장음표시 사용
121쪽
τοῖς θεσιν, οἷον ἐν τοῖς πτοῖς καὶ τοις γευστοῖς, αλλ' ἐν τοῖς ὁρατοῖς ρεμα σχήματα γαρ ἐστι τοιαυτα, αλλ' ἐπὶ μικρόν, καὶ πάντες της τοιαύτης αἰσθήσεως
μον, ἀλλὰ σημεῖα μαλλον τὰ γινόμενα πήματα καὶ
χρώματα των θῖν. καὶ ταυτ ἐστὶν ἐπὶ του σώματος εν τοις πάθεσιν. ου μῆν αλλ' ὐσον διαφέρει καὶ περὶ την τούτων θεωρίαν, δει μὴ τὰ Παύσωνος θεωρειντους νέους, ἀλλα τὰ Πολυγνώτου καν εἴ τις ἄλλος 1 τον γραφέων η τον ἀγαλματοποιο εστὶν θικός. ἐν 8)δε τοῖς μέλεσιν αυτοῖς ἔστι μιμήματα τον θῖν καιτομ' ἐστὶ φανεμν' - ς γὰρ Ἀον αρμονιο διέστηκε φύσις στε ἀκούοντας ἄλλως διατχεσθαι καιμ τον αὐτον ἔχειν τρύπον προς κάστην αυτον, ἀλλὰ
i προς μεν ἐνίας δυρτικωτέρως p. 340VJ και συνεστηκότως ἁλλον, οἷον προς τὴν μιξολυδιστὶ καλουμένην, προ δε τὰς μαλακωτέρως τω διάνοιαν, οἷον προς τὰς ἀνειμένας μέσως δε καὶ καθεστηκότως μάλιστα προς ετέραν, οἷον δοκεῖ ποιεῖν η δωριστὶ μύν τῖν άρμο-M νιον, ἐνθουσιαστικοὐς δ' η φρυγιστί. Θαὐτα γὰρ θ)καλος λέγουσιν οἱ περὶ τὴν παιδείαν ταύτην πεφιλοσοφηκύτες λαμβάνουσι γὰρ τὰ μαρτύρια τον λύγωνα αυτῖν τον ἔργων τον αὐτον γὰρ τρύπον ἔχει καὶ
18 νειμένας. achamonia esse M aves ex ipso noniine
apparet Plato de republicam 10 χαλαρὰ tici ioniam et lyciam hamoniam, quas contraris opponi mixolydiae doriam ivraia si quis mutare volebat in ludiam, aut intendendo hoc piscere potuit, aut remittendo potuit enim lyram ita temperare: fis is a li eis dis 'e' istondendis V chordis, aute, as e d os remittendis duobus vel tribus.
quarum hamoniamin illa puto erat συντονολυδιστί, haec χαλαρά
122쪽
χης θος η μουσικὴ παρασκευάζειν εἰ ὁ τουτο δυναται ποιεῖν, δηλον τι προσακτέον καὶ παιδευτέον = ἐν αυτη - νέους εστ δε ἁρμόττουσα προς τὴν φυσιν την τηλικαύτην η διδασκαλία της μονσικεἰς οἱ μεν γαρ νέοι δια την λικίαν ἀw δυ-- υδεν πο- μένουσιν κοντες, η δε μου κη φύσει των δυσμένων οἐστίν. καί τις ἔοικε συγγένεια ταῖς ἀρμονίαις καὶ τοῖς βυθμοῖς την πιχη ιναι ' χι, πολλοί φασιτον σοφον Ο με ἀρμονία ειναι την φυχ ην, οῖ ἔχειν ὁρμονίαν. 6 κύτερον δὲ δεῖ μανθάνειν αυτοὐς δοντάς τε 15
καὶ χειρουργουντας - μη, καθάπερ πορήθη προτερον, - λεκτέον. -- ἄδηλον δε τι πολλῆ ἔχει διαφορὰν πρις το γίνεσθαι ποιούς τινας, ἐάν τις αυτbς κοινων τον ἔργων ε γαρ τι τονώδυνάπων η χαλε-- ἐστὶ μὴ κοινωνήσαντας τον ἔργων κριτὰς γενέσθαι,ν σπουδαίους. ἄμα δὲ καὶ δεῖ τους παῖδας ἔχειν τινὰ διατριβήν, καὶ τὴν Ἀρτύτου πλαταγῆ, δεσθαι γενέσθαι καλος, ἡ, διδόασι τοῖς παιδίοις πως χρώμενοι ταύτη μηδεν καταγνύωσι τον κατὰ τὴν οἰκίαν - γαρ δύναται το νέον συχάζειν αύτη μεν ουν ἐστὶ τοῖς εο νηπίοις ρμύττουσα τον παιδιων δὲ παιδεία πλαταγὴ τοῖς μείζοσι τον νέων. ὁτι μεν ου παιδευτέοντῆν μυο ικὴν ουτως ἄστε καὶ κοινωνεῖν τον ἔργων, 2 φανερδν ἐκ - τοιούτων - δὲ πρέπον καὶ τ μὴ πρέπον ταω λικίαις ου χαλεπον διορίσαι, καὶ λῖσαι, προς τους φάσκοντας βάναυσον εναι τὴν ἐπιμέλειαν.
