Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

431쪽

Ion. I 39. maxime vero Koenium ad Corinthum de Dial Att. S. a. quein si adsisset nuperiis metaphrastes Gallieus, didicisset soranulam istam OIM' ώς ποίησον in epte reddi liis verbis , fac taciat noveris: sed ae cipiet, lana prο ποίησον, οἶσθ aec, se in q u O na o. do Ex edit. recent. J BOInck.

V. sso. ἔπειθες. Vide supra ad v. 296. et 87. χρείη. Vide insta ad v. 8 Io. 8a.) Mus gr. V. S μακροι παλαιοί τ'. gl. ἐπὶ πολυ διηκοντες

U. 369. εἰ μεν λέγει ταδ' ο μαντις, αυτος ο ἰ οἶδας. Boinck. V. 673. οὐκ ενεστιν. Toupium in Ememlati. ad Suidam I, 467. reponi iubentem oυκ αν έστιν efiica. caiis refutat Sophoeles ipse El. Sa O. quain Porsonus, qui, eum in Appemi. ad istas Einendat t. p. 462. Praesenti indicativo nulli quani iungi conte Iulit, non speciavitam noluit speetari ea Ioca, in quibM αυ se adlii bitum fora asse significat. Vid. Her ann. ad Viger. P. 78 .

V. S74. ταλα. Dubitabam an non legendum foret, 'Aρχεις δ' ἔκείνν τερπνὰ - M u 1 g r. V. 78. εἰ διδοίης σαυτω λόγον. ηγουν σκέψιν καὶ διαγνωστικην κρίσιν. ως μω, δηλονοτι ἐμαυτω δίδωμι. γουν σκέψαι, ως έγω σκέπτομαι. Sic bene in se holiis a TracIinio concinnatis exponitiar hic versus , quem Iohiison verterat pessime. Euripides Med. 87 I.

432쪽

Purgat, cuius a nove a falso iii simulariis fuerat: αλλ' ως τυραννεῖν ηδυ τοῖσι σωφροσιν.

ηκιστα γ , εἰ μη τὰς φρένας διέφθορε

θνητων, οσοισιν ανδανει, μοναρχία.

ἐγω δ' ατωναe μεν κρατεῖν Ελληνικους πρωτος θέλοιμ' αν ' ἐν πόλει δὲ δεύτερος , ευν τοῖς αρίστοις ευτυχεῖν αεὶ φίλοις. πρασσειν γὰρ ευ πάρεστι. κίνδυνος δ' ἀπων κρείσσω δίδωσι της τυραννίδος χάριν. B r u n e h. V. 633. τύραννα δραν. gl. βασιλικοῦ ποιεῖν, καὶ

μη βασιλευς εἶναι, ωσπερ κυτος δχω νυν. Primitivum pri possessivo, ut alicubi dixit noster, συ γαρ γεροντα βου- λευεις. Haec etiam nimis absurile vertit Iohnsonus. Vide P. Victorii Var. Lec t. VI. q. BOInck. τυρανναδραν, regia gerere, i. e. regia potestate friai. Nusgri Conser Senecae oem p. v. 687. Vecta τυαραννα δραν commemorat Eustathius p. 6 II, 22. V. s89. Nilail novi inutilius Wali fieldii correetione : ουπω τοσουτον ἐπτοη μεν ος κυρω, quam Proposuit in Silva initica P. I. P. 47. V. 692. ἐκκαλουσι. Sententia postulare videtur ἐπικαλώῖσι , opem meam implorant. Fuit etiain cum de αἰκαλλουσι cogitarem : Ied videbatur ea vox tur en potius assentationem, PIam honestam petitionem signi.

433쪽

signifieare. Mus gr. ἐκκαλοῖσι μa evocant me ex aedibus. V. 93. τὸ τυχεῖν απαντα, εστ ιν αυτοῖς ἐνώταυθα, ηγουν ἐν ἐμοί. o m n i a ct u a e c u p i u n t u tconsequanoar, in m ct positum esse intelligunt. τυγχανω ciam quarto casu constria triar. Vide quRe notavimus ad Eurip. Med. 7 9. Exempla passim obvia. BIunck. Bothius, ut removeret numeror mclunitiem, probabiliter dedit: το γαρ ταμῖν αυτοῖσι παντ ἐ. ἐ.

