Antiquitatum Romanarum quae supersunt

211쪽

Ῥωμύλου δε ἀξιοειτος τὰς μεν γυναῖκας, ἐπειδη οὐδ' αὐταῖς ἀκούσαις ὁ μετὰ τῶν ανδρῶν βίος ην, ἐὰν παρὰ τοις γεγαμηκόσι μένειν, εἰ δε τινος αλλου δεον- ται λαμβάνειν ς παρὰ φίλων πολεμου δε μη ἄρχειν, οὐδενὶ των ἀξιουμένων ὐπακούσαντες ἐξῆγον την 316 στρατιὰν πεζοὐς μεν ἄγοντες πεντακισχιλίους επὶ δύο μυριάσιν, ἱππεῖς δε ολίγου δεοντας χιλίων ην δεκα η των Ῥωμαίων δύναμις ου πολλτης Σαβίνων δέουσα δύ μεν α των πεζῶν μυριάδες, ὀκτακόσιοι 10 ἱππεῖς, καὶ προεκάθητο της πόλεως διχη διηρη-μενη μία μεν μοιρα τον Ἐσκυλινον κατέχουσα λόφον, ἐφ' ης αὐτὸς ὁ Ῥωμύλος ην, τέρα δε τον Κυρίνιον οἴκω ταύτην ἔχοντα την προσηγορίαν, ης ὁ υρρηνὸς ην Λοκόμων ηγεμών.

15 XXXVIII. Μαθων δε την παρασκευην αυτων Tάτιος ὁ των Σαβίνων βασιλευς νυκτὸς ἀναστησας τον στρατον γε διὰ της χώρας οὐδε σινόμενος των κατὰ τοὐς αγροὐ καὶ πριν ἀνατεῖλαι τον λιον μεταξὐ του τε Κυρινίου καὶ του Καπιτωλίου τίθησιν 20 ν τω πεδίω τον χάρακα ορῶν δε ἀσφαλεῖ πάντα φυ- 17λακφκατεχόμενα προς τῶν πολεμίων, σφίσι δε οὐδενχωρίον ἀπολειπόμενον ὀχυρόν εἰς πολλην ἐνέπιπτεν ἀπορίαν οὐκ ἔχων ο τι χρήσεται τῆ τριβ του χρόνου ἀμηχανοῶντι δε αὐτῶ παράδοξος ευτυχία με - 25 ται παραδοθέντος του κρατίστου τῶν ὀχυρωμάτων κατὰ τοιάνδε τινὰ συντυχίαν παρεξιόντας γὰρ την ρίζαν του Καπιτωλίου τοὐς Σαβίνους εἰς ἐπίσκεψιν, εἴ τι μέρος εὐρεθείη του λόφου κλοπῆ ληφθῆναι δυνατὸν η βία, παρθένος τις ἀπὸ του μετεώρου κατε- 30 σκόπει θυγάτηρ νδρὸς ἐπιφανοῶς, ω προσέκειτο του χωρίου φυλακη Ἀρπεια νομα κα αυτην, ςμεν Φάβιός τε και Κίγκιος γράφουσιν, ἐρως εἰσέρχεται

212쪽

161 τῶν ψελλίων, ἁ περὶ τοῖς ἀριστεροῖς βραχίοσιν ἐφόρουν, και τῶν δακτυλίων ' χρυσοφόροι γαρ ήσαν οἱ Σαβίνοιτότε καὶ Ἀρρηνῶν οὐχ ηττον βροδίαιτοι ' ς ε

Πίσων Λεύκιος ὁ τιμητικος στορεῖ, καλοὶπράγμα-3l τος ἐπιθυμία γυμνους τῶν σκεπαστηρίων οπλων παραδοὐναι τοις πολίταις τους πολεμίους ὁπότερον δε τούτων ἀληθέστερόν ἐστιν ἐκ τῶν ὐστερον γενομένων ἐξεστιν εἰκάζειν πέμψασα δ' ουν τῶν θεραπαινίδων

