장음표시 사용
551쪽
yi RELIGIONI VETERUM PER SARUM erumpens, ne fore sinina, duobus duntaxatfoliis praeduum, hirsutis,
orbi laribus, uasitis foliorum ut Heredit amplitudine, quaearet i-bus sed erassista non minus succule tu quam 1 caules, eictitas inhaerebant: qudus caulibus fit quemadmGlum in Halebo cons ex inti qui-mum Rob Ri s Serapionu Gatidet humidis locu erasiam habet ra-icem ex nuro purpurascentem , longiusculam , rugosam, inc ruam, Usexuo ni , satis ingrati saporis caules oti pratcedente capite monet pen cubtiales, hirsutos, tinctam crassos, virides, infern Ptit etiam S
rvi notan purpurassent . Quarn vis Radices sint saporis ingrati, Gules anaen sunt saporis gratissinat. Qutici autem gaudeat locis hunaidis est contra aliorum Oinnium sententiana. Apud D Golium legitur, mi Ars opatri aceto species, vus rubiciundus ararisque succus de 'besis citur Bellonius in Libro de coniferis arborat m, ait se indi nissa in ristidis lateribus sontis Libani, comis aut Lapathantiis sed ni Ora ous Frotundioribus, d Radicesurgentibus, eum
bus, 'scoes Lauro 'exandrans. menape ut in Ruseo Hippoglossa, Lauro Alexandrina seu Lauro Idaei prodit simplex rubra e foliorum inemo, sic in hibas ex eodena loco prodit Racemus Baccarum rubraruna chadrabnali refert D
geWG. Habetque folia magna, lata retunda Surculo una e s seusus es dulcacidus copto, invenitur in Sstri rerionibus septentrionalibus.
552쪽
HIs TORIAE APPENDIX. non invenitis nisi in montii tui regionibus vehementioris frigoris
locis nivosis Has herba, fico Bua zmcisis sed sem eius non ines viror Betarram, Is ex eorum mei proit cautis, mollis, timi talis dulcaciae plenus: super ea es lanugo obmura in Hore e se quaedam rarberi in gustu 3us zm ciaetate manifestri est dulce quinam. Seritur quoque inhortra sedlapor ellus es debilior, ne es in gustu eis bonitas. David Antiochenus sic describit, m
u ibas es herba notissima similis et in suta foliis Ius, nisi quisd gustus ei us aridus ad dulcedinem vergens, sicut
in Malogranatis com nisus. In utra medio est caulis mollis humore quodam plenus ri Hos o tu es ruber Maturescit in Junii plurimum invenitur in montibus Sstra locis nivosis Ufrigida in a gradu se undo, extinguens aiorem, exta Et sic siergit in virtutibus ejus medicinalibus enarrandis. In optineto Libro , -
553쪽
RELIGIONIL VETERUM PERSARUM pari seis quando invenira non potes Rhabarbar m euiscum nrculorum ejus sapor es acidus cumflipticitate aliquantulo Glcoris Nascitur in montibus frinia Univos, praefertim in monte Libano regionis seriae Ee inde assertur ad Damalcismis alia loca Sic ille, corrumpencio Nomen Syriacuna, quod superius dedimus ver una. Et iam post hasce Onanes Arabum descriptiones, non possvna satis mirari nena inena eoruna descripsisse a Mus plantae Fructu in Hiisve
meminisse, quod praecipuum ei at. Praeterea inconciliabilis Auto-rtini itiscrepantia in Foliorum4 Floriani descriptione, indurat imagnameoi una incuriana, duin RaWolfius cuna Pelaste, Arabes cum Bela, Bellonius cuna Lapallio conferunt: sed quale vult lapactum, nescinius ;forte Hippolapalla una D Golius exponit, Lapactum acreo' mortentu, sic maximum es montanum .Et Leitharari dicitur, esse Lapath acet
Deries, Uu tibicundus acidusque suectu ad tertias decoctau, labRibes stilae diritur. Ea post halce nancas di hin p rse H Descriptiones, nil nisi άυτοψία juvabit. Rev. D. Henr Maundreu apud Halebenses agens, ad nos scribit se aliouoties frustra interrogas aliquos de sed planis 'bds quam tamen postea noenit inafonte Libano ubi copios crescit, I de ea comedit diacitque eam se vatis Deculentam, tuto cistibacido go totius orbis gratissimoci naturam reficere V refrigerare, febricitantibus ut G ulapiatim administrara Turara Rob Ius adbibere ad usum potί qui Slieit Et
vulgis auit Meum rufinem Turcar In Imperatorem magnam huyus quantr-tatem quotannis a Damasco ad constantinopolim mittendam curare. Folia
esse ampla trotunda fici De Bardanae prope humum Iacentia, sug.ulas plantas horum tria aut habere , horum medio puniare numatit plures caules ad altitudinem pedalem aut Iesauipeaalem aut fort/d uoragna pedum Infolior m medio se non bisero e bacias ullas, sed in summitate catilium I bidisse Fumilos tanplam Sambucinos Taules is foliorum eduntulos ἶlitos se quasi verrucis ex musco seu lanugine rubente.
