος αριστον ἄρχειν εἶναι τουτο. καὶ τε προτον προσῆγε, τούτων τινὲς ἀπηντων μαωδ περ αυτου τι λεγουσsi. την ἀρχὴν εἰπόντες

ἐπεστομίσθησαν ουδεν εἰπόντος αὐτου δεῖσθαι τοιούτου φληνάφου.

19. παυτα σε ξι ζηλουν, τούτοις πεσθαι καιi μάλιστα μεν ει οἱον τε καθηρα την πολιν του μύσους, εἰ δε μη γυμνοσαί γε της παρουσης δυνάμεως τουτοδ α ποιήσαις, εἰ δείξαις, ο αἰσχυν ται παρὰ τούτων ευφημίαις. προσηγε ἐπλησίαζε

374쪽

Oratio vel potius scriptio περ Θαλασσίo si minus ipso anno 388 eri paulo post in ad neodosium scripta usi series ficta ), via IVDanitis tres Viros, Optatum, rOc-

luna, filium Gaesonis, graviter increpat, quod Ilictores fuerint, ut Dalassius, ipsius anaanuensis atque ana1 IS, senatu ConstantinopolitanoM repulsam sonet, et Q imperatore petit, ut vulnus illi illatum munore aliquo conserendo sanet, non plans orporis finibus circumscripta mansit , sed etiam in eclogas maiores maamvis pauca recepta est. Codices tibiis ad nostram aetatem pervenu , ni sunt duodechn:

I p. 10 sq. et supra, p. 164. contuli.1 Sieversius liversa de tempore oristionis statuit, cum p. 162 orationem post annum 388, p. 203 anno 383 84 scriptam esse vixit. Prius solum pro Dari potest Nam roclum munus praefecti aro nemae a multo ante ingressum esse nequo Q dicasse e veruis orationis . 326, 23 οἷον ανθρωπον εἰς ἀρχὰς αγεις, ω βασιλευ 328, 10 ρχέτω με οἶν, εἰ βουλει ο-gnoscitur. 2 Eius loco quod Bongiovannius p. 88 Iulianum dixit, non est 1od plurinus refutetur.3 Cf. Sieversium P. 293. 4 De hoc, non de Antiocnen senatu, ut Reislcius voluit cogitandum esse cum e multis locis orationis p. 308, 9 sq.;316, 13 sq. 318, 98 1. 329, 14 sq. inani ex epistula 42 ουτος Θαλάσσιος της μεγάλης βουλης ἐπεθυμησε γενέσθαι Semauur. Senatum n ocnenum verid p. 11 23 sq. ἔστι δε αἰδέσιμος τη μετέρα βοοὶ siserte a no distinxit .

375쪽

Lieonamio dis mi e P transcriptus cum Versione latina

Desinit ver Dis o πραγμα δοκεῖν . 29,9. Vide t. I p. 282 sq.6. Neapori tantis II E 1 saeta XIV lat. 186. idot. I p. 211 sq. et 392. 7. Vata canus gr. 81 a saec. XV lat. 256. Vidsit. I p. 209 sq. Aliatius inamini eius lectiones ossicis

Bai Derini adscripsit. Contuli.8. Marcianus appenssi XCII I saec. XIV lat. 313 Vide . I p. 217 sq. Contuli.9. Vaticanus ruinas gr. 125 saec. XIV lat. 78

t. I p. 24 sq. Atinius in margine lectiones varias ossicum Palatini, Vaticanomani 1 et 84 adnotavit. Contuli.

11. Marcianus gr. 437 saec. XV M. 137 Vid t. I p. 213 sq. Contuli. 12. Vindononensis nil gr. XCIII V saee XJIfol. 232 id L I p. 35sq. et 236. Contuli.

