장음표시 사용
281쪽
ονομα Ιδιον κα των αυτου τέκνων, ς εδοξεν αυτω, ὁ Σέλε κος. ὁ δἐ σοφος Παυσανίας ἐξεθετο εἰς ονομα του αττου πατρος θηκε το νομα της μεγάλης Ἀντιοχείας ὁ αυτὸς Σελευκος, ἐπειδὴ και ὁ αυτου πατηρ Ἀντίοχος ἐλέγετο. xδει δἐ κτίζων πόλιν εἰς ονομα τψνηκότος αυτην καλεῖ ἐστι γαρ λῆρος ἀλλ' εἰς ονο-5σμα ζῶντος και εστῶτος καλεῖ. ντινα πόλιν εἰς νομα Ἀντιόχου του ἰδίου αυτου ιου, ς προείρηται, ἐκάλεσε πολλὰ δἐ και ἄλλα ὁ αιτὸς σοφώτατος Παυσανίας ποιητικῶς συνεγράφατο. O δἐ υτὸς Σέλευκος κανεῖς την Ηρακλεῖδα την ποτε πόλιν, νυν δε λεγομένην Λάφνην, ἐφυτευσε τὰς κυπαρίσσους πλησίον του 10ιερου του Ἀπόλλωνος, μετὰ τὰς φυτευθείσας κυπαρίσσους πετου μακλέος του τελεστου του κτίσαντος τὴν Λάφνην εις υνομα εαυτο καὶ καλέσαντος αυτην ρακλεῖδα πόλιν. αυτ δἐ 261 ζω του αλσους ην κεκτισμεν ἐnι τον ναον της Ἀθηνης ' τυ γαρτου Απόλλωνος ιερὸν Λαφναῖον ἐλέγετο, μέσον υντα του αλσους. 15 υσυς ιρακλης και την της πάλης ἐξέθετο τέχνην πρῶτος. D Kαι λοιπὸν ἐτελευτησεν ὁ αυτὸς ευκος εν τη Ἐλλησπόντωῶν ἐνιαυτῶν ον και ἐτύφη εν Σελευκεία της Συρίας. Μετὰ δὲ την βασιλείαν Σελευκου βασιλεουσεν ὁ Ῥιος αυτου
τίοχος ὁ ἐπικληθεὶς Σωτὴρ ἔτη εἰκοσι ' στις Ἀντίοχος φίλησε 20την δίαν μητρυιὰν Στρατονίκην την θυγατέρα Λημητρίου, καὶ
uten Pausanias tradidit, Seleucum Antiochiae magnae nomen dedisse, a patre suo Antiocno. Veriana nemo uri,is Conclitor, eam in deni ortu nomen Vocare solet adsumtui enim no esset sed viventis alicujus et super stitis nomen ei indit. Itaque et urbem lianc Seleucus Antiocni filii' in no ne Antiochiam vocavit uti in prioribus dictum Caeterum multa etiam alia, oetice scripta nobis relivit sapientissimus Pausanias. Idem Seleucus Cupressos plantavit, ad urbem Heraclidem olim vocatam, quae apti ne nunc appelllitur, jiixta Fanum Apollinis udi ante eum pressos etiam plantaverat laxi lili Mysta; qui Daphnen istam olim tonitidit et a nomine suo, eraclitem vocavit. Ulli autem haec extra lucum coitilita fuit, juxta Minervae temptitae Apollinis enim 'lit, lar, quod Daphnaeum Vicenatur inediam luci partem occupavit Hercules autem istat, qui alaestrae aries primus domitti Post haec mortuus est Seleucus in Hellesponto annos natus LXXII, et sepultus est in Seli, Mna Micte. Seleuco successit in regno filius Antiochus, cognomine Soter reginam it annos xx. Hic nover in suam, quam deperitat, Stratoniceu, Deme
282쪽
CHRONO GR ΑΡΗΙΑ. Li. VIII. 205
Iλαβεν αυτὴν γυναῖκα ' φης εῖχεν τιους δυο, Σελευκον, στις μικρὸς τελευτησε, καὶ Ἀντίοχον τον ἐπικληθέντα Θεοειδη καὶ ἐτελευτησεν Ἀντίοχος ὁ Σελευκον καὶ ἐβασίλευσε με αυτυν Ἀντα-χος ὁ Θεοειδὴς ἔτη, καὶ μετ αττον ἐβασίλευσεν ο ιυς υτου
& εκ Βερνίκης Σέλευκος ο Καλλίνικος ἔτη δ' καὶ 'Aλ ζανδρος ὁ κάτωρ τηδες, καὶ Σέλευκος ὁ ωιλοπάτωρ ἔτη δέκα, καὶ Αν Eτίοχος ὁ Ἐπιφανης ἔτη ν.
