Georg. Frid. Schoemanni Opuscola Mythologica et hesiodea

211쪽

ryotistiti ibi r 'gnasse voltistior tabula finxerat' 03. - lerum aliqui mi eryonis cultum etiam in Sicilia misso Diodorus docet, liliro IV cap. 21: consecratum nim ei ali Herculi' et ε/ιενας esse apud urbem Agyrinae urum, id siue Pliam Sua aetate religiosum tia heri. Nempe quum Sicilia vulgo pro Thrinacia uomeri haberetur, ubi Solis armenta strant λ ipi id mirum, Si Geryonem quos pie huc retulerunt. arm Dialis illis potion-lsem, donec ab Herculρ vincer tur ) Pra torea oraculum Coimonis iuxta Patavium memorat Suetonius in Vila Tiberii cap. I 4, quod quali suovit . in celerorum Scriptorum omnium silentio, sciri a nobis non

polost. In ipsa autem Graecia Elei sti Thebani Geryonem sibi vindicarunt. hactenus saltem, ut Ossa Dius apud se servata oston dorent: a :

tuorum gloriam aemulati Lydi quidam nugalores Pausaniae a late. 24 quum apud Oppidum Tementithyra S OSSa ingentia detecta essent immanis similia, sed longe maiora, Geryonis haec esse volsehant; admoniti aut oua a Pausania, nimis longe a Lydia Geryonem habitasse, non persevorabant in illa sontentia. ssed aliam comminiscebantur, minus, ut sperabant, improbabilem, Hylli ea ossa esse contendentes. Vid. Pausan. I. 35 I. Est proseclo haec narratiuncula quantivis pretii, undum orem atque ingenium perno ScamuS Veterum illorum exeg larum, noli diversum a recentioribus sabularum venditoribus, itui Sanctorum ossa alias time reli tutas credulis iactant in . Et tam n non puduit viros ingo-

saliuiae interpretatione non plane assetitiar, hoc tamen utique conc denduin arbitror, quod antiquissiinam in sabulis sedem Geryonis Epiruin suisse statuit. post etidemum eum longinquioribus reionibus p 'mutatam: neque intelligo, qua rationi olchorus, geogr. nayth. p. 130, huic senirntiae uomeri auctoritat in obstare auia

tumset, aditum Orci neque iii Epiro ii que in alia ulla parte Graeciae collocantis. Agitur enim de primitiva sabulae formn, Homericis ramitinibus longe antiquiore. Milli ero assentitur otiam CPrhardus l. l. p. 69. 70. Cf. et Potique, ille, or age de la Gr. I pres. p. XVl et OsterMald, Hyrmes-Olysseiis p. 139. 9Iὶ Horum etiam indieia quaedam in Sicilia sibi agnoscere vid hantur homines creduli. Nam is circa lessanam Pt lylas sino quiddam simile turbulentum in littus maro profert, sorvetitur et aestuat non sine odore foedor unde illie stabulare Solis boves sabula ost. Sonec. Ptiaest. nat. IlI, 2 I p. 593 Gron. Ix, Nonnulli uoreulom rum bubus Ger onis in Siciliam traiecisse narrabant.

Pausan. III. 16, 4. IV, 36, 2.92ὶ De Elois vid. Philosti ut . Herute. p. 671 Dt.: de Thebanis Lucia n. adv.

in doct. e. 14. 933 Passim a Graecis me murantur ossa ing ntia, quae aut heroum aut gigan-

212쪽

niosos etiam hule sumo aliquid ponderis addere, levissimoque Pommento et ab ili sis auctoribus at, lecto coniectura S suas superstruere.

