장음표시 사용
581쪽
rnelius Antigone in Sen. Thebaide patri optanti in oristem consiliens ait: - non es, Ut putar, Dirtur, pater, Timere vιtam, sed malis in entibus Obsare, nec se vertree, ae retro dare. 2IT. 6. διαλεγητη παMωνJ enaenda Θ-ων. quae μετοχη hic inculcatur ad χτα pησίαν probandato. xi. Λλως οτι δὴ τυραννοςJ Non variat Reg us. plenior tarneia suerit oratio, si legas, ἄλως τε κώ οτιτύρ. mox scribe, επανώμενος δε, non υπαν.
σιν hutiis Seira. huc bona fide transtulit, ut ne apicem clii idem n uta Iit. Prima vox ut in regio Cod. reponenda Τόδε μὴ
- saepe senecta loqPax. azo. s. Πορφυρῶς, ὐφορμουντας πρ. J Ait Schol.
πορφυρεις vulgari lingua Cotularios dictos suisse, κοτυλαρίους : sic' eni in lego, non κητυλα ους ' παρά το εν μικροῖς πλοίοις ηως κοτυλαμ παρομοίοις πορφυρευεσΘ . quod Purpura ruin pis catores scaphis cynibillisue uterentur tam pusillis, ut a Cottilis vasculis L mensuris livii dormira paruin differrent, ut Herm. apud Aristoph. in Neb. Charontis πλοιάριον, vola palnaae curitatae ostensa, τυννουτονὶ festiue nunctipat. I a. Παρ' αυτην την ραχ ανJ Schol. Et viriologieo symbola in consert: ραχία ο τραχυς η λιθωδες ρω- γιαλος, ηκ is'ως απο τοῦ ἐκῶσε το προσκλύζον κυικα οἱονεὶ
582쪽
οιονεὶ ρήγνυσθαι. Vernacula vox, Greue, prope abest
Illis perat isque genis Vopse eapillo
Errat ad obscuros pallida turba lacus. egregiam vero lauaein venatoris, ore pereiso non esse a petigesis hanc interpretationem, non ridiculam minus 4 illa, qua apud Nonnum in παραφρασει του κατα 'Iωάννην ευαγγ. το ευρογενειον in Anna poni. exponitur amplae generationis, pro bar bae promisae. Queni ergo intelligit malis fanis p nonne nec genis nec mento rasum vulsumve, et mento Incolumi γ τα γένεια καλως εχοντα πωγωνα, ἡύγένειον, γανουμενον πώγωνι. cui apud Pindat una λαχναι μέλαν γενειον ερεφον. cinctum es lanugine mentum. Solon in Eleg. περὶ ἐβδομάδων, ubi docet, adolescentem a XU. aetatis anno inciperct
Tη τριτάτη δε γενειον ἀεξοαένων ἐπὶ γυίων ΛαχνῖτM , χροιης ἀνΘος ἀμοιβομενης. Ter quinis mentum, erasenilibus artubus, annis Luxuriat barba, sos variatque cutiis. Vt μισότριχας, μισοπώγωνας, laeves, vulsos, depiles. glii bros genis, et naenio, o inter, ut in se, or. XXXIlI. Vol. II. p. 3Ο. sq. exagitet, quales illo aeuo Romanos plerosque, et Antiochenses suisse constat curn ex Satyrographis, tum ex Misopogone Iuliani In p. cui placuit ἡ βαθύτης του γενείου, καμ τν κεφαλῆ προσηναυχμός. Hoc Selaoliastae sit boluit: ου γαρ, καθως το
583쪽
σλεσθαι - λεα εο- τας γένυς. πως ου γυνωκειον Irnox: o γαρ Θεος τον ανδρα, καθαπερ τους λεοντας, γενείοις κοσμησας, - τοῖς λασίοις φδρωσε πηΘεσι Nγμα τουτο ἀλκης - αρ ης, set post paulo: τουτο τουά ς το σύνΘημα το γένειον, δ' ἡ καταφανετ o Quid quod haec congriiunt in ris oracularibus, oui peihibent, Esau, Isaaci filium, ἀδοται κυνηγῶν, αγροικον, δασυν exstitisse. Genes. XX. v. a S. pen. Regius : ρπ1 τουτο εἶπον φοβηθεις, nihilo sanius. manet enim άκυρον το μη ἀντὶ του ου. hinc ansam arripueram coniecturae, Paam adscripsi, inconsulis adhue Reg. O d. ciri non plane acquiescens, libentius legerina: μη τουτο, εἶπεν, φοβηθος- ο emetu, inpsu ; ut sibi consentiat, qui paulo post iterat eadem: αλ Bι, ημ μ ν 222. 8. Regnas: Eκ ην ράδιον. planius. eatri luctgermanam esse scripturam Sch. l. asterit: ουτω δῶ γsά
