Antiquitatum Romanarum quae supersunt

151쪽

θείαν τυχην αμα διεληλύθει τὴν αυτὴν δον εἰς τοΠαλλαντιον ἰών δὐῆκιστα τοῖς αλλοις καταφανὴς γενόμενος ως ἐπίσταταί τι του πράγματος ἀξιώσας αυτῶ συγχωρηθῆναι τα βρεφη λαμβάνει τε αυτὰ παρὰ

του κοινολκαὶ φερων ως την γυναῖκα ἔρχεται τετοκυιαν δὲ καταλαβὼν καὶ αχθομένην οτι νεκρον αυτῆτο βρεφος ην παραμυθεῖταί τε καὶ δίδωσιν υποβαλέσθαι τὰ παιδία πλαν ἐξ αρχῆς διηγησάμενος τὴν

κατασχουσαν αυτὰ τυχην αυξομένοις δὲ αυτοῖς νο-

10 μα τίθετα τω μὲν Ῥωμύλον, ω δὲ Ῥῶμον οι δὲ ἀνδρωθέντες γίνονται κατά τε ἀξίωσιν μορφῆς καὶ φρονήματος γκον ου συοφορβοῖς καὶ βουκόλοις ἐοικότες, αλλ' ο&υς αν τις ἀξιώσει τους ἐκ βασιλείου τε φυντας γένους καὶ απὸ δαιμόνων σπορὰς γενέ- 2 1 σθαι νομιζομένους, ἐν τοις πατρίοις μνοις ποῬωμαίων ἔτι καὶ νυν αδεται βίος δ' αυτοις ην βουκολικὸς καὶ δίαιτα αυτουργος ἐνήρεσι τὰ πολλὰ πηξαμένοις διὰ ξύλων καὶ καλάμων σκηνὰς αυτορόφους ων ἔτι καὶ εἰς ἐμνην τις ἐκJ του Παλλαντίου ἐπὶ της 20 προς το ἱππόδρομον στρεφουσης λαγόνος ' μυλου λεγομένη, ν φυλάττουσιν ἱερὰν οἷς τούτων ἐπιμελὲς ουδὲν ἐπὶ το σεμνότερον ἐξαίροντες, εἰ δέ τι πονήσειενυπο χειμῶνος λχρόνου το λεῖπον ἐξακούμενοι καὶ τω πρόσθεν ἐξομοιουντες εἰς δύναμιν ἐπει δὲ ἀμφὶ 2b τὰ ὀκτωκαίδεκα ἔτη γεγονότες σαν ἀμφίλογόν τι περὶ τῆς νομῆς αυτοῖς γίνεται προς τους Νεμέτορος βουκόλους, ο περὶ το υεντῖνον ορος ἀντικρυ του Παλλαντίου κείμενον εἶχον τὰς βουστάσεις. τιῶντο

δ ἀλλήλους κάτεροι θαμινὰ ἡ τὴν μὴ προσήκουσαν 30 ὀργάδα κατανέμειν ἡ τὴν κοινὴν μόνους διακρατεῖν λο τι δήποτε τύχοι. ἐκ δὲ τῆς ψιμαχίας ταύτης 206

ἐγένοντο πληγαί ποτε διὰ χειρῶν, εἶτα δι πλων.