Sed liergendum est ad relii Iuam Pliorcynis familiam. Chrysaor igitur, quem Patrem Geryonis suisse memoravimus. ortum habere dicituro Neptuni corti ubilii cum Medusa. Pliorcynis filia, quam quum Perseus gravidam obtruncasset. ex morientis collo prosiluerunt duo filii. Chry-Saur et Pegasus. Ac Pogasus ilia idem quid significot ipse poeta indicare videtur, quum eum evolasse dicat in captum , Ioviquo fulmen ac tonitru portare, quemadmodum etiam Euripides do eodem testatur.

rationem revocatur, non video quid aliud Pegasum esse dicamus, tillam nubem fulmina gerentona. Obscurior ost Chrysaoris signi licatio, cuius nomen quum dureum telum ab eo gestatum signi licare videatur, suo-riint qui id quoque nihil nisi fulmen esse crederent, Pegaso autem nu- his tantum absque fulmine significationem assererent, eui Significationi otiam nomen, quippe a rmini ductum, optime conveniret: nam Aquas x nube quasi e fonte scaturire' ). Sic tamen Chrysa orem ego illium potius quam fratrem Pegasi dicendum fuisse crediderim, siquidum sulmen non una cum nube nasci, sed ex nubst prodire videtur. Ne lucvero aurei teli imago necessario de fulmine cogitare iubet: nihil obstat, quominus de pluvia accipiatur' ). Imbrem certe aureum vid

tum aut alicuius sabulosae belluae esse credebantur, velut Aiacis Qt Orestis ab

Herodoto I, 68, et a Pausa uia I, 35, 3. Ill, a, ii, Asterii a Paus. I, 3b, b, Thesei a Plutarcho Thes. e. 36, Pelopis liuinerus aut costa a Paus. V, 13, 3. Plin. II. XX, Ill, 4, Idae a Phlegonte Trall. de mir. c. 12, atque haec quidem etiam eum inseripto herois nomiiter corpus ingens XVI cubitorum, quod aut Oti aut Orionis essi putabatur, in Creta repertum, a Plinio H. A. VII, 16 p. 42l Gron. alia tuo a Philostrato Her. p. 668sqq. ubi etiam de gigantum ossibus refertur. es. Sueton. Octav. c. 72. Cyelopum ossa in Stellia reperta testatur Faetellus hist. Sic. Dec. I. lib. I, 6. Denique , ,helluao eui die batur exposita suisse Andromeda, ossa Romam apportata ex oppido Iudaeae, Ioppe, longitudine pedum XL, altitudine costarum Indieos elephantos excedente, spinae crassitudine sesquipedali , Plinius narrat IX, 5 ex tr. p. 58 l. 2.93υὶ CL Sehol. Arat. v. 205 et Sehol. Geriliati. p. 59 Buhl. 943 Vid. Fiselier. Belleroph. p. 88. - Schwenckiu, Elymol. myth. And. p. 232. χρυσαωρ nihil aliud quam χρυσηθης esse , idetur, quumque initio cognomentum Pegasi fuisset, mox in propriam porsonam Conversum. 95ὶ Sie statuerunt iam alii, velut olcher. mSth. Iapet. p. 234. Vincti Antiat. de ι'inst. de eorresp. areh. XV p. 162 et ante hos Cre erus.

213쪽

nnis etiam in Danaae fabula. dicium sinse dubio quia vis secundans aquarum ad auri instar pretiosa lial, balur, quam Olι causam Etiam 2, Nilus fluvius, exundantibus aquis AP pli arva secundans, χρυσορροος a quibusdam vocatus est 'hi. Et Iupiter quoque . et saορευς, quo eo gnomine apud scires colebatur, non sine causa mythologis Pluvius esse videtur' 'i, non diversus a Labrandonsi, qui, ut Aelianus ait. Η.A. XII, 30, ἴσας - καὶ πολλιν τὸ ν ἐmores saν Tat et xiv ἔλαβεν. Atque huius quidem insigne bipennem fuisse ac PI, imus' '), cuius loco etiam gladium deo Pluvio tributum nemo mirabitur. Quodsi Chry- Sa Oris notionem sic delinire licet, ut pluviae absque fulminibus Significationem habeat, ratio haud improbabilis apparet non modo cur P gasi frater dictus. sed otiam cur uxor ei data sit i allirhoe, Oceani lilia, h. e. dea aqualica, et silius G servolies. quom hiemem signi licare statuimus. Nam initium hiemis steri solet ab inuiribus . t ontra iiiii Clin Saorem de fulmine accipiunt. lilium eius Geryonem non posSunt non detonitru accipere: sic autem nei lue coniugium illius cum Callirrhoe, neque Geryonis historia probabili iser exl dicari poterit. Pogasi nomen nona artrii, ut mulli S visum est, sed ab adiectivo πινγος sactum esse cen-SemuS. ESt enim rex. γος i. q. a tis' 'i: tale nomen autem in nul es denSas et crasSas, quales sunt, quae fulmina gerunt, optime convenir apparet. Nam nubes, ut veteres physici aiunt, est πώχος αΠαυδες, gignitiae lue .cnvνγεντος του ἀερος t .

