libanii opera

41쪽

XXXVIII PRAEFATIO RIΤICA p. 507,2 και τοῖν ρείθροι το μεν ἀμφοι ταῖν πόλεων μέσον ρῆται, το δ' πὶ θάτερα ρ νέας κατιον μετὰ την ποίησιν της νησο τον πόρον συμβάλλει και καθίστησι τον

gentontiam simplicissiniani reddi fluvium parem et M ierat prius tam clivideretur i. e. ununt pariam intelloxae p. 507, 14 τουτων ὁ αἱ μεν τρεις συζυγία μεχρι του τείχους προελθουσα τω περιβόλω συνάπτονται, η δε τετάρτη βραχυτερα μεν, καλλίων δε σον βραχυτερα, οἷον τοι βασιλείοις εγγυθεν ἐφορμουσιν παντα γιγνομένη τοι βασιλείοις αὐτοις ἀντι προπυλαίων. Vix erediuile est verba οσον βραχυτέρα 'nuus simularis vis ines dot da visa

esse C enerio. De re palaeograpiaca censet enim ea e littogra plua vocum findutiarum Orta esse, nihil addo.

p. 508, 16 τουτο μοι δοκε καν μόνον εν πόλει φαυλως

ἐχούση κείμενον, οῖα πολλὰς ἐπὶ Θράκης ρῖμεν ενθα οὐ

πολλαὶ καλυβαι ποιοίσι τὰς πόλεις, ει τουτων μια τουτο ἐνέκειτο, πάντως αν παρειχεν εὐεξετασμω πόλεων τη κεκτημένη μεγαλαυχεισθαι. ει παρειχε Schmutha παρεχειν scrahendum dixit, ἀνακολουθω locutus est 4Danius, ut nuntiatio ει τούτων μια τουτο νεκειτο ostendit, Iastructura participiali μόνον εν πόλει φαυλως χουσν κε μενον denuo excipitur. p. 509,4 κεῖναι δ αυτην υ ἐῖσιν εἶναι δυο, παραζευγνῖσαι την δευτέραν η πρεσβυτέρα, καθάπερ πῖλον

μητρί. Her verdenu δευτεραν νεωτερα ν mutari voluit, at necesse non est, immo oro quia dixi εἶναι δυο Libanius commotus esse videtur, uit, vocem eiusdsi stirpis

numeralem adhiDeret.

p. 509, 13 σπερ γαρ ἐν ταῖς γεωργίαις ὁ μεν ολίγον γηδιον αδίως, οἷον εν ζωγράφων πίναξιν, σκηται, αἱ δετω ευδαιμόνων ρουραι τουτο υνυπομενουσιν, ἀλλα κεχυ-

42쪽

μεναι δαψιλῖς το μεν αυτον εἰσεχει, το δε ζεχει, ούτω δηκα επι των πόλεων το μεν ἐστερημενον μεγεθους εἴκειμι μορφη, το δε μεγέθους τυγχάνον κατα- συμβὰν κ- φερεται. Neutra coniectura a Senmidius veri a tradita tentavit pro Dari potest. Nam αδίω tenendum, non eum ομαλο mutandum sse docet sententia opposita αἱ δε τωνευδαιμόνων ἄρουραι τοsτο ου ἡ πομένουσιν κατὰ το συμβὰν εκφερεται auice sensui satistacit ita. κατὰ ὁ σύμπαν ut exaggeratum ne tolerari quiden potest. p. 12, 3- των συνουσιον κα οὐδεμία sc. ραν)ἀλλοιοsται, ἀλλ' ὁ μεν ομβρος νοχὸει ταῖς ὀροφαῖς, μεις ὁ ἐν αὐταῖς ταις στοαῖς μετὰ ραστώνης βαδίζοντες οὐ

καιρος συγκαθίζομεν. Voce ταις στοαῖς quas insensi Schmidi superfluae visa sunt. At quoniam εν αυταῖς θῬ1Θad συνουσία neque ῶρα neote ad oροφαί referri potest, porticuum em, de albus Solis cogitari potest, in antecedentinus nulla neutio facta est, additamentum etiam nunc mihi necessarium videtur.

