libanii opera

61쪽

Ῥ1od apud UDamum Devienter, velut t. III 433, 11 Aου εμελλον δήπου χαλεπος μῖν ξειν, non solum rem suturam psam exprimit, sed etiam mentem agentis respicit. προελθόντες melius se nauet aaΠ προσελθόντες quod Heraver lentis dubitanter protulit . p. 99, 13 η ενδον, ο τ καθ' καστον κατηνάγκαζε βλεπειν, αὐτον δε υκ εἶ ρῆξαι φωνήν. Iniuria, credo, Hor verdoniis O καθ' ἔκαστον , βλεπει pendere posse negavit. Neois haec tu sontontia. Reificii atmis obstit. II 418, 14 εν βλέπουσι, χρήματα pr εμβλέπουσι Οὐ-cientium. Quod vera ipse proposuit o καθ' καστον, prorsus intoleranile est. p. 407,1 Eδεσσα γαρ ἡ πόλις. pposite Asiniis ad nano serapturam εδεσσα pro Eμεσα firmandam euasdem ore Ip-tolas in dilonus locis Iuliani or I p. 195, 12 200, 2 conspicua mentionem fecit Cf. p. Li ad p. 434, 1. p. 408,1 τοιαυτην δε καὶ οsτω πολλὴν περίκειται γῆν, ωστε πάντα με φέρειν, αυτ δε ἀποχρην. ex verdoniis conicisn αυτη δε μηδε ἀποχρη a sententia a notoris aberra Vit assim atque Polarius qui αὐτ schidens vortit: civitatis nostrae ver tam Moer est, ut omnia ferat MOigues mesa i. e. ut ui Di nostrae minime frumento atris e re usan orialis opus sit. Sententia potius est ter ra ei se iuuisui dis i. e. ua1npumn omnia fert, tamem hae soli tiroi sumeriunt, non e oriantur. f. p. 10, 12.

p. 10,1 αἱ δε πρὶν τα ἀπο των πρων δευρ αγουσαι καθ' κάστην πέλην ὁδοὶ τα της πόλεως πολλαχ μερί-

ζουσιν. Perperam emerdonii τακτι Pr τα coniecit. Nam quomodo possunt portae a Ia extra urDem sunt multifariam dividere 3 αὐτης πόλεως sunt res quae fue-rrant in urne et nunc eventini tr.

p. 11, 13 πολλοις ἀπόλωλε χρήματα, βασιλεs, πολλοῖς

θεράπαιναι ἐν ου φορητοι καμάτοις. Hemerdonus ,Mirori 1V1 nenidinem vidisse LiOanium pro θεράπαιναι scripsisse θεραπεῖαι. Risum movet uisata' Nini mirandum, nihil ridendum. θεράπαιναι optimo so nanet. f. t. III 408,8 χρυσίου δ' ου οντος οὐδ αργυρίου πωλοsσι με θεραπαίνας

62쪽

θρηνουντες πωλουσι δε κολούθους , τροφεων ιούς, αντιλαμβανομενους των του πωλosντος γονάτων et t. III 474,3sq. Contra memin1 θεραπεῖαι 1id si si velit, me non intellegere confiteor. eruperdentis de curatione aegrorrem cogitasse videtiar, nam contulit locum or. XX p. 459, 22 ουκεχοντες ἰατρον ἀντιθεῖναι τοι ε της ταλαιπωρίας. At quid Sunt θεραπεῖαι εν ου φορητοι καμάτοις γ r. XX. p. 23, 5 τούτω δε οντι τοσουτω τα δια των ργων

ἐπέθηκαν δραμόντες επὶ σε τε και την γυναικα τὴν σὴν και τεκνα καὶ λ χερσί τε και κάλοις ταυτα δε αντες χαμαί Ιnserui, id quod nescio an Heraverilonus si olarius in1-pm Dent, καὶ, ut nauea δείξαντες Ῥa cum δραμόντες copuletur. Nam Gad χερσί pertinet. At 1ο δε αντες mutandum censent, in ρίφαντες Ηeraverilenus, i σείσαντες Ρolaicius, me quiden non adent assentientem, lippe ai

