장음표시 사용
141쪽
- Par. 82). sed haec quociuo sentcntia defendi potest loco ali quo Aristotelis, cum de pisciuus dicit uvi plus caloris sit, Di Ditiorem esse et celeriorem motum pari ait IVI p. 696 '. itauue uod alia i otii mala voce acutiores esse conlaudiunt nidimo XI 2 Par. 4. - 56 alia aestate 17 61 - Ρar. 4), illa corio Stagiritae auctoritate nituntur, haec eritim veritate commendantur et loco illo de vi et sortituditio loris ac de auditu quoque iuveni 1od concordent. ouod eniim legimus in pr. XI 29. 44 impediri auditulinhiatu et mando spiritu, no sumptum videtur exi de generatione VI denique me parea omittam παρανενευρισμένον illud I 31 de noris uuae usu consecta in plures fibra discessit, primum dictum osta Aristotelo nisi an VI 1. Plurima igitur videmus Aristoteli cum ni problomatis esse communia eadem Sunt undamenta doctrina et gravissimae dubitationes ut XI 14 40 hae
ipsa doctrina nituntur etiam praecepta uae nutus aetatis hominis naso adunco forsitan suspendeant, ex illa doeti ina fluxerunt iam in sectione XIX multa sunt, quae sapient ptaosopno videantur dignissima, de artis usu in nomis dithyramuis tragoediis, o morali indole vel musices vel narinoniaruna, de canentium reorious et audientium voluptate, quorum etsi in Aristotelistioris oui ad nos per tenerim pauca invenimus, tamen
Qua de musices indole legimus XIX 2 et 29 videntur consecta esse ex libro de re uulica VIII 5. 1od iudicatur XI 48 do divorsis hamoniis, desumpturi est ex re tibi. IlI . quod in comparatur sonus graivis angulo obtuso, saviana II 8 8.
142쪽
itator viros doctos constat plura ab illo osse orta qua cum ita Sint contendo nuSic problomata soroo nimia natista SN ex doctrina ipsiti Aristotelis, ut
pom pexit iam rant in actis illis Monac. p. 356. votor XXXVIII sectionum corpore non plus quan Septem probleniata adnue ad Aristotelem sunt
relata e nova atrien vlloga extrmina pars ouae est
de uadrupedi diis Aristotelis esse cxistimatur , nitie ego addo mulematum de Sumptomatis eam partem,maae ostra audii et voce 2-96. Qui pridiematum originein investigat, ei minimo neglegendiam est fragmentum illud, quod novis servavd Porpnyrius in commentario ad Ptolemaei Damonica
scripto p. 246-254 et ouod inter dros ristotelis receptum p. 800-804 inscri Di solet περὶ ἀκουστον.
hoc enim si agmentum ouo considerari voci an discri-1nina Porpnurius naud male diest, proxime ac di et ad argumenta sectionis XI et ad doctrinam Aristo-tolis et continet de canendi instrumento, de ore pulmone arteria, et de aere ene dispensando fere eadem quae docet ristoteles. et cum disputatur de vocis diversis modis et qualitatibus, de voce distincta clari dura rauca tenui arguta aliisque generibus, et cum quaeritii ci Dus causis haec vel emetinim , vel in1
143쪽
pediantur, nomiam longe ab illius ratione et doctriina recedit omni Dius locis vides o Driam mentem eii- patetici, qui remini naturaim et eausa priuienter investiget tanta intercedit huic auctora cum Aristotele necessitas, inepe Adona vocinnulis utantur veluti pueroriri spadonumque voco exili , de mala voce pii Descentium , de aesitante lingua balibutientium ).quarno orem ab ips Aristotele nae scripta putavit Porpnurius nec lissensit Trendolenduis de anima p. 107), Rose nurum do . liuromun or line p. 221 auctorem nunc esse negat. io enim nusiologica
potius sit iam svcnologica disputatio, quod magna su explicationis amplituo nimiaque in singulis sententiis forinandis a iiivilitas, linellum ille putat, si non an
auctore categoriamin etinvsiognomici, at ad Aristotele esse alienum sufficiani ne nae argumenta ad hominomnino a Stagirita separin luna, lacile iis uvitaverit; sed in natum sonoriun descrinonda tantum interesse mihi videtiu inter sum et auctore1 περὶ ἀκουστον, ut linellum Peripateticomam antistiti vindicare non audeam.