mi Atheuae. V p. 203. Sehol. Λ sebyl. I rouieui. v. 806. De fluvio Chrysaora in Lydia vid. Steph. ByE. s. v. sc IT Ut N. 97ὶ CL Creueter. Symbol. I p. 63Miq. Etiam Stratoniceae λουσμόρευν cultum esse inscriptiones docent, C. I. no. 27 20. 2721. In Caria Νρυσαωρ pater Idriei mentoratur a Steph. BFE. S. V. Κυρωπός. 9Sὶ Vid. R. In uehet te, dournal des savanis ann. i 838 p. 94. Mulier. Archasso

log. g. 350, 7.

99ὶ Ita πηγεσίμαλλος i. q. παχυμαλλος. Cf. Lobeck. verbi gr. techni l. p. l03.100 I's. Aristot. de mundo e. 4. Anaxim nes apud Ps. Plui. de piae. phil. IlI, 4. CL Seuce. Qu. nat. II, 30 extr. : is Est nubes spissitudo aeris crassi . Isidor. Dr. XIII, 7: ., nubes autem aeris densitas saeit . - Genuinam Pegasi simili rationem apud posteriores obseuratam esse nemo mirabitur. Ipsum nomen, quum ura γῆ descendere videretur, aquarum potius quam fulminis cogitationem suggere bat. Hinc etiam sontium quorundam origo a Pogaso repetebatur, ut Pirenes et Hippocrenes, et Centauri quoque nubigenae quibusdam a Pegaso orti videbautur, ut doeet sehol. G. ad uom. II. I, 266. 1'Iam Centauros de rivis fluviisque abundantibus accipiendos esse assentior Hermanno in Diurn. Gotting. ann. 184b

214쪽

Iam illa matrΡ Ρ gasi et Clin saoris videndum est . quae aut communi cum dual, iis sororibus nomino Gorgo, aut proprio Medusa Vocatur. Sed natura eius ex neutro horimi nominum satis cognoSci potest: ni terum enim nihil nisi torvam, trucem designare videtur. alterum in quamlibet cuiusvis rei dominam ac moderatricem quadrat. Sed quum i arentes Medusa marinos deos habeat, Phorcsaem et sarto. filios autem nubilos ac pluvios eosque ex Neptuno aquarum deo conceptOS, COI Se quenS eSt, ut ipsa quoque ab aquarum et nubium natura non multum abhorrere credatui'. At luo sic etiam veteribus quibusdam interpretibus theogoniae, quantum e scholiorum sarragine perspici potest, ἰκμάδα significaro visa est seu vapores humidos ex aqua exhalatost vij; alii autem lunam interprsetari malunt: quae, quamvis primo adstaectu inter se diversa. possunt tamen ad communem quandam rationem revocari. Nam lunae naturam veteres maxime humidam esse censebant i v j, quum lite aeris pars inferior et proxima terrae humoris ac nebularum plena sit, dominari in ea lunae potestatem puta-hant. Et suserunt etiam qui ipsam lunam non solido corpore eSSE crederent, sed concretam e vaporihus. aliqua ignis parte admixta 'Ri. quod quo minus miremur, reputandum est lunae speciem, quum interdiu in caelo conspicitur, nubecillae simillimam ess . Igitur veteres illi, qui eandem sibi vim ac naturam in aere hoc crasso et humido quam in luna agnoscere viderentur, unum utrique numen praefecerunt Medusam Q cui cur parentes deos marinos coniugeni lue deum aquarum de-