'En δἐ της αυτου βασιλείας λοιμου γενομένου καὶ πολλῶν διαφθαρέντων της πόλεως, ηιός τις τελεστὴς εκέλευσε πέτραν 262 10 ἐκ του ρους του υπεράνω της πόλεως γλυφηναι ἔχουσαν προσαμπεῖον μέγα πάνυ, ἐστεμμένον, προσέχοντα ἐπὶ την πόλιν καὶ τὸν
Gυλῶνα και γράφας ἐν αττω τινα ἔπαυσε την λοιμικὴν θνησιν οπερ προσωπεῖον καλοῖσιν τως του νυν- Αντινεῖς παρωνιον. V 87
ὁ δἐ αυτὸς βασιλεις Ἀντίοχος ὁ λεγόμενος πιφανης οῦκτισε πρῶ- 15 τον εν Ἀντιοχεία τῖ μεγάλη ζήτης πόλεως το λεγόμενον βου
λευτήριον εἰς το ἐκεῖσε συνάγεσθαι πάντας τους συγκλητικοι αυ- του μετὰ των πολιτευομένων καὶ της πόλεως πάντων των τητόρων καὶ βουλευεσθαι τι δεῖ γίνεσθαι περὶ των ἀνακυπτόντων
καὶ τότε ἀναφέρειν ἐπὶ αυτὸν τα συμφέροντα. ἰκτισε di καὶ ἁλ-20λα τινὶ -της πόλεως, καλέσας λαυτὰ μέρη εἰς το ἐπώνυμοναυτου πιτανίαν πόλιν, μη κτίσας αυτI τεῖχος, αλχ' υτως ν
δε αυτὸς Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανὴς ηγανάκτησε κατὰ Πτολε- O 263
trai tiliani, in uxorem sita aecepit ex qua nili ratios suscepit Seleum si , qui parvulus interiit Et Antiocli uni cognomento lieotileai. Mortuo a tem Antiocho, Seleuci . in regno sit ruessit Antilochus neoides regu vitque annos xv. Hunc excepit filius ejus ex Bernice Seleucus Calliniacus et regnavit annos xxIur desii te Alexaniter Nicator, Qui regnavit a nos xxv l. post nunc Seleucus Hlopator, annos x deinue Antio ua Epiphanes, annys XII. Hujus sub imperio, perue grassante, plurinusuua ex uino pereuntibus, Lietas qui illini ui Mysterioriti peritus fuit, lapidem ex monte uilii in inniinente exculpicius sit, in quo caput ingens, corona cinctum, exarari curavit, urbi convallivue obversum. I uni capiti quaedam inscribens, pestem repreiat Caput autem hoc Antioclie in talaronilni, usque adsuo vocant. Gem rex Antiochus, cognomine Epipuanes, Senaeulum primus Antiocnemidus extra urbem extrinxit uti in unum convenirent iri sensetor , Magistratus, rimoresque urDis omnes 3 atque ibi de Reipublicae necessitatisus consulentes, ad se tandem resereent. Quaedam etian alia extra illini aedincia erexu tot urat illi deinde a cognomine suo Epipnaniam Vocavit quam tamen incolis, moenidus nullis cinctam, reliquit.
