Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

71쪽

LXVI INDEX NOTARUM. IlI. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΙΑ ΤΗΣ ΣΜΙΚΡΑΣ ΣΦΑΙΡΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ.

72쪽

LIBER PRIMUS.Cap. I. Ἐπειδὴ καὶ δ υπομνημάτων ἔχειν βούλει, α προς την ἐρώτησιν ἀπεκρινάμην, ν ἐνεστήσω προ ημῆς περ του γραφέντος ντωνί τω πικου ρεω βψλίου περὶ της ἐπὶ τοι ἰδίοις πάθεσιν ἐφ ο δρείας, δη πράξω τοὐτο, καὶ τήνδε τίθεμαι τηνἀρχην αριστον μεν ην αυτον τον Ἀντώνιον εἰρηκέναι, - ως, τί ποτε βούλεται σημαίνειν ἐκ του της δρείας νόματος, ῶς δ' - τις ε ων λέγει κατὰ ὁ lβιβλιον εἰκάσειεν. ητο την παραφυλακην η την 1 διάγνωσιν δοκεῖ μοι δηλου καὶ προς τούτοις την ἐπανόρθωσιν ἐφαίνετο δ', οἶ-α, κοὰ σαφῶς έρμηνευων τα πολλα των εἰρημένων, ς εἰκάσαι μῶλ- λον ἔστιν η νοησαι σαφῶς. ἐνι- μὸν γαρ όξει προτρέπει ημῶς ἐννοειν, τι πιι αυτοὶ πολλα παραπλησίως τοις

τον ἀπάγοι τῶν αμαρτανομένων ο δοκεῖ μοι του λόγου παν- τος εἷναι κοπός' ἔκαστον γαρ τῶν προειρημένων χρησμόν

De inscriptione vide hsservat crat p. 3 Gal. XIX, 45 περὶ τῶν διων κάστ παθῶν καὶ αμαρτημάτων της διαγi ώσεως μ XVI, 335 είρηται μιν καθ' εν ἰδία βιβλίον περὶ τῶν ἀμαρ

73쪽

2 ΓΑΛΗΝΟΥ ἐστι καὶ περιττόν, ε μ προ τοὐτον ναφέροιτο διορ υνδε λαυτον ἐν τοῖς μάλιστα α μασι των μαρτημάτων.Jἐνωτε-- ώς περὶ μόνων των στιχθων αὐτου ὁ λόγος γίγνεται, πολλάκις ὁ περὶ τῶν αμαρτημάτων, ἔστι δ' τε περ αμποτέρων διαλέγεσθαί σοι δόξει. ἐγώ δ αυτ τοὐτο πρῶτον, οἶσθα, διωρι- τὰ μὲν αμαρτηματα καπα ψευδη δόξαν εἰπων γίγνεσθαι, - δὲ πάθος κατά τιν' ἄλογον εν μῖν δυναμιν ἀπειθοῶσαν. λόγp κοινῆ δ αμφότερα κατὰ γενικωτερον σημπινόμενον αμαρτηματα κεκλησθαι. λέγω - - αμαρτάνειν καὶ τον ἀκολασταίνοντα καὶ τον θυμω τι πράττοντα καὶ τον διαβολη πιστευονταδογραπται - οὐ καὶ ι Μιστρο κάγαλλοις πολλοῖς - φιλοσοφων ο εροπτευτικα συγγράμματα των της φυχης παθῶν εἴρητας δὲ κιὰ προς Αριστοτέλους οὐ των ταίρων αυτου καὶ προ τούτων πο Πλάτωνος, καὶ ηὐμὸν βέλτιον ἰ ἐκείνων μαυθάνειν αὐτά, ωσπερ κἀγῶ ὰ δ' οὐ κεφάλαια ιὰ του πρω- του λόγου τουδε δια συντόμου, ἐπειδη κελεύεις, διήξω σοι πάντα, καθ' ην δη -υν κου σι ις, δε μύθου περὶ οτου γεγραμμενου - Ἀντωνίω βψλίου. Cap. U. υτι μὲν εἰκός ἐστιν ἁμαρτάνειν, εἰ καὶμ δοκουμεν μω αὐτοῖς σφάλλεσθαί τι πάρεστιν ἐκ-ωδε λογίσασθαι πάντας, θρώπους ορῶμεν αυτούς υπολαμβάνοντας τοι γ' ἀναμαρτήτους εἶναι παντά εο πασιν η λίγα καὶ μιαρα καθόλου σφά-σθαι, καὶ τουτο μάλιστα πεπον τας - ελλοι πλεῖμα νομίζουσιν αμαρτάνειν Ἐγὼ γοῶν, εἰ καί τινος τέρου καὶ

