Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

151쪽

80 ΓΑΛΗΝΟΥωσπερ υδ' ἔνδον, διαφέρει γε μην, ἔφην, τουδε του φιλοσόφου διττην διαφορὰν κάτερος τουτων ἐδεί- 102 , Ῥυον δὲ τόν τε Στωι ν καὶ τον νεπικουρειον. Στωικός - ωον ἶναι τι κενον, ἔξωθεν δὲ - , κοσμου πάρχειν αυτό. ταυτα δ' μφω συγχωρῶν ὁ Ἐπικούρειος ἐνήλλήτινὶ διαφέρει προ αυτους' ου γαρενα μολογεῖ κόσμον εἶναι τόνδε σκαθάπερ ὁ Στωικος

ο εται, κατά γε τουτο τοῖς Περιπατητικοῖς μοδοξῶν, ἀλλ', σπερ γε καὶ το κενον απειρον τω μεγέθει -- 10M υπάρχειν, ουτ καὶ τους ἐν αὐτ κόσμους ἀπεώρους εἶναι- πλήθει Ἐγὼ δ' ι-- μέν α ἔλεγον οἱ τρεῖς συναγορευειν βουλόμενοι τοῖς ἰδίοις ὀνείροις, ἀκριβῶς δ' οἶδα μηδένα λόγους ἀποδεικτικους ἔχοντ'αμῶν, ἀλλ' ἐνδεχομένους τε καὶ εἰκότας, ἐνίοτε δὲ Ἀμηδὲ τοιουτους. Γνώσεσθε τι μη ο ε JΩμαι, παρακαλέσαντες εἰπεῖν τι ἀποδειξιν καοτον αὐτων εἰς ταυτο -το προκείμενον

ουτως ουν ἔλεγον, περ ἴσμεν ἐν τοις βιβλίοις αυτων γεγραμμένα πῶσι δε τοι παρουσι σαφῶς ἐφαίνετο μν,

δεὶς ἀναγκαστισῶν λόγον εἰπών, μηδ' ἀποδείξεως γραμμικης ἐχόμενον, αλλ' ιε ἐπιχειρημάτων συγκείμενον,103 ις' οἱ ρήτορες χρῶνται.

152쪽

ΠEPI TXM A PTHMUN. 81υλλα γὰρ περὶ φιλοσόφων ο λόγος ' 'βαας ουν αὐτους ἔλθωρον, σοι μη φιλοσοφουμεν , ἐρωτήσωμέν τε καὶ πάλιν ἔνα τῶν σοφων, εἰ δίκαιόν ἐστιν μυτους ἀναγορευειν ἐγνωκότας μόνους την ἀληθειαν υπο πάν- των ων αλλων καταγιγνωσκομένους ἰδιωτῶν τε καὶ φιλοσόφων, το γάρ τοι δεινότατον, ἔφη. του ἐστίν, ὁτι των φιλοσόφωω ἔκαστος ἔξωθεν της οἰκείας ποίμνης - ουδενος ἐπαινεῖται. ἴνα τοίνυν εικός ἐστι μῆλλον ἐγνωκέναι την ἀληθειαν η - τους φιλοσόφους απαν- 1 τας πομένοντα κριτας πλην αὐτων - πινομένων, υπομένοντά τε καὶ τους ἀπο των λογικῶν τεχνῶν ἀπ σῶν ἀρωμητικοις λογιστικους γεωμέτρας ἀστρονύμους ἀρχιτέκτονας νομιοπιυς ητορας γραμματικους μου -

κους, η τον φ εαυτου κρινόμενόν τε καὶ στεφανου- 15 μενον, ς - των αλλων κριτῶν ει πομείνει δοκιμάζησθαι, μηδεμιας φου μεταλαμβάνεται; σαμα καὶ περὶ των μαρτημάτων προς τἰπαρον ἀρκείσθω.

153쪽

I I. εκάτερα ἐπιχείρησιν ἀρίστην εἶναι διδασκαλίαν ὁ Φαβωρῖνός φησιν υνομάζουσι ουτως

ρευουσιν οἱ μὲν ου παλαιότεροι τελευτῆν αὐτην εἰς ἐποχην πολαμβάνουσιν, ἐποχην καλουντες την ς αν

