Poetae lyrici Graeci Poetas elegiacos et iambographos continens

41쪽

Eἰ δε πεπονθατε λυγρα δι' υμετέρην κακότροα, μή τι θεοῖς τουτων μοῖραν ἐπαμφέρετε αυτοὶ γὰρ τουτους ηυξησατε ρυματα δόντες,

καὶ διὰ ταυτα κακην εσχετε δουλοσυνην

5 υμέων δ' εἷς μὲν εκαστος ἀλώπεκος ἴχνεσι βαίνει,

συμπασιν δ' υμῖν κουφος ἔνεστι νοος

εἰς γαρ γλῶσσαν ὁρῆτε καὶ εἰς επος αἰόλου ἀνδρός, εἰς ἔργον δ' -δὲν γιγνόμενον βλέπετε.

Ἐξ ανέμων δὲ θάλασσα ταράσσεται ην δέ τις αυτην δ39μη κινῆ, πάντων ἐστὶ δικαιοτάτη.

Fr. 1 l. Diog. L. I 51: πιτε τον Πεισίστρατον ζμαθεν ηδη τυραννεῖν, τάδε ἔργα φε προς τους 'Aθηναίους' Εἰ δε κτλ. undo NicotasMaoniat. p. 772 Od. BOI n. , ubi eod. A om. v. 5-8 et ex Plutarcho v. 11υγρὰ, V. 2 μῆνιν, v. 3 ἐρυματα exilibet in et Diod. Exe. Vat. T. III p. 24 Kαὶ μετα ταυτα τυραννουντος ἔφη. Εἰ δ ὲ κτλ. integrum servant. Plui.vit. Sol. o. 30: Rαὶ τὸ λοιπὸν ησυχίαν η γε καὶ των φίλων φευγειν παραινοηντων Ου προσεῖχεν, ἀλλα ποιήματα γραφων ωνείδιζε τοῖς θη- ναίοις ' εἰ δὲ ... δουλοσυνην v. I-4), et supra: καὶ πολλὰ διεξῆλθεν ομοια τούτοις, οἷς διὰ των ποιημάτων γέγραφεν εἰς γὰρ κτλ. 7. 5. 63, uitilo Clem. Al. Str. Ι 328 affert v. 7. 5. 6. - V. 1. λυγρῶ, Diogen. δεινα. - ἡμετέρην, Diod. ἡμετέραν. - V. 2. μή τι θεο ς τούτων, Diod. μὴ θεοῖσι ταυτην, et μὴ θεοῖσι Ap. Plui. FaLC C otiam et oυτων om.). - μοῖραν, PIiit. μῆνιν. - V. 3. ἐυματα Stepta anus, ἐρύματα Diod. Plut.,

Fr. 12. Plui. vit. Solon. c. 3: Eν δὲ τοῖς φυσικοῖς απλοῶς ἐστὶ λίαν καὶ ἀρχαιος ὼς δῆλον ἐκ τουτων. Ἐκ νεφέλης . . . ἀστεροπῆς fr. 9v. 1. 2). Ἐξ ἀνέμων δ ὲ θ ά χα σσ α κτλ. unste vulgo etiani hoe itisti-elion priora subiungunt et ad illam elogiam referunt: at Plutarchus ex divorsis elegiis duo diversa exempla petiit, quod otiam Sc lineido vinari tua advertit. Dixit autena poeta de popillo, qui nisi improbis ilucibus utatiir, sit iustissinius, si ut mare PIREHum, ventis non turbaIitibus. Hero lot. VII 16: τὰ σε καὶ ἀμφοtερα περιήκοντα ανθρωπων κάκων ὁ μιλίαι σφάλλουσι, καταπερ την πάντων χρησιμωτάτην ανθρώποισι θάλασσαν πνεύματά φασι ἐμπίπτοντα ου περιορῶν φυσι τῆ λυτῆς χρῆ-σ θαι.Solyb. XI 29: o,θεν ἀεὶ 2ὀ παραπλη σι'ν πάθος συμβαίνει περί τε

τοὐς or 1ους καὶ τὴν θάλατταν καθάπερ γὰρ κἀκείνF η μεν ἰδία φυσις ἐστὶν . ἀβλαβος τοῖς χρωμένοις καὶ στάσιμος, ο ταν δ' εἰς αυτὴν

