장음표시 사용
131쪽
Rose Usener diligenter ei vestigarent, ala ipso
Aristotelo ea scripta esse ein puto contendet quam- ouam enim Aristoteles pro Dieinata sua plavsica citat, lauetantono Cicero Gellius Plutarcnus Alnenaeus, tamen cum locoriun illoriim vix imidia pars in ac priui Finatum svlloga inveniatur, o Dis non ea semata esse oua illi citant inanis to apparet nos cum multa legamus ova pugnent inter se et adnoneant', multa etiam videamus e neoplarasti scripti minori Dus excerpta' unitare non possumus qui norrum problematum maior pars recentiore alioua notate orta u.
Haeo ali Aristotele scripta iani nemuit Henr. Stephanus,
Rose de M. in romin oratine et auctoritate Berol. 854 63 241. aer Ar pseu lepigraphus 7 Lips 1863 problemata ponit in classe librorum, qui contineant memoraDilia varia et sine or lina ex variis alioriam Peripateticoriim libris conscripta. f. p. 216 vido etiam Zello Philosophie de Griochen Uri , 101. 3 gener Alexanari Aphrodisiensis quae erantur pH blematomun liber III o IV annales rinna su Ioaetantici Berol. a Butantino ali pio hic problemata illa confecta dicit P. H. Vide quae notavi ad XI 13 - 18. XIX 2 5 7 al. Pinnuci L 372. Meliter annot 6 inde passim.
132쪽
miod tamen in is Sectioni ni saepe bis, etiam tervo viator caedem quaeStione repetuntur,ra Ricnter, qui anno 1885 nis reuiis operam navavit' recte statu non ab imo nomine varias illas forinus excogitatas esse, Sed diversos homines, suo iemque modo, talia problemata Alexandrinonii tempora uia consecisSe et cum in linras neoplinisti etiamnuria exstent loci, ios illi molematum tintios in suum Sum converterint, Omparatis Hisdem pro Diematis variis somnis Richtor uversoriim excerpentium rationes et melinodos distinxit.
unum eniim fuisse statuit, qui neoplimSti contextum ousissis qui Dusdam reuus sere ad veruum exscriueret A), alium qui in consorinanda oratione variare titileret res modo contranens modo dilatans B), accessisse putatur tertius, qui minus etiam do forma anxius reuus in reve contranendis pro olemata auricaretur C). itaropolita illa problemata do vociniis lacrimantium ridentium . ita distri uult, ut XI 13 scriptum esse dieat a B, 15 albo, 50 a C. quartum deinde auctorem invenisse si Di videtur, qui satis naueret laestionem ponere paucissimis eruis Solvero, uicque nomini D), qui fortasse non neopnriisthun, sed recentium tomina problemata excerpserit, R. vindicat XI 25. nanc Ricnteri rationem secuti age pectemus problemata repetita in sectione XIX. videmus ex eodem sonte orta:
133쪽
en XII paria, tonini VII ex eodem sonte hausta sunt, ut et quaestio et solutio inde effluxerint quae tamen uncinia ineliisi , oriam Praestiones concor lant, responsa viscrepant habent etiam 2 et 2 qua respondeant cum in quaestione tum in solutione 3 si 29. sed reliqua X par iacita sunt constituta, ut prioris linea problemata sint brevia, alterius or sinis solutiones copiosius sint expositae horaim 20 et 27 orta inversia videtur, ut 2 prior syllogae 2 longius expositum posteriori maumerem, etiam 36 fortasse illi ordini 20 huic ascribendum putaverim id manifestum videtur, conflatam esse hanc sectionem e duabus sullogis diversa ratione consectis.
