libanii opera

381쪽

ἀρχὰς ἀξιουσι τιμῆσθαι καὶ ουδεὶ osτω των πατέρωντο ανδρα γνύηκεν ως μὴ του παιδας τους αυτου Θαλασσίου μὰλλον η του γεγεννηκύτος υ ψασθαι γενέσθαι μαθητάς ἀλλα μην τι με φιλόσοφος κέκληται, γνοίης α ραδίως, ω βασιλευ, δια ποίων δε πραγμάτων κτήσαι ἄν τις την προσηγορίαν, ου ἀγνοεῖς.

λαύνειν, ἀλλα καὶ μη βουλόμενον εἰσάγειν Γεσθαί τε R II 394 διδόναι τι μῆλλον αυτον ν λαμβάνειν καὶ κοσμειν1 μὰλλον η κοσμεῖσθαι καὶ μείζους ποιειν η γίγνεσθαι.

ἐνθυμου γάρ, οἷον ν ην, ὼ βασιλεs, το συνέδριον, ου εἰς χρημάτων λέγω λόγον, ἀλλ' εἰς τρόπων, εἰ

τοέτω πάντες ἐψκεσαν ἴσμεν δε και την Σπάρτην θαυμαζομένην π των ἐν πλούτω πόλεων αυτὴν δη- 1 μοσία πενομένην πειθομένην τω θεω εἶναι μεν ουν του ἐν τῆ βουλῆ Θαλασσίου πάντας ευπορωτέρους ὁμολογο, ἐναι δέ τινα τοῖδε δικαιότερον ου φημι.11. Toν δὴ τοιουτον πτάτος ἀπείθει, τίς ναυτος τίνος ἀμείνων τίνος ου χείρων τί καλον εχων2 εἰπειν περ αυτου; ος νίκα μεν ἐμάνθανε γράμματα, μίσει τω τούτων ἀποδρὰς εἴς τινα καταφυγδεν αἱμασιὰνεκειτο καὶ ου ἐζητεῖτο τοῖς θεοῖς των γονέων εἰδότων

χάριν τοις αυτον ἐκβαλουσιν τροφος ἐθρήνειμεν, ἐθρήνει 1ν το μὴ θρηνεῖσθαι παρὰ τοῖν τοκέοιν

382쪽

I IBANU ORΑΤIO PRO HALASSIO 13τιν υἱέν. - και τον γεωργον τον περιτυχύντα τε καὶ ἀνελύμενον καὶ κομίσαντα κεναῖς ταις χερσιν πέπεμψανεργον ἐχθρον αυτοις πεποιηκέναι νομίζοντες συμφορὰν ἐξελθουσα αυθις εἰσαγαγύντα. 12. ὁ Γ ορον ἀδελφον

πρεσβυτερον ἀγαπώμενον δια την περὶ πάντα τα προσήκοντα προθυμίαν καὶ θεραπευομένους ευχαῖς περ του του θεους παῖς ετ ν τύλμησε μάγοις διαλεχθῆναι καὶ τἀδελφο τον θάνατον αἰτησαι παρ'

αυτου του θανατο τον μισθον αυτοῖς ξειν λέγων αII 3s5 καὶ το μη δυνασθαι δουναι- φάσκειν δώσειν ἐπαν- οορθον Ἀλους δε τοιαυτα ἐπιβουλευων τον ἐπιβουλευθέντα βοηθον λαβδεν η φυσει ταυτην ἐκείνου δι- δύντος την χάριν ἀφείθη καὶ μικρον στερον, οiα τὰ της τύχης, ἀπηλθον ο τε σώσας τον ἀποκτεῖναι βουληθέντα καὶ οἱ γονεῖς 13. θάψας δε υτος δακρυτ i5τους γονεῖς καὶ γενύμενος της ουσίας κυριος και παιδείαν φυγδεν καὶ πονηροτάτοις συζον κἀντευθεν κτησάμενος το μηδεν αἰσχυνεσθαι προσπίπτων ἀνθρώποις πρεσβυτέροις και μεμαθηκύσιν ἐρυθριῆν και νομίζουσιν αἰσχρον τὰς προς τουτον μάχας τον οὐδέν ου εργον 0ἐξ αγορὰς οὐ ρημα ἀπαίδευτον, ου την ἐν τοις αλ-λοις ἀσχημοσυνην κνουντα, βορβοροτάραξιν ἀτεχνος, ταυτα τοίνυν ἐφύδια λαβδεν εἰς ἀναίδειαν τους πολλοὐς καταστρεψάμενος δι' βρεων γίγνεται φοβερος και