ἐμπέσy τὰ πνεύματα βία, τοιαυτη φαίνεται το ς χρωμένοις, ο&ί τινες ῖν ωσιν οἱ κυκλουντες αὐτὴν ἄνεμοι, τον αυτὰν τρόπον καὶ τὰ πληθος

42쪽

423 ΥΠΟΘΗΚΑΙ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ.)13. H. J

Μνημοσυνης καὶ Ζηνος υλυμπίου ἀγλαα τέκνα, Mουσαι Πιερίδες, κλυτε μοι ευχομένθ' ολβον μοι προς θεῶν μακάρων δότε καὶ προς ἄπα ων ἀνθρωπων αἰεὶ δοξαν ἔχειν ἀγαθῆν'5 εἶναι δὲ γλυκυν ωδε φίλοις, ἐχθροῖσι δὲ πικρόν,

τοῖσι μεν αἰδοῖον, τοῖσι δεινον ἰδεῖν.

χρήματα δ' ιμείρω μεν ἔχειν, αδικως δε πεπῆσθαι Ουκ ἐθέλω ' πάντως υστερον ηλθε δίκη.πλουτον δ' ον μὲν δῶσι θεοί, παραγίγνεται ανδρίl0 ἔμπεδος ἐκ νεατου πυθμένει εἰς κορυφήν ον δ' ανδρες τιμῶσιν υφ υβριος, ου κατὰ κόσμον ἔρχεται, ἀλλ' ἀδίκοις ἔργμασι πειθόμενος Οὐκ ἐθέλων επεται ταχέως δ' ἀναμίσγεται ἄτη

αρχὴ δ' ἐξ ὀλίγου γίγνεται ωστε πυρός, 34ulb φλαυρη μὲν τὸ πρῶτον, ἀνιηρὴ δε τελευτῶ ου γὰρ δὴν θνητοῖς υβριος ἔργα πέλει. ἀλλα Ζευς πάντων ἐφορῶ τέλος, ἐξαπίνης δέ

ῶστ' ἄνεμος νεφέλας αιψα διεσκέδασεν

αεὶ και φαίνεται καὶ γίγνεται προς τους χρωμένους, ολυς αν προ- I iotiys. Hal. XVII l 2: παραπλησιον τι πώ Groυσιν αἴ δημοκρατοτμεναι πόλεις τοις πελάγεσιν' ἐγ ἰνά τε ναο ὐποτων ανέμων ταράτtεται φυσιν χοντα ἐρεμεῖν, αυται τε ἡ πο τῶν δημαγωγῶν κυκῶνται μηδὲν ἐν αὐταις ἔχουσαι κακόν. cs. Praeterea D. Adespot. 23. Adilo Cic. pro Clitonuo e. 49 et interpretes ad Liviuin

43쪽

δρώσας καλὰ ἔργα, θεῶν εδος αἰπυν ἱκάνειουρανόν, αἰθρίην δ αυθις ἔθηκεν ιδεῖν λάμπει δ' ἡ ελιοιο μένος κατὰ πιονα γαῖαν καλόν, ἀτὰρ νεφέων ουδεν δε ἐστὶν ἰδεῖν ' 25 τοιαυτη Ζηνὸς πέλεται τίσις, ουδ ἐφ ἔκαστρ', ωσπερ θνητος ἀνήρ, γίγνεται ὀξυχολος

αἰεὶ δ' Ου ἔ λέληθε διαμπερές, ὀστις ἀλιτρόν - μὸν ἔχρ, πάντως δ' ἐς τέλος ἐξεφάνη 'ἀλλ' ὁ μὲυ αυτίκ' ἔτισεν, ὁ δ' ἴστερον ' εἰ δὲ φυγωσιν 30 αυτοί, μηδὲ θεῶν μοῖρ' ἐπιουσα κίχρ,

ηλυθε πάντως αυθις ' αναίτιοι ἔργα τίνουσιν

η παῖδες τουτων η γένος ων ὀπίσω. θνητοὶ δ' ωδε νοευμεν ὁμως ἀγαθός τε κακός τε ῖν δήειν αυτὸς δόξαν ε καστος ἔχει, 35 πρίν τι παθεῖν' τότε δ' αυτίκ' οδύρεται ἄχρι δε τούτου χάσκοντες κουφαις ἐλπίσι τερπόμεθα. χωστις μὲν νούσοισιν υπ' ἀργαλέρσι πιεσθῆ, 341