τινὰ δια πυλίδος, ουδεὶς ἔμαθεν ἀνοιγομένην, ξω τον βασιλεα τῶν Σαβίνων ἐλθεῖν αυτ δίχα 10 τῶν αλλων εἰς λόγους, ώς ἐκείνω διαλεξήμένη περὶ πράγματος αναγκαίου καὶ μεγάλου δεξαμένου δετο Tατίου τον λόγον κατ' ἐλπίδα προδοσίας καὶ συνελθόντος εἰς τον ἀποδειχθέντα τόπον, προελ-

θοῶσα εἰς ἐφικτὸν η παρθένος ἐξεληλυθέναι μεν Ibνυκτὸς εὐτοί φρουρίου τον πατέρα αὐτης ἔφη χρείας τινὸς ενεκα, τὰς δε κλεῖς αὐτη φυλάττειν τῶν πυλῶν και παραδώσειν αὐτοῖς το ἔρυμα νυκτὸς ἀφικομένοις μισθὸν της προδοσίας λαβοῶσα τα φορήματα τῶν Σαβίνων, - περὶ τοῖς Γωνύμοις ειχον παντες 20 βραχίοσιν εὐδοκοῶντος δε οὐ Tατίου λαβοῶσα τὰς πίστεις δι ορκων παρ' υτο καὶ αὐτη δοῶσα os μη ψεύδεσθαι τὰς μολογίας τόπον τε ὁρίσασα, ἐφ' 310 ον ἔδει τους Σαβίνους ἐλθεῖν, τον ἐχυρώτατον καὶ νυκτὸς ἄρα την ἀφυλακτοτάτην προι καὶ τους ἔν- θ

XXXVIIII. Μέχρι με δη τούτων συμφέρονται πάντες οἱ Ῥωμαίων συγγραφεῖς, ἐν δε τοις στερον λεγομένοις οὐχ ὁμολογοῶσι Πίσων γαρ ὁ τιμητικὸς, ου καὶ πρότερον ἐμνήσθην, ἄγγελόν φησιν υπὸ της mTαρπείας ἀποσταλῆναι νύκτωρ ἐκ τοὐ χωρίου δηλώσοντα τω ' μύλω τὰς γενομένας η κόρη προς τους

213쪽

162 Σαβίνους ομολογίας, ὁτι μέλλοι τὰ σκεπαστηρια παρ'

αυτῶν αἰτεῖν πλα δια της κοινότητος των ομολογιῶν

παρακρουσαμένη δύναμίν τε ἀξιώσοντα πέμπειν ἐπὶ το φρούριον τέραν νυκτὸς, ῶς αὐτῶ στρατηλάτη πα- ραληψόμενον του πολεμίους γυμνοὐ τῶν πλων 'τον δε ἄγγελον αὐτομολησαντα προ τον ηγεμόνα τῶν Σαβίνων κατηγορον γενέσθαι τῶν της Ἀρπείας βουλευμάτων. οἱ δε περὶ τον Φάβιόν τε καὶ Κίγκιον Οὐδεν τοιοὐτο γεγονέναι λέγουσιν, ἀλλα φυλάξαι την 10 κόρην διαβεβαιοῶνται τὰς περὶ της προδοσίας συνθήκας τὰ δ' ἐξῆς ἄπαντες πάλιν ομοίως γράφουσι. φασι γαρ ὁτι παραγενομένου οὐ τω κρατίστω της στρατιῆς μέρει τοὐ βασιλέως τῶν Σαβίνων φυλάτ 320τουσα τὰς ποσχέσεις η άρπεια τοῖς μεν πολεμίοις i5 ἀνέωξε την συγκειμένην πυλίδα, τους δ' ἐν τω χωρίωφύλακας ἀναστησασα διαταχέων σώζειν εαυτοὐς ηξίου καθ' ετέρας ἐξόδους τοῖς πολεμίοις ἀφανεῖς, κατεχόντων δ τῶν Σαβίνων το φρούριον διαφυγόντων δε τούτων οὐ μεν Σαβίνους ἀνεωγμένας ευ-

