장음표시 사용
161쪽
γος π του στενου), καὶ το πυκνον πλείους πληγὰς ποιεῖ, α τον ψύφον ποιουσιν ἰδεῖν δ' ἔστι τουτοεπὶ των ὀργάνων - γα λεπτύτεραι χορδαὶ ὀξυτεραί
εἰσι των ἄλλων των αυτων παρχύντων αὐταῖς.
τερον ἀφεστηκώσι, του ὀξέος δντος ν τω ταχέως φέρεσθαι, το δε μακροτέρω φερύμενον βραδυτερον κινεῖται - πι τι η ξυτης της φωνῆς ου μόνον ἐστὶν i ἐν τῶ ταχέως κινεῖσθαι, αλλὰ καὶ ε τῶ λεπτον τον ψοφον γίνεσθαι τοῖς δε μακρύτερον ἀφεστηκύσιν ἀεὶ λεπτοτερα ν φωνη ἀφικνειται δια τῆν λιγύτητα του ἀερος του κινουμένου μαραίνεται γαρ ὴ κίνησις, μαραινύμενος δε ὁ ἀριθμος μεν εἰς- ἔν τελευτα, i σωμα δε εἰς διάστημα εν ο ἐστιν ἐν σώματι λεπτύτης'
ὁμοίως δε καὶ ἐν φωνη. - Par. 92 Us. 3 cs XI G. 21. ια τί καὶ οἱ γεγυμνασμένοι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ὀξυ φθέγγονται - πι τι οἱ μεν ἀσθενεῖς ὀλίγον
Pr. 20. Corpus ubi extenuatur, postremo in lineam primitur, cuius una est directi διάστημα ετ es. 6. hi autem eripatetici non solum quaeriant, cur acuti soni in longius spatium proserantur pr. Is 47. Par si), sed etiam cur acutior fiat sonia in longinquum prolatus naec quaestio naud seio an eri oro quotam orta sit cum pro ροτερα φωνηφαίνεται aliquis lineret φωνη φαίνεται ιντερα); tamen nanc quoque summo alacito illi tractant ni et in pr. 6. r. 21. aiictria ac sententimam discrepantia v. R I 4 p. 4.
162쪽
ἀέρα κινοῖσιν, ὁ δὲ λίγος του πλείονος, τον φε- ρεται. οἱ δε γεγυμνασμένοι ἰσχυρος κινοῖσι - αέρα, δε ἰσχυρος κινούμενος θρ θαττον φέρεται. τ δε
ταχ ἐν φορὰ ἐν φωνη ξύ ἐστιν. 22. ιὰ τί τοι μετὰ τὰ σιτία κεκραγόσιν η φωνῆ
διαφθείρεται και πάντας ἄν δοιμεν ους φωνασκο - τας οἷον ὐποκριτὰς καὶ χορευτὰς καὶ τους ἄλλους τους τοιούτους εωθέν τε καὶ νηστεις ἔντας τὰς μελετας ποιουμένους - Ἱρτ διαφθείρεσθαι τὴν φωνὴν οὐθὲν ετερύν ἐστιν η τον τύπον διαφθείρεσθαι, καθ δ το πνεομα is διεξέρχεται διο καὶ οἱ βραγχιοντες διαφθείρονται τὰς φωνὰς οὐ τῶ- πνευμα γίνεσθαι χεῖρον ο ποιει τηνφωνην, ἀλλα τω τετραχένθαι τὴν ἀρτηρίαν. - δε της θερμασίας της σφοδρβς μάλιστα τραχρονεσθαι πέφυκεν ὁ τύπος ἔτος. δι καὶ ω' οἱ πυρέττοντες 5osτε οἱ σφοδρα πεπυρεχύτες ευθυς μετὰ τὴν ἄνεσιντο πυρετο γειν δύνανται τετράχυνται γαρ ὁ φάρυγξ αὐτοῖς δια τὴν θερμασίαν ἀποχε των σιτίων εἰκος εἶναιτο πνεομα καὶ πολ καὶ θερμόν το δε τοιουτον ἀλογόν ἐστι διεξιον έλκουν τε καὶ τραχύνειν τὴν ἀρτηρίαν εο τούτου δε συμβαίνοντος εἰκότως η φωνὴ διαφθείρεται. 23 - 51. Par. 93. - Us. 4.)24. ιὰ τί το μεν ἄλλων ζωων τὰ νέα καὶ νήπια ὀξύτερον φθέγγοντα των τελείων, οἱ δε μόσχοι βαρύ-
dicitur humor, humore rumpi vox 12. de matutinis cantoriam exercitationibus cs. 46. r. 24. r. Hatori an V I4 generatios 7 6.