123쪽
De artis usu. de te pubi VIII 5. 6. 29
προτον μεν γάρ, ἐπεὶ του κρίνειν χάριν μετέχειν δεῖ των ἔργων, διὰ το0το χρὴ νέους με ὁντας χρησθαι τοι ἔργοις, πρεσβυτέρους δε γενομενους των μενεργων ἀφεῖσθαι, δύνασθαι δε τὰ καλὰ κρίνειν καὶ χαίρειν ὀρθος δια , μάθησιν την γενομένην ἐν τηνεύτητι. περὶ δε της ἐπιτιμήσεως ν τινες ἐπιτιμοσιν δὶως ποιούσης της μου κης βαναυσους, οὐ χαλεπον λοσαι σκεψαμένους μεχρι τε πύσου τον ἔργων κοινωνητέον
τοῖς προς ἀρετὴν p. 341 παιδευομένοις πολιτικήν,
, καὶ ποίων μελον καὶ ποίων ρυθμον κοινωνητεον, ἔτι
δε εν ποίοις ὀργάνοις τὴν μάθησιν ποιητέον καὶ γαρτοsτο διαφέρειν εἰκός ἐν τούτοις γαρ ὴ λύσις ἐστὶ της ἐπιτιμήσεως οὐθεν γαρ κωλύει τρύπους τινὰς της μουσικῆς ἀπεργάζεσθαι το λεχθέν. φανερδν τοίνυν ε)1 - δει τὴν μάθηο ιν αυτης μήτε ἐμποδίζειν προς τὰς υστερον πράξεις, μήτε το σῖμα ποιεῖν βάναυσον καὶ ἄχρηστον προς τὰς πολεμικας καὶ πολιτικὰς ἀσκήσεις, προ μεν τὰς χρήσεις δη, προ δε τὰς μαθήσεις στερον. συμβαίνοι δ' ἄν περὶ την μάθησιν, εἰ μήτε τὰπ προς τους γονας τους τεχνικοὐ συντείνοντα διαπονοῖεν, μήτε τὰ θαυμάσια καὶ περιττὰ τον ἔργων, ανυν ἐλήλυθεν εἰς τους γονας, ἐκ δε τῖλαγώνων εἰς τὴν παιδείαν. αλλὰ καὶ τὰ τοια0τα μέχρι περ νδύνωνται χαίρειν τοῖς καλοῖς μέλεσι καὶ ἐυθμοῖς, καὶει μη μονον τω κοινω της μουσικῆς, σπερ καὶ τον ἄλλων ἔνια ζωων, ἔτι δε καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων καὶ παιδίων. χηλον ὰ ἐκ τούτων καὶ ποίοις ὀργάνοις χρηστέον. χει γὰρ υλοὐς εἰς παιδείαν ἀκτέον ἴτἄλλο τεχνικον ργανον, οιον κιθάραν - εἴ τι τοιου- ω τον ἔτερόν ἐστιν, ἀλλ' - ποιήσει αυτον ἀκροατὰς
ἀγαθοις της μουσικῆς παιδείας της αλλης ἔτι
124쪽