p. 262. CL Sehwenck. Diui u. antiquar. iZeitschr. s. d. Alter h.-Wiss. 1836 p. 951. - Reeentiores Pegasum poetis ad equitandum commodarunt , quod qui factum sit, facile intelligitur ; sed laetum est nullo veterum exemplo. De Bellerophonte, quem hi Pisaso vehi faciunt, supra dietum est. De ChrSsa ire praeter haec, quae in theogonia legimus, nihil refertur in sabulis, unde eertior eoniectura de eius signifieatione capi possiti Citantur a seliol. B. ad Hom. Il. VI, 206 p. 185b 3l Chrysaorica Leonis cuiusdam, - fortasse Alabandensis, cuius Carica et Lyeiaea Suidas commemorat, - in quibus non solum de Chusa ore sed etiam de Pegaso sabulisque ad hune pertinentibus expositum suisse e seholiastae verbis intelligi potest

102ὶ CL Plutarch. de sae. Iun. e. 25. Plin. u. N. lI, 5 l. 1033 Plutareh. I. l. e. 5. De piae. phil. II, 25. Stobae. Εel. phys. I, 27 p. 550-554. 104ὶ Haee fortasse musa Orphieis fuit, ut laetem in orbe lunae Gorgonium appellarent, quod clemens Alex. Strom. V e. 8 l. bo ex Epigene resert: quam-

215쪽

lerint i 0β , lain non obscurii ni esse polost. Dui autem hane a Porseo ,btriincata in dixerunt atque sic natos Pogasum et ChrysaOrctu, lioe, ut opinor. Sequuti sunt, i luod ex aere crasso et ii obulosi , ubi Solis radiis seritur, vapores socroti in nubos concrescuni ac Rursum tolluntur. Sic igitur itereunte matro nphidosa exsiliunt pius filii fulmen plu- iamque gestantes. Nam Persei iisti sona vim S dis significari satis

constat: de cuius ortu rebusque gos lis quas fabulas poetae tradiderunt maximam partem ornandi tantum set novandi studio a postorioribus inventae videntur, genuinae Persi' i significationis parum aut gnaris aut ruriosis, quas Si quis omnes sibi inti'rpri landas sumat, in assum laboret De summa lamon vetustae subulae sententia dubitari ne luit luamobrem de hac nunc plura diei non olvis est. Sed addendum ali ipsid de ratione, quae cum Minorva Medusae in torcedit, pituit pleri lito d am illam 1 ors o in obtruncanda Medusa sociam adsuisSQ aut Ptiam Sua manu hanc obtruncasso narrenti οὶ, alii contra sub Medusae persona ipsam sibi Minervam agnoscere videantur N), luam. Si minus I aergin, attamen Iher ὐδε ιν saet,enuinero cognominari quis noscit Irrisit uermannus iv ὶ ni Sthologos Minervam a Minerva iu-

qua in ipsis luna non ex vaporibus eoi iereis, sed di rne instar esse 1 id batur. s. Lob ch. Λς l. p. 499sq. Fari in autem in luna plerisque βλοσυρον κιcὲ visam esse Plutarctius testatur de sae. lun. e. 29.

105ὶ Fuisse etiam, qui filiam Neptuni Medusam die rent, e Tκ ire colligi potest ad L eoplir. v. S3S p. 824: ἡ ΛIέδουσα ουσα Πεισέδον, siquidem ignotum lioc nomen in IIoσειδιδε ως mut indum cst cum olchem με gr. myth. p. 33. et in th. Iap. p. 225. citerum pro θυγαrrid aliquot codices habent γυννη, et legitur sie etiam apud Endoriam p. 334.105 Ilo e tantum obiter iniicere libet, animantes Medusae adsp ctu in lapides mutatos ad him frigoris et gelu portinere: nam frigoris propriam sedem Net res in aere esse cens ibant. CL qu. citi ad Cie. d. A. D. II, 10, 27 et Ideleta ad Arist. Meteor. t. II p. 390

