장음표시 사용
371쪽
954. o I δ' -. Sunt οἱ νεοπλουτοι, qui insperata hereditate vel soriunae casu ditescunt. Eur. Suppl. 742. μ. 930,1568. Elam. 917 sq.955. ώμ. H. 35. Proprie erudM: opp. πέπων Εum. 66. Ins. 1273. Os Ovid. Her. 9,67. Ep. ex Ρ. I, 2, 121. Mart. 4,48, 4. Contra ῆπιος τοῖς ἀνθρωποις Amst. Vesp. 878.
νομισμένα, νομιμα, sed παρ' ημῶν. Ambigue dictum; flabes a nobis saccipis a nobis. Eur. Hel. 1668 ξένι4 τ' ἀνθρώπων παρα ἐξεις μεθ' ήμῶν , quae moa fert noster , i. e. ώς ἐπι
nobis anesiduua erunt. Sch. ad Und. I. 2,55 νομίζων' νομοθετῶν, κρίνων, νομιστεύων. Sch.-Τhuc. 2, 15 ν Ο μέ ζ Ου σ ι κατὰ νομον ποι Οὐσιν. Ergo νομ. est 6ρίζεται, δοκιμαζεται παρ' ημῶν, κεῖται παρ' ήμῖν. n. Phocyl. vs. 211 δούλω τακτὰ νέμοις. H. liberius venit. teneo psod erametari a nobin poteδι, i. e. meliora, quippe in clementiore domo.957. σοί - . Haesitas intrare p nonne audisti Z neminem praeter te verta spectant. Cl. 567. Soph. Tr. I 122. Eur. Bacch. 809. 958. . -τ. Corrigunt ἐντὼς άλουσα. Sententiam eonduionalem esse recte vidu Η. qui propterea censet εκοὶς leyndum
esse. Ac vere quidem, si μορσ. ἀγρ. esset ζυγον δούλιον et
372쪽
334 sq. Sed de eo valde dubito. Clyt. raptivis suae - λῶστατῶν παρεστ. 963ὶ pretiniserat; iam dicit chorus: ra intra retia fatalia eraea, quibus verbis non tantum peiorem sortem v. c. ergastulum, vincula), sed invitus ipsam quao Cassandrae impendebat designat. Λικτ-ων ἔσω ζ βονυς Phoen. 263ὶ ευ
θοιο; H. dubilanter dictum esse in , quia ex eo pendeat, ut placeat Cassandrao Maedire reinae. ἀπ. δ' ἔσ. Suppl. 724. Arist. V. 1454 η μεταπείσεται 'πὶ τὼ τρυφερον - ταχα δ' ἁν ἴσως Ουκ εθελοι. H. Mna conditisne dictum esse censet, quia id putat futurum esse claorus.
960. χ ελ. Lyc. 1460, ubi Cass. de se: την φοιβοληπτοναινέσει χελιδονα Sch. V χελιδών τῶ υπολλωνι ἀνιερωμεν ).Cs Her. 2, 57. Hes. χελιδοσι ' τοῖς βαρβαρους χελιδοσινάπει - ζουσι διὰ τὴν ἀσύνθετον λαλίαν. Aesch. 1r. 404 H. 423 A. At II. τὀ βαρβαρίζειν χελιδον ἱζε ιν φησίν. Arist.Av. 1679. Ran. 93, 678 sqq. Hirnndines dieuntur ψιθυρίζειν Poll. 5,90ὶ et τιττυβίζων Babrius ap. Suid.). CLOd. 21.411. 962. ἔσ. φρ. K. ad praecedentia reseri , quibus per ple nasmum addatur. Recto autern ε χων ἐν στήθεσιν αυδῆν L. 6, 430ὶ et θεος εν φρεσὶν οἴμας ενεφυσεν Od. 22, 347ὶ dicitur, non vero φωνὴν ἔσω φρενῶν κεκτῆσθαι. Buller Io. φρ. λεγ. ad Cass. reseri: aeeum initia colloque . Pariter Elnasi. ap.
373쪽
sunt: nam ἔσω φρ. ibi est ἐν φρεσίν Ch. 4483, quuin h. l. ait 4ντὰς φρενῶν ut 958ὶ, ad mentis eaptum loqui, τορῶς, συνετὰ λέγειν be vaeste aprehen). Contrarium i/πἐρ ῆμὰς ειρημένα Plat. Paran. I 28 ). De Ρ.: si aliquis ei est vocis litimanae usus, facile ferino meus animum eius perveniat et persuadeat. His respondent 970 ἀξυνημ. et μὴ δέχ. λor. 963. τὰ λῶστα - . 324. Pr. 216. Suppl. 959. O . R. l066sq. Anti II 60 των καθεστῶτων Sch. τῶν συμβαινον των , των γινομένων . R. Symp. 193'. Arist. E 1. 30. 964. πείθ. 865. U. πιθose lest, mulio magis obvium esse
in imper. Uristia in monens. Captivam alloquenti omnino convenu πείθου.