383쪽

LIBANU ORATIO XVI δέον αὐτον ξωσθηναι πάλαι τοι αυτο βελτίοσι κλείει τὰς θύρας γαυριῖν τω δύνασθαι δέον--ουτωκαταδύεσθαι.

14. Πολλο γὰρ ξιος ἐγένετο, νὴ ία, τοῖς RII 396 Αἰγυπτίοις. καὶ τους της αρχης μῆνας

ε κείνης προσκυνοοσι. κατορύττουσι μεν ουν τωλύγω και νορύττουσι καν ταῖς ἀποφράσι της αρχης τον χρύνον ἐχουσι τοσούτων κακον πέλαγος ἐπισχειν τὴν Αἴγυπτον των μεν αδίκων ἰσχυόντων των δ' ἀδι- 1 κουμένων προδιδομένων, τη δ αγορὰς ἀπηνθηκυίας, του δήμου δε μελημένου, λόγων δε πεφευγότων. 15. πος δ' υκ μελλον μετὰ Πτολεμαῖον τοιαοτα δικημένον ον ἀποσπάσας ἐξ αυτον των γαλμάτων ὐφ' ων τοι ὀφθαλμοῖς ζ δι ευχον και σπονδον καὶ 15 θυσιον και βιβλίων πορευύμενος ν τε ὁ γηραιος ταῖτα αὐτω τα καλὰ του χρόνου συνειδύτος, ἀλλ' ὐμως τοOτον ρπασεν ἐξ ἱερον επὶ νικαστήριον μετέθηκεν, ἀνεκρέμασε, χερσι βαρείαις δραμε διὰ πλευρον τηντο οὐδαμο πεπραγμένων ζητον ὁμολογίαν, μονον20 ου πίνων του αῖματος ουδε τὰς πολιὰς αἰδούμενος.

πλευρῶν ἱερῶν ἐπὶ δικαστηριον, μετέφηκεν Boni I πληγῶν 1 πεπραγμένων sed ope rasuram in cor Oiς

384쪽

καίτοι συνδειπνον ἴσως τισίν, ου γὰρ φοιτον, οὐδε γὰρ ἐφοίτησεν, κουσεν ως Ἀχιλλευς δέξαιτο τον Πρίαμον πατερα Ἀντα του οὐ φίλτατον ἀποκτείναντος αὐτω. 4 δε α αὐτου του γήρως βριζεν

16. τούτων δε πεπραγμένων, Δ βασιλευ, πάντες μεν συνήχθοντο τοι ἀνηρημένοις νόμοις, οἷς δ' ἐν λύγοίς ὁ βίος, καθ ους αν τις της θείας ἄψαιτο φιλο- R II 397

σοφίας δρασμος περ τους δρους τους Αἰγυπτίους, ως ου ον την ὀργην την τουδε διαφυγειν, εἴ τις 10 ἐντις ἐκείνων ἁλοίη και οἱ τὰς δαιμονίους τε και μακαρίους ποιούσας μαθήσεις παραδιδοντες, ω μάλιστα νικα τὰς αλλας η Ἀλεξάνδρου πολις, χοντο συγκαλυπτέμενοι ταυτα το παραδείγματος πείθοντος, και ι νέοι τους γεμόνας ἐπύθουν. 517. Καίτοι και εἰ τοι αλλοις αυτην βελτίω πεποιηκως ἐν τούτω μόνον λελύμαντο, δίκην σοί τε καιεκείνη μεγίστην φειλεν αν, νυν δε διὰ πάντων ξ τεινε την βλάβην τοιγαρουν ἐξεδέξατο την αρχὴν φρουρά τε και το μηδέ, ως ἐβουλετο ποιεῖ-αι την40ὁδύν, αλλ' ἐν τοῖς σῖμα παρειληφύσι τουτο κεῖσθαι και προς την ἐκείνων βούλησιν και βαδίζειν καὶ μένειν και ἐσθίειν και η και καθεύδειν και μὴ ταυτι γὰρ ἐώρων και αυτος και ο τι εἶχον ἐβοήθουν διὰ των

