Historia philosophiae Graecae et Romanae

471쪽

eas rimiges atque smictus mios terra gignat antinantuini

causa, animante alitem hominum. Ipge alitem ionio ortiis Est ad nium uni contemplandiim et nutandiIIII,

niillo modo periectius, sed est quaedam particula persecti h. Seneca p. II3, 13. Inter cetera propter Praemirabile vivini artificis ingeniunt est hoc quoque existimo, io in tanta copia remini linviam in idem incidit etiam via similia videntur iiii contuleris inversa lint. Tot iacit generi solior ni, nullum non sua Proprietate signatiini, tot animalia, nulli silmilitudo cum altero convenit, itiove alimi id interest. Exegit a ue ut viae alia erant et dissimilia essent et in paria '.

a Malum in nuncio talin quadam nocessitato inesse Et una cum uiiuulo exstiusso arbitrabantur, ut in suo bona non in a pintuissent, si non faminini ri talia, ut ait Mysippus apud GULN. A. VI, 1 qui pergit sic Nam emet bona malas contrari sint, utrisu nec amet ea opposura inter aes et u i mutuo adverso P ε- ροι fulta nisu consistere maum adeo contrarium eri in conflario

472쪽

dναιρεθένrωνοῶν κακῶν λω καὶ πανrάπασιν ναιρεῖο ι λέγουσιν, s. ib. 17. morin coterisquo malis naturalilnis ut provi-dcutiani vias excusarent, talia inter multa aptissima ct utilissimaci tanqi iam excidisse dicebant κατὰ παρακολουθησιν 11. o. per aestiri Paciadam Necessarias, intem et Gelli I. o. CL Plut Stolo Rep. 37.

1 Στωλοί φασιν ἀποκαθισταμενους τοb πλήν ας εἰς τ αὐτ σημεῖον κατά τε μηκος και πλάτος ἔνθα τὴν αὐχὴν καοτος ν. τε το πρῶτον ὁ κόσμος συνέστη αεν παῖς ρύνων περιόδοις εκπύρωσιν καὶ φθοραν των δντων ἀπεργάζεσθαι και πάλιν Γυπαρχης εἰς, αμοτον κύσμον ἀποκαθιστασθαι, καὶ των ἀστέρων ὁμοίως πῆλιν φερομενων καστον ἐν προτερα περιύδω γενύμενον παραλλάκτως ἀποτελεῖσθαι ἔσωθαι γαρ πάλιν Σωκράτη και Πλάτωνα και εκαστον των ἀνθρώπων - τοις αὐτοῖς και φίλοις και πολίταις και τα ίτα πείσε-oθαι καὶ τοι αὐτοῖς συντευξεσθαι και τα αίτα μεταχει-οιεῖσθαι, και πασαν πύλιν και κώμην και γρῖν μοίως αποκαθίστασθαι - γίγνεσθαι δε h ἀποκατάστασιν,

παντὼς οὐχ ἁπαξ, ἀλλα πολλάκις, stuον ὁ εἰς απειρον

και τελευτήτως, αὐτα ἀποκαθίστασθαι.

a Cum sidera ad deni o longitudinis et latitudinis signiun, in 1 prinatius erant, reversa sunt, magnus aerii Stoici diccbant annus efficitur Stob. cl. I, p. 264, ubi et de ambitu huius anni traditur x Diogene Stoico. - CL Chrysipp. p. iactant. Div. Inst. VII, 23 Arius Di Iunius ap. Eusoli Pr Ev. XV, 18.1 3. Mundunt codcin protinus circulo atque anil uti sere atque revolvi prop-tor 1 credibilo sis videbatur, imo univcrsum ci sectum csso atquo occinum somper principio persuoto memor existimabant.