et ρόντας τὰς πύλας κατασχεῖν το φρούριον ἔρημον τῶν φυλάκων, την δε Ἀρπειαν ὐτὰ παρ' αυτης ὁσα συνέθετο παρεσχημένην ἀξιοs τοὐς μισθοὐ της προδοσίας κατὰ τοὐς ὁρκους ἀπολαβεῖν. XXXX. Ἐπειτα πάλιν ὁ με Πίσων φησὶ τῶν 2 Σαβίνων τον χρυσὸν τοίμων οντων διδόναι τη κόρρτον περὶ τοις ἀριστεροῖς βραχίοσι την άρπειαν οὐτον κόσμον ἀλλὰ τοὐς θυρεοὐ παρ' αυτῶν αἰτεῖν.Ἀτίω δὲ θυμόν τε εἰσελθεῖν ἐπὶ τη ἐξαπάτη και λογισμὸν τολμη παραβηναι τὰς μολογίας. δόξαι δ' 30 αὐτῶ οὐναι με τὰ πλα, σπερ η παῖς ξίωσε, ποιησαι δ' ὁκως αὐτοῖς μηδεν λαβοῶσα χροσεται, καιαυτίκα διατεινάμενον, μάλιστα ἰσχύος εἶχε ριφαι

214쪽

λευσασθαι ταυτὸ ποιεῖν. υτ δη βαλλομένην πάντοθεν την άρπειαν πο πλήθους τε καὶ ἰσχυος των πληγῶν πεσεῖν καὶ περισωρευθεῖσαν πο των θυρεῶν ἀποθανεῖν οι δε περὶ τον Φάβιον ἐπὶ τοι Σαβίνοις 5 ποιουσι την των ομολογιῶν ἀπάτην δέον γαρ αυτους

τον χρυσον, σπερ DTάρπεια ἡξίου, κατὰ τὰς ομολογίας ἀποδιδόναι, χαλεπαίνοντας ἐπὶ τ μεγεθειτο μισθου τὰ σκεπαστήρια κατ' αυτης βαλεῖν, ως ταὐτwοτε ώμνυσαν αὐτn δώσειν υπεσχημένους εοικε 10 δὲ τὰ μετὰ ταυτα γενόμενα την Πίσωνος ἀληθεστέραν ποιεῖν ἀπόκρισιν τάφου τε γὰρ ἔνθα ἔπεσενηξίωται τον ιερώτατον της πόλεως κατέχουσα λόφον, καὶ χοὰς αὐτη Pωμαῖοι καθ' εκαστον ἐνιαυτὸν ἐπιτε λουσι, λέγω δε α Πίσων γράφει Ἀν ουδενὸς εἰκος 15αυτην, εἰ προδιδουσα την πατρίδα τοι πολεμίοις ἀπέθανεν, υτ παρὰ των προδοθέντων υτ παρὰτων ἀποκτεινάντων τυχεῖν, ἀλλὰ καὶ εἴ τι λείψανον αυτης ν του σώματος ἀνασκαφεν ἔξω ριφηναι συνχρόνω φόβου τε καὶ ἀποτροπης ἔνεκα τῶν μελλόν 20των τὰ ομοια δρῶν. αλλ' υπερ μεν τούτων κρινέτω τὶς ως βουλεται. XXXXI. Ura Tάτιος καὶ οἱ Σαβῖνοι φρουρίου γενόμενοι καρτερου κυριοι καὶ τὰ πλεῖστα της ' - μαίων ἀποσκευης ἀμοχθεὶ παρειληφότες ἐκ του 25 ἀσφαλους ηδη τον πόλεμον διέφερον πολλαὶ μεν ουναυτῶν ἐγίνοντο καὶ διὰ πολλὰς προφάσεις παρεστρατοπεδευκότων ἀλληλοις δι ολίγου πεῖραί τε καὶ συμπλοκαὶ ουτε τὰ κατορθώματα μεγάλα κατέρω φέρουσαι τῶν στρατευμάτων ουτε τὰ σφάλματα, μέγισται 30 ἐκ παρατάξεως λαις ταις δυνάμεσι προς ἀλληλας μάχαι διτται καὶ φόνος κατέρων πολυς ελκομένου 11.

