Antiquitatum Romanarum quae supersunt

161쪽

τον δη νομιζόμενον, ἐξ ου καὶ γενεαί τινες ἔτι περιῆσαν εἰς με, πεντηκοντα μάλιστ' οἶκοι ἐχορηγεῖτο δε τοῖς νεανίσκοις καὶ χρηματα - οπλα καὶ σῖτος καὶ ἀνδράποδα καὶ ποζύγια ἀχθοφόρα καὶ εἰ τι αλλο πόλεως ν κατασκευῆ πρόσφορον. ς δε ἀνέστησαν ἐκ της υλβας οἱ νεανίσκοι τον λεὼν μιξαντες αὐτῶτον αυτόθεν, σος ην ἐν τω Παλλαντίω καὶ περὶ την

Σατορνίαν ὁπολιπὴς μερίζονται τὸ πλῆθος ἄπαν δι-χν τομο δε αὐτοῖς δόξαν παρέσχε φιλοτιμίας, ἶνα 10 θαττον ἀνυηται et προ αλλήλους ἀμίλλὐτα ἔργα, 222

αἴτιον δε του μεγίστου κακοὐ στάσεως, ἐγένετο οἶτε γαρ προσνεμηθεντες αυτοῖς το εαυτῶν γεμοναεκαστοι κυδαίνοντες, ἐπιτήδειον απάντων ἄρχειν

ἐπῆρον αυτοί τε οὐκέτι μίαν γνώμην ἔχοντες οὐδὲ15 ἀδελφὰ διανοεῖσθαι ἀξιοῶντες, Hαυτὸς ἄρξων εκάτερος θατέρου, παρώσαντες το ἴσον του πλείονος ἀρέ- γοντο τέως μεν ουν αφανῆ τὰ πλεονεκτήματα αυτ

ην, ἔπειτα δε ἐξερράγη σὐν τοιαδε προφάσει τὸ χωρίον ἔνθα ἔμελλον δρύσειν τὴν πόλιν Ου ὁ αυτὸ 204ρεῖτο κάτερος Ῥωμύλου μεν γαλην γνώμη τὸ Παλλάντιον οἰκίζειν τῶν τε αλλων νεκα καὶ της τύχης tos τόπου, ῆ τὸ σωθῆναί τε αὐτοῖς καὶ τραφῆναι παρέσχε Ῥώμ δε ἐδόκει τὴν καλουμένην Γνίπ' ἐκείνου 'μμορίαν οἰκίζειν. εστ δε τὸ χωρίον ἐπιτήδειον 25 ὐποδέξασθαι πόλιν λόφος ου πρόσω ο Tεβέριος 223κείμενος, πέχων της Ρώμης ἀμφὶ τους τριάκοντα σταδίους ἐκ δὲ της φιλονεικίας ταύτης ἀκοινώνητος εὐθὐς πεδηλολο φιλαρχία τω γαρ εἴξαντι τὸ κρα- σαν ἄπαντα ομοίως ἐπιθήσεσθαι μελλεν.m .XXXVI. μόνου δέ τινος ἐν τούτω διαγενομένου, ἐπειδὴ οὐδεν ἐμειοὐτο της στάσεως, δόξαν ἀμφοῖν τω μητροπάτορι ἐπιτρέψαι παρῆσαν εἰς τὴν Αλ-

