Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

331쪽

26 ΓΑΛΗΝΟΥ ἐδήλωσεν αυτοῖς δνόμασιν εἰπων δε καθῆτερ εἴπομεν πολλλας, τι τρία φυχῆς ἐν εἴδη ι--πισταμ τυγχάνει ἔκαστον κινήσεις ἔχον, ἴτω κατὰ 126Τst αυτ και νυν δε δια βραχυτάτων ρητεον, 3τι-bμὲν αυτον ἐν αργία διάγον καὶ των λυτο κινησεων ησυχίαν ἄγον - νέ--- ἀνάγκη γίγνεσθαι, - εν γυμνασιοις ερρωμενεστατον δῶ φυλακπέον, πως

- ἔχωσι τὰς κινήσεις προς αλληλα συμμέτρους αὐταπροειστον ἐς ξης φρονι περὶ το κυριωτάτου με παρ ὴμῖν ψυχῆς εἴδους διανο-- δεῖ - ῶς αρα αυτ δαίμονα ὁ θεις κάστω δεδωκε, τουτο

δή φαμεν οἰκεῖν - ῆ- ἐπ' ἄκρω φ σώματι, πως τὴν ἐν οὐραν ξυγγένειαν ἀσῶ γης μας

αἴρειν Δ ὁντας φυτον υ ἔγγειον αλλ' ουράνιον,

ὀρθύτατα λέγοντες ἐκεῖθεν γαρ θεν ἡ πρώτη της φυχῆς γένεσις - - θεῖον τὴν κεφαλὴν κοὰ μανῆμον ἀνακρεμαννυν ὀρθοι παν το σῖμα. φ μὲνουν περὶ τὰς ἐπι μία ' περὶ φιλονεικίας τετευτακότι καὶ ταυτα διαπο --τι- δρα πάντα τὰ δογματα ἀνάγκη θνητὰ γεγονένια καὶ παπτάπαοι καθ' ὁσον

332쪽

μάλιστα δυνατον θνητ γίγνεσθαι, τούτου μηδὲ σμικρον δακύτι καὶ ταῖτα μάλιστα των αυτο γεγυμνα σμένω1275 --εῖν μὰν ἀθάνατα καὶ θεῖα, ἄνπερ ἀληθείας ἐφάπτηται -- ἀνάγκη που, καθ' ὁσον ν ι ὁ μεταπιεῖν ἀνθρωπίννὶ φυσει ἀθανασιας ἐνδέχεται, τούτου μηδενμέρος ἀπολιπεῖν, τε δὲ ἀεὶ θεραπεύοντα τι θεῖον

10 οικον ἐν α α διαφερόντως εὐδαίμονα εἶναι θεραπεία

δὲ δὴ παντὶ παντος σώματος μία, τὰς οἰκείας κάστ' τροφὰς - πινήσεις ἀποδιδόναι ἐν τούτοις τMς λόγοις ὁ Πλάτων περὶ τον τριον της ψυχης εἰδῶ,

ἐδίδαξεν ημος ου μονον εἰς φιλοσοφίαν τι χρήσιμον 1 ἀλλὰ κι, τὴν το σώματος γίειαν, ἀκολου σας - κράτει καὶ καπὰ τουτο καθόλου - , τι κρατυνει, ἀργίη τήκει', κατ' εἰδος δ' ἐπὶ γυμνασίων αὐθις ἐν, φάναι πύνοι σιτίων ηγεισθωσαν', ἐπὶ δὲ τον κατὰ μέρος εἰδου παντων Ἐπειοι σιτία --

που, καθ ' σ- δ α μετασχειν νθρωπίνη Ἀν πο μετα- σχειν καθ' ὁσον ὁ ἀνθρωπίνε necesse omnino in quantum contingi participare humanam natura in humortalitate N Aν