215쪽

γαρ του χρονου γνωμην αμφοτεροι την αυτην σχον

ὁλοσχερεῖ κρῖναι τον αγῶνα μάχη, καὶ προελθόντες εἰς το μεταξ των στρατοπέδων χωρίον γεμόνες τε ἄριστοι τα πολεμια και στρατιῶται πολλῶν ἐθάδες αγώνων ἄξια λόγου ἔργα ἀπεδείκνυντο ἐπιόντες ἀλλήλοις και τους ἐπιόντας δεχόμενοι καὶ ἐξ ποστρο φῆς εἰς ἴσον αὐθις καθιστάμενοι οἱ δ' πὶ τῶν ἐρυ- 23μάτων στῶτες ἰσορροπου θεατα αγῶνος καὶ θαμιχὰ

εκατέρωσε μεταπίπτοντος ω με κατορθοῶντι τῶν I σφετέρων ἐπικελεύσει τε καὶ παιανισμῶ πολλὴν εποίουν την εἰς το ευψυχον ἐπίδοσιν τω δε καμόντι

καὶ διωκομένω δεήσεις τε και οἰμωγὰς προ μενοι κωλυταὶ του εἰς τέλος ἀνανδρου ἐγίνοντο ' ὐφ' ναμφοτέρων ἡναγκάζοντο καὶ παρὰ δύναμιν υπομένειν ab τὰ δεινά. ἐκείνην μεμουν την ἡμέραν ουτω διενέγκαντες ἀγχωμάλως την μάχην, σκότους οντος ήδη ἄσμενοι εἰς τους οικείους κάτεροι χάρακας ἀπηλλάσσοντο.

XXXXII. Tur δ' εξῆς ημέραις ταφὰς ποιησάμενοι τῶν νεκρῶν και τους κεκμηκότας υπὸ τραυμάτων 20 ἀνακτησάμενοι δυνάμεις τε παρασκευάσαντες ἄλλας,

ἐπειδὴ δοξεν αὐτοις αυθις τέραν συνάψαι μάχην, εἰς το αυτό τω προτέρω χωρίον συνελθόντες ἄχρι νυκτος ἐμάχοντο ἐν ταύτη, μάχη Ρωμαίων ἀμφοτέροις πικρατούντων τοις κέρασιν, εἶχε δε του δεξιου25 την γεμονίαν αὐτος ὁ Ῥωμύλος του δε ἀριστεροί Λοκόμων ὁ Τυρρηνός του δε μέσου μηδέπω κρίσιν ἔχοντος ὁ κωλύσας την εἰς τέλος τῶν Σαβίνων ητταν 324 καὶ εἰς ἀντίπαλα καταστήσας αυθις τα λειπόμενα τοῖς νικῶσιν εις ἀνη ἐγένετο Μέττιος Κούρτιος ονομα, ρώ-30 μην τε σώματος πολυς ἀνὴρ, και κατὰ χεῖρα γεν ναῖος, μάλιστα δ' ἐπὶ τω μηδένα ὀκνειν φόβον κίνδυνον εὐδοκιμῶν. υτος δ' ἐτάχθη με ἡγεῖσθαι

