장음표시 사용
91쪽
ΡLATONIS σον. Πότερον τι εν, ἡ Ουκ ἐστιν, - ἀναγκαῖον πάντας Ε τους πολίτας μετέχειν, εἴπερ μέλλει πόλις ειναι; ἐν τουτωγὰρ αντη λυεται η απορία, ην - απορεῖς, η αλλοθι -δαμοs. εἰ μεν γὰρ ἔστι, καὶ τολο ἐστι - D ου τεκτονικη, -δε χαλκεία, ουδὲ κεραμεία, ἀλλα δικαιοσυνη καὶ σωφροσυνη καὶ 325 τὸ οσιων εἶναι, καὶ συλληβδην αυτο προσαγορευω εἶναι
ἀνδρος ἀρετην' εἰ τοὐτ' ἐστὶν - δεῖ πάντας μετέχειν καὶ μετὰ τούτου πάντ' ἄνδρα, ἐάν τι καὶ αλλο βοωληται μανθάνειν η πράττειν, Ουτω πράττειν, ανευ δὲ τούτου μη, ητον μη μετέχοντα καὶ διδασκειν καὶ κολάζειν καὶ παῖδα καὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα, ωσπερ αν κολα μενος βελτίων γένηται, ος δ' ἄν μη υπακουη κολαζόμενος καὶ διδασκόμε-B νος, ῶς ἀνίατον οντα τολον ἐκβάλλειν ἐκ των πόλεων η ἀποκτείνειν εἰ -τω μεν ἔχει, ουτω δ' --ὐ πεφυκότος
οἱ ἀγαθοὶ ἄνδρες εἰ τὰ μὲν ἄλλα διδάσκανται τους υἱεῖς,
E. εῖπεραέλλει πόλις εἶναιJ Ald. Bas. I cum aliquot codd. mss. πολίτης ε αι. Flor. b. in marg. πόλις τις εἶναι. , unde lectionis illius origo apparet. v. p. 326 E.
P. 325. B. οἴ ἀγα ὶ ἄνδρες εἰ τὰ μὲν In his Heus-dius εἰ delendum cenSuit. aliquid ost cuius omnes Civissdebent participes asse, aequo iniustitia et virtuteMonsistit, I IRIn omnes homines doctrina et institutione parmri posse existimant e. XIII. , efficitur, ni isti viri boni, qui filias virtutem non tradant, ratione agant satis mira.
Deinda se. XV docet, iis ipsis
id praeeipuae esse curae, ut filios ad virtutem adducant, denique explicat, cur haec patriam
intra sRepe prospero eventu careat.
. P. 325. καὶ σyλλήβδην ἀνδρος αρετήν J donique
uno nomine illitat appollo hominis virtutem. Do addito εἶναι v. ad p. 311 E. ἡ
si, inquam, hoc est et . Nam denuo filum orationis redorditur. Μox itemini post longiorOm Verborum Mnbuum: Et oωτω μὲν ἔχει κτε. , si igitur ros ita se habet. In his ου δεῖ κτέ. a. relativo transit ad demonstrativum μετὰ τουτου. Nam proprio
pergere debebat: καὶ μεθ' ου. Sed prorsus Eodem modo Phileb.
p. 12 Br ην οδε 'Aφοοδίτην μὲν λέγεσθαί φησι, τὸ δ' ἀληθέστατον αυτῆς ονομα Ἐδονην ε αι. et alibi sexeenties. Ita tuo nihil habat offensionis quod mox adduntur haec: η τον μὴ μετέχοντο
- κολάζειν, ad quae apparet mente ropetendum esse verbum δεῖ. Deindo verbo ουτω ante πράττειν quasi itaratur praecedens illud μετὰ τουτου. Stalib. καὶ παῖδα καὶ ἄν δ. n. γυ ναῖκαJ Quum do coercitione Rgatur, ratio non obscura est, cur puer primo loco, ultimo semina posita sit, v. ad p. 314 A.
μεν αλλα -J Non video repetitum hoc ia quid molestiae asterat. Nequo haereo in vocula collocatione. Nam istud os ἀγαθοί eum vi dieitur ideoque tum primum locum in hae verborum omprehensione occupat, tum iterratur in seriodi elausula. Stiam.
92쪽
τούτο δὲ μη, σκέψαι, λ θαυμασίως γίγνονται οἱ αγαθοί. οτι μὲν γὰρ διδακτον αυτο ηγοῶνται καὶ ἰδία καὶ δημοσία, ἀπεδείξαμεν ' διδακτos δὲ οντος καὶ θεραπευτ , τα μεναλλα αρα τους υἱεῖς διδάσκονται, ἐφ' οἷς συκ ἔστι ἐώνωος
η ζημία, ἐὰν μη ἐπιστῶνται, ἐφ' ων δὲ η τε ζημία θάνατος αυτῶν τοῖς παισὶ καὶ φυγαὶ μη μα ῶσι μηδε θερα- Cπευθεῖσιν εἰς αρετην, καὶ προς τῶ θανάτω χρημάτων τε δημευσεις καὶ ώς ἔπος εἰπεῖν ξυλληβδην των οἴκων ἀνα-
Male; v. annot. Dein libra omnes ἐφ' ων pro quo Stati bauin et rec. editor. de He indorfia coniectura A rips. ω Sauppius vero nun librorrum scripturam vindicavit, es. Stud. pli Hol. p. 849 sq. Pro ἐπιστῶνται, quod exhibet venet. Σ. , vulgo ἐπίστωνται legitur. Coislin. η γε ζημία. V. Rnnot.ώς θαυμασίως γίγνονται l vide, quam mire isti boni se habeant vel, quam mira istoriam bonoriam ratio evadat', videlicet ex hoc tuo titilicio. Advectium θαυμασίως Schloteranaeher. in
θανόσιοι mutandum censuit eique nos etiam nuper assensi Rumus. Fortasse tamen tolerari
potest. 8auppius id defendendum hos locos attulit: Plutarch. mor. 127 At ῶς οἱ παρὰ Πλάτωνι δειπνήσαντες καὶ είσαυριον η - δέως γίγνονται. 686B: τους παραm. δειπνήσαντας καὶ τῆ ουστεραία καλῶς γίγνεσθαι. cons. o. Sehnoider ad Isocr. Panem . g. 5. ἐτ' A ωJ Protagoras, ut VuIgR- rem loquendi modum sequeretur, dicere debuit ἐν ' οἱς, v. Lys. Or. 22, 5: πεποίηκε παρὰ
etοους νόμους, ἐφ' oli θάνατος ἡ ζημία. Aeschin. or. 3, 250: ἐφ' oli ἐστιν ἐκ τῶν νόμων ζημία θάνατος. Sod quum ἐφ' sis bis
deinceps positi im sophistae molestum videretur, orationis variandae gratia, quod minus ullitatum gia non muras m aecum erat, die ore maluit. Cons. DOCr. Or.
