Historia philosophiae Graecae et Romanae

361쪽

κατὰ την λην κατὰ τό εἶδος φνσω. Cotemni notandum Aristoteli semininum genus quasi mutilationern masculini esse, de Gen. n. II, 3. ο γὰρ θηὶ ῶσπερ αρρεν ἐor πεπηρωμένον cs. n. 72, not. ot cetera animalia, si cum ho ne ea comparaVeris, tanquam uisiones esse videri do Part. Animal. IV, 10. πάντα γορέor H ζῶα ναννώδη ταu παρὰ το ανθρωπον. in illa sententia, quae reperitur in Problematis I. I. naturai in plurimis inopem

esse ac deinliorem.

333 hys. V, 1. 'Oτι με οὐ ἔστιν ὁ τύπος δοκα δηλον εἶναι ἐκ τῆς ἀντιμεταστάσεως που γάρ ἐστι νυνυδωρ, ενταυθα Πζελδύντος σπερ ξ ἀγγείου πάλιν ὴρ

ἔνεστιπι τε δε τον αὐτον τύπον τοOτον ὰλλο τι των σωμάτων κατεχει, τουτο δη των ἐγγιγνομένων καὶ μεταβαλλόντων τερον πάντων ειναι δοκεῖ ἐν γαρ ἀήρ ἐστι νον - δωρ ἐν τούτω πρύτερον ν οτε δηλον ςῆν ὁ τύπος τι και η χώρα τερον ἀμφοιν εἰς ' και ξης μετέβαλον. D. 4. Ἐστι δ' ἄσπερ ὁ ἀγγειον τύπος

μεταφορητύς, ουτ και ὁ τύπος ἀγγειον μετακίνητον. διδ ταν μεν εν κινουμένω τι κινηται και μεταβάλλὐτο

ἐντές οἷον ἐν ποταμ πλοῖον, ς ἀγγείω χρῆται μαλλον η τόπω, περιέχοντα βουλεται δ' ακίνητος ιναι ὁ τόπος δι ὁ πὰ μὰλλον ποταμος τύπος οτι κίνσος ὁ πας. στε ὁ του περιέχοντος πέρας κίν ον πρῶτον,τοθτ' ἔστιν ὁ τύπος. b. 5. δι μεν ου σώματι εστι τιεκτος σῶμα περιέχον αὐτό, τοsτο ἐστιν ν τύπω, ω δεμη, s. πα9α δε- παν και λον οὐδέν ἐστιν εξω του παντός, καὶ δια τουτο ἐν τ οὐραν πάντα ' ὁ γὰρ οὐρανὸς ὁ πὰν ἴσως εστι δ' ὁ τόπος οὐχ ὁ οὐρανός, ἀλλα του ουρανου τι τι ἔσχατον και πτόμενον του κινητο σώματος πέρας ηρεμουν ' καὶ δια τουτο η μεν τεντ υδατι τουτο δ' εν τω ἀέρι οἴτος δ' εν ω αἰθέρι, δ' αἰθὴρ ν τ οὐρανω, ὁ δ' οὐρανις οὐκέτι ἐν δελ- . - - και εστιν ὁ τύπος και που οὐχ ς εν τύπω δέ, ἀλλ' ῶς, πέρας ε τω πεπερασμένω οὐ γαρ παν τλονεν τύπω ἀλλα- κινητι σῶμα ).

362쪽

a IIo reserendum ad naturalem Ionientorum I per mundum sive coelum dispertita sunt ordinena quo V. iii r n. 338, not. b. - Respicit arguinentiai Zenonis V. supra n. 156. Hanc spatii notionem perseetuens coiitra eos disputat, a Pinnebant vacuum esse, id neque in umido neque extra mundum esse posse contendens. Phys IV 9.