152쪽

- 101 τραυματα δὲ πολλὰ προς τῶν μειρακίων λαβόντες οἱ τον Νεμέτορος καί τινας ἀπολέσαντες των σφετέρων καὶ των χωρίων κατὰ κράτος δη ἐξειργόμενοι παρεσκευάζοντο δόλον τινα ἐπ αυτούς. προλοχίσαντες δη της φάραγγος το ἀφανὲς καὶ συνθέμενοι τοῖς λοχῶσι τα μειράκια τον της ἐπιθέσεως καιρον, οἱ λοιποὶ κατὰ πλῆθος ἐπὶ τα μανδρεύματα αυτῶν νυκτωρJ ἐπέβαλον Ῥωμύλος μὲν ουν τον χρόνον τοὐτοet ἐτύγχανεν ἄμα τοῖς ἐπιφανεστάτοις των κωμητῶν πορευόμενος εἴς τι χωρίον Καινίναν ονομαζόμενον ἱερὰ 10 ποιησων ὐπὲρ του κοινο πάτρια Ῥῶμος δὲ την mo- δον αυτῶν αἰσθόμενος ἐξεβοήθει λαβὼν τὰ πλαδιαταχέων λίγους των ἐκ της κώμης φθάσαντας καθ' B γενεσθαι παραλαβών κἀκεῖνο ου δέχονταιαυτον, ἀλλὰ φεύγουσιν παγόμενοι ἔνθα ἔμελλον ἐν Idm καλλύποστρέψαντες ἐπιθησεσθαι', ὁ δὲ Ῥῶμος κατ' ἄγνοιαν τολμηχανηματος ἄχρι πολλο διώκων αυ- τοὐ παραλλάττει το λελοχισμένον χωρίον, κἀν τούτω ο τε λόχος ἀνίσταται καὶ οἱ φεύγοντες ποστρέφουσι κυκλωσάμενοι δε αυτοῖς καὶ πολλοῖς ἀράτ 20τοντες λίθοις λαμβάνουσιν υποχειρίους ταύτην γὰρ εἶχον τῶν δεσποτῶν την παρακέλευσιν, ζῶντας αὐτοῖς τους νεανίσκους κομίσαι οὐτω μὲν δη χειρωθιὶ ὁ ωμος ἀπηγετο. LXXX. Ω δε ουβέρων Αἴλιος δεινος ἀνηρὰθ καὶ περὶ την συναγωγην της στορίας ἐπιμελης γράφει, προειδότες οἱ το Νεμέτορος θύσοντας τὰ Λύκαια τους νεανίσκους τω Πανὶ την ρκαδικὴν ως Εὐανδρος κατεστησατο θυσίαν ἐνηδρευσαν τον και - ρον ἐκεῖνον της ἱερουργίας, νίκα χρην του περὶ 30τo Παλλάντιον οἰκοῶντας τῶν νέων ἐκ τοs Λυκαίου

τεθυκότας περιελθεῖν δρόμω την κώμην γυμνοῶς

153쪽

υπεζωσμένους την αἰδῶ ταῖς δοραῖς των νεοθυτων. τosτο δε καθαρμόν τινα των κωμητῶν πάτριον ἐδύνατο, ς και νυν ἔτι δρῆται ἐν δη τούτω τω χρόνωτους ἱεροποιους νεανισκους οἱ βουκόλοι λοχησαντες 208 κατὰ το στενόπορον της ὁδου, πειδ το πρῶτον τάγμα το συν τε μ κατ αυτους ἐγένετο, των ἀμφὶ Ῥωμύλου τε καὶ αλλωνίστεριζόντων τριχῆ γαρ

ἐνενέμηντο καὶ ἐκ διαστήματος ἔθεον χυ περιμείναντες τους λοιποὐς ὁρμῶσιν ἐπὶ τους πρώτους ἐμβοή-I σαντες ἀθρόοι καὶ περιστάντες ἔβαλλον οἱ μεν ἀκοντίοις, οἱ δε λίθοις, οἱ δ' ἁ εκαστοί τι δια χειρος εἶχον οἱ δ' ἐκπλαγέντες τω παραδοξω του πάθους καὶ ἀμηχανοsντες ο τι δράσειαν προς πλισμένους ανοπλοι μαχόμενοι κατὰ πολλην ευπέτειαν ἐχειρώθη - 15 σαν ὁ μεν ουν Ῥῶμος ἐπὶ τοῖς πολεμίοις γενόμενος

ουτως, εἴθ' ς ὁ Φάβιος παραδέδωκε δέσμιος εἰς την υλβαν ἀπηγετο Ῥωμύλος δ' ἐπειδη το περὶ τον ἀδελφὸν ἔγνω πάθος διώκειν εὐθὐς ετ δεῖν τοὐς ἀκμαιοτάτους ἔχων των νομέων, ς ἔτι κατὰ την ὁδὸν

20 ὁντα καταληψόμενος τον Ῥῶμον αποτρέπεται δ' υπὸ του Φαιστύλου ορῶν γὰρ ουτος αὐτου την σπουδην

μανικωτέραν ουσαν νομισθεὶς ὁ πατηρ, Θ

τον ἔμπροσθεν χρόνον ἀπόρρητα ποιούμενος τοις μειρακίοις διετέλεσεν, ς η θῆττον ὁρμήσωσι πα- 2 ρακινδυνεῶσαί τι πρὶν ἐν τω κρατίστω της ἀκμης γενέσθαι τότε δη προς της ἀνάγκης βιασθεὶς μονωθέντι τω Ῥωμύλω λέγει πῆσαν ἐξ ἀρχης την κατασχουσαν αυτους τύχην μαθόντι δε τω νεανίσκω της