163쪽
Problemata. XI 21. 22. 24 27 31. 32. 1
δε αἱ θήλειαι βαρύτερον φθέγγονται τον ἀσήμων, οἱ δε μύσχοι ταύταις ὁμοιύτεροί εἰσιν τοῖς ἀήρεσιν, τὰ
27. Aιὰ τί ποτε τον παιδίων ἔνια, πρὶν κειν τηνῆλικίαν ν η - ηνίζειν ἄρα αυτοῖς, φθεγξάμενα καὶ σαφος εἰπόντα πάλιν ὁμοίως διάγουσιν πολλάκις δε καὶ μέλη καὶ ὐήματα πέρχεται οὐκ ἐκ προαι- 1 ρέσεως μω αλλ' ἐὰν το προτον προελύμενοι εἴπωμεν, στερον ἄνευ προαιρέσεως λέγομεν ῆ δομεν ... 31. Θιὰ τί η φωνὴ τρέμει καὶ τον ἀγωνιώντων καὶ τον δεδιότωw - Η οτι σείεται καρδία του θερμου ἐξιύντος, ἀμφοτεράκις δε πάσχουσι τουτο καὶ γαρ τοῖς 1 ἀγωνιοσι συμβαίνει καὶ τοῖς φοβουμένοις σειομένης
δε - γίνεται μία πληγὴ, ἀλλα πλείους, σπερ
32. ιὰ τί οἱ μεν ἀγωνιοντες βαρ φθέγγονται, οἱ ὁ φοβούμενοι ὀξύ - -οτι τοῖς με φοβουμένοις εο κατα θεται ὁ τύπος ὁ περὶ τὴν καρδίαν κάτω ὁρμον- τος του θερμοὐ, στε ὀλίγον - κινουσιν η γαρ
Pr. 31 voce tremula cs. 62. XXVII 1. 6. 7 de haraim vociunacuminis gradu 32.53. 17 χορδαὶ παρανενευρισμένα Ῥiae in fila vel fibras dissolvuntur hist Q. VIII 1. de audib. 804 de problematia fonte disputat molateri. 26. r. 32. ἀγωνιῶντες-trepidantes 'met qui inopia aliqua premuntur pr. 36), veluti pudore vexati pr. 3ὶ horiam soni Haves dicuntur. Gntra qui anguntur e qui certamen sustinent voce uti dicuntur Muta pr. 3 et 62. 20 καταψυχεται de gelu et sonoriunaeinesne v. ad 13.
164쪽
72 Π. s.-Aristotelisωρος ἐν τω θερμω τοῖς δε ἄνω φερεται ὁ θερμονῶσπερ τοῖς αἰσχυνομένοις δι αἰσχυνην γαρ καὶ ἀγωνιοσιν τοῖς δε αἰσχυνομένοις ἄνω φέρεται προς τοπρύσωπον σημεῖον δε οτι ἐξέρυθροι γίνονται ι λλον. συντήκει - καὶ παχὐ ποιεῖ τοὐαέρα, φθέγγονται'
ὁ δὲ τοιουτος βραδέως θεῖται - δε βραδ ἐν φωνηβαρύ ἐστιν. - Par 88 Us 89hes XL53.
34. ι τι λαγονοι οἷ- παῖδες καὶ γυναῖκες καὶ οἱ δη γέροντες καὶ οἱ ευνουχοι ξ φθέγγονται, ιδε ἄνδρες βαρυτερον - Η δι σθένειαν του κινο-- Ioτος μορίου - ἀέρα ὀλίγον γαρ το ἀσθενες κινεῖ, ὁ
δὲ λίγος ταχ φέρεται, το δε ταχ φερύμενον ὀξυ. διότι ὁ πύρος ὁ προτος, δι' ο ὐφωνὴ φέρεται,
τοῖς με ἀγύνοις μικρος στε ὀλίγον ἐξ αυτου τοώθουν τον ψα, ὀλίγος δε ν ταρο φέρεται δι ευ- i5ρέος του ἄνω φάρυγγος ἀκμάζουσι δε καὶ ἀνδρουμένοις διίσταται Ουτος, σπερ καὶ ἐπὶ τοὐς ρχεις, ῶστε καὶ πλείων ἐστὶν ὁ ἀθουμενος βραδυτερον υνδιιων βαρύς γίνεται. s. 14 16 24. 40. ιά τι τὰ μεν ἄλλα ὀξύτερον φθέγγεται σφο- οδρύτερα ντα, ὁ δὲ ἄνθρωπος ἀσθενον - διέτι
αἰσχυνη Par. καὶ , ni e Par. 6 φθέvγεται , Par. 10 η Bh, ni codd. 18 βραδυτερον βαρυτερον .20 φθέγγονται C. 1 κάτω υποφευγε τωθερμόν pM tes inimia Ha p. 653 λβ. do aeris paucitate acuminis effectrico ad 14 de aere conspissato II 61. r. 34. vide ad 14 10 τ κινου- ρων . generatio V 7 6 7. 15 εορε. cur puerorum arteria insuperior parte larga putetur, nescio. 17 -τo certe non ad nanc partem, sed ad κόρος ὁ πρῶτo reserendum.
