Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

81쪽

ητοι πολλα δυνάμενος η κοὰ πλούσιος μελ- γε

νεσθαι καλος κἀγαθός, ἀποθεσθαι πρότερον αυτον 10 δεήσει ταυτα, καὶ μάλιστα νυν, πο ουχ ευρήσει ιογένη δυνάμενον ελεω ταῶτον τἀλη , κἀν πλουσιώτατος α καν μόναρχος Ἐκεῖνοι μὲν οὐν H Amτῶν βουλευσονται σως ὁ μὴ πλουσιog μήτε υνατος ἐν πόλει πῶσι μὲν ἐπίτρεπε λέγειν,- καταγιγνώσκουσί οσου, προς μηδένα δ' αὐτος ἀγανάκτει, σαὰ υτως ἔχε 14 πάντας, ώς Ζήνων λεγε, παιδαγωγούς. - μὴνομοίως γε πασι περὶ αν - - - ζῶ προσέχειν, ἀλλα τοῖς ριστα βεβιωκυσι πρεσβύτιας Ἀποῖοι δ'

εἰσὶν Ἀζαριστα βιοὐντες, λιγον ἔμπροσθεν εἶπον. od χρήν τ προαντι καὶ χωρὶς ἐχείνων αὐτος παρακολ- σεις ναῶ - , πηλίκα- σθεν ην, αὴμάρτανες. ηνικαυτα μάλιστ ἐγώ σοι φανουμα λέγων τἀληθῆ, μηδένα φάσκων ἐξω παθῶν αμαρτημάτων εἶναι - αν ευφυέστατος ἡ μήτ' αν ἐν μεσι δε

82쪽

IMPI DcΗΣ ΠΑΘΩΝ καλλίστοις τεθραμμένος, ἀλλα πάντως τι - σφάλλεσθαι, καὶ ἄλλον , ταν ἔτι νέος ρ. Cap. IV. Θεῖται γὰρ ἀσκήσεως καστος ημῶν σχε- δον δι' - του βίου προς το γενέσθαι τέλειος ἀν' ρ. - μην ἀφίστασθαι χρη του βελτίω ποιεἐν ἐαυτοι εἰ καὶ πεντηριοντούτης τις ων αἴσθοιτο την πην λελωβημένος οὐκ ἀνίατον αδ' ἀ--,όρθ-- λωβην. δὲ γαρ εἰ το σωμα κακῶς διέκειτο πεντυι-τουτης ἄν, ἔκδοτον ν ἔδωκε καχεξία, ἀλλα πάντως αν1 ἐπειρά βέλτιον αυτο κατασκει - - καίτοι την Ηρά- 15 κλειον ευαίαν - δυνάμενος σχεῖν μη τοίνυν μηδ'

ημεῖς ἀφιστώμεθα του βελτίονα την ψυχην ἐργάζεσθαι. - την του σοφου - δυνώμμα σχεῖν, ἀλλα μελι στα - ἐλπίζωμεν ξειν Δείνην - ἐκ μειρακίου 15 προνοώμεθα της φυχης ημῶν, εἰ δε μή, ἀλλα του γε μη πάναισχροι ταύτην γενέσθαι, καθάπερ ὁ Θερσίτης - σωμα, φροντίζωμεν. πι- ουν ἐφ' μῖν ην μηπω

γενομενοι ἐντυχεῖν τω προνοουμεν της γενέσεως

ημῶν, δεόμεθ' ἄν λαβεῖν σῶμα γενναιότατον. ἡ εἰ ηρνήσατο, πάντως αν ἐφεξης δεηθημεν αυτο δελτερον γ0s η τρίτον η τέταρτον αυτ σχειν ἀπό του πρώτου κατ ευεξίαν ἀγαπητον γουν ην, εἰ καὶ μντο τοc 'γιαλέους, ἀλλα - γε του Ἀχιλλέως σχεῖν, η εἰ μηδὲ τουτο τ γε του Γαντος η ιομηδους λωγαμεμνο- ει νος η Πατροκλου, εἰ δὲ μ τούτων, αλλων γέ τινων παθῶν των ρώων. -- ουν, εἰ καὶ μη την τ