τε μητρὸς οἶκτος εἰσέρχεται καὶ Νεμέτορος φροντίς, 30 καὶ πολλὰ βουλευσαμένω μετὰ του Φαιστύλου της μεν αυτίκα ὁρμης ἐπισχεῖν ἐδόκει, πλείονι δὲ παρασκευῆ δυνάμεως χρησάμενον ὀλον ἀπαλλάξαι τον

154쪽

nἶκον της 'Aμολίου παρανομίας κίνδυνόν τε τον ἔσχατον περ των μεγίστων ἄθλων ἀναρρῖψαι, πράττεινδε μετὰ του μητροπάτορος ο τι αν ἐκείνω δοκῆ.

LXXXI. Ως δὲ ταλα κράτιστα εἶναι ἐδοξε συγκαλέσας τους κωμήτας παντας ὁ Ῥωμύλος καὶ δεη 5 θεὶς εἰς την υλβαν ἐπείγεσθαι διαταχέων, κατὰ τὰς αυτὰς πύλας απαντας μηδ' ἀθρόους εἰσιόντας, μητις υπόνοια προς τους ἐν τῆ πόλει γένηται, καὶ περὶ την ἀγορὰν πομένοντας τοίμους εἶναι δρῶν- κε 21 λευόμενον, ἀπιγε πρῶτος εἰς την πόλιν. οἱ δε τον 10 Ῥῶμον γοντες ἐπειδη κατεστησαν εἰς τον βασιλέα, τάς τε βρεις πάσας οσας σαν βρισμένοι προς

των μειρακίων, κατηγόρου και τους τραυματίας σφῶν ἐπεδείκνυσαν τιμωρίας τε εἰ μη τεύξονται

καταλείψειν προλέγοντες τα βουφόρβια. μόλιος δὲ 15τοις χωρίταις κατὰ πλῆθος ἐληλυθόσι χαρίζεσθαι βουλόμενος καὶ τω Νεμέτορι παρων γαρ ἐτύγχανε

συναγανακτῶν τοῖς πελάταις εἰρηνην τε ν την χώραν σπεύδων εἶναι καὶ ἄμα το αὐθαδες του μειρακίου, ως ἀκατάπληκτον ν ἐν τοῖς λόγοις, δι 20υποψίας λαμβάνων καταψηφίζεται την δίκην της δετιμωρίας τον Νεμέτορα ποιεῖ κύριον εἰπὼν, ως τω δρῶσαντι δεινὰ το ἀντιπαθεῖν ου προς ἄλλου τινος μῶλ- λον η του πεπονθότος οφείλεται. ἐν σω δ' ὁ Ῥῶμος υπο των του Νεμέτορος βουκόλων γετο δεδεμένος 25τε οπίσω τὼ χεῖρε καὶ προς των αγόντων ἐπικερτο 21 μούμενος, κολουθῶν ο Νεμέτωρ του τε σώματος την υπρέπειαν ἀπεθαύμαζεν ως πολλτο βασιλικον εἶχε, και του φρονηματος την ευγένειαν ἐνεθυμεῖτο, η και παρὰ τὰ δεινὰ διέσωσεν ου προς οἶκτον ουδε 30 λιπαρήσεις ώς ἄπαντες ἐν ταῖς τοιαῖσδε ποιοsσι τύχαις, τραπόμενος, ἀλλὰ σῶν εὐκόσμω σιωπῆ προ τον

155쪽

104 μόρον ἀπιών. ς δ' εἰς την οἰκίαν ἀφίκοντο μεταστῆναι τους ἄλλους κελευσας μονωθέντα τον Ῥῶμονηρετο τίς εἴη καὶ τίνων, ς ουπιαν ἐκ των τυχοντων γε ανδρα τοιοsτον γενόμενον εἰπόντος δε του Ῥώμου τοσούτω εἰδέναι μόνον κατὰ πυστιν του τρέφοντος,