473쪽

411 Diog. L. VII, 136. Ἐστι δε σαοιχεῖον ἐξ- πρώτου γίγνεται τὰ γιγνόμενα καὶ εἰς δ ἔσχατον ναλύεται I37. α δ τέτταρα στοιχεῖα εἶναι ὁμο τὴν ποιον οὐσίαν τὴν λην ' εἶναι δε το μεν πο το θερμήν τι δ' υδωρ λυγρόν, τόν τ' ἐρα- ψυχρὰν καὶ την γην τοξηρόν. ἀνωτάτω μεν ουν εἶναι το πυρ δ δ αἰ-θἐρα καλεῖσθαι ἐν φ πρώτην τὴν τῶν πλανῶν σφαῖραν γεννασθαι, εἶτα την - πλανωμένων μεθ' ην ὀναερα, εἶτα τὰ δωρ, ποστάθμη ν δ πάντων τὴν γῆν, μέσην πάντων ὁσαν '. 42. γίγνεσθαι δε τον κόσμον, Θαν ἐκ πυρὰ οὐσία τραπη δι' ἐρος εἰς γρόν, εἶτατὀ, υμερες αὐτο συστὰν ἀποτελε- γη, τὸ δε λεπτομερες ἐξαερωθη καὶ τοὐτ' ἐπὶ πλεον λεπτυνθὲν πυράπο- γεννήσy εἶτα κατὰ μιξιν ἐκ τούτων φυτὰ τε καὶ ζῶα καὶ τ ὰλλα γένη.

a Chrysippus oroιχεῖον triinus sigasificationibus dici praecipiebat, prima qua ignis esset κα εξοχὴν στοιχεῖον, δια ὁ ἐξ avroh

την ἐκπυρωσιν φθείρεσε αι. - Sensus: iuatuor lenientis continetii omnis Ia erat anto naiandum existentem materia omni qua

412 lut de omni Noiit. 49. ἁ γε μην τέσσαρα σώματα, γῆν καὶ δωρ, ἀέρα τε καὶ πυρ, πρῶτα στοιχεῖα προσαγορεύοντες οὐκ οἶδα - τα μεν απλ καὶ καθαρα τὰ

474쪽

σύνθετα καὶ μεμιγμενα ποιουσι γῆν με γαρ σασι καὶ ἴδωρ οἴτε αὐτα συνεχειν οντ ετερα πνευματικος δε μετοχῆ και πυρώδους δυνάμεως θ ενότητα διαφυλάττειν Ἀερα δε καὶ πυρ αυτῶν, εἶναι ὁ εὐτονίαν εκτατικα καὶ τοι δυσὶν κείνοις εγκεκραμένα τένον παρέχειν καὶ τ μόνιμον καὶ οὐσιῶδες.

I unaquo dum aqua et terra miscetur, Hagula corpora ita oriuntur, ut ignis calore intrinsecus temperentur Rue animentur, aeris vero fluxionibus quibusdam foranemur atque cohibeantiar, V. Cie. N. D. II, 9. 10, ulsi Stoica sectae palmitus ignis cal en portannon mundum onania lenienta, onania coryot a disrusviri esse, onandatas vita in atque antia an inipertiro explicat, et do aere Plut de Stoic Rep. 43.

στικὰ μεν ερα καὶ πυρ, παθητικὰ δὲ γῆν καὶ δωρ. Denio'o infinitam corporem varietatem et varias eiusdem rei qualitates ii sitsi cxplicarent, corpora per se invicem penetrare et mixtionon osse, qua omnia cum Oninibus miscerentur, docebant , . n. 404, not. et

μάτων ταχεν π ψιλῆς ξεως συνέχεται τα δε πωφυσεως τα δε π ψυχῆς καὶ ξεως μεν ως λίθοι καὶ ξύλα φύσεως δε καθάπερ τα φυτα, ψυχῆς δε- ζῶα.

475쪽

Κλεάνθης) οὐδεν σώματον συμπάσχει σώματι οfδεασωμάτω σῶμα, ἀλλα σῶμα σωματι συμπάσχει δε ψυχὴ τω σώματι νοσο τι και τεμνομέν καὶ το σῶμτῆ ψυχὴ αἰσχυνομενης γουν ἐρυθρον γίγνεται καὶ φοβουμενης Φρύν. p. 34. ρύσιππος δε φησιν τι ὁ θενατος εστι χωρισμος ψυχῆς ἀπ σώματος ουδὲν εἀσώματον π σώματος χωρίζεται οὐδε γαρ ἐφάπτεται σώματος ἀσώματον ή δε ψυχὴ καὶ φάπτεται καὶ χωρίζεται του σώματος σῶμα ἀρα ψυχή.