83쪽

νέσθαι μετα τον ἄκρον αδύνατον γε τουτ τω

βουληθεντι κατεργάσασθαι τρύν πλείονι συνεχῶς της ἀφήησεως γε μένης προγε μειράκιον ν ἔτι ταμ' ἀκουσας, ἐπεὶ εἶδον ανθρωπον ἀνοῖξαι θύραν σπευδοντα, μη προχωρουσης δ' εἰς το δέον αὐτῶ της πράξεως, δάκνοντα τηρο λεω καὶ λακτίζοντα την ραν καὶ λοιδορουμενον τοῖς θεοῖς, γριωμένον τε τους ὀφθαλμους σπερ οἱ μαινόμενοι καὶ μικρου δειν -- λοτον ἀφρον ς οἱ κάπροι προαμευον ἐκ το στόμιτος, ἐμίσησα τὸν θυμον ἀτως, ἄστε μηκέτ' οφθηναι διαυτον ἀσχημον0ὐντά με. Ἀρκεσε δε καὶ τουτο την γε πρώτην, ς μήτε θεοις λοιδορεισθαί σε μήτε λακτίζειν μήτε δά-ειν τοπις λίθους κά τὰ ξύλα, μήτ' Ἀαγριον ἐμβλεπειν, ἀλλ' ἐν σαυτα κατέχειν τε καὶ κρυπτειν την ργήν. μύργητος μὲν γαρ υθέως - τω βουλη και γενέ-- τις - δύναται, κατασχεῖν δὲ ἀτου πάθους ἄσχημον δύναται -το δ' ἄν πολλάκις

ποιήση, γνωριε ποτε καὶ αυτος αντον ηττον νυν Ἀο

πρόσθεν οργιζόμενον, ς - ἐπὶ σμικροῖς μυῆ ἐπὶ ψ

1 μεγάλοις θυμουμαι αλλ' ἐν μόνοις τοῖς μεγάλοις μια--σμοις Osτω γα υπάρχει ποθ' υστερον αυτον μηd ἐH τοις μεγιστοις οργίζεσθαι μιασμοῖς, ν τις, περ ἐγώ προστάξας αυτ μειράκιον ν ἔτι δια παντος,

84쪽

ἐφύλαξ- του βίου, φυλάξρ τι μηδοτοτε τυπτησαι τῆχειοί μου μηδένα τῶν οἰκετων, περ σκηταί μου κοὰ

τ πατρί κα πολλοῖς ἐπετίμησε των φίλων περιιολάσασι χεῖρέης ἐν ταπατάζαι κατὰ των ὀδόντων

καὶ σπασθηναι καὶ ἀποθανειν. oπου γαρ ἐξῆν αυτοις και νάρ κι καὶ ἱμάντι μικρον στερον ἐμφορο σαι πληγάς,οσας βουλοντο καὶ βουλῆ το τοιουτον ἔργον ἐπιτελεικ

εἶδον δε τινα και καλαρο δι ου γράφομεν, - Mής εἰς τον φθαλμον πατάξαντα - οἰκέτην.υδριανος δ' -τοκράτωρ ως φασι γραφείω πατάξας 1 εἰς τον ὀφθαλμον ν των πηρετῶν. πειθη διὰ την πληρον ταύτην ἔγνω γενόμε - λερόφθαλμον, ἐκπιλεσέ τε καὶ συνεχώρησεν ἀντὶ του πάθους αἰτεῖν παρ' 18αυτου δῶρον. επε δε διεσμόπησεν ὁ πεπονθὼς αυθις ήξίωσεν ὁ δριανος αἰτεῖν, τι βουλοι- θαρρωνταε δὲ με αλλων μὲν ουδέν, φθαλμον δ' αἰτγησαι. τί γα αν καὶ γένοιτο ῶ γον ἀντάξιον ἀπωλείας,φθαλ- μοὐ Βουλομαι δέ σε καὶ των ἐμοί ποτε συμβάντων ένος ἀναμνησαι, καίτοι γ δ πολλάκις πω -- εἰρηκώς ἀπονοστήσας γαρ ἐκ Ρώμης συνωθοιπόρησά

85쪽

τινι φίλ' των ὁρτυνος της Κρήτης ἀνδρί, τὰ μὲν αλλα λόγου πιιος υ - καὶ γαρ ἀπι- ν καὶ λικος καὶ χρηστος ἐλευθέριός τε περὶ τας ἐφ' μερας

