Antiquitatum Romanarum quae supersunt

141쪽

90 - τίνων ἀρχην παραλαβόντα νείμασθαι προς τους αδελφους Ῥωμυλον τε καὶ ' μον την τε χώραν κά την δύναμιν την Λατινων τριχη αυτον μὲν δη την τε 18b Ἀλβαν κτίσαι καὶ αλλ' αττα πολίσματα ' μον δὲ Καπύην μὲν ἀπο του προπάππου Καπυος, γχίσην δὲ π του προπάτορος γχίσου, Αἰνείαν δὲ τηνύστερον κληθεῖσαν γάνικλον ἀπο του πατρος, Ῥώμην δὲ αφ' ἐαυτοs, ταύτην δε χρόνους τινὰς ἐρημωθεῖσαν τέρας αυθις ἐλθουσης ποικίας, ν λβανοὶ I ἔστειλαν ηγουμένου Ῥωμύλου καὶ Ρώμου την ἀρχαίαν κτίσιν ἀπολαβείν' ἄστε διττὰς εἶναι της ' μης τὰς κτίσεις την μὲν ολίγον στερον των ρωικῶν γε--μένην την δὲ πεντεκαίδεκα γενεαῖς στεροsσαν της προτέρας. εἰ δε τις ἀπιδεῖν βουλησεται τα προσω-1ωτέρω καὶ τρίτη τις ἀρχαιοτέρα τούτων ευρεθήσεται Ῥώμη γενομένη πριν Αἰνείαν καὶ ρῶας ἐλθεῖν εἰς ταλίαν ταsτα δὲ Ου τῶν ἐπιτυχόντων τις Ουδε νέων συγγραφευς στόρηκεν, ἀλλ' Mντίοχος ο Συρακούσιος,

ου καὶ πρότερον μνήσθην. φησὶ δὲ Μόργητος ἐν 20 Λαλία βασιλεύοντος ην δὲ τότε γταλία η ἀποπάραν-

τος ἄχρι Ποσειδωνίας παράλιος ἐλθεῖν. αυτον αν-

δρα φυγάδα ἐκ ' μης λέγει δὲ ἄδερ ἐπεὶ δὴ Λαλὸς

κατεγηρ Μόργης ἐβασίλευσεν ἐπὶ τουτου-ανηρ ἀφίκετο ἐκ Pώμης φυγάς Σικελὸς ονομα αυτῶ κατὰ 2 μεν δη τον Συρακούσιον συγγραφέα παλαιά τις ευρίσκεται καὶ προτερ σα τῶνπρωικῶν χρόνων η Ῥώμη. πότερον δε περὶ τους αυτους ην τόπους, ἐν οἷς η νυν οἰκουμένη πόλις εστὶν, η χωρίον τερον ἐτύγχανεν ουτως ὀνομαζόμενον ἀσαφὲς ἐκείνου καταλιπόντος 3 οὐδ' ἐγὼ δύναμαι συμβαλεῖν περὶ μὲν οὐ τῶν παλαιῶν κτίσεων ικανὰ ηγοῶμα τα προειρημένα. LXXIIII. οὐδε τελευταῖον της ' μης οἰκισμὸν

142쪽

η κτίσιν η τι δηποτε χρη καλει το γενόμενον T μαιος μεν ὁ Σικελιώτης ου οἶδ οτω κανόνι χρησάμενος ἄμα Καρχηδόνι κτιζομένη γενέσθαι φησιν ὁγδόω καὶ τριακοστῶ πρότερον ἔτει της πρώτης ολυμπιάδος Λεύκιος δε Κίγκιος ἀνηρ των ἐκ του βουλευτικοί συνεδρίου περὶ το τέταρτον ἔτος τη δωδεκατης ολυμπιάδος Κόωτος δε Φάβιος κατὰ το πρῶτον ἔτος της γδοης λυμπιάδος Κάτων δε Πόρκιος Ἐλληνικὸν μεν οὐχ ορίζει χρόνον, πιμελης δε γενόμενος, εἰ καί τις ἄλλος, περ την συναγωγην της ἀρ- 10χαιολογουμένης ἱστορίας ἔτεσιν ἀποφαίνει δυσὶ καὶ

τριάκοντα καὶ τετρακοσίοις στεροῶσαν των γλιακῶν.