Cf. t. III 454, 12 δε α α καν αἰσχυνθείη τις ειπειν; 449,bδείξατε πάλιν την βουλην ἀνθοsσαν; t. I 428,14. p. 28, 17 ου ὁ βελτίους αμφοτερους εἶναι μη προσ

p. 429, 11 ὁ τον ἐγγυτέρω διακρουόμενος θάνατονηγετο στένων πινόντων ἐκ των γρῖν χρι μέθης των περιτον λιμεν κεκακωμενων. ero er lenus coniecit γετο στέ

μέθης κτλ. t ii medicina minime leni assecutus estΤηγετο ἐκ των γρῖ plane intoleraeste est. E UDusnam enim agris Eugenius educti ur Et iam dura si ictura VorDoriam π πινόντων χρι μέθης των περὶ τον λιμνακεκακωμένωνl ita mutandum. γετο στενω nullo uidi tamento eget nisi senstivis absolutis ων περὶ τον λιμενα κεκακωμένων πινόντων ἐκ το αγρ2 dum pia in Jodiendo portu Seleuciens cruciati erant, eae astri t. e. eviillis agricolarun uspete ad crapulam vinum unιn0 προί

63쪽

p. 36, 22 τι ἀνηρ ἐξ ὀρνίθων. Quod Her erilenus no loco et p. 455, 10 νη - ἐλέγχεται conieci ἀνὴρ,

p. 438, ἐν οἷς νεστιν ὁραν λάμπουσαν τω βασιλεῖ τὴν φυσιν, ταν ἀπολογηται με ἐκ της των δικηκότων κακίας, φάσκη δε αυτου την ὀργὴν ἀλλοτρίαν τε εἶναι καὶ δια τουτοταχεως μεταπηδῆν ἐπι τα πραότερα καὶ τούτου πλείω λόγον εχειν η του τιμωρίαν λαμβάνειν. erxverdoniis adnotat:-Si vero sana, intellege quae addita malim ταν απολογη- ται μεν περ λης της πόλεως ἐκ της κτλ. At verbae υπερ λης της πόλεως nulla ratione intellegi posse patet; sed etiamsi insonantur', sensui sinime satisfaciunt. Nam Naando neodosius περ λης της πόλεως ἀπελογήσατο ἐκτης των δικηκότων κακίας .ando omnino της των ηδικηκότων κακίας Εgo negationem tκ, quae poS οταν etiam alidi voliti t. ΙΙΙ 13, 4 328, 5 oecuris , ante Hexcidisse puto.or. XXI. p. 459, ἀλλ' ὐμως ενίκα τὰ νικώμενα. VerDὐτα νικώμενα in τὰ προειρημένα mutanda si ut in Uema delenda censuit Heruterdentis. At iis in tali loco I inani ser0 τὰ προειρημένα 2 Quis tale emulema exsister potuisse evincet Nec magis pro Damia lecti maam Polarius proposuit; τὰ ἐνιζόμενα, καθάπερ δι' ἐρος ουδ εφαπτόμενα της γης, πορευόμενα. Nam quomodo potest ενιζόμενα cum umsWninidare, IOInodo δι' αέρος Θ πορευόμενα insertis veruis Ovδ' ἐφαπτόμενα της γη dirimi Nullo pacto licere dictionem argutam νίκα τὰ νικώμενα iiDanio demere vel destruere mini certo certius est, quamquam eam an illo inventam, non acceptam contendere nolo. Cureus signi-

64쪽

Matur aemi a tot in antecedentibu πάντα κρείττω του τι παθεῖν ρχετο πληττόμενα μεν τοι πεφυκόσι λυμαίνεσθαι, κρατούμενα δε ἡ ουδενός. p. 459, 21 φευγον ἀπορουντμ στεγης, ἀπορουντες ροφῆς, ου εχοντες ἰατρον ἀντιθεῖναι τοι ε της ταλαιπωρίας. Quod Her ordonus p. 119 post ταλαιπωρία addere voluit παθήμασιν Superesteaneum est τα ἐκ της ταλαιπωρία et similia Unanius in deliciis tinet.

p. 460, σεσώσμεθα γαρ τη βασιλεως ψηφω, ερχεται

ὁ τι σωτηρίας και ἐπι την σην γνώμην. mculi1 της

quem Hermerdentis ante σωτηρία inseri voluit, nece88 HIS non St.