εἴποι τις ἀοριστίαν, περ ἐστὶ περὶ μηδενὸς π γμα τος ορίσασθαι μηδ' ἀποφήνασθαι βεβαίως οἱ νεώτεροι - οὐ γαρ μόνος ὁ Φαβωργος - ἐνίοτε μὲν εἰς τοσουτον προάγουσι την ἐποχην, μηδὲ τον λι- 4 ὁμολογεῖν εἶναι καταλυττόν, ἐνίοτε δ' εἰς τοσοῖ νον ρτην κρίσιν, ς καὶ τοῖς μαθηταῖς πιτρέπειν αυτηνανευ του διδαχθηναι πρότερον ἐπιστημονικον κριτη ριο- δὲ γαρ αλλο τί ἐστιν, ὁ Φαβωρῖνος εῖ κεν ἐν ' Περὶ της ηκαδνὶ μαζκῆς διαθέσεως ' o Πλου- ταρχος ἐπιγέγθαπται. λέγει δὲ ταυτον ἐν τῶ ΠροςG---ον' ἐν λ θέν ἐστιν υνησιμος ὁ Πλουτάρ- Inseri prior xης ρ. ' sal MX, 44 eod. Adelphi M. ;

154쪽

MPI ΤΗΣ ΗΣΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ 83τω μετὰ ταυτα γραφεντι βιβλίω, aκιβιάδη τους σκαδημα κους ἐπαινετ υναγορευοντος μὲν ἐκατέρ' - ἀντικε μένων ἀλληλοκ λόγων, μιτρέποντας τοῖς μαθηταῖς αἱρεῖψαι τους ἀληθεστέρους 'ina' τουτω - εἴρηκε πιβανον αυτ φαίνεσθαι, μηδὲν

λιαε εῖναί τι βεβαως γνωστόν - αμεινον γαρ -τως ο νομάςειν το καταλ πτον ἀποχωρουντας ονόματος στωι- 1 κου - Καὶ ἔγωγ θαυμαζον η τους θεους, οπως Φαβωρω--mi τῶν τυκων φωνην εἰωθὼς μεταλαμβάνειν καστα τῶν νομάτων υ παύεται λέγων ουτε το καταληπτον ουτ την κατάληψιν οὐτε τὴν κατα- ο ιὴν φαντασίαν οἴ- τα τουτοις ἀντικεψενα, οἷον

ι στερητικῶς λεγόμενα ντην -- των φαντασίαν φεῖ την καταληψίαν. υτος δὲ καὶ τρία βιβλία γράψας, y μὸν προς Ἀδριανόν, ἔτερον δὲ προς Θρυσωνα κάὶ

τρίτον προς ρίσταρχον απαντὶ Περὶ της καταληπτι- κης φαντασίας ἐπέγραψε, καὶ καθ ολα γ' αυτα γεν-- ναίως ἀγωνίζηται πειρωμενος ἐπιδεικνύναι την κατα--πικην φαντασίαν ἀνύπαρκτον. Cap. H. Ἐγὼ δ' υτ αλλο τι το καταληπτονηρουμαι σημαίνειν παρὰ το βεβαίως γνωστον ουτ αλλο

155쪽

84 ΓΑΛHNOTτι το καταλαμβάνε ψαι του βεβαίως γιγνώμειν, ἀνάλογον δ' αὐτοῖς λέγεσθαι την τε κατάληψιν καὶ την καταληπτιαν φαντασίαν. μειδη γαρ ἔνια μὲν οἰό-μψα βλέπειν η ἀκουει- ολως αἰ-άνεσθαι, καθάπερ ἐν νείροις και μανίαις, ἔνια ν Ου οἰόμεθα μόνον 5 ἀλλα καὶ κα ἀλήθεια ορῶμεν φολως αἰσθανόμεθα, ταυτὶ μὲν τὰ δεύτερα - ντες ανθρωποι πλην - -

μαῖκῶν τε καὶ Πυρρs3νείων εις βεβαίαν γνῶσιν κειν νομίζουσιν, α δ ονα η παριπταιόντων η ψυχ φαν-

ρουσιν αυτο τουθ ουτως ἔχειν, ἐξαλειψάτωσαν ἐμοῖς γράφουσι, μητε του μαινομενου τον σωφρονουντα μητε του νοσουντο τον πιαίνοντα μντε του κοιμωμέν

- ἐγρηγορότα πιστότερον πάρχειν εἰς την των πραγμάτων γνῶσιν. εἰ ζ ουδὲν μὰλλον ἐκείνοις ἐστὶν 1s - η τοῖς ἐναντίως διακειμένοις γνωστά, συγκέχυται μὲν έγω - της ἀληθείας κριτήρια οἴτ' αὐτος ὁ

νησεται κρῖναι τους εἰς κάτερα τῶν ἀντικειμενωνJ εἰρημένους λύγους Γλι οὐ δεησόμεθα την ἀοχην ἡμεις τοιουτων διώ-

σααλων, δυνάμενοι καὶ αυτοὶ τα γεγραμμενα τοις πο

των αἱρέσεων ἀντιδιηρημένων ἀναγιγνώσκειν - ουὁενηττον τῶν Ἀκαδημαλων εἰδέναι, ἐὰν ἀσαφλι αυτῶν τι ἡ

τ μὲν παρα ρο ροσεισπ τοῖς Στωικοῖς διδασκάλοις, ει Γασφαλέστερον νομάζειν ἐστί - δὲ ταμ Θεοφράσαν

156쪽

Q H, γαρ πρεσβυτέροις αυτ δη τοὐτ ην δρο δαγμα το μηδὲν εἶναι κριτηριον ἀνθρωπήδεδόμενον - της φύσεως, ω παραβάλλων λαμ- των ὁντων ἀκριβῶς διαγνώσεται. δῶ μηδ' ἀποφήνασθαι περὶ μη δενὸς ξωw ἀλλα περὶ πάντων ωχειν.