οτι συν ἀδελφω διδυμω ἐκτεθείη βρεφος εἰς νάπηνευθυς απὸ γονῆς καὶ προς των νομεων ναιρεθεὶς ἐκτραφείη, βραχυ ἐπισχὼν χρόνον εἴτε ποτοπη- θείς τι των ληθων εἴτε του δαίμονος αγοντος εἰς I τουμφανες το πρῆγμα λέγει προ αυτον υτ μεν ἐπἐμοὶ γέγονας, ω 'Pῶμε, παθεῖν o τι αν δικαιωσω, 212 καὶ ἁ περὶ πολλο ποιήσαιντ αν οἱ κομίσαντές σε δεsρ πολλὰ καὶ δεινὰ παθόντα σε ἀποθανεῖν, ουδεν δεῖ προς εἰδότα λέγειν. εἰ δέ σε θανάτου τε και 15 αλλου παντος ἐκλυσαίμην κακοs, ρ αν εἰδείης μοι χάριν καὶ δεομένω πουργησειας ο κοινον ἀμφοῖνεσται ἀγαθόν; ἀποκριναμένου δε οὐ μειρακίου ὁποσατους ἐν ἀπογνώσει βίου κειμένους -οὐ σωθήσεσθαι ἐλπὶς τοῖς κυρίοις τούτου λέγειν καὶ,πισχνε 20 σθαι ἐπαίρει λῶσαι κελευσας αυτ, ο Νεμέτωρ καὶ

πάντας ἀπελθεῖν ἐκποδὼν φράζει τὰς αυτο τυχας, ιυμόλιος αυτον αδελφος ων ἀπεστέρησε της βασιλείας, ορφανον δὲ τέκνων ἔθηκε, τον μεν ἐπὶ θήρα κούφα δωχειρισάμενος την δ' ἐν εἰρκτὐδεδε- 25 μένην φυλάττων τά τε ἄλλα ποσα δεσπότης χρω-

μενος δουλω.

LXXXII. αὐτ εἰπὼν καὶ πολὐν θρῆνον ἄμα τοῖς

λόγοις καταχεάμενος ξίου τιμωρον τοις κατ' οἶκον

εαυτοs κακοῖς τον Ῥῶμον γενέσθαι ἀσμένως δε πο- 30 δεξαμένου τοὐλόγον τολμειρακίου και πάλαι τάττειν

αυτον ἐπὶ το εργον ἀξιοῶντος ἐπαινέσας ὁ Νεμέτωρ τqν προθυμίαν, Π μεν πράξεως ἔφη τον καιρον ἐγ- 213

156쪽

105 ταμιεύσομαι, συ δε τέως προ τον ἀδελφον πόρρητον ἄπασι τοῖς αλλοις ἀγγελίαν πέμψον οτι σώζy τε δηλῶν καὶ διαταχέων αυτὸν ηκειν αξιῶν ἐκ δε τούτου πεμπεται τις ἐξευρεθεὶς ος ἐδόκει πηρετροειν καὶ περιτυχὼν ου πρόσω της πόλεως ονδι Ῥωμύλω ἔδιασαφεῖ τὰς αγγελίας ὁ δε περιχαρης γενόμενος ἔρχεται σπουδῆ προς Νεμέτορα καὶ περιπλακεὶς ἀμφοῖν σπάζεται μὲν πρῶτον, ἔπειτα φράζει την

ἔκθεσιν σφῶν καὶ τροφην καὶ ταλλα σα παρὰ του Φαιστsλου ἐπυθετο τοι δε υ πολλῶν ῖνα πιστεύ- I0σειαν τεκμηρίων δεομενοι βουλομένοις τε καὶ κανηδονὰς το λεγόμενον ην. ἐπεὶ δε ανέγνωσαν αλληλους αυτίκα συνετάττοντο καὶ διεσκόπουν οστις ἔσται τρόπος η καιρος εἰς την ἐπίθεσιν ἐπιτηδειος ἐν δε υτοι περὶ ταῶτα ησαν o Φαιστύλος πάγεται id

προς Ἀμόλιον δεδοικὼς γα μη ου πιστὰ δόξη τω Νεμέτορι λεγειν Ῥωμύλος ἄνευ σημείων ἐμφανῶν Ιε μεγάλου πράγματος μηνυτης γενόμενος , το γνωρισμα της ἐκθέσεως τῶν βρεφῶν την σκάφην ἀναλαβὼν λίγον στερον ἐδίωκεν εἰς την πόλιν. χιερ 20χόμενον δ' αυτὸν τὰς πύλας ταραχωδῶς πάνυ καὶ

