장음표시 사용
171쪽
γος π του στενου), καὶ το πυκνον πλείους πληγὰς ποιεῖ, α τον ψόφον ποιουσιν ἰδεῖν δ' ἔστι τουτοεπὶ των ὀργανων αἱ γὰρ λεπτύτεραι χορδαὶ ὀξυτεραί
- Par. 83 Us 84 cs XI T. 20. ιὰ τί ἡ φωνὴ ξυτέρα φαίνεται τοῖς μακρύτερον φεστηκόσι, οὐ ξέος ὁντος ἐν φ ταχέως φέρεσθαι, το δὲ μακροτέρω φερόμενον βραδύτερον κινε ται - τι η ξύτης της φωνῆς οὐ μόνον ἐστιν
i i τῶ ταχεως κινεῖσθαι, ἀλλα καὶ ε τῶ λεπτον τον ψύφον γίνεσθαι τοῖς δε μακρύτερον ἀφεστηκόειν ἀεὶ
λεπτοτερα φωνὴ ἀφικνεῖται δια τὴν ὀλιγότητα του ἀερος του κινουμένου μαραίνεται γὰρ ῆ κίνησις, μαραινύμενος δε ὁ ἀριθμὁ μὲν εἰς το ἔν τελευτα,1 σομα δὲ εἰς διάστημα ἔν ὁ ἐστιν ἐν σώματι λεπτύτης ὁμοίως δε καὶ ἐν φωνη. - Par. 92 Us. 3 cs XI 6. 21. ιὰ τί καὶ οἱ γεγυμνασμένοι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ὀξ φθέγγονται - τι οἱ μεν ἀσθενεῖς ὀλίγον
μακοοτέραν Βk cf. lin. 8ὶ μακρότερον , Par 92. μακρο- μακροτέρω .Pr. 20. Corpus Di extenuatur, postremo in lineam comprimitur, cuius una est directio διάστημα ἐν s. 6. Hautem Peripatetici non solum quaeriant, cur acuti soni in longius spatium proserantur 1r. 1s. 7. Par. 13, sed etiam cur sicutior fiat sonu in longinquum prolatus nae quaestio naiid scio an error quodam ori sit cui prο η ὀξυτέρα φωνὴ φαίνεται aliquis lineret, φωνὴ φαίνεται διοτέρα); tamen nanc quoque summo aluuio illi tractant ni et in pr. 6. r. 21. De aperia ac sententiarum discrepantia v. ad 14, . 64. et Useneri codd.ἐλάττω o Par.
172쪽
ἀέρα κινοῖσιν, ὁ δ ὀλίγος του πλείονος -ττον φε- ρεται. οἱ δε γεγυμνασμένοι ἰσχυρος κινοsσι τον αερα, ἰσχυρος κινούμενος ἀὴρ θαττον φέρεται το δεταχ ἐν φορὰ ἐν φων οξυ ἐστιν. 22. ι τι τοι μετὰ τὰ σιτία κεκραγόσιν η φωνὴ διαφθείρεται καὶ πάντας ὰν ἴδοιμεν ους φωνασκοον- τας οἷον ὐποκριτὰς καὶ χορευτὰς καὶ τους ἄλλους τους τοιούτους εωθέν τε καὶ νηστεις ὁντας τὰς μελέτας ποιου- μενους - Ἱρτ διαφθείρεσθαι τὴν φωνὴν οὐθὲν ετερύν
ἐστιν η τον τύπον διαφθείρεσθαι, καθ' ν το πνευμα Io
διεξέρχεται. δι καὶ οἱ βραγχιωντες διαφθείρονται τὰς φωνὰς, τῶ τ πν μα γίνεσθαι χεῖρον δ ποιεῖ τὴν φωνὴν, ἀλλα τω τετραχύνθαι τὴν ἀρτηρίαν. π δε της θερμασίας της σφοδρβς μάλιστα τραχύνεσθαι --φυκεν ὁ τύπος ουτος. χι καὶ οὐθ' οἱ πυρέττοντες αosτε οἱ σφοδρα πεπυρεχμες εὐθυς μετὰ τὴν ἄνεσιν του πυρετο αδειν δύνανται τετράχυνται γαρ ὁ φάρυγξαυτοῖς δια τὴν θερμασίαν ἀπωδε των σιτίων εἰκος εἶναι τι πνεsμα καὶ πολ καὶ θερμόν τ δε τοιοῖτον ἀλογόν ἐστι διεξὰν έλκοsν τε καὶ τραχύνειν τὴν ἀρτηρίαν εο τούτου δε συμβαίνοντος εἰκοτως η φωνὴ διαφθείρεται. 23 - 51. - Par. 93. - US. 4.)24. ιὰ τί το μεν ἄλλων ζωων τὰ νέα καὶ νηπια ὀξύτερον φθέγγοντα των τελείων, οἱ δε μήσχοι βαρύ-
dicitur humor, humore impi vox I2. do matutinis cantor uexercitationibus cf. 46. r. 24. r. historia an V 14 generatios 7 6.