333쪽

28 ΓΑΛ-ΟΥυπνοι ἀφροdισια, παντα μετέμα ὰ κἀνταοθα προ έχειν τον νουν ἀκριβῖς τοιου λεγομένοις ἔχει γάρ τινα παρακου δμως τοῖς υι--λώροις, ἐάν τις ἀμελῖς κουλὶ καθάπερ ἔνιοι γυμνάζεσθω γὰρ 12 ἐκάστην των δυνάμεων ἀξιουμεν ου δήπου χωρὶς δρω καὶ μέτρω προστιόντων ἐπὶ πλεῖ ον ἐκτεταμένων τον γυμνασίων ῶς καταλsσαι τὴν δύναμινJ' ουτω δὲ καὶ σιτιοι καὶ ποτοῖ καὶ πνοις καὶ ἀφροδισίοις

ἐν , , προσήκοντι μέτει - ἐλλείποντι μῆτεπλεονάζοντα - - γὰρ περβολαὶ καταλύουσί γε 10 τὰς δυνάμεις τωδ ἐλλιπες ε ἐκάστω κωλύει τοσουτοντης τελείας φελείας, ὁσον αὐ- της συμμετρίας ἀπολείπεται παρήγγελτο -- Ma ὐφ' -οκράτους ἐφ'

ενος ς επὶ παραδείγματος Ἀνθα φησίν εν πάσnκινοήσει του σώματος ταν ἄρξηται πονέειν, το διανα- 16

παύειν εὐ ς αγατον' καί πως ὁ λόγος ηδη κατὰ τὴν οἰκειότητα των πραγμάτων δίδαξέ τι καὶ περὶ τον ἐκ τῆς ψυχης ἐθον ἐν μνήμαις καὶ διαλογισμοῖς κοὶ ζητήσεσι πι- , , καὶ αὐτος ὁ Ἐρασίστρατος ἐμνημόνευσεν ἔν τῶ περὶ τον - λόγω mπροσθεὶς την αἰτίαν καιτοι μη μονον του Ἀπο- 594 Ε. Galan. 128, 4 VI 84, 7 464, 12 XVII B 322, 14;

334쪽

ΠΕΡΙ Θm. 29 κράτους ἀλλὰ καὶ του Πλάτωνος εἰρηκότων αὐτήν. - γαρ ἐν τοῖς οἰκείοις τε καὶ συμμέτροις γυμνασίοις κάστην - δυνάμων ἐνειπεῖν εὐρωστίαν αὐταῖς

ἀποτελεῖ.

CV. V. Αχααι μεν ουν εἰσιν αἱ διαφοραὶ τονέων κατά τε - ' ἐν αἷς συνδε τανται, καὶ τὴν - αἰτίων - μ γίγνοωται, δύναμιν Ἐρασι- 12sστράτου δε καὶ των κενώσεων ἐπιζητητικο γίγνεσθαιτο σῖμα φάντος, ἐπειδὰν μισθοσί τυνε αὐταῖς, καὶ 10 περὶ τοὐτων ἐπισκεπτέ- ἴσμεν γάρ τινας - ρινῖν αιμορραγο 0ντας μοι κατὰ περιύθους τινὰς σο- χρονιους τάκτως η H αἱμορροχων η δ εμετων μένους, ἐνίοτε δ' ἐκουσίως ἀποχεοντας α ατο ν διὰ i φλεβοτομίας η δι Ἀμυχον των ἐν σφυροῖς δια περ γε καὶ διὰ τον καθαιρόντων φαρμάκω6ἐμνωίων τε οι- σιατι-ερικον - - μ αδ αὐτον ἐσκέφθαι τι χρήσιμον ἐμοὶ γὰρ υ δοκεῖ τὰ σώματαδι ἔθος δεῖσθαι των τοιούτων κενώσεων, ἀλλὰ οι θν

αρ αἰτίαν τῆς πρώτης δε- κενώσεως νοι της φύσεως

εργασαμενης αυτὴν τινος ἀνθρώπου κατὰ συλλογι- σμον ἰατρικόν, ουτ καὶ αυας και πολλάκις χρηζειν των ωτο ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς. νωι μὰν γὰρ ἐπὶ --χθηραῖς διαίταις, ἔνιοι δὲ διὰ κατασκευὴν μοχθηρὰν β του σώματος ἀθροίζοντες ψατο πλη θος η κακοχυμίαν - των ειρημένων κενώσεων φελοθνται της