15. 20: καὶ γὰρ αἰσχρὸν ἐπὶ μὲν
τῶν αλλων πραγμάτων ἐλεη- μονεστάτους ομολογεισθαι EIναι. . ἐπὶ δε τοῖς ἀγῶσι τοῖς ἐνθαδε γιγνομένοις Ταναντία Tvδόξη φαίνεσθαι πράττοντας; es.suera p. 318 A et ad p. 324 C. η τε ζημία θάνατος - καὶ προς τῶ ,θαν. J voeula τε aptius collocata esset Post θανατος, sed
ista ἡ ζημία θανατος, si sensum
efficiunt. Quamobrem τε primo adliaerescit vocabulo. Ceteriimmirandum non est, quod in hac similibusqao locutionibus v. ζημία aftieulum praefixum habet. Significatur enim poena legibus constititia. D em o siti. Or. 19.127: τῶν τοιούτων ὁ νόμος θάνατον την ζημίαν εἶναι κεiεύει. Ibi d. g. 331: oς θάνατον κελευει τούτων την ζημίαν εἶναι. Ibid. g. 286. al. Stasib. καὶ ώς ἔπος εἰπεῖν συλλήβδην-J et, ut uno verbo comprehendam, domorram eversionos'; ut Antiphontis domus oversa intumque genus infamatum eSt, V. de decem orat. I. p. 834. Non
ieitur Protagoras h. l. verbis ώς ἔπος in εἰπεῖν, do quibus v. p. 317
Α, vim vocis ἀνατροπαί ut verI , talem excedontis lenit. s. de
. . τάττη .. μη ἐθέλη ἐπιτηδευειν
μονέστατα διατιθείς Diuitigod by Corale
93쪽
ΡL ATONIS τροπαί, ταῶτα δ' αρα - διδάσκονται, ουδ' ἐπιμελοῶνται πῆσαν επιμέλειαν; Onσθαί γε χρη, ω Σωκρατες. Cap. XV. 'ει παίδων σμικρῶν ἀρξαμενοι μέχρι - περ αν ζῶσι καὶ διδάσκουσι καὶ νουθετουσιν. ἐπειδὰν
θαττον συνιῆ τις τὰ λεγόμενα, καὶ τροφος καὶ μήτηρ καὶ παιδαγωγος καὶ αυτος ὁ πατηρ περὶ τούτου διαμάχονται, D οπως ώς βέλτιστος ἔσται ὁ παῖς, παρ ἔκαστον καὶ ἔργον
Cap. XV. C. με tρι ουπερ αν ζ.l Sic codd. fore omnes. Vulgo μέχρις ουπερ, sed μέχρις a Platonis usu videtur abliorruisse. V. Stalib. Sympos. c. XXIX. in. Aliter statuunt Lobe Ic. ad Pliryn. P. 14.Κruger. ad Dionys. Hal. Hist. p. 108., qui tamen variarum lectionum apiiii ΡlatoneIn rationein non subduxerrunt. θαττον συνιῆ τιςJ Sic Vat. pro vulg. συνίη. BOdi. Recentuearet. v. Butiman. Gr. Ampl. T. I. p. 543. Kruger. Gr. 38. 1, 5. D. οπως ώς βελτ. J Recent. editiones inde ab Hermanniana cum Bodl. Vind. Vat. o. r. ώς omittunt. Μale. C. ταυτα δ' αὐα ου διδ. JProrsus eodem modo post αρα
infertur δ' Dα Criton. p. 50 E:
τὶ προς μὲν αρα σοι τον πατέραοοκ ἐξ i σου ην το δίκαιον προς την πατρίδα αρα καὶ
τους νόμους ἐζέσται σοι; De Republ. X. p. 600 D: ἀλλα Πρωταγόρας μὲν αρα . . καὶ Πρόδικος. . φιλουνται, 'Ομηρον δ' ἄρα . . ἔαψωδεῖν αν . . εων; Usurpatur
saec ratio cum vi quadam et gravitate in conclusione a minore ad maius, quani Malectici vocant, quum id, quod secumlo loco commemoratur, propter rei antea memoratae conditionem absurdum et ineptum videri significati tr.