173쪽
Problemata XI 21. 22. 24. T. 31. 32. 71τερον τον τελείων βοον - Η τι ἐν κάστρ γενειτ νήπιον μοιόν ἐστι τω ἐν αὐτω θηλει τον βοῖνδε αἱ θήλειαι βαρύτερον φθέγγονται τον αμένων, οι δε μύσχοι ταύταις μοιύτεροι εἰσιν τοῖς ἄήρεσιν, τὰ,44 ἄλλα τοὐναντίον. 27. Aιὰ τί ποτε τον παιδιων ενια, πρὶν κειν την
ηλικίαν εν ἡ σαφηνίζειν ἄρα αὐτοῖς, φθεγξάμενα καὶ
σαφος εἰπόντα πάλιν ὁμοίως διάγουσιν πολ-
λάαις δὲ καὶ μέλη καὶ ὐήματα ἐπέρχεται οὐκ ἐκ προαι-i ρέσεως μή ἀλλ' ἐὰν το προτον προελύμενοι εἴπωμεν, στερον ἄνευ προαιρέσεως λέγομεν η δομεν ... 31. ια τι η φωνὴ τρέμει καὶ τον ἀγωνιώντων καὶ τον δεδιότων - Η οτι σείεται η καρδία του θερμου ἐξιόντος, ἀμφοτεράκις δὲ πάσχουσι τοsτο καὶ γαρ τοῖς 1 ἀγωνιοσι συμβαίνει καὶ τοῖς φοβουμένοις σειομένης
δὲ υ γίνεται μία πληγή, ἀλλα πλείους, σπερ
32. σιὰ τί οἱ μεν ἀγωνιοντες βαρ φθέγγονται, οἱ δὲ φοβούμενοι ξύ - Η οτι τοῖς μὲν φοβουμένοις εο κατα ύχεται ὁ τύπος ὁ περὶ τὴν καρδίαν κάτω ὁρμον- τος του θερμου, στε λίγον ἀέρα κινοsσιν η γαρ
Pr. 3I. voce treuiuin cf. 62. XXVII 1. 6. 7, de harum vocuin acuminis gradu 32 63. 17 χορδαὶ παρανενευρισμένα quae in fila vel fidis dissolvuntur: liist an VIII, 1. de audio. 804 φ . de prodiernatis fonte disputat Ricliteri. 26. r. 32. γωνιῶντες , trepidantes rua qui inopia aliqua premuntur pr. 36) veluti pudore vexati pr. 3ὶ, horiam soniuraves dicuntur contra qui anguntur et qui certaine sustinent voce uti dicuntur Muta pr. 3 et 2. 20 καταψύχεται gelu et sonorum Munila v. ad 13.