165쪽
ἐλάττω κινεῖ αερα, ομος δε ταχ διερχεται, τ δε ταχῶδξὐ ποιεῖ τον ψύφον. 42. ιὰ τί θaττον μεν ψοφουσι καὶ πηδοσιν οι μικροὶ ἄλες, μείζω δε ψοφουσι καὶ πηδοσιν οι μεγά- λοι - Η διότι οἱ μεν ταχυ σχίζονται οὐ γαρ πολιο δε διελθειν τω πυρί δια τὴν μικρύτητα, οἱ δεβραδέως μειζον γαρ ἔργον το μειζον διασχίσαι η τομικρύν. ψοφεῖ δε ὁ με μικρος μικρον γαρ πληγὴ μικρά, ὁ δε μείζων μεγάλα, μεγάλη γαρ η πληγή. ὁ
, δὲ ψήφος πληγή ἐστιν. καὶ πηδ δε μaλλον το ἰσχυρότερον, - πληγη' ττον γαρ ἐνδίδωσιν. 46. Aιὰ τί μεθυόντων μαλλον ποήρηγνυται φωνη η νηφύντων - Η δια το πεπληροσθαι ταχέως ἀπούρηγμασι τὴν φωνήν. σημεῖον δε τούτου sτεi γαρ οἱ χοροὶ μελετοσιν ξ ἀρίστου οἴτε οἱ υποκριταὶ, ἀλλα νηστεις ντες. ἐν δε τη μέθη πληρέστεροι ντες ευλύγω -λλον ἀποήρήγνυνται τὰς φωνάς - Par. 90
47. ιὰ τί ποτε των ὀξυτέρων φωνον ποήῆώτερον, ἀκούουσιν - Η διότι το ξυ ἐν φωνη ταχύ ἐστι, θειτον δε κινεῖται τα βω-ctλλον φερόμενα, τὰ δε σφοδρύτερον φερόμενα ἐπὶ πλέον φέρεται. f. 19.
exponitur de vilib. 804h '. s. IX . de hora optima canendi et exercendi pr. 22.
166쪽
50. ιὰ τί ποτε οἱ μεν γελοντες βαρυ φθέγγονται, οἱ δῖ κλαίοντες ὀξυ - διήτι απωτων συντύνων δξεῖα
η φωνή, τ δεχξ ἐστιν ἀσθενές ἄμφω δε ταυτα μλλον
τοι κλαίουσιν πάρχει καὶ γαρ συντέτανται ι λλον οἱ κλαίοντες καὶ ἀσθενέστεροί εἰσιν. s. 13. 15.
51. Θιὰ τί, εἴπερ ὴ φωνὴ η τις α ματισμένος ἐστί, φερομένη διαλύεται πολλάκις τι σχῆμα, Ἀε χώ,
γίνεται πληγέντος του τοιουτου πρύς τι στερεόν, οὐ διαλύεται, ἀλλα σαφος ἀκουομεν - διότι ἀνάκλασίς ἐστιν - κατάκλασις τosτ δε λον ὰφ ὁλου. εἶτα ο
φωνή ἐστιν θήρ pr. 23. τίς ἐστιν ar. 3. 7 καὶ φερ. Par. καὶ φερδμενο pr. 23. 4 r γίν. Par et codd. 23. διαλ αυτ pr. 23. τ 23. 10 ἐ. ἀλλ' - 23. . οὐ κ. ἐστιν Par post κατάκλασις pergi 23 ουτ δε τό θ' ὁλοωδιαμενει, καὶ δυο μερ ὁμοιοσχήμονα ἐξ αυτο γίνεται προς
tamen illoriam qui talia tacebant ignorinnus. r. quidem docuisse non videtur, cuius cum naueamus duas definitiones de anima. II 84 5 etat, 'eri,ia ouaedam exstat in pr. XIX 35fin.), tui invenimus de aere consorinato ineum sunt de repercussa vocis imagine molemata . . s. 45 etiam et fortasse XIX II et optime sonus reddi dicitur e corporivus cavis ut o lyrae testu sine i . s. ipso tamen aere ut hos loco sonus repelli dicitii ab Ar anima II 8 4 s. Trendelen-Dur p. 312. lucem fractam et redduam compartit eripateticus pr. 23. 45, ut ipse magister l. l.
