Deliciae eruditorum seu Veterum anekdotōn opusculorum collectanea Io. Lamius collegit, illustravit, edidit Michaelis Glycae Epistolarum pars prima. 1

151쪽

gitur,laominem a rite. quam de vetito ligno vesceretur , a morte

libertim fuisse ; non

enim . κ εξεβλήδη, ἴνα μη εωλος η χαρις ει ιγεδη , v κρω σηριασὰη δη . ου γαρ δικαιον ἀν et ob 11τ δε ροτα γόα --φανώγ. νει , αλλὼ τω φοβετων Θουρίων σωφρονισθηνM . Neque enim omni imperio est eiectus, irrita planes cassa esset gratia , sed truncata . Neque enim aestuum erat eum, quι -ctus esset , etiam eoronari, sed metu ferar m castigari . Sic Gbeas noster Part. I. Annalium . Α'λλα υὰ παραβαντα την εντολην, - κάππραφη τελεον, αλλα της α θανασιαε απετε--ε, δανατω δε καταδικα σας, επἱ τηε αυτῆς αρχῆς α φῆκεν ἀνα . διά γὼρ τού προσοντος αύτω λίγου κω τήμερον παλιν κρατει. ει γαρ- θηροα α'γρισυsόρνς αύδαδάν χρωμένους ετιν ἄτε γε ο ρμωνταε α - νειδὼς κατ' αὐτῶ , μι; Θαύμαζε ' ἔτι τοὐσo κα-σκ δειαν παντωs οἰκονομιαν,ους ἐντεύθεν τῆς αμαρτιαε επιμεμνησ)M γω ακοντας, δἰ δεδοικίναι ην τρε μειν υποχῶρια καταδικασΘημεν . Ωurn etiam mand eum ipsius transgressum non omnino aversatus , immortalitate spoliatum , ω ad mortem condemna sum , prope in eodem imperio reliquit . Nam homo ratιonem , praeditio es , etiam hodie euncta in potesate sua retinet . Quamφιam enim ferasvreses nonnumquam pro lai tu suo videmus in ii minem inruere : id tantopere mirari non debemω , quando consilio divino accidit, ut boe modo HI invitide peceato admoneamur , cuius caussa nobar hoc contigit supplicis, ut subiectos imperio nostro metuamur. Haec eadem docet Io. Grais ornus Hom. IX. in Genes Egre-

152쪽

E Is ToLA II. II sa αν ἐν τάξει τιμωριας, enim pro supplicio,

3 δεκάτη φησιν ομιλέφ, docet , mortem eia επήγαγεν αυτω μετα post esum inflixisset.. την βρωσιν τον Θανα- Uerrum hoc loco ad . τον. ἀλλ' ενταυΘα vertendus est animus.

ii Egregie Milrosius Lib. VI. in Heraemeron . Videbatur nihil EIephantis creatura habere robustius , nihil tarm terribile vel prorer m e nilνιι tam ferasan , quam Le .ii uer, veι Tigrades sunt e 9 baee fremiunt homini, o is naturam suam humana insit utione deponunt: oblivi- fcuntur , quod nata funt : indi unt, quod iubantur . Quid M multa' Docentur ut parvuli , ferviunt ut infirmi , veris. 3 berantur ut timidi, eorriguntur ut subditi : in morery transeunt noseros , quouram motus proprios per ide

s. . runt .

153쪽

11 6 MicΗΑΕLis GLYCAE σχηματι παρ' αὐτούτας ἐπονυμίας ἐδέχον

ἡ νην γενησομένην

vonina specie illi re

praesentata , adpellationes eo susceperiant. Sic igitiir per intelligentem animam immortalitate eum honoravit . Quamquam enim, &suturam non multo

Post

I Non tantum quoad animam horno fuit inin ortalis, verrum ipsa etiam anima , ante primi hominis peccatum , erat corporis tinniortalitatis effectrix, ut docet Thomas I. I. Quaest. XCvII. Art. I. Scribitent In : Non enim eorpio eius strat indissoli bile per aliquem immortalitatis vigorem: sed inerat animadvis quaedam supernaturaliter di Dinitio data , per quam poterat corpus ab omni corruptrane prseservare ,σιandiu ipsa Deo si Aiecta 1 ansisset . Quod docet etia ira ara. III. At si vitae arbor nn morialitatem Corpori conserebat, qtiadam inspiratione salubritatis Occulta, ut Augustinus ait , num 4lle aniniae. VigoreX fructus gustii producetrauir , ita iit ligni illius comestio signum esset coelestis virtutis anime a Deo adilaetae ut eorpori perpetuitatem impertiret Certe Bonaventura in II. Sentent. Dis. XVII. ita scribit :Ergo sicut facramenta nosera non creaut grauiam , sed divina vistus ipsis adsimus , in eorum Iegitima perceptione , gratiam infundit; sic fructus eius arboris non dabat immortalitatem , sed divina virtus, qutun fraι-ctus ille consedebatuν , immortalitate1n homini largiebatur . Sed de his alii viderint, & consulendum stiperiuS p S. I Os.