p. 13,1 ὁ μεν ἀρκον του τε ε Βορεου ἐμπλησαι θέοντας. 'raeter Iliadis non, versus 2 23sq. f. locum Ladanii t. II 455,14. p. 14,4 οἰκίαι δε αἱ μεν ἀνιστάμεναι της παρούσης φαιδρότητος, αἱ δε των εμπροσθεν χρόνων ε τω μετρίωτρόπω τό τε περηφανον διαφεύγουσαι και το ἀνελεύθερον. Minime opus est cum menserto v ante ἀνιστάμεναι Π-Serere. Nam templis satis et participio praesontis νιστάμεναι et Voci Du της παρούσης φαιδρότητος inescatur. p. 15,7 σπερ ἐν δημοκρατία των νόμων σον μέτεστιν, Πτω παρ' μῖν ἰσομοιρία τις των ζεφυρου καλῶν. Voce A qua in monorius post Go inserendam putat Sontentia corrumperetur. Si quid addendum esset, ῶσιν de io iam elarius cogitavit, inter νόμω et Ao insererem. At necesse non videtur.

p. 16,11 καὶ δη σκοπομεν, ως τετραπλασία της νυνουσης ν δ η πόλις, εἰ μη τρισὶν ὁ πρότερον καιρίιις

ἐβεβλητο. una necessaria sit conisectura . nas in textu reposita. καιρίοις ita tinemverdenus. me quoquo unis

43쪽

p. 520,17 θεοι δε ειπε οντως ουρανον φέντες εις γην ρχονται, νδέ μοι δοκουσι συνεῖναί τε και συνεδρευειν,

ως ου αν εν καλλίονι διαrρίψαντες. menerius συνιέναι

scribi iussit, praestat imo est in inris συνεινα rationisna Dita verDomam A ου αν ἐν καλλίονι διατρίψαντες Neque agnoscenda est tantologia in verius συνεῖναι ρισυνεδρευειν, Io an illud generale, o speciale est p. 21. 2 τοιαsτα δὲ οντ α διε ξηλθον ου τοσαυτά ἐστιν, ωστε την περβολην του κάλλους ἐν τη βραχυτητι των μετειληφότων του κάλλους ἀπολλυναι- θαυμα, ιον ου πέντεμεν οικίαι, κηποι δε επτά, κυπάριττοι δε τριακόσιαι, λουτρὰ

δε τρία, ἀλλα καλὰ μέν, ὼς ουδε αλλοθι, πλείω δε

καλλίω τα πάντα. Quamquam o non cum erIverdeno adsurdum dixerint, Sed excusari posse crediderim, tameno vio ille proposuit mulio praestare duco. p. 24, 18 ουτως ἱκανῖς τουδαφος π των δάτων λάμπεται. Intimum Vectum quod ego prο λαμβάνεται 0sui ipse iam non iiDo, sed non magis ιαφαίνεται 10 a Gasda duditanter propositum Schmidius ocipi vult. Nam τοὐδαφος ο υπο των δάτων διαφαίνεται. ea magis magisque inclinat sententi sedem corruptelae minus in λαμβάνεται Ῥarem in ἱκανο quaeram et vera in lectionem osτω διαφανῖς osδαφος π των δάτων λαμβάνεται 0Ι καταλαμβάνεται 1am a Reificio inventam esse putem. p. 627, παρ' μιν δε και ταυτα πωλητήρια, ωστε εκάστου μικρου των οικημάτων ἀντιπρόσωπον ἐργαστηριον. Aegrs intellogomer verdenun μικρου quod hoc loco Dustuu procul in sedem in erit e sequentious i. Iost in sit necessarium' cancellar potuisse. Vix ex illo nuc pedem infore potuit, nam significatio est plane liversa, et nouloc μικρου est aptissimuna S gnificat enitia paene ut

p. 166, - ὁ μικρου λόγον ἐποίει. p. 33, ταῖς δέ γε δημιουργίαις προς σ0 ερχεται.