p. 61,11 τίς γαρ μῆλλον αν εἰκότως καρπώσατο ταγράμματα του μόνου των τους ἔλπους ἐλαυνόντων μιμησαμένου τὰ Εὐσαοίου πτερά AincialiII τους ῬIem Bin cellavi e perdonias servari posso dixit, at in optimis 1idris duos et in lino tantum codice recentiore passinamae

conecto exstat.

p. 61, 1 σε ὁ μακαρίζω με της του βασιλεως ευνοίας, μακαρίζω δε της φρονήσεως, μακαρίζω δε του τε

τοιαυτα με εἰργάσθαι, τοιαsτα δε σεαυτω συνειδεναι. Neque τ simo loco particulaeo ponere voliti Reislcius nemieγε 1od Heruter leniis, pro Dandum duco. Prius refutatur Sequenti τοιαυτα ε alteriim Omnibus antecedentidiis genetivis particula privis neῬ1 aptum praeDei Sensum. R-que Ondiun ne paenitetis cancellasse. Contra p. 62, 7 καὶὁ μεν ου και ἀνδρὶ συνειπόντα κινδυνουσαφους ζαρπάσαι και το νηὶ ναυν παμυνασαν ἀποκρου- σασθαι ληστάς Ηer veriloniam et delentem non laudaverim.Linanius addidit, ita novum iiDiectum ναυς inducitiir. p. 62, 12 τ δε ειπεῖν νι και σεσωκέναι πόλιν, αλλ' ο τι γε τοσαυτην. Quod Hermerdentis pro oτω proposuit ετερω, non Olum Supervacaneum idoliar, Sed etiam minus

placet, ut io sontentiam suiluot. p. 465, μηδετερον των ἀναλωμάτων φυγης, πως μιν μεν ς περὶ πολίτου διαλεγεσθαι προς τε ἀλλήλους και προς

65쪽

ἐν οἰκείοις κτλ. ex verilenus os post πολίτου inserendum

duxit, ii ex antecedentibus per se intellegitur. Or. XXII. p. 479,6 ευ ποιῖν τοίνυν διατελον πολλους μεν ανδρας, Ου ὀλίγας ὁ πόλεις κα των ἐν τοις πλοις τους τυχηκότας ποιον ἀμείνους ταῖς τιμωρίαις μαλλον η διαφθείρων ἀνεσχεν - τότε βαπτιζομένους. τους μήπω μεθεστηκότας κατέσχε και τους, εἴπερ υ αυτος λπίζετο, πάντως αν αὐτοὐς πλάνοις δόντας πεισεν πομεῖναι την παρουσίαν. Sufficit Iod inserui τους, nam enuntiatio oυς μήπω μελ-στηκότας κατεσχε limat novi ingerit, non cauSam enuntiationis antecedentis continet, id quod statueretur necesso esset, si conieci uram Reificii τους γαρ μήπω cum Heruper- deno amplecti vellemus. Fortasse tamen mellius ommium1am punctum post βαπτιζομένους 9onetur. p. 479, 12 τι ὁ ταso' οὐτως εἶχεν ωοντο μεν οι της

ἀληθείας ἡμαρτηκότες ὁ ἐρήμης με της ὁδο τυν ανδρατων πυλον ψεσθαι. ReisH τοδὶ τεκμήριον ut δε σκοπεῖτε post hε excidisse conicienti is assentiri nulla. vocula indicavi nevae Hermerdenus suspicari de Duit. p. 81,2 εἶναι ὁ ου ἴσον τα και ομματα. HerodotivsH, Ι 8,2 τα τυγχάνει ἀνθρώποισι ἐόντα ἀπιστότερα ὀφθαλμον respici Hermerdonus adnotavit, sed etiam Hera-oliti dictum D B 17 d. Dieis omnium in ore errat. p. 483,1 ὁ δε ἐδόκει τισιν Ου αὐτο ποιειν εις ὁμολογία εκαστον του της δικίας σπερματος κατακλείων. er-Werdenus oὐχ αὐτο τ eoniecit, at id a semons UDaniano alisnun est. Si u mutandum, οὐ το αὐτοs scribondurn est.

p. 87,5 ἔδει ὁ παρὰ το ταsτα ἐψηφισμένου καὶ τω βουλευτηρίω χρησθαι, τοιχος δε εἷς ἀμφοῖν ευρέσθαι ηαπολωλέναι. Non se expediro haec vecta dicit oraver- domis, sed sunt unplicissima necesse erat a eo ut haec decreverat nancisci etiarn usum sena ti, ovi paries erat communis erum carcere, aut perire). Nec altior sensus in ioco de Ellebion p. 491,9 areato Pastorendus est.