385쪽

Ι IBANI ORATIO XLII

προς τοὐς ἄγοντας λύγων, ου χρηστον γούμενος, αλλ' ου οἶδ οπως εἰς οἶκτον ταχ καταφέρομαι. 18. ἐλθὰν τοίνυν εἰς την μεγάλην πόλιν και πανταχύθεν αξιος R II 398 εἶναι δοκον τεθνάναι ι τε αὐτος ἐδεδράκει και οἱ αλλων κατεψεύσατο, συμμάχων μως εὐπύρησε των Κλεάρχω μεν ἐχθρος χύντων, εἰδότων δὲ τι τοsτονεκεινος βουλοι αν ἀπολέσθαι. σῶζε ουν τη τινων

δυνάμει ὁ τεθνάναι με δίκαιος ων, ζον δε οπως ἀνιωτο Κλεαρχος 19. διαφυγδεν τοίνυν εγγψ ον το1 ξίφος πάντων αυτον οἰομένων εἴσω τε θυρον βιώσεσθαι και σχήσειν συχίαν και λήξειν της κατὰ τον κρειττύνων παροινίας αὐτ τω παρ ἐλπίδα σεσῖσθαι μιαρώτερος ν. και τον ν η βουλη τοὐς ἀρίστους ὐλακτον γάλλετο νομίζων ἐντεοθεν γοον ἔσεσθαι 1 περιφανὴς δικαίας υκ ἴσης φορμης, οἰον τι το του

Θερσίτου περι ροίαν ν. 20. I οὐν εστιν ὁ φημι οτι τούτου την βουλὴν ἐλευθεροον χρην, ἀλλ' ο δούλην ποιεῖν. ου γαρ οἶδ'οπως αν τις ἄλλως προσείποι το νυνὶ γιγνύμενον.

2ο ταν γὰρ το τούτω δοκοον παρ' κείνη νύμος , πῖς ου τοιοOτύν ἐστι νον δ' ων κάκιστος και κορυφαῖος εἶναί τε βούλεται και φησὶ και οὐ συγχωροsντας εχει καὶ σοβεῖ και ἀπειλεῖ καὶ διαμέμφεται καὶ τον

386쪽

εὐλαβεστέροις επισείει.

21. Καὶ μαχαιρων δη τινων ἐμέμνητο κἀκ RII 399 τούτων νομα περιηπτε και την ἐκβολην ἐντεοθεν ἐποιεῖτο. 4 δε μαχαίρας μεν οὐδεπώποτε εἰργάσατο, οὐδ' ἔμαθε την τέχνην, οὐδ' εἶχεν, ἀλλ' οὐδε ὁ πατηρ

οὐδετερον. οἰκεται δε σαν αὐτω ταυτα ἐπιστάμενοι, καθάπερ Ῥημοσθένει τω Λημοσθένους πατρί. καιουδεν ἐκώλυσε τον υἱοὶ μοσθένους τον ημοσθένητο εἶναι τοιούτους αὐτοις οικέτας ἴτε προστηνα των 10 Ἐλληνικον πράξεων ουτ ρύσασθαι πόλεις υτε ἀντιτάξασθαι προς την Φιλίππου καὶ ρώμην καὶ τύχην os αἴτιον γενέσθαι θ πύλει στεφάνων και κηρυγμάτων ἀπολαοσαι εἶχον δε υ δεσπύτα των ε ταις τέχναις Ἀθηναίων τινὰ μύνον λέγειν, ἀλλα και αυ 15τους π τεχνον κοντας ἰσχύσαντας. 22. 'Aλλ' ἀφομεν, εἰ δοκεῖ, τον Ἀθηναίων δημον και την πνύκα και το βημα καὶ τον Σύλωνα, τα νυνδε ἐξεταζέσθω. τολμήσαι τις αν ουν εἰπεῖν, ως παντο συνέδριον εὐγενεῖς κ τετραγονίας και ἔτ' ἀνωτέρω οπρογύνων ἀρξάντων και πεπρεσβευκύτων και λελειτουρ-

