장음표시 사용
111쪽
gloriari Rursus,ajunt exercitus: Do minus virtutum , ipse est Rex gloriae . Infernus verb r quis est iste ,
quem dicitisὶ quod si est ejusmodi, quid quaerit hoc loco I quid coelum reliquit quid huc descenditi Ajunt
eXercitus: quoniam est Rex gloriae , ut eum vinciat, huc accessit, qui illi adversatur, tibique illum tradat suosque milites a te auferat , ac revocet . Infernus vero respondens dieit diaboIo: Triceps Beelzebub, Angelorum Iapsus, imbecille, nequam, nonne te monui, ne cum ilIo certares et Ecce nunc adsunt, quae praedixi tibi; quid ages miseri cur mihi dicto audiens non fuisti En venit, ut te quaerat , a vinciat , tuaque causa , captivu3 fio - Egredere , si potes, eique obviam prodi . Ego nim opem tibi serre non possum . 'Diabolus vero flens , ac Iugens , respondet: Miserere interim parumper mei: ne aperias; interdum ope ra mutat , interim certa pro me :quanquam illusus sum , quis . enim non ejus falleretur verbis i Nam aliquando mortis timore perculsus ait: Tristis est anima mea usque ad mortem, aliquando vero ad patrem
112쪽
supplex his verbis accessit.: Pater ,s fieri potest , transeat a me calix iste. Haec me verba ', tanqham escae erunt. Ille respondens: Haec ait, ego qumue suspicabar miser , eo quod mortem timens , angebatur . Cum haec illi dicerent , exercitus urgebant, his verbis: Attollite portas 'principes vestras , clevamini
poris aeternales & introibit Rex
gloriae . Jam vero Prophetae , cum de Rege gloriae voces acciperent , gaudebant, & exultabant . Dicebat Ioannes: Nonne hoc vobis confirmavi , veriturum ilium , a C VOS exempturum Z Lφtabantur omnes, & inferno , aperi, Mestat, portas tuas, ut Rex gloriae ingrediatur . At in sernus id non ferrebat Vates autem David in haec verba respondit: Nam vaticinium meum re ipsa comprobari necesse est . Cum enim intefri essem, quod jam sit, ipse praevidi : illum videlicet ultro non reseraturum, ac dixi: Dominus contrivit portas aereas , vectes ferreos confregit : inferni nimirum copias proculcavit , mortis dolores dissolvit, stimulos inferni comminuit. Atque illud est comprobatum re ips/
113쪽
Sacrarum literarum monumentum .
Ubi est , mors, stimulus tuus i ubi tua, I Cor b infernes viistorii Θ Obviam illi va I 'ς tes prodiere, gaudio triumphantes , Vula. exultantes, canticis , & laudationibus ubi ea. Dominum celebranteS : Benedictus, m'r qui venit in nomine Domini, osan- ' βρ
na an excellis . Ium correptum dia- . , . -
la nullo unquam tempore dissolven- stimu-da; eumque immensio , perpetuoque igne ac Vermibus nunquam inter- ο 3 morituris constravit ; ibique fletibus, ac gemitibus interclusiis tenetur. Do-
minus Vero, vates omnes asiumptos
eX inferno eripuit , ut pergerent in Paradisum At illi elati gaudio ex
inferno eXiluerunt . Primus David fidibus canens, perfusus laetitia : Ve-P'. 94 nite, a jebat , exultemus Domino, ' jubilemus Deo salutari nostro: quoniam Rex noster bello gesto victoriam est adeptus. Tum succinuerunt omnes , Alleluia . Et rursus idem :Omnes gentes plaudite manibus , ju psbilate Deo in voce exultationis: quO- anium ReX noster, pro nobis pugnanS, victor evasit. Atque ita laetitia exubtantes, cCntenderunt ad Paradisum . Illuc ingressi, offenderunt Latronem:
114쪽
eum admirati , ita sunt alloquuti rquis te huc introduxit Z quis tibi portas aperuit L quid fecisti , cux
ante nos In hunc locum intrares Ati huc etiam ad latrocinandum venisti dyan, ut , quae hic sunt , deprae deris , accessisti r non contentus te restribus, etiam coelestia diripere vis narra nobis ; quis te huc introduxit de non invidemus tibi adventum istum, sed inquirimus causam. Respondit is 2 Factorum quidem meorum Causa , indignus sum , qui huc ingrediarthd qui benignus est, a misericors, huc me admisit; ego enim nihil boni habeo : quocirca me quoque Iudaei cum Rege immortali condemnarunt, cumque me simul cum Christo in crucem egissent , cumquae viderem ipse prodigia , quae in cruce acciderent , & intelligerem illum esse silium Dei , voce in haec verba Contendi: Memento mei , Domine, in
regno tuo : is continuo meis precibus admissis , ait mihi : Amen dico tibi, hodie rnectim eris in Paradiso: mihique crucis tradidit signum, Cum diceret: Hoc accepto, in Paradisum perge . quod si te ingressu igneus
gladius prohibuerit , regium illi si-
115쪽
