Antiquitatum Romanarum quae supersunt

131쪽

τοsτο λίσκετο, φως τε ἄκαιρον ὁρῶντες οἱ ἐν τοῖς πεδίοις ἐστρατοπεδευκότες καὶ βοην των ἀπολλυuε- νων ἀκούοντες ἔφευγον ἐκλιπόντες τους ταπεινους

τόκους ἐπὶ ταίρη ἐν δε τούτω πολλη ἐγένετο ταρα-χη καὶ θόρυβος, οἷα ἐν νυκτὶ κινουμενης στρατιας, ῶς αυτίκα μάλα των πολεμίων σφίσιν ἐπιθησομένων Mi ου συν κόσμωου δὲ κατὰ τέλη ἐλάσασιν οἱ δε Λατῖνοι, ἐπειδη τό τε φρουριον ἐξ ἐφόδου κατειληφεσαν καὶ

το αλλο στράτευμα ἔμαθον τεταραγμένον, ἐπέκειντο αυτοῖς κτείνοντες και διώκοντες των δ' οὐχ ὁπως

τις προς ἀλκην τραπέσθαι ἐπεχείρησεν, αλλ' ουδὲ I μαθε ἐν- ις ησαν κακοῖς ηδύνατο υπὸ δε θορυ- βου καὶ αμηχανίας οἱ μεν κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διεφθείροντο, οι δ' εἰς φάραγγας νεξοδους ἐμπίπτοντες λίσκοντο οἱ δὲ πλεῖστοι ἀγνοησαντες αλληλους ανὰ το σκότος οσα πολεμίους διέθεσαν, καὶ

20 o πλειστος αυτῶν φθόρος ἀλληλοκτόνος ἐγίνετο. --σέντιος δὲ συνχλίγοις λόφον τινὰ καταλαβὼν, ἐπειδὴ του παιδὸς τον μόρον ἐπύθετο καιέσος αὐτῶ στρατὸς διέφθαρτο ἐν οῖ τε χωρίω κατακεκλεικὼς εαυτὸν ην, παντὸς ἐν απορι χρηματος, ἔπεμψε κηρυκας εἰς τὸ 2 Λαουῖνιον περὶ φιλίας διαλεωμένους, Ἀσκανίου δετοῖς Λατίνοις ταμιεύεσθαι την τύχην συμβουλεύοντος

αδειαν ευρόμενος ἀπῆλθεν ὁπόσπονδος μεν ὁσης εἶχε 166

δυνάμεως καὶ τον απὸ οὐδε χρόνον απαντα διαλυσάμενος την ἔχθραν προς τους Λατίνους βέβαιος Da λος ην. LXVI. ριακοστῶ δὲ ύστερον ἐτει μετὰ την κτίσιν τολAαουῖνίου πόλιν ἐτέραν οἰκίζει κατὰ τὸ γε-

132쪽

νόμενον Αἰνεία θέσφατον υσκάνιος ὁ Αἰνείου καὶ μετάγει τους τ' ἐκ Λαουγίου καὶ τωνάλλων Λατίνων ο ις η βουλομένοις μεινον οἰκεῖν εἰς την νεόκτιστον, νομα τη πόλει θέμενος Ἀλβαν, ἔστι δ' ἡ Αλβακα, Ἐλλάδα γλῶσσαν Λευκή, σαφηνισμο δ' ενεκα 5 διορίζεται παρ' τερα πόλιν ομωνυμον ἐπικλήσει τοσχημα ἐπικατηγορούση, καί στιν σπερ συνθετον

ηδη τοὐνομα εξ ἀμφοιν υλβα λόγγα, τολ δ' ἔστι

Λευκη μακρά. -υν μὲν ουν ἔρημος ἐστιν ἐπι γαρ 16 υστιλίου Τυλλου ' μαίων βασιλέως στασιάζειν δό- 10ξασα προς την ἀποικίαν περ της αρχῆς ἀνyρέθη τοδ εν αὐτη πολιτευόμενον πλῆθος η καθελοῶσα την μητρόπολιν πεδέξατο Ῥώμη αλλὰ ταυτα μὲν ἐν τοῖς ἱκνουμένοις χρόνοις ἐγένετο ἡνίκα δὲ κίζετο προς ορε καὶ λίμνη κατεσκευάσθη το μεσον ἐπέχουσα ἀμ- 15φοῖν, καὶ ην σπερ τείχη της πόλεως ταλα δυσάλωτον αυτὴν ποιοῶντα το τε γὰρ δρος ἐν τοῖς πάνυ