voc NnoMπος των πραγμάτων κυριος, τους μεν πενητας
πενία σωτηρία ' τοῖς δε ολεθρος η περιουσία. etc. Satyis
I -τους τα κηρύκεια εχοντας J Auctor , quid sit, unde diu vin κηρύκειον, qua nave vim 'abeat, ostendit
584쪽
serari. IXXU. περὶ νόμου, Vol. II. P OS. Vlt. τον γουν παρά των ἐχΘχων κηρυκα πεμπόμε ν, άτος ετινο σώζων ηπι διαφυλάττων, πανσος Θώρακος κ πάσης
ασπίδος ισχυροτερον αυτῶ δους cπλον το κηρύκειον ' ετιδε του νόμου σύμβολον. vides hic descriptione ira, notationein et usum Cadurei, in quo litera in Cani ira in cum nauta media Rotriani commutarunt. Vis etia in ocillos auresue ad Scholitana consei reῖ 'Pάβδοι εἰσἰ τινες τοι κηρύκεια, ανωΘο εχουσ- γνωρισμα, εἴδωλα ροεων εν- αδ αγ αντεμβαλομένων αἰληλοις' ας οἱ κήρυκες πρός πρεσβώαν αποτεμόμενοι εφερον α σφαλείας ενεκα, τῶ μη τινα κακόν τι αυτοῖς Δράση νων συναντωντων. insequenti narratione idein Scholitistes obseritat puri si mum genus Orationis αφελους sine fuco et calamistris, et omnibus αφελείας virtutibus constantis. et as. I 2. Regiae Inembranae: h. μακροὶ κ. con-gritentius est το μακρόν προς το περικείμενον, quo ni τὸ μαλακόν. Si laudanda ingentia rura: fluidni amplisIima et densissima hqua Τ22 T. a. Eμπιπλαμενοι, εἴ ποτε ἁλωη τις σίτου IRegius: εμπιπλάμενοι, καμ εἴ ποτε ἁλῶ τι σίτου. melius. nec tanaen satis liquet: his faburrati, vel f qua
Ir. Ποιησαντες ουτως διεγει ei τοJ Abest a Regio
. a 28. 4. Ουδεπώποτε εις πόλιν κατέβη J ut qui apud
poeta In L8t. - nee ferrea iura, Infatiumquι forum, aut populi I. Uularia vidit. 23O. I. Oύτε τιμην καταλαβόντεςJ Regius eirien τιμην καταλαβόντες. en inJuCro καταβολm urg bat Ira lauta. naox ptiam Inuta προσωδιαν in lais: υπῖρ
585쪽
vit. Reg. ουκ αν φθάνοιμεν ἄπαντες se. Interpresv utetur aliter legisse, aut vim verbi Q9ανειν cuin μετοχν parum vidisse. Hoc vero delatore ni hic dicero velle puto: Si rego haec a vobis probantur; quidni Omnes occupamus csmmunia grapere, assi aerarium expilara, ut etiamnum dubio procul faciunt nonnulli 9 alii agrum, vo- his inconsultis, depascere γ etc. Scholiastes prae nistiscens fore, qui in hoc quasi senticeto haererent, haec notauit: ουκ αν ὐ9. αἰντι του ουκ αν ἐξαρκο μεν. οδὸ νῖς της συντάξεως -ος' ουδεις αλως αλον προσλη ψεται ' αλ' αμα παντες μια ορμν επὶ διαρπαγην ημη-
σομεν των κοινων. nemo tardos Opperietur; imo tu icti, De
uti agmine facto, Ba data porta mentus ad piissia es ripienda. 23 I. IO. Tῆν υβριν του καθαρματοςJ Quod do Pharisaei in Publicanum suggillatione B. Ioan. Chrysostomus scribit horn. in vi. cap. Euang. κατα Mατ- Θαἰον, quadrat huic caltim niatori: ουδὸ ως ουτος ό τελωνης ' Σκοπει πως, ηρξατο ως περὶ Θηρίου τινος δυσφορωτάτου διαλεγόμενος, ηορ δεινῶ κλεψα τον μη σφοδραεγρηγορότα. sic vero, ut scripsi, interpungerulum est.
