장음표시 사용
151쪽
R. Sectionem XI commentario utili instrinxi Ern. F, ed B Gosen de molematis Aristotelis dissertatio. alaia 1836. BA. Secutus Stilassem alior, qui duoro Dido 1857 in volumine IV Aristotalis p. 173-21 probi
mala musici imprimenda curavit. idem in eodoni Par volumino p. 307-309 aliam sectionem edi sit recognitam ad dem librariam adridensium et Parisinomini. nova illa ira Diomata alios codices Us secutus iteriam recognovi Herm. Usener Alexandriopnt ossisiensis ouae feriantur mulematomim ver III et IV Janr Demcnt des . Joachimstnaliscnon Gymnasiunas Berii 1859). Do IV. nonnullis pro Diematis egit Aug. Vagener in Geuaeri, istoire et theorio do a musivi derantio uite. and 1875-81. Denique sectionem R. XIX Mite interpretatus est en r. m. velle. Problinuta iusseauae, 'Aristola Paris, Didit. 1891.
152쪽
E. υσα α π κόπου. 2. Λιὰ τί τοῖς λειποφυχουσι καὶ τοῖς ἐκ των
γυμνασίων διαλυομένοις ἐλάττους τε οἱ ὁγκοι καὶ ὀξυτεραι δοκουσιν εἶναι αἱ φωναί - νοτι αῖ τε φωναὶ ἐλάττους φαινύμεναι ὀξυτεραι φαίνονται σημειον δε, ὁτι μιμούμενοι οὐ πύβρωθεν ξ φθέγγονται καὶ οἱ φύγκοι ἐλάττους. υ υσα περὶ φωνῆς. 3. ια τί μεγαλύφωνοι πάντες εἰσὶν οἰ θερμοὶ τῆν οφυσιν - οτι ἀνάγκη καὶ ἀερα πολίν καὶ νυχρον
ἐν τουτοις εἶναι. λκει γαρ το πνεsμα το θερμον προς
εαυτ καὶ ἀερα καὶ πλείω τ πλεῖον ὴ δὲ μεγάλη φωνὴ γίνεται ἐν τω πολὐν ἀέρα κινεῖν καὶ ὀξεῖα ντω ταχεως, βαρεῖα δ' η ἐν τω βραδέωςJ.
V 2 His rebus intellegendis licunque opermanismare Vult, primum adeat quaeso r. XI I in. , Di quae sit sonoriunnatum et undo fiant acuti vel graves, luculenter exponitur. ex cuminis causis a Uubitari hic vides alterian, canentia de-Dilitatem mi enim languet is paululum aeris emittit undoson fieri sicuntur acuti minuta autem sonoriam niRgnitudine vel sortitudine intendi eos ad acumen repetitur XI 6 et 20, etiam de clamantium voce imitanda eandem habes aententiam XI 6. XI 3. 1κει servidus illorum animus multum aeris ducit et exuatat. s. XI 13λλ.