Minervae cognomen notissimum, nonnullis tamen proprie non εἰ orgonisi ii ter se e trie ein, sed nihil aliud quam terribilem adspeetu, significasse iidetur. CL SchwelirL. Andriit. p. 126.l073 cf. impr. Volcher. m thol. Iap. p. 2l4sqq. et geogr. ut th. p. 24Sqq. C. ii. Multer. seripi. min. II p. 173. I 0, in Diss. de graeca Minerva, opusc. tom. II p. 277. - Loemii Euripidis,llel. v. lalsi, ubi codd. contra motria in habent re δ' Cotyrio Πάνοπλος, re

ctius ab H rinanno emendatum esse α δ' - Γοργωπα Παν Ο πλος, quam ub

aliis ti δ' ἐν θχει πάνοπλ., etiam uulteriis l. l. eoncessit. Ita hoc tosti

216쪽

tori cum i dicentes. et merito irrisit. si haec suit eorum sententia, ut in 27 Persol sabula eandem et Minervam set Medusam esse diceroni. Milii autem hoc potius sensisse aut doliuisse saltsem sentire videntur, Minervae perSOnam non ea nil in apud omnes et in omnibus sabulis essρ sed aliam in aliis, modo Gorgoni similem, modo contrariam ei atque insos tam . Nempe tribuerunt vetores Minervae aeris princiliatum; sed quum duae essent aeris partes peripiam inter Se diversae, altera propinqua aetheri et similis, altera torrae marique contigua Porum lust cxhalationibus insectat harum partium iii in ilia luin alii inter Minervam ac Modusam divisum osso, alii totum ad Minervam pertinereri' debant. Itallust i pii etiam crassum hunc et nebulosum aerem inseriorem ab ea n in alienum osse putarent, quid mirum, Si perSonam

quos lue deae induerunt huic parti convenientem Contra qui solum superiuris aeris principatum Minervae tribuerent, hi non inepte eam Medusae, h. e. nebulosi frigidi lue aeris, advorsariam Persei lite in illa perimenda adiutricem se erunt i i st). - Celerum is pii plurima de MeduSae eum Minerva eoii iunctione sed minus circunisliecte dixit, nequi' immerito ah II 'rmanno reprehensus est sit cherus in mythologia Ia- pelidarum p. 2l4 sqq. , ipse Hesiodum roprohendit, iluod duo diversa Gorgonum genera perperam consudori t. Nam Phorcynis filias, Stheno. Euryalen harum ple sororem Medusam, nihil aliud significare, quam

fluctuum v li m ntiam aliosque maris terrores, illam autem, quae ex Neptuno Pegasum et Chryso Orem conceperit, Minervam esse, quae ut cum illis confunderetur vel propter commune Goi gonis cognomeu tulit,nioni iiiii Ilinoriae Gorgonis assyrioribus orcplum est. Do altero Euripidis Ioeo, ex l .recti ilico, up. I. ycurg. Or. in Leocr. , dubitari vix potest. Gorgouem ibi non cognomen done osse, sed signis learo nihil aliud nisi aegidem Minervas eum Gorgonis rapite. Cf. Mein L. indie. Strab. p. 13l. Et in declamatione personati Ciceronis, ante I. ir. in Exit., c. I 0, 24, Minervam non Gorgonam, ut , Olet erus voluit, myth. Iap. p. 215, sed Gorgophora in moliores libri offerunt. h. e. Gorgo phonam. Restat igitur unus testis Pala pliatus, de quo paullo infra dicendum erit 109ὶ Cons. Senec. qu. nat. II, 10: se Summa pars aeris est siceissima calidissimaque et ob hoe etia ui tenuissima propter viciniam a ternorum iςnium et illos

tot motus sidorum assiduumque caeli circumactum. Pars ima et vicina terris densa et caliginosa est, quia terrenas exhalationes receptat.

llui Potuit Medusa eum Minor a etiam sie eoniungi, ut eius famula haberetur, id lite factum arbitror in sabula Ovidiana, Mel. IV, 797, ubi Medusa in templo Minervae a N ptuno eompressa dicitur. Conferri potest similis tabula de Neptuni eum Aethra eoncubitu item in templo Minervae. lygin. s. 37.