44쪽

ώς πιης ἐσται, τουτο κατεφράσατο

αλλος δειλος εων ἀγιιθὸς δοκεῖ εμαεναι ἀνήρ, 40 καὶ καλός, μορφην ου χαρίεσσαν εχων Τεἰ δέ τις αχρημων, πενίης δε μιν εργα βιῶται, κτήσεσθαι πάντως χρήματα πολλὰ δοκεῖ. σπευδει δ ἄλλοθεν ἄλλος' ὁ μὲν κατὰ πόντον αλῆται ἐν νζυσὶν χρήζων οi καδε κέρδος ἄγειν 45 ἰχθυόεντ', ἀνέμοισι φορευμενος ἀργαλέοισιν, φειδωλὴν ψυχῆς ουδεμίαν θέμενος

αλλος γῆν τέμνων πολυδένδρεον εἰς ενιαυτον λατρευει, τοῖσιν καμπυλ' ἄροτρα μέλει

ἄλλος 'Aθηναίης τε καὶ 'μαίστου παλυτέχνεω 50 ἔργα δαεὶς χειροῖν ξυλλέγεται βίοτον ἄλλος υλυμπιάδων Μουσέων πάρα δῶρα διδαχθείς, ἱμερτῆς σοφίης μέτρον ἐπιστάμενος ἄλλον μαντιν ἔθηκεν αναξ ἐκάεργος Απολλων, ἔγνω δ' ἀνδρὶ κακὴν τηλόθῖν ἐρχόμενον,

ἐπιστάμενος vori,i finiti vico sitnriti ir, ne pie os ronsio inest iii ropolito participio. cf. IIoin. O l. Λ 60s: o o ἐρεμνὴ νυκτὶ ἐοικὼς γυμνὰν τόξον ἔχων καὶ ἐπὶ νευρῆφιν ὀιστόν, δε σὴν παπταίνων, αἰεὶ βαλέοντι ἐοικώς.

45쪽

POETAE ELEG, IACI.αλλοι Παιῶνος πολυφαρμάκου ἔργον ἔχοντες ωροί καὶ τοῖς Ουδὲν ἔπεστι τέλος κολλάκι δ'-ολίγης οδυνης μέγα γίγνεται αλγος,

ω κουκ αν τις λυσαιτ' ηπια φάρμακα δους τον δὲ κακαῖς νουσοισι κυκώμενον αργαλέαις τε

ἀψάμενος χειροῖν αἶψα τιθηU'HιL ue 2 Μοῖρα δέ τοι θνητοῖσι κακὸν φέρει ηδὲ καs ἐσθλόν

δῶρα δ' αφυκτα θεῶν γίγνεται αθανάτων. 65 πῶσι δέ τοι κίνδυνος ἐπ ἔργμασιν, Ουδέ τις οἶδεν, η μέλλει σχησειν χρηματος ἀρχομένου 'αλλ' ὁ μεν ευ ἔρδειν πειρώμενος - προνοησας εἰς μεγαλην ατην καὶ χαλεπην ἔπεσεν, τῶ δὲ κακῶς ερδοντι θεος περὶ πάντα δίδωσιν 0 συντυχίην ἀγαθην, ἐκλυσιν ἀφροσυνης. πλούτου δ' ουδὲν τέρμα πεφασμένον ἀνδράσι κεῖται οῖ γὰρ νυν ημέων πλεῖστον ἔχουσι βίον, διπλασίως σπευδουσι ' τίς ἰν κορέσειεν ἄπαντας; κέρδεά τοι θνητοῖς ἄπασαν ἀθάνατοι 5 ατη δ ἐξ αυτῶν αναφαίνεται, ην ὁπόταν Ζευς πέμψη τισομένην, αλλοτε αλλος ἔχει.

46쪽

δε μάκαρ -δεὶς πέλεται βροτός, ἀλλα πονηροί

πάντες, οσους θνητους ηε λιος καθυρα.

Πολλοὶ γὰρ πλουτευσι κακοί, ἀγαθοι πένονται ἀλλ ημεῖς αλοῖς ου διαμειψομεθα 343 τῆς αρετῆς τον πλούτου, ἐπεὶ το μὲν εμπεδον αἰεί,

Γνωμοσυνης δ' αφανὲς χαλεπωτατόν ἐστι νοῆσαι μέτρον, ο δη πάντων πείρατα μουνον εχει.

