장음표시 사용
401쪽
, 8 XENOPHONTIS EPHESIAC. LIB. III.
βροκόμη, καἰ πολλα, αμα, ἐσκόπει, το Ἐνθίαν, τους ἡκους, την πολλακις αὐτον σωzροσύνην ἀδικη- σασαν ηοη. Tελος δε, εγκειμενης της Ι υνους, συγκα τατίθετα ' και νυκτος γενομενης ἡ μεν ως ανδρα εξου- σαι τον Ἀβροκόμην, τον Αραξον ἀποκτιννυει, και λε-
γει το πραχθεν τω Ἀβροκόμη. V δε οὐκ ἐνεγκων την
της γυναικος -λγειαν απηλλαγη της οἰκίας, καταλιπων αυτην, ουκ αν ποτε μιαῖόνω συγκατακλιθησε--σθαι Cησας. υ δε ἐν απιν γενομένη, αμα τρο ημερα προσελθουσα, ενθοι το πληρος των IΠηλουσιωτων ἡν,ανωδυρετο τον ανδρα, και ἔλε γεν, ὁτι αὐτον ό νεωνητος λῖλος αποκτείνειε, και πολλα οσα εχτεθρηνει, καὶ ἐδόκει λέγειν τω πληθει πισπά. οἱ δε εὐθυς συνελαβον τον Ἀβροκομην, καὶ δε σαντες ανεπιμπον τω της Aiγυπτου τοτε αρχοντι. Και ό μεν δίκην δωσων εἰς
φον απικαῖναι. Abrocomae: multa simul subeunt, Anthia, iusiurandum, totiesque iniuria sibi castitas. Tandem instania Cyno assentiriir. Primaque nocte illa, quasi virum habitura Abrocomam, Araxit in occidit, factumque Ahiroconiae narrat; qui mulieris intemperiem non ferens, domo abiit, illam relinquens, & negans, se mulieri pollutae nefaria caede concubituriina. Illa, sui compos facta, ut illuxit, Pelusiotarum coetum adit, virumque lamentatur, dicitque a servo nuper enuo interfectum, effuse plorans, ut visa sit populo Vera narrare. Abr comam statim comprehendunt, vinctumque mittunt ad eum, qui tunc Aegypto praeerat. Is igitur Alexandriam poenas daturus ducitur, quod Araxum herminitae ecisse videretur.
402쪽
ωδρας α πέσφα αν πολλούς. Και ολως ἀπελθοντες, εἰς Λα δαειαν της Συρίας ἔρχονται, κανταυθα επε-
DE AΜORIBUS ANTHIAE ET ABRO COMAE
LIBER QUARTUS.Η ipso et Aous vero & socii Tarso in Syriain pro
fecti sunt, omne, quod obvium fieret, in potestatem redigentes, & pagos incemleriant, & inultos holriines iugulavere. Atque ita progressi Laodiceam Syriae per
403쪽
Νείλω πλευσαντες εἰς Ἐρμούπολιν της Αἰγύπτου καὶ Σχεδιαν, ἐμβαλόντες εἰς διώρυγα τοῖ ποταμο δ την ὐπο Mενελάου γενομενην, Ἀλεξάνδρειαν μεν παρη θον, ῆλθον ἐπὶ AΙεμ.ῖιν την ἱεραν της I δος, κἀκεῖθεν εm Mεν δην. ΓΙ ελαβον δε και των sπιχωρίων κοινωνους του ληστηρίου, και ἐξηγητας της όδου. Διελθόντες μεν δη ' Tαυα εδ Λεοντω ἔρχονται πόλιν, καιαλλας παρελθόντες κωμας οὐκ ολίγας, ὼν τας πολ-
veniunt . Ibique non ut latrones, sed quasi urbis visendae gratia morati stihi. Hippothous plurimalia adhibuit curam, sicubi Ahirocomam invenire posset; cumque fru- stra operam contereret, cum situs in Phoeniciam iter convertit, atque inde in Aegyptum, ubi incursionem facere cogisabant. Collecta igitur valida latronum manu, iter Pelusium climgunt, Niloque flumine navigantes Hermupoli in Aegypti & Schediam, ingressi fossam, quae Menelao facta dicitur, Alexandria in quidem prae-- terierunt, Memphi in vero pervenere, Isuli sacram, at- . que inde Mendent, ubi ex incolis socios lat ciniorum viaeque duces silmsere. Per Taria transeuntes Leontopolim veniunt, aliosque pagos priletereuntes
404쪽
στηριον ανδρων πεντακοσίων. Καταλαβόντες της Αἰθιοπίας τα α α, και αντρα κατασπησάρονοι, διεγνωσαν 'υς παριόντας ληστεύειν.