965. θυρ. 759, I 516. Cla. 113. Lum. 861. Musgr. leg. τῆδ', ut sit θυρ. ἐμέ τρίβειν παρὰ τῆ δ' οι τοι ἐμοὶ σχ. At recto Bl. dativo accusativum postponi, non anteponi solere vidi: CLCh. 40 8 sq. 41I N. Pr. 216 sq. Θυραῖος et oθνεῖος i. e. ξένος, αλλοτριος, ἀλλοεθνης, άλλογενὴς) opp. τῶ ἐγχωρίω θυραῖος vero etiam τῶ ἐναύλη Soph. Phil. 158). Recte Beriali. p. 190 elliptice dictum esse vidit: ob τοι σχ. ἐμοὶ παρα Pr. 8I7ὶ θυρ. τηνδε τριβὴν) τρίβειν. K apte confert h. 209Η. 64 A.
374쪽
ρέοις εμμην' laeti. Eur. Io. 377 προβωμίοις σφαγαῖσι μήλων. Multos ostendit σφ. πυρ. Musg. leg. παρος, quo non tollitur difficultas: nam, de rei πρ. σφαγὴν non σφαγας), quod ne ipsum quidem cum ἔστηκε ri. 348. Eur. Suppl. 1200. Or. 474ὶ recte iungitur tanquam intellecto ῖτοιμα. Omnino mul-num videtur προς σφ. πυρος. Σφαζειν ωι ἀναιρεῖν, φονεύειν, δαίειν, κόπτειν, θύειν. Ut autem sunt. σφαγαι φαρμώκων
σφαγαὶ πυρος de maetatione, iugulatione cum combustione coniuncta dicitur. lib. II 7: Avmemnonem 3ae eantem securi cum Cassandra intersecerunt Clyt. et Aeg. 968. ώ ς - . 457, 954. Dat. pendet ab ἔστ'κεν, i. e. 7τοι
ἀδαήμων. Apoll. Rh. 4, I 2I0 δέχθαι ἐμειλίξαντο συνημονας. Suid. συνήμονας ' ρτοι παρὰ τὰ ησθαι, ἔ ν' ἡ συνέδρους,4 παρὰ την ἔσιν, Pν' ἡ συναγωνιστὰς ο καὶ βέλτιον. Satis
375쪽
νἱσα ' καEνῶ χρήσασθαι καὶ ε γκαινίσαι. Ρoll. 1, 11 τὀ ἁγαλμα ἱδρύσασθαι ἐρεῖς καὶ - εγκαινίσαι τῶ θεῶ, καθο
376쪽
λιστα παιγμοσῖνας φιλεῖ μολπὰς τ' 'Aπ5λλων. Pind. h. inc.34 κατεκρίθη θνατοῖς ἀγανώτατος ἔμμεν. Quare παιὼνες, non θρῆνοι ei conveniunt. 989. ου δ. πρ. 1458. Soph. h. 365. Satis notum οὐδἐν προς-
992. ἀπ . Pl. Unit. 404' πολλοὶ πεφοβηνται περὶ τὰ δνομα του θεου Αpoll.ὶ ως τι δεινὰν μηνύοντος. Macrob. I. 17 emo- minatum Apoll. putant ῶς ἀπολλύντα τὰ ζῶα exanimat enim et perimit animantes cum pestem intemperie caloris immittit. Ut Archilochus: ἄναξ υπολλον, καὶ σὴ τοὐς μἐν αιτίους πήμαινε, καὶ σφὼς ὀλλυ' ῶςπερ ιλλύεις. CL Aglaopla. II, p. 79. Ου μολ. 390. Euni. 864. Eur. Hel. 334. Τh. Μ. μίλις ' βρα
377쪽
993. Aniiqitam ieetionem mmmendat o. μαντείσασθti . Abiit in xρησε ν et ob formae insolentiam et quod Cass. post demum vaticinatur. At ehoro iam videt intur mepirae. .
αέτ. Quippe dixerat Gπολλων ἐμός.