Ex illis autem vilogis asculo ero Viso VI scilicet post tempora Athonaei Ricliter putat consectum res eorpus illud XXXVIII sectionum, cum libriimiis mittam colligendi potius quam philosophandi stititiosiis
quae inimio invenisset Irablemata arriperet et conscriberet nec tamen omni consilio destitutus hic materiem congessit, sed argumenta diversa secutus red-ε git; animi innio ab arte inedica iacto problematishne spectantibus XIV libris explevit. dein ad ni e-
134쪽
sin XV ot animae naturam XVII transiit, de philologia XVIII o laurinonia disputavit XIX), 1oversus delirile d remuli nati ii ini te plantis int
finem seca de palli ni corporis huInani. Sed praeter uaaius illiu viaestionum comus, Quod odidit Berior, exsistit miniis ioddam in publicum pro litum anno 1857. iae prolaternata quanimitam inco licibus nonnullis i evocantii ad Alexandrum Aphrodisiensem, consentiunt tamen vim docti qui operam sis navamin Bussenialcer et Usener, cum dicunt a mi-dontissimo illo ristotelis interprete nae esse aliena. ac leguntur in Psectione, quae inscrtunii etiam Alexandri liber III, mina de arto medica paulo copiosius scripta, revissimis vertiis deinde ut Richior agnoseat Oxcerptorem D de simili Diis reuus quaeritur et respondetur in sectione II Alex. IV 1-38. has autem duas sectiones ab editorious non magni aestimatas Sequuntur partes mulio meliores, prout 39-126 περὶ συμπτωμάτων et 127-192 περὶ τετραπύδων. in his probleniatis initu bone sunt soluta et Peripateticorum disciplina natu videntur in ligna, quomini parae vetere magnaPi sylloga eratur, pars o Gazae tantummodo vel Vallae vorsione latina antea orat cognita et in sectione illa, ouae de 3 inplomatis in
Bussemalce in Aristotelis operibus d. Didot Parisiis IV 291. s. p. XVIII. - f. Usener annot 3 D. IX et XII. Tneoaomas Gaga nessalonicensis iussu Nicola Visanae medio sere saec. XV problematuri Alexandri libros duos latine interi relatus est Us VIIJ. Geo rius Valla Placentinus plurima problemata latine versa edidi Venetiis 1 198 Us. D.
135쪽
Problemata. 43scriouur Inulia quaeriantur de vertigine stemuimento, litatu singultu, multa de vario corporis salutisquete habuit, sed insunt tiain quaestione de voce et aiulitii
Iam si quaeris, utile excerptores illi pirat lematumqtie nuctore mutoriam inlinerint, respotulent ianti Rose Ricliter pli iratua fluxisse 'heopli rasto ac
sectio I foro tota fluxu o libris Hippocratis,es autenie lior Thoophrasti de tutore V ex huius libro de lassitudine, XX o Theophrasto migiuiis et holerauus etiam o causis plantariani tost Ros 192), XXIV et XXXVIII o lium do igne XXVI a de ventis, alia
repetuntur ex eiusdem lium de odori biis ot colori Dus. eius autem sectionis quae est de sumptouiatis, cum multa Richtor in Theophnisti libro de vortione deprehenderit, Oua illa ab uno excerptore B ex uno sonte hausta esse itus omae huius sectionis quaestiones et doctrinas vindicaro vult Theophrasto p. 40 hoc tamen cavo credas luam pro Diemata Parisina 82.88 9 non minus quam universa sectio I id tuentur, mio iam Archrias videriit, tun sonum doceret Ontineri ictu viodam aera πληγή), et oriri sorti ictu
celerem motum sonuolue acutum Theophrastus vero multitudine riti sonos vel numero continum omnino
manu p. 372. Rose . Is a. molito p. 27. Prant p. 373. Archyta quid de sonis docuerat, habes apud Theonem de mus. c. I et in Porphvri commentario ad Ptol. 237. eadem Plato docet in Timaei c. 29. 37. Theophrastus quid de sonis docuerit, scriptum legimus apud eundem Ponismum p. 241 244 - Theoplar ed Schneider 188-I93.