Αἰγυπτου, επιστάλπισάν τε οι ΙΠηλουσιωται τα γενόμενα αυτω, και τον του Ἐρά ου Qόνον, καὶ ἔτι οἰκ της ων τοιαυτα ἐτόλμησε. Mαθων οὐν ἔκαστα, ουκέτι ρυδε πυθόμενος τα γενόμενα, κελευει τον Ἀβροκόμηναγαγόντας προσαρτησαι σταυρω. g. ἀπο μεν των κακων ανης ην, παρεμυθεῖτο δε αὐτον της τελευ- της, ἔτι εδόκu καὶ Ἀνθίαν τεθνηκέναι. Aγουσι δ'ε αυ-
τον, οἱς τουτο προ τέτακτο, παρα τας Οχθας του Νει- non paucos, quom in plerique obscuri, Coptum pervenium, vicinam Aethiopiae urbem. Ibi latrocinium exercere statuum: itinera enim illic erant mercatoriam plena, Aethiopiam atque Indiam euntium. Latmnes erant quingenti , qui, Aethiopiae momibus occupatis & speluncis disposuis, decreverant praetereuntes praedari. Abrocomas ad Aegypti praesectium venit, quem Pelusiotae de omnibus certiorem literis fecerant, Araxi necem, ac famulum tantum scelus ausum esse narrantes. Quae ille comperiens, nec ultra sciscitatus, abdit-ctum Abrocomam in criacem tollere iubet. Cui tot obruto malis obmutescenti, solatio fuit, quod & Anthiain fato functam esse putaret. id mandatum fue-
405쪽
βλέπων θ - ἀναστήσαντες τον σταυρον προσαρτωσι , σπάρτοις τὶς χεῖρας σφίγξαντες - τους πόδας' του-το γαρ της ανασταυρωσεως εθος τοῖς ἐκεῖ Καταλι- πάντες δε ωχοντο , ως εν απφαλεῖ του προσηρτημένουμενοντος. V δε ἀποβλε'ψας εἰς τον ηλιον και το ρευμα του Νείλου, Ω Θεων, φησι, φιλανθρωπότατε , - Αἴγυπτον εχεις, δι' ον και γη και Θάλασσα πλσιν ἄνθρωποις πεῖ νεν, εἰ μεν τι 'Aβροκόμης αδκει, και ἀπολοίμην οικτρως, και μεί να τι ρίαν, ει τὰ ωπι, ταύτης ὐποσχοῖμι' εἰ δε υ πο γυναικος προδεδο- μαι πονηρλ, μητε το Νείλου ρευμα μιανθείη ποτ'
αἶ-ς απολομενου σωματος, μητε συ τοιουτον ἴδοις Θεαμα, ανθρωπον οὐδεν αδικησαντα απολλυμενον ἐχ Ἀτης σης ενταυθα. Hυξατο, και αυτον ο Θεος οικτείρει , καὶ πνευμα εξαίφνης ανεμου γίνεται, και ἐμπίπτει τω σταυρω, καὶ ἀποβάλλει μεν του κρημνου το γεω-rat, illum ad Nili ripas ducunt, & ubi pretierum risepes erat. in fluminis decursum propendens, erectae crinci restibus annectunt, manus pedesque constringenteS, ut illis suspendendi mos est, & abieriant, Velut in fir- 'mo loco relicto, quem suspenderant. Ille solem adspiciens , & Nili fluenta, o Deorum, inquit, hominum. generi amicissime , qui Aegyptii ni tenes, & per quem terra & mare hominibus apparuit, si clisul Abroconaas iniusti fecit, misere peream, suppliciumque hoc maius, si quod est, patiar: sed si me mulier scelesta prodidit, ne Nili flumen polluatur, corpore per iniuriam