Hactenus ille. At ex dictis flosculis di aliis indiciis, sic Piod hyenae natolei et, colligo hoc fuisse sub fine hyenais seu initio veris , unat,accae sese friustus' nonduna coin paruerant. XII. Pag. O , os . ei sepolitana runa Inscriptionum exanaen Prina atriciis praecipue spectat ad barbaros illos Charactetes qui una cum Graecis Equorum pectoribus aut potius Equitur symnati inscriptissint. Et in ii Rus rei exanaine praeinittenduin est, hasce Inscriptiones
556쪽
HisTORIAE APPENDI x. Dromnes esse non tam Persirum quana Alienigenaruna ibi divertenti una, clina quoticliana experientia videnaus Peregrinoruta potius quani Indigenaruna curiositatem eos inducet inena oriae causa ad scisiptitan- duim aliquid in loco celebri uena brevi relictui sitit. Ulule hariolari liceat hiae omnia fuisse quorumlain scripturientiuin, qui ut nae-inoriale quod lana in illius PaIatii nautas, suam scriptitationis di caela- tui: facultatem exercere iste tulere gestiebant. Sedo evela iiihil obtinuerunt praeto nudam mena oriana pravae scripturae, impetitae sculpturae culptor urn eo nona ine infanai una,post se rellialientiuna nullius pretii aliquid in Doctorunain Craticorun crucena, quod si non . accederet quorundana importunitas di de aliqua ibi latente curiositate spes, negli enduna esset potius quam avide expetenduin, nec nodus vindice dignus proponeretur. At ne talis neglectus de silenti una ut nostrae ignorantiae asylumis excusatio laaberetur, it quae ignoremus contemnainus, 2 nostrae opinionis rationes reddendae sunt, ut alid quoque nostris oculis videntes, nobiscum sentiant , di tandem Ita ratione nostrae sententiae accedat alloiuna jussici una Et quamvis nugae aliquando sint inventu clisticiles, di inventae nil prosint invia
Dine haec exercuerunt ingenia naulto runa qui a 3 steria ibi latere Putarunt, ergbis nostrum quoque ingeni uin exeicebunt. Et cum dictis barbaris, idem dicenduna est de asi qui pro Arabicis Characteribus habentur. At de Pyramidalibus seOifin judicanduim clina in
characteriina nutrier una non veniant. Sed ad rena procedenduim.