αλλ' εἰ δη τοι φυσικοι κριτηρίοις αισθησιν κανῶς 1 συγχωρησουσιν μιν, οὐδε ετ δεησομεθα της εἰς κάτερα ἐπιχειρησεως, αλλ ωρας τινος παιδευσεως μειλον, οῖαν

τοῖς τεχνίτη ς παρέχοντας ορῶμεν τοῖς μα-- εὐρέως

κατα τὸ λογίζεσ- - καλούμενον - των πολλων ψηφίζειν. τουτὶ δ' ἔστι το ἐπιστηνα τω γυμναζομεν καὶ του- 15 τοι προσεχειν τον νουν, ε ok σφαλλεται και ταυτα --ορθουσθαι μόνα. παραπλησίως δε καὶ ὁ σωιδοτρίβης ἐπαμορ υται - των παλαιόντων - τηματα - ὁ γραμματιαος κῶ -τωρ καὶ γεωμέτρης καὶ - - κος - διδάσκουσιν, ου διασείοντες Ουδε σαλευοντες τῶν μαθητῶν νm ἔχουσι πίστιν ἐώ τοι φυσικοι κριτηρίοις, αλλ' ἐφεστῶτες αυτοῖς γυμναζομένοις αχρι περ αν ἀναμαρτητους αυτους ἀπο

157쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ - --ειν ἀνα-ντες ὐτῶν-- του βεβαίως γιγνωσμ ἀν- Ο,οὐν Καρνεάδης ουδὲ τούτω τω πάντων ναργεστάτω συγχωρεῖ πιστευειν, ου - ταυρο ισα μεγέθη καὶ ἀλληλοις ἴσα γίγνετια. Και μὲν ου λόγους, oiς ἐπιχειρεῖ καταλύειν αὐτακα αλλα πάμπολλα τῶν ἐναργῶς τ' εἶναί σοι φαινομένων καὶ πιστευομένων, ἔτι καὶ εἰς τόδε σωζομένους ἔχομεν. ἀπόκεινται γαρ ἐν γράμμασιν υπο τῶν μαθη

ωκαδημειων 'Aλλ' υν, εἰ καὶ μηδὲν αλλο, τουτογουν δήλωσε μόνον, τι σοφίσμα εἰσὶν οἱ λόγοι πάντες -τοι, καὶ ζητησέον τηρο λύσιν αυτῶν μῖν, ω μαθηταί μοχθηρον μὲν γαρ τουτο, διαι-ότερον δ' ὁμως

Ου πεποιηκασιν οι γράψαντες μὲν αὐτους, μη ηλω- σαντες δ' μῖν, ποῖοι τινες εἰσιν.

ρῖνος, αρά γε κελεύει με πείθεσθαι τούτοις απασι τοῖς

λόγοις η σκοπεισθαι, ποτερον ἀληθεις εἰσιν η ψευδεῖς; ο εἰ γαρ φι σκοπεῖσθαι συνεχωρησεν, ρέμην - τὶ τωδε πάντως, εἰ φυσε πασιν ἀνθρωποις ἐπάρχει διακρίνειν ἀληθεις λόγους ψευδῶν - μέθοούς ἐστι της

r. μέθοδος

158쪽

έκατέρων γνωσεως εἰ μὲν γαρ φυσει, πῶς ου ὁμολογουμεν ἀλλήλοις παντες Ουd ' σαύτως ἀποφαινόμεθα σαρ των αὐτῶν; εἰ μεθοδύς τίς ἐστιν αὐτη 'πρότει- α μαθεῖν ἐδεήθην.