174쪽
ἰσρος ἐν, θερμω τοῖς δε ἄνω φερεται- θερμονωσπερ τοῖς αἰσχυνομένοις δι αἰσχυνην γὰρ καὶ ἀγωνιῖσιν τοῖς δε αἰσχυνομένοις ἄνω φέρεται προς τοπρόσωπον σημεῖον δε οτι ἐξέρυθροι γίνονται μαλλον. συντήκει - καὶ παχὐ ποιεῖ τοὐαέρα, φθέγγονται'
ὁ δὲ τοιουτος βραδέως θεῖται - δε βραδ ἐν φωνηβαρύ ἐστιν. - Par 88 Us 89yes XI 53.34. ια τί οἱ ἄγονοι οἷον παῖδες καὶ γυναῖκες καὶ οἱ δη γέροντες καὶ οἱ ευνουχοι ξ φθέγγονται, οἱ
δε ἄνδρες βαρύτερον - Η δι' ἀσθένειαν του κινο-- ioτος μορίου τον ἀέρα ὀλίγον γαρ το ἀσθενες κινεῖ,
δε ὀλίγος τυ φέρεται, το δε ταχ φερύμενον ὀξυ. διύτι ὁ πόρος ὁ προτος, δι' ου ἡ φωνὴ φέρεται,
τοῖς με ἀγύνοις μικρος στε ὀλίγον ἐξ αυτου τοώθουν τον έρα, λίγος δε ν ταχ φέρεται δι' ευ- 15ρέος του ἄνω φάρυγγος ἀκμάζουσι δε καὶ ἀνδρουμένοις διίσταται Ουτος, σπερ καὶ ἐπὶ τοὐς ρχεις, ῶστε καὶ πλείων ἐστὶν ὁ ωθούμενος βραδύτερον υνδιιὼν βαρὐ γίνεται. s. 14 16 24. 40. ι τί τα με ἄλλα ὀξύτερον φθέγγεται σφο- oδρύτερα ἔντα, ὁ δὲ ἄνθρωπος ἀσθενον - Η διύτι
de aeris paucitate acuminis effectrico ad 14 de aere conspissato II 6 l. r. 34. vide ad I 4 I0 τὐκινουν δρων Ar generatio V 7 6 7. 15 εὐρέος cur pueroriam aereri insuperior parte larga putetur, nescio. 17 ουτο certe non ad Mic partem, sed ad πόρος ὁ πρῶτος reserendum.
175쪽
ἐλάττω κινεῖ ἀέρα, ἔτος δε ταχυ διερχεται, ὁ δὲ ταχυ
42. ιὰ τί θῶττον μεν ψοφουσι - πηδοσιν ιμικροὶ λες, μείζω δε ψοφοῖσι καὶ πηδοσιν οι μεγά- λοι - Η διύτι οἱ μεν ταχυ σχίζονται οὐ γαρ πολὐ δεῖ διελθεῖν τω πυρἱ δια τὴν μικροτητα, οἱ δεβραδέως μεῖζον γαρ ἔργον το μεῖζον διασχίσαι τομικρύν. ψοφεῖ δε ὁ με μικρος μορ- η γαρ πληγῆ
μικρά, ὁ χν μείζων μεγάλα, μεγάλη γαρ ὴ πληγή.
1 δε ψόφος πλημὶ ἐστιν. καὶ πηδ δε μολλον, ἰσχυ- ρύτερον, αν πληγῖγ ῆττον γαρ ἐνδίδωσιν. 46. Aιὰ τί μενούντων μλλον ἀπούρηγνυται φωνη , νηφύντων; - Η δια το πεπληρῖσθαι ταχεως ἀπούρηγνυασι τῆν φωνην. σημεῖον δε τούτου οἴτε 15 γαρ οἱ χοροὶ μελετοσιν ξ ἀρίστου υτε οἱ υποκριταὶ, ἀλλα νηστεις ἔντες ε δε τη μέθη πληρεστεροι ντες λύγως μαλλον ἀπούρηγνυνται τὰς φωνάς - Par. 90
47. ιὰ τί ποτε τον ὀξυτερων φωνον ποήρώτερον 1 ἀκουουσιν - -διύτι το ξ ἐν φωνη ταχυ ἐστι, θοττον δε κινεῖται τὰ βία μολλον φερόμενα, τὰ δε σφοδρύτερον φερύμενα ἐπὶ πλέον φέρεται. s. 19.