as. ' Ω.σπερ οἶμαι τον Nαυπλιον δρωνὰ Strabo lib. VIII. de auplia, Argivortim navali, agens, tradit eius occasione, confictum fuisse a poetis recentioribus, Nauplium, ob Palamede in fili uiri doloso iudicio 'necati ira, insignem illana apud Caphareum hominum strii gem edidille, τοσουτον αἰπεργασασθη φθόρον περὶ τον Καφηρέα. Seholiast. fabula in ita exponit: Nαυπλιος του υἱέος δη του Παλαμηδους του φόνου αμυνόμενος
τους 'Eληνας, του νόμου scribo του ανεμου) αυτοῖς εν- πάντος' επεὶ τουτον δια Θαλάττης ἐγέλων' αυτος ουτος, τον Kαδηρέα καταλαβων, εἶτα νυκτος πυρσεύων αποτων ἐκεισε πετρωδων πάγων, ηπατα προσχῶν, ως δητινι ευ προσόδω ακτν τοῖς ἀποτομοις κρημνοῖς εις βα-
586쪽
mendo operarum, et scribe ἀπηλαγμένοι. Caeteririn Hesiodus cum άἐργειαν nuncupat ονειδος, stativi etia in ignauia in κακον μεγιτον. Theognis Plotiue τῆ πενία
Eτε τι εἰπεῖν, ουτ ερδειν δύνατ . Andrii apii 1 He. Todotum πενίαν ηm απορίαν Θεῶς μεγάλους obiiciunt Destiis a Themistocle aduectis Πειθοῖ κκ βία. Plutarch. πως δῶ τον νέον ποιημάτων ἀκουειν, in hoc Hesiodium: Mηδέποτ ουλομένην πενίην Θυμοφθίρον ἀνδρὶ Τέτλα ονειδιζειν, μακάρων δόσιν ta εν εα τω . scite Π Οαnet: ουκ ἄξιον ἐγκαλῶν τάῖς λα την τύχην πενομένοις, άλα την μετ' ἀργίας κρ0 μαλακίας καμ πολυτελείας ἀπορίαν αἰσχραν ηκ ἐπονείδιςον ουσαν. Ergo inertia non minus, quam Luxuria, Plautinam Inopiam lais verbis traducere potest: Sequera me, mea gnata. 236. vlti 'Οταν οἱ παριόντες ἐπαφωσιν αυτής J Interpres mininae maluε non conuenit cuin minime malo venatore, qui vites suas uuas profer re magnas praedicat,
modo praetereuntes intactas relinquant; in quo est ἀφελείας χαρακτηρ-239. I. In Regio: M. προς της τενοχωρὶς τ. Hic Seholiastes artificium extollit occupationis, et αντιπίπτοντος λυσιν εν συντόμω ἐξειργασμένην. finge aliquem obiicere his monticolis: Heri non posset , ut vos, qtii nyueusis versari in vasa solituine, vitam agatis in , tantis urbis adeo populosae angustiis. προς τουτο γοργως υπαντησας, ἄτε ων ηομ λόγων πλειονων λύμνατος. Soluit ira ire hanc obteitionem , eiusmodi usus dilem. Inate: ως ου δἰκαιον μετοικίζεσΘ ημῶς, εἴτουν ἶνα μηπρὸς τοῖς ἄλλοις κm ημῶς τενοχωρωμεν υμῆς ' η δτι ου δυνατον ημῶς ενταυθα εἴν τους εν ελευθερία - άνεν
587쪽
ἀδόκιμον τῆ συμφέροντος ημῖν προνοῶσΘα . Haud spuum foret, nos patria pulsos aus commigrare; sue ne vos ad maiores angustias redigamur: sue pιod non potest nos hie degere, quι in t ibertate et imperaurbato rure e latii sumus; curn parentes νιUra ius eluitatis apud vos habuerint; imo non improbandi moris fueris commodo nOstro, ut puta ciuiuin, prouidcre. 7. γάρ τν ευσεβείαJ Lege, in mentem venerat mihi, prius quain consulerena Regiti in Cod. a quo stura conficinatus in sententia, πρός γάρ το ασεμβώα: ut veriis et dilucidus sensti , laic sit: Nain pra terpιmn quod impiuin facinus est, el iam nefas et ex eo genere es, pιod feri nequit. s. Κερδάνη κέρδος τοι J Regius κηδος. Sed quis