ν οὐκ ἔστιν μαυλος θικον ἀλλὰ μβλλον ὀργιαστικον, ωστε προς τους τοιούτους αυτ καιροὐ χρηστέον ἐν οἷς η θεωρία κάθαρσιν Ηλλον δύναται η μάθησιν. προσθ2μεν δε τι συμβέ με ἐναντίον αυτ πρδς παιδείαν καὶ το κωλύειν τω λόγω χρησθαι τῆν αsλησιν. δι καλος ἀπεδοκίμασαν αὐτο οι πρύτερον την χρῆσιν ἐκ των νέων καὶ των ἐλευθέρων, καίπερ χρη- ο σάμενοι τι πρωτον αυτῶ σχολαστικώτεροι γαρ γενύ- μενοι δια τὰς εὐπορίας καὶ μεγαλοψυχύτεροι προς ἀρετήν, ἔτι τε πρότερον καὶ μετὰ τὰ Μηδικὰ φρονη- οματισθέντες ἐκ των ἔργων, πάσης πτοντο μαθήσεως, οὐδὲν διακρίνοντες ἀλλ' ἐπιζητοὐντες. δι καὶ τὴν
αὐλητικὴν γαγον προς τὰς μαθησεις. καὶ γὰρ ν Λακεδαίμονί τις χορηγος αυτις ηυλησε τω χορω, καὶ περὶ Ἀθήνας οὐτως ἐπεχωρίασεν στε σχεδbν οἱ πολλοὶ is τῖν ἐλευθέρων μετείχον αὐτης δηλον δε ἐκ του πίνακος 7 δν ἀνέθηκε Θράσιππος Ἐκφαντίδη χορηγησας. στερον ν ἀπεδοκιμάσθη διὰ της πείρας αὐτῆς, βέλτιον δυναμένων κρίνειν τι προς ἀρετὴν καὶ τι μὴ πρις ρετὴν συντεῖνον ὁμοίως δε καὶ πολλὰ τον ὀργάνων τον ἀρχαίων, οἷον πηκτίδες καὶ βάρβιτοι καὶ τὰ προς ήδον,
συντείνοντα τοῖς ἀκούουσι τῖν χρωμένων, πτάγωνα
καὶ τρίγωνα καὶ p. 1341μ σαμβ0και, καὶ πάντα τὰ 8 δεύμενα χειρουργικῆς ἐπιστήμης. ευλόγως δ' ἔχει καὶ τ περ τῖν αυλον - τον αρχαίων μεμυθολογημένον , φασὶ γὰρ δὴ τὴν Ἀθηναν εὐροῖσαν ἀποβαλει τους
αυλούς. - κακος μὰν ουν ἔχει φάναι καὶ διὰ τὴν ἀσχημοσύνην του προσώπου τοὐτο ποιησαι δυσχεράνα- σα τψν θεόν οὐ μὴν αλλὰ μολλον εἰκbς τι προς τὴν διάνοιαν ουθέν ἐστιν 4 παιδεία της αυλήσεως τη κδὲ Ἀθην τὴν ἐπιστήμην περιτίθεμεν καὶ τὴν τέχνην.
125쪽
De artis usu. de re pisti. Vm 6 7. 31ἐπεὶ δὲ τον τε ὀργάνων καὶ της ἐργασίας ἀποδοκι- cap. 74 1 μάζομεν τῆν τεχνικὴν παιδείαν, τεχνικῆν δε μεμεντῆν προς τους γονας ἐν ταύτn γὰρ ὁ πράττων υτης αυτου μεταχειριζεται χάριν αρετῆς, ἀλλα της τον ἀκουόντων δονης, καὶ ταύτης φορτικῆς διιπερ οὐτον ἐλευθέρων κρίνομεν εἶναι τὴν ἐργασίαν, ἀλλαθροικωτέραν. καὶ βαναύσους δὴ συμβαίνει γίνεσθαι πονηρος γὰρ ὁ σκοπος προ ον ποιουνται τι τελος. ὁ γὰρ θεατὴς φορτικος δε μεταβάλλειν εἴωθε τὴν
' μυσικήν, στε καὶ τους τεχνίτας τους προ αυτον μελετοντας αὐτούς τε ποιούς τινας ποιεῖ καὶ τὰ σώματα δια τα κινησεις.