παχέα. 3 ψοφῶσι XY. 13 διαδεδὶ διότι τῶ .Par I ἀποήέηγνυσι codd. et M. f. ἀπορρηγνυσί Us. Pr. 46. Potione sunmta vox in grave deprimitia pr. 36, rumpitur pr. 22 cs 2 . maid sit ἀποδρήγνυσθαι την φωκην exponitur de audib. 804 '. s. IX . de hora optima canendi et exercendi pri 22.
176쪽
50. ιὰ τί ποτε οἱ μεν γελῖντες βαρ φθέγγονται, οἱ δε κλαίοντες ὀξυ - διότι ἀπωτων συντόνων ὀξεῖα φωνή, το δε οξυ εστιν ἀσθενές ἄμφω δὲ ταυτα μὰλλου
τοῖς κλαίουσιν πάρχει καὶ γαρ συντέτανται ι λλον οἱ κλαίοντες καὶ ἀσθενεστεροί εἰσιν s. 13. 15.
ἐστί, φερομένη διαλύεται πολλάκις το σχημα, η γίνεται πληγεντος του τοιουτου προς τι στερεύν, διαλύεται, ἀλλα σαφος ἀκούομεν - πι διότι ἀνάκλασίς ἐστιν, Ου κατάκλασις τοῖτο δε λον αφ' λου. εἶτα οτ πάθος ἀφ ὁμοίου ἀπο γαρ του ἀέρος πακυται ἐν τω κοίλω, υκ ἀπο του κοίλου. - Par. 93 Us. 4)es XI 23.
φωνή ἐστιν ἀήρ r. 23. τίς ἐστιν Par. 93. 7 κοὰφερ. Par. καὶ φερόμενος r. 23. ὴ χω γίν. Par et codd. 23. διαλ αυτ pr. 23. br 23. 10 ἐ. ἀλλ' - 23. . os . ἐστιν Par post κατάκλασις pergi 23 ουτ δε τό θ' ὁλον διαμένει, καὶ δυο μέρη ὁμοιοσχήμονα ἐξ αυτο γίνεται -δς
Pr 61. Vocem esse aerem consorinatum, noc quidam docuisse dicuntur an auctor περὶ κουστῶ init hoc et Stratonem ini- pro Dasse non minus quam illum auctorem accepimus a Me-xandro pnrod comment in risi de sensu p. 117. nomina tamen illorum qui talia doce Dant ignoramus. r. quidem docuisse non videtur, cuius cum naueamus duas definitiones
do anima II 84 5 et Ilo tertia taedam exstat in pr. XIX 35fin. , nini invenimus de aere consorinato ciebra sunt de repercussa vocis imagine pro Diemata . . s. 45 etiam et fortasse XIX II et optime sonus red si licitur e corporious cavis ut o lyra testuatne 8. s. ipso tamen ero ut nocloco sonus repelli dicitur ab Ar anima II 8 4 s. rondelen-Dur p. 312. Iucem fractam et redditam comparat eripateticus r. 23. 45, ut ipse magister l. l.
177쪽
Problemati XI 50 51 53. 56. 59. 7553. ια τί ἀγωνιοντες με βαρυτερον φθέγγονται, φοβουμενοι δε ὀξύτερον καιτοι και η αἰδὼς φόβος τίς ἐστιν. - διαφερε πολ το πάθος οἱ μεν γαραιδούμενοι ἐρυθριοσιν φινλαγωνία αἰσχύνη τίς ἐστιν), οἱ δε φοβούμενοι χριῖσιν φανερδν ουν, ὁτι τοις με φοβουμένοις ἐκλείπει νωθεν το θερμόν, στεκινεῖ ἀσθενὲς ν λίγον ψα το πνευμα, το δὲ ὀλίγον ταὶ φέρεται, το δὲ ταχ ἐν φωνὴ το ξυ τοι δε αἰδουμένοις ἄνω ἔρχεται το θερμbν περὶ τα στήθη 1 σημεῖον δε ὁτι γίνονται ἐξέρυθροι πολὐν δε κινεῖ
αέρ ὴ πολλὴ δύναμις τι δε πολ βραδέως φέρεται,
τ δε βραδ ἐν φωνη βαρύ -s. 32.56. ια τί του μεν χειμονος ξύτερον φθέγγονται καὶ νήφοντες, θέρους δε καὶ μεθύοντες βαρυτερον - 1s N τι ὀξυτέρα μέν ἐστιν ταχυτέρα, ταχυτέρα δέ ἐστιν π συντεταμένου φωνή. των δε νηφύντων καὶ ἐν χειμον τα σώματα συνέστηκε -λλον μεθυόντων καὶ ἐν τω θέρει - γαρ θερμον καὶ αἱ ἀλέα διαλυουσι τὰ σώματα. cf. Par. 84 Us 85).16 59. ιὰ τί γίνεται ἐλάττων μεν ῆ φωνὴ ἐξαιρουμένων, ὁμοία δὲ τον χαρακτῆρα - τι ἐμέμικτο
Pr. 56 Do frigoris et caloris enecta vide ad 13. r. 59. Cogitat sonum inulti vocivus euectum , Cur dempti Vociolis nonnullis servat acuminis gradum' ' quod si inultitudo aeris propulsi sonoriun efficit gravitatem pr. 21. 40 53 annot ad 143, minuto canentium numero sonus oporteDat intendi quam liuscultatem solvere Peripatetici isti minime potueriint. cs ad V 2.