Idem Antiocuus Epipnane insemus fui Ptolomaeo, Aeoptioriunci
283쪽
αυτον οντας χώρας γουδαίους. των γαρ αυτῶν Λυδαίων εὐτος Παλαιστίνης ἐλθόντων ἐν Ἀντιοχεία και αἰτησάντων τυν αυτον
Ἀντίοχον γράψαι Πτολεμαίω τω της Αἰγυπτου τοπάρχη καὶ βασιλεῖ, ἀπαιτεῖν αὐτους τέλος μετακομίζοντας Οχον εἰς ἀπο-5 τροφὰς αυτῶν, μεγάλου λιμοῖ τότε γενομένου ἐν τη Παλαιστανν απὸ α της ιγυπτιακης χωρας μετεκόμιζον σῖτον οι λυ- δαῖοι οστις Πτολεμαῖος δεξάμενος τα γράμματα Ἀντιόχου πλέονώυτους ἐκέλεωσεν ἀπαιτεῖσθαι. καὶ λοιπον Ἀντίοχος ο Ἐπιφανὴς ἐπεστράτευσε κατὰ Πτολεμαίου, διότι υκ ἐπείσθη τοῖς γράμμασιν 10αυτου και συμβολης γενομένης μεταξυ αυτῶν πεσε πλῆθος του σαυτου Ἀντιόχου πολύ, και φυγὼν ἀπῆλθεν ἐπι το λωιτον του
τ δἐ Ῥόντες οἱ της γερουσαλὴμ Ιουδαῖοι, Ἀζάφεις ἐποίησαν
προς χάριν του Πτολεμαίου, νομίσαντες τεθνάναι τυνυντίοχον,εαυτους παρατιθέμενοι. -υντίοχος ο Ἐπιφανὴς συνάξας πλη- 15θος, ἐπέῆριφε τω Πτολεμαίω και ἐφόνευσεν αυτον κόφας και τὰ πληθη αυτου και Πους περὶ τῶν γουδαίων της γερουσαλὴμ τὸ τί πέπραχα κατ αυτου, ς συηχαρέντες ρ αυτοληττη, πλα
264 σατο κατὰ της γερουσαλήμ ' καὶ πολιορκήσας αυτὴν ἐπολέμησε καὶ παρέλαβεν αυτὴν και κατέσφαξε πάντας το δἐ Ἐλεάζαρ τυνmαρχιερέα τῶν λυδαίων και τους Ιακκαβεῖς νυντιοχεία ἀγαγὼν κολύσας ἐφόνευσε. καὶ καθεn την ἀρχιερωσύνην της Ουδαίας, και το ερόν, Σολομῶντος οντα, τῶν λυδαίων ἐποίησε Λιος
et eo quod a Iutaeis, regno suo suVectis, triblita exigeret. Grassante ε lihi per alaestinani sanie maxinaa, Iudaei ex Aegypto retinentum ni e re coacti sunt. kntiocniam itanue profecti, Antiocnum regem exoratum nauueriint, liti Ptolomaeum, Aegupti regem, per literas ortaretur, uti vectigalia a Iudaeis non exigeret, qui non nisi in victum necinarium millient Aegypto exporiaDant Ptolomaeus autem, accepti Antiocui literis, triuuia a Iudaeis eo strictius exigeDat. Itaque adversus eum arma movit Antiocnus praelioque toniati Mo, ingens ex Antio ni parti Dus cecidit uillitudo rex autem ipse fuga in fines suos evasit. Iudaei interim Hierosolymitani his au sitis, Antiocnum in praelio cecidisse rati, Ptolomaeo seSe dederiInt puri lil in illi congratulantes, accendemuit Antio-enus autem Epiplianes, collecto iter in exercitu, tolomaeum adoritur 3 eoque occiso, copias Jus prostigavit. Audito vere, quid contra se iacissent Iudaei Hierosolymitani, eisdem a tolomaeo illa tan gratulantes, in Hierosolymas arma iuvit, easque usidione cinxit captas deinde vasta- it Judaeis internecioni datis omniDus. Eleazariam autem ontiti caen Maximum , etMaccaDaeos, Antioeniam a uctos, morte niuitavit. Sacerdo-tiun etiam Iudaeorum suli vertit, Templiunque Salomonis Iovi Oli inpio
284쪽