217쪽

vel etiam propterea factum esse. quod Pegasus ex sta prodiisse diceretur ad sontes Oceani, hoc Pst in ea ipsa regione, in illia Pliorcynis filiae habitarent. id. p. 232.) Coni proliari aut in lianc sententiam diserto Palaephali testimonio, qui bonos, ut Volcherus credit, ac Veteros auctores sequutiis non modo a tribus Phorcynis filiabus. Stheno, Euryale, MeduSa, Gorgoni in distinguai. Sed Minervam Gorgonem cognominatam esse astirmet. Quod illium Homerus quoque et alii post Homerum

poetae saepP numero unam tantum Gorgonem memorent, hanc ipsam

Minservam, non unam de Iutorcynis filiabus intelligendam esse. Eandem esse, quae a TZetZe ad Lycia V. 83S N septuni, ab Hygino autem, praes. p. Tet sab. 15l, Gorgonis lilia dicatur: eandem denique. quam in pugna gigantum terra editam esse Euripides memorat Iun. v. 988. Atqui haeeii uidem Euripidea interlicitur a Minerva, neque igitur ipsa Minerva resopoteSt. Hygini Medusa patrem liuid in Gurgonem habet, sed matrem ta-mpi eto, sororesque iisdom parentibus natas Stheno et Euryalen, unde apparet omnes tres non diversas esse ab Hesiodeis; quae qua ratione aut quo errore Hygini pro Phorcyne Gorgonem patrem accellerint.

quem ille. sab. 151. Τyphonis et Echidnae silium dicit, investigari nune

a nobis non potest. Apud ΤZet gen porro Neptunia illa Medusa corsamon Minervae movisse dicitur de pulchritudine, ipia inobrem Perseum ab hac immissum esse ad eam castigandam. Apparet igitur illam a Minerva diversam eique ingratam esse: Senientia autem sabulase ex iis quae paullo ante de duabus aeris partibus dicta sunt, nemini Obscura esse potest. Palaephati vero, scriptoris sutilissimi, narratiunculae, hoc uno consilio Pxcogitatae, ut vetustae fabulae absurditas in probabilem luandam rei gestae similitudinem distingeretur, mireris a quoi tuam vel tantillum ponderis tribui potuisse. Denique Homerica Gorgo quae et lualis sit, non quidem salis constat; illud tamen manifestum vigetur quum caliut Gorgonium Minerva in aegide gestasse dicatur, non ipsius Minervae sed alicuius monstri ab ea diversi hoc caput suisse. Neque intelligo, cur celebratissimam sabulam, i tuae obtruncatam a Perseo Medusam, caput autem eius in aegide vel Minervae vel Iovis astixum esse perhibet, Homero ignotam fuisse dicamus cum veteribus quibusdam interpretibus i t Perseum Saltem memorat ut πώνειον Gρι δώ-

IIIJ Vid. Sehol. B ad li. XI, 36. schol. ad Od. XI, 634. llesyth. s. v. Γορ- et es quae diximus in comparatione theog. IIes. e. Ilonier. p. IS. 45 . quam apte autem Gorgonis caput aegidi additum sit, neminem fugiet, qui symboli

218쪽

lissimillia facinus cur liost IIonieritin domum ab Hesiodo, ut grammatici volunt, B xcogitatum esse credamus, nulla profecto muRR PSt.

