Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

141쪽

70 --NOTτητα των ἀληθῶν τε καὶ ψευδῶν λόγων, ου δυνατον φωρῆσαι την καχίαν η υκ αν ἔτι πιστος ει των ἀδήλων εἴη Ἀμα πάντες αν--οι καλως φασι λέγεσ/θαι πλην τῶν δοξοσόφων τε καὶ προπετῶν, οἷς

δε, την ἀληθειαν οδος ου μακρά τίς ἐστιν, ουδ' ἀνάμετης μία, μίοδος ἐπὶ το ἀρετην Κναί φησιν, ἀλλὰ σύντομος καὶ βραχεῖα, μαλλον δ' - ολως ἐστίν. ἰγαρ αυτ τα πράγματα διδάσκει την αυτῶν φύσιν οπταντας ἀνθρωπους, - χρη κατατρίβεσθαι γυμναζημένους ἐν ταῖς λογικαῖς μψω ς ' ' οὐν ἁ δαο-- οφώτατοι καν τοὐτό γε συγχωρη τ' εἶναι πρόδηλονημῖν τοῖς ἄλλοις, πο ι μήπω την μετέραν σοφίαν ἐσμ σοφοί - πάντας ἀνθρωπους μωκέναι ναπάντων πραγμάτων την ἀληθειαν, εἴπερ ὴ φύσις αυτῶν

ἱκαν διδάσκειν ἐστὶν ἐαυτήν αναδύονται πάλιν, οταν εs -τως ἐρωτηθῶσι, καί φασιν, οὐ πάντας -- των πραγμάτων διδάσκεσθαι. ἴνες - εἰσιν οἱ διδασκόμενοι, πάλι ερωτώντων ημῶν, αυτους μόνους φασίν - γαρ ἔχουσιν εἰπεῖν αλλο φυλάττειν γε τυ αρχη ς λαγνείαν προρρημένοι Βυλε οὐχ ημεῖς γε πιστεύομεν αὐτοῖς ποφαινομένοw , ο βούλονται. δια τί γάρ, ῶ προς θεῶν, μόνοις αὐτοῖς τὰ πράγμα τα - αυτῶν φυσιν ἐπιδείκνυται πότερον, τι μονοι μηδεν τῶν πρώτων μαθημάτων μεμαθηκασιν ἀλλα εὐδος τουτο, καὶ γαρ ἄλλοι ει πολλοὶ τούτων οὐδὲν ἔμαθον ἀλλ' εἰ ν λογικην

142쪽

et 1

θεωρίας ἴσως - νουσι μόνοι τε γενέσθαι συνετοὶ καὶ βλέπειν ἐπιληπτικῶς τα πωγματα, καθάπερ υρο αμῶς τα κατα γης.π - Ουν, εἰ υτιος αὐτῶν ἐμιν ξυδερκης ἡ--αταγελαστότατοι πάντες εἰσὶν ἐν τοῖς τοι - τοις πή-λημασιν ν η υρεσις αντ μαμυρεῖ τοῖς - πιι ιν λαφῶς αὐτά του λων γαρ ἄν γε δὲ -- 1 δμο αυτῶν Ουδεὶς ευρεῖν δυνηi q. που γε καὶ τωνευρηκότων λεγόντων καὶ διδασκόντων, οἱ μὲν αλλοι μανθάνουσιν, ἐκεῖνοι δὲ μόνοι δι ἀγυμασί-- άὶ βραδύτητα πη μη μανθάνουσιν. ατα παρακαλουσιν ἐμέ, καί τις ἐξ αυτῶν κατὰ τυχην παρακολουθήσειεν - ον τοῖς λεγομένοις , αλλ' εἰπεῖν γε το εἰρημένον δύνα ται. πλουν μείζων τυφλότης εἰς την των ἰδίων αμαρτημάτων γνῶσίν ἐστι της τοιαύτης των τοιούτων, τα ανθρωποι - δετιτυγχανόντων λυτους ὁρωντες ἀφυεστέρους ιό τε το ν γναι καὶ μνημονευσα κάντα 20 ἀριθμητικήν τε καὶ γεωμετοι αl ἀρχιτεκτονίαν τε - ἀστρονομίαν ευρισκόμενα, τὰ της φιλοσοφίας -- ρηκέναι νομέωσιν -- ωδίως, λαποφαίνεουθα τολμῶ αυτ μυτα δεικιέναι τα πράγματα χωρὶς ἀποδειξεως καὶ μεθόδου λογικης υτι ὁ ἐκοντες αυτους

143쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ ναι κἀκ του κυπά τινος λαστον αυτῶν -εί-σθαι παρὰ τοῖς φοιτ αῖς, παντάς τε διαβάλλειν του αλ-λ- ώς ἐσφαλμένους Ἐγὼ δ' εἰ συνάγο μ' αὐτους 9 εἰς ταυτόν, Οὐχ ομένουσιν ἀλλ' αἰδῶ τι, κο πα-5

προτεινονται καὶ φάσκουσι μη δύνασθαι φθεγξασθαι παρόντων ἀνθρώπων πλειόνων καίτοι τινες αυτῶν

ἀκροατα ἔχουσιν κῶ νης ἡμέρας λιλ εἴκοσιν, ὁ τριάκοντα καί ποτε καὶ πλείονας. - αισχυνόμενοι λέγειν ἐπ αυτοῖς. 'AM' ταν ἐγὼ μὲν τρεῖς η δε- οταρας ξι-- παρεῖναι υ συλλόγφ Πλατω/-- -ὶ τρεῖς η τέτταρας Ἐπικουρείους σου τε τον ἀριθμῶναλλους Στωἴκους τε καὶ Περιπατητικούς, τρες προς τούτοις η τέτταρας Ἀκαδημαι κου Σκεπτικους, γίγνεοθαι πάντας ἐκ φιλοσοφίας ἀνθρώπους Δωσιν, Ἀ

αλλους τε προ αυτοῖς τοσουτους των γεγυμνασμένων

μὲν εν μαθημασι την λογικην δυναμιν, ἀγνοούντων του κατὰ φιλοσοφίαν λόγους, οπιδεὶς -τῶν πο μένει τηνικαῶτα το τοιουτον συνέδριον εἰδέ γέ ποτ' ἀναγκασθεντες πο τῶν λευθέρων με αίρεσεως, γε- ' γυμνασμένων ' ἐν λόγοις ὁπομείνειαν ἀπαντηπιπι τοιούτοις συνεδρίοις, φιλονει--των μὲν αυτῶν ἐπὶ τ - ωαρῶν ἔνιοι καὶ δελοι τινὲς τῶν φιλολόγων ,δμω ρε καὶ πεπαιδευμένων ἐν τοῖς μαθήμασιν υτε τέχνην

144쪽

ἐργαζομένων ευπορίαν κτημάτων ουτε δουλευόντων αἱρέσει τινὶ τῶν σκαπὰ φιλοσοφίαν.

Ω-ερ εἴωθα κὰ τότε κρῖναι τοὐς λόγους ηξίωσα,

καί τις ἐξ αυτῶν ἔφη, κάλλι ντ αν κριθηναι την ἀμφι 5 βήτησιν, εἰ πορευθεντες εἰς ο λέγουσιν ουτοι περιεχειντο κόσμον κενον εἴδομεν ἐν αυτ σαφως, εἴτ' ἐν μεχώρα πεφυκε μένειν εἴτε καὶ φέρεσθαι προ αλλον τινα τόπον περ αν ἐν αυτ τεθῆ σῶμα. ους μὲν

αλλους πάντας ρεσε α λεχθέντα μόνοι δ' οὐκ ἐπαυ--1 οντο φιλονεικουντες ἀλλήλοις καὶ ἡμῖν οἱ φιλόσοφοι, μη δυνάμενοι διακριναι τους ἐνδεχομένους λόγους ἀπο τῶν ἀναγκαίων Ἐνδέχεται μὲν γαρ καὶ μένειν ἐν τῆκεν καθ' ἔνα τόπον καστον τῶν σωμάτων, ἐνδώχεται δὲ καὶ μη μενειν, ἀναγκαίαν ἀπόδειξιν οὐδ' 1 ἐτέρας τινὸς αἱρέσεως χουσης. Cap. VI Kαιρος ουν φάναι δοκε φθέγξασθαί τι κἀμε, βραχεῖαν μὲν ἐλπίδα του φράζε , την δοξο- σιτίαν ἔχονθ ς μη τι καταλείπειν ἀπείραστον, ηγούμενον δ' εἶτα μηδ' αυτ τουτο βραχύ καὶ το

