Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

발행: 1806년

분량: 399페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

ei vilia insti ita denotant. Aesini significatu

sum restituit Her anni sagacitas addita voce quam verisimillimum est a Sophoclis manu prosectam esse. Non solum enim simile quid Seholi astana legisse eolligere lie et ex illi in liuerpretatione: ET AILΣΘΗ ΤΟ Ε ἐστι κ- οἰκοδομουμ ωs, sed ipsam vocem Dei e ab eo expositam esse probabile facit Seliolio ii ad A e. 9IO. ubi voce. κωφὸι et ziδeio declarantur pyrπος. Utramque -enim volae in respici docet Suido, qui scia OIion laoe s. v. αιδpe exscripsit. Mori et metro er poeti me oratio i is ingenio gratuitans alθρίων pro adeια καἰ reposui cum eodem Heran anno. Is enim tum in disr de differ. poeseos et prosae orat. P. I. p. 3I. tvin nuper ad Orph. Lilli. 8 I. i satelligenter monuit antiquos poetas sedulo cavisse, ne duo epit laeta ornantia per eopulam colisinge rotat, languiduiri id esse ratos. Iam qui deni ut nihil laon to iam est et elegans in hoc loco, ita inpi linis . oxquisita verbi substantius post copulam omissio, cui praesidium asseram ex Od 4D Δ. 8 34.

302쪽

et Sophoel. Oed. R. III 2. εν τε γὰρ μακρω ν α νωδε ν' ἁνδρὶ σύμμετρος, ubi tamen scribemium videri possit v-M τ υδρὶ σώμαστρος. Ipse nuper in aliam in ei clisuspieionem, laitasse non tinprobabilen . Quid, .sii

δώοομβρα βέλη. Substantivum 4λεξαι ριον Sophocle laudatur ab Hesvehio. Ad erat, uni quidem non utemini me legere, sed satis dolati litiar analogia vocis ἁλεξἀνιμος et si quaestini ejus generis aliae. Iii Bitine liciana editione pro sua si. or est locus inde a v. 3S6 - 3 9. Distinguitur enim sic: . c. ὀργae Dιδάξατο , r

Ceterum verba δυέαολ- πεν significant gravium eui antibus pro illarum. Vide Gaiaher. . ad An tonin. P. 2 3 a. a. B. v. 368. ΔΩ- α ρελε, nihil amplius, Ioeo commemorat Eustathius p. 69a, SS v. 364. Hermannus in libro de motris p. 639. o Trielinii se holio reponem iam putat μη--, quo admisso τέκνae accusativus pluralis est. In Notis MM autem non audet via legatam lectionem mutare. . v. 364, S. Horum versuum non satis expedita est sententia. Mihi post τέκνα: cistinguendum vide.

303쪽

v. 366, 7. in Aldhaa, ut late dedi, Exltiberi. tur. . Nec aliter involair Tliclinius, sed cum motriini non satis congitiore videretur, ita tiri rpolare sustinuit, persite tetie si Ontis immune io:

305쪽

. um g 87. Lewadum putem 46et, eulpat, repreli elid i t. Quomodo enim, Eumla cogitatio pilorem de ei piat, non intelligo. Mus gr. Nihil muto,' sed Dύδειν ita solentius adhibit utri asbitror pro falsum , e tati aliquid , ostendere. Pari significatii iμυ meareis a Polyhio usurpatur. De sententia conferri potest Eurip. Hippol. et Cress. fragm. IX.

Ciun nota elisionis mι, erit per enallagen generum Pro οὐδεμιῆ, de qua vide ad Trachin. 79q. Mus gr. , v. 392. optimo sie distingit it Zach. Mudgius r

Constriactio est: ηκω, καίπερ δι κ- λει-ονες .L. Plato: οὐδὸν ἁνώμοτos p. 89 6, D. Mus gr. v. 4Oo. ἐπίστασM reponemium putat etiam Her. manniis in Notis bis s. Frequenter nunc si 'in peroranda narratione hae formula utuntur: πειν δαεα

v. 4oa. πον. Rarissime Attici augmentiam ab)iciunt, Iubensque ego assentior Da vesio Miseeli. Crit. p. 267. emendanti l ειν, quod et multo elegantius est vulgata. M u 3 g r. V. 4O 3. Verba ev σο τὸν υεκρὸν ἁπει-e affert Eusta. , thius Ip. I 8, 3. H. Stephan. de dial. Ait P. fi 78. ut Iedundare putat articulum praeputitivum, alit, si . ara, Diottigia by Cooste

306쪽

are; euiori ni ordo mutetur in euin, quem simpleri et vulgo recepta orationis structui a postulat, utrique lu

v. ΦΟΙ. 1n verbis' ἔ -6ῖκε τὸν νέκυν,. articulus versum filii ens meis eorte ambus molostias est. Neque

usquam alibi Sophocles eum sic conoeat. Saepius quidem apud Sophoclem articuli in praecedente versu, nomen in sequente est, se aderii per interjecta aliqua particula, vel ad Eetivo: Uecl. F. 3. a.

ad ecro, Praeter propriam, alia etiam notio inest, quae τὸ ἐκ proprie a sciscat, vid. docta Matthiae nota in I lisc. pili lol. Uol. II. P. Is . p. 87. νπηυμοι quare a Musgravio In suspieionem voeatum sit, nescise nies Meor. Eo ipso enim, quod μή,σμοι, i. e. vento non expositi, considebant eustodes, id quod volebant consequerentur necesse erat. Quod reponi' vult vir doctusi

307쪽

imperfecto laberi potest. - - . li. νv. 4II. Sesan cad lares iii L xIeo cie. s. ri I,εργὶ ne se iis qua ne te Istato sci 'endunt jsimeat ἐγερσικος9. Eunisi lioe sortasse movit, quoci in Rheso fit sis est potestatis voc. naaior sophyclis esse debet auctorita quam' ejus qui 'illam lata diani scripsit. Neque aliud in dii notum est verbi: In, quod ab ἐγσeei in eripiat.v-qI3. ἐν αD έρι μέσφ κατέστη. Adupata atrum hos ex Homerico versum S. ' .

observante. Eustatri' p. 698. Bryn h. v. 4I 6. merinantius in praes di ad Hecub. piXXXVIII. rii jubet ἄγος, quo vocabulo propria signifieari putat, quod quis stupet et da quo larae metu refugit. iVid. Obs . crit. in locos quo clam Aesetiyli et Eurip. p. Io I. Sessi ea significatio v reor ne nussa

dente. Finiae Aeselineunt quoque . iosituri Clio ephas 34.