162쪽

111βαν. ὁ δε αὐτοῖς ταῶτα ποτίθεται θεοὐς ποιήσασθαι δικαστὰς, ὁποτέρου χρὴ την ἀποικίαν λέγεσθαι καὶ την γεμονίαν εἶναι ταξάμενος δε αὐτοῖς μέραν ἐκέλευσεν ἐξ ἐωθινολκαθέζεσθαι χωρὶς αλλήλων, ἐν αἷς κάτεροι ἀξιομιν εδραις προθύσαντας δε τοῖς Gθεοῖς ιερὰ τα νομιζόμενα φυλάττειν οἰωνοὐς αἰσίους' 224 ὁποτέρω δ' -- ὁρνιθες προτέρω κρείττους γένωνται, τομονάρχειν της αποικίας. ἀπηεσαν οἱ νεανίσκοι αὐτ ἐπαινέσαντες καὶ κατὰ τα συγκείμενα παρῆσαν ἐν τη κυρία της πράξεως ημέρα ην δὲ Ῥωμύλω ομεν οἰωνιστήριον, ἔνθα ἡξίου την ἀποικίαν ἱδρῶσαι, το Παλλάντιον, ' μω δ' ὁ προσεχης ἐκείνω λόφος Αὐεντῖνος καλούμενος, ῶς δέ τινες ἱστοροsσιν η Ῥεμορία φυλακή τε ἀμφοῖν παρην ου ἐπιτρέψουσαί τι μη φανείη λέξειν ως δε τὰς προσηκούσας δρας λαβον ὁλμ 15γον ἐπισχὼν χρόνον ο Ῥωμύλος υπὸ σπουδης τε καὶ τουπρος τον ἀδελφον φθόνου, ως δε καὶ ο φθόνος ἴσως δε καὶ ὁ θεὸς οὐτως ἐνῆγεν, πρὶν καὶ ὁτιos σημεῖον θεάσασθαι πέμψας ς τον ἀδελφον αγγελους κεινήξω διαταχέων, ως πρότερος ἰδὼν αἰσίους οἰωνοὐς 20 ἐν δε οἱ πεμφθέντες, αυτ ὰ αἰσχύνης ἔχοντες την απάτην οὐ σπουδῆ ἐχώρουν, τῶ Ρώμωγῶπες ἐπισημαίνουσιν απὸ των δεξιῶν πετόμενοι καὶ ὁμεν ἰδὼν τοὐς ὀρνιθας περιχαρης ἐγένετο, μετ' οὐ κολωδε οἱ παρὰ os Ῥωμύλου πεμφθέντες ἀναστή 25σαντες αυτὸν ἄγουσιν ἐπὶ το Παλλάνειν ἐπεὶ δε ἐν τω αὐτω ἐγένοντο ρετο μεν ον Ῥωμύλον ὁ Ῥῶμος, ab οὐςτινας οἰωνοὐς ἴδοι πρότερος, ὁ δε ἐν ἀπόρω γίνεται ὁ τι ἀποκρίναιτο ἐν δε τούτω δώδεκα γῶπες αἴσιοι πετόμενοι φθησαν, ους ἰδὼν θαρρεῖτε καὶ τω 30' μω λέγει δείξας τοὐς οἰωνοὐς, T γὰρ ἀξιοῖς τὰ πάλαι γενόμενα μαθεῖν τούςδε γὰρ δή που ονς οἰω-

163쪽

112νους αυτὸς ρῆς ὁ δε αγανακτεῖ τε καὶ δεινὰ ποιεῖ-ται , ως διηρτημένος, αυτos της τε αποικίας οὐ μεθησεσθαι αὐτω φησιν. L.XXXVII. υνίσταται δη ἐκ τούτου μείζων της προτέρας ἔρις εκατέρου- πλέον ἔχειν ἀφανῶς διοι - κουμένου το δε μη μειον αναφανδον απὸ δικαιώσεως τοιαςδε ἐπισυνάπτοντος εἰρημένον γαμην αυτοις υπὸ του μητροπάτορος, ὀτλαν προτέρω κρείττους ορνιθες ἐπισημήνωσι, τομον ἄρχειν της ποικίας γένους δε 10 ορνίθων ενὸς ἀμφοῖν ὀφθέντος ὁ με τω πρότερος 226 ὁ δε τω πλείους ἰδεῖν ἐκρατύνετο συνελάμβανε δεαυτοῖς της φιλονεικίας και το ἄλλο πλῆθος ρξέ τε πολεμου δίχα των γεμόνων ὁπλισθέν, και γίνεται