V. 9 6. ἐραστης τηρδε της γνώμης. Sic libri

omnes. Eriaditos Britannos nuper incessit libido litem. huic lectioni obna overe, postquam iis in memem venilia Geontis sententia et scopo alienum esse dicere, se huius consilii ἐραστην non esse, cyriam negare debuisset se illius esse πλαστην vel ραπτην. Verrem quod ad sensu in , perinde est. Nam qui dicit se nullo alicu)us rei ainore teneri, is certe significat, se nitul inceptare, o rem illam consequatur. Tum phrasis elegantior est, inque primis Sophoclea. Frequentat cenim noster verbum 6αν, nomen vaec, pro cupere, o Ptare, cujusvis rei eupiditate. Vide Oed. Col. 436.

rariae sunt istae eonaecturae. Voces τηςδε της γνωμης, quas glossa EXponit 6υδε του λογισμου, non spectant crimen Creonti objectum eo nunicati cum Tiresia consilii conserendae in Oedipum noxae eaedis Laii; sed regnaiuli ambitionem. Infra v. 664. 6s7. ubi Chorus ait, φρόνησιν εἰ τανδ' ἔχω, eodem sensa dicere posset, ταύτyς της γνωμης εἰ ἐραστης ἔφυν. Hie autem Oeon dicere poterat, αλ οἴτε τροδε την φρόνησιν Fodem redeunt diversae illae loquutiones. Hi unck. ἐραστης τηςδε της γνωμης dieitur ut ἐραστην φθόνου Plat-lostrato, Heroi c. in Ut se, p. 7Ip. Γνωμ' valet λα-

434쪽

Θεσις , dispositio animi, ut interpretariar quoque Hesychius. Nunquam amavi hane mentis dis. Pontionem, i. e. eam quae titialis et fistu eapiriri

υπονοιαν Eurip. Phoeniss. II 68. nain later 1 uni Virgil. Aeneid. VI. 224. Mus gr. . Horum exemploriam cliversam esse rationem bene monuit Bothius. Aptiora

vide ap. Matthiae in Grammat. Gr. p. 68 . g. 426, I. et p. S97. se l. quibus addi possunt Eurip. Helen. 3 S. και δοκεῖ μ' ἔχειν, κενην δόκη σ ιν, οὐκ εχων. Electr. 23I . εὐδαιμονοίης, μισθὸν ηδίστων λόγων. V. 6oo. Ad τουτο μεν , quod praecessit, resertiar τουτο αλλο. Sic in Antig. I 6 p. post τουτο μεν qui tur τουτ αυθις. In Philoct. I 346. I322. nude

millimum Philemonis hunc: χρόνος δίκαιον ἔνδρα μηνύει ποτέ.

435쪽

Καλως ελεξεν ' εὐλαβου μένει πεσεῖν, Ἀναε Pu I eh r e Ox i t: cave, o r em, ne P ra e Ir in fora unio macteris. Mένος, ira, laabetur Eurip.Hippol. 996. Honi. Iliad. α. Io 3. et 2 7. Πεσεῖν in ea lanaria rem i ncidere, ut Electr. 4Οo. et 43 I. M u s g r. Eodem auxilio locum per se sanum reficere sibi visus ost Heathius. Verba ευλαβουμένω πεσεῖν signifieant: i licio eius, qui labi metirit. Antig. 896. καί τοι σ' ἐγω 'τίμησα τοῖς φρονουσιν ευ. V. 6I2. Comnem orat hanc sententiam Eustathius P. I 27, I9. 483, . . IO62, 4O. - Publius Syrus Sentent. s. , , Ad Poenitendum Properat, cito qui Iussieat. V. 6 I9. οιον ἐστι το φθονεῖν. optimct hoc exponit glossa in B. set in August. h. J ο ς ἐστιν ο ὐος

προς σε φθονος. v v ni primum o st e n d e r i S, q u a emea sit erga te invidia. Sic vertere debebam. pro: postquam ostenderis, q u i d i ii in e sit tanto hoc odio tuo dignum.J BOInck. οἷον ἐστι το φθονεῖν. Nihil unquam frigidius vidi. , An legendum Zoταν προδεδνς μ' οῖον ἐντίμω φθονεῖν.Quum me ostenderis talem, ut viro honorato invideam . . Mus gr. Selior Brianckium. V. 62 I. . το γοῖν ἐμόν. Glossa supplet, συμφιρον ευ φρονω. Aλλα καὶ το ἐμον συμφέρον ἐείσου δέpφρονεῖν σε. B r u n e h.