hi quidem de Mina II 8 ietiam vel porcussionem
dicit eas sonum, multa adHi de naturi corporis pulsati, pandi ad sonum per aerem et, si conse Netur ac non scindatur vel reiciatur, per tenire ad audinum id postu- ut unus continuusque aer, το κινητικο ενος
144쪽
ἀερος συνεχείρ μέχρις ἀκοῆς p. 4, 20). iam age videamus
librum de au sibi lilius hoc inlice ictus instrumenti aliquam pariem aeris serit, haec pars nota inoram pariem movet, alterii tertiam, Sic deinceps singulis
autem percussionibus intercedunt silentia, quae sentiremus, nisi aures deciperentur, quae percussionum Seriem continuam fingiint. en egregia sonoriam doctrina, qua meliorem nemo verariun invenit quem haec scripsisse putabinius 2 - res pendore mihi videtur ex iis, quae Porphyrius excet psit in pag. 213-21 continentarii ad Ptolemaei harinoauca scripti huius enim loci auctor forinis diversoriam motuum sagacissime dignotis ipse loque exponit unumlueuimae ouum consistere multumsine sonorum, albus intercedant silentia
p. 214 infra . sicut autem decipiantur oculi, si mpuncto in cono rotavit videro videantur lineam 214 med ), ita salsi turbari aures viae tu facilius olim gravius*1 decipiantur quam oculi, rectissimo au situm a Democrito die fabulariun receptaculium 215 med.), nec sine causa P, hagoreos negasse inlitum idoneum esse a de consonantus iudicaret silentia igitur illa, albus unusquisvi sonus in sonorum multilatilinem dividatur, utrumque scriptorein videmus sta-
Ρ. 800 ' ὁ ἀὴρ φερεται βία τον ἐχόμενον αυτου προωθῶν ὁμοίως, et 803hy' ἀεὶ γαρ ὁ τερος ἀὴρ τιν τερον κινῶν ὰσαυτως ποιεῖ την φωνὴν ἄπασαν ὁμοίαν, καθάπε ἔχει καὶ
ἐπὶ της ὀξύτητος καὶ της βαρυτητος καὶ γαρ τὰ ταχη τὰ της
κληγει τὰ τερα τοι λὶροις συνακολουθοοντα διαφυλάττει τὰς φωνὰς ταῖς ἀρχαῖς ὁμοίως αἱ δὲ πληγαὶ γίνονται μὲν οὐ ἀέρος π των χορδῶν πολλαὶ καὶ κεχωρισμέναι, δια δε μικρότητα το μεταρ χρδνο της κοος ου δυναμένης συναισθάνεσθαι τὰς διαλείψεις, μία καὶ συνεχῆ ημῶν η φωνὴ φαίνεται, καθάπερ και ιπὶ των χρωμάτων.
145쪽
tuentem itaque sonoriun naturam verissime explicantem. sin autem quaeris, unde omismus nunc Ioctu petiverit, doleo quod disertis illo vernis non dicat, sed argumentis et conclusionibus uti nos cogat naue enimnae p. 213 post initium capitis III, ut acumen et
gravitatem sonoriam continera ouantitato doceat γράφειδε καὶ Βρακλείδης περὶ τούτων ἐν τη μουσικη εἰσαγωγη αὐτα Πυθαγύρας, ως φησι Σενοκράτης, ευρισκε καὶ τὰ ἐν μουσικὴ διαστήματα ου χωρὶς ἀριθμου τὴν
γενεσιν ἔχοντα ἐστὶ γαρ σύγκρισις προ ποσύν ἐσκοπεῖτο τοίνυν, τίνος συμβαίνοντος τά τε σύμφωνα γίγνεται διαστήματα καὶ τὰ διάφωνα, καὶ ὐν ρμοσμενον καὶ ἀνάρμοστον καὶ ἀνελθδεν ἐπὶ τὴν γένεσιν της φωνης - σε μελλε τι ἐκ της σύτητος σύμφωνον ἀκουσθήσεσθαι, κίνησιν δεῖ si V τινα γενέσθαι, - δε κίνησις - ανευ ἀριθμο γίνεται, ὁ ἀριθμος υ ἄνευ ποσότητος κινήσεως δέ φησιν χηδύο, κτλ. ni vides lomaentem incluc Heraclideam, cuius valeat usque auctoritas, dum p. 216 simili mouo alius Iulucatur auctor Aelianus, cuius si Dor ea leindiumntia detur, ova no loco eraclidis sagog LHeraclidem autem Ponticiun complures de musica composuisse si Dros accepimus peratne eum X 82, XIV il , ut uius ante omnes nouis venias ta mentem postquam hic nareavd Πυθαγόρας ευρισκε, ad eundem Pnnagoram reser ἐσκοπεῖτο ι ἀνελθων ε . quae si sorte 'tilagoram considerasse et dixisse neges, cum Xenocrate quaeso age, Qui harum reman auctor citatur. quae postea sequuntur, nemo puto ad Samum Hlo-
146쪽
sopnum reseret, o Archytam Democritum , ipsos P, hagorcos, eodem laudari sicat restat Xenocrates, eui quis forsitan illa uulicare velit at ni in parentiles cum veru φ σω citatus non ita ante oculos legentium versatur, ut nomine non repetito ea quae sequuntur ad nunc referri possint et quamvis magni aestimaret Xenocrates numeros et numerorum disciplinam, de musica nilii unviam scripsit inuno quovis ego pignore contendam Amninam eorum, quae p. 213 Heriuriissis nomino intri, lucantur, ad nunc ipsum esse revocandam. et innium sit a su Didi illa motuum
distinctione 213 inf), ponuntiar φορά ι ἀλλοίωσις,
illius iterum dignosciuntur duae larinae, ut res moveatur aut in circulo aut linea directa, in circula corpus moveri dicitur aut ita ut piragrediatur, aut ut volvatur circa axem cui haec libentius auctori meri Das quarnei qui testam et epnantum oculus teream circa axem volvi docebat 7 ac praeter intei missionum illam
doctrinam noc quomae inter Ponynyri excerptum 213)e περὶ ἀκουστο libellum convenit, quod uter quo
scriptor motus et percussiones Sonoriun recta regione Democriti de atonsis doctrinam Heraclides amplexus esse dicitur a Dion si apud Eusebium praep. V. XIV 23, 3. Diel doxographi 252. Zeller nilosopiae de Griecnen MIM.