153쪽
6. Θιὰ τί πύήρωθεν αἱ φωναὶ ξύτεραι δοκο0σιν εἰναι οἱ ἡ μιμούμενοι τους σφύδρα πύσή οντας καὶ βοωντας ξ φθέγγονται καὶ μοιον τοῖς ἀπηχοο- σιν, καὶ της χους ξύτερος φαίνεται ὁ ψόφος ἔστι δε πωήω, ἀνακλαται γάρ. ἡκουν πεὶ ξ μεν ἐν ψοφ το ταχὐ βαρ δε το βραδυ ἔδει βαρυτερας πύβρωθεν φαίνεσθαι τὰς φωνάς. τα γὰρ ὁ φερύμενα πάντα βραδύτερον φερεται, σω ν ἀπεχη της αρχῆς
πλεῖον, καὶ τέλος πίπτει. - Πότε οἶν, τ οι μιμού-
i. μενοι ἀμενην τη φων μιμουνται καὶ λεπτὴν τὴν ποδήωθεν φωνην λεπτὴ δε βαρεῖα οὐκ εστιν, οὐδεμικρον καὶ ἀμενηνον φθέγγεσθαι βαρὐ, ἀλλ' ὐξὐ
ανάγκη - Η Ου μόνον οἱ μιμούμενοι δια τομο μιμosνται, ἀλλα καὶ οἱ ψόφοι αυτοὶ ὀξύτεροι γίγνονται. Ai τιον δὲ, ὁτι ὁ ἀὴρ ὁ φερόμενος ποιεῖ τον ψόφον καὶ ἄσπερ το προτον ψοφεῖ το κινῆσαν τον ἀέρα, οὐτω
Pr. 6. Si eos, inquit, vi e longinquo clamant insitamur, acuto iidem sono clamamus no sere verum et vocis repercussae u te e longisma venientis sonus videtur acutus 7J. quoniam autem in sonis celeritas efficit acumen, necesse erat voces e longinma allatas minuta celeritate videri novis gravior ea qui tamen fit voces procul delatae fieri vide- antii acutae' causam auaerit re non verae, ut in pri 20.4 3 τοῖς ἀπηχ σιν , qui redaunt, vocis imaginem ecno . ea tortasse scriDendum ἀντηχουσιν, s. IX II. 4 ἔστι δεπό Mo vox repercussa bis perineat spatium. 9 πότερ' ον. primum illo non prodiernata respondet, sed additae sententiaeae vocis inutatione affert causam ,maia tenuis eat sonitus gravi esse non potest . nue conser quae diximus ad pr. 14.
13 η - aerisessu aerem, minuitur tamen et restringitur Impetus, atque ut emissa sagula postremo concidit, ita sonus motu fini ἐὰν μαρανθοὶ exilior fit eoque acutior . sagittam comparavi iam Arennas, L Porpnyrium ad Ptol. 237. δια
154쪽
δεῖ πάλιν ποιησαι - ἀερα κε ἀεὶ αλλον κινουντα εἶναι τον δε κινουμενον. χὰ ὁ ψύφος συνεχὴς, τι ἀεὶ ἐκδέχεται κινουντα κινον, ως αν ἀπομαρανθθ, - επὶ των σωμάτων ἐστὶ τ πεσεῖν, ταν μηκέτι δυ-
νηται θειν ὁ ἀὴρ ἔνθα με το βέλος, ενθα δε τον ἀερα η με γαρ φωνὴ γίνεται συνεχὴς ψος θουμένου ἡ ἀέρος, ο δε βελος φερεται σώματος π
α-ος κινουμένου ἐνταυθα μεν ουν ἀεὶ το αυτ φέρεται σῖμα, εως ν καταπέση ἐκεῖ δε ἀεὶ ετερος ήρ. καὶ πρι του λήγειν θaττον με κινεῖται, ἐπ' ὀλίγον οδέ. δῶ ποήήω ὀξυτεραι καὶ λεπτότεραι αἱ φωναί τογα θειτον ὀξύ, σπερ καὶ διηπορηται. σπερ φαυτὴ αἰτία, δι ν καὶ οἱ μεν παῖδες καὶ οἱ κάμνοντες ξὐ φθέγγονται, οἱ δὲ ἄνδρες καὶ οἱ γιαίνοντες βαρύ.τ δε τοι ἐγγυς μὴ ἐπίδηλον εἶναι τὴν φω ν η βα- 15
consistere, quibus intersint allentia non gensa apud P pnnium in Ptol. 214. s. o au ED. 803 et prooemium nostrum p. 62. 2ὶ δν δ respondet ad ἄλλον μὲν). vocem desinentem fieri inraviorem, non acutiorem Oceuant πλείους 1idam Porpn. l. l. 235, 11. 10 θὰττον μεν ' ut corpus coniectum spatio percurso ubi cadit, celeri motu num semar, sed brevi tempore, concitato. πρῶτον Rutem, quod navent codd. cum sis Iae sequuntur coniungi nisinae potest immo dictum fuisse videtur: ,sonitus primum certo Nodam impetu serim , dein celeritas minuitur, postremo oorporis cadentia modo ortu citius sonatae is V 2. 16 τ τοῖς ἐγγυς , quanimiam oues aliquid similitudini corpus enim coniectum unum est manesquo unum et simul universum concidit sonitus aeris pariibus compositus in multas paries usque quaqua itiffunditur. que acutius, no tamen paulisper.