σεως η τινος ἰατρο - περι-- ἀποχέωαος, πρὶν

335쪽

νοσῆσαι τον ανθρωπον ἐνίοις δὲ νοσήσασιν η μὲν 13οκρίσις ἐπὶ τομωται ἐκκρίσεσι του νοσηματος ωσις ἐγένετο τινὲς δ' - - ἰατρον θεραπεύθηνσαν ὁμοιοι βοηθήμασι χρησαμένων, εἶθ' υστερον λύντες ὁμοί - ματι θερ απευθέντες τε δ αὐτον, ἐάν ποτε πάλιν αὐτοῖς θω παντος του σώματος βάρος ντης κεφαλης μύνης h ἀνωμαλία τις καί τι των παρὰ

φυσιν τερον ἐπιφαινηται, δινουνται τοῖς ἰατροῖς

περὶ αὐτον Μιέναι φάσμαε δεμαι τοῖς αὐτοῖς νοσήμασιν, οἷς ἔμπροσθεν άλωσαν σὰ προηγησα ψμενοις μοίοις συμπτῶμασι, κἄπειτα φθάσαντες η διὰ κι θάρσεώς τινος η δι' ἔματος ἀφαιρέσεως ἐκφυγεῖν τὴν προσδοκηθεῖσαν νόσον λοιμμερον ἐπ- τὴν

ἀφικνοονται βοήθειαν, ταν αἴσθωνται τινος ὁμοιου συμπτώματος υστερον ποτε συμπεσύντος αὐτοῖς. νωι 15 καὶ πρὶν αἰσθέσθαι τὴν προθεσμίαν πορώμενοιτο χρόνου, καθ' ον ἐν nisu ira πεο ύδω Των τοιούτων ἔπαθον τι, κενουσθαι φθάνουσιν ὀνομάζουσί τε τὴν προφυλακτικὴν κένωσιν ἐν ἐθει γεγωνέναι φνίσιν, οὐδεμιαν ἡ παλλαγὴν του σώματος ἐκ το τοιούτων

κενώσεων λαμβάνοντος, ὁποίαν ἐδείχθη λαμβάνον ἐπὶ τοῖς προειρημένοις, ἀλλ' - της αὐτῆς αἰτίας ταὐτὰ πάσχοντος. ἐὰν οὐν ὐπαλλάξωσι τὴν δίαιταν ἐλάττοσι 13 ιὰν ἐδέσμασι χρώμενοι, οστιθέντες δὲ ' τοῖς γυμνα-

336쪽

σίοις, ἄνοσοι διατελουσιν ἐκ D ο ὐπαλλαγῆς βέντες γαρ ἔθους λύγω ι των κεὲ ώσεων φελεῖσθαι συνέβαινεν αυτοῖς ἀλλ' ἐπὶ μοχθηρ διαίτη κα--

337쪽

Cap. I. το σώματος κράσεσιν πεσθαι τὰς δυνάμεις της ψυχης οὐχ η δὶς ἀλλὰ πάνυ πολ

λάκις οὐδ' ει' ἐμαυ- μόνου βασανίσας τε καὶ - - εQῖς ερευνήσας ἀλλ' ἀπ ἀρχῆς μεν αμα τοῖς διδασκάλοις, στερον συν τοῖς ἀρίστοις φιλοσοφοις

ἀληM τε διὰ παντος εὐρον τιν λόγω -έλιμήν τε τοῖς κοσμησα τὰς αυτον ἐθελουσι ψυχάς, ἐπειδη τερ εμέ γάρ - διηλθον ἐν τη περὶ τοὐμ l πραγματείομμαὶ διὰ τον ἐδεσμάτων τε πιὼ πομάτων ἔτι τε τον ὁ μερα πραττομένιπν εὐκρασίαν ἐργαζύμεθα - ταέτης 10 εἰς ἀρετην τῆ ψυχθ συντελέσομεν, Δ οἱ περὶ Πυθα-