Ῥλxμπίου καὶ Ἀθηνῶς, μιάνας τον ικον χοιρερις κρέασι, καὶ ἐκώλυσε τους λυδαρυς της πατρωας θρησκείας καὶ λληνίζειν αυτον ἐβιά το ἐπὶ ετη τρία. Γαι τελευτα ὁ αυτος Ἀντίοχος, καὶ ἐβασιλευσεν ωαυτολοιος 5 ντρχος ὁ Γλαυκος ὁ λεγόμενος γε αξ ετη δύο. με αυτον ἐβασaευσεν Λημητριανὸς ὁ Σελεύκου ετηη κά ἐλθὼν ἐν Ἀντιοχεία, μεγάλη λυδας τις-νόματι, λυ- δαιος, εθνει, ἐδυσώπησε Λημητριανὸν τον βασιλέα παρακαλέσας αττον, καὶ παρέσχεν αυτω τὸ ιερὸν καὶ τὰ λείφανα των 1Ο Μακκαβαίων. καὶ ἔθαψαν αυτὰ ἐν Ἀντιοχεία, μεγάλη εν ω λεγομένω Κερατέ ω' η γαρ συναγωγ ἐκεῖ των Ιουδαίων προμικρον γαρ της πόλεως Ἀντιοχείας ἐτιμωρησατο αυτους Ἀντίοχος ο 265ἐν τω ἀει κλαίοντι ορε κατέναντι του Κασίου Βιός τον δε ναον αγνεύσας ὁ Ιουδα καὶ την γερουσαλω κτίσας τὸ πάσχα ἐτελεσε
15 τω θεω. αἴτη γ ν της γερουσαλω φαλωσις, καθὼς εισεβιος ὁ Παμφίλου χρονογράφησε. πιετα δε ημητρωνὸν ἐγένετο βασιλευς Ἀντίοχος ὁ εκγονος 88
του Γρυπου, νιος αοδίκης θυγατρὸς Ἀριαράθου, βασιλέως Καππαδόκων, τη λ καὶ παθε τότε υπὸ θεομηνίας Ἀντιόχεια 2γη μεγάλη τω ογδόω ετε της βασιλείας αυτου ἐπὶ των αυτων-ακεδόνων, μετὰ το ἐξ ἀσης τεθῆναι θεμέλιον τείχους υπὸ Σελευ- κου του κάτορος μετὰ αλλα ετη ρνβ', ραν μερινην , μηνὶ
1. λυμπIo Cn. Cedreniis p. 193. B, 'Oλυμπο Ox. 13. Κασσίου Ox ibid. τον δὲ ναον - 16 ἐχρονογράφησε, 3. post ἐπὶ ἔτη τρία ponit Scuumnelienius Notit. ivl. Vinar. p. 54. Inale. et inrevae dicavi. Sed et Dei domum porciis caritidus conspure vii Iudaeis etiam interdicta religione patria, Graecomin ritus, Per tres
Mortuita deinde est Antiocnus post rem regnavit filius ejus, An f hus naucus, Hierax vocatus, annis . Hunc excepit Demetrianux seleuci . si regnavit, annos N . Judaeus vero lutilant nomine Iudas, Antioculam veniens, a Demetriano precidus suis Muniit, ut templum sibi uertim et Maccanaeoriam cone
)erentii reliquiae quas Iudas in Antiochia magna sepelivit in loco qui dicitur Cerateum uni etiam erit synagoga Iudaeoriam. Hos enim pro pe a lude, e regione Iovas Cassii, nee dederat Antiochus, in Monte semper lacu manu. Ilui s autem repurgato Templo, urdeque instaurata, Paschan I eo celebravii. Erat nae secunda Iudaeonia inpiavitastiit In Chronicis tradidit Eusebius Pamphili. De in Etriano successit in regno Antiocntu, Grupi nepos, filius Laodices, Ariamini Cappadocum rei filiae Et regnavit annos I. Anno a tem octavo imperii ejus acedonies, terrae motum passa est Antiocnia Nagna. Aecidit hoc ait noram x dies xx mensis V utia, sive deur-GL anno post acta a Seleuco Nicatore prima moenium fundamentu
285쪽
περιτει τω και φεβρουαρίω κα. καὶ ἀνενεώθη πασα, καθὼς
Αὀμνος ὁ χρονογράφος συνεγράφατο μετὰ ὁ τὸ πληρωθηναι
τὰ τείχη και την πόλιν ἄσαν μετὰ ρκβ ετη παθε και βελτων
τευσε κατ αυτῶν μεγάλως. και μετὰ τὸ πολλους ἀπολέσθαι
D 266 Πάρθους ἐς φιλίαν ηλθον κα ελαβε γυναῖκα ντιόχω τευ τιωαυτο τω λεγομένω Κυζικηνω την θυγατέρα Ἀρσάκου του Πάρθου του τυραννησαντος αυτὸν νόματι ριττάν ' καὶ 1otaui Q πόλεμος. Μετὰ δε δντίοχον τον Ευεργέτην ἐβασίλετσαν ἐκ του γένους αυτου ἄλλοι βασιλεῖς ως της βασιλείας Ἀντιόχου του Λιονίκους του λεπρου του πατρὸς Κλεοπάτρας και Αντιοχίδος. μυλτοῖς χρόνοις της βασιλεία των πρὸ Ἀντιόχου του Λιο- 15 ίκους το προειρημένου τυράννησε Ῥωμαίους ο βασιλεύς, τοις τοπάρχης, Γρρο o Hπειρώτης, λαβὼν χρησμον τι υπὸ γυναικος ποθνήσκει. και συμβαλὼν αυτ πόλεμον ὁ Κύριος πα- ος ωμαίων ενίκησεν αυτόν και φυγὼν ὁ Πύῆρος λθε πλη- - πόλεως ἐχούσης Ιζω τειχῶν οἰκηματα και ρίψασα γυνη κε-m P μωα κατὰ της κορυφης αυτου ἐφόνευσεν αυτόν. Μετὰ ταυτα δὲ ἐγένετο πατος Μάγνος ὁ και Παυλος ὁ μα-'ων Oστις ἐφόνευσεν ἐν πολέμω τον βασιλέα της Μακεδονίας