216쪽

τῶν κατὰ μέσην γωνιζομένων την φάλαγγα και τους ἀντιτεταγμένους ἐνίκα, βουληθεὶς δε καὶ τα κέρατα των Σαβίνων μοχθουντα δη καὶ ἐξωθούμενα εἰς oἴσον καταστησαι, παρακελευσάμενος τοῖς ἀμφ αυτον ἐδίωκε του φεύγοντα των πολεμίων ἐσκεδασμένους καὶ μέχρι των πυλῶν αυτους λασεν, στεηναγκάσθη καταλιπὼν μιτελη την νίκην ὁ Ῥω μύλος ἐπιστρέψαι τε και ἐπὶ τα νικῶντα των πολεμίωνίσασθαι μέρη το μεν δη κάμνον των Σαβίνων μέρος ἐν τω ἴσω πάλιν ην πελθούσης της μετὰ ' - 10 μύλου δυνάμεως, ὁ δε κίνδυνος ἄπας περὶ τον Κούρτιον καὶ τους σὐν ἐκείνω νικῶντας ἐγεγόνει χρόνον 325 μεν ουν τινα οἱ Σαβῖνοι δεξάμενοι τους Ῥωμαίους λαμπρῶς γωνίσαντο, ἔπειτα πολλῶν ἐπ αυτοῖς συνιόντων ἐνέκλινάν τε και διέσωζον εαυτοὐς ἐπι τον 15 χάρακα, πολλην του Κουρτίου παρέχοντος αυτοις εἰς το μη διώκεσθαι τεταραγμένοις ἀλλα βάδην ἀποχωρεῖν ἀσφάλειαν αὐτὸς γαρ εἱστήκει μαχόμενος καὶ τὸν μύλον ἐπιόντα ἐδέχετο, γίνεταί τε τῶν γεμόνων αυτῶν συμπεσόντων ἀλληλοι μέγας καὶ καλος 20 ἀγων. ἔξαιμος δε ν ηδ καὶ καταβελης ο Κουρτιος υπsi ει ατ λίγον, καὶ αὐτον ἐκ τῶν κατόπιν πεδέχετο λίμνη βαθεια, ην περιελθεῖν με χαλεπὸν ην περικεχυμένων πανταχόθεν τῶν πολεμίων, διελθεῖν δε υπό τε ἰλύος πληθους, ν τα πέριξ τέλματα εἶχε, 2bκαὰ βάθους δατος του κατὰ μέσην αὐτην συνεστῶτος ἄπορον ταύτη πλησιάσας ερριψεν εαυτον εἰς το νῆμα σὐν τοις πλοις, και ὁ ' μύλος ως αὐτίκα δη τουανδρὸς ἐν λίμνη διαφθαρησομένου καὶ ἄμα ἀδύνατον υ κατὰ τέλματος τε αὐτον καὶ δι δατος 30 32 πολλο διώκειν ἐπὶ τους ἄλλους Σαβίνους 9έπεται ὁ δε Κούρτιος πολλὰ μοχθήσας συν χρόνω σώζεταί τε

217쪽

γεται. ουτος ο τόπος ἀνακέχωσται μεν ηδη, καλεῖται

δ' ἐξ ἐκείνου του πάθους Κούρτιος λάκκος ἐν μέσωμάλιστα ων της' μαίων γορῆς. XXXXIII. Ῥωμύλος δε τοὐς ἄλλους διώκων εγ- γῶς γενόμενος του Καπιτωλίου καὶ πολλὰς ἐλπίδας