155쪽
ρυτέραν η ὀξυτερα γινομένην, καὶ λως μη ὁμοίως
εχειν τοῖς ιπτουμένοις βάρεσιν, αἴτιον, τι το μενοι φθεν - φέρεται ἀεὶ τι αὐτο ὁ δὲ ψύφος ήρ ἐστινώθουμενος υπ ἀερος. δι καὶ το μεν εἰς ἔν πίπτει, ι δὲ φωνη πανταχλ σπερ αν εἰ- ριφθεν αμα φερομε- νον απείρως θρυφθείη καὶ ἔτι εἰς τουπισθεν. cs. 20. 10. ια τί το δωρ τb υχρο εκ ου αυτο αγγείου εκχεόμενον ὀξύτερον ποιεῖ τον ψύφον - Η οτι θάττων ὐφορά βαρυτερον γάρ ὴ δε θαττων οξυτερον 1 ποιεῖ τον ψοφον τι δε θερμον καὶ θ μανύτητι καὶ τη ἀναφορα κουφίζει παρύμιον δὲ, τι καὶ αἱ δαδες καιέμεναι ἀσθενεστέραν τὴν πληγὴν ποιουσιν. 13. ιὰ τί οἱ κλαίοντες ξ φθέγγονται, οἱ δεγελοντες βαρύ - κοτι οἱ μεν ὀλίγον κινουσι πνευμα
Δ δι ἀσθένειαν, οἱ δὲ σφοδροςJ, ὁ ποιεῖ τατυ φέρεσθαιτ πυευμα - δε ταχὐ ξυ' καὶ γαρ ἀπ συντύνου
ριπτοομἐνοις Υ, ριπτομένοις s. r. 13. 3 ριφὲν , item l. b. D αἴτιον , - ἔν τι ὀνρ h. πανταχοῖ X. Pr. 10. βαρυτερs pondere, non sono. r. 13. Responsi prior pars glossis turbata es cs Ricliter de Ar probi. Bonnae I 885 I8. uui respondet, dicere incipit a fientibus de ridentibus post διαλελυμένω dicendum erat, βραδύ ἐστι βα-. de soni natura sterismi motu . ad I 4. In altera parte ab ἔτι δε verae sunt lectiones, doctrina prava docent enim illi has rea ua sibi respondere:
flentes examus Rermotus sortis motus celersonias acutus. ridentes calor multum aeris dist usus aer
156쪽
σώματος ιπτοώμενον ταχ φέρεταιJ δ δε γελον του- ναντίον διαλελυμένως. οἱ δε ἀσθενεῖς ὀξύ ὀλίγου γὰρ ω κινοῖσιν. οἱ δε ἐπιπολῆςI Ἐτι οἱ μεν γελοντες θερμον το πνεομα ὰφιaσιν, οἱ δε κλαίοντες, ῶσπερ καὶ λύπη κατάψυξίς ἐστι το τύπου του περὶ τα τηθν καὶ το πνεῖμα ψυχρότερον φιασιν το μενου θερμον πολὐν έρα κινεῖ στε βραδέως φέρεσθαι, το δὲ ψυχρον ὀλίγον συμβαίνει δε τοὐτο καὶ ἐπὶ τωναυλον οἱ γὰρ θερμοὶ τω πνεύματι αὐλοθντες πολὐ βαρύτερον αὐλοοσιν cs. 15 50. o
14. ια τί οἱ παῖδες καὶ τα ἄλλα των ζωων τὰ νέα ὀξύτερον φθέγγοντα των τελείων, καὶ ταs- της
σώματος Y πνεύματος . - om. X. 10 βαρύτερον λ βραδυτερο codd. 4 θερμον ὁ πνεsμα calore illi opinantur plus aeris moveri quam gelu iit r. tardius itaque noveri sonosmae fieri graviores. s. ἰσχος ἐν τω θερμῶ 32 - 63. Par. 8), 56
in . 84. 10. 36. quod magis titia nureris, iiDiamini quoquo sonos calore dicunt remitti nae autem sunt Aristotelis