necato; neque tu hoc videas spectaculum, ut quisquam nullo admisso scelere in ta ac tua terra pereat. Haec precantem misertus est Deus, ac. subito Venti vis exorariir; quo irruente, & crux & terreum rupis solum,
406쪽
ται τας εἰς τυ 5 άλασσαν του Νείλου. Κάπαυθα ot παραzυλάσσοντες λαμ βάνου τιν αὐτον, και ως φοι- πέτην της τιμωρίας ἄγου παρα τον διοικουντα την Aιγυπτον. V δε ετι μαλλον οργισθεις, και πονηροπεἶνα νομίσας τελέως, κελευει πυραν ποιησαντας επιθέντας καταφλεξαι τον 'ADMμην. Κω ην μεν αππι- τα παρεσκευασμα, καὶ η πυρα παρα τας εκβολας
του Νείλου, κώ επετίθετο μεν ὀ Ἀβροκόμης, και τοπυρ ὐπετεθειτο. Ἀρτι δὲ της φλογος μελλουσης - τε-
σθαι του σωματος, ηυχετο πάλιν oλίγα , ισα ἐδυνα το, σωσαι αὐτον ἐκ τοὐν καθεστωτων κακων. Κανταυ-
θα κυματουται μεν ο Νείλος , επιπίπτει δε τη πυρα
in quo illa defixa fuerare, deiiciuntiar. Ahrocomas in pro- suemem cadens desertur, nec laedente illum aqua, ne que vinculis impedientibus, neque bestiis noxam inserentibus, ac deducentinus undis per Nili ostia deis tur. Ibi eum custodes prehendunt, & ut poenae pro fugum ad eum, Pii Aegyptum regebat, ducunt; qui magis succensens, omninoque scelestum titilicans, fieri pVram iubet, imponique & cremari Ahiroconiam. Et omnia in promtu erant, pyra prope Nili ostia, Abro- comas impositus, igni siue admotus. Iamque corpus flammae fere attigerant, cum paucis, ut potuit, preca tur, ut ab instantibus malis servaretur. In his initis niuit Nilus, & adfluens aqua pyrae flammas exstinguir.
407쪽
το ρευμα, καὶ κατασβενν m την Cλόγα, Θαυμα δετο γενόμενον τοῖς παρουσιν ἐν. Και λαβόντες αγουσιτον Ἀβροκόμ ην προς τον αρχηντα της Αἰγυπτου, και λεγου τα συμβάντα, και την του Νείλου βοηθειαν διηγῶνται. 'Eθαυμ ασεν ἀκουσας τα γενόμενα, καὶ ἐκε- λευσεν αυτὴν τηρεῖσθαι μεν ἐν τν εἱρκτν, ἐπιμέλειαν δε εχειν παπαν, ἔως, ε*η , μαθωμεν, ο ις o ανθρωπός εστιν, και ότι ρυτως αὐτου μέλει λοῖς.