Locus est planus atoae clarus: ταις δημιουργίας ερχεται

44쪽

δε γε δημιουργίαις ευφροσένη συνέρχεται nexum sententiariim corrupit. Nam sequitur: και οἱ μεν υτόνως ἐργάζονται χερσίν, οἱ ὁ ἀπαλον γελῖσι και προς δην ἀνίενται. Vol. II. r. XII. p. 15, 6 εἰκότως ἄρα παιδες ρωμαίων και προ γήρως

λι-ρου τίθενται την τιμήν. a mani probabile io Her-werdenus 3 haec scribentsem libanium meminisse coniecit vectomim in Cratini retulochomini fragmento II 15 M

eum dictionem γηρας λιπαρον 0Dere uni s locis Odysseas quo ego adScripSi. p. 7, 4 τίσιν υν ουτ συμφέρει και την σθητα ταυτην ενδυνα και το σκηπτρον ενεγκεῖν και το φάρμακον μνήμης ἀπαυστου προς το μέλλον ἀφειναι. iocum ab Her verden πιεῖν τε και post ὰπαυστο inserente sanatur110SSe nego. Nam πιειν προς το μέλλον ἀφεινα non bono coeunt Fortasse verba Significant remedii m et memoria indelebilis comparatur ad aevium freti rum prodere, Mi

υγιείας φάρμακον 1xit. p. 18, 4 σα μεν ουν παιδαγωγον τε εγκειμένων καιδιδασκάλων φοβουντων δέξατο τ ψυχὴ τὰ προτα τῖνιερον και τὴν ίων χοντα, ιπειν παραλείψω. Probatalem mihi vid0ri Reishu coniecturam χων ειπεῖν dixi et etiamnunc ea placet priis lis 1as erWerdentis protulit χων ταυτ vel άὁ Nam utrianimi additamentum melius abest. Cf. Dem p. 314 29 πολλὰ τοίνυν τερ ειπεῖν χων περὶ

αυτου παραλείψω.

p. 20 1 δόξαν περὶ του θείου παράσημον υ ἐνην περιφέρειν, αλλ' υθυς την κηλῖδα διέρρυψε και τους ντας αντὶ του δοκουντος ἐπέγνω. d διέρρυψε praeter locos a

45쪽

apud Suillam s. V. ρχίλοχος Seoatuin ιονεὶ κηλιδα ἀπορ- ρυψαι. Sed Moυς 1od ante του οντας inserondum esse opinatus est HermerclΘnus, metriis abest. p. 24, 18 λαβὼν οἶμαι δυναμιν μικράν τε και πολιορκεῖσθαι μαθουσαν. Ουα aperie corrupto conieci ιχεται ρ νι, sed iam accipi ὁρμα quod inor us1 denus mautanter nec iam csrio quam ωρμα proposuit Nam p1'aesens quin inpersecto praeferenduin sit una littoramina ductustum temporum rationem respicienti Diis undari non potest. p. 26, 1 διαβας ηνον ποταμόν, δωρ λέγχον κ των γεννωμένων ἀδικίαν μητερων. Olui coacervare locos quos mulios ollogi s deno castitatis iussico, sed satis haDiii apposuisSe testimonium διηγήματος . IV 1110 R. sinus duos loco Iuliani or. II p. 104, 23 et p. 16 p. 495, 21ed Herti attulit, at neuter ad coniecturas άμαρτία vel ακολασία Vel καθαρσία pii Dantas suminit. Si quid O1tandum esset, ego nunc tita scri Deroni, seu ἀδικία tole

p. 28, 1 το δὲ την πρὶν ουσαν περιιδειν ἐρριμμενην.

Optuna etsi non pi orsus certa est emendatio Asmi ερηριμμενην. 0r. XVI. p. 66 13 κινον ἐπι τουτο τα των ὁρώντων γλώττας. Ρmptor sensum non admittenda est lectio 'iam sinus proposuit συρρεόντων. Si uul mutandum, ερώντων scri-Derem, at ὁρώντων praesertim cuna δοκον ὁ βασιλεία πανταχόθεν πρέπειν antecedat, defendi posse arDuror .

p. 70, 2 τι δη γεμων ἐκ της γωνίας λόγων. ini

p. 73, 10 καί σε διεδεξατο τράπεζα των πολλον ου διαφερουσα. emerdonu ἐξεδέξατο remittit, at similiter διαδέχεσθαι apud Lituanium legitii t. II p. 305, διεδέχοντο την παραπομπὴν ρχοντες ρήτ0ρες. p. 80, 6 τε πυρ μεν ἐπι βωμον αιρεται, καπνω δευηρίερ καθαίρεται Facilis iidem coniectura Cousti er-