Animam corpoream esse inde quoque meiebant, quod omnia qua efficerent aliquid aut qua emerentur comus halacre loe bant, V. supra n. 402.

415 Diog. I. VII, 56. αυτην δε se. hν ψυχροὶ εἶναιτο συμφυες μῖν νεθμα ' δῶ καὶ σῶμα εἶναι καιμετα θάνατον επιμένειν φθαρτην δ' εἶναι, την δε των ὁλων φθαρτον, ης μερη εἶναι τα εν τοῖς ζώοις. 57. Κλεάνθης μεν οὐ πάσας sc ψυχας ἐπιδιαμενειν μεχρι της εκπυρῶUεως, ρυσιππος δε τα των σοφῶν μόνον'.

476쪽

8apientuiti animas inustiores esse et astae ad conflagrationem mundi durium puta iniit, ceteri ininecimores maam quae tot vicissitudine sustinerent, luti l. h. IV, 7. Alii ex sapientum Minnis heroas atm1 daomon existere statuebant, Diog. I. VII, 151 φασὶ δ' εἶναι καί τινας δαίμονας ἀνθρώπων συμπάθειαν χονras, aO-πια τῶνἈνθρωπείων πραγμάrων καὶ ρωαλ-ὰς πολεχειμμένας4ῶν σπουδαίων ψυχάς.

φασὶ συνιστάναι se. την ψυχηνι πέντε μεν τῶν αἰσυητικων, ὁρατικοθ. ἀκουστικοῖ, σφρητικοθ, γευστικοθ άπτικοO, κτου δε φωνπικοῖ, βδύμου σπερματικοs,dγδόου αὐτου του γεμονικου ἀφ' υ ταυτα πάντα ἐπιτέταται, ' δια τῶν οἰκείων πάνων προσφερῶς ταῖς οὐ πολύποδος πλεκτάναις . Sext. mp. adv. Math. IX, 02.

γιγνεσθαι δοκεῖ ἀπο γεμονικο καὶ πασαι αἱ ἐπὶ ταμέρη του ὁλου ἐξαποστελλύμεναι δυνάμεις λαπύ τινος πηγος - γεμονικο ἐξαποστέλλονται ειστε πὰσαν δυναμιν την περὶ το μερος ουσαν καὶ περὶ ὁ ὁλον εἶναι διωτδέπωτο θ ἐν αὐτμήγεμονικο διαδίδοσθαι Diog. L. VII, 59. γεμονικον δ' εἶναι- κυριώτατον της πης, ἐν αἱ φαντασίὰ καὶ ι ὁρμα γίγνονται καὶ 3θεν ὁ λύγος ἀναπέμπτεται- οπερ εἶναι ἐν καρδία .

. not. a.

477쪽

ὀργάνων. αυτ δε ο γεμονικὼν σπερ εὐκόσμω arοικε εν ῆ μεrέρα σφαιροειδεῖ κεφαλ . f. supra n. 404. not. - Propterea negat alit distingitendum esse inter rationalem et irrationalena aditem aniniae; γεμονικbi enim rationalis anima esse thor, quem vocari tra hi n/a et o io oraκον. Dire L. VII, 1b7. Galen de

eessuatein inipi ovaret et nilii vellet sine praepositis cau- SIS evenire, calisa mina geItera distingitit, hi et necessitatem esstigiat et retineat saltim Caiisa mina enim, in- iiiiii aliae sunt periectae et principales, aliae assilivantes e proximae quam ob rem iiiii mei nati omnia fato fieri cati sis antecedenuuiis , non no intelligi voluiniis, eatisi persecus et principali Mis, sed ausis adiiivantibiis antecedenti Diis Et proxinais. - liae si ipsae non sint in nostra potestate, non emutiir lit ne appetitiis militem sit in nostra potestate. - iiod enim meantiirassensiones fieri caligis antepositis id tale sit saeue a Ne explicari putat. Nam rammiana Ssensio non possit fieri nisi commota viso, lanaen, qutin visum proxi-rnana caiisam ita Deat, non principalenari Italic Ita Dei rationem iit Iivsippiis illi, itan dii illini dixi natis , nonii illa vitilena fieri possit lilia i extritiseciis excitata necesse est enim assensionen viso conina overi), sed revertuli ad ea lindriina et ad ii ruinena silum, liae inoveri incipere nisi pilis non possitnt rati alitem iiiiiiii