ἔχων αιρησειν το φρούριον ἄλλοις τε πολλοῖς τραύμασι καταπονηθεὶς καὶ δ καὶ λίθου πληγρ ἐξαισίω κατὰ κροτάφου ἐνεχθέντος ἐκ των ἄνωθεν κακωθεὶς, 10 αἴρεταί τε προ των παρόντων μιθανης καὶ εἰς τοτεῖχος ἀποφέρεται τοῖς δε Ῥωμαίοις δέος ἐμπίπτει τον γεμόνα οὐκετι ὁρῶσι, καὶ τρεπεται το δεξιὸν κερας εἰς φυγην οἱ δ' εν ω εὐωνύμω ταχθέντες ἄμα - τω Λοκόμωνι τέως με ἀντεῖχον υπὸ του γεμόνος 15 ἀναθαρρυνόμενοι, λαμπροτάτου τα πολεμι ανδρος, καὶ πλεῖστα ἔργα κατὰ osτον τον πόλεμον ἀποδειξαμένου ἐπεὶ δε κἀκείνος ἐλαθεὶς δια των πλευρῶν σαυνίω της δυνάμεως ὁπολειπούσης ἔπεσεν οὐδ' αυτοὶ διέμειναν, φυγη δε μετὰ τολ πάντων αυτῶν 327 20 ἐγίνετο, και οἱ Σαβινο τεθαρρηκότες ἐδίωκον ἄχρι της πόλεως ηδη δε πλησιάζοντες ταῖς πυλαις ἀπηλαύνοντο της νεότητος ἐπεξελθούσης αὐτοῖς κραιφνοῶς,

τα τείχη φυλάττειν ὁ βασιλεὐ ἐπέτρεψε, καὶ του Ῥωμύλου, ρῆον γὰρ ηδη εἶχεν ἐκ το τραύματος ἐκ-2 βοηθήσαντος ως εἶχε τάχους ἐγίνετό τε ἀγχίστροφος ὐτοφαγῶνος τύχη καὶ πολλην ἔχουσα την ἐπὶ θατερα

μεταβολην οἱ μεν γε φεύγοντες, τον ηγεμόνα ἐκ του ἀπροσδοκητου φανέντα εἶδον ἀναλαβόντες εαυ- τοὐς ἐκ τοὐ προτέρου δέους εἰς τάξιν καθίσταντο

30 καὶ οὐκέτι ἀνεβάλλοντο, οὐχ ὁμόσε τοι ἐχθροῖς

χωρειν οι δε τέως κατείργοντες αὐτοὐς καὶ μηδεμίαν οἰύμενοι μηχανην εἶναι το του κατὰ κράτος αυτην 328

218쪽

167την πόλιν ἀλῶναι, ἐπειδη-o αἰφνίδιόν τε καὶ παράδοξον ἐθεάσαντο της μεταβολης, περὶ σωτηρίας αυτοὶ της εαυτῶν ἐσκόπουν. ην δε αὐτοῖς ου εὐπετης προ τον χάρακα ἀναχώρησις απλυψηλολτε χωρίου καὶ δια κοίλης ὁ οὐ διωκομένοις, καὶ ο πολὐς αυτῶν 1 φόνος ἐν ταύτη γίνεται τροπy. ἐκείνην μεν ουντην μέραν Ουτως ἀγχωμάλως ἀγωνισάμενοι καὶ εἰς τύχας παραλόγους αμφότεροι καταστάντες ηλίου περὶ καταφορὰν οντος δη διεκρίθησαν. XXXXIIII. Inr δ' ξης μέραι οῖ τε Σαβινο 10 ἐν βουλy ἐγίνοντο πότερον ἀποίσουσιν ἐπ' οἴκου τὰς δυνάμεις, σα δύνανται της χώρας τῶν πολεμίων κακώσαντες, η προσμεταπέμψονται στρατιὰν τέραν

32 οἴκοθεν καὶ προσμενοίσι λιπαροῶντες ε ως το κάλλιστον ἐπιθήσωσι τω πολεμω κράτος. πονηρὸν δὲ 15αυτοῖς καὶ το ἀπιέναι μετ' αἰσχύνης της ἀπράκτουαναχωρησεως ἐφαίνετο εἶναι καὶ το μένειν οὐδενός σφισι χωροsντος κατ ἐλπίδα. συμβάσεως δε πέρι διαλέγεσθαι προς τους ἐχθροὐς ηνπερ ἐδόκουν εἶναι μόνην υπρεπη του πολέμου ἀπαλλαγην, οὐχ εαυτοῖς 20 μἀλλον η μαίοις ἀρμόττειν ἡπελάμβανον Ῥωμαῖοι δὲ οὐδεν ηττον ἀλλα καὶ μἀλλον τῶν Σαβίνων εἰς