Similia notavimus ad Apolog. SOcr. p. 34 C. De repetito δε
V. Buri In Rn n. ad Demosth. Μidian. p. 155. Staim.
hac formula usus est, ut Phaedon.
p. 68 B. Criton. p. 53 C. 54 B.
Cap. XV. Est hoc caput admodum notabile, miippe ex quo pueroriam edueatio et institutio, quale apud Athenienses illa aetate vigebat, optime cognosci possit. Cons. Creuger. Orat. do civitate Athenar. p. 21 et 57. L. Vioso, viri illitatrisfinia. commentiat. quRe inscripta est: In optiua a Platonis civitate qualis sit puerorum in
sqq. Becker Charicl. I, 19-66. Cranior Histor. Educat. et II1stitui. I. p. 280 sqq. Ἐκ παίδων σμικρῶν -JProtagoras ipse dicere solebat: φυσεως καὶ ἀσκησεως διδασκαλία δεῖται, καὶ ἀπο νεότητος δὲ αρξαμένους δει μανθάνειν. Cram erAnecd. Par. I. P. 171.
μέχρι ουπερ αν ζῶσιJ int. οι ἀγαθοὶ ἄνδρες. De rep. 471 B:
διαφοράν, μέχρι Ου αν οῖ αἴτιοι ἀναγκασθῶσι. . δουναι δίκην. Dere optime Plato ipse de L. p. 729 C: παιδεία νέων διαφέρουσάJσξιν ουτο νουθετεῖν, ἀλλ' απερ αν ἄλλον
tus est hune locum conscriptor libri De rep. Lacedaemon. II. 1
ἐπειδὰν τάχιστα οἱ παῖδες τὰ λεγόν' ενα ξυνιῶσιν, ευθυς ρὲν ἐπ'
αυτοῖς παιδαγωγους θεραποντας ἐφιστασιν, ευθυς δε πέμπουσιν
εις διδασκάλων μαθησομένους καὶ γράμματα καὶ μουσικὴν καὶεὰ ἐν παλαίστρα.
opus estώς, quod in filiis edu
cundia nemo sanus eo spectat, II tomnes alios virtute Superent, quae
res apud Veteres, ut Aristides
94쪽
καὶ λόγον διδάσκοντες καὶ ωεικνυμενοι, οτι το μὲν δίκαιον, --αδικον, καὶ τόδε μὲν καλόν, τόδε αἰσχρόν, και τόδε μὲν οσιον, τόδε δε ἀνόσιον, καὶ τὰ μὲν ποίει, τὰ δὲ μη ποίει. καὶ ἐὰν μεν εκὼν πεί παι εἰ δὲ μή, ῶσπερξυλον διαστρεφόμενον καὶ καμπτόμενον ευθυνουσιν ἀπειλαῖς καὶ πληγαις. Μετὰ δὲ ταυτα εἰς διδασκάλων πέμποντες πολυ μῶλλον ἐντέλλονται ἐπφελεῖσθαι ευκοσμίας τῶν παίδων η γραμμάτων τε καὶ κιθαρίσεως. οἱ δὲ διδάσκαλοι E mτων τε ἐπφελῶνται, καὶ ἐπειδὰν - γράμματα μάθωσι καὶ μέλλωσι συνήσειν τὰ γεγραμμενα, ωσπερ τότε τηνφωκνν , παρατιβέασιν αυτοῖς ἐπὶ τῶν βάθρων ἀναγιγνῶ
τὰ μὲν ποίει, τὰ δε μηJ Sio Bovi. et Vat. unde Bellicer. RS-gumpsit probantilaus ceteris e or. praster Stalib. qui Hug. - τάδε δὲ sarvain. sensit, ne periculo quidem vacua erat, sed ut quam optimi fiant et
quantum per eorum indolem licet, virtuto ornentur. Vel Persarum rex eunuchos, quibus corpus filii ab ortu reeentis curandum trade
iussit μηχανῆσθαι, οπως οτι κάλλιστος εσται Alcib. I. p. 121 D). Cons. Euripid. Med. v. 289:οοποθ οστις ἀρτίφρων πέφυκ' ἀνηρ Παῖδας περισσῶς ἐκδιδάσκεσθαι σοφούς.
ἐὰν μὲν ε κων πειθηταιJIuteu. εο ἔχει, frequenti ellipsi. v. Gregor. Corinth. de Dialeel. p. 47 sqq. et supra p. 311 D. Μετὰ δὲ ταυτα εἰς διδ. πέμπ.J Omnis liberorum institutio quum in urbitrio parentum Posita esset, ut nec quando puerineo cui in disciplinam tradendi ossent, publice privescriberetur, coniectura id perspici potest, quod Protamras ipse paulo post dicit, emam alium alio aetatis anno scholam frequentare coepisse; p. 326 C: οἱ τουτων υῖεῖς πρωροιαίτατα εἰς διδασκάλων τῆς ηλικίας ἀρ3άμενοι φοιτῶν ὀψιαίτατα
ἀπαλλαττονται. Sed quoto Rotatis anno rectissime id fieret, do ea re iam inter veteres Inama erat dissensio. Plerique viri docti Pueros septem annis minores littoris instituendos non putaverant, quia illa demum aetas et intellectum disciplinarii in capere et
laborem pati posset, P. Quintil. Inst. Orat. I. 1, 15. Platoni verone ea si uidem aetas animi ex o lenia studio matura visa est; quin ille pueros ad decimum usque Re tatis annum ad corporis tantum exercitationes artesque incumbere voluit, ut decennales demum in scribendo et legendo exereerentur, V. de Leg. p. 809 E. - Publica cura eo tantum spectaVit, ne quid in scholis contra honestatem fieret, V. Aeschin. Or.1,9 sqq. Plat. de Leg.p. 804 E. Xenoph. CyrOP. 1. 2, 2. RI.