Qui in duas distingiuintur familias quamam alteracodies V prior oliquis codici Dus continetur. Vaticanum Vero IV 4 Cneltennamensem, Neapolitanum UrDinatem muSO feci Cneltennamensis enim o P, Vaticanus 84 si minus ex eoden eossice, certe ex eodem exeI plari mendos transcriptus est Neapolitanus ad idem exemplar at- quo Vaticanus 1 redit, ruinas ex soden fonte quo sim descriptus est. Singuli vero codices quo necessitudinis vinculo inter se coniuncti sint, noe liui stemma ante oculos ponit:

376쪽

Duo tantium loci a Macarao C nrysoce pnato )excerpti sunt. Orationis ut ineditae primunt a Iaco D GOinofredo Cod.aneod. t. VI p. 35 et Henrico Vales 1 ad Am-anum XIV 7, 9 p. 35 mentio facta est. Qia orian prior apograpti cossicis Augustani ), alior B Derino usus est ). eodie M primus orationem integram in lucem protraxit Bongio vannius Bong Vonsiliis anno 1754 p. 88-115. Vitiorum Plinias ditio scatet multa civinamio sanavit eis kius Animadversionum volitanius quinto p. 24 - 541, plura ope codicis Augustani in editionomiam uxor prelis commisit t. II p. 388 419. In nancetiam pars notarum Animadversionum tranStit. Pauca emendanda reliquit intoni coneto.1 et t. I p. 351. 2 f. t. I p. 19. 3 C t. I p. 334 s. 4 Codicem I raro inspexin cf. p. 12, 4.20.

377쪽

ΥΠΕΡ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ.

R Π488 I. Tβρισθέντι φίλω καὶ κωλυθέντι τυχειν ων

εἰκήτως ν τετυχηκε προ πολλον των μετεχόντων,

ηκω βοηθήσων ο βασιλεs, τύ τε της φιλίας δίκαιον αἰδούμενος και αμα μη συ μου της σιωπῆς καταγνως φοβούμενος. ἐλογίζου γαρ αν τις αν εἴη πρ0ς τους αλλους ἐγώ τον τρύπον ὁ περὶ τον τοιουτον ὀλιγωρία κεχρημένος. I. ως μεν ουν οὐκ ἴσον εις ἀνὴρ ἐν τωRm 389 συνειναι νέοις εἰς γηρας κων καὶ συνέδριον 1 αγανακτοον εἰ μὴ δόξει βελτιον εἶναι του παραδείγματος, αυτός τε ἐπίσταμαι καὶ των αλλων οὐδεις ἀγνοεῖ αλλ' εἰ με αλλος βασιλε0ς μελλε των τε λύγων ἀκου- σεσθαι καὶ τ δίκαιον ξετάσειν, δεισα αν μὴ του της

378쪽

βουλῆς νύματος ὁ τα δικαιότερα λεγων πολειφθοκαὶ τ πλέον γένηται του πλείονος ἐπεὶ δὲ ὁ την των θεῖν υνοιαν κτησάμενος τη περὶ την ἀλήθειαν τιμηκα τω τα με αλλα ἀφαιρειν ἐν ταῖς δίκαις, εις ενδε τουτο μόνον ὁραν, διαγνώσεται τήμερον, πολλας ἐλπίδας ἔχω ον αυτον και νυν σεσθαι τον δικαστὴν καν λάβη τ συνέδριον δικηκύς, ου ὀκνησειν αυτοτουτο εἰπεῖν, ως δίκηκε. 3. Μικρον δὲ ανωθεν, ιν εἰδης, δες υλύγως τε ἐγώ φίλον τον Θαλάσσιον ἐποιησάμην τούτοις τε υδεμίαν οεπιεικη προφασιν ἔχει το πεπραγμένον.

Ἐμε λύγων ἔσχεν ἐξ αρχης ερως, ω βασιλεs, R II 390 διατρίψας δε ἐν φ φοιτct ουκ λίγον χρονον ἀγύμενος

υ ανδρο ευδοκίμων ἐπι τ των ντων μοι μεταδιδόναι πείθομαι και των αλλων πάντων ἀμελησας, εος και των πατρωων ἐκπεσεῖν, δόξας τε ποιειν λύγους

ου φαύλους εἰχύμην δεινος του πράγματος ἔχων φώ- λακα των δεικνυμένων μιν Μάξιμον τελευτθσαντος δε ἐκείνου καὶ των λύγων ζητουντων τον ἀντ κείνου δίδωσιν sχη τον δικημένον π του συνεδρίου 20 τουτονὶ Θαλάσσιον πολ βελτίω τοῖς λοις ἐκείνου του