μαχη καρτερὰ καὶ φόνος ι ἀμφοῖν πολύς ἐν ταύτη15 φασί τινες τῖ μάχη τον Φαιστύλον, ς ἐξεθρέψατο τους νεανίσκους, διαλsσαι την ἔριν των αδελφῶν βουλόμενον,ώς ουδεν οἷός- ην ἀνύσαι, εἰς μέσους ωσασθαι τους μαχομένους ἄνοπλον θανάτου του ταχίστου τυχειν προθυμούμενον, περ ἐγένετο. τινες δε και et τὸν λέοντα τον λίθινον ος ἔκειτο της απρῶς της των ' μαίων ἐν τω κρατίστω χωρίω παρὰ τοῖς ἐμβόλοις, Ax τω σώματι του Φαιστύλου τεθηναί φασιν, ἔνθα ἔπεσεν υπὸ των εὐρόντων ταφέντος αποθανόντος ἐν τρ μάχη του Ῥώμου νίκην οἰκτίστην ὁ Ῥωμύλος 25 από τε του δελφοί καὶ πολιτικης ἀλληλοκτονίας ἀνελόμενος το μεν Ῥῶμον ἐν τη Ῥεμορία θάπτει, ἐπειδη καὶ ζῶν τοs χωρίου της κτίσεως περιείχετο, αὐτὸς δε απὸ λύπης τε και μετανοίας των πεπραγμένων παρεις εαυτὸν εἰς ἀπόγνωσιν τοὐβίου τρέπεται της

30 δὲ Λαυρεντίας η νεογνοὐς παραλαβουσα ἐξεθρέψατο καὶ μητρὸς ου ηττον ήσπάζετο, δεομένης καὶ παρηγο- 22τρούσης, ταύτa πειθόμενος ἀνίσταται συναγαγών δε

164쪽

113τους Λατίνους, σοι μη κατὰ την μάχην φθάρηαον, ὀλίγω πλείους οντας τρισχιλίων ε πάνυ πολλοs κατ'αχὰς γενομένου πληθους, οτε την ἀποικίαν ἔστελλε,

πολίζει το Παλλάντιον. ο μεν os πιθανωτατος των

λόγων περὶ της ' μου τελευτῆς Ουτος εἶναί μοι do 1κεῖ λεγέσθω δ' μως καὶ εὐτις ἐτέρως ἔχων παραδίδοται φασὶ δη τινες συγχωρῆσαι αυτον in μυ- λω την ηγεμονίαν, ἀχθόμενον δε και δι οργης ἔχοντα την ἀπάτην, ἐπειδη κατεσκευάσθη το τεῖχος φλαῶρον ἀποδεῖξαι το ἔρυμα βουλόμενον, υλλα τοὐτo γ', εἰ 10 πεῖν, ου χαλεπῶς αν τις ἡμῖν ἡπερβαίη πολέμιος, ωσπερ ἐγώ καὶ αὐτίκα περαλέσθαι Κελέριον δετιν των ἐπιβεβηκότων του τείχους, νην ἐπιστάτης των ἔργων, υλλα οὐτον γε τον πολέμιον ου χαλεπῶς αν τις μῶν ἀμύναιτο, εἰπόντα, πλῆξαι τω σκαφείω i5 κατὰ της κεφαλῆς καὶ αὐτίκα ἀποκτείναι το μεν δητέλος της στάσεως των αδελφῶν τοιοsτο λέγεται γε -

228 νέσθαι.

σματι προειπὼν ὁ ' μύλος ημέραν, ἐν et τους θεοὐ 20 ἀρεσάμενος ἔμελλε την αρχην των ἔργων ποιήσασθαι, παρασκευασάμενός τε σα εἰς θυσίας και ποδοχὰς τολλε χρησίμως ξειν ἔμελλεν ως κεν ο συγκείμενος χρόνος αυτός τε προθύσας τοι θεοῖς και τους αλλους κελεύσας κατὰ δύναμιν το αυτὰ δρῆν ορνι- 25θας μεν πρῶτον αἰσίους λαμβάνει μετὰ δε τοίτο πυρ-καῶς προ τῶν σκηνῶν γενέσθαι κελεύσας ἐξάγει τον λεὼν τὰς φλόγας περθρώοκοντα της οσιώσεως τῶν μιασμάτων ἔνεκα ἐπεὶ δὲ πῆν, σον ην ἐκ λογισμοὐ θεοῖς φίλον, ωετο πεπρῆχθαι καλέσας παντας εἰς 30τον ἀποδειχθέντα τόπον περιγράφει τετράγωνον σχη-