Σκεπτέον δ' τι περί τε τὰς αρμονίας καὶ τους ' ρυθμους, καὶ προς παιδείαν πότερον πάσαις χρηστέον - ταῖς ἁρμονίαις καὶ πασι τοῖς υθμοῖς η διαιρετέον,επειτα τοῖς προς παιδείαν διαπονουσι πότερον τον-τω διορισμον θήσομεν η τρίτον δε τινὰ τερον,επειδὴ τῆν με μουσικὴν δρομεν διὰ μελοποιίας καὶ ρυθμον ουσαν, τούτων δ' κάτερον ου δεῖ λεληθέναι ' τίνα ἔχει δύναμιν προς παιδείαν, καὶ πότερον προαιρε- τεον μαλλον τὴν εὐμελη μουσικὴν τυ ευρυθμον. νομίσαντες - πολλὰ καλος λέγειν περὶ τούτων τον δ)τε - μυσι- ἐνίους καὶ τον ἐκ φιλοσοφίας σοι τυγχάνουσιν ἐμπείρως χοντες τῆς περὶ τὴν μουσικὴν παιδείας, τὴν μεν - ἔκαστον ἀκριβολογίαν ἀποδώσομεν ζητεῖν τοῖς βουλομένοις παρ' ἐκείνων, θνδε νομικος διέλωμεν, τους τύπους μόνον εἰπύντες περὶ αυτ . ἐπεὶ δε τὴν διαίρεσιν ποδεχύμεθα τῖν Α μελον ς διαιρουσί τινες τον ἐν φιλοσοφία, τὰ μεν μικὰ τὰ δε πρακτικὰ τὰ δ' ἐνθουσιαστικὰ τιθέντες, καὶ τον αρμονιον τὴν φύσιν προς καστα τούτων
126쪽
οἰκεία, ἄλλην προς ἄλλο μέρος τιθέασι, φαμεν δ' οὐ μἁς νεκεν φελείας τη μουσικη χρησθαι δεῖν αλλὰ καὶ πλειόνων χάριν καὶ γαρ παιδείας ενεκεν καὶ καθάρσεως - τι δε λεγομεν την κάθαρσιν, νυν με απλος, κάλιν δ' ἐν τοῖς περὶ ποιητικης ἐρo0μεν σαφέστερον , τρίτον δε προς διαγωγήν, προς ἄνεσίν τε καὶ προς θν ο της συντονίας ἀνάπαυσιν), p. 342J φανερον οτι χρηστέον με πάσαις ταῖς ἁρμονίαις, οὐ τον--δ δε τριπον πάσαις χρηστέον, αλλὰ προς μεν τὴν παιδείαν
ταῖς θικωτάταις, προ δε ἀκρύασιν τέρων χειρουρ- ioγούντων καὶ ταῖς πρακτικαῖς καὶ ταῖς ἐνθουσιαστικαῖς.
γαρ περὶ ἐνίας συμβαίνει πάθος φυχὰς ἰσχυρος,
τουτο ἐν πάσαις πάρχει, τ δε ττον διαφέρει καὶ τω μολλον, οἷον ἔλεος καὶ φόβος, ἔτι δ' ἐνθουσιασμύς. καὶ γαρ π ταύτης της κινήσεως κατακώχιμοί τινες 15 εἰσίν. ἐκ δε-2ν ἱερον μελον δρομεν τούτους, ταν χρήσωνται τοῖς ἐξοργιάζουσι την ψυχὴν μέλεσι, καλ- σταμένους σπερ ἰατρείας τυχόντας καὶ καθάρσεως. 