θωσιJ int. γράψαι τε καὶ αναγνῶναι de Leg. p. 810 B). Soloap. Lucian. Anach. 21: γράμματα γράψασθαι καὶ τορῶς αυτὰ ἐπιλίρασθαι διδάσκομεν. - ῶς- περ τότε. quem admodum Rntea, v. Ρhaedr. p. 271 E. Gorg. p. 488 C. Ri.
sunt subsellia se holastica, v. ad p. 315 C. Conimentarii instar est locus Legg. p. 810 E: λέγω μεν, οτι ποιηταί τε 'μῖν εἰσί τινες ἐπῶν ἔξαμέτρων παμπολλοι καὶ τριμετoων καὶ παντων δητῶν λεγομενων μέτρων, οῖ μὲν ἐπὶ σπουδήν. ot δε ἐπέ γέλωτα
ἄρρηκότες, εν οἷς φασι δεῖν - τους ὀρθῶς παιδευομένους τῶν
νέων τρέφειν καὶ διακορεῖς ποι
95쪽
ΡΙ , ATONIS 'σκειν ποιητῶν αγαθῶν ποιηματα καὶ εκμανθάνειν ἀναγ-
s26 κάζουσιν, ἐν οἷς πολλαὶ μὲν νουθετησεις ἔνεισι, πολλαὶ δεδιεξοδοι Mil ἔπαινοι καὶ ἐγκώμια παλαιῶν ἀνδρῶν ἀγαθῶν, ἴνα ὁ παῖς ζηλῶν μιμῆται καὶ ορεγηται τοιουτος γερο
νεσθαι. οἶ τ αυ κιθαρισταὶ ετερα τοιαυτα σωφροσυνζς τε
ἐπιμελουνται καὶ οπως αν οἱ νεοι μηδὲν κακουργῶσι. προς δε τουτοις, ἐπειδαν κιθαρίζειν μάθωσιν, αλλων αυ ποιχὶ τῶν B ἀγαθῶν ποιηματα διδάσκουσι, μελοποιῶν, εἰς τα κιθαρί-
εῖν, πολυηκόους τ' ἐν ταῖς ἀναγνωσεσι ποιοτντας καὶ πολυμαθεῖς, ολους ποιητὰς ἐκμανθάνοντα ς' οἱ δὲ ἐκ πάντων κεφάλαια εγιλέξαντες καί τινας ολας όησεις εἰς ταυτο ξυναγαγόντες ειμανθάνειν φασὶ δεῖν εἰς μνη-μην τιθερένους, εἰ μέλλει τις ἀγαθος ημῖν καὶ σοφος ἐκ πολυπειρίας καὶ πολυμαθίας γενέσθαι. Staim. ποιητῶν ἀγαθῶν ποιη-
λην συντέθεικε. Grammatistae enim carmina musicis modis qu-rentia tradidorunt, in pro ximis lyrica opponuntur; v. de Leg. p. 810 B, ac plerique, ut par erat, Homeri maxime carmina tractabant, etsi oraut qui illa ut nimis prisca fastidirent. Plutarch.
Alcib. VII: ἐπέστη Ἀλκιβιάδης)χραμματοδιδασκάλφ καὶ βιβλίονιτζσεν πιμηρικόν' εἰπόντος δετου διδασκαλου, μηδὲν ἔχεινομήρου, κονδυλφ καθικόμενος αυτ s, παρῆλθεν. Ἐτερου δεφήσαντος, ἔχειν Dμηρον ὐφ' αυ- του διωρθωμένον ' Ela', ἔφη, γράμματα διδάσκεις . . καὶ Ουχὶ
τους νέους παιδευεις. Praeter Homorram Hesiodus et Theognis in scholis usui erant, de illo v. Aes hin. Or. 3, 73, de hoc IVolcher Thoom. p. 72. Isocrat. 2, 43. ἐκμανθάνεινJ int. in scholis ipsis. Ratio qua in hac re usi sunt graminatistae memoratur
Euthyd. p. 276 C: τίδέ, ἁ Κλεινία ὁποτε ἀποστοματίζοι Ῥῖν ογραμματιστής, πότεροι ἐμανθανον τῶν παίδων τὰ ἀποστοματι
ζόμενα, οἱ σοφοὶ ἰ οἱ ἀμαθεῖς;
P. 326. πολλαὶ διέξοδοι - Λιεξελθεῖν τῶ λόγω est
oratione persequi: quod sRepenumero copiosae narrationis habet simificationem. Itaque διέξοδοι sunt narratio nos de virtutibus laudibusque vi-TODIIn Iurorum et illustrium. Staim. op τ' αυ κιθαρισταί -J De citharistiarum munere et O ficio de suo musica ab ingenuis adolescentibus inature discenda et exercenda v. p. 812 A.