Phys IV, 10. Ἐπεὶ δε δοκε μάλωτα κίνησις εἶναι 334 καὶ μεταβολή τις ὁ χρόνος τουτ' - εἴη σκεπτεον ῆ μενουν κάστου μεταβολ κα κίνησις ἐν αὐτ τω μεταβάλλοντι μειον ἐστίν λου αν τ' ον αὐτο το κινούμενον κῶ μεταβάλλοw ὁ δε χὐμος μοίως και πανταχο καὶ παρὰ πασιν ετ δε μεταβολη ἐν στι πασα θάττων καὶ βραδυτερα χρόνος δ' οὐκ εστιν - τι με τοίνυν οὐκ εμι se. ο ρύνος κίνησις φανερόν μηδεν δε διαφερέτω λεγειν μῖν ν τ παρόντι κίνησιν μεταβολήν. lla. II. οπτεον δε ἐπεὶ ζ ουμεν τί μιν Ἀρόνος, ἐντεθθεν ἀρχομένοις τί τῆς κινήσεώς ἐστιν αμα γαρ κω σεως αἰσθανόμεθα ' καὶ χρόνου καὶ γαρ α σκύτος καὶ μηδὲ δια το σῶματος πάσχωμεν κίνησις δέ τις ἐν τη οὐ νῆ εὐθυς αμα δοκεῖ τις γεγονεναι καὶ χρύ- νος ἀλλα μην καὶ οταν γε χρόνος δοκη γεγονεναι τις, αμα καὶ κίνησίς τις φαίνεται γεγονεναι. στε τοι κίνη-οις της κινησεώς τι εστιν ὁ χρόνος ἐπεὶ Ουν ου κίνησις, ἀνάγκη τῆς κινησεώς τι εἶναι αὐτόν. υλλα μην καὶ τον χρονον γε γνωρίζομεν, ταν ὁρίσωμεν την κίνησιν τι πρύτερον καὶ στερον ρίζοντες καὶ τότε φαμεν

γεγονεναι χρόνον, ταν του προτερου καιἈστέρου ν θκινήσει αἴσθησιν λάβωμεν ὁρίζομεν δε τεῆλλο και ἀλλουπολαβεῖν αυτά, καὶ μεταξύ τι αυτῶν τεροW ταν γαρετερα τα κρα του μεσου νοήσωμεν. και so tau ψυχη τα νον τωμεν πρότερον τι δ' υστερον, τότε καὶ τουτ φαμεν εἶναι χρόνον τι γαρ ὁριζόμενον τω νυν χρόνος ειναι δοκεῖ και ποκείσθω. ταν μεν ουν ς ῖντ νυν αἰοθανώμεθα, καὶ μη τοι ς πρύτερον καὶ στε

363쪽

ωτέρου τινύς, οὐ δοκεῖ χρόνος γεγονεναι οὐθείς, τιονδε κίνησις. ταν δε τὰ πρότερον και στερον τότε λεγομεν χρο οπι τοὐτο γάρ εστιν ὁ χρόνος ἀριθμὀς κινήσεως κατὰ το πρότερον κάὶ στερον. μυρα κίνησις ὁ χρόνος ἀλλ' γ ἀριθμὰν ἔχει κίνησις σημεῖον δέ τομεν α πλεῖον καὶ ἔλαττον κρίνομεν ρι ω κίνησιν δεπλείω καὶ ἐλάττω χρόνω Ἀριθμὰς ρα τις ὁ χρdetvς επεὶ δ' ἀριφός ἐστι διχῶς καὶ γαρ το ἀριθμούμενον και το

νος ἀπορησειεν ει τις αδυνάτου γα δντος εἶναιτο ἀριθμήσοντος δύνατον καὶ ριδμητόν τι εἶναι Ἀστε

Phys V. I. Ἐπεὶ δε πασα μεταβολή εστιν κ τινος

εἴς τι δηλοῖ δε καὶ το6νομα με ἀλλο γάρ τι καὶ ὀμεν προτερον δηλοῖ τὀ ' στερον), μεταβάλλοι αὐτὼ μεταβάλλον τετραχῶς η γὰρ ξ υποκειμένου εἰς ποκώ-

364쪽

347μενον η ἐξ ποκειμινο εἰ μὴ ποκείμενον, η οὐκ ἐξυποκειμένου εἰς ποκείμενον, η οὐκ εξ ποκειμένου εἰς μὴ ποκείμε οπι λέγω δε ποκείμενον το καταφάσει δηλούμενον. στε ἀνάγκη ἐκ των εἰρημένων τρεις εἶναι μειταβολάς τήν τε ε ὐποκειμένου εις ὁποκείμενον κώ τθνεξ ποκειμενου εἰς μὴ ποκείμενον και τὴν ἐκ μνύποκειμένου εἰς ποκείμενον ὐγα οὐκ ἐξ ποκειμενου εἰς μη ποκείμενον οὐκ ἔστι μεταβολ δια, μη εἶναὶ κατ' ἀντίθεσιν ' με γαρ εναντία με ἀντίφασίς ἐστιν. μενου of ἐξ ποκειμενου εἰς ποκείμενον μεταβολὴ κατ' ἀντίφασιν γένεσίς ἐστιν ἡ δ' ἐξ ὁποκειμένου εἰς οὐχ ποκείμενον φθορά - - δύνατο γαρ τ μ ὀν