δαπάνας - ν δ οργίλος ουτως ως ταῖς ἐαυτου χερσὶ χι θαι -- των οἰκετῶν, ἐμι δ' τε καὶ τοῖς σκώλισι, πολ δὲ ἄλλον μιτι καὶ ωis p παρατυχόντι Γενομένοις ουν μῖν ἐν Κορίνθω πάντα μὲν ἔδοξε α σκεύη καὶ τους οἰκέτας ἀπο Κεγχρεῶν εἰς ω .νας ἐκπέμψαι κατα πλοπιν αυτ μοχ ημα μιο σαμένους πεζε δια Μεγάρων πορεύεσθαι καὶ δη διελθόντων μῶν λευσῖνα καὶ κατα το Θριάσιον οντων,1 ηρετο - λομένους ωτας αυτου περί τινος σκεψους. οἱ δ' - εἶχον ἀποκρίνασθαι Θυμωθεὶς ουν, ἐπεὶ μηδὲν ἄλλ' εἶχε, δι ου πατάξει τους νεανί- σκοπις, την ἐν θηρον περιεχομένην μάχαιραν μεγάλη. ανελόμενος, αμα τῆ κη καταφερε της κεφαλης ἀμφοτέρων, ου πλατεῖαν πενεγκών - ουδὲ γαλαν ου- τως εῖργαστο δεινόν - ἀλλα κατὰ το τέμνου του ξίφους η τ' - θηκη διετμήθη παραχρῆμα καὶ τραυμαμεγιστον ἐπὶ της κεφαλῆς ιττον ἀμφοτεροι εἰργάσατο, δὶς γαρ κάτερον αυτος ἐπάταξην. ς δε πλε στονJ αμετρον αἷμα χεομενον ἐθεασαπο, καταλιπώνήμας εις θήνας προ βαδιζων ἀκέως ενεκα του μη διαφθαρηναί τινα των οἰκετῶν τι παρόντος αυτου. κεὐνους μὲώ - μεῖς ἐσώσαμεν εἰς τὰς - ας.

86쪽

ΠEPI ΥΣΗΣ ΠΑΘΩΝ. 15φιλος ὁ μης εαυτου καταγνους ἐν ΜεγάροιςJ εἰσάγει με λαβύμενος τῆς χειρος οἰ- τινα, καὶ στρωδους ἱμάντα αλ αποφασάμενος ἐκέλευσε μα-γουν αὐτονεφ' οἷς ἔπραξεν πο ου καταράτου θυμου βιασθείς β αντος γαρ υτως ωνόμασεν ἐμου εἰκος γελωντος, ἐδεττο προσπωτων τοῖς γόνασι, μη λλως ποιεῖ μευ λον υν. τι μῆλλον ποιει με γελῶν. οσω μῆλ- ολον ἐνεκειτό μοι μαστιγωθῆναι δεόμενος πειθη εταυτα ποιουντων ημῶν κανος ἐτροετο χρόνος, στε σχό- ρ μην - δώσειν πληγάς, ην μοι παράσχη καὶ αυτος εν ο αν αἰτησω, σμικρον πάνυ. . υπεσχετο, παρεκάλουν υπωσμ μοι τὰ ωτα λόγον τινὰ διαρο-έm, , --σμ' ἔφην εἶναι τὸ αἴτημα ου δ' υποσχομένου πράξειν ουτως, πλέον αὐτ διελέχθην ποτιθεμενος,3 οπω χρη παιδαγωγησαι το ἐν ημῖν θυμοειδὲς φ ἡφδηλον τι, καὶ οὐ δια μαστίγων Γ τέρω τρόπω παι

σάμενος αυτου πολυ βελτίων ἐγένετο. σὐ εἰ καὶ

μὴ πολ γένοι βελτίων, ἀρκεσθήση γε καὶ μικρῆτινι

ἡ κατὰ τον πρῶτον ἐνιαυτον ἐπιδουναι προς το κρεῖττον. ἐαν γαρ διαμεινης φ πάθει αντέχων καὶ πραυνωντο θυμον, ἀξιολογώτερον ἔπιδώσεις κατὰ το δεύτερον ἔτος εἶτ' ἐαν ἔτι διαμωρ εαυτου προνοουμενος καὶ μἀλλον ἐν τω τρίτ' καὶ μετ αυτον ἐν φ τετάρτω l

87쪽

εἰς βιου σεμνότητα αἰσχρὸν γάρ, να μέν τις ἰατρὸς ἀγαθος ἡ μαωρ η γραμματικος η γεωμέτρης γένηται,