urener an V I, II). - contraria uia leyimus in 14 17 - 6IPar. 4ὶ 18 Far. 2) ibi enim verius aer dicitur dirimi calore, sonimas seruntur aestate exacui, ternis autem trigore deprinia et remitti de pro ulematis origine . Ricnteros. Pr. 14. Hoc pro Diem ciui solvit, incipit a soni natura recte
explicata fit enim sonus ictu quodam aeris pr. Is 42 Ar doanina II 8 1-2 6-7 . et acutus quidem sonus continetur celeri aeris motu gravia lento pr. 6. 10 et M. Anima , . gener. n. V 7, 2). celeriter autem movetur aer, si corpus
pulsans sacile superat sterem moventina aener. 6 4 , id quod duauus causis fieri potest aut enim fit nutus corporis vi et rouore ut o Doris ait acumen, σφοδρότητος, ut in nullas prout quaestion et 40 47 21 n. I 35h. 42 fin no iam cnutas docuit testiuus omnisi ad Ptol. 237 et neone de mus. I p. 61), - aut fieri potest aeris pulsandi exiguitate et infimitate, ut idem acumen infirmitate oriri videatur et debilitate ἀσθενεία 13. 6. 34. Is 20. 21 R. 40. 0 53 32.
157쪽
4ξύτητος σφοδρότητος οsσης - φωνή ἐστιν
αψος κίνησἈς, καὶ θάττων ὀξυτέρα ραον δε καὶ θ τον ὁ ὀλίγος το πολλο κινειται ἀήρ κινεῖται δε η συγκρινύμενος - η διακρινόμενος π θερμos.
ἐπεὶ δε η με εἰσπνοή ἐστι ψυχρο εἰσαγωγὴ συγκρίνοιτ αν ἐν αυτη δ εν ῆμῖν ἀήρ. Ἀε ἐκπνοὴ θερμοῖ
κινήσαντος - γίνοιτ αν ἡ φωνὴ ἐκπνέοντες γαρ, - εἰσπνέοντες φωνουμεν ἐπεὶ δε α νέα θερμότερα ἐστι των πρεσβυτέρων καὶ τους ἐν αὐτοῖς πόρους 1 στενωτέρους ἔχει, ἐλάττω ν έρα ἔχοι ἐν αυτοῖς. ἔντος δε το τε κινουμένου ἐλάττονος καὶ το κινουν- τος θερμου πλείονος ἐν αυτοῖς, θαττον ν δ ἄμφωὴ κίνησις γένοιτο το ἀέρος φδε θάττων ὀξυφωνοτέραδ εχ δια τα προειρημένα. cf. 16 34. 62.1 15. ια τί οἱ κλαίοντες ξ φθέγγονται, οἱ δε
-13. 23. 53. Theophrastus apud Porphyrium in Ptol 242. βορώτης περοχή Ar generati Vo. qua cum ita sint, solvit hoc problema ipso r. cum dici gener o 4 των κινούντων τ ὰσθενη, α με . . . τὰ δε δι' ἀσθμνειαν ὀλίγον τοὐντα ταχεων ποιεῖ την κίνησιν). de exigui aeris celeritate . prooensium p. 45 utuntur autem hac conclusione 3λέγος ἀὴρ ταχ φέρεται, πολυς δε βραδυτερον pr. I . 34. 40. 3. 4 συγκρινόμενο quid sies velit, manifestum fit ex iis quae sequuntiu ,,quammiani hauriendo spiritu cogitur aliquantiunaeris tamen respirando facile expellitur aere compresso V. r. II. 8 ἐκπνέοντες φωνουμεν veriana, sed aliud Ar anima II 8, 12. - θερμότερα de calore firmutati auctore V. M 13. r. 15. συντείνοντες fiunt soni acuti intentis et Goralia et honianum nervis. 40 56 14.