ραν τε πιὰ Πλώιπνα καί τινες ἄλλοι το παλια ἱστορο - πράξαντες. Cap. II. '. oχη Ἀ- παντος του μέλλοντος εἰρήσεσθαι λύγου νοσις της διαφορας τον ἐν τοῖς μικροῖς οπαιδίοις πινομένων ἔργω τε καὶ σωθον τῆς ψυχῆς, Δ αἱ δυνάμεις αὐτῆς κατάδηλοι γίγνονται τινὰ μὲν γαρ υτῖν φαινονται δειλύτατα καὶ καταδε τι-

338쪽

ΓΑΛΕΙ ΟΥ ΟΤΙ ΤΑΙΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΡΑΣΕΣIN. 33κώτατα . . . καὶ τινὰ μὲν πληστα καὶ λίχνα τινὰ δ' ἐναντίως διακείμενα, καὶ τινὰ ἀναίσχυντα τινὰ δ αἰσχυντηρά . . . - πολλὰς ρας ἔχοντα τοιαύτας θιαφοράς θ άπάσας εν ἐτέροις διῆλθον ενταυiλα ἀρκεῖ παραδείγματος ενεκα των τριον αυτης εἰδον τε

καὶ μερον ἐνδεδεῖχθαι τὰς δυνάμεις ἐναντίας ' παρχουσα φύσει τοῖς βρέφεσιν ἐκ--το γαρ ἐυμται συλλογίζεσθαι μι τὴν αυτην ἀπασιν εἶναι φυσιν της 76sψυχῆς μηλον ὁ λι ὁ τῆς φύσεως διομα κατά -

' τοιουτους λόγους ταμὸν σημαίνει τω τῆς μίαςJ εἴπερ γαρ ην παράλλακτος αυτῖ ουσία της ψυχης, ἐνηργουν τ ὰν τὰς αὐτὰς ἐνεργείας -οχύν- αν πλτον αὐτον αἰτι- ταὐτὰ πάθη δηλον οἶν, ὁτι δι φερουσιν αλλήλων οἱ παιδες εἰς τοσουτον ταῖς των λ φυχον οὐσίαις, ει ὁσον καὶ ταῖς ἐνεργείαις τε καὶ τοῖς παθήμασι,-- δὲ τουτο, καὶ ταῖς δυνάμεσι. συγκεχυαενοι δ' εἰσὶν εὐθῆ, ἐν - πολλοὶ τ

φιλοσοφων ἀδιάρ θρωτον εννοιαν χοντες της δυνάμεως δες γὰρ ἐνοικουντος τινος πράγματος ταῖς οἰσία - ρώς ὴμεῖς - οἰκίαις, ετ μοι δοκο- περὶ τον

δυνάμεων φαντάζεσθαι μη γιγνώσκοντες, τι των γιγνομένων κάστου ποιητι - τίς ἐστιν αἰτία νοουμενη--- πρύς τι καὶ ἡ ρ τῆς αἰτίας- μὸν προ- ματος τοιουδέ τινος Μίμ καὶ - αυτ κατηγορία τίς ἐστιν, ἐν δε χρ προς τι γιγνύμενον ἀφ' αυτης

ἀφ' αὐτης σχέσει δυναμίς ἐστι edd. δὲ-προς τι γινομένου γινομένη ΜV omissis quae Interiecta sunt verbis)codd. per uitluti linean vero eius quod ni ab ea potentia est eius quoc fit Diuitiae 1 b Corale