s. it moenia anten absoluta, IpsamPI usten totam, anesis Cn XII. du, integro restituta est, tota in melliis redacta sicuti 1 ouinus
A Mocho Grypi successit in regno Antiocnus Euergetes mi in a J bellantes arma movit eumque Parthomim pluranu in bello cerissis- .is, gratiam deinde mim eis reuiens, filiam Ars is Parilii, adversarii Lia, i eum De Brittanen, Antiocho meticen in uxorem a eput tuue hinvDSt Alitiochiam vero vergetem, regnariant ex genere ejus reges . . usque ad Antioenum ionicum prosum, Cleopatrae et Antio-no Poribus autem oriun, qui Antioenum Iriunt 'um antecesserant, in zu invasit Epiri rex Irrenus oraculo laetias, futurillu Me, ut a tici Peraret. Congressus itaque cum eo Curius, Consul Romanus, beruriai. VP τ or evasur Pyrruus autem in fugam Versus, ruem quandam v Di, o mei extra lili ros habentiunt ubi mulier quaedam, tegula in in
P vilirati, illum occidit. temporibus Consul Romanus sui Magnus; qui et Paulus II uua Persea nio, Macedoniae regem, Dello interiain Maces
286쪽
υνόματι ἐρσην, καὶ παραλαβών τὴν Μακεδονίαν χωραν ποίησεν αυτηνίπὸ Ῥωμαίους ' περὶ Ου Σαλλουστιος μέμνηται Τιτην o 267 τελλιναρίαν κθεσιν, μνημονευων της δημηγορίας του Καίσαρος. καὶ μετὰ ταὐτα βασιλεύει της ἰδίας χώρας Περσεῖ o 5Nπειρώτης ὁ νεομάχος καὶ τοπάρχης Θεσσαλίας, οντινα Περσέα ἀνόμασε τη δία ἐκθέσειαοτρόπιος ο συγγραφεος Ῥωμαίων ἐν τ'
μετατρύσει αυτου τουτου δε και Παλαίφατος μέμνηται τονδε αυτον Περσέα πολέμω ἀνεηλε λυκιος Παυλος, πατος Ῥωμαίων.
νησε την Ῥώμην ἐπὶ τη εἴκοσιν, ἀβασίλευτον ουσαν, διοικουμένην δλωπὸ τῶν υπάτων. στις της Ιταλίας πάσης τὸ πολὐ μαρος ἀπώλεσεν ποτάξας πολεμοις, καὶ σφάζει τον προειρημένον Παῖλον. καὶ λοιπον προεβάλετο συγκλητος Ῥώμης πατον 15 δυνατον ἐν πασι, μάλιστα ει ἐν πολέμοις, τὸν λεγόμενον Σκηπίονα 268τον μέγαν. οστις Σκηπίων ε ψ ἐν διατρίβων ὁ Ἀννιβὰλ ἐν τῆ λαλία ελαβε πλῆθος στρατο καὶ ἀπῆλθεν εἰς την χώραν τού Ἀννιβαάλ, εἰς την Ἀφρικην, καὶ ἀπώλεσεν αυτην, ἐμπρησας την πόλι ενθα η ρῆ ὁ Ἀννιβαάλ. την Καρθάγενα , καναιχμαλω-2στίσας αυτην καὶ λαβὼν τους αυτο πάντας μετὰ της συγκλοτουαυτολυπέστη εἰς τὴν Ῥώμην. ντοῖτο νους ὁ Ἀννιβαὰλ ἀπηχθεν εἶς την Βιθυνίαν προς 89