περὶ πολλο ποιούμενον μηδενὶ ποιησαι καταφανες το φερόμενον τῶν φυλάκων τις καταμαθών ην δεπολεμίων ἐφόδου δέος, καὶ τὰς πύλας οἱ μάλιστα πιστευόμενοι προς του βασιλεως ἐφρούρουν συλλαμ raβάνει τε και το κρυπτὸν τι δηποτ ην καταμαθεῖν αξιῶν, αποκαλύπτει βία την περιβολην. ω δε την σκάφην ἐθεάσατο καὶ τον ἄνθρωπον ἔμαθεν ἀπορούμενον, ξίου λέγειν τίς η ταραχη καὶ τί το βούλημα του μη φανερῶς εἰσφέρειν σκελ ουδεν δεόμενον 30 απορρητου φορῆς ἐν δε τούτω πλείους τῶν φυλάκων συνέρρεον καί τις αυτῶν γνωρίζει την σκάφην αυτὸς

157쪽

106 - ἐν ἐκείνη τα παιδία κομίσας ἐπὶ τον ποταμὸν καὶ φράζει προς τους παρόντας οἱ δε συλλαβόντες τον Φαιστύλον ἄγουσιν ἐπ αυτον τον βασιλεα και διηγουν- ται τα γενόμενα. μόλιος δε απειλῆ βασάνων κατα- 215

πληξάμενος τον ἄνθρωπον, εἰ μη λεξε τὰς ἀληθείας λων, πρῶτον μεν εἰ ζῶσιν οἱ παῖδες ηρετο 'i δῖτosτἔμαθε της σωτηρίας αὐτοῖς οστις, τρόπος ἐγένετο ' διηγησαμένου δε αυτολπάντα, ἐπράχθη - δη, ωησιν ὁ βασιλεῶς, ἐπειδη αὐτα ἀληθεύσας ἔχεις I φράσον ὁπου νυν αν εὐρεθεῖεν ου γαρ ἔτι δίκαιοί εἰσὶν ἐν βουκόλοις καὶ ἀδόξω βίω ζην ἔμοιγε οντες συγγενεῖς, ἄλλως τε καὶ θεῶν προνοία σωζόμενοι. LXXXIII. Φαιστύλος δε της λογου πραοτητος υποψία κινηθεὶς, φρονεῖν αυτὸν ὁμοια τοῖς λόγοις 15 αποκρίνεται δε οἱ μεν παῖδές εἰσιν ἐν τοῖς ὁρεσι βουκολοῶντες ὁσπερ ἐκείνων βίος, ἐγὼ δ' ἐπέμφθην παρ' αυτῶν τη μητρὶ δηλώσων ἐν αἷς εἰσι τύχαις' ταύτην δε παρά σοι φυλάττεσθαι ἀκούων δεήσεσθαιτης σης θυγατρὸς ἔμελλον is με προς αὐτην ἀγάγοι.

20 την δε σκάφην ἔφερον, ν' ἐχω δεικνύναι τεκμηριον ἐμφανες ἄμα τοῖς λόγοις. - ουν ἐπεὶ δέδοκταί σοι 16τους νεανίσκους δεsρο κομίσαι χαίρω τε καὶ πέμψον ούςτινας βουλε σὐν ἐμοί. δείξωμεν ουν τοῖς ἐλθοὐσιτους παῖδας, φράσουσι δ' αὐτοῖς ἐκεῖνοι - παρά σου. 2bis με δη ταs ἔλεγεν ἀναβολην εὐρέσθαι βουλόμενος τοῖς παισὶ το θανάτου καὶ ἄμα αυτὸς ἀποδράσεσθαι τους ἄγοντας, ἐπειδὰν ἐν τοῖς ὁρεσι γένηται, ἐλπίσας υμόλιος δὲ τοῖς πιστοτάτοις των πλοφόρων ἐπιστείλας κρύφα ους αν ὁ συοφορβὸς αὐτοῖς 30 δείξη συλλαβόντας, αυτὸν ἄγειν αποστέλλει διαταχέων ταῶτα δε διαπραξάμενος αὐτίκα γνώμην