154쪽

is s

ραμιγνυειν αυτους ο λως οὐκ ε πρεπεν ' ωγε του

I. A II. let post prae varicati o- ne in ipsius praenosset , tamen ex sola

praescientia eum is damnare nolens, si1-am voluntatem in eo,

ut Deo dignum fit, explevit , & anima ipsum, ut iam dictum est , impertivit per

Diana in perpetiiviri inan mortalis esset. Si erino immortalita te hominem cohone flavac , manifesto in ei rore versentur, qui cun DIe mortalitatem illius Tinmortalitati admiscent. Non parii in enim hinc hono

rem homini a Deo in principio collatum obscurant, & imminuunt. Unde & moi

talitatem cum in1- mortali confunde re prorsus non de

cebat: siquidem Ioannem Crisiostonimiupta iis dicentem aucti

155쪽

νατος . Θανάτω κατεδικασεν αυτὸν veriant : Sic t aurea statua , modo de coninflatorio educta, et cla-

ptione Iiberum erat . Quare & mortalitatem inim immortaIi coniungere fas non erat: qiramloquidem Aurea Ilingua eXemplo hoc potissimum ii sa est. Declarat quippe hinc corpus eius morte , ct corruptione, fuisse maius: ut prodeuntem modo statuam , & cla fulgentem, omni labe vacare necessario confitendum , & credenditin est. Incor-miptitatis igitur , di

immortalis inprandipio homo ; quem is etsi postea morae damnavit, tamen non diu sine consolatione

reliquit. Atuli quid de hoe scribit ma

156쪽

παρακοην, κολύων δεο μως την της απειλης

rem Drais flatim spem

immortalitatis humano

genera practet , o Enoeb iij de medio rapit,

Iitatis sumpere docet.

Haec etiam discipuli Christi confirmantes aiunt , incorrupti nerei, & diu trurnitate

vitae nostrae exem

plis Enoch, & Eliae, evidenter stabiliri.

Per translationem mnim ipsoriini spemi m mortali tat is , Inor tali huic naturae mi. rabiliter adirrisclum

ingeneravit. Et idciro

157쪽

κάτω τον Θανατον. . ταυ τα δε μονον ἀλλα

GLYCAE eo magnus Albanasius dixit, Eliam rapi,& velut in coelum subvehi, inorae in ininfra relinquentem iaDamascenus Praeterea Ioannes sic eum adfatur : Curriu in sublime te tollens igne

culorum tibi dedit , Elia Thesbita, Incor ruptum te faciens, Arnon videas mortem donec praedicaveris omnium . conssenninatio nem. Et hi quidem sic . Ioannes a Cm

illud os aurcium, hanc incoi ruptionem pri inuin illum hominem lis iniisse , iuustrius docet , Cuius verba recitabo . Pla- Euit Enoch, ct trans

fertur : Vide Domini

bonitatem. sumn enim inυens et virum virtu tis vicia praestantem, non cum pravavit digniis

158쪽

σατο προ τῆς παρα-

Pertem esse, iit liqui

do . et Haec eadem docet et lain ο πάνυ augusinus Lib. I. De Peccatorum veteritis, o renasione Cap. III. adfirmans Enochum, & Eliam, non aliter Mi huc Vi-VOS permanere, qtram primus homo , & eius posterri, si minus ille peccasset, imau,riales suturi errant. Sι enim Deus, inquit, Israelitarum vestimentis, o caleeamentis praestitit quod per tot annos non sunt obtrita; quid mirum si obedienti homini ejsdem potentia praestaretur , ut animale ac mortale habens eo us , haberet in eo quemdam nation , quo sine defectu esset annorum , tempore quo Deus vellet , a mortalitate ad immortalitatem sine media morte venturio ' Sic t enim haee ipsa caro , quam nune habemtu , non ideo non es vulnerabilis , quia non es necesse ut vulneretur : Milla non ideo non fuit mortalis , quia non erat Ne esese ut moreretur . Talem puto habitudinem adhuc in corpore animali , atque mortali , etiam illis, a 'i sine morte hinc.tranrlati sunt , fuisse concessam. Neque enim Enoes , ω Elias, per tam lavam aetatem sene Mute marcuerunt , nec tamen eor oedo iam in illam spiritalem qualitatem corporis commutaros, qmplis ira

159쪽

λως ἀπόγνωμεν , ως hinc significans si

σίαν ἐκώνην ἀπολει- nostram terminos 4-όμενοι, μετατίΘηcri immortalitatis illius τον Ε'νωχ,άφ Θαpσιας expectare , qua Perτε αυτὰν άξιοῖ, transgressionem A- ουτω ζην εἰς πιωνας damus excissit. modπαρασκευάζει , διδα- si haec ita sunt, quid

rin Enochi , & Eliae , translationem suturae esseresui rectionis i inaginem, & argumentum, docentri tullianus De Resurrectione earnis , augininus Lib. xv. De civ. Dei Cap. XIX. Paulinus Poem. V. Theodoretus Interrogatione XLV. in Genesin , Thom in Cap. II.

160쪽

is ea

ut quidem vicietur, habetusa est. Unus prae ctinctis laquatur magnus Augustinus . Hic Lib. XIII. De Civ. Dei Cap. xx. ita de corpore Sanctoriina in ultima resur rectione restituto agens infit . Non

solMn enim non erit taIe , quati nune es in quavis optima valetudinessed nee tale pιidern , quale fuit in primis hominissus ante peeeatinis . Qui licet mora turi non essent , nisi peeeassent , atramentis tamen ut homines uinantur , nondum spirritualia , sed ad vise anima-ιia erepsea terrena genantes. Capite auteni XXIII. scribite Primus autem homo de terra terrenus in animam viventem factus es , non in spiritum vis eantem rquod ei per obedientiae meratum fervabatur. Ideo cor pur eius , quo/ eno ae potu egebat, ne fame g reretur , ae siti , non immortalitate illa absoluta, atqγe indissolubili , sed ligno vitae a mortis necessitate pro- bibisatur , atque in ivvsumtis flore retinebatur, non