ὀχυρόν τε καὶ ὐφηλόν ἐστιν - λίμνη βαθεῖα καὶ

μεγάλη, καὶ αυτὴν δια κλισιάδων ἀνοιγομένων υποδέχεται το πεδίον ταμιευομένων πόσον βούλονται 20 των ανθρώπων το ἴδωρ. ἡπόκειται δὲ τη πόλει πεδία θαυμαστὰ μεν ἰδεῖν, πλούσια δὲ καὶ καρποὐς ἐξενεγ- κειν παντοδαπους και οὐδὲν ἐνδεεστέρους της αλ-λης Ιταλίας, μάλιστα δὲ τον καλούμενον Ἀλβανον οἰωον ήδὼν καὶ καλὸν ἔξω του Φαλερίνου λεγομένου 25των οὐν ἄλλων απάντων διαφορωτατον.

168 LXVII. - δὲ in κτίσει της πόλεως θαυμα μέγιστον λέγεται γενέσθαι κατασκευασθέντος τοις εδεσι των λῆωρ, ους Αἰνείας ἐκ της Τρωάδος νέγκατο καὶ καθίδρυσεν ἐν τω Λαουῖνίω, ναοs χωρίον ἔχον 30τος ἄβατον καὶ των ἱδρυμάτων ἐκ os Λαουκνίου κομισθέντων εἰς τοὐτον τον μυχον, υπὸ την ἐπιοs-

DION. I. 6

133쪽

σαν νυκτα κεκλεισμένων τευς μάλιστα τῶν θυρῶν ηαὶ Ουδε παθόντων - περιβόλων ουτε GDωων διαμείψαντα τα ρήτη την στάσιν ἐκ των αρχαίωνευρεθῆναι κείμενα βάθρων μετακομισθέντα δε αυ- θις ἐκ του Λαουῖνίου σὐν ἱκετείαις καὶ θυσίαις ευα- ρεστηρίοις εἰς το αυτο χωρίον ομοίως ἀνελθεῖν τους δε ἀνθρώπους τέως μεν ἀπορεῖν ο τι χρήσονται τοῖς πράγμασιν ουτε δίχα των πατρω- θεῶν οἰκεῖν ἀξι-ουντας υτε ἐπὶ την ἐκλειφθεισαν οἴκησιν αυθις I ἀναστρέφειν, τελευτῶντας δε γνώμην ευρέσθαι,

ἐμελλεν ἀποχρώντως προ αμφότερα ξειν ταμεν δη κατὰ χώραν ἐῶσαι μένειν ανδρας δε τους

ἐπιμελησομένους αυτῶν ἐκ τῆς Αλβας εἰς, Λαουῖ- νιον αυθις ἐποίκους μεταγαγεῖν. καὶ ἐγένοντο οἱ 1 πεμφθέντες ἐξακόσιοι μελεδωνοὶ των ιερῶν αυτοῖς I60 μεταναστάντες ἐφεστίοις ' ηγεμὼν δ' ἐπ αυτοίς ἐτάχθη γεστος τους δε θεους τούτους Pωμαῖοι μεν Πενάτας καλοῶσιν οἱ δ' ἐξερμηνεύοντες εἰς τηνάλ-λαδα γλῶσσαν τουνομα οἱ μεν Πατρωους ἀποφαίνου-20 σιν, οἱ δὲ Γενεθλίους, εἰσὶ δ' ο Κτησίους, αλλοι δε Μυχίους, οἱ δε ρκείους ἔοικε δε τούτω εκαστος κατά τινος των συμβεβηκότων αυτοι ποιεῖσθαι τηνἐπίκλησιν κινδυνεύουσι τε πάντες μωςγέπως το IN αυτο λέγειν. σχηματος δε καὶ μορφης αυτῶν πέρι

2 Tίμαιος μεν ο συγγραφευς ωδε αποφαίνεται κηρυκια σιδηρὰ κώ χαλκῆ καὶ κέραμον ρωικον εἶναι τὰ ἐν τοις ἀδύτοις τοῖς ἐν Λαουωίω κείμενα ἱερὰ πυθέσθαι δὲ αυτος ταῶτα παρὰ τῶν ἐπιχωρίων. γῶ δεοσαμεν ὁρῶν ἄπασιν οὐθέμις ουτε παρὰ τῶν ορών-30 των ἀκούειν Ουδ' ἀναγράφειν οἷομαι δεῖν, νεμεσῶδε καὶ τοῖς ἄλλοις , σοι πλείω τῶν συγχωρουμένων υπο νόμου ζητεῖν η γινωσκειν ἀξιοῶσιν.