πινυν, ἔφην, μολόγηται μὲν ἀπὸ των ἐναργεστάτων ἀρχη πάσης ποδείξεως, ἀλλ' υθυς η πρώτη μετάβασις ἀπ αὐτων ἐπὶ τα τῶν δηλων, συγχωρεῖται - - τῶν Ακαδημαειῶν τε καὶ κυπτικῶν, μεω

145쪽

Γ--ΟΥ δὲ τούτω ὰν ἀλλήλοις συγχωρουμεν, αλλο δ' ἀρίσκειν οἰόμεθα την ἐκείνων πορίαν κρατυνον. 'υντων γαρ ἐναργῶν των μὲν προς νόησιν των δὲ πρὸς αἴσθ*σιν, ἀλλήλοις ἐνίοτε μὲν δοκε μάχεσθαι ταυτα κάνπρῶτά γε τοὐτ' αὐτο γεγυμνασμένου δε τι, ετο δείξοντος Ουδέποτ αλληλοις αυτ διαφέρεσθαι. δευτερον ἐπὶ δε μέγιστόν ἐστιν ἀπο τῶν μη ναργως φαινομένων διορίζειν τα --τα τινὲς γαρέπο

τοις συγκαταθέμενοι σφαλλονται. Καὶ τί θαυμάζηιν ορ ν, εἰ κατα τα στρος διάνοι- ν ἐναργη τουτο συμβαίνει τοῖς προπετέσιν, ρων ταὐτὸ κἀπὶ των πρὸς αἴσ σιν ἐνίους πάσχοντας κάστης μέρει. ἀπο-s5 -- ρουν ι θεασάμενοι παραγενόμενον τινα Θωνά φασιν, εἰ υτως ἔτυχεν εἶναι - αφικνουμνον, ς ε βεβαίως εἰδότες. στ ἐνίοτ εἰ πλησίον φθη ὁ παραγε- νύμενος, ἐφάνη Θέωλου Βίων πάρχειν. ἰ μεν ουν ἀπαραλλασα οὐ φαντασία των πορρωθεν ὁρωμένων ἐστὶ καὶ των ἐγγυωθεν, οἱ διαφωνουντες ἀλληλοι ἐώτων πορρωθεν ορωμένων ἴτ' ἐλεγξουσιν - ἐλεγ- ωχήθησονταί ποτε εἰ δ' ἐστὶν αλλη μὲν ἐνάργεια τῶν πλησίον ὁρωμένων, αλλη δὲ τῶν - πλησίον ορ-

νων εἰκότως σφάλλοντω.

146쪽

- - αὐτο πρῶτον ἀναμνή τι, πρὶν ἐπὶ τὰ προς διάνοιαν ἐναργη μετιέναι, εἰ εἰπες καὶ σύ ποτε προπετῶς πρα τόνδε πιι, τει προσιόντα, φέρε Μένιππον, οὐαπόμ' ἐκ πλησίον ἔγνωσται Θεόδωρος

ων, ηυι ολου του βίου σαυτὸν ἀπεσχες ἀπο της τοιαύτης συγκαταθέσεως, ν ονομάζουσι πρόπτωσίν τε

προπέτειαι ' λά, σοὶ λέγω μό- Οὐδεὶς ἔχει με

ηεῖξαι τοιουτόν ποτ' ἐσφαλμένον υ δέν. ἐκ μειρακίου γαρ ἀπεχειν ἐμαυτον εἴθισα προπετους συγκαταθεσεως, li' ωσπερ - , τοῖς προς--Hγνιν - καν τοῖς προς λω εγο φαινομένοις ἐφ μεταβας ηδ πάλιν ἀναμνη- σθηναί σε κἀνταυθα παρακαλῶ μηδενὶ ψευdῶς συγκαταθέμενον αυτῶν, σπερ κάστη ἡμί- - παμπύλ-λ- των φίλον μου μὲν έν - εἰπόντωω οτιουν