μα τω λόφω, βοος ἄρρενος ἄμα θηλεία ζευχθέντος

165쪽

υκ αροτρον έλκύσας αυλακα διηνεκῆ την μέλλουσαν ὐποδεξεσθαι το τεῖχος ἐξ ου Ῥωμαίοις το ἔθος τοsτοτης περιαρόσεως των χωρίων ἐν οἰκισμοῖς πόλεων παραμενει ἐργασάμενος δε ταῶτα καὶ των βοῶν έκα- τέρους ἱερεύσας αλλων τε πολλῶν θυμάτων καταρξήμενος ἐφίστησι τοῖς ἔργοις τον λεών. ταύτην ἔτι καὶ 22s εἰς ἐμ την μεραν Ῥωμαίων η πόλις εορτῶν Ουδεμιῆς ηττονα τιθεμένη καθ' καστον ἔτος ἄγει, καλοῶσι δὲ Παρίλια θύουσι δ' ἐν αυτῆ περὶ γονης τετραπόδων P a οἱ γεωργοὶ καὶ νομεῖς θυσίαν ευαρεστήριον αρος αρχομένου πότερον δε την μεραν ταύτην ἔτι παλαίτερον ἐν ευπαθείαις διάγοντες ἐπιτηδειοτάτην οἰκισμῶπόλεως ἐνόμισαν η την τοὐκτίσματος ἄρξασαν ἱεραν ἐποιησαντο καὶ θεοὐς ἐν αυτῆ τους ποιμέσι φίλους 15 γεραίρειν ωοντο δεῖν ουκ ἔχω βεβαίως εἰπεῖν.

.XXXVIIII 'A μεν ουν ἐμοὶ δυναμις ἐγένετο σὐν πολλη φροντίδι ἀνευρεῖν Ἐλληνων τε καὶ Ῥωμαίωυσυχνὰς ἀναλεξαμένω γραφὰς υπὲ τοί Ῥωμαίων γένους, τοιάδε ἐστίν. στε θαρρῶν ξδη τις ἀποφαινέ- 20 σθω πολλὰ χαίρειν φράσας τοῖς βαρβάρων καὶ δραπετῶν καὶ ἀνεστίων ἀνθρώπων καταφυγὴν την Pώμην ποιοὐσιν Ἐλλάδα πόλιν αυτὴν ἀποδεικνυμενος μεν κοινοτάτην τε πόλεων καὶ φιλανθρωποτάτην, ἐν 230θυμούμενος δὲ οτι το τῶν βοριγίνων ὐλον Οἰνω-2 τρικον ν τοὐτο δὲ υρκαδικόν μεμνημένος δε τῶν

συνοικησάντων αυτοῖς Πελασγῶν, οῖ Θετταλίαν καταλιπόντες υργεῖοι το γένος οντες εἰς Λαλίαν ἀφίκοντο μάνδρου τε αυ καὶ 'Αρκάδων ἀφίξεως, ο περὶ το Παλλάντιον ἄκησαν, βοριγίνων αὐτοῖς παρασχόν-30 των το χωρίον ἔτι δε Πελοποννησίων τῶν σμυρακλεῖ παραγενομένων, οῖ κατωκησαν ἐπὶ τορατορ- βίου τελευταῖον δε τῶν ἀπαναστάντων ἐκ τῆς ρωά-