188 ὁ δε χρόνος ουτος ναμετρηθεὶς ταῖς Ἐρατοσθένους χρονογραφίαις κατὰ το πρῶτον ἔτος πίπτει της βδόμης λυμπιάδος ὁτι δέ εἰσιν οἱ κανόνες υγιεῖς, οἷς di ατοσθένης κέχρηται, καὶ πῶς αν τις ἀπευθύνοι τους Ῥωμαίων χρόνους προς τους Ἐλληνικοὐς, ἐν ἐτέρω δεδηλωταί μοι λόγω ου γαρ ηξίουν, Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης τοσομον μόνον εἰπεῖν, τι κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος της ἐβδομης λυμπιάδος την 20 Ῥώμην ἐκτίσθαι πείθομαι, οὐδ' ἐπὶ του παρὰ τοῖς 189 ἀρχιερεῶσι κειμένου πίνακος ἐνὸς καὶ μόνου την πίστιν ἀβασάνιστον καταλιπεῖν, ἀλλὰ τους ἐπιλογισμοὐς, οἷς αὐτὸς προσεθέμην εις μέσον πευθύνους τοῖς βουληθεῖσιν ἐσομένους ἐξενεγκεῖν η μεν ουν ἀκρί- 2bβεια ἐν ἐκείνω δηλοsτα τω λόγω, λεχθησεται δε διατῆσδε της πραγματείας αυτ τἀναγκαιότατα ἔχει δεούτως η Κελτῶν ἔφοδος, καθ' ην η ' μαίων πόλις ἐάλω, συμφωνεῖται σχεδὸν πὸ πάντων ἄρχοντος 'Aθήνησι Πυργίωνος γενέσθαι κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος 30της ογδόης καὶ ἐνενηκοστης λυμπιάδος ο δε προ της καταλη φεως χρόνος αναγόμενος εἰς Λεύκιον γούνιον

143쪽

92 Bροsτον καὶ Λευκων Ἀρκύνιον Κολλατῖνον τους πρώτους ἡπατεύσαντας ἐν Ῥώμη μετὰ την κατάλυσιν I90των βασιλέων ἔτη περιείληφεν εἴκοσι προς τοῖς κα- τόν δηλοsται δε ἐξάλλων τε πολλῶν καὶ των καλου- μένων τιμητικῶν πομνημάτων α διαδέχεται παῖς παρὰ πώτρὸς καὶ περὶ πολλοὶποιεῖται τοῖς μεθ' εαυ- τον ἐσομένοις σπερ ἱερὰ πατρωα παραδιδόναι πολλοὶ δ' εἰσὶν απὸ των τιμητικῶν οἴκων ανδρες ἐπιφανεῖς οἱ διαφυλάττοντες αυτά ἐν οἷς ευρίσκω δευ-Iωτέρω πρότερον ἔτει της λώσεως τίμησιν υπὸ του Ῥωμaίων δημου γενομένην, η παραγέγραπται καθάπερ και ταῖς ἄλλαις χρόνος ουτος' ὐπατεύοντος Λευκίου Οὐαλερίου Ποτίτου καὶ Πτου Μαλλιου Καπιτωλίνου μετὰ την ἐκβολην των βασιλέων ενὸς δέοντι I εἰκοστῶ καὶ ἐκατοστῶ ἔτει άστε την Κελτικην ἔφοδον, ην τῶ δευτέρω μετὰ την τίμησιν ἔτει γενομένην ευρίσκομεν, ἐκπεπληρωμένων τῶν εἴκοσι και εκατὸν ἐτῶν γενέσθαι. εἰ δε τοὐτο το διάστημα τοὐ χρόνου τριάκοντα ολυμπιάδων ευρίσκεται γενόμενον, ἀνάγκη τους

20 πρώτους ἀποδειχθέντας υπάτους ὁμολογεῖν ἄρχοντος 'Aθηνησιν σαγόρου παρειληφέναι την ρχην κατὰ 191 τὸ πρῶτον ἔτος της ογδοης και εξηκοστῆς λυμπιάδος. LXXV. Και μηνίπό γε της ἔκβολῆς τῶν βασιλέων ἐπὶ τον πρῶτον ἄρξαντα της πόλεως Poμύλον ἀναβι- 25 βασθεὶς ο χρόνος ἔτη τέτταρα προς τετταράκοντα καὶ

διακοσίοις αποτελεῖ γνωρίζεται δε τοsτο ταῖς διαδοχαῖς τῶν βασιλέων καὶ τοῖς ἔτεσιν, οἷς εκαστοι κατέσχον