Πά-ρ δ' ἀθανάτων αφανὴς νόος ἀνθρωποισιν.

18. 10. JΓηράσκω δ' αἰεὶ πολλὰ διδασκόμενος.

47쪽

Νυν-συ μεν Σολιοισι πολυν χρόνον ενθάδ' ἀνασσων τήνδε πόλιν ναίοις καὶ γένος υμέτερον

ασκηθη πέμποι Κυπρις ἰοστεφανος 5 οἰκισμῶ δ ἐπὶ τβδε χαριν καὶ κυδος ὀπαζοι ἐσθλὸν καὶ νόστον πατρίδ ημετέρην.

'Aλλ' εῖ μοι καν νυν ἔτι πείσεαι, εξελε τοὐTO, μηδὲ μέγαιρ' ὁτι σευ λῶον ἐπεφρασάμην, καὶ μεταποίησον, Λιγυασταδη, ωδε δ αειδε ογδωκονταέτη μοῖρα κίχοι θανατου.

48쪽

Μηδέ μοι ἄκλαυστος θάνατος μόλοι. ἀλλα φίλοισιν ποιήσαιμι θανὼν ἄλγεα και στοναχάς.

Eἰπέμεναι Κριτί1ὶ ξανθότριχι πατρὸς ακουει οὐ γὰρ αμαρτινόω πείσεται ηγεμόνι.

ολβιος ω παιδες τε φιλοι καὶ μωνυχες ῖπποι καὶ κυνες ἀγρευταὶ καὶ ξενος αλλοδαπός.

Ἱσόν τοι πλουτουσιν ὀτω πολυς αργυρός εμιν

ὀστις μη παῖδάς τε φιλεῖ καὶ μώνυχας Ἀποη ς καὶ κυνας, ουποτε οῖ θυμὸς ἐν ησυχίη.

49쪽

Ἀποι θ' ημίονοί τε, καὶ ω μόνα ταυτα πάρεστιν, γαστρί τε καὶ πλευρῆς και ποσὶν ἀβρα παθεῖν, 5 παιδός τ' ηδε γυναικός, ἐπην καὶ ταυτ' ἀφίκηται, ηβης' συν δ' ωρI γίνεται αρμόδια. ταυτ' αφενος θνηχοῖσι τα γαρ περιώσια πάντα χρηματ' ἔχων ουδεις ἔρχεται εἰς Λωεω 'oυδ' αν ἄποινα διδώ ς θάνατον φυγοι βαρείας 346 10 νουσους οὐδε κακὸν γῆρας ἐπερχόμενον.

Εσθ' ῆβης ἐρατοῖσιν ἐπ' ἄνθεσι παιδοφιλήσri μηρῶν ἱμείρων καὶ γλυκεροὐ στόματος.

Ἐργα Κυπρογενους νυν μοι φίλα και Αιονυσου καὶ Μουσέων, ἁ τίθησ ανδράσιν ευφροσυνας.

ocis. subobscure, sed vi letur lo legitima uxore Et filio inti noxisηe. Fr. 25. Plui. Amat. e. 5: ευ γε νη Βία, ἔφθ, του Σόλωνος εμνησθης καὶ a ρηστεον αυτω γνώμονι του ἐρωτικου ἀνδρός' ἔσθ' ηβος κτλ. Iii venem haec scripsisse Solovena coniicit Plui. oθεν οἶμαι καὶ ὁ Σόλων ἐκεινα μεν Θραψε νέος ων ἔτι καὶ σπέρματος πολλου μεστός, ως ο Πλά

- παισοφιλήση, Brunck παιδοφιλήσεις. - V. 2. ἱμείρων np. Plui. O in . Legitur iitteger versus Ap. Allien. XIII p. 602 E ubi P om. ἱμείρων) et Apulei. cle A1agia c. 9: ,, Nuin igitur etiam Solonem fuisse seri uin, s vemim et philosoplium negabis, cuius illo lascivissinius versus est: μηρῶν γείρων κτλ. tibi veri. o ld. μείρων ευ μείρων. Fr. 26. Plui. Amat. c. 5, ubi D. 25 assert: ὁ Σόλων ἐκεῖνο μεν ἔγραψε νέος ὼν ἔτι ... ταυτὶ δε πρεσβυτζς γενόμενος ' Eργα κτλ. , ubi vul rov. I μοι νυν, sed E νὼν μοι, ut ceteris lociη. - V. 2. edd. voti., ΕΒ τίθησιν Pro τω ζο . Idem vistich. legitur vit. Sol. c. 31 tibi CBac