178쪽
αὐτοῖς, το δε μεμιγμένον οὐ τη μέν ἐστι, τῆ δε υ,
ἀλλα πώτη ὁμοίως ουν πανταχύθεν ἐξαιρουμένων συνέχεται μοίως, στ ελαττύν τε ἀνάγκη καὶ Ομοιον
61. ιὰ τί του χειμονος αι φωναὶ βαρύτεραι - τι παχύτερος ὁ αὴρ παχυτερου δε ντος βραδυτερα η κίνησις, σθ' η φωνὴ βαρυτερα - διότιδια των στενον βραδυτερον χωρεῖ ὁ ηρ, συμφράττεται δ το περὶ τον φάρυγγα πύ τε το ψυχρου καὶ του ἐπιήρέοντος φλεγματος. - Par. 4 Us 95 cs XI 17 1662 . ια τί τα παιδία καὶ αἱ γυναῖκες καὶ οἱ εὐνοῖχοι καὶ οἱ γέροντες φθέγγονται ξυ - τι θάττων κίνησίς ἐστιν η ὀξυτέρα. ἔστι δε το αυτb
πλείονος δυσκινητότερον, στε οι ἐν ἀκμη πλείω συνεπισπονται τον ψα ουτος ουν βραδύτερον ἰων is
βαρυτέραν παρασκευάζει τὴν φωνήν. ἐν δε τοῖς παιδίοις καὶ εὐνούχοις δια το ἐλάττω ἔχειν ἐναντίως. s. 14. 62 ρέμειν δε του πρεσβυτας οὐ δυναμένους κρατεῖν, σπερ τοῖς ἀδυνάτοις καὶ παιδίοις, ταν μακρον ξύλον λάβωσιν ἀπ' κρου, τ ετερον ἄκρον Ψοσείεται δια το μη κρατεῖν. δια τουτο καὶ οἱ πρεσβsται
179쪽
τρέμουσιν. τ αυτ δε ποληπτέον καὶ ἐπὶ τί ἀγωνιώντων καὶ φοβουμένων καὶ ριγώντων αἴτιον του τρύμου της φωνῆς. οὐ γαρ ἔχοντος τὴν φωνὴν τοιαύτην τῖν τοιούτων παθῖν εἰσω περιεστηκότος τοὐ πλείστου, λοιπbν λίγον ον υ δύναται κρατεῖν της φωνῆς, δι καὶ σείεται καὶ τρεμει δι καὶ ι τεχνικοὶ τον συνειδότων τι ἀγωνιοσι μικρον διαλέγονται παρzης, καὶ ἄχρι Ου αν καταστοσιν μικρῆς γαρ οἴσης της φωνῆς ραον κρατο0σιν. io I Θ υσα περὶ ρμονίαν. 1. ια τί οἱ πονουντες καὶ οἱ πολαύοντες αὐ-λοονται - να οἱ μὲν ττον λυπῶνται, οἱ δεμαλλον χαίρωσιν. 2. ια τί πούήωτέρω ὁ αυτο τ αυτη φων γε-u γωνε μετ Ἀλλων-δων καὶ ο μύνος - οτιτ αθούω τι ποιεῖν η θλίβειν η θεῖν υ τοσαυταπλάσιον ἐστιν σος ὁ ἀριθμές ἀλλ' σπερ ὴ γραμμὴ δίπους - διπλάσιον αλλὰ τετραπλάσιόν τι γράφει, ουτω τὰ συντιθέμενα πλέον ἰσχύει κατὰ τον αριθμον - οταν ἰ διηρημένα. αθρύων ουν ὁντων μία γίνεται
3 το γαρ ἔχοντος , cum in nullis modi a flactibus intro compellitur maxima pars, qui reliquiis est spiritus quippe exiguus voco superior evadere non potest . s. , pulsus au flectivus illis intro a colligat maxima ex parte, reliquum, quod exiguum exstat, vocem continere non potest. g. XI 2. Non additionis modo Η 3 - 6 ait vocum ictus ictibus Minumerari, sed ut in numerorum ratione factor iactorem multiplicet si ita clamantium vocem augeri e multiplicari res lepidius licta quam verius simile aliquid quaeritur, alia autem videtur a toris sententia I b2.