308쪽

Non acci clit, quod maxime optaveram, ut Her In annus in se irretitiam meam perclucereri r. In NO-tis enim dis s. laaec monuit: οὐ νιον δεος ex l. con

memorant Eustalli itis, p. III, IS. 34s, 4 I. quem Io eum in lexi eon suum s avorinus transtulit in v. ΤΟ - φωια II96, So. Hesyclitus, Pli Otius in lex. M s. Non tamen, si e eluent auctores istam scripturam tmeatitur, adduci Postibia , ut verant esse putein. Grnn inattes quum pulverem tradunt, quid aliud quam explicare se locum non posse latentui Solus

Eustat latus, sed ridicule, de sole per pulverem quasi

contristato cogitavit. Nec tibi asseivior, hoc de malo iiitelligenti , quae significatio aliquot certe et tutioribus locis firna ait debebit, quam is est, quem EX Aeselani Clao ephoris protulisti. Et quod ad vis, nitrato audacius Hoc de m Alo ipso diei, quani in Electra at de eia se, et in Philocteta τροφῆ de arcu alimenta parante, non magis m C alsenti eluem habes. Nam in Pthilocteta v. II 26. quum reogas de archi dicit, satis usitata translatione, cujus exemplum 'est etiam v. 9s 3. id nominat, eui parando niaxinio inserviat arcus. III Electra avi e In v. I 394. si concedatur, quod et veteres et re contiores interpretes conronduiit, alare enose in significare, trum equidem credam. etiam ξιφνς dis

sanguine dici posse. Dicitiar ibi Orestes ad matrem occidendam intro abiis e

Quae verba, si sitia est lectio, cur non malimus C. aede, quam de ense intelligere Z Caedes certe sa. cilius diei potest isακον, Me, id est, si sensum spectes, Parata, quam ensis abi. Sed, nisi me omnia saliunt, in illo loco idem, quod in Andi: na, accidit, ut Ve tur'. error deciperet interpretes. Veisus enim, qui x cloeliani-

309쪽

vera lit lectio, quam non interlectam seri avit Scho liastra Romanus, Moκονη- , cens necantem Vide inr hoe vocabulum e j iisdem esse origit is, ut in.stast a Euripidis in Hippol. 8a I. in quo haerent grammatici. Utrumque puto a κάω, uirile naέγω Ust, et foristasse aliquando uι,ia fuit, derivatum esse. Hi ne Sophocles κέκs,a dieir, teste Et ni. M. p. S*o, s S. Et HΡsv clathra: κέκον- , πιφώνευκεν. Idem x votη, μουσε. a Φάω-et est. Ex isto κειω factum insένω. Ita cuna iii regritate metri sensus erit optimus, sublata insulsa metaphora. Hoc ilicit poeta: adest ab inseris moliriorum adduior, novam caedetn n a Dibus gerens. Eodoni modo paullo ante dixerar, τὸ δνου - αἶμα

Mo. Nullam caussam videri, cur a labrerum omniurn Leetione discedatis r. Brurie k. V. 4a I. structoc, moesyae volueris.

est pleonasmus plane singulari 1, κενες ευνῆς-Mxoc. Similia quodammodo suiu Euripidea, οδυρμῶTroad. 6 9. κο τας λέκτρον Med. 436. κοιτας AIe. 946. quae loea Polsoniis, nec Sophoclei inimemor, coli gessitis Hecula. 3o2. . e se Pleoliasini istius exempla apud Aeschnum non pauca sunt, veluti Prona erit. 8 12. τἀμα Πλούτω.ος-vel, quae magis quadiant, ibidem 3ισμῶ, πιδα v. 6. EI δι ινμαι φθινασμάτων Pers. 2 3O. Heran ait n. in Notis bis s. . v. qa g. εὐκροτη τωι , Imalleo bene ii durati. ore sie explicat Dori illius ad Claariton. p. 86. conserens Eurip. Electr. Mutagr. V. 429. Disitiroci by Cooste

310쪽

Nihil nautanduin coli sui I qerati annus in Notis Mss.., , Sanissima, inquit, vulgata, si te piares irrcligia a tionem Antigonae. Hoc dici: t: ,, violavi leges ritas: quidnieta n nani nce Ilippirer, nec sacratu in inferorum de oratin sas lias seriplit mortali Mis logos, tu si a trem ior ne sepeliret. Ita osse facile apparet e praegressis Zsde κηρύξxς τάδε. Ex ς. r e te in tersu se l. ψ. ak. Milii vulgata lecti O et olitia clis placuit, et, .sa

μ ιο non intelligi possitit iiiii de iis logda , qtiariani

paullo atrie v v. ΑΦ ψ. 446. 4 Z. In enlio iacta erat, nominatim de emeto, clito Pol nicem sepeliit votiret at Creon, laaud equi deni licteo, qua ratione laic versus cunx antecede litibus conciliari possit. Quippe dictatur

SEARCH

MENU NAVIGATION