ἐποιεῖτο καλέσας του ἀδελφὸν ἐν φυλακῆ ἀδέσμω

158쪽

107 ἔχειν εος αν εὐθῆται τὰ παρόντα, καὶ αυτὸν ἄρ ἐα' αλλο δη τι ἐκάλει. ὁ δε αποσταλεὶς αγγελος εὐνοίατε του κινδυνεύοντος καὶ ἐλω της τύχης ἐπιτρέψας κατηγορος γίνεται Νεμέτορι της μολίου γνώμης. τοῖς παισὶ δηλώσας τον κατειληφότα κινδυνον θαυτοὐς και παρακελευσάμενος ανδρας ἀγαθοὐ γενεσθαι παρῆν ἄγων πλισμένους ἐπὶ τα βασίλεια των τε αλλων πελατῶν καὶ εταίρων καὶ θεραπείας 217 πιστῆς χεῖρα ου ὀλίγην ηκον δε καὶ οἱ ἐκ των αγρῶν συνελθόντες εἰς την πόλιν ἐκλιπόντες την ἀγορὰν I0 ἔχοντες υπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη κεκρυμμένα, στῖφος καρτερόν βιασάμενοι δε την εἴσοδον ἀθρόα ὁρμῆπάντες ου πολλοῖς ὁπλίταις φρουρουμένην ἀποσφάττουσιν εὐπετῶς 'Aμόλιον καὶ μετὰ τοsτο την ἄκραν καταλαμβάνονται. ταῶτα μεν ουν τοῖς περὶ Φάβιον lo

L XXXIIII. Ἐτεροι δε υδεν τῶν μυθωδεστέρων ἀξιοῶντες ἱστορικῆ γραφῆ προσήκειν την τε ἀπόθεσιν την των βρεφῶν Ουιώς ἐκελεύσθη τοῖς μηρεταις γενομένην ἀπίθανον εἶναί φασι, και της λυκαίνης το 20 τιθασει, η τους μαστοὐς ἐπεῖχε τοῖς παιδίοις, ως δραματικης μεστὸν ἀτοπίας διασύρουσιν ἀντιδιαλλαττόμενοι δὲ προς ταsτα λέγουσιν. ὁ Νεμετωρ, πειδὴ την γλίαν ἔγνω κύουσαν, τερα παρασκευασάμενος παιδία νεογνὰ διηλλάξατο τεκούσης αυτῆς τὰ βρεφη 25 καὶ τὰ μεν ὀθνεῖα ἔδωκε τοίς φυλάττουσι τὰς δῖνας ἀποφερειν εἴτε ρημάτων το πιστὸν ηὐ χρείας αυτῶν πριάμενος εἴτε διὰ γυναικῶν την παλλαγην μηχανησάμενος, καὶ αυτὰ λαβὼν μόλιος οτω δη τινι 218 τρόπω ἀναιρεῖ τὰ δ' ἐκ της γλίας γενόμενα περὶ 30 παντὸς ποιούμενος ο μητροπάτωρ διασώζεσθαι δίδωσι τω Φαιστύλω τον δε Φαιστύλον τοὐτονυρ-

159쪽

κάδα μεν εἶναί φασι το γένος ἀπο των σῶν Mάνδρω, κατοικεῖν δε περὶ το Παλλάντιον ἐπιμέλειαν ἔχοντα τωνυμόλιου κτημάτων χαρίσασθαι δε Νεμέτορι τηνἐκτροφην των παίδων ἀδελφω πειθόμενον νομα

Φαυστίνω τὰς περὶ τον υεντῖνον τρεφομένας του Νεμέτορος ἀγέλας ἐπιτροπεύοντι την τε τιθηνησαμένην τὰ παιδία καὶ μαστοὐς ἐπισχοῶσα ου λύκαιναν εἶναι φασιν, ἀλλ' ἄσπερ εἰκος γυναῖκα τω Φαιστύλωδυνοικουσαν Λαυρεντίαν νομα. d δημοσιευούσn ποτε 10 την του σώματος ἄρα οἱ περὶ το Παλλάντιον διατρίβοντες ἐπίκλησιν ἔθεντο Λοῶπαν ἔστι δε τουτο --ληνικόν τι καὶ ἀρχαῖον ἐπὶ ταῖς μισθαρνούσαις τὰ αφροδίσια τιθέμενον α νυν ευπρεπεστέρα λησειεταῖραι προσαγορεύονται ἀγνοουντας δέ τινας αυτο1 πλάσαι τον περὶ της λυκαίνης ὐθον, ἐπειδη κατὰ