50쪽

Παῖς ανηβος ἐὼν ἔτι νήπιος ερκος οδοντων φυσας ἐκβάλλει πρωτον ἐν ἔπτ' ετεσιν τους δ' ετέρους οτε δη τελέσI θεος επτ' ἐνιαυτους, ηβης εκφαίνει σηματα γεινομενης 3475 τη τριτάτy γενειον ἀεξομένων ἔτι γυίων λαχνοῶται, χροιης ανδος ἀμειβομένης τy δε τεταρτη παρ τις ἐν εβδομάδι μέγ' αριστος ἰσχυν , ηντ' ανδρες σηματ' ἔχουσ' αρετης πεμπτη δ' ωρίου ανδρα γάμου μεμνημένον εἶναι Ιθ καὶ παίδων ζητεῖν εἰσοπισω γενεήν τη δ' εκτη περὶ πάντα καταρτυεται νοος ἀνδρός,

p. 24 A ad. Francos. 1691 r τὰς ηλικίας ταυτας ἀνέγραψε καὶ Σόλων ὁ

τῶν 'Aθηναιων νομοθέτhς ἐλεγεια ποιησας τάδε ' Παῖς μεν κτλ.Cld in Alox. Str. VI 814: τε των ηλικιῶν μεταβολὰς κατὰ εβδομάδα γίνεσθαι Σόλωνος αι ἐλεγειαι δηλουσιν Αδέ πως ' παις μεν κτλ. CLAmbrosius Ep. V1 39. Logitur etiam in Cod. Paris. ap. Cranuer An.Par. I 46: 'Ηρωελεγεια Σόλωνος προς περίστασιν ηλικιῶν notabo lutera Cὶ, et Apostol. XIV 94. Respieiunt litio Censorin. de die nat. c. 14. Macrob. in Somn. Scip. I g)-Ιhaud dubio Aristot. Pol. VIII l. II: κατὰ την τῆς διανοίας ακμήν αυτη δ' ἐστὶν ἐν τοις πλείστοις ἐνπερ των ποιητῶν τινὲς ειρήκασιν οἱ μετρουντες Σαις εβδομασιν τηνολικίαν, περὶ τον χρόνον των πεντεκοντα ἐτῶν. ac rursus VII

15, 11: Uυο δ' εἰσὶν ήλικίαι πρὀς ὼς ἀναγκαιον διηρῆσθαι τὴν παιδείαν,

μετὰ τῆν απὸ των επτὰ μέχρι ἐβος, καὶ πάλιν μετὰ τὴν αφ' ῆρης μέχρι

τῆς φυσεως ἐπακολουθειν. De simili Hippocratis sententia vid. praeterea Pollux II I si Boissonade Anecd. II 455. Adde Darembere Extraiis MSc. me di nux P. 141. - Porson, Franke, alii lianc Solonis elestiam in suspicionem vocaveriant, iniuria: nam tenue hoc argumentum etiam orationis exilitatem qiIan lain requirit, neque quae dixit Solon D. 20 v. 4ndversaritur huius elogisto v. 16, si accuratius inquisiveris in utriusque carminis institum. - V. 2. ετ επτ C επτ' αν. - v. 3. τελέση Sehao1er, viligo τελέσει. - V. 4. ἐκφαίνει, C φαίνει, ap. Cl. Od. Par. δε φανείσης. - σήματα Ρhilo Ap. C, σπέρματα Cl. - γεινομένης, γινομενος ΛΡ., γενομένης eo l. Par. ap. Cl. - V. 5. τριτάτη, C τρίτη. - δε OIN. Plillo. - γένειον, γένεια ΑP., γένει C. - ἔτι seripsi, quod otium Emperius coniecit, legeb. ἐπὶ . Ap. Cl. cod. Par. ecl. Fl. αεξ ομενον ἐπὶ