166쪽

ή - 115δος καὶ συγκερασθέντων τοῖς προτέροις τούτων γὰρ αν Ουδὲν ευροι των ἐθνῶν ουτε ἀρχαιότερον ουτε--ληνικώτερον α δὲ των βαρβάρων ἐπιμιξίαι, δι ας ἡ πόλις πολλὰ των αρχαιων ἐπιτηδευμάτων ἀπεμαθε, συν χρόνω ἐγένοντο καὶ θαυμα μὲν τοsτο πολλοῖς αν εἶναι δόξειε τὰ εἰκότα λογισαμένοις, πῶς ουναπα- 23 σα ἐξεβαρβαρώθη υπικούς τε ποδεξαμένη καὶ Μαρσους καὶ Σαυνίτας καὶ Ἀρρηνους καὶ Βρεττίους υμβρικῶν τε καὶ Λιγυων καὶ 1βήρων συχνὰς μυριάδας ἄλλα τε προς τοῖς εἰρημένοις ἔθνη τὰ μὲν ἐξ αυτῆς 10 Λαλίας, τὰ δ' ἐξ τερων ἀφιγμενα τόπων μυρία οσαουτε ομόγλωττα ουτε ομοδίαιτα, ων ουτε φωνὰς ουτε

δίαιταν καὶ βίους σύγκλυδας ἀναταραχθέντας ἐκ τοσαύτης διαφωνίας πολλὰ του παλαιολκόσμου της πόλεως νεοχμῶσαι εἰκος ν' ἐπεὶ ἄλλοι γε συχνά D 15 βαρβάροις οἰκοῶντες λίγου χρόνου διελθόντος ἄπαντο Ἐλληνικον ἀπέμαθον, ως μητε φωνην Ελλαδα φθέγγεσθαι μήτε ἐπιτηδεύμασιν Ἐλλήνων χρῆσθαι, μήτε θεους τους αυτους νομίζειν, μήτε νόμους τους 232 ἐπιεικεῖς, ω μάλιστα διαλλάσσει φυσις Ἐλλὰς βαρβά- 20ρου, μήτε των ἄλλων συμβολαίων μηδ' οτιοῶν ἀποχρῶσι δε τον λόγον τόνδεῶς ἀληθῆ εἶναι χαιῶν οἱ περὶ τον Πόντον ωκημένοι τεκμηριῶσαι, πιείων μεν ἐκ τοs Ἐλληνικωτάτου γενόμενοι, βαρβάρων δὲ συμπάντων νῶν οντες ἀγριώτατοι. 25L.XXXX. Ῥωμαῖοι δὲ φωνην μὲν ου ἄκρως βάρβαρον ουτ' ἀπηρτισμένως Ἐλλάδα φθέγγονται, μικτὴν δέ τινα ἐξ ἀμφοῖν, ἡ ἐστιν ἡ πλείων Αἰολὶς, τοὐτο μόνον ἀπολαύσαντες ἐκ τῶν πολλῶν ἐπιμίξεων, το μὴ πῆσι τοῖς φθόγγοις ορθοεπεῖν, τὰ δὲ ἄλλα, οπό- 30

167쪽

ἀρξάμενοι προς φιλίαν ζην, νίκα την τύχην πολλην

καὶ ἀγαθην ρέουσαν διδάσκαλον ἔχουσι των καλῶν οὐδ' ἀφ' o πρῶτον ρέχθησαν της διαποντίου την Καρχηδονίων καὶ Μακεδόνων αρχην καταλύσαντες, αλλ' ἐκ παντος ου συνωκίσθησαν χρόνου βίον Ἐλληνα ζῶντες καὶ οὐδεν ἐκπρεπέστερον ἐπιτηδεύοντες προς ἀρετην νῶν η πρότερον μυρία δ' εἰς osτο λέγειν ἔχων καὶ πολλοῖς τεκμηρίοις χρῆσθαι δυνάμενος ανδρῶν τε μαρτυρίας φέρει, ου ἀζιων ἀπιστεῖσθαι,10 πάντα αναβάλλομαι ταὐτα εἰς τοὐπερὶ της πολιτείας αυτῶν συγγραφησόμενον λόγον νυν δε ἐπὶ την ξῆς διήγησιν τρεψομαι την ανακεφαλαίωσιν τῶν ἐν ταύτηδεδηλωμένων ρ βίβλω της ἐχομένης γραφης ποιησάμενος αρχην.