167쪽
Problemata I 50 5 l. 53. 56 5s. 7553. Θιὰ τί ἀγωνιοῦντες με βαρυτερον φθέγγονται, φοβούμενοι δε ὀξυτερον καίτοι και η αἰδὼς φύβος τις ἐστιν. - διαφερε πολυ τ πάθος οἱ μεν γαρ αἰδούμενοι ἐρυθριοσιν φδε αγωνία αἰσχυνη τις ἐστιν ,
οι δε φοβουμενοι χριοσιν φανερον - , τι τοις
με φοβουμένοις ἐκλείπει ἄνωθεν το θερμύν, άδστε κινεῖ ἀσθενὲς ον ὀλίγον ψα το πνευμα, το δε ὀλίγον ταχὐ φερεται, το δὲ ταχυ ἐν φωνὴ το ὀξύ. τοῖς δε αἰδουμένοις ἄνω ἔρχεται το θερμον περὶ τα στήθη
1 σημεῖον δε οτι γινονται ἐξέρυθροι πολυν δε κινεῖ
αίρα η πολλὴ δύναμις, το δε πολυ βραδέως φέρεται, το δὲ βραδ ἐν φωνη βαρύ. s. 32.
56. ιὰ τί του μεν χειμονος ὀξύτερον φθέγγονται καὶ νηφοντες, θέρους δε καὶ μεθυοντες βαρυτερον - 15 Η τι ξυτέρα μέν ἐστιν ταχυτέρα, ταχυτέρα δέ ἐστιν Ἀπο συντεταμένου φων η των δὲ νηφόντων και ἐν χειμον τὰ σώματα συνέστηκε μαλλον μεθυόντων καὶ ἐν τω θέρει το γαρ θερμον καὶ ιαλέα διαλυουσι τὰ σώματα. s. ar. 84 Us 85). 59. ια τί γίνεται ἐλάττων μεν ῆ φωνὴ ἐξαιρουμένων, ὁμοία δε τον χαρακτῆρα - τι ἐμέμικτο
καὶ m. c. 13 ἐν χειμῶνι Par. 4. 14 καὶ νηφοντες οm X Par. του θέρους . 15 16 ἐστιν ταχ η πο . Par I μὼλλον μάλιστα Par.Pr. 56. De frigoris et caloris effectu vide ad 13. r. 59. Cognatisoniam inulti vocibus flectum. Cur demptis vocibus nonnullis aer at acuminis gradum quod si multitudo aeris propulsi sonoritin eiscit gravitatem pr. 21. 40 53 annot ad 143, innuto canentium nurnem sonus oportebat intendi quam difficultatem solvere Peripatetici isti tinnime potueriint. cs ad V 2.
168쪽
αυτοῖς, το δε μεμιγμένον οὐ τη μεν ἐστι, τη δε υ, ἀλλα πάντη ὁμοίως ουν πανταχόθεν ἐξαιρουμενων συνεχεται ὁμοίως, στ ελαττύν τε νάγκη καὶ ομοιον
61. ιὰ τί του χειμονος αἱ φωναὶ βαρυτεραι - Η τι παχύτερος ὁ αὴρ παχυτερο δε ὁντος βραδυ
δια των στενον βραδυτερον χωρεῖ δυηρ, συμφράττεται δ το περὶ τον φάρυγγα πύ τε του υχρου καὶ του ἐπιμέοντος φλεγματος. - Par. 4 Us 95 cs XI IT. 1662' Αιὰ τί τα παιδία καὶ αἱ γυναῖκες καὶ λευνουχοι καὶ οἱ γεροντες φθέγγονται ὀξυ - τι θάττων κίνησίς ἐστιν ὀξυτέρα. ἔστι δὲ τ αυτο πλείονος δυσκινητότερον, στε οἱ ἐν ακμη πλείω
συνεπισπωνται τον ἀέρα ουτος ουν βραδυτερον ἰων 15
βαρυτερα παρασκευάζει τὴν φωνήν. ἐν δε τοῖς παιδίοις καὶ ευνουχοις δια το ἐλάττω ἔχειν ἐναντίως. s. 14. 62V. Πεμειν δε του πρεσβυτα ου δυναμένους κρατεῖν, σπερ τοις ἀδυνάτοις καὶ παιδίοις, ταν κρον ξυλον λάβωσιν απ' ἄκρου, τ ετερον ἄκρον mσείεται δια το μὴ κρατεῖν. δια τουτο καὶ οἱ πρεσβυται
169쪽
τρέμουσιν. τ αυτ δε ποληπτέον καὶ ἐπὶ τον ἀγωνιώντων καὶ φοβουμενων καὶ ριγῶντων αἴτιον του τρύμου της φωνῆς του γαρ ἔχοντος τὴν φωνὴν τοιαύτην, τον τοιούτων παθον εἴσω περιεστηκότος του 5 πλείστου, λοιπον λίγον ον οὐ δύναται κρατεῖν της φωνῆς, δι καὶ σείεται καὶ τρέμει δι καὶ ι τεχνικοὶ τον συνειδότων τι ἀγωνιοσι μικρb διαλέγονται ἀπαρχ ης, καὶ ἄχρι Ου αν καταστQσιν μικρst γαρ υσης τῆς φωνῆς αον κρατουσιν. io ΙΘ πσα περὶ ἁρμονίαν. 1. 1ιὰ τί οἱ πονοοντες καὶ οἱ πολαύοντες αὐ-λosνται; -, να οἱ μεν ῆττον λυπονται, οἱ δεμλλον χαίρωσιν.