την αρχήν Ῥωμύλος μενσαρ ὁ κτίσας την πόλιν επτὰ

καὶ τριάκοντα ετη λέγεται κατασχεῖν την δυναστείαν 30 μετὰ δε τον Ῥωμύλου θάνατον ἀβασίλευτος ἡ πόλις γενέσ/θαι χρονον ἐνιαύσιον ἔπειτα Νομῆς Πομπίλιος αἱρεθεὶς υπὸ os δήμου τρία και τετταράκοντα ἔτη

144쪽

βασιλεύσαι Ἀλλος δε υστίλιος μετὰ Νομῶν si καιτριάκοντα. ὁ δ' ἐπὶ τούτω βασιλεύσας Aγκος Μάρκιος τέτταρα προς τοῖς εἴκοσι μετὰ δε Μάρκιον Λευκιος αρκύνιος ὁ κληθεις Πρίσκος οκτώ και τριάκοντα. τ τονδε διαδεξάμενοςΣερούχ. λλιος τετταράκοντα li καὶ τετταρα ὁ Σερούων δε ανελὼν Λεύκιος δερκυνιος

is o τυραννικο και δια την του δικαίου περοψίαν κληθεὶς Σούπερβος εως εἰκοστολκα πέμπτου προαγαγεῖν την ρχην τεττάρων δε καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων αναπληρουμενων,των α κατέσχον οι βα- 10σιλεῖς, λυμπιάδων δε μιας καὶ ἐξηκοντα πῆσα ανάγκη τον πρῶτον αρξαντα της πόλεως Ῥωμύλον ἔτει

πρώτω της βδόμης ὀλυμπιάδος παρειληφέναι την

βασιλείαν αρχοντος Αθήνησι της δεκαετίας άροπος ἔτος πρῶτον τοὐτο γαρ ὁ λογισμὸς των τῶν απαιτει. Ibῖτι δε τοσαὐτα καστος των βασιλέων ρξεν ἔτη διἐκείνου δηλοίτα μοι τοὐ λόγου. N μεν δη περὶ τοs χρόνου καν ον η νῶν δυνα - στεύουσα πόλις κίσθη τοῖς τε προ μοὐ γενομένοις εἰρημένα κἀμοὶ δοκοῶντα τοιάδ' ἐστιν οἰκισταὶ δ' 20 αυτῆς λινες σαν και τίσι τύχαις χρησάμενοι τηναποικίαν ἔστειλαν οσα τε ἄλλα περὶ την κτίσιν ταύτην στόρηται πολλοῖς με εχηται καὶ διαφόρως τὰ πλεῖστα ἐνίοις λεχθήσεται δε κἀμοι τὰ κδθανώτατα των μνημονευομένων ἔχει δείδε α LXXVI. μόλιος επει δη παρέλαβε την 'Aλβανῶν I9 βασιλείαν τον πρεὸβύτερον ἀδελφὸν Νεμέτορα τω κατισχῶσαι της πατρίου τιμης πειρξας, τά τε αλλα κατὰ πολλην περοψίαν των δικαίων ἔδρα καὶ τελετῶν ἔμημον γένους τον οἶκον του Νεμέτορος ἐπεβού- 30λευσε ποιῆσαι, τοὐτε δίκην ὁποσχεῖν φόβω και ἔρωτι μὴ παυθῆναί ποτε της αρχῆς βουλευσάμενος δε ταῶτα

145쪽

ἐκ πολλοὶπρῶτον μὲν ον υ ν του Νεμέτορος AD γεστον ἄρτι γενειάζοντα φυλάξας ἔνθα ἐκυνηγέτει, προλοχίσας του χωρίου το ἀφανέστατον, ἐξελθόντα ἐπὶ θήραν ἀποκτείνει καὶ παρεσκευασε λέγεσθαι μετὰ τὸ ἔργον ώς υπὸ ληστῶν ἀναιρεθείη το μειράκιον ου μέντοι κρειττων η κατασκευαστὴ δόξα της σιωπωμε- νης ληθείας ἐγένετο, ἀλλα πολλοῖς καὶ παρὰ το ἀσφαλὲς ἐτολματο λέγεσθαι το πραχθέν. Νεμέτωρ δὲ ηδε μὲν το εργον, λογισμῶ δὲ κρείττονι του πάθους 10 χρώμενος ἄγνοιαν ἐσκήπτετο εἰς ἀκινδυνότερον ἀναβάλλεσθαι χρόνον την ὀργην βουλευσάμενος. μό- IMλιος δὲ τὰ του μειρακίου πολαβὼν λεληθέναι δεύτερα τάδε ἐποίει την θυγατέρα του Νεμέτορος γλίαν, ς δε τινες γράφουσι Ῥέαν ονομα, Σιλουῖαν δ' ἐπίκλη- 15 σιν, ἐν ἀκμη γάμου γενομένην ἱέρειαν ἀποδείκνυσιν Eστίας, μη τάχιον εἰς ἀνδρὸς ἐλθοῶσα τέκη τιμωροὐ τω γένει πενταετοὐς δὲ υ ἐλάττω χρόνου ἔδει τὰς ιερὰς κόρας αγνὰς διαμεῖναι γάμων, αἷς ανα-