46쪽

verdono p Data. αἴθεται , at inime neceSSaria, immo vor lectio tradita, ιρετα propter lusum Vernomam praefersnda videtur. Alia est tignincatio veru αἴθειν p. 274, 14 την τούτων αἴθων τε και τέμνων.

r. XIV. p. 93, 13 ταῖς κ μολίβδου σφαίραις, ας γησατο Παsλος ει θάνατον ἀρκέσειν. raeferenda est cum Hermerdeno forina, μολύβδου Ῥaan codices C praeden'. ut . III 57, 19st . III 8 7 R. Idem recte confert locos madentii Poristepn X 177 luniboque cervis verberata aeruDeret et Codicis Loodos. IX non III 35 2 cum nota Gotnofredi. p. 94, 11 δεῖται σου, και μεις δε συνδεόμεθα, πέμψαι παρὰ τους οἰκείους χαίροντα καί γε δυνάμενον διάγειν των προγόνων ζίως. Iniuria inermordenu καί γε, quod Kni

p. 7, 13 τούς γε δεξιωτέρους και παρὰ την ἀξίαν

ἀτυχουντας ου περιοπτέον. Ne δεξιωτέρους ἀξιωτερους mutaretviser ver leno vel sequens παρὰ την ἀξία dissuaderede dedat. t etiam sensu usuique iiDanian δεξιωτέρους

cf. p. 268, 1 magis convenit p. 100 15 ος επειδὰν ὁ τον γνώριμον, ἐγκαλέπτεται

p. 109, 23 ρ γαρ υκ λίγων των νυν ἐπ κείνων τεταγμένων τόνδε σωφρονέστερον κα ουδένα των θεῖν βρι- σμενον ἀπεληλακότα της πιμελείας ουδενα. Ut cum Reificio probant Heruperden ἐκείνω scribamus, etiam locus t. III178, 18 φ περ τάχθη suadere videtum, sed ut curii Horwerdono ante υβρισμένον inseramus, causa idonea non est. Nam recto Reifrius έβρισμενo explicavit istameis antea fuisses iniuria gravet et contumeliosa aesus'. p. 11 4 φυλάττων ἀκριβέστερον ανδρος Σπαρτιάτου τάξιν. inculum m maer Reislcius inserenduna credidit, ne sententia existors aliena: ιri pariani tutionem dili-

47쪽

XXXXIV PRAEFATI CRITICA

ymitissime o stodiens, propter causam partiri idoneam nam quivis ὰνδρος Σπαρτιάτου cun ἀκριβεστερον coniunget, sive τη exstat sive non He textu removi nequo necessarium esse concedi oraveriten ratione navita loci

p. 61 14 φυλάττειν δη μάλιστα μεμελετηκασι τάξιν. p. 112, 9 ἐν μέση Πελοποννήσω διηγείσθω τὰς σὰς αρετάς, εχε γλῖτταν ἀρκουσαν τοις εργοις, λεγετω πρις τους Ἀλληνας, εν οι κ καθ ήμεραν, α τεθέαται. Ninil inserendurn nihil mutandiu dueo. Nam Ola iod er-wρrdenus et Polarius' post εργοι inseruerunt, postquam τὰς σὰς ἀρετὰς antecessit, per se intellegitur, λόγοις veri, quod Her verdenus, si illud non Detur, Pro εργοις θ poni vult, nullo modo post χει γλοτταν ἀρκουσαν praesertim cum articulo coniiunctum ad in potest doni pis

Ous reous vivet quotidιe a λεγετω pendere, non, ut Relarius, et olarius statuemini, sensu relativo ad τους Ἐλληνας Pertinere intollexit O r. XV. p. 28, 11 αἴτιον δε δια τουτο γενέσθαι την πόλιν; Coniecturae meae ἄτιμον mana praeDors locum orationis XXI p. 458 4 λυσαι δε τη πόλει την ἀτιμία Asinus ObserVavit, quod reo ipse proponit ὐπαίτιον nisus loco orationis XVI p. 179, 20 μετὰ των ἀσεβουντων τε καιταλλα παιτίων - at o loco vocadulum Oniectura continetur ampleeti nolueram, it Iod cum γενεσθαι minus bene Oeat.

p. 128, 14 και που θεους ἀνθρώπων εἶναι κρείττονας, ει το μηδεν μαρτάνειν και παρὰ τουτοις ἀξιώσομεν εἶναι; Versum epigrammatis celouerrimi in Demostnenis de Orona ratione servati p. 322, 16 μηδεν μαρτεῖν ἐστὶ θεῖ respicimor verdenus adnotavit. 1 Mnem. XXXIII 1sq.