Cum in Palatio Pe e politano extent aliquot Inscriptiones, aliquis expediaret eas vel earuna aliquas esse Persicas. Et seni hac occasione recurrat quaestio quae nailii Lepius naoveri solebat, sic An dictaruna
Inscription una Characteres sint veteres Persici necnel Amrnao quod Non sunt. Ego enim contuli cum veteri lingua Persica, eaque ani bene qua in imale scripta, di nullana inveni convenientiam. Atque praeter differentias in naediis literarum partibus lineae incunabentibus, ad Persicas pertinent an supra quam infla linean longiores ductus qui non uni supei flui, sed pioisus de corpote Messentia literat una laabendi sunt tales auten in Persepolitanis non cona patent quae qui- dena observatio ad pronaptioren collationen juvabit. In Philosophicis Resiae Societatis Transactionibusntrin. or, dantur 6 Inscriptiones quae mi notantur uineri I, 2, 3, , , e Chariis I . Sant. F.π' nae icatoris Halebensis, qui anno I 66 in Persiam migrans, ex dicti Palatii ira arimoreis nautas descripsit Apozra-
557쪽
pha , ad quoruna singula sigillatini ille seq. modo scripsit Neinpead suos Nutrieros , a, are, Haec duo characterum genera manent'zipta in pectore divortram quoi m exraforum ex nuro monte marmoreo apud Noc TA UsTAM tribara te ras a chilinandr' quorum quor munus firmatur se Alexambi, alter I Astem quisertissimus Persarum
Heros circa tempora cambysis. His addit, Aliquos Persaraim autumari charactere nurno, e suos neminem autem eos legere pose. Adnuim 3, ait Hos esse modernos Arabum cs Persarium aracteres non uia. tra so annostraptos. Nuna Has duas linem int*ὸscriptas esse
Dper quos Rustemio Alexandri. Num .s, Hos ara aere es tantiqua Gaurorum scriptura,sive Telesmatica quaedam, nulli nisi pud
Persepolim invenirin: hosque se partem earum linearum quae in albo quodam marmore seu sttae cernuntur, eoAtis a nemine Persarum hodie intelli r.
Aliquem tamen Missionarior in Virmasse, eos scira ius esse in Emto me auram videntur scripta a dextr ad nsram, cum E stia potius scribantur Tlegantur deorsum. Nuna Hos characteres ins Aptos esse Perse Oli 0 det antiquitatis cum aliquii tu praecedentium. Illos Oideri sine eis Arabum c Persarum, Ut tonaraorum aliquos
praetendios eos inulli ere posse. mactenus is Chariis D. Elomer.
At ad ejus una. I, a rege io, oculat una quendana testena naetiore in fecisse, hosce Characteres non esse insccipio in quorum pectore, sed in Syrmate vestis Insessorum juxta pectus dependente quod naelius consis nat Inscriptionis comento sensu ex Graeca interpretatione collecto Ad Mus una. I dico, Hos claaracteres non posse esse Persicos veteres, qui toto coelo ab his distincti cer- .ntincia in vetustis eorun Libris quos ipse possideo Praeterea impossibile est iduae lineae uin rit sculpantur etiam super Equum 'penu, una contineant tantum Titulurn blius Alexandri, non auten Ru Iemis ideoque Sculptor necessario erraverat utraque quo ea- dena vel ba inscribendo. Ac nuna 3 Ille vete dicit hos esse imode nos Arabuna Cliaiacteres ' nana ex adscripta Heriri ae aera plane constat eos esse citra Molia in medena Ina ista scriptura est citra unnti l cui silena scriptiuae Invetitorena, qui vixit circa A. D. 9oo, quo videas Clarissimi Pocockii Notas ad Spec. Hist Arabum. Et praeter illana pocham citra Heiani, Willos characteres citra una H, o cernuntur adscriptae quae lana Vocales calliae Notae orthogra Plaicae citiae recentiana redolent. Haec autem Inscriptio fuit naaldiculpta in ira acinore de pessime exscripta, in tantuna haec pauca
558쪽