αττικισμον respuat, et hoc ad imitat 3 tana et si id κέρδοe sit potius κηδος, citrana κυδος. Scholiaste ; tamen ve. get manam leλ tuetm', atque κηδος ενταυθα το κτρομα ' λέγετα η- η συγγένεια κατ' επιγαμίαν, - τ .
τα μεν ἐν ευχν' hac λύμν Cartiit hic vermecuin in patria natus, sed magi a obanis documenta daturus. Hic iure an in aduertit Seholiastes perfecta ira nudi eteoncisi sermonis puritate ira, αφέλειαν καθαρὼν εν συν
588쪽
τυρας αυτους επὶ τῖτο γνωρίμους οντας εμοὶ παρεκαλουν 'αλ' ουκ αγνωσι ψι γένους ins πατρίδος εμοὶ τημ χρης τητα παρειχόμην-24 I. I. Lege, ut in Reg. Cod. τους μεν ἔν πορφυρῶς. Qilaesis aliterra, ne putes cum interprete, periisse purpurarum piscatores, qui ipsi naufragos luis eros muserati susceperant, tecto iuuerant, recrearant, resecerant , spiritumque eomana recollegerant: quibus verbis Seneca philos vim του αναλαμβάνειν υποδέχεσθα expressi, libro IV. de beneflc. cap. 37. In te pretis lapsiis ex eo sertasse contigit, quost pria ανέλαβον legeret ανειλον. et te luitur, εἶχον γαζαυτων τινες αργύριον, fortean illi videbatur insidiarii met necis causa: cum haec sit potius αἰτιολογία , cur πορφυρῶς naufragos fouerint, quod si cis onusto, viderint, et relictis purpuris, inhiarent nummis. a. 'Eν φασκωλίοιςJ Schol. ρασκώλια ταο ιοειδεβαλαντια εξ υφασμάτων λινέων, ἁ sic enim leg.) κ τοῖς βραχἰοσιν εσΘ' οτε ηκ τως ζωναις περιειλίσσουσι ' δὴ καλουσιν - βαρβαρικώτερον φουνδας et ut per
φασκοίλια intelligatur gentis fisci, vel manupli vittis fasciisve ornati ex linea textura, quod brachiis, interdum etiam cingulis, obuoluatur, landam barbare, LPeregrina et Rom. voce indigitabant. Idein fascimn εντευθεν παρωνομάσΘ auiuinat, quod φασκωλίου speciem aliqua ira habeat. equiden φασκοίλιον chiasi Mη, inam, Asellam, ὐποκοριτικως ilici potius ceniere ΙΠ. Tullius in Verrinis: Repι ictam eos Gmptu es cum pe eunia Siciliensi Indidem: Nummos in eisam transferra
τηδείους ασπάζεσΘαι Περσικόν' εν δε τὰ Ἐλαδι αγροίκων ' οἱ γαρ αςικοὶ χῶρας αἰνέβαλον αἰ λοις τοις δεξιας,
589쪽
Herod. lib. I. Xenophonte in Agesilao. Strabone l. XI. Excipere etiam hospites osculo, a Syris Iu dei lue ali eis nunt non suisse, ex his Domini Dei que nostri veri, is ad Sirnonem Pharisaeum elicitur: φίλημά μοι έκ εδω- και . Theophyla illis, in Lucae VII. ου τὸ πρόσωπονσυ εφίλησας. ut intelligatur, τοῦτο δὴ το κοινόν. 2 3. pen. τιβάδος ὐψηλῆς J Scribe υψηλῆς. Iulianus in Misopog. ἄγρυπνοι νυκτες εν τιβάδι. . 24S. 14. 'Οταν μη μικρόν ὁ τὸ σελήνιοi J Luna μη- , νοειδὴς, νέω ενι εματι. Apollon. I. Arg. - qualem primo psi surgere mensa Aut videt aut viris e putat per nutila Lunam. ut quarto die, ως ἐξ ἀδήλου πρωτον ἔρχετα νέα in quitani en sacer est Hesiodo, cui, ut eius aemulo Maioni. Ipsa dies alios alio dedit ordine Luna
Felices operam. Et - psartus certi nur auctor.