στήςὶ προμαθεῖν ρσμ' εδίδασκεν τὼ μηρῶ μὴ ξυνέχοντας, es Παλλαδα περσέπολιν δεινάν, ἰTηλέπορόν τι βόαμα, Ἐντειναμένους την αρμονίαν, ἐν οἱ πατέρες παρίδωκαν. Statim. Ρlato
pueros tredecim annos natos ad musicam ace odere et per tres
deinceps annos fidibus discere vult de Leg. p. 809 E. ετ ερα τοι αὐταJ tali ilidem modo, v. ad p. 318 A et infra . p. 344 iis: καὶ γεωργὸν ἀμ χανον ἄν θείη και ἰατρὸν
oῖ νέοι Aristo t. Pol. VIII. 6 :η μὲν ουν Αρχυτου πλαταγή ἐστι τοῖς νηπίοις ἁρμόττουσα τῶν παιδιῶν, ἡ δὲ παιδεία πλαταγὴ
τοῖς μείζοσι τῶν νέων. εἰς τὰ κιθαρίσματα ἐντεμνοντεςJ citharoedi eis modis includentes. Nam τόνος quuna et ad vocum fidiumve Cautum Pertineat et ad versuum mensuram S. m ny .l
96쪽
σματα ἐντείνοντες, καὶ τοὐς λθμους τε καὶ τας αρμονίας ἀναγκάζουσιν οἰκειουσθαι ταῖς ψυχαῖς τῶν παίδων, ῖνα ημερώτεροί τε ωσι, καὶ ευρυθμότεροι καὶ ευαρμοστότεροι γιγνόμενοι χρησιμοι ωσιν εἰς το λεγειν τε καὶ πράττειν πῶς γαρ ο βίος του ἀνθρώπου εὐρυθμίας τε καὶ σαρμο στίας δεῖται. ἔτι τοίνυν προς τουτοις εἰς παιδοτρίβου in μ-πουσιν, ῖνα τα σώματα βελτίω ἔχοντες υπηρετῶσι τῆ δια
νοία χρηστῆ ουσηὶ, καὶ μη ἀναγκάζωνται ἀποδειλιῶν διὰ Cτην πονηρίαν τῶν σωμάτων καὶ ἐν τοῖς πολέμοις καὶ ἐν
Ρ. 326. B. ἔτι τοίνυν πρὸς τουτοιςJ Paris. E. et Flor. b. τουτοις omittunt, probante Behhero. metrum, ἐντείνειν τι est aliquid vel musicis modis vel versu includere; linc simificatione positum est Phaedon. p. 60 D: περὶ τῶν ποιημάτων ων πεποίηκας, ἐντείνας se. εἰς ἔπος s. εἰς μέ -υονὶ τους του Αἰσώπου λόγους. . ἄλλοι τινες με ηροντο. ἀναγκάζου a ιν οἰκειου- σθαι ταῖς ψυχ.J Disciplinas honestas pueroraim animis fletu impressas esse tradit Xenoph.
Cyrop. II. 2, 14: κλαυμασι δισάσκαλοι παισὶν ἀγαθὰ μαθήματα μηχανῶνται, cons. Aristot. ΡΟΙ. VIII. 5: οὐ παίζουσι μανθάνοντες ' μετὰ λυπῆς γὰρ η μάθοσις. De sententia idem eodem 'capite extr. πολλοί φασι τῶν σοφῶν οἱ μὲν αρμονίαν εἶναι την ψυχήν, οἱ δ' ἔχειν αρμονίαν. VB. μα ἡμερώτεροί τε ωσι,
καὶ ε υρ. J Quam praeclaris Ue tores do vi Et efficacia musices senserint, quum multi loci alio mim seriptoriim testantur, tum
Platonis verba de Ropubl. III. p. 401 D. Ε, ubi inter alia: inquit. εἰς το ἐντος τῆς Uvχῆς ο τε ρυθμος καὶ αρμονία, καὶ ἐρρωμενέστατα απτεται αυτῆς φεροντα την ευσχη -
μοσυνηνν καὶ ποιεῖ ευπήμονα, ἐάν τις ορθῶς τραφῆ. Stalib. πῶς γὰρ ὁ βίος Aristides Quintil. do Music. I. p. 2: πῶσα ἡλικία καὶ συμπας
μόνη τελέως αν κατακοσμηθείη.Cicero do Offie. I, 40: Si ut in fidibus aut in tibiis,
- sic videndum est in vita, ne sorto quid discrepet, vel niurio etia In magis, quo maior et molior actionum
est. Stasib. ἔτι τοίνυν προς τούτοιςJAristoph. Plui. V. 1002r καὶ προς ' ἐπὶ τουτοις εἶπε. De simili sermonis ubertato v. Lobeck. ad Phrynich. p. 754. εἰς παιδοτρίβου πέμπ.JPueri enim, postquam littorarum Et artis musicae initia per o Perant, paedotribarum disciplinae tradebantur, a quibus in palaestris artem gymnasti eum docerentur. Plat. Do Reput, I. III.