κινεῖσθαι, εἰ δε τουτο και τuν γένεσιν κένησιν ειναι -

- - ἴδε νῆ φθορα κίνησις ἐναντίον μεν γα κινήσει η κίνη*ς η ρεμία, Ἀε φθορὰ γενέσει ναντίον. ἐπεὶ δε πασα κίνησις μεταβολή τις, μεταβολαὶ δε τρεις

αἱ εἰρημέναι - των δε αἱ κατὰ γένεσιν καὶ φθορα ου κινήσεις, αυται δ' εἰσιν αἱ κατ' ἀντίφασιν ἀνάγκη θνεξ ποκειμένου εἰς ποκείμενον μεταβολqν κίνησιν ειναιμένην . - - Εἰ οὐν αἱ κατηγορία διίρηνται οὐσία καὶ ποιότητι - τ που - τω ποτε καὶ τω προς τι καὶ τ ποσω καὶ τ ποιεῖν η πάσχειν', ἀνάγκη τρεις εἶναι κινήσεις, τήν τε του ποιου καὶ τhν το ποσο καὶ τὴν κατὰ τόπον. b. 2. κατ' οὐσίαν δ' οὐκ ἔστι κίνησις διατο μηδεν εἶναι οὐσία των δντων ἐναντίον ' οὐδε δ τωπούς τι ἐνδέχεται γαρ θατέρου μεταβάλλοντος ἀληθευε- σθαι θάτερον μηδεν μεταβάλλον, στε κατὰ συμβεβηκος κίνησις αυτῶν οὐδε ὁ ποιο τος καὶ πάσχοντος,

οὐδε παντὰς κινουμένου και κινο-τος, τι υκ ἔστι κινήσεως κίνησις οὐδε γενέσεως γένεσις, ουδ ολως μεταβολὴ μεταβολῆς. ἐπεὶ δε υτ ουσίας οsτε τοDπρός τι ει το ποιεῖν καὶ το πάσχειν ἡ λείπεται κατὰ το ποιὸν καὶ το ποσὸν καὶ τὰ πο κίνησιν εἶναι μένον ἐν ἐκ τω γάρ ἐστι τούτων ἐναντίωσις ή με οὐ κατὰ

365쪽

το ποιὸν κίνησις ἀλλοίωσις ἔστω τοντο γὰρ πέζευκται κοινὰ δνομα. ή δε κατὰ το ποσόν, το μεν κοινὸν ἀνώνυμον, καθ' κάτερον δ' αὐξησις καὶ φθίσις, η μεν εἰς τὰ τίλειον μέγεθος αὐξησις, η δ' εὐτούτου φθίσις. δε κατὰ τόπον καὶ τὰ κοννὰν καὶ το ιδυον ἀνώνυμος, ἔστω δε φορὰ καλουμένη ὁ κοινύν.

naualet.

336 Phys VIII o. Σκεπτεον γὰρ πότερον ενδέχεταί τινα κίν σιν εἶναι συνεχ η οὐ καὶ εἰ ενδεχεται, τίς αυτη, καὶ τίς πρώτη των κινήσεων δηλον γὰρ ς εῖπερ ναγκαῖον μεν ἀεὶ κίνησιν ειναι, πρώτη δ' ὁ καὶ συνετῆς οτι ὁ πρῶτον κινοον κινεῖ ταυτην την κίνησιν, ἀναγκαῖον μίαν καὶ τὴν αὐτην εἶναι καὶ συνεχῆ καὶ πρῶ- την τριον δ' ουσον κινησεων της τε κατὰ μέγεθος καὶ τῆς κατὰ πάθος καὶ της κατὰ τύπον, ω καλουμεν φοράν, ταυτην ἀναγκαῖον εἶναι πρώτην. δύνατον γὰρ αὐ- ξησιν ειναι ἀλλοιώσεως μὴ προυπαρχουσης - γὰρ αυξανόμενον ἔστι μεν, ὁμοί- ξάνεται. εστι δ' ς ἀνομοίω τροφ γὰρ λεγεται τ εναντίω ὁ ναντίον. προσγίγνεται δε παν γιγνύμενον ὁμοιον ὁμοίω ἀνάγκη ουν ἀλλοίωσιν εἶναι την εις τἀναντία μεταβολήν. αλλὰ μυν εἴγε ἀλλοιουται δει τι εἶναι ὁ ἀλλοιουν καὶ ποιομ