74쪽

πων ἐπ' αλλοις ἐπέθεντο την περ αυτῶν ἀπόφασιν, ὁ μοί τινές εἰσιν, ὀλίγα τουτους ἐθεασάμη. μαμ

νοντας, σοι δ' εαυτους πειληφασιν ἀρίστους εἰναι

χωρὶς του την κρίσιν ἐτέροις ἐπιπρέψαι, μέγιστα καὶ πλεῖστα τουτοπις ἐώρακα σφαλλομένους ω νθ περφμην, τε μειράκιον ῆν, παινεῖOθαι μάτην - τουτοην το Πυθιον γνῶναι κελευον εαυτόν - οὐ γαρ Πναι μέγα το πρόσταγμα - τουθ ευρον ἴστερον δι- 1 καίως παινούμενον. κριβῶς μὲi γαρ ὁ σοφώτατος μόνος α εαυτὁ γνοίη, των ' λλων ἀπάντων ἀκρωβῶ--δείς, ττον δὲ καὶ μῶλλον τερος τέρου. καθάπερ γαρ ἐν ὁλήτω βίω καὶ κατα πάσας τὰς τετμας - μὲν μεγάλας περοχάς τε καὶ διαφορὰς των πραγ- 1 μάταν παντος ἀνδρός ἐστι γνῶναι, τὰς δὲ μικρα των

φρονίμων τε καὶ τεχνιτῶν, ουτ κἀH των αμαρτημάτων ἔχει καὶ παθων. Ῥύτις μεν γὰρ ἐπὶ μικροις π ιετια - ὁρῶ δάκνει τε καὶ κωαίζει τους οἰκέτας, ουτος μεν - δηλός ἐστιν, τι ἐν πάθει καθέστηκεν, ομοίως δὲ κοὰρ οστις μεθαις τε καὶ ἔταίραις καὶ κωμοις καταγίγνετο. το δ' ἐπὶ μεγάλε βλάβρ χρημάτων η τιμία μετρίως ταραχ ι ναι τηνφυzην οὐκεθ' ομοίως εστ φανερόν, ἐκ του γένους τῶν παθῶν πάρχει, σπερ υὁ το πλακουντα πειν ἀκρατέστερον, αλλα οὐ ταυτα κατάδηλα γίγνεται ρο προμελετησαντιά την ψυχὴν ζοδιάσαντί απάντων πα- τα ἐπανορθώσεως δεόμενα καὶ μεῖζόν ἔμπης ποφυγεῖν αυτα, διότι

μιαράδ οστις - βούλεται καλος κἀγαθὸς γενέσθαι,

75쪽

τουτον ἐννοῆσαι δεῖ, ς ἀναγκαιόν ἐστιν αυτον ἀγνοεῖ, πολλα τῶν ἰδίων μαρτημάτων, - αν ἐξευρηπάντα Θυνάμενος μὲν ἐγὼ λέγειν, πως ευρον αυτός, ουπω λέγω, διότι το βιβλιον τουτο δύναται ποτε καὶ εἰς αλλων ἀφιαέσθαι χεῖρας, - αν κἀκεῖνοι γυμνα οπρότερον δον επιρεῖν της γνώσεως - ἰδίων αμαρτημάτων. Τὸ- ωσπερ καὶ σέ μοι λέγειν ξίωσα καὶ μορι- σα--δο-- ἀπεφηνω, διεσι μησα, καὶ νυν -- πράξω , παρακαλέσας τον μιλουντα βδετ γράμματι, καταθέμενον αυτο ζητησαι, πῶς αν τις Dλυτον δυναιτο γνωρίγιν αμαρτάνοντα Θυο γαρ ώς Αἴσωπος ἔλεγε, πηοας ἐξήμμεθα του τραχήλου, των μὲν αλλοτριων την πρόσω, των διων δὲ την πίσω καὶ δια τουτο τ μὲ ἀλλότρια βλέπομεν αεί, των δ'

