Ausgewählte Reden Rede vom Kranze. Rede gegen Leptines

211쪽

ἄλλων χωρίων, α ιλίπαο μέν εστιν πήκοα, ψ δ'εχθρά, τον αυτὰ τρόπον ονπερ η Θάσος ην τότε καὶ το Βυζάντιον Αακεδαιμονίοις μεν οἰκεῖα, μιν δ' αλλότρια

παραδώσειν αὐτ επαγγείλαιντο, αν αυτοις τὰς αυτὰς

δῶτε δωρεὰς ασπερ Ἐκφάντ του Θασίφ καὶ Αρχεβίο

62 φ Βυζαντίφ, καί τινες τούτων ἀντιλέγοιεν αυτοις ταυταλέγοντες, ως δεινὰν εἴ τινες μόνοι των αλλων μετοίκων μὴ χορηγοῖεν, πῶς ποτ' αν εχοιτε προς τους ταυτα λέγοντας η δηλον τι φωνην οὐκ αν ἀνάσχοισθ' ως συκοφαντούντων οὐκοον αἰσχρόν, εἰ μέλλοντες ἐν ε πάσχειν συκοφάντην αὐτον ταυτα λέγονθ' γοῖσθε, α τψ δ' ἀφελέσθαι τὰς των προτέρων ευεργετῶν δωρεὰς ταυτα63 λεγόντων ἀκουσεσθε. φέρε δη κἀκεῖν' ἐξετάσωμεν οι

προδόντες τὴν Πύδναν καὶ ταλλα χωρία του Φιλίππουτ φ ποτ' ἐπαρθέντες μῆς δίκουν η πῶσι πρόδηλον

λῶς, δι ν δε τό τυλαρχῆς ταὐτἔκτησάμεθα καὶ νυν σώζομεν ταύτας μὴ ποιήσαιτο ουδεν ἔκεμνων φελος, nil unt 33 πῶς γαρ , εἰ μὴ μόνον ἔξαρκέσει-, ἀλλ' ε κα - ἀφέλοιντο - ἐπὶ το δ'

ἀφελέσθαιJ misera 68, 5, 1.

18, 96. 14 3 παραινέσαι αν μόνοις τωὐαλλων ὐμῖν πόλεμον αρασθαι. 2l 223 ἄμερ οπλωνεῖναι συντεταγμένοι μόνοι των ἄλλων. 23, 18bχυτος εἷς απάντων των ἄλλων μόνος. 9. 9 μόνοιτων ἄλλων Βοιωτῶν. s. I rugerq47. 28, 10. - χορηγοῖεν, im,eiterenSinne, vi ovenara 98 . - ἡ δῆλον

212쪽

477. R.

213σθαι σφίσιν γουντο πότερον ουν μαλλον ἐδει σε, Αεπτίνη, τους ἐχθρούς, εἰ δύνασαι, πεῖσαι τους ἐπὶ τοις προς μῶς ἀδικήμασι γιγνομένους κείνων μεργέτας μὴ τιμῶν η θεῖναι νόμον ὴμῖν, ς των τοις μετεροις τεργέταις παρχουσῶν δωρεῶν φαιρειτα τι ἐγὼ μεν ἐκεῖν' οιμαι. λλ' να μὴ πόρρω του παρόντος γένωμαι, λαβετ φ φlσμαθ' δ τοῖς Θασίοις και Βυζαντίοις γράφη.λέγε.-ΟΙ-ATA.Nκούσατε με των ψηφισμάτων, Ἀνδρες δικασταἰ, 64 τουτων δ' ἴσως ενιο των ανδρῶν Ουκέτ εισέν. ἀλλὰ τὰ εργα τὰ πραχθέντ εστιν, ἐπειδήπερ ἀπαξ επράχνη. προσήκει τοίνυν τὰς στήλας ταυτας κυρίας εῶν τον πάντα χρόνον, ν ε ως μεν αν τινες ζῶσιν, μηδἐν φ' μῶν ἀδικῶνται, ἐπειδὰν δε τελευτήσωσιν, ἐκεῖναι του της πόλεως ηθους μνημεῖον ἀσιν, και παραδειγμαθ' ἱστῶσι τοις μυ- λομένοις τι ποιεῖν μῆς γαθόν, σου εὐποιήσαντας πόλις ἀντευπεποίηκεν. και μὴ μηδ' ἐκεῖν' υμῶς, ναν- 65δρες Ἀθηναῖοι, λανθανετω, τι των αἰσχίστων ἐστιν πάντας ἀνθρώπους ἰδεῖν και ἀκουσαι τὰς μεν συμφοράς, αἷς δύ υμῶς ἐχρήσαν, οι ἄνδρες υτοι, πάντα τον χρόνον κυρίας αυτοῖς γεγενημένας, τὰς δ δωρεάς, Ἀντι τούτων λαβον παρ' μῶν, και δὴ λελυμένας πολυ γὰρ μῶλ 66λον ηρμοττεν τὰ δοθέντ' ἐῶντας τῶν ἀτυχημάτων φαιρεῖν η τούτων μενόντων τὰς δωρεὰς ἀφαιρεῖσθαι 'φερε