τέθειται του τε ἀσβεστου πυρὸς φυλακη καὶ εἴ τι 20 ἄλλο θρησκευεσθαι τω κοινω διὰ παρθενων νόμιμονην ἔπραττε δὲ μόλιος τοsτο μετ' ονομάτων καλῶν,ώς τιμην τω γένει καὶ κόσμον περιτιθεὶς υτ αυτὸς

εἰσηγησάμενος τον νόμον τόνδε ουτε κοινω οντι πρῶτον ἀναγκάσας τῶν εν ἀξιώματι χρῆσθαι τον ἀδελ- 25 φὸν ἐν ἔθει δὲ τοῖς λβανοῖς καὶ ἐν καλῶ ον τὰς ευγενεστάτας ἀποδείκνυσθαι κόρας της Ἐστίας προπόλους. ὁ δὲ Νεμέτωρ αἰσθόμενος ταsταχυ ἀπὸ του 195βελτίστου πράττοντα τον ἀδελφον ὀργην φανερὰν ουκἐποιεῖτο, να μη τω δήμω ἀπέχθοιτο, πόρρητον δὲ 30 καὶ τost ἐφυλάττετο τὸ ἔγκλημα. LXXVII. ετάρτω δ' υστερον ἔτει την γλίαν ἐλθούσαν εἰς ἱερὸν ἄλσος Αρεος ὐδατος αγνοs κομιδῆς

146쪽

ενεκα, ω προς τὰς θυσίας ἔμελλε χρησεσθαι, βιάζεταί τις ἐν τω τεμένει τοὐτον δέ τινες μὲν ἀποφαίνουσι των μνηστήρων ενα γενέσθαι της κόρηςJ ἐρῶντα της παιδίσκης, οἱ δε αυτὸν 'Aμόλιον ουκ επιθυμίας μῆλλον ὐεπιβουλης νεκα φραξάμενόν τε ὁπλοις ως ἐκπλη- 5κτικώτατος ὀφθήσεσθαι ἔμελλε καὶ το της ψεως γνώριμον εἰς ἀσαφες ως μάλιστα εδύνατο καθιστάντα ' οἱ δὲ πλεῖστοι μυθολογοsσι του δαίμονος εἴδωλον, ου το χωρίον ην, πολλὰ καὶ ἄλλα τω πάθει δαιμόνια ἔργα προςάπτοντες ηλίου τε ἀφανισμὸν αἰφνίδιον καὶ 10 ζόφον εν οὐρανω κατασχόντα ὀψιν δὲ ην καὶ Ἀλεῖ-δωλον εἶχε, θαυμασιωτέραν μακρω δη τι κατὰ μέγεθος .196 και κάλλος ἀνθρώπων φασί τε εἰπεῖν τῆ κόρη παρηγορουντα την λυπην τον βιασάμενον, ἐξ ου γενέσθαι δηλον ὁτι θεὸς ην, μηδεν ἄχθεσθαι τω πάθει το γὰρ 15 κοινώνημα των γάμων αυτῆ γεγονέναι προ τον ἐμβατευοντα τω χωρίω δαίμονα, τέξεσθαι δ αυτην ἐκ του βιασμο δύο παῖδας ἀνθρώπων μακρω κρατίστους ἀρετην καὶ τὰ πολέμια ταλα δε εἰπόντα νέφει περικαλυφθηναι καὶ απὸ γης ἀρθέντα φέρεσθαι 20

δι αερογανω. πως μὲν ουν χρη περὶ των τοιῶνδε δόξης ἔχειν, πότερον καταφρονεῖν ς ανθρωπίνων