48쪽

PRAEFAI IO CRII IOAXXXXV p. 135 3 μαλλον δε ἀκολουθησον σαυτο φιλανθρωπία τούτου γὰρ ἐδεν αν εἶχον μεῖζον εἰπεῖν. Her verilenus

ety σαυτου φιλανθρωπία coniecit At plurali φιλανθρωπίαι iiDani acceptissimus suae AdscriDo locum unum t. III 421, 6 προσκυνουντας την ύχην ἐν ταῖς παρ' ἐμου φιλανθρωπίαις. Recte Vero Hermerdenuara inserere non opus fuisse usora avis Similis est locus t. III 317, 14. p. 138, 16 των μεν ανδρῖν εμπεπληκότων υ μόνον τοθέατρον, αλλὰ και τὰς του ρους λαγόνας, γυναικῖν δεκατὰ τον αυτῖν νόμον ικοθεν κάστης συνεκπεμπούσης ευφημίαν. meraver lenus recto ω ante γυναικον inserinit.

p. 40, 1 σως τις ἀπήγγειλέ σοι μετὰ των αλλων νεὼς

ετ πολλούς τε και μεγάλους παρ' μιν στηκότας, ο της etων ἐνοικουντων ευσεβείας ἐποιο σημεῖον, ως των μεν βουλομένων καθαιρεῖν οντων, σεσωσμένων δε των ου κει- μενων ταῖς των χθομένων τη καθαιρέσει μάχαις. Reliq- verna, ut in iuris sunt, nisi quod cum corrector codicis M vocantila Q d diansposui, pia re sententia exsistit Maae tolerari queat. Vocabuluin oντων offensionem non naue ησαν με οἱ βουλόμενοι καθαιρειν neque S cur cum Hermerdeno i πεφευγότων aut ὰπεωσμένων Vel cum Polaicio in ενδόντων mutetur. νεο autem OS των υ

p. 142 19 καν λθη τις ς μας ξένος, διαδραμειταιτ αστυ, καθάπερ οἱ τὰς νοσούσας. Vox πόλεις quain auctore assia post oσούσας inserendam erus ordenus putat, ut saepe apud IUDanium'), cogitanda uuleni, non vero infersnda Videtiar.

p. 45, 8 σπερ γὰρ οἱ τῶν ἱερον π τῖν θεῖν διὰ

το χρησμῖν ἐκβαλλόμενοι σιγοσιν, ως αν π τῖν παντα ειδότων ἐξεληλεγμένοι, οὐτως ων αν ς κακον μνησθης,

niam antecessit O δέχεται μέμψιν φώσις, nego. I Cf. p. XXXVII.

49쪽

ἐπωλουντο. Her erdenus άρχαι scribi iubet, at haec forma tabanio, tu erasin nisi in certis 11busdam forinis non admittit; aliena est. Articulus deesse potest, ut p. 363, 5

συζῶντες πρότερον τοῖς ἀρχὰς χουσιν. or. XVI. p. 167 6 ὁ γαρ ανθρωπος μίαν ταυτην δονην δεται

την πι του μηδεν αυτ συνειδέναι πονηρόν. VOX ανθρωπος quippe aste sinime semper contemptus Vel com-nuserationis significationem habeat, quae fuit Hermerdent opinio, eoae cum ὰνη mutanda nemae ut interpretis emblema expellenda est. p. 171 16 Ἀλλ' εἰ δοκεῖ, την ἀγορὰν ομεν κα πάντων αερων τα εγκληματα. ervverdenus: An πάντων τῖν ἀέρων Θampetum e ectit an potius,άντὶ τα των ἀερωνεγκληματα. At Libanu usus Onime articulum romai in;

cf. p. 44, πάντα συμβόλαια; 44, 19 πασί τε χρηστοῖς και βελτίστοις οἰκεταις; 77, 11 et 236, 3 πάντες νθρωποι; 237, 7 πάντων μμάτων; 552, 5 επὶ πάντα σώματα te.