1 O πιστευσαντας, εἰ δε δυο καὶ τρεῖς η τετταρες ἴ- ηομν ταυτόν, - ντέχοντας, αλλους δὲ πάντως συγκατατιθεμένους νί, προπετῶς δὲ σιαὶ δυοῖν ἡ τρισὶν τέτταρσιν, νευ του διορισασθαι, πότερον ἐνθέχεται πάντα αυτοὐς εκ μιας αἰτίας κοινῆς αληθευειν Ῥευ--χεσθαι πώτας ἐκ μιας αἰτίας κorioῆς Βέλτιον - ἐνταυθα βραδύνειν, σπερ ἐγώ ποιῶ ἀν Θι μάλιστά με καλῶσιν ἐπισκωπτοντες απιστον οἱ προπετῶς συγκατατιθέμενοι. ων φίλων γοων τινές εἰσαν, οῖ - -

147쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ μενοι παρά τινος ἀφῖχθαι τόνδε τινα των αποδημουν- των ἔγγειλαν - μν ηκοντα - ανθρωπον ήλθ -- σαν δὲ ρευδόμενοι οἷς ταν ἐπιτιμησω τοσουτον δέουσιν εἰς τον μελλοντα παρασκευάζειν εαυτοὐς ἀσφαρ λεστερους, στ ἀγα-ακτουσι πρός με καί φασιν, βαυτοὶ μὲν οὐκ εἶναι της η -ολογίας αἴτιοι, πιστευσαι γαρ εἰπόντι τόδε τινί, το δ αμάρτημα μὲν ἐκείνου γεγονεναι, μη βουλήμενοι η' ιῆσθαι προστιθέντες αυ- τοὐς πάσαις ταῖς προπετέοι συγκαταθέσεσιν. εἰ πιν γάρ, σπερ ἐγώ λέγειν εἴ-α, μει μοί τινα περὶ οτοsd τόδε τι διηγησασθαι, καὶ αὐτοὶ κατὰ τον αὐτοντροπον ποιουντο - λογους, - ἄν ἐψευδοντο. νυν δ' ἐν τω πιστευε ὰφ λέγοντι σφάλλουσιν - ἐκεῖνον μόνον , αλλα και σφὰς υτους συνεπέδειξα αυτψ ψευδομένους, ἐνόν - αυτοῖς Ου αποφαινομενοι εἰ λοπεῖν, ἀφῖχθαι τόνδε τινὰ των ἀποδημούντων φίλων, αλλ' ἀκηκοέναι παρὰ τουδε υπότ ουν ἐπὶ ---ων προμήτων , α μικρον στερον αυτοὐς ἐλέγχει ψευδομένους, οὐ παυονται προπετῶς συγκατατ μενοι, τί χρη νομίζειν ἐπὶ των αδήλων αὐτοῖς -των δ--λ--τερων προσάπτεσθαι Γευκολωτερον μεν γάρ ἐστιν ενος ἀεὶ μνημονευειν του περιμένειν ἐναργῶς ' μκριβεῆ, χαλεπώτατον δέ, διότι του αὐτο ποιεῖν - ἐθέλουσιν οἷ mauo J

αυτοις οντων δυσκολωτέρων προσάπτεσθαι Ch Κ

148쪽

αυτῶν, εἰ μη ἄρα πλεονεργία, πιλοδοξωγκατεφάνη πάντ

ἐργάζεσθαι τα τοιαυτα ο γαρ ταχέως ὁτιουν - - αἰ- γεως η δια νοήσεως ευρίσκειν ἐπαινουμενο-ορῶντες οἷονται βελτίους αυτούς ἐπιμίξ ιν αμπέλας ἐν β τάχει της διαγνώσεως, ου μην το γε της διαγνωσεως τάχος, αλλ' αγνοίας ἐπιδείκνwααι. αμα μὲν οἶν, ἐφον ευ ο μοι κοινῆ προ απαντας, σοι προηπε-

τως - άνονται. Cap. VII. Πάλιν ἐπὶ τούσδε τους φιλοσόφους ἔλθωμεν αποφαινομένους προπετῶς περὶ των ἐν τω κενP