ραδιουργημάτων εἰς θεοῶς ἀναφερομένων μηδὲν αντου θεοὶ λειτούργημα της ἀφθάρτου καὶ μακαρίας φύσεως ἀνάξιον πομένοντος, η καὶ ταύτας παρα- 25 δέχεσθαι τὰς ἱστορίας, ως ἀνακεκραμένης της ἀπάσης

ουσίας του κόσμου καὶ μεταξλτου θείου καὶ θνητοs

γένους τρίτης τινὸς υπαρχούσης φύσεως, ν τὸ δαιμόνων φῶλον ἐπέχει, τοτὲ μὲν ἀνθρώποις, τοτὲ δὲ Is θεοις ἐπιμιγνυμενον, ἐξ ου ο λόγος ἔχει τὸ μυθεύομε 30 νον ρωων Γναι γένος, ἴτε καιρὸς ἐν τω παρόντι διασκοπεῖν ἀρκεῖ τε ὁσα φιλοσόφοις περ αυτ

147쪽

ἐλέχθη. η δ' ουν κόρη μετὰ τον βιασμὸν αρρωστεῖν σκηψαμένη τοὐτο γὰρ αὐτ παρῖνεσεν η μήτηρ

ἀσφαλείας τε κα των προς τους θεοὐς ὁσίων νεκα οὐκέτι προσθε τοις εροῖς, ἀλλα δια των ἄλλων ἐγί- νετο παρθενων, αἷς τὸ αυτ προσέκειτο ἔργον, σαλειτουργεῖν ἐκείνην ἔδει.

LXXVIII. μόλιος δε εἴτε κατὰ την συνείδησιν

των πραχθέντων ἰτε πονοια των εἰκότων προαχθεὶς ἔρευναν ἐποιεῖτο της χρονιο των ἱερῶν ἀπο- 10 στάσεως κατὰ τίνα γίνεται μάλιστ αἰτίαν ἰατρούς τε οἷς μάλιστα επίστευεν εἰσπέμπων καὶ, πειθητην νόσον.α γυναῖκες απόρρητον ἀνθρώποις ητιῶντο εἶναι, τηνεαυτου γυναῖκα φύλακα της κόρης καταλιπών ως δὲ κατηγορος αὐτ του πάθους ἐγένετο γυναικεία τεκ-

15 μάρσει το ἀφανες τοῖς ἄλλοις ἀνευροῶσα, της μεν παιδὸς, ω μη λάθη τεκοῶσα ην δε οὐ πρόσω του

τόκου φυλακην ἐποιεῖτο δι οπλων αυτὸς δε καλέσας τον ἀδελφὸν ει το συνέδριον της τε λανθανού- 198σης τους ἄλλους φθορῆς μηνυτης γίνεται καὶ ἐτιάτο20 συγκακουργεῖν τ κόρη τους γονεις κελευέ τε μηκρύπτειν το εἰργασμένον, αλλ' εἰς μεσον ἄγειν. Νεμέτωρ δε παραδόξων τε λόγων ἀκούειν ἔφη καὶ παν- τος ἀναίτιος εἶναι του λεγομένου χρόνον τεήξίου βασάνου της ληθείας ενεκα λαβεῖν ' τυχὼν δὲ ἀναβολης 2 μόλις, ἐπειδη το πρῆγμα παρὰ της γυναικὸς ἐμαθενώς- παις ἐν ἀρχαῖς ἀφηγήσατο τον τε βιασμὸν τον υπὸ του θεos γενόμενον ἀπέφαινε καὶ τους λεχθέντας ὐπ' αυτολπερὶ των διδύμων παίδων λόγους διεξῆλθεν ξίου τε πίστιν ποιήσασθαι ταύτην των λεγομέ-δ νων, εἰ τοιολος ὁ της δῖνος ἔσται γόνος. οἷον ὁ θεὸς υφηγησατο. καὶ γὰρ μο τι τω τίκτειν εἶναι την κόρην, στε οὐκ εἰς μακρὰν ραδιουργειν φανήσεται.