p. 403 C: μετὰ δη μουσικὴν γυμναστικῆ θρεπτέοι ot νεανίαι. Alcibiad. I. p. 106 E Socratos ad Alcibiadoni: ἔμαθες γὰρ σογε, κατὰ μνήμην εμήν, γράμμα
τα καὶ κιθαρίζειν καὶ παλαίειν. Lem. VII. p. 813 A sqq. Crit. p. 50 D. Aristopli. Nubb. v. 973itoni post citharistam mentione nimagistri gymnastici facit. Ce- tomini Hesyclitus, Photius, alii, v. παιδοτρίβης Per γυμν 'στής interpretantur. Haec fere Stalib. Dolendum est, quod Socrates hane rem ut in vut s notam leviter modo attigit apud Xenoph. Μem. III. 5, 22, ubi Pericli minori r οἶμαί σε, in Piit, οὐδεν ηττον - εἰπειν οπότεο τρατηγεῖν ' ο ποτε παλαίεινῆρξω μανθανειν. Id vero dubium
97쪽
ΡLATONIS ταῖς αλλαις πράξεσι. καὶ ταῶτα ποι σιν οἱ μολιστα δυνάμενοι μάλιστα μάλιστα δε δύνανται οἱ πλουσιώτατοι, καὶ οἱ τουτων υἱεῖς πρωιαίτατα εἰς διδασκάλων τῆς ἡλικίας ἀρξάμενοι φοιτῶν οψιαίτατα ἀπαλλάττονται. Ἐπειδὰν δὲ
εκ διδασκάλων ἀπαλλαγῶσιν, ἡ πόλις αυ τους τε νόμους D ἀναγκάζει μανθάνειν καὶ κατὰ τούτους ζῆν κατὰ παράδειγμα, ῖνα μὴ αυτοὶ αυτῶν εἰκῆ πράττωσιν, ἀλλ' ατεχνῶς ἄσπερ οἱ γραμματιμαὶ τοῖς μήπω δεινοις γράφειν των παίδων υπογράψαντες γραμμὰς τῆ γραφίδι ουτω τογραμματεῖον διδόασι καὶ ἀναγκάζουσι γράφειν κατὰ τὴν
Alteriam μάλιστα ex He indorfit coniectura additum, qui recter Quid, inquit, qui non possunt magis quam ceteri μάλισταὶ, num facero negligunt prorsus 2 Hoe dicens Protagoras suam ipse argumentationem Iabefactasset. κατὰ τούτους κατὰ παράδειγμαJ Elegans est coniectura Hoindorm: κατα τούτους ζῆν καθ άπερ παράδειγμα, i. e. καθ άπερ κατὰ παράδειγμα. Sed v. Hano v Exerciti. in Com. Graveo. I. p. 140. Dobreus ad Aristoph. Plui. v. 314. Sehaeser Lam. BOA. D. 782r cf. ann. ad p. 337 E. D. το γραμματεῖον διδοot Vat. Behicer. mutant. non videtur, quin pueri iisdem annis, quibus litteraturam et musicam docabantur, eorporiun etiamoxercitationi in palaestra vacaVerint. Eisdem autem artibus, quas Rpaedotriba didicerant, postea opueris egressi in nullo docente operam dederunt. C. πρωιαίτατα . . της ἡ λικίαςJ Poli. O non1. 1. 69: τὸ πρωιαίτατα καὶ ὀψιαίτατα
ἐπὶ χρόνου λέγεται . . ώς ἐπὶ τῶν
τι πραττόντων προ καιρου η μετὰ καιρόν, πρωὶ τῆς ηλικίας καὶ
ὀψὲ τῆς ηλικίας, ὀψιαίτερον, ὀψιαίτατα, V. p. 310 C.' πόλις - ἀναγκάζει μανο α νεινJ Apud Lacedaemonios quidem, quorum leges ρῆτραι non scriptae essent, id factuni est; sed de tali Atheniensium cura publica uillit, quod sciam, aliundε constat. Solo ipse apud Lucianum Anachars. e. 22ὶ Seythase illi hospiti dicit: ρυθμίζομεν τὰς γνώμας τῶν νέων), νόμους τε τους κοινοῖς ἐκδιδασκ--σιJ V. γραμματιον, quod e Bodl. τες, es δημοσίφ πῶσι πρόκεινται ἀναγιγνωσκειν μεγάλοις γράμμασιν αναγεγραμμένοι. Andocid Or. Ι, 84: τοὐς κυρουμένους τῶν νόμων ἀναγράφειν εἰς τον τοῖ- γχον . . σκοπεῖν τῶ βουλομένω. Harpocrat. s. v. ὁ κάτωθεν νόμος. Poll. Onom. VIII. 128. Publico igitur illas leges propositae erant, ut disci possent; et discebantur, quia si cuius scientiam fugiebant, qui sui iuris esset, cum imperiti incommodo id factum est, V. Αeschin. Or. 1, 18.
D. αυτοὶ ἐφ' αυτῶν εἰκῆ πρ.J ipsi per se, respicit
Socratis verba αὐτοὶ περιιοντες νέρονται ωσπερ ἄφετοι, εάν που αυτόματοι περιτύχωσι τῆ αρετῆ P. 320 A. cf. P. 323 C.
Hodie pueri ante quam singularum litterariun formaa suis ac propriis ductibus lineatae iis imitandae proponuntur, Variorum generiun duetit rus ae lineis sormandis exercentur; talia lineamenta, quibus fimrae litterarum
98쪽
υφήγησιν τῶν γραμμῶν, ὼς καὶ η πόλις νόμους υπογράψασα, ἀγαθῶν καὶ παλαιῶν νομοθετῶν ευρηματα, κατὰ τούτους αναγκάζει καὶ ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι, δς δ' αν ἐκ τος βαίνn τούτων, κολάζει καὶ δνομα τῆ κολάσει ταύτηκαὶ παρ' υμῖν καὶ ἄλλοθι πολλαχου, ώς ευθυνούσης της Eδίκης, ευθυναι. Τοσαύτης ουν τῆς ἐπιμελείας Ουσης περὶ
αρετῆς ἰδία καὶ δημοσία, θαυμάζεις, Α Σωκρατες, καὶαπορεῖς, εἰ διδακτόν ἐστιν αρετή; Ἀλλ' - χρὴ θαυμάζειν, ἀλλα πολυ μῶλλον, εἰ μὴ διδακτόν.