134쪽

- 83 LXVIII. A δὲ αυτός τε ἰδὼν ἐπίσταμαι καὶ δέος οὐδεν ἀποκωλύει με περὶ teὐτῶν γράφειν τοιάδε ἐστί νεὼς ἐν Ῥώμη δείκνυται της γορῆς οὐπρόσω κατὰ 171 την ἐπὶ Καρίνας φέρουσαν ἐπίτομον ὁδὸν περοχῆσκοτεινὸς δρυμένος οὐ μέγας λέγεται δε κατὰ την ἐπιχώριον γλῶτταν Ἐλαίας το χωρίον ἐν δετούτω κεῖνται των ρωικῶν θεῶν εἰκόνες δς πῶσιν

ορῆν θέμις, ἐπιγραφὴν ἔχουσαι δηλοῶσαν τους Πενά- τας. δοκοsσι γάρ μοι του θ μήπω γράμματος ἡρημένου δηλοῶν την ἐκείνου δύναμιν οἱ πα- 10l72 λαιοί. εἰσὶ δε νεανίαι δύο καθήμενοι δόρατα διειληφότες, της παλαιῆς ἔργα τέχνης πολλὰ δε και ἄλλα ἐν ἱεροῖς ἀρχαίοις εἴδωλα των θεῶν τούτων ἐθεασάμεθα, και ἐν ἄπασι νεανίσκοι δύο στρατιωτικὰ σχήματα ἔχοντες ἐφαίνοντο ορῶν μεν δη ταῶτα ἔξεστιν 15 ἀκούειν ri καὶ γράφειν περ αυτῶν, α Καλλίστρατος τε ὁ περὶ Σαμοθράκης συνταξάμενος στορεῖ καὶ Σάτυρος ὁ τους αρχαλυς μύθους συναγαγὼν καὶ ἄλλοι συχνοὶ παλαιότατος δε ν ημεῖς ἴσμεν ποιητὴς υρ- κτῖνος λέγουσι γοῶν δε μέσην την Πάλλαντος 20 θυγατέρα γημαμένην Βαρδάνω φερνὰς ἐπενέγκασθαι δωρεὰς θηνῆς τά τε Παλλάδι καὶ τὰ ἱερὰ των μεγάλων θεῶν διδαχθεῖσαν αυτῶν τὰς τελετάς. ἐπειδὴ δε την ἐπομβρίαν φεύγοντες ρκάδες Πελοπόννησον με ἐξέλιπον, ἐν δε ρ ρακία νήσω τους θβίους ἱδρύσαντο, κατασκευάσαι τον Λάρδανον ἐν- ταῶθα τῶν θεῶν τούτων ἱερὸν ἀρρητους τοῖς ἄλλοις ποιοsντα τὰς ἰδίους αυτῶν ονομασίας καὶ τὰς τελετὰς αυτοῖς τὰς καὶ εἰς τόδε χρόνου γινομένας υπὸ ΙΤ Σαμοθράκων ἐπιτελεῖν. ως δὲ μετῆγε του λεὼ την 30 πλείω μοῖραν εἰς την σίαν τὰ μεν ἱερὰ τῶν θεῶν καὶ τὰς τελετὰς τοῖς πομείνασιν ἐν τη νήσω καταλι-

135쪽

αι, τὰ δὲ Παλλάδια καὶ τὰς θεῶν εἰκόνας κατασκευασάμενον ἀγαγέσθαι με αυτοί. διαμαντευόμενον δε περὶ της οἰκησεως τα τε ἄλλα μαθεῖν καὶ περὶ των ἱερῶν της φυλακης τόνδε τον χρησμὸν λαβεῖν