πολλοῖς ἔτεσιν ἐφεξης κάμνειν, ς δ ανθρωπος ἀγαθός, μηδε ποθ' ελεσθαι λμήκει του χρόνου κάμνειν. Cap. V. - ουν ἐστιν η της ἀσκησεως ρχή; Πάλιν ἀναλάβωμεν - λὰ γαρ των ἀναγκομοτάτων

Ουδε χεῖρόν ἐστι καὶ δὶς και τοὶ λε'γε ι ταυτά - τομηdήποτε μηδένα τῶν οἰκετῶν ἁμαρτάνοντα διὰ των λυτο χειρων νουθετεῖν ἀλλ ωσπερ ἐγώ ποτε - - μενος αἱρεῖσθαι Πλάτωνα πρός τινα τῶν πηρετῶν ράμαρτόντα, διὰ παντὸς ουτως πραέα, καλὸν γησάμενος εἶναι τὸ ἔργον -- καὶ ἡ παράγγειλον - , μήτ' αυτὸς δια τῶν--οὐ χειρῶν οἰκέτην πληξαι μητ' αλλ προστάξαι, παρ ὁ α οργισθῆς χρόνον, αλλ' εἰς στεραίαν ἀνι βαλέσθαι. καταστάντος γάρ τοι οτο θυμου σωφρονέστερον ἐπισκέψεὶ πόσας χρη πληγας ἐν- τῶιναι--της κολάσεως ξίφ. η μηδὲ την ρχην μεινόν 22 ἐστι συν γνώμη πράζειν υτως αἰτησαντα μοντα καὶ σωφρο- νίπαντα λόγω καὶ ἀπειλησαντα μηκέτι τὸ λοιῶν συγχωρη-

σειν, ἐαν ὁμοιως μάρτη; πολλεγα αμεινόν ἐστι

κέτι ζέοντος του θυμου πράττειν α πράττεις, ἐξήτης ἀλογίστου μανίας γενόμενον οπότε καὶ τω λογισμω τοπυκτεῖον εἱρησειςJ υτ γαρ ὁ θυμὸς οὐδεν ἀποδεῖ μανίας, αυτῶν ων ποιουσιν οἱ θυμούμενοι μαθεῖνεστι παίοντες γαρ καὶ λακτίζοντες καὶ κατασχίζοντες 25 ἱμάτια και θορυβῶδες ἐμβλέποντες εκαστα πράττουσιν,

88쪽

δάκνειν, τὰ δε λακτίζειν. 'Aλλ' ἴσως φησεις ταυτα τωνοντως μαινομένων ωπι, τα δ' - σου γιγνόμεναι σωφρονούντων ἐγὼ δ' τι μὲν ἔλαττον αμαρτάνουσι των του λίθους καὶ τὰς θυρας καὶ τα κλεις σακνον- των τε καὶ λακτιζοντων οἱ τοπις οἰκέτας ταῖς εαυτῶν

παίοντες χε- ὁμολογω, πέπεισμαι δὲ - - πρὸς

ανθρωπον μεν τι ποιεῖν η μικρὰς μανίας εργο υπ-μ αρχειν η ζψου τινος λογου τε καὶ ἀγρίου ο γαρ μόνος ὁ μυωπος ἐξαίρετον ἔχει παρα ταλλα το -- 23γίζεσθαι τουτο δ' ἐαν ἀπορρίψας τω μω χαριζεσθαι θελης, ζψ-μεν, οὐκ ἀνθρώπου βίος. Μη τοίνυν νο- μ ς φρονιμο ανθρωπον πάρχειν, ναν αὐτὸ τουτοi μόνον ἐκφύγη λακτίζειν καὶ δάκνειν καὶ κεντεῖν τους πέλας ὁ γαρ τοιοsτος ουκετι μέλεστι θηρχν, ου μην ηδη γε φρονιμο ανθρωπος, ἀλλ' ἐν υ μεταειν τούτων τε καὶ ρων. 4αρ' ἔ αρκεῖ σοι in ' ναι θηρω, του

ἀλόγιστον ἔτι διαμένειν; ἔση δε τοι τος, αν μηδοτοτε μεδουλεύων, ἀλλ' ἀεὶ διαλογιζομενος απαντα, πι