την γλῶτταν, ην το Λατίνων ἔθνος φθέγγεται, λου- I9πα καλεῖται τουτο το θηρίον ηνίκα δε της ἐν τ;γάλακτι τροφης απηλλάγη τὰ παιδία, δοθῆναι προς των τρεφόντων εἰς Γαβίους πόλιν ου μακρὰν ἀπο του 20 Παλλαντίου κειμένην, ως Ἐλλάδα παιδείαν ἐκμάθοιεν, κἀκεῖ παρ' ἀνδράσιν ἰδιοξένοις του α'τύλου τραφηναι γράμματα καὶ μουσικην καὶ χρῆσιν πλων Ἐλληνικὴν κδιδασκομένους μέχρις βης επε δε αφίκοντο προς τους νομιζομένους γονεις συμβηναι 2 την διαφορὰν αυτοῖς προς τους Νεμέτορος βουκόλους περὶ των συννόμων χωρίων ἐκ δε τούτου πληγὰς αυ- τοῖς δόντας ς αὐτοὐς ἀπελάσαι τὰς ἀγέλας, ποιησαι δε ταῶτα τη γνώμη του Νεμέτορος, ιν ἀρχη γένοιτο ἐγκλημάτων καὶ ἄμα παρουσίας εἰς την πόλιν τω νο- 30 μευτικω πλήθει πρόφα σις ως δε αυτ ἐγένετο Νεμέτορα μενωμολίου καταβοῶν, ως δεινὰ πάσχει διαρπαζόμενος υπο των ἐκείνου βουκόλων, καὶ ἀξιουν εἰ

160쪽

- - 109μηδενος αἴτιος των ἐκείνου ἐστὶ παραδουναι τον βουφορβὸν αυτω καὶ τους υλυς ἐπὶ δίκη ' Ἀμόλιον δε 220 ἀπολύσασθαι βουλόμενον την αἰτίαν τους τε αἰτηθέντας καὶ τους αλλους παντας, σοι παρεῖναι τοῖς

γενομένοις εἶχον αἰτίαν, κειν κελευειν δίκας φέ bξοντας τω Νεμέτορι πολλῶν δε συνελθόντων ἄματοῖς ἐπαιτίοις ἐπὶ τ προφάσει της δίκης φράσαντα

τοῖς νεανίσκοις τον μητροπάτορα πῆσαν την καταλαβοῶσα αυτους τυχην καὶ φησαντα τιμωρίαν νῶν εἰ ποτε καιρον εἶναι λαβεῖν, αυτίκα ποιησασθαι συν 10τω νομευτικῶ πλήθει την ἐπίθεσιν. περὶ μεν ουν γενεσεως καὶ τροφη των οἰκιστῶν της Ῥώμης ταῶτα λέγεται

L XXXV. α δὲ κατὰ την κτίσιν αυτην γενόμενα τομο γαρ ἔτι μοι το μέρος της γραφης λείπε 1Σται νυν ἔρχομαι διηγησόμενος ἐπειδη γαρ μολίου τελευτήσαντος ἀνεσώσατο την ἀρχην ὁ Νεμέτωρ λίγον ἐπισχὼν χρόνον ἐν- την πόλιν ἐκ της πρότερον ἐπισχούσης νομίας εἰς τον ἀρχαῖον ἐκόσμει τρόπον,ευθῶς ἐπενόει τοῖς μειρακίοις ἰδίαν ἀρχην κατασκευ 20άσαι τεραν πόλιν οἰκίσας αμα δε καὶ του πολιτικού22 πλήθους ἐπίδοσιν εἰς ευανδρίαν ἐσχηκότει ἀπαναλῶσαί τι καλῶς ἔχειν ετο, καὶ μάλιστα το διάφορον αυτω ποτε γενόμενον, ω μη δι ποψίας αυτους ἔχοι. κοινωσάμενος δε τοῖς μειρακίοις, ἐπειδη κἀκείνοις 2b ἐδόκει δίδωσιν αυτοῖς χωρία μεν ων ἄρξουσιν, μαπαῖδες ὁντες ἐτράφγαν, ἐκ δε του λεὼ τ τε δ υποψίας αυτω γενόμενον,4 ἔμελλε νεωτερισμού εἰσαῶθις ἄρξειν, καὶ εἴ τι εκούσιον ἀπαναστηνα ἐβουλετο. σδε ἐν τούτοις πολυχεν σπερ εἰκος ἐν πόλει κινου- ωμένη το δημοτικὸν γένος, ἱκανον δε καὶ το απὸ τοὐκρατίστου γνώριμον, ἐκ δε τοὐπρωικοῆτο ευγενέστα-