6 ταὐτ δὴ τουτ ἀναγκαῖον πάσχειν καὶ τους ἐλεήμονας καὶ τους φοβητικοὐ καὶ τους λως παθητικούς, τους 20 δ' ἄλλους καθ' σον ἐπιβάλλει τῖν τοιούτων κάστω, καὶ ὐσι γίνεσθαί τινα κάθαρσιν καὶ κουφίζεσθαι μεσῆδονης ὁμοίως δε καὶ τὰ μέλη τὰ καθαρτικὰ παρέχει χαρὰν ἀβλαβη τοῖς ἀνθρώποις δι ταῖς μεν τοιαύταις ἀρμονίαις καὶ τοῖς τοιούτοις μέλεσι θετέον τοὐς τὴν as D θεατρικὴν μουσικὴν μεταχειριζομένους ἀγωνιστάς ἐπεὶ δ' ὁ θεατὴς διττός δ με ἐλεύθερος καὶ πεπαιδευμένος, δὲ φορτικις ἐκ βαναύσων καὶ θητον καὶ ἄλλων
τοιούτων συγκείμενος, ἀποδοτέον γονας καὶ θεωρίας καὶ τοῖς τοιούτοις προς ἀνάπαυσιν ἐστὶ δ' ἄσπερ οαυτον, ψυχαὶ παρεστραμμέναι της κατὰ φυσιν ἔξεως,
127쪽
ariis usu. de re pubi VIIIa. 33osτω καὶ τον αρμονιον παρεκβάσεις εἰσὶ καὶ τον μελον τὰ συντονα καὶ παρακεχρωσμένα ποιεῖ δὲ τὴν ὴδονὴν κάστοις, κατὰ φύσιν οἰκεῖον. διόπερ ἀποδοτέον ἐξουσίαν τοῖς ἀγωνιζομένοις προς το θεατὴν
τον τοιουτον τοιούτω τινὶ χρῆσθαι τω γένει της μουσικῆς προ δε παιδείαν, σπερ εχηται, τοῖς ηθικοῖς 8 τον μελον χρηστέον καὶ ταῖς ἁρμονίαις ταις τοιαύταις. τοιαύτη δ' η δωριστί, καθάπερ εἴπομεν πρύτερον δέχεσθαι δε δεῖ κἄν τινα ἄλλην ὴμέν δοκιμάζωσιν οἱ κοινωνοὶ 16 της ἐν φιλοσοφία διατριβῆς καὶ της περὶ τὴν μουσικην παιδείας ὁ δ' ἐν τη πολιτεία Σωκράτης - καλος rep.
III 10 την φρυγιστὶ μύρον καταλείπει μετὰ τῆς δωριστί, καὶ ταυτα ἀποδοκιμάσας p. 342 J τον ὀργάνωντο αυλύν ἔχει γὰρ τῆν αυτὴν δύναμιν ὴ φρυγιστὶ 15 - αρμονιο ροπε αυλος ἐν τοις ὀργάνοις αμφω γαρ ργιαστικὰ καὶ παθητικά. δηλοῖ δ' η ποίησις ὐσα γὰρ βακχεία καὶ ὐσα ἡ τοιαύτη κίνησις μάλιστα Θ)τον σώων ἐστὶν ἐν τοῖς αυλοῖς, τοὐν αρμνιον ἐν τοῖς φρυγιστὶ μέλεσι λαμβάνει ταυτα- πρέπον. οἷον ὁ διθύραμβος ὁμολογουμένως εἶναι δοκεῖ Φρύγιον. καὶ τούτου πολλὰ παραδείγματα λέγουσιν οἱ περὶ την σύνεσιν ταύτην αλλα τε καὶ διότι Φιλύξενος εγχειρη- σας ἐν τη δωριστὶ ποιησαι διθύραμβον του Μυσους ου οἷος- ῆν, αλλ' υπο της φυσεως αὐτῆς ἐξεπεσενα εἰς τὴν Φρυγιστὶ - προσήκουσαν ἡρμονίαν πάλιν. περὶ δὲ της δωριστὶ πάντες ὁμολογουσιν ως στασι- 10
μωτάτης ἴσης καὶ μάλισc ῆθος ἐχουσης ανδρεῖον.
ἔτι δε ἐπεὶ τ μέσον μεν ον περ λῖν ἐπαινουμεν καὶ χρηνα διώκειν ωαμέν, δε δωριστὶ ταύτην ἔχειω την φύσιν προς τὰς ἄλλας αρμονίας, φανερον τι τὰ Θώρια μέλη πρέπει παιδεύεσθαι μλλον τοις νεωτέροις.