Quid vero nitrii ira, si Euboei venatores obseria arent ad D men nuptiarulnν an Luna esset Πρόσωπα καλλύνουσα, πληρουμένη, Pura, nec obfcruris pre caelum tornibus iret; cum Romani ipsi Annum quidem Iovi, menses vero Iunoni Lucinae, τελείοις coniti Plibus Diis, conse-erarent, teste Plutarcho in causis Rom. 246. a. ἡ σελήνη τηλικαύτηJ dicitur a veteri poetaeoncinnet Οταν περ αὐτης εὐγενεςατη Φανη Cum splendi mirum aureumpse esseri iubar. Sehol. εγελασαν συνέντες του νεανIσκου. oτι κατεπειγε
590쪽
τα του γαμου, διότι κομ ἡ σεληνη υπερμεγέθης αυτῶ
et nec lethum ah in tarprete. qu ut si intelli πat, alios venatores tergus superiecisse, ut catuluin iam vulnere tardiorem morarentiiry talox ταυτα εἴπεν 'ἄρα ἡ μη- τηρ σου, εγέλα οπότε. το, εἶπεν, ina portuna distinctio transuersum egit interpretem, ut uxorem loco viri intempestiue loquentem induceret: quod ut fingeret, le- gendun erat: συ εγέλας ὀπ. Θαυ. ακουουσα γρ. Sed
praestat nihil solicitando interpungere hoc modo: ταυτα, εἰπεν, αρα η μ-ζηρ σου εγέλα. Hoc ergo in. quio mater tua riduat, quod mirarer audiens grunnien-re jDem. 249. I 8. Ειγε δη των πλουσίων ἐλαττῶνται J Sieapitii Maronem: Si non ingentem for Uur domus alta superbis. etc. 'Regius tamen scribit οἴ γε M. et mox ευσχημόνως, κατα φύσιν η τω παντὶ πλεον εχουσι. Ut Uiij illum : fotara piles et nesia fallere vita. etc. a O. a O. Ου συ γ' αν εξ οἴκουJ Hi ve . leguntur Odyss. P. tertius tamen apud Homeriam, Eustathio 3 probante, ita scribitur: Σιτου αποπροελων δόνεν ' ταδε πολλα παρετι. Eustathius τό αποπροελων explicat per aliud παρασυνθετον Homericum ἀποπροταμων. promi condi est. Hem το, τάδε χολα πάρετι, ait, σαφε ζον εἴν του, επεὶ πάρα πολλα ἔκ-ω. quae clausula sitit increpationis Antinoi.
a l. Io. Ἀξιοῖ δοθην- αυτῶ J Schol. hanc castis εναλαγην tacitam non sinit: ἐνηλλακτη ἡ πτωσις ' ν'κα ως .γαρ συνεξακουετ Θῶα η Πηνελόπη, δι τι απο αλης ἀρχης ηρξατο. Sed infrunitus γλωσσο