168쪽

AΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ

N 'Pωμαίων πόλις δρυται με ἐν τοῖς σπερίοις μέρεσι της Ιταλίας παρὰ ποταμον Ἀβεριν ὁ κατὰ μέσην μάλιστα την ἀκτὴν κοίδωσιν, πέχουσα της

Τυρρηνικῆς θαλάττης κατον εἴκοσι σταδίους οἱ δεκατασχόντες αυτὴν πρῶτοι των μνημονευομένων βάρ 5βαροί τινες ησα αυτόχθονες Σικελοὶ λεγόμενοι eta πολλὰ καὶ ἄλλα τqς ταλίας χωρία κατασχόντες, νουκ λίγα διέμεινεν ουδ αφανῆ μνημεῖα μέχρι των καθ' ημῆς χρόνων, ἐν οἱς καὶ τόπων τινῶν ονόματα Σικελικὰ λεγόμενα, μηνύοντα την πάλαι ποτε αυτῶν 10 ἐνοίκησιν τούτους ἐκβαλόντες υβοριγῖνες αυτοὶ κατέσχον - τόπον Οἰνώτρων ὁντες πόγονοι των κατοικούντων την απὸπάραντος ἄχρι Ποσειδωνίας παράλιον ἱερά τις αὐτη νεότης καθοσιωθεῖσα θεοῖς κατὰ τον ἐπιχώριον νόμον πkτων πατέρων ἀποσταλῆναι 15 λέγεται χώραν οἰκήσουσα την υπὸ του δαιμονίου σφίσι δοθησομένην το δε τῶν Οἰνώτρων γένος 'Αρκαδικὸν ην ἐκ της τότε με καλουμένης Λυκαονίας, νυν δε Αρκαδίας, κουσίως ἐξελθὸν ἐπὶ γης κτῆσιν ἀμείνο- νος ηγουμένου της αποικίας Οἰνώτρου του Λυκάονος 20

169쪽

- ἐφ' ου την ἐπίκλησιν, ἔθνος εχα βεν. βοριγίνων δε κατσχόντων τὰ χωρία πρῶτοι μεν αὐτοῖς γίνονται σύνοικοι Πελασγοὶ πλανητες ἐκ της τότε μεν καλουμένης Αἱμονίας, νυν δε Θετταλίας ἐν η χρόνον τινὰ κησαν μετὰ δε τους Πελασγοὐς ρκάδες ἐκ Παλλαντίου πόλεως ἐξελθόντες Εὐανδρον γεμόνα ποιησάμενοι της ποικίας Ἐρμου καὶ νύμφης Θέμιδος υίὸν, οῖ προ ενὶ των επτὰ λόφων πολίζονταιος ἐν μέσω μάλιστα κειται της ' μης, Παλλάντιον 10 ὀνομάσαντες το χωρίον ἐπι της ἐν ρκαδία πατρίδος χρόνοις δ' οὐπολλοῖς ἴστερον, μακλέους καταχθέντος εἰς ταλίαν, οτε την στρατιὰν ἐξ Ἐρυθείας οἴκαδε πηγαγε, μοῖρά τις πολειφθεῖσα τη σὐν αὐτεδυνάμεως Ἐλληνικη πλησίον ἱδρύεται του Παλ-i λαντίου, προς τέρω των ἐμπεπολισμένων τη πόλει λόφων ο τότε μεν υπὸ των ἐπιχωρίων Σατόρνιος ἐλέγετο, νυν δε Καπιτωλῖνος υπω μαίων Απειοὶ οἱ πλείους τούτων ησαν ἐκ πόλεως Ἐλιδος ἐξαναστάντες διαπεπορθημένης αὐτοῖς της πατρίδος ὐφ' et υρακλέους. II. Γενεὰ δ' ἐκκαιδεκάτη μετὰ τον ρωικὸν πόλεμον Ἀλβανοὶ συνοικίζουσιν ἄμφω τὰ χωρία ταῶτα τείχει περιλαβόντες καὶ τάφρω τέως δε ην αὐλια