οἰκείων θέατοι σαωθεστηκαμεν. H τουτόν γε - is

λόγον ως ἀληθη προσίενται πάντες. -Πλάτων και τὴν Ητίαν ἀποδίδωσι του γιγνομένου ' φλούτω γάρ, φησίν, ὁ φιλων περὶ το φιλουμενον. εἴπω --ἔκαστος - μῶν αυτον πάντων μάλιστα φιλεῖ, τυφλώττειν ἀναγκαῖόν ἐστιν αὐτον ἐφ' λυτου Πῶς ουν ψετα οτα ἴδια κακά; καὶ πως μαρτάνων γνωσεται; πολ γαρ ἔοικεν ο τε του Αἰσώπου μυθος καὶ ο του Πλάτωνος λόγος ἀνελπιστοτέραν ημιν την τῶν ἰδίων - - τημειων ἴρεσιν ἀποφαίνειν εἰ γα μη του φιλεῖν τις

76쪽

ἔαυτον αποστηνα δυναπαι, τυφλώττειν ἀναγκαῖόν ἐστι Τον φιλουντα περὶ το φιλουμενον Ο μην ουδ εγο τον ἀναγιγνώσκοντα τόδε το βιβλιο ηξίουν αν ἐπισκώψασθαι καθ' αυτὸν οδον της των ἰδίων αμαρτημάτων β ευρέσεως, εἰ μη χαλεπον ν το πρῆγμα, καν τις ώς ἀπλεῖστον ἐσκεμμενος -- αυτόν. καὶ τοίνυν Φωτην ἐμην ἀποφαίνομαι γνώμην, ν , εἰ μέν τινα καὶ

ήμην φεληθείη πλεονεκτικῶς διπλην ἀνθ άπληλευ-

1 ρων δον σωτηρίας εἰ δὲ μη, ἀλλ' - γε τῆ μετερα διατελεῖ χρώμενος, ἄχρι περ ἀλετέραν ευρη βελτίονα. τίς ου η μη λέγειν ν δ καιρής, tam modis τηνδε ποιησάμενον. Cap. III. Ἐπειδ τα μὲν μαρτηματα δια τηνι ψευδη δόξαν γίγνεται, τὰ δε πάθη δια την αλογον ὁρ- μνν ἐειν μοι πρότερον ἐαυτὸν ἐλευθερω- των παθῶν εἰκὸς γάρ πως καὶ δια ταῶτα ψευδῶς μας δοιάζηιν ἔστι δε πάθη ψυχης, περ παντες γιγνώ- ωιουσι, θυμος καὶ ὀργη καὶ φόβος καὶ λύπη καὶ - νος καὶ ἐπιθυμία σφοδρά. αατὰ δὲ τὴν ἐμην γνώμην καὶ το φθάσαι πάνυ σφόδρα φιλεῖν η μισειν τ υν πραγμα πάθος ἐστίν ὀρθῶς γαρ ἐοικεν εἰρησθαι το Μέτρον αριστον' ς ουδενος ἀμετρου καλως γιγνομένου Πῶς ουν αν τις εκκόψειε ταυτα, μη γνοὐς πρό-

77쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ ὁ λόγος -- ἐπιτρεπε σοι κρίνειν, ἄλλον τε συγχωρuδυνασθαι κρίνειν, τον μήτε φιλουμενον πο σου μητε μυιο μενον ' μαν γω ακο- τινα - καπατηρο πολιν ον - φιλησειν Μας μητε μικήσειν ἐπαινουμενον υπο πολλῶν ἐπὶ - μηδένα κολακευειν, ἐκείνω