339쪽

34 ΓΑΛΗΝΟΥ σχέσει δυναuίς ἐσ τι του γιγνομένου καὶ διὰ τουτοτοσαύτας δυνάμεις εχειν την ουσίαν φαμέν, σας ἐπιεργείας, οἷον τὴν ἀλοην καθαρτιοι. τε δών - ἔχειν ψ770 καὶ τονωτικὴν στομάχου καὶ τραυμάτων ἐναίμων κολ-λφικὴν καὶ ἰσοπέδων ἐδεῖν ἐπουλωικὴν καὶ γρύπιος βλεφάρων ξηραντ ην, οὐ δήπου - εἰρημένω ν ἔργων Βαστον ἄλλου τινὶ, ποι--ος παρ' αὐτὴν τηνἀλύην αυτ γάρ ἐστιν η ταυτα δροσα καὶ διὰ τοδύνασθαι ποιεῖν - τοσαυτας ἐλέχ δυνάμεις ἐχειν, ὁσα τὰ ἔργα λέγομεν οὐ τὴν λύην καθαίρειν δύνα Dσθαι καὶ ρωννυναι τον στύμαχον καὶ κολλὰ τραύματα καὶ λ συνουλουν καὶ φθαλμους γροὐς ξηραίνειν, οὐδὲν διαφέρον η καθαίρειν δύνασθω φάναι την λύην δυναμιν ἔχειν καθαρτικήν ουτωκαὶ το ξηραίνειν ἡπους φθαλμους δυνασθαι ταπιδν οσημαίνει τ' μναμιν νιν -- Θω ξηραντική, J. κατὰ δὲ - ο ἐὰν τρῶτον, ταν εἴπωμεν ἐν ἐγκεφάλωκαθιδρυμεν λογιστικὴ φυχὴ δυναται με αἰσθάνεσθαι διὰ το - θορορίων, δμοιπα δὲ καὶ μεμνη- δια του ἐπιτο--τὰ καθ' ίαυτο --λουθίαν τε καὶ μάχην ἐν τοις πράγμασιν ὁρst ἀνάλυσίν τε καὶ συνθεσιυ. οὐκ ἄλλο τι δηλουμεν - περιλαβύντες Π1εἴποιμεν φλογιστικὴ φυχὴ δυνάμεις ἔχει πλείους, αἴ σιν καὶ μνο μην καὶ συνεσιν κάστην τε δεῖν ἄλλων ἐπεὶ δ' - μόνον αἰσθάνεσθαι δυνασθα 25 φαμεν αὐτον ἀλλὰ - κατ' εἶδος - ἀχούειν να-

340쪽

δύναμιν ὁ Πλάτων πάρχειν ἔλεγεν, ην τε κοι- νος ἐπιθυμητα. οὐκ ἰδίως νομάζειν ἔθος αὐτφ. πλείους μὲν γαρ εἶναι καὶ ταύτης της ψυχης μι- θυμίας - ί, πλείους δε καὶ της θυμοειδοος, πολυ δὲ πλείους καὶ ποιοαλωτέρας τῆς τρίτης, δι' αὐτοτομο κατ' ἐξοχην νόμασεν ἐπιθυμητικὴν εἰ-των

10 ουτως των ἀνθρώπων ἐνίοτε τὰ πρωτεύοντα των ἐν

τω γένει τ' - γέν- ὁλου προσαγορεύειν νήματι, καθάπερ ταν εἴπωνι - μὲν ἡ ποιητου λελέχθαι τύδε- ἔπος, π δὲ της ποιητρια τόδε πάντες γὰρ ἀκούομεν υμηρον μὲν λέγεσθαι ποιητή- Σαπφοi ποιήτριαν Γούτω δὲ καὶ θηρα λέγω ψιν ἐξωρέτως

μητικο ουν ἐστι κατὰ τι κοινον της ἐπιθυμίας σημαινύμενον ἀλθείας μὲ καὶ ἐπιστήμης - μα - μάτων καὶ συνέσεως καὶ μνημης καὶ συλλήβδην εἰπεῖν a άπάντων των καλῖν κεῖνο τ μερος της ψυχῆς, καλεῖν εἰθωμεθα λογιστικήν ἐλευθερίας δὲ καὶ νίκης καὶ το κραπεῖν καὶ ἄρχει καὶ του δοξάζεο ι καὶ του τιμασθαι το θυμοειδές αφροδισίων δε καὶ