213쪽

γαρ προς ιός, τίς εστιν οστις ευ ποιεῖν υμβς βουλήσεται μέλλων, ἄν με ἀποτύχῖ, παραχρημα δίκην δώσειν τοις χθροῖς, ν δ κατορθώσῖ, τὰς χάριτας παρ' μῶναπίστους ἔξειν; 6 Πάνυ τοίνυν ἀχθοίμην ν ανδρες δικασται, εἰ τουτο μόνον δόξαιμι δίκαιον κατηγορεῖν του νόμου, τι πολλους ξένους εὐεργέτας φαιρεῖται την ἀτέλειαν τωνδε πολιτῶν μηδέν' ἄξιον δοκοίην χειν δεῖξαι των ἡρη

μένων ταύτην την τιμήν. καὶ γαρ ταλλ' ἀγάθ' αξαιμην

αν εγωγε παρ' μὶν εινα πλεῖστα, καὶ ανδρας ρίστους ε καὶ πλείστους ευεργέτας της πόλεως πολέτας ειναι πρῶτον μεν τοίνυν Κόνωνα σκοπεῖτ', ει αρ'Ἀξιον καταμεμφα- μένους η τον ανδρα τα πεπραγμένα κυρόν τι ποιῆσαιτων ἐκείν δοθέντων. υτος γαρ ώς μῶν τινων στιν ἀκουσα των κατὰ την αυτὴν λικίαν οντων, μετὰ τὴν του

δήμου κάθοδον τὴν ἐκ Πειραιῶς ἀσθενοῖς μῶν της πόλεως ουσης και - ουδεμίαν κεκτημένης, στρατηγῶν βασιλεῖ παρ' μῶν ουδ' ντινουν ἀφορμὴν λαβών κατεναυ-

214쪽

μάχησε ακεδαιμονίους, και πρότερον τοι αλλοις ἐπιτάττοντας εἴθισεν ἀκούειν μῶν, και τους ὁρμοστὰς ἐξήλασεν ἐκ των νήσων, και μετὰ ταυτα δευρ ελθώνωνεστησε τὰ τείχη, και πρῶτος πάλιν περὶ της γεμονίας ποίησε τῆ πόλει τον λόγον προς Αακεδαιμονέους εἶναι και γαρ 69 τοι μόνου των πάντων αὐτο τοὐτ εν ταν στήλ γέγραπται ', ἐπειδὴ Κόνων φησίν ὴλευθερωσε τοις Ἀθηναίων συμμάχους. εστι δἐ τουτο το γράμμα, Ἀνδρες δικασταί,εκείνου με φιλοτιμία προς μῆ αυτούς, μῖν ὁ προς πάντας τους ' Ἀλληνας ' του γαρ αν τις παρ' μῶν ἀγαθου τοῖς λλοις αἴτιος γένηται, τούτου την δόξαν το της πόλεως νομα καρποῖται. διόπερ υ μένον αὐτο την θἀτέλειαν δωκαν οι τότε, αλλὰ και χαλκην εικόνα σπερωρμοδίου και Αριστογείτονος στησαν πρώτου ' γουντο

te strense Sitte is in laedenh- liches ut uulsui de Zei netrachiet s. aes 23, 98 καὶ γάρ τοι των ἔργων των τor' ὐδενις απεστ ρησαν αυτούς, οὐδ' ἔστιν οὐδεὶς οστις αν εἴποι την ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίαν Θεμισroκλέους, ἀλλ'