Qua in re socium nave Mesez de vita et scriptis Heraclidis Pontici Invan. 1828 p. s. Senosia in Aristotelem p. 60 et 508 Berol. ol. IV). Seniaparoni in P Nwarioni diu ossematorio, Milano 1873, 23.
Zelle II 1, 1036 5. Solem ei ruisse cor et centriti mundi demonstrat et enalcidius in Timaeum g 109. Iani iam vulgari opinioni accomodatus ni auctor apud Porphyrium 14 sup solem lunam aintra dicit loco moveri.
147쪽
ἐπ mgredi docet. quod autem Heraclides, sive
secutus est Aristotelis cliolas, sive non est , a cogitatiouiuii eius certe et naturae speculationi uias minime erat alienus, tun hoc vero περὶ ἀκουστο auctore in gravissimis rebus conspiriit et consentit, ipsum puto hunc περὶ ἀκουστο libellum composuisse. uod si mi is concedere uultat, alium nisi aut ipsili Heraclidem aut aliquen eliis discipulum haec seribere potuisse praefracta nego. Iam puto quaeris ex ac Videantum multa problematum auctores petivisse ex illo περὶ ἀκουστον livello quod alii are non ausitu sunt quidem coimmunia sis nonnulla vocativi ab Aristotelis usu aliena,
u ἰσχνύφωνοι, βραγχιοντες , multum a utraque parie sisputatur de vocum impedimenti πάθη), sed nec
'Oτι- η φορὰ γίγνεται κατὰ την εὐθυπορίαν φανερόν ἐστιν ἐπὶ τῶν στων καὶ λως ἐπὶ των ρέλων των μεγαλων, ταν-τὰ βασανίζωσιν. . . . aud. 02 ' καὶ φορος μὲν εἴδη
δέο η μὲν ἐν κεnavi, δὲ ἐπ' εὐθυ Porph. 213 ius. --είσθω ουν, τι ἐστί τις ορ ὴ περὶ τους φθόγγους εἰς τόπον ἐκ τόπου εἰς εθυ πὶ τ της ει ς αἰσθητήριον φερομένη.
Porph. 2144 1P. Cum incertum si 'abuerita Aristoteles Athenis senotas ante Speusippi moriem 33 a. h. Heraclides autem hoc ipso tempore Athenas reliquisse dicatur Bllcneler, Mad enitosopnor. indo VII 6 confiteor me nescire quando ni Stagiritae actiolas hemientaverit sed gaudeo, quod Miscne Forschungen aus dem
hune inter Peripateticos rettuleriant cum a Platonis audiuissi-nsis speculationiDiis alienus natura tamen et reuus contemplandis deditu esset, protecto Stagiri e cogitata probavit, a quo ni alta audis Rccipere potuit, etiam ante quam proprias acliolas in luce illo aperiret. Ἱσχνόφωνοι pr. XI 1. 30 35s. 38 54s. 60 et de Ru iiD. 804η ' βραγχιδν r. XI 22 aud. 04 ' τραχύνεται ἀρτηρία XI 11 stud. 04hi .