Ἀνθίαν ἀνησάμενος, δίγνω μεν απιέναι την ἐπ οἴκου, και πάντα προς την ὁδοιπορίαν σταρεσκευάζετο. Εαδε αυτὶν όδεύσαντα την ανω Αἴγυπτον ἐπι Α ιθιοπίανελθεῖν, ενθα ἡν το Ἱπποθόου λ στηριον. Hν δε πάντα εὐτρεπη, κάμηλοί τε πολλαὶ, καὶ ἄνοι, και Iπποι σκευαγωγοί. Ἀν δε πολύ μεν πλη ος χρυστυ, ποῶ
δε αργύρου, που- δε ἐσθης. Hγε δε αδ την Ἀμόίαν. II δε ως Ἀλεξάνδρειαν παρελθουσα εγίνετο εν
Miraculum id adstantiuus visum, adeo ut Abrocomam ad Aegypti praesemi in ducerent, & quae accississent, Nilique auxilium narrarent. Audiens haec omnia miri tur, & custodiri illum in carcere iubet, omnemque adhiberi curam, donec, inquit, qui Vir sit, sciamus,& cur Diis adeo curae sit. Dum ille in carcere emit, Psammis , qui Anthiam emerat, redire domum starii it, omniaque ad iter parat antur. Superiorem Aegyptum peragranti, adelinda quoque Aetlaiopia erat, ubi Hippothoi agmen praedonum constiterat. Omnibus bene instructis, multisque cairi elis, & asinis, & equis, sarcinas portantibus, cum a tiri & argenti magna vi, plurin aque veste, cum Antilia iter ingreditur. Quae ut Alexandriam praetergres.
408쪽
Μύ- ει, ηυχετο τη ' Imδι στασα πρὶ τῶ ἰερου, 'si μεγίστη Θεῶν, μὰ u μεν νυν ἀγνη μένω λογιζομένη ση, και γάμον α αντον Ἀβροκόμη τηρω. Τουντεῖθεν
μακραν δε των Ἀβροκόμου λειὐανων. m σωσον ουνεντεῖθεν την δυστυχη, καὶ ζωντι ἀπόδος Ἀβροκόμη, ηεἰ πάντως εἴμαρτα χρος αλληλων ἀποθανεῖν, ἔργα -
σαι ταυτα, μεῖναί με σω ονοῖσαν τω νεκρΥ. Ταῖτα ηυχετο, και προφεσαν της ὀδόῖ, και ηοη μεν δεληλαόει ταν 'Κοπτον, ενεβαίνοντο δε τοις AAιόπων οροις. Καιαυτοῖς Ἱππόθοος ἐπιπίπτει, και αυτον μεν τον ψά
μιν αποκτιννύει, και πολλους των συν αὐτω, και τα
χρηματα λαμβάνει, και την Ἀνθίαν αἰχμάλωτον. Συλλεξάμενος δε ταληῖθεντα χρηματα, ηγεν εις αν-τρον το αποδεδειγμένον αὐτοῖς εἰς ἀπόθει ν των χρημά
των. Ἐντώθα ἐει καὶ ἡ Ἀνθία. οὐκ ἐγνωριζε δε 'Ia
sa Memphim pervenit, ante Isulis templum subsistens precatur: o Deorum maxima , hucti' re quidem castae esse lichiit, dum tua esse credebar, incorruptamque contrubii fidem Abrocomae servare. Hinc ad Indos abeo, longum ab Ephesiis, longyin ah Abroconiae reliquiis iter. Vel nae miseram hinc aufer, vivoque redde Abrocomae, vel, si seorsim nos mori fata velitu, hoc saltem effice, ut & mortuo promissa in ptulicitiam seruein. Cum haec precata esset, progressi viam iam Coptii in pervenerant, & Aethiopum morites conscenis derant, cum obviam fit illis Hippothous, qui Psam mi ipso, multisque, qui cum eo erant, occisis , direptaque pecunia, & Anthiam captivam ducit, collectaque omnia, quae relicta fuerant, in antrum deseri, quod ad condendam praecla in se commodum ostenderat. Anthia
illuc ingressa nec Hippotiioum agnoscit, nec ipsam repet
409쪽