478쪽

aeeidit, suapte natiira, ito stiperest, et cylindriini volvi et versari iiirbinem pittat h.

a Do assensiorie ovγκarάθεσιo ct Viso mayraosa V. supran. 398 cf. Plut Stoic Rop. 47. Assensio non sic visunt cum-Hir, quasi natiarali necessitate connexa sint, sed ciuic illa ala uniuscuitis quo antino atque inguiaio, iii Diis et volitiatas et ipsae actiones teraninantur. - , CL Genius . . VI, 2 H. Simit,licliut so Chrysippus , lapidem istin uni si per patia terrae prona atque Um t iaci , ciua quident ei et initiun Fraccipi--nsiae fueris, moritanaer ille praeceps NM ur, non ita tu id iani fama sed ioniciet ita sese nio a tua et Ommae ollauitas habet: M ordo et ratio et necessitas fati genera ipsa et priaicipia cauaaman

Inferi deinde verba haee, si suae diri conmissilia: διυ καὶ ποrῶν Πυθαγορείων εἴργαι'γreson ' ανθρώπους αν ψεr πήμα ἔχονrας, ά πῶν βλαβῶν κάστοις παρ' αὐτοῖς γιγνομένων καὶ καθ' ὁρμὴν avrῶν δμαρrανόrrων ε καὶ 1axrομένων καὶ κar rhi avrῶν διώ- νοιαν καὶ θέσιν. Hinc pato Di de turbino quem ilicit Cicero Sodilinerunt Cicero et Gollius eo vio ille Chrysippuli dicit distinxisse inter necessitatem o satum et illam reiecisse, contra Ru hoc distinctione ista non commemorata Chrysippus uaditur maxime id egisse, ut liuertatem Voluntatis domonstraret non tolli, etiamsi statueretur necessitas sati. c. Trentalonuuin Hist Leur. II, p. 162 sqq.

Diog. L. VII, 14 . Θεδν δ' εἶναι ζωον θάναπον, 18

λογικόν, τέλειον η νοερον εν ευδαιμονία κακου παντὸς ἀνεπίδεκτον προνοπικὼν κύσμου τε κα των ἐν κύνω 'μη εἶναι μεντοι ἀνθρωπόμορφον εἶναι δε τον με δη μιουργὰν των λων και σπε πατερα πάντων κοινῶς τε και τὰ μέρος αὐτου το διηκον δια πάντων δ πολλαῖς προσηγορίαις προσονομαζεσθαι κατὰ τὰς δυνάμεις Βίαμεν γάρ φασι δι ν τὰ πάντα, Ζῆνα δε καλοοσι παρ' ο ν το ζην αἴτιύς ἐστι Τ δια του ζῆν κεχώρηκεν Ἀνησαν δε κατὰ την εἰς αἰθέρα διάτασιν του Θεμονι- κο αὐτοθ. πιραν δε κατὰ την εἰς ερα , κάὶ πιφαιστον κατὰ τὴν εἰς- τεχνικον πυρ, αι Ποσειδῶνα κατὰ την

εἰς τι γρύν, και ημητρα κατὰ τὴν εἰς γῆν Ἀμοίως δε

479쪽

καὶ τα ἄλλας προσηγορίας ἐχύμενοι τινος οἰκειέν ἀπέδοσαν . 149. Kαθ' εἱμαρμένην δέ φασι τα πάντα γίγνεσθαι ρύσιππος ἐν τοι περὶ Φαρμένης - καὶ Ζήνων - ἔστι δ' ειμαρμέν' αἰτία τῶν οντων εἰρομένη 'λύγος καθ' ον ὁ κόσμος διεξάγεται. καὶ μὴν καὶ μαντι

κην φεστάναι πασάν φασιν εἰ καὶ πρίνοιαν εἶναιh.

a Ct supra n. 404 407. Exempla narem interpretationum, in uiuus summo Ianoraverant Zeno et Cleantne et in ceterisCnrysippus, praeter ea quae apud Diogeneni l. o. Ieguntiu exstant

fere sita defenderent, otio et Zeno in se eommentaria ovari in naptaedam par, et et ea Cleantne poetido liberiora fecisset, reeritainem imo vir ingento mino us sui Mam a divinatione duo /ἰ dris explicavit ensentiam, uno praeterea de ora lis, uno de 3omniis quem Mibam ena uisun librion BMylonius Mosenes edidit eius auditor, duo Antipater, quivi e re ter Posidonius.