21. πεστη Ox.niamque ipsam Romano suriugavi In perio. iii is menalis in Historia sua Catilinaria Saluatius udi oncionem a Caesare hiantam recitat. Post naeo regioni Miste imperavit erae Epirota, neMasiae rogulus, navalia pugnis celedris. Hujus etiam in Historia sua, in Graecam linguam traaucta, meminit Eutropius, Romanormai Historiograpnus. Ejusdem etiam mentionem fecit Palaepliatus. Huno uallo Dello devictum, nee deis dit Lucius Paulus, Consul Romanus. Illis temporiviis Nelsam cum Romanis gessit, per annos XX, anni bal udam, Asromia Rex, quo tempore Re Dus dudum exacri, Romana Resp. a Consulibus admirustrata me potiorem Italiae partem, bello suDactam vistavit interfecto etiam Paulo illo, ste quo superius. Senat Is itaque Romanus Consulem designavit Scipionem illiu magnum 3 viri u eri in omni itis, maxime vero in Dellis clarunt. Scipio in interim dum in Italia moras tranebat Hinnibal, renis instructus copiis, in Alaicam, Hannivalis patriam, maturavi ver ubi regioni us undique a statu Carina in En ipsam, ubi regnabat annines, incenato decit et ab- .ductis incolis omnibus, ipsu etiam Senatum Carthagine ei capti ullὲ
I e his autelli tertior factu Hannilial, Bituyniae prosectiu est, auseam nes Malalas. 14
287쪽
τον ἈντAχον τον ικομηδους, βασιλέα της Ἀσίας καὶ παρακα- χε αυτον συμμαχησαι ἐτω. εῖχον ὁ ἀπο χλεξάνδρου του Nακεδόνος ι Μακεδόνες συνωμοσίας μετὰ των Ῥωμαίων φι- χίας, τι καὶ στρατὸν δωκαν τω Αλεζύνδρο κατὰ Λαρεχυ ο Ἀντίοχος ο της Ἀσίας βασιλεῖς πεισθει τω Ἀννιβαὰλ συνέμιζε, 5 καὶ ἀπηχθε με αυτου κατὰ ' μαίων, αἶρῶν τε ἰδίω στρατti, ἐκ της Βιθυνίας ἐξορμησας. καὶ ἀκουσαν τε οι Ῥώμης συγκλητικοὶ τουτ προεβάλοντο υπατον δυνατον, τον δευτερον Σκηπίo- 269 α τον ἀδελφὸν του πρώτου Σκηπίονος καὶ πεμφαν αυτον κατὰ τῶν δυο, Ἀντιόχου του βασιλέως Ἀσίας και Ἀννιβαὰλ του ρη-IOB γος της Ἀφρικης. καὶ ἀπαντησας αυτοις συνέβαλε πόλεμον μέγαν με αυτῶ και σφαγέντων πολλῶν, ὁοῦν ο Ἀννιβαὰλ τηντου Σκηπίονος δυνὰμιν καὶ τι τὰς ἐπάνω φέρει, φυγε καὶ ἐαυτ παραχρησάμενος πιπίσας ἀπέθανε. 4ανεωρακὼς ο Ἀντρ- χος ο Ἀννιβαὰλ φυγόντα εδωκε νῶτα καὶ κατεδίωξεν αυτον ὁ 15 Σκηπίων ως του ορους της σαυρίας του λεγομένου ατρου καὶ ἀνελθὼν ἐκεῖ ο Ἀντίοχος πεμφε προ αυτον πρέσβεις, παρακαλῶν αντον, ς μηδεμίαν ρορα εχων κατὰ ωμαίωνάλλ' υπὸ ἀλ-λου πολεμῶν καὶ ἐδίζατ αυτον ο Σκηπίων, καὶ ἐποίησεν αυτονωπὸ Ῥωμαίους κατὰ γνώμην της συγκλητου Ῥώμης προ τ πα-20 καρέχειν αυτον καWεκαστον τος Ῥωμαίοις χρυσου τάλαντα τέσσα- 27 o καὶ αργύρου καὶ ἄλλα τινὰ ἄχρι η αυτογλης. καὶ ποιμσος ἄριστον ὁ Σκηπίων ἐκάλεσεν αυτον καὶ παρέσχεν αυτω ον
Antioclii in Nicomedis F. Asiae regem a quo auxilium adversus Romanos petiit. Foedera autem anticitiae cum Romanis liabuerunt Mace nes, inde ad Alexandri te oridus eo quod exercitu Romano instruitus suisset Alexander, bello 1 aranni aggressurus Antiochus vero rex Asiae, o Psis guI contatis, ill langit se Hannidali atque exercitu ex Bithunta ed Cto, contra Romanos eum eo prolaetus est. Senatus autem Romanus,