gnum ostende , tibique portas aperiet. Accessi, statimque ut me igneus gladius, qui in Paradiso excubias agit, portas occlusit c Ego vero me ab eo Rege qui modo cruci assi-xus est , missum esse confirmavi signum praetuli : tum ille confestim aperuit. Huc ingressus offendi neminem , obstupui I atque illa mecum ipse : Ubi Abrahamus , Iliacus, Jacobus Z ubi vatum multitudo δ' Dum
haec mecum admiror, 'c cogito, ecco
mihi , ad partem dexteram orientis Solis , affecta aetate duo cernuntuDviri , ac forma admirandi , aspectuque venerabiles , qui me his verbis
interrogant . Tu quis es t Abrahamus non es ; illius enim sacerdotalis est habitus. Moses non es'; nam illa gracilis erat voce, & haesitabat lingua: tu vero expresse , clareque pre nuntias. Tu nobis latro, videris; nam tua figura latrocinantis est . Latro nem esse me non negavi; meque di
xi a Rego Paradisi huc esse missum ;quoniam me illi comitem praebuerim ad interitum, quem noliri causa pertulit . Atque illis ego 2 Vos vero , inquam, quinam obsecro 3 atque alter eorum respondens : Ego sum , ait ,
116쪽
Haelias Thesbites , ignitoque curru huc elatus , interitus adhuc expers vivo. Hic Vero mecam Enochus est,hue Dei jussu. transIatus . His auditis vates Dominus laudibus celebrarunt pro eo munere, ac beneficio , quod facinorosis dedisset hominibus . At Dominus morte spoliata, inserno proculcato , Vectibus confractis , obstricto Diabolo, in libertatem homine vindicato, omnes in coelum , excitatuSab inseris deduxit; cui gloria , & imperi iam in saecula
117쪽
I uot rationibus malae cogitatio
nes in animo oriantur quomodo declinentur.
n Am vexb , quoniam , quae si ad cognitiones pertinent ,
e expendimus , non tamen' adhuc quot rationibus m Iae cogitationes exi Iant , 6 periecuti
sumus. , id jam faciendum. nobis: esse censuimus, ut partitionis nostrae qu L
118쪽
tio profligetur. Duae igitur rationes sunt, ex quibus cogitationes absurd rectas rationis functiones, actioneiaque perturbant: Vel quando animus in jis , quae non sunt opus , sua ipsius ignavia , incuriaque Vagatur 3& ex inanibus visis , ac temere in
ipsum admissis , incidit in ea , quaπitem inania sunt ; vel quando diaboli insidiis capitur , qui rerum absurditates menti dubjicero, eamque a contemplatione eorum, quae Iaudantur, Conatur νabdueere Quando igitur animus mentis vim , contentionemque xemittens, quaseumque , vel rerum quarumcumque recordationes admittit ; tunc ratiocinandi facultas , cum imperit8, & illiberaliter ad ea , quae in mentem veniunt , sertur , jisque
diutius immoratur I in errores ex erroribus incidit , atque in turpitudines saepe , Cogitationesque absurdas ad extremum fallacesque convertitur . Verumtamen hujusmodi animi contemptus , despicientia , & essu-sio , vehomentissimo , accuratissimoque animi studio dirigenda , dc revocanda est; atque honestarum, Iaudabiliumque rerum consideratione in re praesenti semper detinenda. Quan
119쪽
do verb Diabolus insidias parat , ac magna vi cogitationes suas , quasi ignita quaedam teIa in animum quieccentem, & otiosum intorquere conatur ; eumque inflammare repente, atque infames , ac diuturnaς reco dationes eorum, quae sunt semel ejecita , renovare; tunc vigilantia , curaque vehementiore, hujusmodi sunt insidiae repellendae ; perinde , ac si quis athleta , illinentissima custodia, corporisque ceteritate adversariorum captiones decIinet . Et pia precatione , in qua sunt omnia, & praesidii superni invocatione agendum est, ut belli profligandi facultas impetretur . Hoz enim nos Paulus do-Cuit, Cum ait: in omnibus Tumentes
scutum fidei , in quo possitis omnia tela nequissimi ignea extinguere . Quaro quamvis in ipsis precibus improbas cogitationes ipse injiciat, antiamus tamen , cum intelligat, id esse illius impudentiae , quῖ est vitiorum auctor , absurdarumquct cogitationum; vehementius preces intendat, Deoque supplicet , ut se improbam machinationem repellat, quae ex absurdarum cogitationum recordatione consurgit , ita ut mentis impetu,
120쪽
petu , qui impediri non possit , sne
mora , atque omni abjecta eunctatione , ad Deum perveniat ; neque perversis recordationia aggressionibus impellatur . Quod si hujusmodi cogitationum Vexatio , & improbitas , oppugnantis augeatur impudentia , ne ita quidem animus despondendus neque imperfecta certamina relinquenda ; l ed usque eo vires sunt adhibendae , ut nostra Deus perspecta constantia , Spiritust Sancti munere nos illustret, quod & insidiatorem convertat in fugam dc mentem pinaram, integramque reddat , ac diu, no lumine repleat , placida cogitationum tranquillitate;utque Deum ipsi cum laetitia colamus , & veneremur o