158쪽
τονία κινεῖται ταχ ὁ ἐν αὐτοῖς ηρ, καὶ τ δια στε- νου του στύματος φέρεσθαι υττον φέρεται διἄμφω ουν ὀξεῖα γίνεται φων οἱ δε ελῖντες ἀνέντες τον τόνον γελοσι καὶ κεχηνύτες ἐκπέμποντες ουν διὰ τουτ ὰυρέως καὶ βραδεως τον - εἰκύτως βαρυφωνουσιν. s. 13. 50. 16. ιὰ τί οἱ ἄγονοι, οἷον παῖδες, γυναῖκες καὶ οἱ
ηδη γέροντες καὶ οἱ εὐνουχοι ξ φθέγγονται, οἱ δε ἄνδρες βαρύ - Η καθάπερ ἡ γραμμὴ καὶ τα ἄλλα
λεπτὰ ἔν διάστημα ἔχει, τα δὲ παχέα πλείω, υτ καὶ ο λεπτὴ φωνὴ ν ῆν ἔχοι διάστημα. - δε καὶ ποιῆσαι καὶ κινησαί ἐστιν ν γ πλείω ἐχόντων υντον προειρημένων πνεsμα ἀσθενες, κινε αυτ αέρα ὀλίγον ἐλάχιστος δέ ἐστιν ὁ ἔν διάστημα ἔχων, ς ἔσται λεπτος διὰ τὰ προειρημένα. καὶ ὰπ αυτου 1sφωνὴ γινομένη τοιαύτη, ὴ δε λεπτὴ φωνὴ ὀξεῖά ἐστιν. οἱ μὲν Ουν ἄγονοι διὰ ταυτα ξυφωνοί εἰσιν οἱ δε ἄνδρες ἰσχύοντες τω πνεύματι πολὐν έρα κινουσι, πολὐ δε ων βραδέως αν κινοῖτο καὶ βαρεῖαν φωνὴν
τῶ ,- CX. 2 σώματος φέρεταιJ φαίνεται C. 5 son CY βραδέος . 10 υτ Bh, M codd.14 ἐλάχιστον Υ. 1 διὰ το στενos strio ef κεχηνύτος εὐρεως καὶ βραδεως melius no explicatur in Dr is os 34. aliud docetis 18. I. nocor mutilum puta Ricnter mul. 16. r. 16. διάστημα directio, ouam hosti dicimus dimensionem. f. 20. solent ni scriptores res ita coniunctas cogitare cf. 13. 21. 34. 40. 3)rnonio sortis nona infimus multui aeris pauliun aeris motus lentus motus citatus
sonus gravis sonus Mutus. multum aeris movereturiae lente, quaesivimus in prooemio p. 46, B Rrgumentandi ratione uic contraria V. a 1 14. do Doum voce v. 24. de mulematis origine v. Ricnter 26.
159쪽
ποιεῖ ἐποίει γαρ η τε λεπτὴ καὶ ταχεῖα κίνησις οξεῖαν φωνὴν, ω -δέτερον ἐπὶ το ανδρος συμβαίνει γίνεσθαι. 14 34. 62. 17. ιὰ τί αἱ φωναὶ βαρυτεραι μῖν εἰσι το χει- μονος - Η δτι παχύτερος ὁ ηρ ἐστι τότε, καὶ ὁ ἐνῆμῖν καὶ ὁ κτύς. παχυτερο δε ἔντος βραδυτερα κίνη ς γίνεται, στε ἡ φωνὴ βαρυτερα ἔτι πνωτικώτεροί ἐσμεν το χειμονος η το θέρους καὶ καθευδομεν πλείω χρόνον, ἐκ δε 2 ύπνων βοαδυ- 1 -οοί ἐσμεν ἐν ουν πλείονα χρονον καθεώδομεν
ἐγρηγοραμεν ουτος δέ ἐστιν ὁ χειμών), ἐν τούτ ανείημεν βαρυφωνοτερο η ἐν του ναντων. οὐ γαρ μεταρ της ἐγέρσεω οντος λίγου χρόνου ἐν των- εξις γενομένη διαμένει προς τὴν καθυπνωσιν.