βουφορβίων τε καὶ ποιμνίων καὶ των αλλων κατα-

ad γωγαὶ βοτήρων φθονον ἀναδιδούσης πόαν της αὐτόθι γης οὐ μόνον την χειμερινην, αλλὰ και τηνθερεινόμον διὰ τους ἀναψύχοντάς τε καὶ κατάρδου- τας αὐτην ποταμοὐς γένος δε το Ἀλβανῶν μικτον ν ἔκ τε Ἀρκάδων καὶ Ἐπειῶν των ἐξ Ἐλιδος ἐλθόντων

30 καὶ Πελασγῶν, τελευταίων δε τῶν μετὰ γλίου ἄλωσιν ἀφικομένων εἰς ταλίαν ρώω ν, ους γεν Αἰνείας

ὁ 'Aγχίσου καὶ φροδίτης. εἰκὸς δέ τι καὶ βαρβαρι-

170쪽

κον ἐκ των προσοίκων η παλαιῶν οἰκητόρων ἡπολιπες τω Ἐλληνικῶ συγκαταμιγηναι. νομα δε κοινὸν οἱ σύμπαντες Ουτοι Λατῖνοι ἐκληθησαν ἐπ ανδρος δυναστεύσαντος των τόπων Λατίνου τὰς κατὰ εθυος ονο- 23 μασίας φαιρεθέντες. ἐτειχίσθη μεν ου η πόλις ουπο τούτων των ἐθνῶν ἐνιαυτ δευτέρω καὶ τριακοστω καὶ τετρακοσιοστω μετὰ γλίου λωσιν ἐπὶ

της βδομης λυμπιάδος ο δε ἀγαγόντες την ἀποικίαν ἀδελφοὶ δίδυμοι του βασιλείου γένους σαν' Ῥωμύλος αυτῶν νομα θατέρω, τω δ' ετέρω Ῥῶμος 10 τὰ μητρόθεν με ἀπ Αἰνείου τε καὶ Λαρδανίδαι, πατρος δε ἀκρίβειαν μεν οὐράδων εἰπεῖν et του φυντες, πεπίστευνται δε υπὸ Ῥωμαίων Ἀρεος μιγενέσθαι. - μέντοι διέμεινάν γε ἀμφότεροι της ἀποικίας ηγεμόνες υπερ της ἀρχης στασιάσαντες, ἀλλ' Ib περιλειφθεις αυτῶν Ῥωμύλος ἀπολομένου κατὰ την μάχην θατέρου οἰκιστης γίνεται της πόλεως καὶ τοὐνομα αυτῆ της ἰδιας κλησεως ἐπώνυμον τίθεται. αριθμὸς δε τῶν μετασχόντων αὐτῶ της ἀποικίας ἀπὸ πολλοί του κατ Ἀρχὰς ἐξαποσταλέντος λί- 20γος ην ὁ καταλειφθεὶς, τρισχίλιοι πεζοὶ καὶ ἱππεῖς

τριακόσιοι.

III. Ἐπεὶ ουν η τε τάφρος αὐτοῖς ἐξείργαστο και τὸ ἔρυμα τέλος εἶχεν α τε οἰκήσεις τὰς ἀναγκαίους 23 κατασκευὰς ἀπειληφεσαν, προει δ' ὁ καιρος καὶ περὶ re κόσμου πολιτείας. χρησονται σκοπεῖν, ἀγορὰν ποιησάμενος αυτῶν ὁ ' μύλος ποθεμένου του μητροπάτορος και διδάξαντος α χρη λέγειν, την με πόλιν ἔφη ταῖς τε δημοσίαις καὶ ταῖς ἰδίαις κατασκευαῖς ως νεόκτιστον ἀποχρώντως κεκοσμησθαι ' ξίου ἐν 30θυμεῖσθαι πάντας ου ταμ ἐστι τὰ πλείστου ἄξια ἐν ταῖς πόλεσιν. ἴτε γὰρ ἐν τοῖς ὀθνείοις πολέμοις