Sic igitur omnem illam de duplici Gorgonum genere opinionem nullo satis firmo sundamento nixam videmus. no lue aliud is i id obtineri pot-PSt, nisi de Gorgonum numero ac parentibus non unam apud D mn Satque consentientem traditionem fuisse, id quod commune illis est cum omnibus omnino personis sabulosis. Si quis autem rationem sibi reddi Postulet, cur plerique non unam sed tres Gorgones esse voluerint, aulunde Stheno et Euryale, Medusae sorores, nomina acceperint, non de liciani fortasse, quae probabiliter responderi possint: ego tamen in hi Sinorari diutius nolo i 1 D J. Restant enim dilao Graeae, omnium primae in hac Phorcynis sa- milia ab Hesiodo memoratae, de quibus quid statuendum sit, non sa-cile dictu est. Appellari dicuntur, quod canae fuerint Statim ab ortu, ἐκ γενετῆς πολιαί, quae res plorisque interpretibus nihil aliud Significare visa eSt. quam albam spumam undarum littori illisarum i 3 al. Eliam propria singularum nomina. et 'Emύ, huic significationi apta esse putantur. . iterani senim Λusero nam esse, a Verbo νορεῖν, ut videtur, diciam, iplod auserat quae Sint in vado, alteram 29 Inundonam, a verbo I coi i i. Scholiastae, qui non Sed IIε pei δω scriptum istgerent, hoc nomen acceperunt de horrore ac t r- rore navigantium in turbido mari, a verbo φρισσειν, alterum autem

ea in utriusque signi licatio laeui ilitellexerii. es. Vergil. Aen. II, 616 de Minerva in imbo effulgens et s. orgone sae a. Hilii, Significabo tamen tribus verbis, Stheno et Euryalen proprie tithil aliud exsinuam Lunae eognomWnta, quorum alterum vi in eius permagnam denotat, alterum, ab αλεῶσίλεω, Lati vagam interpretari licet, ut vaga v. omni vaga luna non raro dieitur. Vid. Cic. d. D. II, 27, 68. Inti. ad Horat. Sat. I, 8, 21. duodnutem una Gorgonum mortalis, ceterae immortales sunt, ad vices lunae crescentis et genescentis pertinet. 112ὶ Sehol. th. ad v. 270.-rOν-Νie etiam Nereus γέρωι appollatus esse dicitur δια TO ῶσπε ν πολιαν ὐπανθεεν Tota κυιιασι τον αειρον. Schol. L ad Il. I, 358. Cornu L. d. A. D. e. 23 p. 132 Os. CL Serv. ad Veis. Georg. l , 403: is Fere omnes dei marini senes: albent enim eorum eapita spumis

li 3ὶ lle ann. Opuse. u p. 179. 180, a quo recte Lobeeh. dissentit, technol. p. 325. Eand vi hane Εityo cum alistra, quae helli dea, Bellona, est, nemo adhuc credidit, praeter Riuckium, relig. Gr. II, 1 praes. p. V.

219쪽

' τω, ite clamoro periclitantium, ab εναν o in. IliSi quoque veteres sabularis historiae auctores, qui duabus Graeis ab H 'siodo memoratis unam aut alti ram adi cerunt. has vel a maris terroribus et navigantium pernicie, Λεινco et Ilaesos, vel a marinis vorticibus nuclibusque littorii illisis, Λιν υ et λερσιν, appellaverunt iid). Vereor tamen, ne exhilius modi nominibus de vera atque gonuina Graearum significatione non satis tuto coniectura duci possit, iluoniam constat antiquarum sabularum personas a posterioribus non raro longe aliter quam a primis auctoribus acceptas ess . Uuodsi quaserimus, quae res in sabulis aut gestae a Graeis aut accidisse iis narrentur, nihil profecto reperimus laod aut Spumantes undas aut fluctus atque vortices aut periculatei roresque navigantium significare videatur. Nam comm morantur