Cap. XVI. Aιὰ τί oυν τῶν ἀγαθῶν πατέρων πολλοὶ υἱεῖς φαυλοι γίγνονται; τολο αυ μάθε ουδὲν γὰρ θαυμαστόν, εἴπερ ἀληθῆ ἐγὼ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἔλεγοω, ὁτι τούτου τοί πράγματος, τῆς αρετῆς, εἰ μέλλει πόλις εἶναι, 327 οὐδένα δεῖ ἰδιωτεύειν. Εἰ γὰρ δη ὁ λέγω ουτως ἔχει
E. δίκης, εὐθυναιJ Steph. ευθύναι, PraVo a centu. Bodl. ευθυνη Superscriptiun habet, quod volebat restitutum Cornarius, re te adversante Heindocto, qui pluralem numeriim in forinviis
forensibus legitimviri esse monuit; ideoque non sine causa nune positum. praelamabantur, graimmausino praeseripsisse videntur. PIori tuo
interpretes γραμμάς intellimni
lineas eo oonsilio a magistris ductas, ut pueri directe a. ad lineam scriberent. Huic interpretationi obstant vari ει proxima
γράφειν κατὰ τὴν ἡφήγησιν τῶν γραμμῶν, Pro quibus dicandum uissat γραφειν κατὰ γραμμήν vel ἐπὶ γραμμήν. Veteros varias
rationes in scribendi arto tradenda secutos esse intelligas o Inst. Or. lib. I. E. 1 Seneo. epistol. 94. 51.
Pro ουτως dici: 1in ut p. 338 A:ὼς ουν ποιήσετε. Do rep. p. 530D: ώς πρὸς αστρονομίαν - , ῶς πρὸς ἐναρμόνιον φοράν. Thucyd. 3.37: ῶς ουν χρὴ καὶ 4μῶς ποιεῖν.
ἐκτος βαίνη τούτωνJ DoLeg. p. 697 B: τούτων αν εκτός τις βαίνη νομοθέτης. Ibid. p. 876Er μή ποτε βαίνεινεξω τῆς δίκης.Εaaem vi migrandi Plato posuit ἐκβαίνειν de rep. 338 E et ἐξέρχεσθαι do Leg. p. 644 B.
E. εωθῶν et ιJ eorr otiones. Tini. Lex. p. 125 interpretatur δίκαι κατὰ τῶν ἀρξάντων κακῶς, ubi v. Rulinicen. cons. Aristot.
δὲ ἔνιαι τῶν αὐχῶν . . διαχειρί ζουσι πολλα τῶν κοινῶν, ἀναγκαῖον ἐτέραν εἶναι την ληψομένην λογισμον καὶ προσευθυνοῖ- σαν . . καλουσι δὲ τούτους οἱ μεν
ἐξεταστας, οἱ δε συνηγόρους. Cap. XVI. τῶν αγαθῶν πατέρων - υίεις φαυλοιJ Iani Homerus: παsooι γάρ τοι παῖδες ὁμοῖοι πατρὶ πέλονται, οἴπλέονες κακίους, παsροι δέ τε πατρὸς
A. - οὐδένα δεῖ ἰδιωτεύειν recte Ηe indor ius interpretatur: in oetoris quidem rebus
alios esse δημιουργούς, Duilige a Cooste
99쪽
ἐπιτηδευμάτων ὁτιῶν καὶ μαθημάτων προελόμενος. εἰ μηοἷόν τ ην πόλιν εἶναι, εἰ μη πάντες αυληταὶ ημεν, ὁποῖος
τις ἐδυνατο εκαστος, καὶ τοίτο καὶ ἰδία καὶ δημοσία πας πάντα καὶ ἐδίδασκε καὶ ἐπέπλ τε τον μη καλῶς αυλουντα, καὶ μη ἐφθόνει τουτου, ωσπερ νυν των δικαίων καὶ των B νομίμων -δεὶς φθονεῖ ου δ' ἀποκρυπτεται ωσπερ των ἄλλων τεχνημάτων - λυσιτελεῖ γάρ, οἶμαι, ημῖν η ἀλλη λων δικαιοσυνη καὶ αρετή δια ταυτα πας παντὶ προ - μως λεγει καὶ διδάσκει καὶ τα δίκαια καὶ τὰ νόμιμα
Cap. XVI. P. 327. καὶ τ os το καὶ ἰδιαJ καί anto ἰδία ae- cessu o Bodl. Vat. Vonetis, Florent. aliis. Mox pro ἐδίδασκε Beh- herus e solo Vatio. ω διεδίδασκε dedit. B. αυλητὰς τους υίεῖς γίγνεσθαιJ Vulgo , quod ex pIurimis optimisque libris mutatum. alios ἰδιώτας; in iustitia nemini licero ἰδιώτη esse,
δημιουργόν quomiam esse oportere. Verba εγερ μέλλει πόλις εἶναι sto intelligas: siquido in civitas sit salva et incolumis; ut Criton. p. 50 B: η δοκεῖ σοι οῖόν τε ἔτιεκείνην την πόλιν εἶναι καὶ μηἀνατετραφθαι. Proxima sic in- tolligas: Nam si, quod ego
Contendo, neminem det e rovirtutis minus gnaraim aut imperitum esse, vere dictum est, ut est Sane, renit eum considera quovis alio studiorum et disciplinarum genere exempli causa ad bibito. Staim.