180쪽
Cτης φωνης ἰσχυς καὶ ἄμα θεῖ τον-έρα στε πολλαπλάσιον προ ναι καὶ γὰρ η ἐκ πάντων φωνὴ μιας
ἐκάστης πολλαπλάσιος. 3. ια τί τὴν παρυπάτην αδοντες μάλιστα ποσρή
γνυνται, οὐχ ττον ὴ την νήτην καὶ τὰ ἄνω, μετὰ δε
διαστάσεως πλείονος - τι χαλεπώτατα ταυτηναδουσι, καὶ αυτη ' ἀρχὴ το δε χαλεπον δια τὴν πίτασιν καὶ πίεσιν της φωνῆς εν τουτοις δε πόνος' πονουντ δε μctλλον διαφθείρεται. s. 4.4. ια τί δε ταυτην χαλεπος, τὴν δε υπάτην ο
μετὰ δε an potius . τε Pr. 3. Quaerit, cur saepe mainpatur vox eorum qui canantpRopaten, sonum gravem, cum impi soleat vox in sonis acutissimis, at ad nnata sono maletis multo magis distent. avo facilius cani dicitii pr. 37. 6 τὴν νήτη revoca ad αδοντες. Impitur Rutem vox, ταν μηκέτι δυνωνται,δνυεραμετὰ πληγης ἐκπεμπεν de audioilious p. 804η cum quia aerem alii aequaDili pulsare non potest, ut nequeunt Drii et cenati XI 12 46. I. φθείρεσθαι XI 22). τὰ ἄνω sonos acutos dicit mors non antiquo ab initio enim graves sonos supra, acutos inha positos esse putabant, ef υπάτη, περμέση, ωπερυπάτη, et septem spnaerariam vetustam anulam apud Nicomacnum c. 3 et quae contuli in nilologum duing. LII f18s3 p. 17. ni Peripatetici cs. 37 altero more praelato superiore dicunt sonos acutos quod uano lici coeptum sit, nescimus; stellariam ordinem ac rations primus spectasso videtur Amninaedes vel Aratus Pnilol. l. c. 26). 7 auto Orfinonnulla excidisse puto, nequo enim par pate dici vel comtari potest melodia principium meso ab Aristotele metapn IV II dicitur ordinis principium, eadem a Mactore pr. 44 nominatur tetrainnordi initium, soni Muci appellantur in pr. 33 cantus initia; par pates in noc numero referri minime potest. Pr. 4. Huius pro olematis argumentum optime perspexit Helainoli et exposuit Laehre, Men onein linungen III. ΑM. 13. Auscis. S. 396. est enim ea par para, quae postillet, ut descendat vox ad sonum graviorem ut si nos coniunctum uni aliamin vocum sonis G h re canimus sonum sem ,