προσφοιτησας αὐτος τῆ κρῖνον, εἰ τοιουτός ἐστιν, οἷος εἶναι λέγεται, καὶ πρῶ-ν, ἐαν ί ς αὐτον ἐπὶ τὰς

των πλουσίων τε και πολυ δυναμένων η και τα των μοναρχων ωας ἐπιόντα συνεχῶς γίγνωσκε - ην ἀκηριοέναι, το ανθρωπον τουτον ἀληθεύειν απαιτα ο- ταῖς γαρ τοιαυται κολακείαις πεται καὶ τ ψευδεσθαι - δεύτερον η προσαγορευον η παρ πέμποντα τους τοιούτους ορων αὐτον φαι- συνδειπνοῶντ'αυτοῖς τοιοsτον γάρ τις ελόμενος βιον ου μόνον ουκ

αληθεύει, ἀλλα και κακίαν λην ἐξ ανάγκης χει, φι- ο λοχρήματος - η φίλαρυς η φιλότιμος η φιλόδοξος. τον δὲ μ προσαγορεύοντα μήτε παραπέμποντα μήτε συνδειπνουντα τοῖς πολ δυναμένοις πλουτουσι καὶ κεκολασμένη τῆ διαπι χρώμενον ἐλπίσας ἀληθευσειν, εἰς βαθυτέραν ἀφικέσθαι πειράθητι γνῶσιν, ποῖός 20 τίς ἐστιν - ἐν συνουσίαις δ' αὐτη πολυχρονιωτέραις γίγνεται, - - ευρος τοι τον, δίε ποτὲ μονωδιαλέχθητι παρακαλέσας, ο τι -- σοὶ βλέπρ των εἰρημένων παθῶν, υθέως δηλουν, iis im4ξοντι τούτου μεγίστην ἡγησομέν-τε--ηρα μῆλλον η εἰ νομῶντα,

78쪽

τι των εἰossum ων πάσχοι τά σε, κἄπειτα πλειόνων μερῶν μεταξ γιγνομένων μηδεν εἴπη, μέμα πι τον αν-

προσθεν ο τι αν π σου βλεπη κατα πάθος πραττο-

μενον, εὐθέως μηνυειν. ἐὰν δ' εἴπη σοι, δια τὸ μηδὲν έωρα - περὶ τοιο λον ἐν β μεται, διὰ τουτομηδ' αυτος εἰρηκέναι, μη πει-ῆς εὐθέως μην ἀναμάρτ ος ἐζαίφνης γεγονέναι, ἀλλα δυοιν θα- 10, τει- νδι λ μιαν-- μη προσεσχνιέναι σοι παρακληθέντα φίλον η ἐλέγχειν αἰδούμενον--πῶν καὶ μισηθηναι μη βουλόμενον, διὰ το γιγνώσκειν, τους ταληρῆ λέγοντας η εἰ, δια ταυτα, -ι μη, βουλόμενον αυτον ἀφελεῖν σεχ α τοὐτο σιωπῶν. καιοι ἄλλην τιν' 'σως αἰτίαν, ην - ἐπαινουμεν μεῖ λ'---ον - εἶναι- μηδὲ ἡμαρτῆσθαί σοι --ύσας μοί, τουτο - γ' ἐπαινέσεις στερον, θεώμενος απαντας ἀνθρώπους καθ' κάστην μέραν μυρία μεν λάμαρτάνοντας καὶ κατὰ πάθος πράττοντας, οὐ μὴν αυτούς γε παρακολουθουντας μηδὲ σὴ νομίζης αυτος αλλο τι ἀλλον η νθρωπος εἰναι Γνομίζεις δ'

79쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ αλλο τι ἄλλον η νθρωπος πάρχειν εα ἀναπείσης σαυ- τον αππια καλῶς σοι πεπραχθαι, μη στι - μηνός, ἀλλαμιας μεραςJ. Ἱσως ουν ἐρεῖς η ἐναντιολογικος ητοι κατα προαίρεσιν η κ μοχθηρου τινος ηθους γε-