πάντα veri sensu multo minus quam πάντων convenit p. 73, Σενοι, φησίν, σαν ι θέοντες Ουκουν οι μενοἰ ελεγον δίκουν, μεις δε οἷς πετρέπομεν. plerasmus

ad θεον Ῥaod in illi sensus pro λεγον eoairere idoliar commendandum verDa orationis XX p. 434, 15 τοιαsτα Θεοντες attulit.

p. 179, 12 αλλ' πως, νίκα αν εγγυς τα δεινὰ καὶ βασιλευς μετα Πέρσας ς πολεμίαν μεταχειρίζηται τὴν πόλιν,

μη μοι περιστάντες ὀδυρησθε φάσκοντες καιρὸν κειν των λόγων. Scrahendum esse Quod obstu proposuit; ὀδυρεῖσθε censeo similiter atmie III 42, 16 πως μη προς ο ν

ταυτα εἶπεν ψεται.

p. 181, 7 ἐκεῖνος ετ μάλιστα ταυτην εαυτω συγχορευ- σειν και τὰς αλλας ἀποκρυψειν υνοία και της πατρίδος αὐτης οἰκειοτέραν ἔσεσθαι και hanc vocem vitio typographi excidisse nis fugit κάλλος αυτη καὶ προσθηκας τέρας ετοιμάζων πορευετο memordentis vel ως ἐκεῖνο vel ἐκελ

50쪽

PRAEFATIO RIΤIC XXXXVIIνος γὰρ series Voluit. Quomam prius propter vocem ante- codentem ἐλπίδος 1nagis mihi arrulet s. p. 211, 12. r. XVII.

p. 207, 1 ια πάσης γης, ῶς φην η πληγὴ τυπτον

τε και κατατεμνουσα τὰς ψυχάς, ουκετ ον βιωτον ἀνδρὶ βελτίστω τε και τω του ευ ζην ἐπιθυμία. Vox βελτίστω cum singulari vi usurpata est nemae cum Asimo in suspi

cionem Vocanda.

p. 211, 12 ς πολυ γε ν κουφότερον ἐν τοι χείροσι μενειν ἀπείρου οντας αρμονίας βασιλικης η μεταρρυεντας

επὶ τα ἀμείνω του βίου πάλιν επι α πρόσθεν ἀπενεχθηναι. Ρr μεταρρυεντα scribendum conieci μεταρρυέντος, ῬὶOsΙΑstiuis loco illiani or. VII p. 287, 22 τουτω κίνδυνος επὶ πολλα ρυηναι την ζωην ρυεῖσαν δε διεσπάσθαι κτλ.commendat. Idem in eadem orations p. 12 5 πλην σον και χε σκιρτήσαντές τε ἐν γήρακα χορευσαντες ἔμελλον ἀπερχεσθαι Vectum oρευεσθαι

cuius loco ego ἀπερχεσθαι scripsi, collato loco Iuliani ep. 17 p. 98, 1 εἰ ὁ καὶ παθεῖν τι συμβαίη, μετὰ καλουτου συνειδότος ου μικρὰ παοαμυθία πορευθῆναι tutatus est Or. XVIII. p. 237, 3 ἐπεὶ - δάκρυα με ὁπόσα εικός, πο πάντων ομμάτων ἐρρυη, κωλυσαι δε υκ ενι την τελευτην, λοιπον μεν ἐστιν, κείνω ὁ μάλιστα κεχαρισμενον, ποιομεν, ε αλλοις ἀκροαται περὶ των ἐκείνου τι λεγοντες, ἐπειδηπερ αυτος κωλυθη τον παινον ν ἔπραξεν ἀκουσαι. Vox λοιπον optini se nubet, cuius loco si velisinus cum Amoλυπηρ0 scribere, dativus personae respondens seq.enti ἐκείνω δε desideraretur. p. 244, 16 καὶ τί τε η ψυχη καὶ πόθεν κε και ποιπορεύεται και τίσι βαπτὰ ται και τίσιν ιρεται και τίσι καθέλκεται και τίσι μετεωρίζεται, και τί με αἰτη δεσμύς, τί ὁ ἐλευθερία, και πῶς αν γενοιτο τ με φυγειν, του δετυχεῖν. Responsio manifesta norit in vocabulonii vetat Veroum αιρεται attrectari. si n1m Oppositum veri o