379쪽

MBANI ORATIO MI προτερου φροντίδι τε τη περὶ τὴν φυλακὴν φίλτρω τε τω περὶ τοὐς λύγους εὐνοία τε τη προς ἐμὲ και προσέτι γε σωφροσύνη καὶ γαστρ0 και αἰδοίων. 4. μισθος δὲ μω τούτων το α εν τούτοις καὶ πασαν ημῖν ἐπίστασθαι την πόλιν ως επι τούτων διατρίβοι τουR II 391 δε γε διὰ χρημάτων ἴτε δειται οἴτ επιθυμειγης τινος ἀποχρώσης αὐτω πολλΟὐ δε γε πλούτου μέγεθος οὐδεν στησι τω δε και ἀνάλωμα γίνεται πολ περ τούσδε τοὐς λόγους πολλάκις ταὐτα κτωμένω.

δορον ν μοι της ύχης Θαλάσσιος καὶ τον π της Μαξίμου τελευτης λυσας φοβον οὐ φθονοsντας τοις των πέλας ἀγαθοῖς ἐφ' αυτον ἐκίνει διὰ το πειρῆσθαι δυσκολιον ἀπαλλάττειν μοι τον Ῥίον καὶ παρα- 1 καλοῖντες αλληλους ἐφλυάρου και προς τοὐς εὐχερεστέρους των αρχόντων λεγον κακος δηλοί τε σαν, εἰ δυνηθεῖεν, και ποιήσοντες, κάτερον δίκως. . ἐνταοθαδη παραινε τις των δοκούντων νουν ἔχειν να αὐτονRII 392 γενεσθαι του συνεδρίου και ταύτη τοὐς συκο- 20 φάντας σθενεστερους καταστησαι γραφην με γορδικαίαν ου ἐφοβούμεθα, το δ' ὐπάρχειν τισὶ ραδίως ἐπηρεάζειν οἷς κεῖνο οὐκ ἔνι χρηται δη τω περὶ ταὐτα νόμω Θαλάσσιος, καθ δν γράμματα της σης δεξιῆς λαβδεν ταο εἰς την βουλὴν εἰσέπεμψε των παρ' αὐεκείνης τευξόμενα. ἀναπηδήσας ουν εὐθος πτάτος,

380쪽

αἴρειν ἐβύα, Θαλάσσιος της μετέρας βουλης; T. Kαι τί δεινόν, ω πτάτε ἐλευθέρα με αὐτω μήτηρ, ἐλεύθερος δε ὁ πατήρ, τροφὴ δὲ ἐν πλούτωμεν ου ἐν τάξει δέ. νυν δε δὴ και οὐσία των θεῖν βουλομένων, ν sτε ἐν κύβοις οsτε ἐν πύτοις ἴτε ἐν λαγνεία πεποίηκεν ἐλάττω, αλλ' υ ποιον τοὐς δεb- μένους των φίλων και οὐ πονοοντας αὐτω περὶ ταπαρὰ της γης ἀνέχων διατετέλεκεν εἶναί τε νομίζων θεοὐ και τἀν τη γ καθορὰν, ως εἰκος το ταBτ 10 πεπεισμένον, διάγει. γάμω τε ἐρρῖσθαι φράσας καιπῆσιν ἀφροδισίοις παῖδα μεν ἔχειν ἐν ἐμοὶ νο- RII 393μίζει τω γέροντι των δ' ἐν ταῖς ἄλλαις μαεσιν δο- νον διον το μὴ τούτοις δεσθαι. χ. πποι δε καιαρματα και σκηνὴ και ηνίοχοι και πάντα ταοτα ἀπέρ- 1sριπται, καὶ λοιδορε μεν οὐδένα τον τούτοις χαιρόντων, αὐτ δε τερα προσήκειν γεῖται μαχήμενον δεοὐδεις αὐτον πώποτε εἶδεν ὐπερ αργυρίου και χρυσίου οὐδ' ἄγχοντα τραπεζίτας οὐδε θηροντα φεύγοντας οὐδετοὐς π ἐκείνοις παῖδας οὐδε ἀδικοῖντας παίοντα. ros. αἰδοος δὲ τι πλείστης ξίωται μεν π τον παιδευομένων νέων, ξίωται δε π τῖν ἐν τοι δικαστηρίοις τω ρητορεύειν χρωμένων. εστ δε αἰδέσιμος μεντη μετέρα βουλη, τοιοῖτος δε και τοις δι ς ῆρξαν

Ructore Re