H TORI APPENDI x l l Ilax victoriosus, - - dia aer mensis bauia ann 6 o Vacantes isti cluistuli supplent locuna eorum quae legi non possunt. Ad ejus Nuna. 6 dico, Quod ea Inscripti aliquibus charaeteribus di quibusdar vocssius, videatur esse Arabica sed omnia ita male exarata sunt, ut videatitur quasi mixta ex Arabicisis Latinis vel aliis Europaeis di pirata ibi exhibentur, revera non pertinent ad ullana linguain, cuni sint tantum confusanea quaedam dc fortuita scriptula nulla certi intentione exarata. I tueor autem ista inscriptio ibi in marimore ei Dilena characteribus extans, constat I 3 aut Ia litae ii, quarum Apographuni habeo a noulari Anaico D charssin, unde eas recto ordine dabo, loco earuna quae in dicta Transactione dantur inverso ordines ubi sculptor hopte in nimie lineas bievio hes in duas longiores transpositi di coiianaiscuit atque confudit, incipiendo a sinistra more Europaeo, di totius lectionis orclinem invertendo, ubi ut praesiumen luna est ἄζυγα con; unxit, συζυγα direnait, εὐζυγα male disjunxit in Haefecit ideoque tali in casu nihil Sculptotum conductui reli tui uendum fuerat. Exceptis vero ocurn ranspositionibus, si implices characteres exacte congruunt cuin eis D. Chardis, di cuna eis ciui cernuntur intra Beati te de la Perse Nos itaque sub eodein uiri 6, pro eius a lineis ineliore ordine deminus 3 lineas loco τωνδε 3 omittendo lineas postrenaas cum in Iarnina aenea non telinqueretur tam tum spatiun ouod integrain Inlinearum Inscriptionen capere posset. In nostii de his Dissertatione prinaci quia paucis id fieri potest,)expediana Instraptiones Graecas quae interpretationum loco juxta alias exoticas apponitiatur. Et sane in his constat Sculptorein valde ignaru in fuisse dicta Graeca false di imperate in imarmore sculpendo. uani vis velli tana naale id secerit, quid tanae voluerit, hariolari liceatu nana pro cori upta pronuntiatione P ZANΔPorseu AAZA ΔpoΥ, proculdubi voluit EA N Δpo T. Ea itaque quae ad una. corrupta cernuntiir, sec. sculptoris prinaana intentionen restituendati rectius legenda censeo seq. modo, viz. ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΠPOC-
pro h ενα. legeris άπάντων. Et quoad alteram Inscriptionem Grae
559쪽
rao RELIGIONIL VETERUM PERsARUM cana quae Interpretationis loco supponitur esse super Elios Alexandri ex sese mi, in haruna neutra quantum scinius exprimitur Ru-
flemi notnen, sed tantum Alexandra: sic auteni restituenda videtur pars Graeca lac mentem Sculptoris , ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΠpocωΠo NAio ΘεΟΥ, adulando Alexandruin sub nomine Dei, plus quana Sacerdotes Ain monii qui una tantuna fili nona ine cona pellarunt ;unde ille se ovis filium reputans ad ejus leni naulationem Arietina cornua in ejus Icone seinpercerni voluit. Persepolitanae Inscriptiones sunt pessinais exaratae adeo ut qui eas caelaverit Sculptor, illas eaden opera celasse dicatur. Et, quod acuiti deterius est, ab Autoria pho malo iiii possibile est quin factum fuerit Apographun pejias ab eis qui illas Ilinguas non calluerunt: nain in Apogi aDhis, ex illis lineolis seu luctibus qui literarum absentium Ioca supplent, plane videmus aliquot integras Literas tenrporis diuturnitate in inarmore totaliter obliteratas esse di deletas, di nova qua lana sulcatione in molliore na acinoris vena aliar in Literaruna alici uotiuistulos esse extritos , alios adventitios scriptillos supernuos esse superinductos d intritos ex aeris corrosione atque Mituita exesiones adeo ut uni ipse Aeris ipfuin tempus vetera deleantis exedant, di nova scribant exaretuque, talis inquam veteris verae scripturae deleti di novae exaratio in ignari Lectoris de tranaen tuna ce-Gunt,in quenavi Exscriptoren confundunt di seducunt, una is talenaaluin atque eo modo depravatiana exe inplar praecise imitari coactus ade Sculptorum inperitia di Tena potas inJuria naaxitne hisce rebus offician 6 obstent. Haec inquana sunt incona moda, quae quant una fieri possit evitari debent ' nanainanes Sculptores non sunt aeqvd