τῶν νυν - ἐμου προσγεγραμμένων λόγων , τους σοφους ανδρας ἄλλο τι μαλλον η ἀνθρώπους εἶναι τούτω δη σου λύγ τον μέτερον αντίθες διττονοντα τον μὲν λερον, τι μονος ὁ σοφις ἀναμάρτη τίς ἐστι το πάμπαν, ἔτερον δ' ἐπ αὐτ τω προσιε 10

- ἡπάρχειν αυτόν. υσα δ' ἐπὶ μει, καὶ διὰ τουτοτῶν παλαιοτατων φιλοσόφων ἀκούσι λεγόντων, μοιον εἶνὐ θω τι σοφόν. 'Aλλὰ συ γε θεῆ παραπλησιος

ἐξαιφνης -κ αν ποτε γένοιο -- α οἱ δι λου του 1sβίου ἀπάθειαν ἀσκήσαντες ου πιστευονται τελεως -

την ἐσχηκέναι, πολυ δήπου μῆλλον ὁ μηδειο ἀσκησας

νυ η πιστεύσρ τω λέγοωτι, μηδὲν εωρακέναι καπαπάθος π σου πραττόμενον, ἀλλ' ητοι μη βουλόμενον ἀφελεῖν σε νόμιζη λέγειν οντως η μη παραφυ- ω0Mdαι προηρημένον ὰ πράττεις - ως η φυλαττόμενον πο σου μισηθῆναι τάχα δε καὶ εἶδέ-ποτε προς τον ἐπιτφησαντα τοι σοῖς ἀμαρτήμασί τε καὶ πάθεσι δυσχεράναντα, - εἰκότως ἐσιωπα, μη -τεέων,

80쪽

ἀληθεύειν χε λέγοντα, βουλεσθαι ἔκαστον εἰδένm Gαμε τάνεις ἐαν δὲ πρωτον τῶν πο - πραττομένων παλλαγεὶς σιωπήσης, εὐρήσεις πολλοὐς λίγονυστερον ληθῶς ἐπανορθουμένους σε καὶ πολύ γε μῶλ- λον ἐαν χάριν γνῶ τω μεμψαμένω χωρισθείσης σου της βλάβης τούτου ενεκεν ε αυτο δ το διασκέμασθαι, πότερον ἀλ=ψῶς η ψευδῶς ἐπετίμησέ σοι, μεγάλης φελείας αἰσθήση, καν συνεχως πράττης ἐτό, προηρημένος οντως εἷς γενέσθαι καλος αγαθος, σn

σκεπτόμενος κριβῶς ευρῖὶς ἐπηρεαστικῶς τε καὶ φευδῶς εγκεκληκότα σοι καὶ πείρως αυτόν, πείθsi, ς ' δὲν μαρτες, αλλά σοι ταυτον πρῶτον φιλοσόφηματο καρτερεῖν ἐπηρεαζόμενον. στερον δε ποτε κατε-i σταλμένων κανῶς των σαυτολπαθῶν αἰσθόμενος ἐπι- χει μεις ἀπολογεῖσθαι τοι ἐπηρεάζουσι μηδέποτε, κρως μηδ' ἐλεγκτικῶς, μηδέποτε φιλόνεικος ἐμφαίνων μηδὲ καταβάλλειν ἐθελων ἐκεινον, ἀλλ ωφελείας ενεκα της σης, να τι καὶ προς την ἀντιλογίαν ἀντειπόντος εο αὐτου πιθανόν, τοι πει- ἐκεῖνον αμεινον ι 13γνώσκειν η μετὰ πλείονος ξετάσεως υργὶς αὐτον ζωτῶν ἐγκλημάτων οντα. τω οὐ καὶ Ζήνων ξίου

πάντα πράττειν ὴμῆς ἀσφαλῶς, ς ἀπολογησομένους

πείθειν', si 13. ταυτὸν πρῶτO et scito quod primum quod decet te meme in hoc est quod sis usus et exeriniatus pati l 14. κατεμαχμένων τῶν σα-- - κατεσταλμένον τῶν σαυτῶν παθῶν Ι 17. φιλόνεικος ουφαίνων - 18. ἐθέλων e los. προς την αντιλογ. I, li 20. τοι πει ς' πεισθεὶς L l