5 εξης δ' ἐπιστατου-ας αυτους γυμνάσασθαι ποiυειδῶς ἐπὶ πραγμάτων πλειόνων σπερ του παλαίειν μανθάνον

μέν τι - - ἐστιν ἀποδειξις, οἷον δὲ σόφισμα καὶ χρη διαγιγνωσκειν αυτὰ καὶ ς χρη γυμνάζεσθαι,

αυτάJ, προσηκόντως ὁ Φαβωρῖνος ἐπιτρέπει την κρίσιν τοῖς εἰς κάτερα ἐπιχειρουμένοις των μαθητῶν. 15 . πλην - περιττόν ἐστι, εἰ ψάω ει ὁ Ἀκαδημως ωιστον των εἰρημένων ἐχόντων δη μῶν του ἰdίους των δογμάτων διδασκάλους.J

G δ' - ἔγραψέ τις νυπὲρ της διαφορῆς τῶν Τ

Οἴτ' ἐγυμνασεν , ομοιόν τι ποιε τέκτονι κελεύοντι - τω μαθητy μετρησαι τε καὶ στῆσα καὶ ἀποτε ώα κιὰ κυκλον γράψαι χωρὶς του πηχυν δοsναι καὶ ζυγὸν κάὶ κανόνα καὶ καέμνον. αλλ ισως φησὶ μηδὲν εἶναι τοιουτον ἐν φιλοσοφία καὶ δόγμασι. μη τοίνυν ἔτι προσποιου γιγνωσκειν τι ηδ' η αποφάναι μηὁ αποδωρασκε την -- των πρεσβυτέρων

159쪽

ψευδῶν, ἀνέλπιστος η γνωσις αυτων. ἐγχείρησον δε διδάζα μόνον σοφιστας μηδεν μῖν υπάρχειν κριτηριον συμφυτον, στε γε μετὰ τουτο τολμηρῶς . . . ,

ημν μέντοι ἴσως φῶσιν, δωροί τε καὶ νόημιν ἐναργη κριτηρια - ληθους εἷναι πτωρ σειεν ἄν τις ἐν λογααῖς κυλι-εωθαι βουλόμενος ἐλπίσι ματαίαις.J-οι δ' ἀνεγρήκασιν λην την ελπίδα, καθάπερ μῖνος, -- ἐφλυάρουν. υδηλος - ωτινὰ - iiβωρῖνος αἰδούμενος, ἀνατρέπει, πάντα καὶ ἀγνοεῖνυπάρχον μολογεῖν. ο δῆθεν πάρχει, οἱ πρόσθεν ελεγον Ἀκαδημιαῖκοί τε καὶ Πυρρώνειοι προσποιούμενος ἐπιτρέπειν τηρο κρίσιν το* -m i ταω, --δ' -- τοῖς πέτρεψαν οἱ προ αυτos. MCap. IV. 9τι μεν ουν η τοιαύτη διδασκαλία των μανθανόντων τι-ν, οῖαν ἐννοεῖται Φαβωρῖνος, οὐ

μόνον υ ἔστιν ἀρίστη των ἄλλα,- ἀλλ' -δὲ διδασκαλία, την ἀρχην ἐναργῶς οἶμαι δεδιδάχθαι οῖας

160쪽

IIMI TM API Σ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ. 89 οἱ λοιποὶ παντες, διδασκαλία μεν εἰσιν, εἰ αρισται,

φι-ωμεν, ζ ἀρτῆς αα τῶν αὐτῶν αμις ἀρξάμενοι.

Φαίνεται γαρ μιι ἐναργῶς οὐτο, αν τι μάλιστ'αυτοῖς ιστον ἐργά -πι σπουδάζωσιν ο σοφισταί,

εἶναι κριτήριον φυσιοών ο μὲν γαρ καρκίνος γράφειτον κυκλον, ο δὲ πηχυς διακρίνει τα μηκη καθάπερτο ζυγον τὰ βάρη αμα δ' αυτος κατεσκευασεν 4 4sἄνθρωπος ει τῶν φυσιοιων ὀργάνων τε πιὰ κριτηρίων ορμωμενος, ῶν ἀπωτέρω κριτηριον - πρεσβυτερον

a ουτ σεμνότερον ἔχομεν. εῖ τοίνυν ἐντευθεν αρχεσθαι λέγει γαρ παλιν ὁ νους - πιστευσαι μὲν ἀπαστῆσαι - φυσικω κριτηρίω δυνατον ημῖν ἐστι κρῖναι δ' ου δυνατο αετ δι τερου τινός. γὰρ κρι- νεται ταλλα πάντα, πῶς αν τοὐτο προς αλλου κριθείης

1 Tu ευε ουν - βούλει, τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐναργῶς ορωσι καὶ τη γλωττη γευομένη, τουτὶ μεν μῆλον εἶναι, τουτὶ δὲ σsκον η μη πίστευε. πείσομαι ο βούλει ποιειν ἐφ H μέντοι σπεύδεις διαλέγεσθαί μοιοτεύοντος δὲ ς παρα - ἔχοντος --αμαι -- - - πρότερον ἀπιστεῖν σε, μηδὲν ἔλπιζε μαθήσεσθαι παρω- τοντο γαρ αρτι πέπαυμπι λέγων Ἀποκείσθω δέ σε -τεέειν, ἐλπίζειν - μαθησεσθαι παρ' ἐμου. Kρίνω δ' ἐγὼ τὰ μὲν αἰσθρο τοι ἐναργῶς αἰσθ=qσει