Εἰς πόλιν ην κτιζῖσθα θεοῖς σέβας ἄφθιτον αἰεὶ

θεῖναι, καὶ φυλακαῖς τε σέβειν θυσίαις τε χοροῖς τε.ἔστ αν γαρ τάδε σεμνὰ κανέμετέραν χθόνα μίμνllδῶρα Λιὸς κούρης ἀλόχω σέθεν η δε πόλις σοι 10 ἔσται απόρθητος τον ἀεὶ χρόνον ηματα πάντα. L XVIIII. Λάρδανον μεν ἐν τῆ κτισθείση τε υφ'

εαυτοὐ καὶ νομασίας μοίας τυχούση πόλει τα δηκαταλιπεῖν, γλίου δ' ἐν ἡστέρω χρόνω συνοικισθέντος ἐκεῖ μετενεχθῆναι προς των ἐγγόνων αυτοὶτ 174

15 ἱερὰ ποιησασθαι δὲ τους γλιεῖς νεών τε καὶ αδυτον αὐτοῖς ἐπὶ της ἄκρας καὶ φυλάττειν δι ἐπιμελείας ης ἐδύναντο πλείστης θεόπεμπτά τε γουμένους εἶναι καὶ σωτηρίας κύρια τῆ πόλει άλισκομένης δε της κάτω πόλεως τον Αἰνείαν καρτερὸν της ἄκρας γενόμενον,2 αραντα ἐκ των ἀδυτων τά τε ιερὰ των μεγάλων θεῶν καὶ οπερ ἔτι περιην Παλλάδιον θάτερον γαρ υδυσσέα καὶ ιομηδην νυκτός φασιν εἰς Ἱλιον ἀφικομένους κλοπῆ λαβεῖν οἴχεσθαί τε κομίσαντα τον Αἰνείαν εκτης πόλεως καὶ ἐλθεῖν ἄγοντα εἰς λαλίαν. ρκτῖνος 25 δέ φησιν υπὸ ιὸς δοθῆναι αὐδάνω Παλλάδιον εν καὶ εἶναι osτο ἐν γλίω τέως η πόλις λίσκετο κε - κρυμμένον ἐν ἀβάτω ' εἰκόνα δ' ἐκείνου κατεσκευασ- 75μένην ως μηδεν της αρχετύπου διαφέρειν ἀπάτης τῶν ἐπιβουλευόντων ε νεκα ἐν φανερῶ τεθῆναι καὶ αυτην 30 χαιοὐς ἐπιβουλεύσαντας λαβειν τὰ μεν ουν εἰς γ τα- λωυ α' Αἰνείου κομισθέντα ἱερὰ οις εἰρημένοις ἀνδράσι πειθόμενος γράφω τῶν τε μεγάλων θεῶν

136쪽

εἰκόνας εἶναι, ους Σαμοθρακες Ἐλλη νων μάλιστα ὀργιάζουσι, καὶ τὸ μυθευόμενον Παλλάδιον. φασι τὰς ἱερὰς φυλάττειν παρθένους ἐν να κείμενον Ἐστίας, ἔνθα καὶ το ἀθάνατον διασώζεται πυμ υπερ ων νυστέρω λεχθήσεται λόγω. εἴη δ αν καὶ παρὰ ταῶτα 5τοις βεβήλοις μιν δηλα τερα καὶ περὶ μεν των Πωικῶν ἱερῶν τοσαsτα εἰρήσθω. LXX. σκανίου δε ὀγδόω καὶ τριακοστω ἔτει της βασιλείας τελευτησαντος παρελαβε την γεμονίαν Σιλούιος δελφος ων σκανίου, μετὰ τον AD 10νείου θάνατον γενήμενος ἐκ Λαύνας της Λατίνου θυγατρὸς ὁ φασιν ν τοῖς ὁρεσιν υπὸ των νομέων ἐκτραφηναι του γὰρ 'Aσκανίου παραλαβόντος την βασιλείαν περιδεης η Λαύνα γενομένη μη τι δεινὸν - αυτο πάθη κατὰ τὸ της μητρυιῆς ονομα, ἐγκύ- 15176 μων οὐσα δίδωσιν εαυτην Τυρρηνῶ τινι συοφορβίων ἐπιμελητη βασιλικῶν, νήδει Λατίνω γενόμενον ἐν