148쪽

ἐλεγχων ουδενὸς ἀφίστατο ταυτα λεγοντος αυτολτο

Is μεν των συνέδρων πλῆθος ἐπείθετο, Ἀμόλιος δε ουδὲν γιες ἀπέφαινε των ἀπολογουμένων, ἀλλ' ἐκ παντος ἄρμητο τρόπου την ἄνθρωπον ἀπολέσαι ἐν οσω δε ταυτ ἐγένετο παρησαν οἱ την δινα φρουρεῖν ταχθέντες ἀποφαίνοντες αρρενα βρέφη τεκεῖν την κόρην δίδυμα, καὶ αυτίκα Νεμέτωρ με ἐν τωαυτω πολῶ ην λόγω του θεου τε αποδεικνυς τ ἔργον και μηδεν εἰς την κόρην ἀναίτιον ουσαν του πά istθους παρανομεῖν ἀξιῶν ' μολίω δε των ἀνθρωπείων τι μηχανημάτων καὶ το περὶ τον τόκον ἐδόκει γενέσθαι παρασκευασθέντος ἐτέρου ταῖς γυναιs βρέφους η κρυφα των φυλάκων η συγκακουργούντων,

καὶ πολλὰ εἰς τοὐτο ἐλέχθη δε την γνώμην os 15 βασιλέως ἔμαθον οἱ σύνεδροι ἀπαραιτήτω οργῆ χρωμένην ἐδικαίωσαν καὶ αυτοὶ καθάπερ ἐκεῖνος ξίου χρῆσθαι τω νόμω κελεύοντι την με αἰσχύνασαν τοσῶμα ράβδοις αἰκισθεῖσαν ἀποθανεῖν, o δε γεννηθεν 20 εἰς το του ποταμοὐ βάλλεσθαι ἐεῖθρον νῶν μέντοι 20 ζώσας κατορυττεσθαι τὰς τοιαύτας των ἱερῶν γορεύει νόμος. LXXVIIII. μέχρι με δη τούτων οἱ πλειστο των συγγραφέων τὰ αὐτὰ η μικρον παραλλάττοντες ιμε επὶ το μυθωδέστερον, οι δ' ἐπὶ τ τη ἀληθεία 25 ἐοικὸς ἀλλον ἀποφαίνουσι, περὶ δε των ἐξης διαφέρονται οἱ μεν γαρ ευθυς ἀναιρεθηναι λέγουσι τηνκορην, οἱ δ' ἐν ειρκτη φυλαττομένην ἀδηλω διατελέσαι δόξαν φανοῶς θανάτου τω δήμω παρασχοῶσαν. ἐπικλασθῆναι δε τον μόλιον εἰς τοὐτο ἱκετευουσης 30της θυγατρος χαρίσασθαι την ἀνεψιὰν αυτῆ ησαν δε σύντροφοί τε καὶ λικίαν χουσαι την αυτὴν ἀσπα-

DION. I. T

149쪽

98ζόμεναί τε ἀλληλας ς ἀδελφάς χαριζόμενον οὐν ταύτη τον 'Aμόλιον, μόνη δ' ηὐαὐτω θυγάτηρ, θανάτου μεν ἀπολῶσαι τη- λίαν, φυλάττειν δε καθείρξαντα εν ἀφανεῖ λυθῆναι δε αὐτην ἀνὰ χρόνον μο- λίου τελευτησαντος περὶ μεν ουν της λίας ἴτω διαλλάττουσιν αἱ των παλαιῶν γραφαί, λόγον δ' ἔχου- σινῶς ἀληθεῖς κάτεραι δια τοsτο κἀγὼ μνημην ἀμ- 201φοτέρων ἐποιησάμην, ὁποτέρα δε χρη πιστεύειν αύτός τις εἴσεται των ἀναγνωσομένων περὶ δε των ἐκ της