ο ηναίων, οὐδε την Μαραθῶνι μάχην Μελτιάδου, αλλὰ της πόλεως νυν δε πολλοὶ οὐro λέγουσιν, ὼς Κέρκυραν ἐλε ιμόγεος καὶ την μοραν κατέκοψεν ηι κράrης καὶ την περὶ Νάξον ἐνίκα ναυμαχίαν λαβρίας δοκεῖτε γὰρ αυro των ἔργων τούτων παραχωρεῖν των τιμῶν ταῖς περβολαῖς, i δεδώκατ' ἐπ' αὐτοῖς ἐκάστω τούτων), liter Mercinit den

215쪽

γὰρ υ μικρὰν τυραννίδα και τουτον την ακεδαιμονέωναρχὴν καταλύσαντα πεπαυκέναι. ν ου μῶλλον οἷς λέγω προσέχητε, τα ψηφίσμαθ' μῖν αυτ' ἀναγνώσεται τα τότε

ναῖοι, τότ' ἐτιμήθη πράξας δ διεξῆλθον ἐγώ, ἀλλα και

υα αλλων πολλῶν, οῖ δικαίως ν εὐηργέτηντο χάριν φοντο δεῖν ἀποδιδόναι. υκοῖν αἰσχρόν, Ἀνδρες θη- ναῖοι, εἰ α με παρὰ τοι αλλοις δωρεαι βέβαιοι μένουσιν αυτ*, της δε παρ' μῶν μόνης τοὐτ' ἀφαιρεθήσεται.

72 και μην ους κειν καλόν, ζῶντα μεν αυτὴν ουτ τιμῶν,

ἴστε τοσούτων δσων ἀκηκόατ αξιοῖν, ἐπειδὴ δε τετελεύτηκεν, μηδεμίαν ποιησαμένους τούτων μνείαν ἀφελέσθαι τι τῶν δοθέντων τότε πολλὰ μεν γάρ στιν, ὼ νδρες Αθηναῖοι, τῶν α' εκείνου πραχθέντων αξι παίνου, δι πάντα προσήκει μὴ λύειν τὰς επὶ τούτοις δοθείσας δωρεάς, κάλλιστον ὁ πάντων η τῶν τειχῶν ἀνάστασις. et γνοίη δ' ἄν τις, ει παραθείη πῶς Θεμιστοκλῆς, ὁ τῶν καθ' εαυτὰν πάντων ἀνδρῶν ἐνδοξότατος, ταυτὰ τουτ

216쪽

479. R.

εποίησεν λέγεται τοίνυν ἐκεDo τειχίζειν ειπών τοις πολίταις, καν ἀφικνηταί τις ἐκ ακεδαίμονος, κατέχειν κελευσας, οἴχεσθαι ' πρεσβαων αυτὰς ς τοτ Aaκεδαιμονίοις, ὁγων ὁ γιγνομένων ἐκεῖ, καί τινων παγγελλόντων ως ΗΘ aD τειχίζουσιν αρνεῖσθαι και πρέσβεις πέμπειν σκεψομένους κελευειν, ἐπειδὴ ' υπηκον ουτοι, πέμπειν τέρους παραινεῖν και πάντες ἴσως κηκόαθ'

ον τρόπον ἐξαπατῆσαι λέγεται φημὶ τοίνυν εγώ και επρος ιός, νδρες Αθναῖοι, μηδεὶς φθόνψ το μέλλον ἀκουσ5, αλλ' αν ἀληθἐς ὴ σκοπείτω , σου το φανερῶς του