τοῖς μάλιστα προσηγορον ὁ δ' εἰς ἴλας ἐρημους ἀγαγὼν αὐτην ως των ἐπιτυχουσῶν τινα φυλαττόμενος οφθῆναι τοῖς εἰδόσιν ἔτρεφεν ἐν τη νάπst κατασκευά- 20σας οἴκησιν υ πολλοῖς γνώριμον καὶ το παίδων γενόμενον ἀναιρεῖταί τε καὶ τρέφει Σιλούιον ὀνομάσας απὸ της λης, σπερ αν εἴ τις Ελλάδι γλώσσηλέξειεν Γλαῖον χρόνου δὲ προῖόντος ως πολλην ζητησιν ἔγνω της γυναικὸς υπὸ των Λατίνων γινομέ- 25νην καὶ δι' αἰτιας ὁντα παρὰ τω πλήθει τον 'Aσκάνων, ω ἀνῖρηκότα την παιδίσκην, φράζει τω δημωτὸ πρῆγμα καὶ την ανθρωπον ἄγει μετὰ του παιδὸς

ἐκ της νάπης τύχη με δη τοιαύτη χρησάμενος ὁ Σιλούιος την εἰρημένην ἔσχεν ὀνομασίαν καὶ τὸ ἐξ 30

ἐκείνου γένος ἄπαν, την δε βασιλείαν παρέλαβεν,17 ἐπειδντὸν ἀδελφὸν αυτοετελευτησαι συνέπεσεν, ἀμ-

137쪽

φίλογον γενομένην προς να τον πρεσβευσαντα τωνυσκανίου παίδων 'γουλον ἀξιουντα την πατρωαν αρ-

χην διαδέξασθαι την δε δίκην ἐπεψήφισεν ο δημος αλλοις τε παχθεὶς λόγοις καὶ ουχ κιστα ὀτι μητρὸς 5 ην ὁ Σιλούω ἐπικλήρου της αρχῆς γούλω δε αντιτης βασιλείας ἱερά τις ἐξουσι προσετέθη και τιμὴ

τω τε ἀκινδυνω προυχουσα της μοναρχίας καὶ τρραστωνντου βίου ην ἔτι καὶ εἰς με το ἐξ αυτου γένος ἐκαρπουτο γουλιοι κληθεντες, ἐκείνου ἐγένετο 10 δὲ μεγιστος ἄμα καὶ λαμπρότατος οἰκων ουτος, νημεῖς ομεν ανδρας τε διαφορωτάτους γεμόνωνήνεγκεν, οἷς το ευγενες αἱ ἀρεταὶ μη ἀπιστεῖσθαι παρέσχον ' περ ν ἐν ἄλλω δηλωθήσεται λόγω τα

προσήκοντα.

15 LXXΙ. Σιλουχυ δ' ἐνὸς δεοντα τριάκοντα ἔτη κατασχόντος την ρχὴν Αἰνείας υἱὸς αυτου τὴν δυναστείαν διαδεξάμενος ἐνὶ πλείω τριάκοντα ἐτῶν ἐβα- 178σίλευσεν μετὰ δε τουτον is καὶ πεντήκοντα Λατῖνος ἐρξεν ἔτη. υλβας δε μετὰ τουτον ενὸς δέοντα τεττα- 2 ράκοντα ἔτη μετὰ δε υλβαν Κάπετος ξ ἐπὶ τοις εῖ- κοσιν ἔπειτα Κάπυς δυεῖν δέοντα τριάκοντα μετὰ δε Κάπυν Κάλπετος ἄχρι τρισκαίδεκα ἐτῶν κατέσχε

τὴν ρχήν. ἐξῆς δε ιβερῖνος κταετῆ χρόνον βασίλευσεν τελευτῆσαι δ' ουτος ἐν μάχη παρὰ ποταμω25 γενομένn λέγεται παρενεχθεὶς δε υπὸ του ρεύματος ἐπώνυμον αυτου κατέλιπε τον ποταμὸν Αλβουλαν καλούμενον πρότερον. ιβερίνου δὲ διάδοχος γριππας Τν καὶ τετταράκοντα ἔτη ἐβασίλευσεν μετὰ δευγρίππαν υλλώδιος τυραννικόν τε χρῆμα καὶ θεοῖς 30 ἀπεχθόμενον ενὸς δέοντα εἴκοσιν ω περιφρονουντι τὰ δαιμόνια κατεσκεύαστο κεραυνων τε μιμήματα καὶ κτύποι βρονταῖς ἐμφερεῖς, οἷς δεδίττεσθαι τους ἀν-