366쪽

349 ἐκ του δυνάμει θερμο τι ἐνεργεία θερμήν δηλον ὁν

ω τι κινουν ου ομοίως ἔχει, αλλ' ὁτε μεν γγύτερον με δε πορρώτερον του ἀλλοιουμένου ἐστίν. ταυτα δ'Ἀνευφορας οὐκ νδέχεται πάρχειν ει ὰρ ανάγκ ἀεὶ κίνη- σι ειναι, νάγκη καὶ φορὰν ἀει εἶναι πρώτην των κιν - σεων, και φορὰς, εἰ στιν Ἀεν πρώτο δ' ὐστέρα τον πρώτην . b. c. s. 'Oτι δε των φορῶν κυκλοφορία πρώτη, δῆλον πασα γαρ φορά, σπερ και πρύτερον

ανάγκη προτέρας ινα ἐκείνας ' ξ κείνων γὰρ συνέστηκεν της δ' ευθείας η κύκλω ' πλη γὰρ και τελειος μαλ- λον ἀπειρον μεν γὰρ οὐκ ἔστιν εDθειαν φέρεσθαι τογὰρ υτως πειρον οὐκ ἔστιν αλλ' οὐδ' εἰ ν ἐκινεῖτ'αν οὐδἐπι οὐ γὰρ γίγνεται τι δύνατον διελθειν δε τηνὰπειρον δύνατον. δ επι τῆς πεπερασμενης εὐθείας ἀνακάμπτουσα μεν συνθετ και δύο κινήσεις μ ἀνακάμπτουσα δε τελη και φθαρτὴ πρότερον δε και φύσει και λύγω και χρόνω ὁ τέλειον μεν του τελοsς τοθφθαρτο δε ὁ φθαρτον. ἔτι προτερα ν ἐνδέχεται ἀχιον εινα τῆς μη ἐνδεχομένης τὴν μεν οὐν κύκλω ἐν- δεχεται χιον ιναι, των δ' ὰλλων ἴτε φορὰν οἴτ' λ-

λην οὐδεμίαν στάσιν γὰρ δει γίγνεσθαι, εἰ δε στάσις, ἴφθαρται κίνησις .

de assius unum tantum memorauius, quo etiam ortum et interitum motu locali posteriores csse demonstratur. rgvinentatur id indoviod animalia tui demum loco mouontur, ulu aduuii 'Int, quin id quod natura priu est pra,veeta demum aetate ass quantur.

367쪽

o Pnys VIII, 8, ubi sintvi demonstratur motum retromidiam non

esse possc continiiuna, quia in io puncto ille reverteretur, in opaullulun consistoloi necesso esset. - IIo inter axiomata Ari-hti telis est, insultuni non esse actu, nys III, 5. 6, quod redii eo quod infinitum intollectuin fugere contende Dat V. n. 317, not. b. Ninilontinus, uti motui infinitiati esse ponat, infinitum eas mi O- clam moti concedit, sed ita, ut revocetur, lateriain a. o. ad id quod non est nisi sucundiani potentiam Phys III, 7. φανερoi

ωστ ανάγκη πασαν εἶναι την πλην φορὰν τhν ἀνdπλτο μίσου την δ' ἐπὶ τ μέσον, την δε περὶ τὼ μί-Gον. επε δε τῶ σωμάτων τὰ μέν ἐστι άπλα τὰ δε σύνθετα ἐκ τούτων λέγω δ' ἄπλα σα κινήσεως αρχὴν ἔχει κατὰ φυσιν οἷον πυρ καὶ γῆν καὶ τὰ τούτων εἴδη καὶ τὰ συγγενη ' τούτοις , ἀνάγκη καὶ τὰς κινήσεις εἶναι τὰς μεν πλας τὰς δε μικτά πως, καὶ τῶν μενάπλῶν πλας μικτὰς δε τῶν συνθέτων, κινεῖσθαι δεκατὰ τὰ πικρατουν ει περ υν ἐστὶν άπλη κίνησις. πλη