148쪽
multa sunt nec gravia quae concinant. aliquantum
visidem valere illud existimo, imo in pr. XI 6, cum fiat sonitiis, aer licitur aerem movere ἀεὶ ετερος ἀήρ), sicuti scriptum videmus apud Heraclidem et ut m pagari uterque dici sonos per aerem, ita dissolvi interidum et mampi dic eodem usi verbo ἀποήρηγνυναι Sententiam autem praeclarant problematis XI 39
δευτερα τῆς νεάτης πληγὴ το ἀέρος πάτη ἐστίν, unde
apparet vibrationes noritariun numeratas esse, nescio
cui maior iure vindicein, quam ei, si scripsi de audib. 803 ' τ αυτ συμβαίνει τοὐτο scd. συνάπτεσθαι τὰ διεστηκότα, ταν φέρωνται ταχέως καὶ περὶ τὰς συμφωνίας δια γαρ το περισυγκαταλαμβάνεσθαι τους τέρους χους π τον τέρων καὶ γίγνεσθαι τὰς καταπαύσεις αὐτον ιμα, λανθάνουσιν
enim rara ictus ita comprenemluntur περισυγκαταλαμβώονται crebris ictibus netes, ut buu netes ictus con- aant eum noritae gravissimae ictibus singulis hausisse igitur videntur unum vel aliud 1 oblematam auctores ex libi ill περὶ ἀκουστ2 vel e doctrina Heraclidis, neque tamen arta is intercedit necessitas non sunt multa maae concor lent est contra in viodissentiant. nam in initio fragmenti do audibilibus auctor reprehendi eos qui sonos fieri sicant aere con- lamnato τω ον - σχηματιζεσθαι - dicunt autem hoc auctores problematum XI 51 93). 23. iod cum nec ab Aristotelo nec ab Heraclide petivisse videantiar
149쪽
pro ulematiun factores usos eos esse aliis etiam sontibus platanuhan est. Metius corio coniuncta aiunt Oisica pro talemata climituris Aristotelis, nec multa puto vel magna iuvenies quae inter eos discreperit unum uiuetra pro Dieini si legisset Peripateticoriam magister, molestissime inini videtur sui mo laturiis nain quoid liniamini aurias
XIX tintis laiuli diis extollitur adeoPi lyrii praesertum, id mutire nullo modis potest is qui scripsit de repulitica VIII 6 sed in hoc ipsum molem miriani illud indit, io quaestionem uuam repetitam legimus o MX diverso sensu accepi viversus auctor, nam προ αυλον η λυρα ille interpretatur ad tibiam sel, n, ni 43 gratior est cantus ad Mam quaan ad
Imram ora ex re manifestiam ni inerum certe auctorem non exscripsisse quae in schola resportiteri soleuant, sed ex suo ingenio Pro responderet unxisse. De aetate pro Diematum si quid o conclusumin speras e manem chordariam vel aliis rei musicae vestigiis, timeo ut inutum pri si nas enor lammis IIII J A
Lias et Simoni tis temporinus primum auctus', Ionis Cnii aetato 450 a Cn. erat uidecim, quiuus ditnyram Di poetae unam cnor lati addi demini. pro Diematiana aliter scriptores, qui nunciam chordis addant nomen
tetracnorosi, nypaten simpliciter dicant noratam gravissimam et neten acutissimam XIX 3. 4. Pal.), apparet
Ps -Plutarchus de mus. 29. Oras, de , re musical Hiia burg 88s p. 7. Suidas tinonides Plinius hist nat
2 Pherecratis fragmentum comoediae apud Plut mus. 30. era ult.
150쪽
non plures nordas cogitasse quam octo. no autem eum iram laciat Aristoxenus in harin princ. 50 m. p. 22 in . manifestiana fit missa illos artificum cithara simplicen lyram os stare, cui plures cliOrdae nunquam
Nec molius res se habet, uni consideramus usum advectiorem et κάτω. hac de re in plumi Γ-eenda sint in iis qua Euclidis sectioni sumus prae muri, sufficiat nunc dicere, quamquam prioribus
tempori Dus Graeci νω ad graviore sono revocament, tamen iam Aristoxeni aetato πέρ in tonomam vel systematiun nominiuiis relatum esse ad Onos acutos,ut ἄνω nocratis similiter usurpari minime sit mi n. Plurinia igitur nariam sectionum auctore sumpsisse
videmis ex ipso Aristotele, nonnulla ex libro περὶ ἀκουστον Heraclide et altis sonti Diis nausisse et ciunmagna pars talium quaestionum naud multo post Aristotelis aetatem auricata esse videatur, de numOnicis pro Diematis non est quod aliud statuamus. Bh. Contextus fundamenta iecit Immanuel Behicem Aristotclis opera edidit academia regia omissica Berotini 1831-70. problemata continet vol. II p. 98-923. Bh usus est hic codici Dus manu- Scriptis: e ost Laurentianus 7 4.
X Vaticanus 1283. Parisinus 2036.
Nec miror, si quis etiam posteriore aetate in simplici lyra septem nabo neratos ita res se abere videtur apud Aristotelem in metapnys m 6 4 supra p. 36, ), sed nnagoreorum sori se antiquorum ille refert praecepta.