128쪽
εἰσὶ δὲ δύο σκοποί τι τε δυνατον καὶ το πρεπον καὶ γὰρ τὰ δυνατὰ δε μεταχειρίζεσθαι μολλον και τὰ πρέποντα κάστοις ἐστι δε καὶ αὐτα ρισμένα ταῖς ηλικίαις, οἷον τοι ἀπειρηκύσι δια χρόνον οὐ άδιον αδειν τὰς συντόνους αρμονίας, ἀλλα τὰς ἀνειμένας η ii φύσις ποβάλλει τοῖς τηλικούτοις δῶ καλως ἐπιτιμμοσι καὶ Οὐτο Σωκράτει των περὶ τὴν μουσικήν τινες, τι τὰς ν ει με νας αρμονίας ἀποδοκιμάσειεν
εἰς ψ παιδείαν, ως μεθυστικὰς λαμβάνων αὐτάς, ου κατὰ τὴν της μέθης δύναμιν βακχευτικον γὰρ η γ 1o μέθη ποιεῖ Δλλον αλλ' ἀπειρηκυίας. στε καὶ προς τὴν ἐσομένην ηλικίαν - των πρεσβυτέρων, δεῖ καὶ
των τοιούτων αρμονιον ἄπτεσθαι καὶ των μελων των τοιούτων ἔτι δ' εἴ τις ἐστι τοιαύτη των αρμονιο ηπρέπει τη των παίδων λικία διὰ το δύνασθαι κύσμον , εχειν ἄμα καὶ παιδείαν, οἷον η λυδιστὶ φαίνεται πεπονθέναι μάλιστα των ἁρμονιῖν, δηλον οτι τούτους ορους τρεῖς ποιφέον εἰς τὴν παιδείαν, τύ τε μέσου καὶ το δυνατον καὶ τ πρέπον.
23. μετὰ τὰ φυσικά P 1. 26 p. 993 β. ἰ μεν γὰρ ιμύθεο μὴ ἐγένετο,
πολλῆ νυν μελοποιίαν οὐκ εἴχομεν εἰ δε μὴ Φρsνις, Tιμόθεος οὐκ ἄν ἐγένετο. 24. XUI 6 4. p. 1092 δ' Ἀπορήσειε ν ἄν τις
καὶ τί τ ευ ἐστι το ἀπ των ἀριθμον p. 1093 δ .cis
244s. magoreis haec opponi apparet tuomam nonnullos docuisse legimus p. 1093 tres esse litteras compost a FZ, dii tres essent in musica consonantiae diapason, diapente,
129쪽
De artis usu. de re pubi VIII . 35 διὰ τί αἴτια ταυτα επτὰ μεν φωνήεντα, πτὰ δὲ χορδαὶ η ρμονία, πτὰ δε αἱ πλειάδες, ἐν επτὰ δε δύντας βάλλει νιά γε, ενια δ' ου επτὰ δε λεπὶ Θήβας:XIII 6 6 p. 1093 Aέγουσι δε τινες τι πολλὰ 5 τοια0τα, οἷον. . . καὶ τι ἴσον το διάστημα ν τε τοι γράμμασιν π του πιπρος του καὶ π του βύμβυκος επὶ την ξυτάτην νεάτην εν αυλοις, ης ὁ ἀριθμος ωος ουλομελεία του ονρανου.
25. IIερὶ τὰ ζῶα στορία. VI 10 4.1 p. 565 U. N με σκυλια καὶ αἱ βατίδες σχουσι τὰ στρακώδη, ἐν οἷς ἐγγίνεται ώθης γρύτης τοδε σχῆμα του στράκου ὁμοιον ταῖς των αυλον
γλώτταις. η ρμονία cod. Par. 1853, η ρμονιαι Ni citru rel. Eatessaron . respondet Ar plures esse in musica sumphonias octo adnusit Aristaeixeniis elem. I 46 p. 4 Mq. Cleonides c. 8ὶ. Illabariim numerum in versu neroo novenius numeriit in priore octonas in posteriore parte negat M. Diidquam alere, nec plus tri nil numero VII mu est vocalium ala A adi idemque esse dicitur in sonis tibiae. 7 vocabulum βόμβυξ sonum gravem nauatur es. r. nisi. an. IV s, 2 τὰ μὲν sc ἔντομα ζῶα βομβεῖ Αν μέλιτται καὶ τὰ πτηνὰ αὐτῶν