994. παρ' ἔν. Αbrescia recte id tuetur. Hes. παρέν' κατὰ τὼ ἐξῆς. Ergo est συνεχῶς, νωλεμέως, ἀδιαλείπτως ' cs. παραλλὰξ ενηλλαγμένως, et παρὰπαν. IIαeiν ut oὐδἐν. Si παρὼν vera lectio esset, quomodo in παρ' ἔν abiisset pI000. συν. De adiectiv. usta accus. regenti uni cs. Abr. in Misc. Obss. t. 8 p. 345 sqq. Id. Anim . ad Aesch. I, p. 57,641. Bemh. p. 114. Sup. vs. 37.
At exclamatio multo aptior vati res intuenti. 1002. σφ. In M. diphili. M in litura esse patet. Σφαγεῖονοι σφαγιον consum ap. Lycoph. I96. Dicitur άνθρωποσφαrειν, βουσφαγεῖν sup. 186 παρθενοσφαγα ρεῖθρα de mananis san-mino virinis mactatae. Pariter h. l. mactatio viri notatur. Iam Cas. maluerat άνδροσφὰγιον D. rectius άνδροσφαγεῖον, poscente motris. Seli. ad Od. 3 , 444 ἄμνι οπι ἀγγειον, οπου τὼ αἶμα του ἱερείου δέχονται' οἱ 'Aττικοὶ σφώγιον απτί καλουσιν. Hes. σφώνιον προβατοπι θυμα' κ εν ω τὰ τῶν ἱερείωνυποδέχεται τις) αἱμα τοπος. Contra Suid. et M. vas illud αἱμοδοχον σφαγόχν vocant. Σφαγεῖον de vietima V. Lur. Tr.742. El. 800. Cycl. 394. ραντ . Passivo dici intellecto αἔλατος, ut sit αἱμήρραντον, non puto. Potius πεδορραντήριον intellecto αἶμα, sec. vestigia Med. scribendum est. Uss. ἀπορραντήριον, περιρραντήριον. Ipse de sato suo Agam. ad Uly sem Od. II, 419 δώπεδον δ' ἁπαν αἶματι θθεν. Cf. Sen. Ag. 44 sqq.1003. εὐρ. 1093. Ai. 8. Pl. Parna. 128' Arist. de m. antur.5,2. Poll. 2, 76: λέγοις δ' ἄν απῶ θινος εὐρινος, ἄρινος καὶ
378쪽
1004. ματ . Cli. 217, 328, 890. A μὰσθαι, μαίειν ι . Soph. r. 747 χρονος πολλ' ἀνευρίσκει σοφὰ μαιομενοις.
1006. κλ. Positum ut Sept. 920 κλαομενας Sch. θρηνούσης). in. κεκλαυμένος Ch. 456, 729. Ergo κλαίεσθαι est θρηνεῖν, δακρυρροεῖν. Male H. desenera interfectionem auam: alia ratio est loci sus. 1128ὶ, ubi Cass. puerilloriam simulacra cernit carites et viscera sua inanibus tenentium: h. l. rem omnem stringit tantum; videt lamentantes puerulos, quippe ter ire et horrore eorum, quae instant et parantur, pereulsos. Intelliotur m μαρτ. ἐπι π. μαρτύρομαι. Dio Chri Oret. 74 p. 398: δ υτρευς ἀδελφὰς ην του Θυέστου, καὶ των παιδαρίων α κατέκοψε λς. Sela. Ε . Or. 5 Θυέστης λαβὼν -ο- δώμην Ῥγαυῆν, Κάλαιον. - ἐκ του Θυέστου 'Aγλαδοῦ, 'Oρνμενος, Κάλαος. 009. μαστ. Εum. 247. Hes. μαστ εο ει' ζητεῖ, ἐρευνβ, φηλα , ἐπιζητεῖ. Inepte Sch. ad Hee. 754 dici Q μεταφορικῶς απὰ των βρεφῶν των τοὐς μαστοὐς τοῖς χείλεσιν
qui us. 226 sq. sutura se scare velle neoverat.