λαθρα κρεiττον και το νικῶντας του παρακρουσαμένους πράττειν τι ουν ἐντιμότερον, τοσουτο κάλλιον Κόνωνα τὰ

τείχη στῆσαι Θεμιστοκλέως ὁ με γαρ λαθών, ὁ δ νικήσας τους κωλυσοντας υτ' ἐποίησεν ου τοίνυν ἄξιοντον τοιουτον φ' μῶν δικηθῆναι, ουδ ελαττον σχεῖν

των ητόρων των διδαξόντων ως ἀφελέσθαι τι χρὴ των

ἐκείνὐ δοθέντων.

217쪽

πων ε φρονουντ' οἶμαι ταυτ αν φῆσαι καλῶς χειν. ἴστε μεν ουν ἴσως και νευ του παρ' μου λόγου, τι

σπουδαιοι βρίας η ἀνήρ, ο μην κωλύει γ' ουδῶν κάμε

δια βραχέων πιμνησθῆναι των πεπραγμένων ὐτου. νμἐν ουν τρόπον μῶς χων προς παντας Πελοποννησίους παρετάξατ' ἐν Θήβαις, και ως Γοργώπαν πέκτεινεν ἐν ιγένη, και - εν Κύπρο τρόπαι εστησεν και μετὰ ταυτ'εν ιγύπτω, και τι πῆσαν πελθὼν λέγου δέω λέγειν χώραν Ουδαμοῖ το της πόλεως νομ' Dδ αυτὴν κατIσχυ

νεν, ουτε πάνυ ἡρδιον κατὰ τὴν ἀξίαν εἰπεῖν, πολλή ταἰσχύνη λέγοντος ἐμοῖ ταυτ' ἐλάττω φανηναι της λεκά- στω νυν περὶ αὐτο δόξης παρχούσης α δ' υδαμῶς αν

218쪽

480. R.

εirrων οἶμαι μικρὰ ποιῆσαι, ταυθ' υπομνῆσαι πειράσωμαι ἐνίκησεν με τοίνυν Αακεδαιμονίους ναυμαχία και Ι

αενrήκοντα μιας εουσος λαβεν ιχμαλώτους τριήρεις, εἷλε δε των νήσων τούτων τα πολλὰς και παρέδωκεν fμῖν και φιλίας ποίησεν χθρῶς ἐχουσας πρότερον, τρισχίλια δ' αἰχμάλωτα σώματα δεῖρ' ηγαγε, και πλεῖν

δέκα και κατὰ τάλαντ' ἀπέφηνεν αδ-ων πολεμίων. και τούτων πάντων υμῶν τινες, ι πρεσβύτατοι, μάρττρες

εἰσί μοι προς ὁ τούτοις λλας τριήρεις πλεi η εἴκοσιν Πε, κατὰ μίαν και δύο λαμβάνων, ας πάσας εἰς τους μετέρους λιμενα κατήγαγεν ενι δε κεφαλαίω μό- 8νος των πάντων στρατηγῶν οὐ πόλιν, οὐ φρούριον, δναῖν, οὐ στρατιώτην ἀπώλεσεν ουδέν ηγούμενος μῶν, οὐδ' εστιν οὐδεν τῶν μετέρων ἐχθρῶν τρόπαιον ουδἐναφ' μῶν κἀκείνου, μῖν δ' π πολλῶν πόλλ' ἐκείνου

219쪽

στρατηγοῖντος. να δἐ μη λέγων παραλίπω τι των πεπραγμένων αυτο, ἀναγνώσεται γεγραμμένας μῖν τάς τε