18. ιὰ τί ἐκ το πύτων καὶ τον ἐμέτων καὶ ἐν τοις ψυχεσι βαρύτερον φθέγγονται - φδιὰ τὴν ἐμφραξιν το φάρυγγος τὴν γινομένην υπωτο φλέγ-
Pr. II. Aeris sonantia spissitate contineri sonormni gravItatem ni docetii ut pr. 32 de audiv. 804 '). Inim autem est, quod iura aer comprimi et spissus fieri daculi calore nic e 61 - Par. 4 l ore de frigore gravitatis stlimiore v. ad Iah de Hernis vi contrarium dicitur pr. 56. r. 18. His habes alanitia, in pr. 46 ebriorini vox rumpitur in Par. 0),12 22 sumpto id vox impitur , II rauca fit vox oosiacta arteria post vigilias . - de uigore v. ad 13h. 32. - tu vomun angustiis sonos remitti, non intendi cs. I , ni quomi diebus pnysici docent. nam longitudine undamna, non crassitudine vel latitudine medii sonoriun gradus rectius igitur ni de tu vis iungustis iudicatur quam pr. 16 19 34.
160쪽
ματος. ἐπικατασπα γὰρ ρευμάτιον εἰς αὐτόν, καὶ τοῖς μ/ν ὁ ἔμετος ὁ πύτος τοι ν ῆ ρα καὶ τ συμπλήρωμα στενώτερον ποιει τον φάρυγγα, στε βραδυτερα γίνεται φορὰ του πνεύματος η δε βραδεῖα φορὰ βαρεῖαν ποιεῖ την φωνήν. f. Par. 82 Us. IV 83). 19. ιὰ τί ἐγγυθεν μεν ῆ βαρυτερα μολλον ξ- ακούεται, πύήήωθεν δε ττον; - διότι ἡ βαρυτερα φωνὴ πλείω μὲν έρα κινεῖ, οὐκ εις μηκος δέ. 6ήρωθεν μεν ουν ῆττον ἀκουομεν, διότι ἐπ' ἔλαττον κινε
ται, ἐγγυθεν δε μαλλον, διήτι πλείων μῖν ἀὴρ προς 1οτ αἰσθητήριον προσπίπτει. δε ξεῖα ποσῆ ἀκου-εται, ἔτι λεπτοτέρα ἐστί, το δε λεπτον τῆν εἰς μῆκος αυξοιν ἔχει λέγοι δ' ἄν τις, τι καὶ θάττων ἐστὶν
ποιουσα αυτὴν κίνησις. εἴη δ αν τουτο, εἰ πυκν μεν στενον δ' εἴ το κινοον πνευμα τον-έρα. τε 15
γαρ λίγος εὐκινητύτερος ἐστιν αῆρ κινεῖται γὰρ λί-
εἰς αὐτον καὶ m. Par. καὶ Bh, In cod. 4 γίνεται om sed-ν ἐστιν Par. 4 δε ρ λίαν ἐστιν oin rel. Us 83. δε βαρεια λίαν βραδεῖα ἐστιν - φορὰ καὶ . T. 6 - τί ποτε ἐγγοθεν της βαρυτερα φωνης μολλον ἐξακουομεν Ρar. 83 7 διότι καὶ Par. 8 με om id. κινεῖ, ἐπελαττον δὲ τουτ ποιε Ρω. κινεῖται ἀφικνεῖται λ10 πλείων το ἀερος κίνησίς ἐστιν id ita finitur. 1 πόρρωθεν I θάττων k, ἁττον codd.Pr. Is in Peripatetici existimant acutos sonos longius proferri et e maiore spatio alui ouam inves pr. 20.47. ar. 83 91. no et neopni astus citat in Ilo II de musica Scnneide V 191 5 n. - rius ad Ptol. uariu 242 inf. καὶ γὰρ ως φασι, καὶ πορρέωτέρω ἀκουεται ὁ ὀξυτερος φθόγγος τω ποήρω- τερ δια τὴν της κικήσεως ξοτητα - κύτητα Τ διίκνεῖσθαι. et paulo post ipso concedii: τι γὰρ ξυτερον φυσει ν ἐκδηλότερον, οὐκ σχυρότερον, οὐρωτέρω ἀντιληπτεον ἐστὶ βαρυτέρου κτλ. de cluninis grami soni in longum spatium prolati . 6 et 20. de tenuiuua vel crassis noritis de audio. 804 ' .