387쪽

LIBANI ORΑΤIO XI IIγηκύτων και δια πάντων ἀφιγμένων α φέρειν λαμπρύτητα δύναται πεισάτω την βουλην'Οπτάτος ταύτην δέξασθαι την ἐξέτασιν. ἀλλ' ου πείσει. η τε γα κρηπὶς τω συνε-R II 400 δρίω καὶ τοιαύτη παντος του παρέχοντος αυτιν εἰς αυτην χαριζομένου τω πλάττοντι την βουλην διέλιπετε υδεπώποτε, προστιθέμενον ἔχον τι και τοιουτον.

και ου μέμφομαι πολλάκις γαρ του ἐκείνου βέλτιον. 23. Εἰ δέ με δε και νομαστι μεμνησθαί τινων, περ με των νυν αλλος αν ἴσως ἄμεινον εἴποι, του, παροντος γαρ οἶμαι καὶ το ταοτα εἰδέναι, των προτέρων δε εστ γη και θάλαττα καὶ λέξω βεβοημένα και α μαθεῖν ουδεὶς δέοι αν δια το ἐπίστασθαι. I χαμένης ὁ των ἔργων πιστάτης ὁ Κρὴς χαλκοτύπου παις θν καίτοι τις ου οἶδεν, σος ην υχαμένης 1 ε τω συνεδρίω Ἀβλάβιος π της αυτης νήσου ταπροτα πηρετον τοις πηρέταις του της Κρητης αρ- χοντος, οὐτος νηχθη με ἐκεῖθεν και πλέων περιβολον ηὐχετο τοι ἐν τη θαλάττη θεοῖς, ἐλθον δεεκράτει του κρατοOντος και πύ εἰς το βουλευτήριον ἡ εἰσίοι, θεις ἐν ἀνθρώποις ην. 24 τι δαὶ Φίλιππος; τί δα Λατιανύς ου του με ὁ πατηρ χόρδευεν ὁ δε

388쪽

οὐτος ἐν πλυνοις τον αὐτο πατέρα καταλιπών, ην δετον ἐν Φρυγία κναφέων ἄριστος του συνεδρίου μετα-σχων ρξε με Φοινίκης, ρε δε γωνίας και οὐδεὶς ἀναστάς, μυράκλεις, εἶπε, κναφειον μῖν ἐπεισ- οέρχεται. - Ο οὐν οὐ κρεῖττον ἀνηρησθαι τὴν βουλήν;

25. Kαι τούτοις απασιν ους κατέλεξα το συνέδριον

ἀνέωξεν οὐδεν τερον η τούτων δὴ τον σημείων τέχνη τω δε τοῖτο τε πάρχει και τι δια της πρbς 15ημῆς ὁμιλίας και παι/είας τρόπον τινὰ γεγεοσθαι. τον γοῖν ἐπιδεικνυμένων πολλοι πολλοὐς ησθοντο βουλομένους το ανδρα ἐν ἐπαινέταις λαβεῖν, δε αν ἐπιστάμενον μορφὰς λόγων ἀμείνους τε και χείρους