ναυς σας λαβε καὶ Ου κάστην, κα των πόλεων τον ἀριθμὼν κα των χρημάτων το πλῆθος καὶ των τροπαίων,

et9 Λοκεῖ τισι υμῶν, Ἀνδρες δικασταί, ουτος ὁ το- σαπιτα πόλεις λαβὼν και τριηρει των πολεμίων ναυμαχία νικήσας καὶ τοσούτων καλῶν αιτιος - αἰσχρο δ' οὐδενὴς τη πόλει, ξιος εῖναι ἀποστερηθηναι την ἀτέλειαν, ην ευρετο παρ' μῶν και του οἱά κατέλιπεν ἐγώ μεν ουκοἶμαι και γαρ ν αλογον - μίαν με πόλιν εἰ ἀπώλεσεν η ναυς δέκα μόνας, περὶ προδοσίας α αυτὰν εἰσήγγελλον ουτοι, και εἰ ὀλω, τον παντ α ἀπωλώλειε χρόνον ἐπειδὴ ὁ τουναντίον επτακαίδεκα πόλεις Πεν,εβδομήκοντα δε ναυς ελαβεν, τρισχιλίους δ' αἰχμαλώτους, δέκα δἐ καὶ κατὰ τάλαντ' ἀπέφηνε, τοσαυτα δ' εστησε

τρόπαια, τηνικαυτα δ' υκ σται κύρι αυτο ταυγγέντ'

επὶ τούτοις και μην, ἁ ανδρες Αθναῖοι, καὶ ζῶν πάνωτπἐρ μῶν φανησεται πράξας αβρίας, και την τελευτὴν

Οὐδενός. Hypereid. s. ux. p. 3εtσηγγέλλονr παρ' ἡμῖν πιμόμαχος καὶ Αεωσθgνης καὶ καχλί- στρατος καὶ Φίλων καὶ Θεότιμος Σηστον ἀπολέσας καὶ ἔτεροι τορουrοι, καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ναος αἰτίαν ἔχοντες προδοὐναι, οἱ δὲ

220쪽

482. R.

δικαίως ἄν ου μόνον διὰ τὰ ζῶντι πεπραγμένα φαίνοισθ' ευνοῖκῶς διακειμενοι προς το υἱὼν υτου, αλλὰ και διαταυτην ἄξιον τοίνυν, Ἀνδρες Αθηνατιοι, κἀκεῖνο σκο- 1πεῖν, πως μὴ φονουμεθα φαυλότεροι λέων περὶ Ους μεργέτας γεγενημένοι ει γαρ ἐκεῖνοι μέν, ἐφ' ῖς μεθ' on ῆλθεν ἐν ἐχθρου ταξει, μηδἐ ω εδοσαν πρότερον νυν ἀφήρηνται, ἀλλ τὰς πάλαι χάριτας μείζους των καινῶν ἐγκλημάτων πεποίηνται, μῶς ὁ πἐρ ων ἐπ' εκείνους ἐλθών ἐτελευτησεν, ἀντι του διὰ ταυτ τι ἄλλον αὐτὴν τιμῶν και των ἐπι ταῖς πρότερον ευεργεσίαις τι δοθέντων πρημένοι φανήσεσθε, πῶς ου εἰκότως αισχυνην ἔζετε και η και κατ' ἐκεῖν' ἀνάξι εἴ αε- 2πονθώς ὁ παις, εἰ της δωρεῶς ἀφαιρεθείη, καθ δ πολλάκις υμῶν στρατηγησαντος αβρέου υδοῖς πώποθ' υιδ ορφανος δι' ἐκεῖνον ἐγένετο, αυτὴς δ' ἐν ρφανια τέθραπται διὰ την προς τμῆς φιλοτιμίαν του πατρός. ουτω γὰρ ς ἀληθῶς μοιγε φαίνεται βεβαίως πως ἐκελνος φιλόπολις, στε δοκῶν και ν σφαλέστατος τρατηγὼς πάντων αἐ μἐν μῶν ὁ ω γοῖτο, ἐχρητο τουτω, πἐρ υτο δ ἐπειδὴ τὰ καθ' αἰτὰν ἐτάχθη κινδυνευε ιν παρεῖδεν, και μῶλ λον εἶλετο μὴ ζην η καταισχι- ναι τὰς παρ' μῶν παρχοισα αετου τιμάς. εἶθ' αἐ 83ύν κεiνος ετ δεῖν ἀποθνήσκειν η νικῶν, ταιθ' ημεῖς