66쪽

r. XXIV. p. 17 3 ὁ δε προσπεσων η και τρώσας α νός τις εντολην πληρον τω σφον ἐτον αρχοντι. Quod eraver-denus p. 117 nisus vel Dis pit nil 275 p. 56, 13 sq.Olsarii si Cobet coniecturam Xριστιανός τις amplecti potuit, doleo. Dnor rei enim a semonea inaniano Nemae In ηνός et ari debet, in Io an non, ut HerWerdenus putasse videtur, personas, sed gentis nomen inest. p. 25,6 ὁ υτοχειρ ρητο πάνυ ὁ πιστευων νωτερωπάσης δεας ελεγχων δικηκεναι. emeram emve 'denus ἀπωτέρω coniecit Nam opinabatur nomicida io ipse

p. 27, 1 ξίουν αν σε χωρειν ἐπὶ τους ἐκείνων σφαγεας δείσαντα την του πράγματος μελετη μη και προς το μεγιστον ἀποδεῖν ἐλαττόνων βαδίσν Quod Asmus post βαδίση excidero potuisso dixit σχημάτων, si sensum respic-US, nastius aberat et Lituanium neutra quali προ τ μεγιστον ρ ὰπ τῖν ἐλαττόνων amasso supra p. LXI lixi.or. XXV. p. 46, 21 ος πάντα ἰκετην στιγματίαν παρελήλυθεν ἀθυμία. Non est cur οικετη cum Asmo deleatur. οἰκέτην τιγματία etiam apud inenaeum XIII p. 61 2 c legis.

67쪽

LXIV PRAEFATI CRITICA p. 550, καίτοι δούλοις γε μετέροις τὰ δύνατα τωνεργων δ τινὰ παραίτησιν νεγκεν εστ δε οἷς καὶ ταλαδώνατα μεν οὐ μάλα δε ἐργώδη. Inseri1 και τὰ, et articulum necessarium esse concedit emer lenus, και negat. Sed verDa. τὰ δύνατα μεν ου, μάλα δε ργώδη gradationsu continent, tamae a necessarium videtur p. 52, και τεκμαίρομαι τοι νοσήμασιν τὸ πάνταερχομενοι σώματα. Articulum et ante σώματα inserendum sesse actitratur erWerdenus, mastra, ut exempla Supra, p. XXXXVI ad p. 171, 16 congesta demonstrant. p. 57, κυκλου μένων ὁ τον ιερέα των ιομένων κεκινησθαι τὰ περι το θεῖον νόμιμα χαλεπώτεραι κυμάτων αι του χλου προσβολαί. reat Hermerdenu αἱ προσβολαὶ conuerere cum, vel ut ait pender genetivis ωνοιομένων κεκινησθαι τὰ περὶ το θεῖον νόμιμα statuens. Structura g0netivi ausoluti agnoscenda est i κυκλουμένων τον ιερέα των οιομένων κτλ. Nihil igitur est, cur του χλου ut uod sit glossatoris, cum eo deleatur

p. 57, 12 ἀλλ' ἐγω μεν αυτον ἐβουλόμην αν εἶναι

p. 59,6 σοφιστης γὰρ ἀνηρ Σίσυφος τεχνως λυμηρω

περὶ τον λίθον μοχθον. emerdonu παρ' ante O ρω inserendum duxit, at idem est usus dativi apud latonem

τουτο πάσχειν. Inserui μαλλον, Ῥaod facillim ante αλλω excidere poterat, at adesse posse concedendum est comparanti t. III 464, 13 et uos ad nunc adnotavi locos. Haes istidem erant 'ias de conamininus criticis censorum dicenda nauerem. Notae coniecturaemae quas G Sctimidius nuperrimo in Uteriir Zentramat 1905 n. 4 col. 1396 sq. p tulit fromini Oecur rerunt quam ut nunc respicerem. Alia occasione eas in disceptationem. VOeRDO.