379쪽
φάιδρυναι νέον. Ap. Lur. Hec. I 28I Polymestor ad Mam. ἐν Αργει τονια λουτρὰ σ' ἀναμένει. Lycoph. 1099.102I. ἀρ. Per syncopen ut 394, 1317. Suppl. 420. 'Oρεγομένη dictum ut oρεξαμένη ap. Hes. Se. H. 456 , i. e. ἐφιεμένη, ορμῶσα, προθυμουμένη cs Il. 13, 20 ορέξατ' ιῶν. De reos. 1292, 1404 ibique Iuvenalis, imp. Ch. 424. Apparet quam salso a Schol. Aegisthus memoretur, quum ipsa Clyti alternas
I 022. ἐξ αἰν. 1086, 1091, 1274. Aesch. in Ct. p. 512 Ουδι' αινιγματων, ἀλλ' ἐναργῶς γέγραπται ἐν τη αρῶ. Male Schneid. post amismata auperiora, et II. nunc enim, or an avisa eri aenigmata dore, magis obseura loquuur. At quae sunt ista aenigmatibus obscuriora Z Recto De R iunxit; ἐξ αἰν. ἐπ. ora da per es propter aenigmata obreura. Notantur χρησμοὶ ἀσήμως καὶ δυοῦκρίτως εἰρημένοι Pr. 663ὶ. Ante partim
perspicue, partim o cure dicere visa erat.1023. επ. H. 499. Cli. 663. Poll. 2, 65: Δργεμος' τὀλεύκωμα καὶ ο τοὐτ' ἔχων Δνθρωπος ἐπάργεμος. Hes. ἐπ.ἀποκεκρυμμένος ' - ἐπώργεμα δμματαρ τετυφλωμένα ὐπιλευκωμώτων' πώντα δἐ τὰ τυφλὰ καὶ αφώτιστα οὐταν λέγονται.
1026. ἀλλ'. Quum in antistr. Q μελάγκερων, Me te s. a ' i. e. προς δε, praeterea, quo vis intentiae auutur.
ἀρκ. Atyna. M. ἄρκυς' εiδος δικτύου ἐκ παχέος σχοινίου, ὁ ἱστῶσι πρὼς θήραν λέοντος ή Δρκτου η ἐλαφων. Pariter in El. Gud. ἁρκυς legitur. Suid. Δρκυς - τὰ θηρευτικὰν δίκτυον τὰ λίνα, ἁ ἱστὰσι προς ἄγραν τῶν λεοντων. Ch. 996 δίκτυον μἐν συν, ῶρκυν δ' ἁν ειποις. Opp. Ven. I, 150 αρκυας dicu δεσμὰ βροχων πολύστομα id. 4, 381 δίκτυα τ' ἀμπετασαντο, καὶ ἄρκυας ἀμφεβώλοντο. Plurii ap. Xen. Cyneg. et Poll. 5, 26 sq. Notandum tamen hoc ex Poll. τεινομένης τῆς 4ρκυος ο βροχος γίνεται ρομβοειδής δι' ου τὴν κεφαλὴν διωθεῖ τὰ θηρία, ῶς διεκπεσομενα, καὶ περὶ αυτὰν ενσχε - θέντα ἁλίσκεται. Ipsae aρκυες, τοῖς ἐνοδίοις i. e. pla s)
380쪽
λήγουσαι. Ut vf. 332 adiecto στεγ. rete piseatorium intelligi debere simi ficaverat, ita h. l. venatorium adiecto iaρκυς. Tῆν
269 κατ α λεύσιμον τὀν ἁξιον του καταλευσθῆναι. μμα
nec ii rorum Thyestis, neque Iphigeniae mactatio est; contra Avinemnonis caedes. Indicat non modo contextus, sed etiamus. 14 Ig. Both. male iunot ἀκορ. θύμ. nam ipsa vertarum positio obest; aliter Eum. 976. Genit. pendet a verbo κατολ. Cf. Bemh. p. 263. Sup. 28 sq. 538,546.1029. ποίαν - τηνδε. I 070. Ch. 108. Pere. 102I. Memorata στώσις et θύμα λεύσ. saciunt ut chorus Furiarum coetum cogitet. - Ad ἐπορθ. 29ὶ ex κατοχ. inteli. 6λολυγμον. φαιδρ. 1019. Simile est sup. 250 σ' ἐπίανεν φὰτις. Εur. Io. 685 Ου μἐ σαίνει θέσφατα. 1031. καρδ. Sept. 834. Emped. h. vs. 317 περικαρδιον αυα. Virg. O. 2, 484 inrigidus obstiterit erre um praeeordia ravula. I 032. α τε καί. i. e. ητε, ητις σταγών ἄςπερ- . Thuc. 3, 14, 1 ἐν Ου τῶ ἱερῶ ἴσα καὶ ἱκέται ἐσμέν. δορὶ πτ. Dictum ut δοριπετῆς, δορυπετῆς, δουριπετὴς αγωνία, φονος, πεσήματα , δορος πέσvμα. Virg. Aen. 6 481 bello eaduei Dardanidae. Ita h. l. harta, iraro ea ea, pro-i a gutta. Male H. γα δορὶ πτ. quae ferro flumi profu/a. Comparari enirn τον λιποφυχουντα cum eo, qui bello cadit, patet.