136쪽
negat, parem ille audenMiue a1nrina esse sonomani color natoni et acutoriam et graVhian; mesertim si consonent, negat motu eos hilare posse, sed aevia osse celeritato ἰσοταχοῖσιν ἄμφά); qui tamen actitis sonis moliant numenim maiorem, versam in maximo orroi e haec tamen si sui Erosi illius doctrina, nihil inde in illitin haraim sectionum pro Diem transiit.no rectissimo iam vidit ranti acta Monae VI 1 p. 374), nec uid piam in is reuus est certius ac ne aliud uid statuas de sections XIX: ii quomi acumen gravitasque soni in celeritiit posita docentur
37 35'. 9), hic quoque Pytnagoreortinacissae rationes ostenduntur diapason diapente , iatessaron g, pr. 23. 344- IJ. 35. 39 50 et ouae sunt o nypria
et nota T. 14 talia e neopinisti scriptis ueroni illo nuΗlo potuerant contra mittis in reuus nomina pro Diematum doctrina pi oriane accedit ad sententias ipsius Aristotelis sonum enim ess icti in ni docet do anima II 8, 2 10 almae ossici aeris motu continuo in. 5. 6), acumen autem sonora in contineri aeris iurati celeritat , gravitatem arilitate io 8 generati anim. 7, 2), et a laritus aer pulsetur, eo Sonum neri celeriorem actitioremdie gener. D. 2. 3); - pr orsus eadem legis de sonomini natura in i Diematum Sectione XI . seu alteri est causa acuminis et gravitatis nunt enim soni etiam eo actitiores ouo minus aeris movetur, gravitas posita est in aeris moti opiat onus efficitur ictu aeria: r. XI 6 14 19 42, opus est motu continuo XI 6, acumen fit celeritate: 3. 3. 134s. 53 al. celeritas inretitioniain pendet ex ictus fortuitiline 14. 47. I. 40. de motu continuo es. 6.
137쪽
et mole. et cum vocis acumen pilori loco lictum sit sortius res et maior vi expinini, uunc coiitra gravituSvi detur superior esse maiorisque irinitatis lianc difficultatem optiuis solvit Stagirites in liln o de generatione animaliunt VI, 4 clistingui enim ille materiar Inovou- lana το κινουμενον et viii vel auctor ei moveanteit1
,,quod moVetur Supeia vite et iis quod novet, necesse est turile ferri Iod fertiar ex materiae novemiae mole ori utitur Oui riives, veluti e longis choritis, longis tibiis, vel e chordis nulla vi intentiS , si vero movenda superantur, feriintili celeriter i. e. ex motoris vi si firmitate oriuntur soni acuti ,motor auten visua nunc multum propellens Hest notum aratum
materiae moles aegre mota lente serpu), ,nunc facile superans acu motum celorem materia vi motoris laetio promota seriur celeriter) ita quae pugnat evideDantur en conciliantur. oriuntur quidem motus celeres et soni acuti tum firmitate tum infirinitate, nempe rinitate motoris, infirinitate molis movemlao. Dene igitur Aristoteles quae sit sonorum natura peI-spexit nec multum lente seret, exiguitan colorater ille continuo concessit; nam viii ita dicant, liviatenus recte dicere ait, Ouinino vel generiitim non recte ita gu).n 1 tamen ipse semper eaden dicendi caution ustis
est sicuti paulo pos seriptum legimus ταχ γαρ 4λίγος ἀὴρ φέρεται ν5 . idem monet de anima III, 8,
ne quis statum vel color ipsum putet esse acutum, neve aritum ipsum grave, ilii od acumen soni esticiatur motus celeritate alio auten loco generi I, 6 ui e
138쪽
admittit, quis miraritur, 1ο excerptores doctrinaobrovitati potitas student quam lmam veritati et orationis i oprietati immo hi, ut errant dubitationiimo quaestionum amantes, in novitate et repugnantia sententiariun apertum campuvi nacti Sivat, quo ex- cui rerent raro illi distingui in motorem, retra notum κινουν ι κινουμενο XI 14. 34) nuutiani aeris lento moveri, exiguum celeriter sciri lioc dicere satis habent , Sonorim acumen modo iunitate effici, modo infirmitate repetere gaudent annot ad X 14), et errat princeps iaestio nec, si acuti soni essent sortitudinis,undo fieret ut honitae debiles voli iti uora canerent acuto II 14 40 puri vario modo quaerere non desinunt 21 v. viae annotavi ad 14). accessit similis dulsitatio, si maior copia materia efficiat sonorum gravitatem, cur canentium iotanum soni acuti plus postularent ro Doris et fimitatis quam graves cs. XIXIT cum Minot.). ut autem a graivissimae viaestiones ex Aristotelis doctrina derivatae videntur, ita maximam problematum copiam ex illo sonte natistam esse apparet, quamvis pauca legantur inclibro de sensu, in do nis reuus se egisse ipse profitetur. iiDerelinus autem fuit probiornatum sons capiat illi id de animalium generation VI miae enim legimus iniri Diematis XI 2,