138쪽

17 τον οἶκον αυτο κατασκηψάντων της τε λίμνης, παρ' ην οἰκων τυγχανε, πλημμύραν Ουκ εἰωθυῖαν λαβούσης κατακλυσθεὶς πανοίκιος ἀπόλλυται καὶ νυν ἔτι διαλειπούσης της λίμνης ἐν μερει τινὶ, ὁτανάπονο dστήση το νῆμα καὶ σταθερὰς ὁ βυθὸς γενηται, παστάδων ερείπια καὶ ἄλλα οἰκησεως ἴχνη φαίνεται Λουεντῖνος δὲ παρὰ τούτου την δυναστείαν διαδεξάμενος, αφ'- των επτὰ λόφων τις ἐπώνυμος γενετο των συμπεπολισμενων τη Ῥώμη, τριάκοντα καὶ επτὰ ἔτη 10την ἀρχην κατέσχεν Πρόκας δε μετὰ τουτον ἔτη εἴκοσι καὶ τρία ἔπειτα μόλιος υ σὐν δίκη την βασιλείαν κατασχὼν Νεμετορι προσηκουσαν, λην αυτ πρεσβύτερος αδελφος, δύο καὶ τετταράκοντα ἔτη δυναστεύει. μολίου δε ἀναιρεθέντος ὐπὸ Ῥωμύλου 15 καὶ 'Pώμου των ἐκ της ἱερῆς κόρης γενομενων, ως αυτίκα λεχθήσεται, μετὰ τον ἐκείνου θάνατον απολαμβάνει την κατὰ νόμον δυναστείαν Νεμέτωρ ο των νεανίσκων μητροπάτωρ τω δ' ἐξης τε της Νεμέτορος ἀρχης, δευτερ δε καὶ τριακοστῶ καὶ τετρα 20 180 κοσιοστῶ μετὰ την γλίου ἄλωσιν, ἀποικίαν στείλαντες λβανοὶ Ρωμύλου καὶ Ῥώμου την γεμονίαν αὐτης ἐχόντων κτίζουσι ' μην ἔτους ἐνεστῶτος πρώτου της βδύμης λυμπιάδος, ην ἐνίκα στάδιον Λαῖκλης Μεσσήνιος, ἄρχοντος θήνησι αροπος ἔτος 25της δεκαετίας πρῶτον.

LXXII. Ἀμφισβητησεως δε πολλης ουσης καὶ περὶ του χρόνου της κτίσεως καὶ περὶ τῶν οἰκιστῶν της πόλεως ουδε αυτὸς μην δεῖν σπερ ὁμολογούμενα προ απάντων ἐξ ἐπιδρομης ἐπελθεῖν Κεφα 30λων μεν γὰρ Ο Γεργίθιος συγγραφεὐ παλαιὸς πάνυ δευτερα γενεὰ μετὰ τον γλιακὸν πόλεμον ἐκτίσθαι

139쪽

της ποικίας ' μον, τοsτον δ' εἶναι των Αἰνείου παίδων ἔνα τέτταρας δε φησιν Αἰνεία γενέσθαι παῖ-

δας, υσκάνιον, υρυλέοντα Pωμύλον Pῶμον εἴρηται δε καὶ ημαγόρα καὶ γαθύλλω καὶ λλοις συχνοῖς τε χρόνος καὶ ο της ποικίας γεμὼν ὁ Ι8Iαυτός. ὁ δε τὰς ἱερείας τὰς εὐυργει καὶ τα καθ' ἐκάστην πραχθέντα συναγαγὼν Αἰνείαν φησὶν ἐκ 10 Μολοττῶν εἰς ταλίαν ἐλθόντα μετ' Oδυσσέως οἰκιστὴν γενέσθαι της πόλεως ὀνομάσαι δ αυτην απὸ μια των γλιάδων Ῥώμης ταύτην δε λεγε ταί ἄλλαις ρωάσι παρακελευσαμένην κοινῆ μετ' αυτῶν ἐμπρῆσαι τα σκάφη βαρυνομένην τη πλάνύ ομολογε 154 4ύτω καὶ Θαμπτης ὁ Σιγεῶς καὶ αλλοι τινες. ριστοτέλης δε ο φιλόσοφος 'Aχαιῶν τινας ἱστορεῖ των 182απὸ ροίας ἀνακομισαμένων περιπλεοντας Μαλέαν, ἔπειτα χειμῶνι βιαίω καταληφθέντας τέως μεν πὐτων πνευμάτων φερομένους πολλαχη του πελάγους 20 πλανῆσθαι, τελευτῶντας δ' ἐλθεῖν εἰς τον τόπον τουτον της υπικῆς, ο καλεῖται Λατίνιον ἐπὶ τω Τυρρηνικῶ πελάγει κείμενος ἀσμένους δε την γῆν ἰδόντας ἀνελκῶσαί τε τὰς ναῶς αυτόθι και διατρῖψαι την χειμερινὴν ραν παρασκευαζομενους αρος ο - 2540μένου πλεῖν ἐμπρησθεισῶν δε αὐτοῖς υπὸ νυκτα τῶν νεῶν ου ἔχοντας ὀπως ποιήσονται την ἄπαρσιν,