P. 327. ὁποῖός τις ἐδύνατο ἔκαστοςJ Inteli. αὐλητης
καὶ ἐπέπληττ ε τον μηκαλ.J Accusativus τον αὐλοῶντα o vecto ἐδίδασκε pendet, remotiore eo quidem, sed totius sen-tontia a primario, Et cum πάντα cohaeret. Rectissimo enim Stall-bauinius: Poterat, inquit, simpliciter dici: πας πάντα ἐδίδασκετον μη καλῶς αυλοῶντα. Quod quidem in mente habens scriptor interiectum istud καὶ ἐπέπληττε non respieit, sed casum participii superiori illi πάντα ae omismodRt, V. Phaedou. p. 94 D et ann. ad 2. 313 B. militer mox vecta ωσπερ τῶν αλλων τεχνημάτων cohaerent eum remotioribus των δικαίων - ουδεὶς φθονεῖ, perinde ac si οὐδ' ἀποκρυπτεται non esset interia tum. Veram esse hanc interpretationem
docent etiam verba καὶ μη ἐφθόνει τούτου, quae moro loo uendi pervulgato πῶς πάντα εδίδασκε referuntur. P. 320 B: μηνstονήσης, ἀλλ' ἐπίδειξον. L. Rehet. p. 200 B: διδάξω καὶ σέ, καὶ οὐ φθονήσω. Sympos. p. 223A: αλλ ωσον, καὶ μη φθονήσης τφ μειρακίω υπ' εμos ἐπαινε θῆναι. Tim. p. 23 D: φθόνος ουδείς, - ἀλλὰ σos τε ενεκα
ἰρω κ. r. 1. Men. p. 71 D: εἶπον καὶ μη φθονησης. RI. V. Bern-hardy De Syntax. Gr. p. 351. B. διδασκ καὶ τὰ δικαια καί rectius abesset Et ex syllaba finali vecti διδάσκει videtur manasse. Referiantur haec ad sit periora τῶν τῶν δικαίων καὶ των νομίμων Ουδεὶς φθονεῖ. Diuili od by Socrate
100쪽
εἰ -νούτω και εν αυλησειπῆσαν προ μίαν καὶ αφθονίαν
εἴχομεν ἀλληλους διδάσκειν, οῖει αν τι, μὰλλον, ω Σωκρατες, των αγαθῶν αυλητῶν ἀγαθους αυλητὰς τους υἱεῖς γίγνεσθαι η των φαυλων; οἶμαι μὲν ου, ἀλλα οτουετυχεν ὁ υἰος εὐφυεστατος γενόμενος εἰς αὐλησιν, ουτος Cαν ἐλλόγιμος ηυξηθη, οτου δε ἀφυης, ἀκλεης καὶ πολλά- γας μὲν ἀγαθου αὐλητου φαυλος αν ἀπέβη, πολλάκις δ' ἄν φαύλου ἀγαθός. ἀλλ' oυν αυληται γ ὰν πάντες ησανικανοὶ ως προς τοὐς ἰδιώτας καὶ μηδὲν αὐλησεως ἐπαχν-
τας. ουτως οἴου καὶ νυν, οστις σοι ἀδικωτατος φαίνεται
ἄνθρωπος των ἐν νόμοις καὶ ἀνθρώποις τεθραμμενων, δμ
est in oυτως φου καν, sed. V. Run. εἰ ουν ουτω -J Parenthesi absoluta. revertitur oratio unde digressa erat: cuius rex indicium facit; ουν, ut Euthydem. p. 290 B. C. Apol. Socr. p. 29 D. p. 40 D. Sympos. P. 201 D. B.I.
Εxspectabas μῶλλον τι. Sed V. Xenoph. Cyrop. I, 6, 11: οἴει
ωστε ελλόγ. γίγνεσθαι. Fre- 1iiens est haec Vectoriam αυξειν,αῖρειν, τελειν, παιδευειν, διδά
matici appellant prolepsIn RMectivi. Demosthen. Or. 2, 5: παρακρουόμενος μεγας νυνηυξη- θη. Ρlat. de Republ. VIII. p.
565 C: ενα τινὰ ἀεὶ δῆμος ελθε. . Τρέφειν τε καὶ αυξειν μέyαν. Aesch yI.' Asam. V. 761: μεγαν τελεσθεντα o λβον. Eurip. Heraclid. V. 575: δίδασκε σοφους, reddo sapientes, de quo genere loquendi consulas imprimis Benia ei. Epist. ad Mili. p. 18. Valchen. Diatrib. p. 205. Alal-meyer de prolepsi poetica. Pa.- dorsorn 1827. ΜΘyer commentatio de epithetorum Ormant. Viet natura. Eutin. 1837. Aen. Koch. Luc. Char. p. 52 sqq. Stulit . Comparativo usus est Plato do Leg. p. 681 Α: των οἰκήσεων μειζόνων αυ ανομένων. Tlit1-cyd. Ιv. 171: τους λόγους μακρο
inde ad ἀκλεής per geugma intelligem uin ἐγένετο.
λεταί γέ τι προ τῆς αἰωρος. al.
Deinde ως προς τους co. est: si cum madibus comparentur. Sta lib.
ουτως ο ζου καὶ νυνJ Η. e. quemadmodum credis V. p. 327 B: οῖει ἄν τι μῶλλον κτε et οἶμαι
μὲν ου , si civitas stare non posset, nisi omnes cives essent tibi ines, Artem tibia. canendi nemini defuturam, ita nunc quoque eXistima, quum, ut Vidimus, iustitiam in civibus omnibus inesse oporteat, qui tibi videatur iniustissimus, eum praeditum esse iustitia atque adeo, Si cum agrestibus comparetur, antistitem quem ametus Virtutis esse. Itaque in verbis δίκαιον αυτὸν ειται PR,rtio. ἄν, . quam excidiSse quidam arbitrati sunt, per sententiae rationem ne ferri quidem potest.
εν νόμοις καὶ ἀνθρωποιςJStalibatimuissemper sibi molesta, inisse dicit verba καὶ ἀνθρώποις, sed egrogis illustrantur Isocratislqco or. II. 2, in quo orsitor