I γλίας γενομενων Κόιντος μὲν Φάβιος ὁ Πίκτωρ λεγόμενος, ω Λεύκιος τε Κίγκιος καὶ Κάτων Πόρκιος καὶ Πίσων Καλπούρνιος και των αλλων συγγραφεων οἱ πλείους κολούθησαν, ἐν τη πρώτη γράφει ώ κελεύσαντος μολίου τα βρεφη λαβόντες ἐν σκάφρ κεί- 1 μενα των πηρετῶν τινες φερον ἐμβαλοῶντες εἰς τον ποταμὸν πέχοντα της πόλεως ἀμφι-ους κατον εἴκοσι σταδίους ἐπει δε ἐγγὴς ἐγένοντο καὶ εἶδον ἔξω του γνησίου ρείθρου τοὐπβεριν υπὸ χειμώνων συνεχῶν ἐκτετραμμένον εἰς τα πεδία, καταβάντες απὸ 20 του Παλλαντίου της κορυφης ἐπὶ το προσεχέστατονυδωρ, ου γαρ ἔτι προσωτέρω χωρεῖν οιοίτε ησαν ἔνθα πρῶτον η του ποταμο πλημη της πωρείας ηπτετο, τίθενται την σκάφην ἐπὶ του ὁδατος ἡ δε μέχρι μέν τινος ἐνηχετο, ἔπειτα τολῆείθρου κατὰ μικρὸν πο- 25 χωροῶντος ἐκ τῶν περ ἔσχατα λίθου προσπταίσει περιτραπεῖσα ἐκβάλλει τὰ βρέφη τα μεν δη κνυζού- 202μενα κατὰ τοὐτέλματος ἐκυλινδεῖτο, λύκαινα δέ τις ἐπιφανεῖσα νεοτόκος σπαργῶσα του μαστοὐς πὀγάλακτος ἀνεδίδου τὰς θηλὰς τοίς στόμασιν αυτῶν 30 και I γλώττη τον πηλὸν, ω κατάπλεοι σαν, ἀπελίχμα. ἐν δε τούτω τυγχάνουσιν οι νομεῖς ἐξελαύνον

τες τὰς ἀγέλας ἐπὶ νομήν ηδη γὰρ ἐμβατὸν η τὸ

150쪽

και απιστως των θεωρουμένων ἔπει απελθὼν καὶ

συλλέξας ὁσους ἐδύνατο πλείστους των ἀγχοὐ νεμόντων ο γαρ ἐπιστεύετο λεγωνλαγε τουργον αυτὸ θεασο dμενους. ς δε κἀκεῖνοι πλησίον ἐλθόντες ἔμαθον την μεν σπερ τέκνα περιέπουσαν, τα δ' ς μητρὸς ἐξε-203 χόμενα, δαιμόνιόν τι χρημα ὁρῶν πολαβόντες ἐγγυτέρω προσίεσαν θρόοι δεδιττόμενοι β0y το θηρίον.η δε λύκαινα ου μάλα ἀγριαίνουσα των ανθρώπων τη 10 προσόδω, αλλ' σπερὰν χειροήθης ποστασα των βρεφῶν ρέμα και κατὰ πολλην ἀλογίαν του ποιμενικολομίλου ἀπηει η γάρ τις ου πολλαπέχων ἐκεῖθεν ιερὸς χῶρος Γλη βαθεία συνηρεφης καὶ πέτρα κοίλη πηγὰς ἀνιεῖσα, ἐλέγετο δε Πανὸς εἶναι- να Ιοπος, και βωμὸς λαυτόθι του θεos εἰς τομο τὸ χωρίον ἐλθοῶσα αποκρύπτεται τὸ μεν ουν αλσος οὐκέτι διαμένει, τὸ δε ἄντρον, ξ ου η λιβας ἐκδίδοται, τω Παλλαντίω προσωκοδομημένον δείκνυται κατὰ την ἐπι τον ἱππόδρομον φέρουσαν ὁδόν, καὶ τέμενος 20 ἐστιν αυτοὶπλησίον, ἔνθα εἰκὼν κεῖται τοὐ πάθους λύκαινα παιδίοις δυσὶ τοὐς μαστῶς ἐπισχοῶσα, χαλκῆ ποιηματα παλαιῆς ἐργασίας. ην δε τὸ χωρίον τῶν

σὐν μάνδρω ποτε οἰκισάντων αυτὸ ωρκάδων ἱερὸνώς λέγεται , δε ἀπέστη τὸ θηρίον αχουσιν οἱ νο- 25 20 μεῖς τα βρέφη σπουδην ποιούμενοι τρέφειν αυτὰ ώς θεῶν σώζεσθαι βουλομένων. ην δέ τις ἐν αὐτοῖς συοφορβίων βασιλικῶν ἐπιμελούμενος ἐπιεικης ἀνηρΦαιστύλος νομα, ο ἐν τη πόλει κατὰ δη τι ἀναγκαιον ἐγεγόνει καθ' ον χρόνον η φθορὰ της χλίας καὶ 30 ὁ τόκος λέγχετο, καὶ μετὰ ταῶτα κομιζομένων ἐπὶ τον ποταμὸν τῶν βρεφῶν τοι φέρουσιν αυτὰ κατὰ τε