ἀβουλήτωμνάγκρ τους βίους ἐν, κατηχθησαν χωρίωιδρύσασθαι συμβῆναι δε αὐτοῖς τοὐτο δια γυναικας αἰχμαλώτους, ας ἔτυχον ἄγοντες ἐξ Πίου ταύτας δε 30 κατακαsσαι τα πλοῖα φοβουμένας την οἴκαδε τῶν 'Aχαιῶν ἄπαρσιν ως εἰς δουλείαν ἀφιξομένας. Καλλίας δε ὁ τὰς γαθοκλέους πράξεις ἀναγράψας ' - 183

140쪽

2 ρωσιν εἰς Λαλίαν γημασθαι Λατίνω τω βασιλεῖ των ωβοριγίνων και γεννησαι τρεῖς παῖδας, Ῥῶμον καὶ ' μύλον καὶ 'λέγονον οἰκίσαντας δε πόλιν,

απὸ της μητρος αυτῆ θέσθαι τούνομα Σεν γόρας δεχ συγγραφεἰς δυσσεως καὶ Κίρκης υίοὐ γενέσθαι

τρεις, Ῥῶμον υντείαν, 'Aρδεων ' οἰκίσαντας δε τρεῖς πόλεις ἀφ' εαυτῶν θέσθαι τοι κτίσμασι τὰς ὀνομασίας. ιονυσιος δε Ἀαλκιδεῶς οἰκιστην μεν ἀποφαίνει της πόλεως Pῶμον τουτον δε λεγε κατὰ μέν 10 τινας Ἀσκανίου, κατὰ δε τινας υμαθίωνος εἶναι παιδα εισι δε τινες ο την Ῥώμην ἐκτίσθαι λέγουσινυα μου του Λαλos μητρος δε Λευκαρίας της

Λατίνου θυγατρός.

184 ληνικῶν παρέχεσθαι συγγραφέων, οἷ διαφόρως ἀποφαίνουσι τους οἰκιστὰς της πόλεως, να μη δόξω μακρηγορε ἐπὶ τοὐς Ῥωμαίων ἐλευσομαι συγγραφεις. παλαιὸς μενου οἴτε συγγραφεὐς οἴτε λογογράφος ἐστι Pωμαίων οὐδὲ εἷς ἐκ παλαιῶν μέντοι πλόγων ἐν ἱεραις δέλτοις σωζομενων εκαστός τι παραλαβὼν ἀνέγραψεν τούτων δέ τινες μεν Αἰνείου υέους γενέσθαι λέγουσι Ῥωμύλον τε καὶ Ῥῶμον τους οἰκιστὰς της ώμης, τεροι δε θυγατρὸς Αἰνείου παῖδας, ὁτου δε πατρὸς Ουκέτι διορίζοντες δοθῆναι δ' 5αὐτοὐς ὐπ' Αἰνείου Λατίνω τω βασιλει τῶν Mβοριγίνων μηρεύσοντας, ὁτε αἱ πιστεις τοῖς ἐπιχωρίοις προς τοὐς επηλυδας ἐγένοντο ασπαζόμενον δε αὐτοὐς

Λατῖνον τε ἄλλρ θεραπεία περιέπειν ευ και ἐγ- γονου αρμενος ἄπαιδα τελευτῶντα διαδόχους μέρους χτινὰς της αυτοὶἀ9χης καταλιπεῖν ἄλλο δε λέγου- σιν ινείου τελευτήσαντος σκάνιον ἄπασαν την Λα-