-τω τὰ συντιθέμενα πλέον ἰσχύει κατὰ τον αριθμον
3 το γαρ ἔχοντος , cum in nutus Ino si assectious intro colu pellitur maxima pars, qui reliquus est spiritus quippe exiguuεvoce superior evadere non potest . s. , pulsus au affectivus illis intro se colligat maxima ex parte, reliquum, aod exiguum exstat, vocem continere non poteat. E. XI 2. Non additionis modo 3--3 - 6 ait vociun ictus ictivus Minumerari sed ut in numeroriam ratione factor factorena miniplicet 3 3 4 , ita clamantium vocem augeri et multiplicari res lepidius dicta quam verius simile aliquii quaeritur, alia autem videtur auctoris sententia I 52.
170쪽
ματος. ἐπικατασπα γὰρ ρευμάτων εἰς αυτόν, καὶ τοῖς
μἐυ ὁ ἔμετος ' ὁ πύτος, τοῖς δ' Ἀρα καὶ το συμπλήρωμα στενώτερον ποιεῖ τον φάρυγγα, στε βραδυτερα γίνεται ἡ φορὰ του πνεύματος η δε βραδεία φορὰ βαρεῖαν ποιεῖ την φωνήν. s. Padi 82 Us. IV 83). 19. ιὰ τί εγγυθεν μεν ῆ βαρυτερα μαλλον ξ- ακούεται, πύήρωθεν δε ττον - Η διότι η βαρυτερα φωνὴ πλείω μεν - κινεῖ - εις μηκος δέ. πύσήωθεν μεν ουν ῆττον ἀκούομεν, διότι ἐπ' ἔλαττον κινε ται, ἐγγύθεν δὲ μαλλον, διιτ πλείων μω ἀὴρ προς 16τ αἰσθητήριον προσπίπτει. δε ξεῖα ποι ή ἀκου-εται, ὁτι λεπτοτέρα ἐστί, το δε λεπτον τῆν εἰς μῆκος αὐξησιν ἔχει λέγοι δ' ἄν τις, τι καὶ θάττων ἐστὶν
ποιοsσα αυτὴν κίνησις. εἴη δ αν τοsτο, εἰ πυκνον μεν στενον δ' εἴ το κινοsν πνευμα τον ἀέρα τε 1s
γὰρ ὀλίγος εὐκινητύτερος ἐστιν ηρ κινεῖται γὰρ λί-
δὲ βαρεῖα λίαν βραδεῖα ἐστιν Par. 5 φορὰ καὶ . a. 6 - τί ποτε ἐγγυθεν της βαροτέρας φωνης μολλον ἐξακουομεν
no et neophrastus citat in liu II de musica Senneide V 191 5 - - Porphrrius ad Ptol. nam 242 ins. καὶ γαρ ως φασι, καὶ οὐρωτέρω ἀκουεται ὁ δρυτερος φθόγγος τῶ ποήρωτέρω δια τὴν της κινήσεως ξοτητα α ἄκοτητα7 διίκνεῖσθαι. et paulo post ipso concedit: τι γὰρ ὀξυτερον φυσει ν ἐκδηλοτερον, - ισχvρότερον ποήρωτέρω ἀντιληπτέον ἐστὶ βαρυτερου κτλ. de acuminis gradu soni in longum spatium prolati . 6 et 20. de tenuiuus vel crassis nordis de