Ἐκουσας ὁ Ἀβροκόμης et ερι-ληξε τον χιτωνα, και μεγάλως ανωδύρετο καλως μεν κἀ σωῖρόνως αποθανουσαν Ἐνθίαν, δυστυχας δε μετα τον Θάνατον ανα- λομένην. Tis αρα ληστης ουτως ἐρωτικος, ἴνα και νε- ας επιθυμήση σου; ἴνα κώ το σωμα ἀτεληται; Ἐπιστερηθην σου ὀ δυστυχης, και της μόνης εμοι παθραμυθίας. Aποθανειν μεν οὐν εγνωσται πάντως. I
το σόν, κα4 περιβαλών εμαυτὸν εκείνω συγκαταθλψω. Tαυτα ελεγεν οδυρόμενος' Θ λεῖν δε αυτον παρ καλουν οἱ πιρι τον Ἱππόθοον. Tότε μεν ανεπαυσαντο
δ' ἔλης νυκτός. Eννοια δε πάντων Ἀβροκόμην εἰσηνχετο, Ἀνθίας, του Θανάτου, τῶ τάφου, της ἀπωλείας. Και δε κἀ οὐκετι κα αρων, λαθων πάντας
εκειντο δε υπὸ μέθης οἱ περι τον Ἱππόθοον εξεισιν,
mulo , cultum abstulere, corpusque abdiderunt. Quos sollicua multaque cura nunc Perilaus perquirat. Haec intelligens Abrocornas, tunicam viscissit, vel ementerque ploravit. Pulchre quidem & caste mortuam Anistitiam , post mortem infeliciter perditami Quis latro ita
amore abutulat, ut mortuain te conc piscat, ut vel ex
stinctum corpus abripiat λ Ego pravor te miser , uno, quod mihi supererat, solatio. Mori iam decretum omnino est; sed usque durabo, donec alictibi corpus tuum inventrum amplexarias & me una sepeliam. Haec cum lacrimis clicentem, bono esse animo hortabatur Hippo-tlaoias. Et tunc quidem nocte tota requieverrunt. Sed Abrocomana omnium reruin cogitatio subit, Anthiae, mortis, tumuli, corporis amissi; nec amplius se cohibere Valens, clam comnes enim iacebant vino pleni, Disitire 1 Goral
410쪽
γενομενης οἱ ara' τον Ἱππόθοον ηνιωντο μεν επὶ τανα παλλαχθηναι του Ἀβροκομου αναλαβόντες αυ- τους ἡμερων ολίγων εγνωσαν την ἐπι Συμαις και Φοινίκης λησπευοντες ἰεναι. οἱ δε λησται την Ἀνθίαν εἰς
Ἀλεξάνδροιαν παρέδωκαν ἐμπόροις, et ni λαβόντες
αργύρον. οἱ δε ετρεῖον αὐτην πολυτελως, και τοσωμα εθεράπευον, ζητουπες αει τον ωνησόμενον κατ'
αξίαν. ' πιχεται - τις εἰς Ἀλεξάνδρειαν - της Τνδι-
-ς των μεῖ βασιλεων κατα Θεαν της πόλεως, καὶ
κατἁ χρείαν εμπορίας, ψάμμις το ονομα. Οὐτος ό Hippothous sociique egreditur, quasi quid sibi opus
esset, atriue omnes relinquens ad mare proficiscuur, inciditque in naveth, Alexandriam iter facturam. Qua conscensa deducitur, sperans, latrones, qui omnia diripuerant, in Aegypto deprehensum iri Infelicis spei ductu Alexandriam ille navigavit. Mane Hippothous sociique indignantur, quod Ahrocomam amisissent, & , palicis diebus ad se reficiendos datis, d crevere in Syriam & Phoeniciam ad praedandum proficisci. Latrones vero Alexandriae Anthiam mercatoribus tradidere, magno accepto pretio. Qui nutrivere eam latite, corpusque curaveriam, semper quaerentes, qui iusto pretio emeret. Venerat forte Alea andriam ab India, urbem visendi & mercandi causa , quidam e regibus ullius regionis , Psanantis nomine. Hic ut vidit ΑωS a