σωμάτων ἐστώτων η κάτω φερομένων υ μὲν γαρ ἀοι-

τέκτων ουτως - αν ἀπεφηνατο πρὶν εἰς αυτ τοκενον ἐξελθὼν του κόσμου τῆ πείρ βασανίσαι τοπραγμα καὶ θεάσασθαι -- εω μένει κατατον αυ- τον τόπον καστο των, αυτ σωμάτωω, ελε καὶ μεθίσταται. οιαυται γαρ αρχαῖς εἰς ας ἀποδείξεις οἶδα χρώμενον αυτὸν ἐναργέσι τε καὶ ἀναντιλέκτοις - ὁ πάντων ο ομολογουμέναις. 1 ιεῖ δ' οἱ φιλοσω Θφουντες ν ουδεμίαν ἐναργῆ γνῶσιν εχετε ταυθ' ς ἐναργῶς γνω ναι δυνάμενα ἀποφαίνεσθε . . . .

ηκουσα προην ἀμφισβη

149쪽

ἐτέρω τα ξολι του δατος, κάτερός τε λόγους ἔλεγε μακρους ἐμβλέπων νω καὶ κάτω. κεφάλαιον δ' ην του μὲν ἐτέρου των φιλοσόφων, την πεπιλημένην -- σίαν βαρυτέραν εἶναι καὶ δια -- τὰ ξυλα του γα-

Τος, Του δ' ἐτερου, λαττον ἔχειν κεν δωτα ξύλα. καὶ

ταυτ' ἔλεγον δι εἰς μαρον ἐξηκόντων λόγων ου ἀποδεικτικῶν, ποιούμενοι δὲ τὰς πίπτει ς, - ἀεινατον ἐν---ει διαγνῶναι το πρῆγμα, καθ τε ημῆς--α οποιουντας Οἱ φιλοσοφοι λέγειν τι βουλόμενοι ρώτησαν αὐτόν, στις ὁ τρόπος ε', καθ ο ἐναργως διαγιγνωσκεται, πότερον εἴη βαρυτερον οὐ γαρ δη διὰ

ζυγου γε δυνατον φασαν γενέσθαι τουτο, καθάπερουδὲ δι αγγείου πληρουμένου στησα μὲν γαρ οιόν τ ο

ουν αυτῶν λεγόντων, σπερ εἰώθασι, γελάσας ο ἀρχιγτέκτων ἔφη δει - δια παντος ἡμεῖς, ω μωσοφοι, πάντες ἐστέ, - μὸν ἔξω του κόσμου γιγνώμειν ἰό- μενοι, περ ῶν εἰκάσαι μέν ἐστιν ενδεχόμενον, γνῶναι δ' ἐπιστημονισως - ἐγχ ρεῖ, τα δὲ τοι-- σα, τοῖς τυχοωσιν ἐνίοτε γιγνω*ώμενα παντάπασιν ἀγνοουντες

150쪽

απάντων των παρόντων εἰπεῖν τον αρχιτεκτονα, πῶς ἐπιστημονικῶ καὶ βεβαίως ἀντεξετασθησεται το του

τε καὶ σαφῶς ώς απαντας τους παρόντας νοησαι πλην μόνων των φιλοσόφων. κεῖνος δὲ καὶ δευτε

σιν ἐλέγχονται, δοξοσοφοι δ' ἐυ τοῖς γνωστοῖς Ἐγωδε diadεξάμενος αυτον τον λόγον ευλόγως εφην τομοσυμβαίνειν αὐτοῖς, ο πῶς χρη μεταβαίνειν - τῶν Ἀ ἐναργῶς γιγνωσκομένω ἐπὶ τῶν αδήλων γνωσιν, ουδεποθ' υπέμειναν ἀσκηθηναί τε καὶ α θεῖν ἐπὶ πραγμάτων μαρτυρῆσαι μὲν τοῖς ευροῶσιν αυτὰ δυναμενων,

ἐλέγξαι δὲ τοὐς οφ ευρόντας οὐδ ἐψην γελάσητε

καὶ γνωτε τον ἀφον αὐτῶν πηλίκος ἐστί, διελθεῖν εο μω ν τι καὶ δύο βουλομαι, περὶ αποφαίνονται προπετῶς, τὰς ὀφρυς ἀνεσπακότες ουτοι καὶ πρωτόν γε τούτο λέγω μάλιοτ' ἐπειδὴ των Περιπατητικῶν τις ἀφῖκται τῶν φιλοσοφων, ἐν τον κόσμον τοὐτον εἶναι