436쪽

- 4 3 -'V. 6 a 3. Notae ad hune versum Brunckius in edit. recent. haec addidit: , , In Aeschyli versu quem ei tat Seholiastes ad Oecl. C. 79 I. codex T. sinceram exhibet ἐγκαθιεῖ, ut demum ex tuli euravitarias. V. 62 . Creontis sermonem abrumpit Oedipus: sententiam ille absolutiimis erat, ὐπεικτεον, vel sini lemiid. Boinck. Mihi, quem Briane hianae αποσιωπη- ις pararin deleerare solent, nee sana vel huius vel sequentis versiculi lectio nec satis feliciter a viris doetis emendata esse videtur . Ac riuuillerius quidem αρχον- τος pro participio absoluto habet, ut aἰπόντος Platinet. II 69. II 23. meae edit.) οἰκού/ντων Eurip. Phoen. 68. παλλομενων Homer. II. O. I9 l. quae tamen Ioea diveris si generis sunt. Vid. Matthiae Gramn. Gr. 6. Sis3. P. 32 O. Cornuptam esse istam vocem et syntaxeos caussa seribendum αρχοντας ituli ea bat Musgravius. Equidem aecedere malim Anonymo in Burioni Pentalogia, vitium in αρκτέον inesse existinianti, quamquam ille, quod alieti hi in triars ine adnotatum reperit, εἰκτέον, paullo calidius probavit, non reputariv, εἴκειν cum c R-tivo construi. Fauor aut iambendum est ἀρκτέος γ' Ομως,

i. e. o ς αρκτέον και κυριευτεον ἐμοί σου, quae verba

sunt Triclinii. V. 63 a. εt gl. πορεύσν. Bra1n h. V. 63 3. ' Constructio est, καὶ μη οἴσετε το μη/ὲν εἰς μέγα αλγος. M u S g r. V. 63s. δυοῖν ακοκρίνας κακοῖν. Itriarn e duobus mal is rex elegerit, non dicit Oeon; sed boni ominis, ut videriir, gratia obscure significat, quod supra Oedipus aperte dixi θνησκειν, οὐ φυγεῖν σε βούλομαι. Absolutus est sermo, nee maidquam extrinsecus suP. Plendum. Ceterrum obseri anda rara synaloeptae in , δυοῖν,

437쪽

sus hae synaloephe Hermannus in libro de en enci. Tat. . Graec. Gram m. p. 47. Iegen liirn putabat Go γ' αποκρίνας κακοῖν, quomodo etiam Bothius correxit. In Notis autem MStas haec monet: ,,Ve una gemino vitio, et contractione inusitata et productione laboralitem,

non adducor, ut sanum credam. Scripsisse Sophoclem suspicor, τοῖνδ' εν αποκρίνας κακοῖν. Favere videtur, utriusque Scholiastae explicatio. Ae sane, si si e legeretiar, nihil remaneret clifficilitatis: nihilominus vereor, ne supersedere emendanes conatu possimus. Ἐριννύων trisγllabum est Eurip. Phoen. I 327. ubi Portanus conis fert Iphig. T. 938. non memor eiusdein sinulae veris

ee si locum thabere potuit contractio , cur non potuerit in Aod Z Ad ante penultimam autem vertai αποκρῖναι quod attinet, raro quidem, sed reperiuntur tamen certa et indubitata exempla syllabae natura brevis in ve ho composito productae, ubi praepotatio verbo iungitur. Vid. Porson. ad Orest. 64. Eximi ex eo

numero debet locus Eurip. Suppl. 796. χρεστ' ἐπικρύπτειν φιλοις, ubi eum Hermanno legendum χρηστεπη κρύπτειν φίλους , item fragm. incert. CXXXI. p. 488. Beck. σιωπη τοῖς σοφοι απόκρισις , quae sic ab

Euripide scripta fuisse dubitabit, si quis Plutarchi lo-

eum, eX quo afferuntur, evolverit; fortasse etiam fragm. incert. CLXXVI. p. 493. si recte emendavit Porsonus ad Heriib. p. XXXIX. Ne et referam huc Phoeniss. 497. So4. Pors) quamvis placeat οὐ περιπλοκας,

quod ex MS. Laudiano reposuit Κingius. Sed nullam suspicionem admittunt haec: τωνθ' απότροποι κακων Eurip.Phoen. 69S. s 89. Beelc. quem locum Porson. ad Orest. 6 a. affert; αποτροπος γενοιό μοι των πηματων Ηere. F. 8a I. τωνδ' αποτροπην τελεῖν Aeschul. Persa Is. αλλα φοβοῖμαι καποτρέπομαι Sept. e. Th. Io 63.