68쪽

Ian ad tertium Volumen me converto De a pavensunt 1ae praefanda vid santur. Continet ratione mastere Sacrorum, Opsidorem, agrorem, InaMSi Taurum, in arrem, scholariam tractant. Sunt illa quidem paro ambitus, Sed argumentis gravissimas et ad aevum Theodosianum cognoscendiini Sinnis relli. Qui eas perlegerat, facere non

poterit main a Wilamontgio in omnibus istanti petanas

omnia pulvere charte obruta, Omnia fucata esse censento lissentiat. Sunt sane paulo timciliores reliquis emae multis aΘ-tate vetusta a Niserant. arma igitur numerus Scholiomam,puus codiciun quibus continentia et pars orum tantum

prioris fantiliae est. Qua re quoniam factum est ut etiam cori aptelae rem1entiores sint, emendationi amplior locus datus est. Cui num probe operam dederun penes craticos iudicium esto. Item plures corninenio ru instar locos adscripSi. Addenda et corrigenda paginae omisi tradidi. Quis- tum volumen cuius prima Mia pis matblata sunt, Orationes ad finem perducet. Scribebant ratistaviae alendis Novonstribus anni

69쪽

ADDENDA ET CORRIGENDA.

Pag. 12. 10 praeferenda est lectio codicum C A βούλοντ' οἶν. p. 24, 15 do Letoi cf. p. 146,10 448,16.

p. 63,14 ad coniectura n προσκατέδυ urinandam aciunt verba, p. 172,3 προσκατεπόντισε δε αυτην ὁ κακος ανθρωπος.

p. 53,21 satisfacere videtur 10 scripsi γαρ η αρ-

βαλισσις καὶ ὁ σῖτος καὶ πάντα τα τοιαυτα τον ἀποδέκτην εἰς Ευφράτην ουτος ι πραττε, ἀπεκρίνατο, το σόν, ιμο δε ἐφ' περ ἐτάχθην μελήσει, τους πυρους λέγων. p. 104, 1 locis a me stilati addas Scnol ad Sopn Pnss. 194;Ηvpoth. metr ad Soph. nil. 3 Diod. S. IV 38 Pndosiae. Iun.im. 17 ot conferas Maraium Neu Jahrbb. s. Hags. Alterinnas riss.

p. 116,2 locis ad b του ιονύσου allati addas p. 371 23την πρ του Λιονυσίου στοάν. p. 27, 18 ζητεῖν οἰήσομαι δεῖν num recte cancellaverim, p. 32, 17 f. t. Id 95, 12s I. R. p. 133, 18 serviundua est ποστρέφε την γλῶτταν, ut in quo praeiverit Demostiaene de s leg. p. 406 4. p. 38,10 ad verba ἐπὶ το γράφειν εἰς τάχος conferas p. 319, 4;t. II 305, et supra, p. LII p. 40,5 d verDa των ἐνόντων εἰπεῖν f. p. 371, 18 τον

ἐνόντα ποιήσασθαι περὶ της σφαγης ἐξετασμόν. ad p. 43, in nota ante p. 57 Mign. excidit . L. ad p. 180, 21 s. p. 363,11 S I. p. 216, δέξασθαι. Quod Reislcius conieci δράξασθαι pronavit eo uetus Misc. 155. p. 27, 7 a. συντυγχάνειν tutandum facit etiam locus p. 411, 13 iniuria, a Codet Coll. 293 tentatus. p. 250,12 pro Stauris Teliacus legendum Socrat mugeas. ad p. 276, 20 in nota legas Provero. 309, in nota critica post contriat oli inserendum

p. 453, 5 et p. 11, 1 scrinendum A Γ καὶ Ἐλιε, es p. 465, 15. p. 39, 10 ἐπὶ ταῖς μελλοέσαις ἐλπίσιν. Superflua coniectura μεγάλαις respicienti t. II 271, τι προσδοκώμενον δέος. Cf. p. L.

70쪽

SHῬ1untur 1attuor orationes iae cum Icario consite Orientis anni 384 si liabent vel, quarta, hunc saltem