Non sperne Dant Stoici populares diis opiniones, sed pri

sciscedantur a iis cum deos esse demonstranant magnum enim cur deos emo corinteremur argumentum in eo cerat Iod omnium gentium nomininus esse viderentur, L i . . D. II, 4. D M

eat et in animo, ast nam iptum eas deos. Qua a mn varium est, esse nemo negat Maximum in cur deos esse statuerent argu- nentui erat omnia naturao, qualem illi esse docedant, o mundi

ratio a te compositio quam omnis omni aeologia erat plσsteae nil nisi physica tanquam apex et consummatio v. Plut de Stoici Rep. 9, qui locus citatur supra n. 396, not. Ita deum universum et suminum, Paem Iovem appellabant, ilia aliud esso volebant quam ipsum mundum, o mundi substantiam, vel liuidi causam pmereatricem et providentiam, v. 404 407 not. a Diog. L. VII, 148. οὐσίαν δὲ θεο Ζήνων με φησι τον λον κδομον καὶ4ὸν Ουοανόν, ομοίως δε καὶ ροσιππος ἐνδε πρώτω περὶ θεῶν καὶ Ποσειδώνιος ἐν πρωr περὶ θεῶν ubi quod coelum praetori undiin universum nominatur lio eo roserendum quod omnem divinam naturam et intelligentiam cum maximo in coelo et siderious conspici arbitrahantur, cf. Cic. N. D. I, 14 do Zenone et Cleantne,,r schori. o. p. 38 sq. et supra n. 404 not. Deniquo in singulis etiam deorum nomininus ac sauulis interpretandis ita maxime versanantur, ut phy

480쪽

M. Cio. N. D. II, 24. o viae in univomuni inus recto displuantur ab Acadoinia patrono in III, 24 Mas in molestiam mare it et minime neerasariam primu Zeno, post Cleanthes, deinde Chrsalapua,

nanenticia in fabulamιm reddere rari mn, voca lamini metr P - inrita appetriti rint araacia e Mare. Quod suum facitis illud prinfecto eonfiniani, longe Meris e rem hαoere alme hominum opinioris eos etiam oti pellentur rerum narura rase, non Murcia deomnia Quani tuam alii volu Persaeus Citiensis, una cos dicerent esse nabitos deos, a milibus mamia utilua ad vita murum saetinuemla et a pris res utiles et statutare dedimem eas vocabrilia nuncupiam, in sabulis in hane maxuno sensui enotandi Versabantur, v. Cic. N. I, 15 Π, 24. Similiter Ch sippus etiam nominea in deos Inlitari do uerat, V. naodr. I. o. - ἀνθρώπους εἰ θεους φησι μεμβαλεῖν, . . ut Videin sapientes cl. n. 41b, not. b. o. Et nio a.

Stob. et II, p. 32. ὁ δὲ τελος ὁ με Ζήνων 19ουτως ἀπέδωκε, τι ὁμολογουμένως ζῆν τουτο δ' ἐστὶ καθ' ενα λόγον καὶ συμφωνον ζῆν, ς των μαχομενων ζφων κακοδαιμονούντων ' οἷ δε μετὰ τοΘον προσδιαρθρουντες ουτως ἐξέφερον, ὁμολογουμένως τῆ φύσει ζῆν υπολαβόντες ἔλαττον εἶναι κατηγύρημα το πωτου Ζήνωνος ζθἐν Κλεάνθης γαρ πρωτος διαδεξάμενος αὐ- του τυ αῖρεσιν προσέδρο τηουσε καὶ ουτως ἀπέδωκε τέλος ἐστὶ το ὁμολογουμἐνως τὴ φύσει ζῆν. περ ὁ μύσιππος σαφέστερον βουλύμενος ποιησαι ἐξηνεγκε τον τρύπον τομον, ζῆν κα ἐμπειρίαν - φsσει συμβαινόντων

nadant Summum Donum, unam consonsionem totius Vita eas dio