438쪽

aν δὲ προτρεπουσ ἐγω Eurip. Hippol. I s. ubi male

Briane Icilis praese It προέτρεπουσ, quod, quanti1Π ecluidem se io, semper obsecrat e significat ; τέκνον περιπλακηλ eius d. fragm. incerr. XUI. p. 492. Beck. Cerauni est igitiar, Tragicos, ut multa solem ex epica poesi in suam transferre, se interii una epi eam secutos esse vocabuloriam quantitatein: idque sibi etiam Soplaocles permisit in vello αποκρίνειν. quod ipsirin si raro apud Homeriam, at saepissitne υποκρίνειν Oeeum it.

id est ωος πατηρ. Ad quem locum alia citantur ex Herael. EXempla. B mane Ic. V. 644. θελησας et ον σαο cuni λίσσομαι eonis lecto, non , ut Iiuerpres , ciun πιθου. Obsequere, o re X , o r O te, et cupiens ita fieri, era e q u u m i u di e a n s. M u S g r. V. 647. ουτε πρὶν νηπιον, nee an te a defensione inepta usum. E I. Ald. et duo Bodleiani οἴποτε πρίν, quod esset nunquam ante a Peccantem. Hoc si pri hietur, antistroptrae ad metriana supplendiun adncienti erit sullaba. Μ u fg r. V. 648. D ορκω μεγαν. Magna erat apud veteres iurisiuran si religio, quique ea se obstrinxisset, nefas erat illi fidem negare. Apud Euripidem Hippolyto,

Dii Deos innocentiae suae testes advocaverat, Cliomas ait v. IO47. αρκουσαν εἶπας αἰτίας αποστροφην, ρκους παρασχων, πίσπιν οὐ σμικραν, Θεων.

439쪽

men nullum esse credere videbathra'. Hinc arguto meis

retrix apud Alcipitronem p. I 44. λεγομεν Θεους Ουκεῖναι, αλλα πιστευομεν ὀμνύουσι τοῖς ἐρασταῖς, ο τι φιλοῖσιν ν ς. Ex ed. retant.J BD ne L. V. 6S . τον ἐναγη. gl. ἐνταυθα τον καθαρόν φροσιν. Alia , ἐναγης, ὸ Θαυμαστος. - συν αφανεῖ λογω. gl. συν ανεῖταστω υποληψει. L. egisse videtur anta quus interpies λόγων ατιμον βαλεῖν, quod finime procedit. Constrii erio est, ἐμβαλεῖν αἰτία συν αφανεῖ λογω ατιμον. Boinck. ἔναγη φίλον: Lego αναγ' , pii Oim, labis expeditem. Hesychius: αναγης, καθαρός. ἐν αἰτία. Connecto matv βαλεῖν, ut D αἰτία βαλεῖν sit culpae, vel, criminis arguere. Si e Trachin. 9 7. ματαίως αἰτία βαλοι κακy. Plato P. I 287 , F. δεποτε βαλεῖν ἐν αἴτία τον δεικνυντα. Plailo I l. vol. 1. P. 4 . οὐ πασαν κακωσιν ἐν αἰτία τίθεμαι. M u s g r. aυαγη rmente metro legit praeter editorem Lond. A. B. Spanhem. ad Callini. p. 463. ed. Eria es L Uulgata ἐνκ- γη, quam Heathius et Brianckius vertiant qui iurisi ut ancri religione se obstrinxit, substantivo

αγος, a quo derivatur, nunc vene 'ationem, nunc pia. culta ira significante, et v enerandum et scelestum

denotare potest. Illa potestate nostro in loco aeeipienda est recteque a Schollasta, quem Suilis et Zonaras P. II 3. et 733. eXs ipserunt, per σεβασμιος exponitur. Iidem pio φίλον variam lectionem habent φίλων:unde Her annus in Notis MSS. corrigendum suspica.

440쪽

Συν τ' , ad sensum aptissimum, metra etiam EXaetiust exaequat. Post λογω necossario addendum pronomen, tot Italidi hiarias ea usi a. Alius supra inveni rara' hiatus,

Mu 1 gr. V. 66o. Mendosam esse librorum ieetionem, Et antistrophici versus ratio ostendit, et ineptum illud καί, in quo tamen vestigia sunt pristinae scripturae. Optis me Herniannus restit i καρδίαν, quam vocem mina M. χαν confusam reperi apud Athenae in T. V. p. 176. ed. Schweigib.

ρυς, gravem iram alens. Veriani Θυμοῖ περασνς quid sit, non adeo facile est dietu. Θυμοῖ πυρωθνc nemini sorte displieuerit, si MSs. favere e πυρωθέντε τοῖς θυμοῖς Maeeahaeorum II. cap. X. 3 . et cap. XIV. 4 . In mentem quoque venit Θυμὸν vel Θυμους περασφς, eum iram expleveris. Sed vereor ne sententiae non satisfaeiat. Restat θυμου περαθῆς i. e. R Θῆ

라틴어 텍스트