perui, do dictuino Tempus arat in artarora ciuicat saxa duris Et facto Pim hoc iudicio de Arabicis Graecis, properamus ad disquirenduna qualia sint altera illa tana exoticari barbara, quae ex haud obscuris incliciis etialia constant esse emine exarata ab ini perito Sculptore Nana per inagis nota Graeca & Arabica an dicta, pio- ceditnus udicare de in iniis notis istis exoticis sicil ex Sculptoris ina- peritia in eis Fae novimus judicium laciendum censenius de eis quae non novi natis. Vt itaque de his ignotis disquisitionen nostrana rite ordianuir, quovis roto lapide praenaitti naus, omnibus notuna esse
citidd in Persiam aliqtiando penetrarunt Goui de Vandali de Hunni; unde aliquis conjiceret dictana scripturam ab aliqua liarum Gentium
560쪽
HIs TORIAE APPENDIM DI prosectam sitisse. Sed ea Gothorum S Vandalor in plantanon convenit . di quoad Hunnos , iocopius Bello Persico una eis vicit uno sequi Massa retae nullas babarasi lateras, ne tradem adferat n- dum pisolam, nec suos uos in lirararum lection znnuam educasse, sed
prorsus Meraim ni rudes reliquisse, nec eos tinquam a liter: aussi Pse.
Sum qui propter Tatar omina vicinianais in Persiani iri uptiones, probabile existi ima iit hanc scripturana esse Talaricani. Sed cum ab eodetri Sctilptore ad uncta sit interpretatio Graeca, qui Tatam run potuerit scribere Graeces Praeterea cum istae Inscriptiones sint in lauden Alexandii, inpossibile est ut Tatam alii quid in ejus laudem scripserint, quasi is suetit illis anaicus aut notusci uiri certis nec eis amicus sui laec notus;nisi sorte olim ante Eooo annos ipso teinpore quo vitia illis intulit, quare illius i nemoriana sitam diu retentari potius exosana habuerant. De ista itaque Scriptura facilius est dicere negatio quid non sit , potius quana positio quid sit Quia vero aliquisii spicantur esse Talaricam, appositi aliquo Exeinplaria sis Specimina laruae di vicinaruiri Linguarum id instituendii in collationein, inde fiat conjeetura . Atqui lena non propona in collationem cum Scripturis Indicis qualis est veterunam iacta naanor una in lingua San-μroot la duxera, B Malabar, di disian,in Iutinga, tegu,4 Stam,d c. oui lare Gentes sunt a Persepoli proisus te in otae, nec unquan Persiana invadunt, quod quotidie faciunt Tatara, Momnibus aevi fecerunt. Indi enina raro extra patriana a antur: sed glutenses di alii Tatari aliquando usque Europae fines penetrarunt. Horuna itaque Scripturas inqua in apposui causa vel conferendi vel contrari una dena onstra ncti. Et eaden de causa apposui etiana scripturam Atin or moui saepe suerunt sub Persi sis saepe in Persia versati atque adjunxi
scripturare Arnunorum, Georgianorum seu Iberorum qui sunt Persis proxiini, ut naox insta dicetur.
Ut itaque satisfiat curiositatiis dubio eoru in qui suspicantur esse scripturae alaricae aliquod genus, ei capponuntur omnia scribendi genera apud eos usitata quiden prinali, Scriptura alarorum Moralensium seu Chinenses vocant i D-c Ta-ti ultra montem Inaa- una supra Chinain, qui di Chinana hodie regunt. Hi non habent Ab pliabetuna, sed naore Chinensium da panensiuna, pro singulis vocibus distinctos habent characteres deo uni legendosci non autem ut Chinenses 1 dextra coluitana incipiunt, sed a sinistia sirona ore T
tarico In hacce lingua possideo integruin Libellitin Sinicein Tata