389쪽

LIBANI ORΑΤIO MIὁραν. ους μέτεισιν ὁ κηδεμδε της βουλῆς οὐδε ρῖ κατάστηθι δὴ εἰς ριν δεομένην λύγων προς τον ἀν-R II 402 άξιον του συνεδρίου τουτον. sτω γὰρ εἴσ)ὶ τίς ων τίνα προυπηλάκιζες, ἐπει καὶ ὁσα νικὰς ἐν θ βουλη, κραυγ καὶ θορύβοις νικας καὶ τοῖς ἀπ των κύβων μαθήμασιν. 26. αὐτbς τοίνυν ουτος τίνων ἐστίν; αρά γε των τὴν Ῥώμην κτισάντων η τον τους νόμους θέντων η τον πηκόους κτησαμένων α τοντο κτηθεν φυλαξάντων. οὐ μὰ ω, ἀλλ' ἡ τις 1. πτάτος γραμμάτων διδάσκαλος, ο και Λικιννί τον παῖδα ταυτα ἐδίδασκεν ὰπ δυοῖν ἄρτοι καὶ της ἄλλης τροφῆς η τούτοις συνέζευκται καί ποτε πορείας γενομένης εἰς Παφλαγονίαν αὐτω καταλύει με παρά τινι

καπήλω θυγατέρα τρέφοντι καλην. η καὶ ἐκίρνη,

1 παθων δέ τι προς την ραν ξίου γαμειν καὶ πείσας εἶχεν αυτο μεν οὐ του Λικιννίου κρατουντος ουδενῆ αὐτω πλέον δια της γυναικός, τον κείνου δε κόντων εἰς τερον μέγας τε εὐθὐ και λαμπρος και ευ- δαίμων καὶ πατος ὁ την γυναικα εχων. και δει δὴ R II 40 δ αὐτον ἐν- θεάτρω πτερὰ λαβόντας ἀνθρώ-21 που μετὰ τον ὁρνίθων πέτεσθαι. 27. τη γυναικὶ δε

ἄρα στην ἀδελφὼ δύο χρηστῶ μέν, το γὰρ ἀληθες

390쪽

εἰρήσθω, πατρος δὲ Ουπερ φην ουτοι της αὐτον ἐξαναστάντες τρέχουσι μεθεξοντες της του κηδεστου τύχης και μετέσχον οὐδενος αὐτοῖς τον πατέρα προφεροντος οὐδὲ τ καπηλεῖον. σαν γαρ ἐπιεικεῖς τε και μέτριοι καὶ εἰδέτες εὐτυχειν ων ἐκ θατέρου γε θγονος ουτος ου ηξίωσεν ουπέρ ἐστιν, εἰναι, αλλ' αντὶ μετρίου κυων ῆν δε γε, οἶμαι, πολυ βέλτιον τοις αὐτο παρέχειν πολλοῖς λέγειν, τι οντως ουτος

εκείνου.

28. Ἱνα δν και θεν ταοτα ἐπράχθη, μάθης και 1ομηδε τω δοκειν τη βουλη βοηθεῖν σεμνύνηται, μικρά

τινα και περὶ τούτου δίειμι.

Σαβινιανος τίς ἐστι μαστροπb νέων καλον πbτου ρύνου προς τουτο μετενεχθείς, Ἀως δε γέ- R II 404 νειος ν μαστροπον αυτος ἐδεῖτο. χυτος πολλοῖς ἐν επολλαῖς πόλεσι ταυτα πηρετηκὼς οὐδενὶ τοσαῖτα καμεν ὁπόσα υπτάτω τούτω ἀθλίους μεν ποιον πατέρας, ἀθλίους δε παῖδας, ἀθλίας δε μητέρας. I9 τουτο Τοίνυν τ εργο αυτον και δια της μετέρας γαγε καὶ τολμήσας ἐσελθεῖν εἰς την των παιδευομένων οἀγέλην πειραν προσάγων τισι και χωρίζων τον αλλων και προς κίονί τινι λαλον και τι καὶ θρασύτερον ποιονοφθεις ἀπηλαύνετο σωφρονεῖν δειν ἀκούσας η εἰ μὴ δύναιτο, παρ' αλλους ἐλθόντα θηρῆν. πύρησε ἐνουν οὐδε παρ' μῖν τον συνοργιουμένων, ἐλθὼν δε ρε