no audito, Consulem designavi Scipionem secundum, Scipionis prioris fratren . 1runi strenuum risii missus a Senatu contra duo illos, Anti Cliu in Asiae, et Hannibalem Asricae reges, oviam eis processu praelioque utrinuue acriter commisso, plurimi ceciderimi Viciens autem minia quantae essent Scipionis vires, et tuos udique superior evasisset, ii sugam vertitur Et veneno nausto, mortem si Di consciscit Antiochus Rutem ulli Hannibalem fugientem vulit, et ipse terga dedit quem Scipio insecutus est Isauriam usuue, ad montem I, uritui quo cum veniaSet Antioonus, Scipionem per legatos exoratum habuit, uti in gratiam a re Minyeret uet qui partea tantum alienas egisset contra Romanos autem nN i ostile cogitasset. Aecepit igitur uin Scipio, et ex Senatuscoi sustonomanis tributarium iacit ea scilicet conditione, ut quotanni, Planctu uret auri talanta iv, argentiquo totidem, praeter alia ouaedam, per
Mi Meti Scipio autem eonvivium innidem, Anuocuum vota ut cui et
288쪽
πρωτον τοπον, τιμησας αυτον, ς βασιλέα καὶ μετὰ δόξης
ἀνηλθεν ὁ Σκηπίων ἐν τη Ῥώμη, καθὼς ὁ σοφώτατος ωλῶρος
ωπεμνημάτισεν ἐκ των ιβίου συγγραμμάτων. T δἐ πεντεκαιδεκάτω τε του προειρημένου ντιόχου του 5 Λιονίκους, βασιλέως της Συρίας του λεπρου, ιγράνης τις βασιλευς Ἀρμενίων ἐλθὼν ἐπολέμησε τευ αυτω Ἀντιόχω πολεμον μέγαν. καὶ νικησας τυ αυτον Ἀντίοχον ο ιγράνης βασιλεος Αρμενίων παρέλαβε την Ἀντιόχειαν την μεγάλην καὶ την βασιλείαναυτου, ἀφειλάμενος πάντα παρ αυτου, εἶχε, φυγόντος του αυ- D1στου Ἀντιόχου βασιλέως ἐπὶ τα Περσικὰ μέρη τον αντοναιγράνην. κατελθόντος δἐ ἀπο της Ῥωμης Πομπηίου του καὶ Μάγνου διατον Καίσαρα, καὶ ἐλθόντος κατὰ Κιλίκων τυραννησάντων τον
αυτον Πομπηιον, καὶ νικησαντος αυτου τοὐς Κίλικας, ἐπολέμησε καὶ τω ιγρανη, βασιλεῖ των ωρμενίων, καὶ νικησας αυτον παρα15 λαβε καὶ την Ἀρμενίαν καὶ την Κιλικίαν καὶ την Συρίαν, λύσας καὶ τὰς τοπαρχίας αυτάς. καὶ ζεδίκησε τους Αντιοχεῖς, καὶ εἰ ηλθεν ἐν τη αυτη Ἀντιοχέων πόλει, ποιήσας αυτὴν υπὸ Ῥωμαίους, O 271 χαρισάμενος αυτοι πολλὰ καὶ κτίσας το βουλευτηριον πεσόντα γαλην ἐτίμησε ὁλαττοος, ἐκ γένους Ἀθηναίου οντας.
2o Bύβλος δέ τις στρατηγος δυνατός, ο καὶ ἐν τI παραλία,
Φοινίκη,ηυρε κωμην καὶ εποίησε πόλιν τειχίσας αυτην ην ἐκάλε-9. φυγόντo Chi, vγεro Ox. et v. 18. πεσότα. Eiusdemnocilarina re lit p. 132. D. D. Fora. θηναίων. iam, tanquam Regi superiorem Iocum conceiat. Sic honoribus auctus Scipio, Ro I an reversus est uti liae sapient liniis Floras, ex Iav in
Demino tanto autem anno Antiocia Dionies, inprosi, uta e regis, de tuo superitis dixitniis; Tigranes iidam, Armeniae rex , Antiocnoeidem grave Dellum intulit et selio superior factus Tigranes, Arineniae Tex , Antiochiam nis nain cepit, regnunussi ejus, Dona etiam quae stultitomnia ei ademit Antiocno ipso in regiones ersicas fugiente Pompeius autem Magnus, Roma propter Caesarem relicta, contra Cilices, Roniani imperii nostes, cum exercitu veniens, profligatis illis, in ieranem, A mentorii restrin, arma movit ma devicto, Armeniam cepit Ciliciam Prouue, rict inque, et oissolutis eortina regnis, Antiocnenos vindicavit. Antioeniam vero ingressus, illam Romano subiecit imperio. Multa etiam eis in&ilait repartito etiam, quod collapsum fuerat, foro audita pitolico.Nagno autem nonore eos prosecutira est, eo uno ortum suum ah Atne