89쪽

18 ΓΑΛΗΝΟΥ μην σεαυτο μεγίστην η ουδ' ἐπινοησαι δυνατόν ἐστι μείζονα. ο γαρ πάντων ἀνθρωπων ργιζομενων αυτον αὐρος- εἶναι, τί αλλ' ἐστὶν φλυτον ἐπιδεα 2 --ων ἀνθρώπων βελτίονα α δ' ἴσως νομί ζεσθαι μὲν εἶναι βελτίων ἐθέλεις εἶναι οντως βελτίων ου μέλει, καθάπερ εἰ τις ἐπεθύμνησε νομίζεσθαι μὲν Θιαίνει το σῶμα, νοσεῖν δὲ κατ' ἀληθειαν η υχηγεῖ, νόσημα ψυχης εἶναι τον θυμόν η μάτην ποτων παλαιῶν νομάζεσθαι νομίζει ψυχης πέντε

ἔμοιγε δοκεῖ βέλτιον εἶναι μακρω προς το ἐπὶ πολυ ἔχειν νευ των εἰρημένων παθῶν, πρῶτον μὲν ναστάντα της κοίτης ἐπισκοπεῖσθαι προ πάντων ων καθ' ημερα ἔργων, αρα βέλτιόν ἐστι πάθεσι δουλεύοντα αν φλογισμῶ χρησθμ προ απαντα δεύτε- β

παρακλητέον ἐστὶ τον δηλώσοντα των - λου του πραπιτομενων υκ ὀρθῶς καστον εἶθ' ἔτι καθ' κάστην

- μέραν τε καὶ ραν ἔχειν θρη ἐν προχείρ τοδόξαν ταύτην, ς αμεινον μέν ἐστιν μυτον τιμησαι οτων καλῶν κἀγαθῶν, τουτο δ ανευ του σχεῖν τον δηλώσοντα των ἀμαρτανομενων ἔκαστον αδύνατον ἐστιν' ἀρου περιγενέ-αι, καὶ μέντοι καὶ σ-ηρα ἐκεῖνον inclφίλον μέγιστον γεῖσθαι τον μηνυσαντα των πλημμελουμένων καστα εἰθ' τι καν ψευδῶς σοι φαίνηταί β3 ἐπιδειξαι 'l 4. ora Lici 5 βελτιων ἐθελεις vectis omissis: τί αiλο ἐστὶν αυτον ἀποδειξα νομίζεσθαι, quae in iis es codd. leguntur, vide r. XXXV μ- L βελτίων συβ λει βελτίω ο βούλει L l . νοσειν ces ira 3γει s.

90쪽

ποτ' ἐγκαλέσας ἀώροφον προσναι φαίνεοθω, πρωτον μεν - δυνατόν ἐστιν, ἐκεῖνον σου βέλτιον μου ἔκαστον ἄν αμαρτάνων τυγχάνεις, σπερ καὶ σε νἐκεῖνος καν ἐπ ο ρεαμ ποτὲ ψευδως, αλλ' - ἐποθειρέ σε προς ἀκριβεστεραι ἐπίσκεψιν ν πράττεις. δ' ἐστὶ μέγιστον ἐν τούτφ, ἀεὶ φύλαττε προηρημένος γε Ἀμῆν σεαυτόν. τι δὲ τουτο δια μνήμης ἔχειν πρόχειρα τό τε τῶν οργιζομένων της φυχης αἶσχος το τε των ἀοργητων κάλ- 10 λος ωσπερ γαρ ὁ μαρτάνειν ἐθισθεὶς χρόνω πολέδυσεξάλειπτον ἔσχε την κηλῖδα των - θῶν, ουτ καὶ των δογμάτων οἷς πειθόμενος ἀνηρ γενήση καλος κλγαθός, ἐν πολλῶ χρόνω προσηκε μελετῶν καστον. - νθα - γαρ αυτου μως ---τος της i5-ημων, δια τὸ φθάσαι πεπληρῶσθαι τοῖς --

σι αυτήν. οιγαρουν παρακολουθητεον στίν, κα-στον των σωθηναι βουλομένων μηδεμίαν ραν ἀπογρα μεῖν, ἐπιτρεπτέον τε πασι καοπορεῖν ημων, ακουστέον - πράως -τους καὶ χάριν ἰστέον οὐ τοῖς οα κολακευουσιν, ἀλλα τοῖς ἐπιπλήττουσιν.

κησεως, ἐξεστι τοῖς συνηθεσιν εἰσιέναι παντα καιρον, ην ουτω παρεσκευασμένος Λει υν θαρρεῖν, πῖτων εἰσιόντων ἀρίσκεσθαι μηδενὶ των μεγάλων ἀμαρ-