cf. 22. 6 de rauca voce oriam qui cenaverint Vel
Pr. XI 14. 16 17. 40 53. XIX 37. Diei enim de generatione animalium V 7, 1 . supra p. 8, 3 ouid esset vox et alia eiusmodi in exposuisse et inscriptis, sensu et in liuris de anima. revissime tamen in lauro de sensu tangit vocem et sonos locos colleuit Roso do ordine librorum p. 220 et reistin D legentes a libros de
139쪽
potaverint, scilicet effici milicitatem et minia liminoris copia et artoriae inaequalitate ἀνωμαλία), ea auctores naurire potueriint ox illius capitis fine quod autem
declamant saepiastine de voce pueroriun seminaritin
spanionum XI 14. 16 34. 3), id ex eodem lanto fluxit et pro Diem illiti XI 24, cquod tacito quis in- ilignum omni nilosopli Duliciiverit de voco vitii-loriam), ipsi clobetur Aristoteli et loco ei leui is enim locus civ ἀπορίαν ἔχει ipso magister confessus St,
noriuri noniciunt indust Iain non excitare non potian. ac calor do inui in pi ouleinatis minum ueris moverisonominique effici mivitatem X 13. 32 - Par. 8.53 10 . hoc si qui 1 priuat, nisi Ia aiulienti uinconsessu et calore experius intendi potius ti DiaminituDamnique sonos, is evolvat idem illud caput si i): Mistotelem inveniet eosdem errores profitentem sed praetor illud do generatione caput alii livra Aristotelis ni discipulis materiam prae Duemnt.
De musica ipsa quid magistor et mai discipidi
statinant, si comparaveris, invenies motium temperatum licere ana Dos. svmpnonia autem utroque loco do- finitur mixta esse o sonis, a numeromui implicirratione continentur comparanturmas taxturae aliis sensious Diectae ), quamquari Honoriim illa mixtura Toαγ ένη κίνησις Ρr. XIX 38. de caelo I 10 de sensurae . do virtutibus 8.2 r. XI 27. 28. analvi post V 2, 3 aliique loci supra sit meollecti. H. XIX41.38. anima HI 2,9. sensus 3 supra p. 1s,163, et a L Symphoniam cum mixto vino comparant r. XI 43. gensus es de nun l. I. musica. aantum ad sensu flmovendos valeat, comparando docentur. XI 27. 29. de republiea IH 6 p. 1340 cf. metaph. IX T.
140쪽
non nimis se delectari, inuno simplicia praesorenda pari modo inlio confitentur. Omitto uod consonamtiae exempla semper asteriint nypaton et ueten maioris certe momenti id est, quod mese existimant omnis narinoniae principium et fundamentiun. plurima autem videmus inter eos concordantia de vocis reddua una-gine quid, quod non parieto, sed ipso aere sonos reici uterviae dicit sor insanios loqui Giouo aluutire , noc depremptum videtur ex iustoria animalium IV 9 8 et partivus an II 17. s. rhetori II 13 in quattuor autem pirantematis XI 31. 36. 54 60 naesitantia illa offici licitur aliqua corporis refrigeratione, do oua Aristoteles haec docet inultum caloris inesse in cordeo in pulmone si qui calor cum iugerit, cor frigere timore tremere' no repetiint priγbl. XI 32 53 31), inde linguam impe siri frigescente autem ortae vox intendi putatur 32), sicuti calore illis videntur soni remitti Dac quidem in re pro Diemata non alui constant sunt enim qui Diis disceatur contrarium XI 14.181 r. XIX 27. ἡ ἐν ' μίξει ... -υμωνία οὐκ ἔχειω . s. do sensua simplicia facilius comprenendunt ciuium mixta supra p. 19, 36. simile aliquid habes de audibilibus p. 801 '. ouod vero laudat consonantiam auctor pri XIX 38.43, id sacere vicietur auctore Aristotele de anima III 2 s. 2 hi dicitur pr. XIX 33. 44. 20. 6. metaph. IV II, 5 V. supra Cra). Pr M61 Par. 33. do anima II 8, 4 spectatur echo etiam XI 6-s. 23. 45. XI x 42 quamquam pariete reici videtii sonus M'. 8. 25. do caverisis reiciendi soni insinutiento et de anima φ . . . 4 r. XLI. 30 85 . 56. 57 27 cf. μόριον de lingua). 36 38. Do corde vix opus est demonstratione sed vide de respirationera paries animal H 7. III et de pulmone v anima H 8, 11. parte an in 13. generatio Uri. Partes an II. 4. IV II fin cf. r. XI 13 de luctu.