BIulus alitem quidam, dux in bello strenuus, qui in maritimum Phoeniciae vicum incidens, moenivus eum tinetunt Demaeest, et a no
289쪽
σε Βυβλον εις δνομα ντου οντος γὰρ τλαγαλμα της Αθηνης τὸ παρὰ Σελευκον γενόμενον, φοβερὸν οντα, καὶ τὸ ωγαλμα του Κεραυνίου Λιός, παρὰ του αυτου Σελευκου γενομενον, και αυτὸ φοβερόν, αἰτησάμενος χάριν του Ἀντιοχεῖς πηρε και ἐν Ῥώμη κ επεμψεν ει το Καπετώλιον, ως μεγάλης οντα θέας κυιυς υπο-5ταγέντα Ῥωμαίοις ' τινα γύλματα τως της νυν εἰσί καὶ ἐπι
γράφει ημος Ἀντιοχείας της μεγάλης τίμησε Ῥωμαίοxς ἀγάλ
Ἀντίοχος δε ὁ Λιονίκους βασιλευς κουσας την του πρανον Ἀρμενων βασιλέως ἀπώλειαν και την του Πομπηίου MLIo 272 γνου κατ' αυτο νίκην, ἐλθὼν προς το Πομπνον προσέπεσεν αυτω, αἰτησας αυτον ἀναδουνα αυτω την βασιλείαν αυτου. ἔστι Πομπηιος παρακληθεις ἀνέδωκεν αυτ πάλιν την βασι- λεων της Συρίας και την Κιλικίαν καὶ πάντα υσα κατεῖχε πρωην λαυτος Ἀντίοχος καὶ τη θ' του δαισίου μηνος ἐξηλθεν ἐnὶ 15ντην Αἴγυπτον απὸ Αντιοχεως ὁ Πομπηιος και ἐβαa 1 Ex σε πάλιν ὁ αὐτος Ἀντίοχος ὁ Μακεδὼν ὁ Λιονίκους. Ἐν τοῖς αυτοῖς Ουν χρόνοις ην ὁ Κικερων καὶ ὁ Σαλλουστιος,οι σοφώτατοι Ῥωμαίων ποιηταί. Ο δὲ βασιλευς Ἀντίοχος ὁ Λιονικους μέλλων τελετταν κα- eo lτέλιπε πάντα τὰ ω αυτον Ῥωμαίοις μετὰ των παποντων αυ-
273 του μετὰ Ουν τὴν τελευτην Ἀντιοχου του βασιλέως γέγονεν Αντιονις μεγάλη πὸ Ῥωμαίον καὶ πῶσα η χώρα της Σιρίας
- Cn. αυτῶν αmin ano Itili molpellavit: 'le in*rum, statnas illas mirantia, uasosia Seleucus Iovi ceraunio, et Minervae posuerat, ab Antiochenis ii Petratas, Romam trantinuit, hi in Capitolio collocandas ut ouae sp Ctatu admirandae essent Romanari aut ue Victoriariun Onun ent . Si tuae t tem istae usque adnue Romae visuntur, nune in modiiuna a Byblo inscriptae. Romani grauseana statui hisee eo donavit popiaua Anti
Antioonus vero Ioniciis uin inaudisset Tigranem, Arineniori si , - eu otia Pelo magno profligatum fuisse, Pompeiii in insita et procidens e ad pedes, rogavit, uti regnum fidi suum recideret. Annuit votis ejus Pompeius et concino ei te ruin Syriae regno, Ciliciam etian , suaque omnia ei restituit, ensis i itur Iunii die xin, discedente ab Antiochia in Aeg ptum Pompeio, rursus regnavit Antiochus Dionicus,acedo. Hisce tempori Dua noriteriint cicero et Salustius, sapientissimi Roma
Morittarus autern Antiochus Dionimis inperium facultatessu suas omnes Romanis legavit. Eo itaque clemortuo, Romano imperio oesis
290쪽
και Κιλικίας και υσα κατεῖχον ι Μακεδόνες ἐβασtλευσαν Ουνωντιοχείας της μεγάλης τοι της Συρίας καὶ Κιλικίας και αλ- λων χωρῶν οι Μακεδόνες απὸ Σελευκου του κάτορος ως
ἐδόθη Ῥωμαίοις η βασιλεία ἔτη D.
3. χωρον α Iacedones possederant. macedones itaque Antiochi e magnae regnarunt. Furiam, Ciliciam, aliasque regiones sio subjectas tenentes, a Seleuco Nicatore, Milo ad lio tempus, quo Romanis traditiun est unperium,