368쪽

351 κίνησις καὶ Ἀπλη κίνησις άπλο σώματος καὶ γὰρ αν

συνθέτου κατὰ το ἐπικρατουν ἔσται ἡ ἀναγκαῖον ειναί τι σῶμα πλουν δ πέφυκε φερεσθαι την κύκλω κίνησιν κατὰ την αυτου φύσιν βία μεν γαρ ἐνδέχεται τὴν δε- λου και τερου κατὰ φυσιν δε αδύνατον, εἴπερ μία ἐκάστου κίνησις ή κατὰ φύσιν των πλῶν. - - αλλὰ μην καὶ πρώτην γε ἀναγκαιον εἶναι την τοι το φο- ων τ γα τέλειον πρότερον τη φύσει του ἀτελους, ὁ δε κύκλος - τελείων. ἔκ τε δὴ τούτων φανερὰν οτι πεφυκε τις οὐσία σώματος ἀλλη παρὰ τὰς ἐνταυθα συστάσεις θειοτἐρα καὶ προτερα τούτων πάντων. b. 3. μοίως δ' εὐλογον πολαβεῖν περὶ αὐτου του κύκλω φερομενου σώματος και τι γενητον καὶ,φθαρτον καὶ ἀναυρες καὶ ἀναλλοίωτον, διὰ το γίγνεσθαι μενειαν το γιγνύμενον ξ ἐναντίου τε καὶ ποκειμενου τινύς, καὶ φθείρεσθαι σαύτως ποκειμενου τε τινος καὶ - εναντίου καὶ εἰς ἐναντίον, καθάπερ εν τοι πρώτοις εἴρηται λόγοις ' τῶν δ' εναντίων καὶ αἱ φορα εναντίαι.

εἰ δὴ τούτω μηδεν ἐναντίον ἐνδεχεται ιναι διὰ το καὶ τη φοο τὴ κέκλ μ εινα ει τιν' ἐναντίαν κίνησιν ,δρθῶς ἔοικεν ῆ φύσις το μελλον ἔσεσθαι γενητον καὶ ὰφθαρτον ἐξελεσθαι ἐκ τῶν ναντίων Ἐν τοις ναντίοις γαρ η γενεσις καὶ η φθορά. αλλὰ μὴν καὶ τ αὐξανύμενον ἄπαν αὐξάνεται καὶ το φθῖνον φθίνει π συγγενους προσιόντος καὶ ἀναλυομενου εἰς τh υλην τούτων οὐκ ἔστιν ἐξ ου γεγονεν εἰ ν εστὶ καὶ ἀναύξητον καὶ ἀφθαρτον, τῆς αυτης διανοίας ἐστὶν υπολαβειν και ἀναλλοίωτον εἶναι ἔστι με γαρ ἀλλοίωσις κίνησις κατατ ποιόν, του δε ποιο αἱ μεν ξεις καὶ διαθέσεις υκ ἄνευ τῶν κατὰ πάθη γίγνονται μεταβολῶν, οἷολυγίεια και νέως κατὰ δε πάθος σα μεταβάλλει τῶ φυσικῶ /σωμάτων Ἀχονθ' ὁρῶμεν πάντα καὶ αὐξησιν καὶ φθίσιν οIo τὰ τε τῶν ζώων σώματα καὶ τὰ μόρια αυτῶν καὶ τὰ τῶν φυτῶν μοίως δε καὶ τὰ τῶν στοιχείων ἄστ'

369쪽

352 εἴπερ το κύκλω σωμα μὴ αὐξησιν ἔχειν ἐνδέχεται μήτε

φθίσιν. εὐλογον και ἀναλλοίωτον εἶναι. - Συμβαίνειδε τουτ και δια της αἰσθήσεως ἱκανῶς ώς γε προς ἀνθρωπίνθν εἰπεῖν πίστιν εὐαπαντι γαρ τ πα9εληλυ-

θέτι χρόνω κατὰ την παραδεδομένην ἀλλήλοις μνημην

ουθεν φαίνεται μεταβεβλχμὰς ουτ καν λον τον σχατον οὐρανον οὐτε κατα μύριον -- των οἰκείω οὐθέν εοικε δε και τοὐνομα παρα - αρχαίων διαδεδύσθαι μεχρι και τοννον χρόνου τοOτον τον τρόπον υπο-