eae tantummodo in Persei expeditione contra Gorgones SuScepi a. quarit m πρωhi λaκες ab Aeschylo dictae sunt in deperdita Pholliduni tragoediai io), in Prometheo autem v. TTii parum vicinae esse p rhibentur, in a cygni a, et uno communiter oculo unoque dente utent s. quam rem etiam Plistreeydses aliique tradiderunt ii 73. Sed nihil aut apud hunc aut apud Apollodorum set ceteros sabularum scriptores lP-gitur, quod eas aut προφυλακας Gorgonum aut valde vicinas fuisse arguat. Dicuntur tantum a Perseo . ilui oculum iis dentemque surripuerit, coactae esse, ut viam ipsi indicarent ad nymphas Eridani, unde necessaria quaedam expeditioni suae instrumenta pseleret; in ipso autem ad Gorgones aditu nulla analilius Graearii in mentio fit. Licebit orgo de earum Significatione coniecturis superiorum aliam addere, Si non meliorem, non tamen fortasse deteriorem. Ipso enim Γραιόον

supra dictum est p. S not. 20, ἔκ ad Ceto, quam το βαθος interpretatur scitol. ud v. 270, simili fortasse notatione, quam qitae Hermanno placuit, a verbo κεισί ti; denique u ρίσσειν et κραυγ αὐειν ad Imhoιδώ et 'I rivi. CL Sehol. Il. V, 333, de altera En o, Martis comite, παρα ro ἔναυεεν, ἶ Gqυαίνει τω ἐκν ω- νειν. Potius, Elyni. Forsch. I p. 230, ambigit utrum ab αυειλε Enyo dicta sit, auab ἀννειν , ut signi sieet Con se e trie et n. 115ὶ Vid. Apollod. II, 4, 2, 3. TEetz. ad Lyeoplir. v. 838 p. 824. Sehol Aegidi1 l. Prometh. v. 793. Itygin. pr. p. 7. II rael id. de iner d. e. 13 p. 73 .al. II 6ὶ Eratosth. catast. c. 22. IIygin. P. II, 12.1173 Phoroer d. ap. sebul. Apollon. IV, 1515. Apollodor. II, 4, 2, 4.

220쪽

235, quod pertinet sine dubio ad satidicam Nerei sacultatem omnibus vel ex Horatio satis notam. Et apud ytheatas in Laconia Nereum hoc ipso Visoreoς nomine cultum esse Pausanias memorat, III, 21, 8. Porro Proteus, qui Menelao vaticinatur, γερ υν αλιος νηὶ ιερτῆς ab Homero dicitur, Od. IV, 349. 384. Denique Glaucus. item satidicus et Nerei propheta, ut Euripides ait, Orsest. v. 3M. senex ab artificilius sin- mgebaturi , ε), pt Visti ν apud nonnullos audiebat ii se . Videbantur autem hi senes satidici oriacula mortalibus non tam sua sponte quam in viii

et coacti expromere: quod cur ita visum sit veteribus, aut cur omnino maris polissimum deis hanc vaticinandi facultatem tribuerint, curio senes eos quam iuvenes haberi malustrint, nihil attinet hoc loco ipsaerere. Hoc aut m apparpi, si facultatem hanc satidicam, ut in masculo. sic etiam In semineo genere marinorum numinum xeteres sabulao repra sentari ni consentaneum suisso, ut liuitis modi salidicast marinae vetulae esse fingerentur. Vetulas autem, neque aliud quidquam, Iecet uit nomen Significat: paeque quum viam Pors o monstrant, qua ad n ymphas Eridani liervenire possit, iunguntur quodam vaticinandi mun re ne pie id faciunt sua sponte, sed coactae, quo sui reptii in Sihi oculum

et ilentem recuperent: quos Pur unum utrumque habeant. nescio; liocaui In video, mi res earum non absimiles esse coterorum maris deorum,

quibus vaticinia ab hominibus per vim extorquenda sunt. Praptorea illud maxime adverti velim, quod κνοκνόstoegni aut κνκνοειδεῖς esse dicunturi 30 . Propter solam capitis canitiem κν κν'ιορ νονς, h. e. forma

cygiga praeditas, dici potuisse non est credibile; statuendum politis sor-mdm PBrum, si minus totam, at magnam certe partem cygnis similem fuisse, et memini Theodorum Panos Laini - ij figuras quasdam in vasis antiquis depictas, cygnorum cum capitibus mulierum, i raras interpretatum esset a ii ). Ilic autem eui non statim succurrruiit virgines illae

라틴어 텍스트