λαμβανύντων ονπερ και μεις λέγομεν ου γαρ παξ οὐδε δις αλ λ' ἀπειράκις δε νομίζειν τὰς αυτὰς ἀφικνεῖσθαι δόξας ει ημας ' διέπερ ῶς τέρου τινος δντος -οπρώτου σώματος παρὰ γῆν και πυρ και ἐς και δω0 αἰθέρα προσωνύμαύαν τι ἀνωτάτω τόπον ἀπ τουθεῖν ἀει δν ἴδιον χρόνον θεμενοι την επωνυμίαν

a P svnε1 roi rot sunt reliqua clementa Mimani Hrouna cum his momorari In clementoriina ut corpora sinaplicia , uia vox ala dicitur sensu ad Aristotelo alieniore. Sed simplex hoo loco appellatur ii H naturae animatae oppositum est. - b Hio iuterra. - Cf. n. 336. - De Coelo I 4 rectum totum Ireulari non oppositum Ase deauonstiatur. Notandunt, quod late animadvertere negligit, coeliarii mutationes si Dire non posse, quia hoc etera omnia moventur. - Εaden sententia legitur Met. A, B; Meteorol. I, 3, uni caden re r. γαρ ε σῶμα δενυμα θεῖόν re rην συοιν ἐοίκασιν υπολαβεῖν, καὶ διώριoaν νομάζειν ἐπέρα

canda est ad doctrinan de motu senapitonio Qua cum statueretur divinum contincri cocto, evaeuatur ut coelum esset animans. De Coelo II, 2. ὁ δ' οὐρανος μψυχος καὶ χει κινήσεως ρχήν. f aetnere Aristotelis, summo coeli atquo sideritin omnisque a Ioris naturam animantis elemento, quod insoriores appellabant roπέμπrον γένος ω orOιχείων. s. Cic. Acad. post I, 7, 26 Ῥι--

p. 30 sq.

370쪽

θειον - δια τοOτο ἔχει τι ἐγκύκλιον σῶμα, ο φύσει κινει- ται κύκλω αεί. δια τί οὐ οὐχ ὁλον, σῶμα του Γρα-νο τοιοῖτον; τι νάγκη μένειν τι του σώματος του φε- ρομενου κύκλω τι επὶ το μεσου, τοsτου δ' οὐθεν οἷόν

τε μένειν μύριον οὐθ' ὁλως -τ επὶ το μέσου καὶ γαραν κατὰ φύσιν κίνησις ὴν αὐτο επὶ το μεσον φυσειδε κύκλω κινεῖται οὐ γαρ αν ὴν χιος κίνησις οὐ- θεν γα παρὰ φύσιν χιον. στερον δε- παρὰ φύσιντο κατὰ φύσιν και ἔκστασίς τίς ἐστιν ἐν τη γενέσει τοπαρὰ φύσιν το κατὰ φύσιν ανάγκη τοίνυν γῆν εἶναι τοὐτ γὰρ ρεμεῖ επὶ το μεσου. - μεν οὐν υποκεέσθω τOOτο, στερον ἡ λεχθήσεται περ αὐτο ἀλλὰ μhν εἰ ην ἀνάγκη και πορ εἶναι- των γὰρ ἐναντίων εἰ θάτερον φύσει, ἀνάγκη και θάτερον εἶναι φύσει, ἐάν περ εναντίον καὶ ιναί τινα αὐτο φύοιw η γὰρ αὐτὴ ει των ναντίων κα της στερήσεως πρότερον κατάφασις, λέγω δ' οἱον τι θερμον το ψυχροθ. δ' ηρεμίακα το βαρ λεγονται κατὰ στέρησιν κουφότητος και κινήσεως. ἀλλὰ μθ εἴπερ ἔστι-s και η ἀνάγκη και τὰ

μεταξb αὐτῶν εἶναι σῶματα εναντίωσιν γὰρ χει κα-στον των στοιχείων προς καστον. ποκείσθω δε και τοὐτο νυν, στερον δε πειρατεον δειξαι ' τούτων δ' παρ-

χύντων φανερὼν τι ἀνάγκη γενεσιν ειναι διὰ το μηδενοIέν τ' αὐτῶ εἶναι ἴδιον πάσχει γὰρ και ποιεῖ τἀναντία π' ἀλλήλων καὶ φθαρτικὰ ἀλλήλων ἐστίν. ἔτι δ' ουκεὐλογον εἶναί τι κινητον ἴδιον ου μ ενδεχεται εἶναι κατὰ φύσιν τὴν κίνησιν χιοπι τούτων δ' ἐστὶ κίνησις β. τι με τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναι γενεσιν, εὐτούτων

δῆλον εἰ δε γενεσιν , ἀναγκαῖον καὶ δελην εἶναι φοράν ῆ μίαν η πλείους κατὰ γὰρ την του λου σαύτως ἀναγκαῖον ἔχειν τὰ στοιχεῖα των σωμάτων προς-λληλα. 23