πολλην ἀπορίαν ἐνέπιπτον στι χρήσαιντο τοῖς πράγμασιν. -υτε γαρ ἀποδιδόναι τὰς γυναῖκας ξίουν Οἴτε κατέχειν τω μεν ητταν ομολογουμένην ἀκολου- 25θεῖν οἰόμενοι καὶ ἀναγκαιόν σφισιν ἐσόμενον πῆν τι αν ἄλλο ἐπιταχθῶσιν πομένειν τω δε πολλὰ

καὶ δεινὰ ἐπιδεῖν χώρας τε πορθουμένης καὶ νεότητος της κρατίστης ἀπολλυμένης περὶ φιλίας τε εἰ δια λέγοιντο προς τους Σαβίνους, οὐδενος ὐπελάμβανον 30 τεύξεσθαι τῶν μετρίων διὰ πολλὰ μεν καὶ ἄλλα, μάλιστα δ' oτι ταῖς αὐθαδείαις ου μετριότης γίνεται

219쪽

προς το ἀντίπαλον ἐπὶ θεραπείας τραπόμενον αλλὰ 330 βαρύτης. XXXXV. δε αμφοτεροι ταλα διαλογιζο- μενοι καὶ οὐτε μάχης ἄρχειν τολμῶντες ἴτε περὶ φιλίας διαλεγόμενοι παρεῖλκον τὸ χρόνον, αἱ Ῥω - μαίων γυναῖκες ὁσαι του Σαβίνων ἐτύγχανον ουσαι γενους, δι' ας ὁ πόλεμος συνειστήκει, συνελθοsσαι δίχα των ανδρῶν εἰς Τ χωρίον καὶ λόγον αυταῖς δοῶσαι γνώμην ἐποιησαντο συμβατηρίων αρξαι προς 10 αμφοτερους αὐταὶ λόγων η δε osτο εἰςηγησαμένητο βούλευμα ταῖς γυναιξὶν Ερσιλία μεν ἐκαλεῖτο, γε- νου δ' ου αφανos ην ἐν Σαβίνοις ταύτην δ' οἱ

μέν φασι γεγαμημένην ηδη σὐν ταῖς αλλαις άρπασθῆναι κόραις ως παρθένον, οἱ δε τα πιθανώτατα γρά-

1 φοντες ἐκosσαν πομεῖναι λέγουσι μετὰ θυγατρός ἀρπασθῆναι α δ κἀκείνης θυγατέρα μονογενη. 33Iώς δε ταύτην σχον την γνώμην αἱ γυναῖκες κον ἐπι το συνέδριον και τυχοίσαι λόγου μακρὰς ξετειναν δεησεις ἐπιτροπον ἀξιοῶσαι λαβεῖν της προς τους 20 συγγενεις ἐξόδου, πολλὰς και ἀγαθὰς ἐλπίδας ἔχειν λεγουσαι περὶ του συνάξειν εἰς εὐτλεθνη καὶ ποιησειν φιλίαν. δε ταῶ ηκουσαν οἱ συνεδρεύοντες τω βασιλεῖ σφόδρα τε γάσθησαν και πόρον ἐν ἀμηχάνοις πράγμασι τοὐτον πέλαβον εἶναι μόνον. 25 γίνεται δη μετὰ os τ δόγμα τοιόνδε βουλης ὁσαιτοs Σαβίνων γένους σαν ἔχουσαι τέκνα, ταύταις

ἐξουσίαν εἰναι καταλιπούσαις τὰ τέκνα παρὰ τοι αν-

δράσι πρεσβεύειν ς τους μοεθνεῖς, σαι δε πλειόνων παίδων μητέρες σαν ἐπάγεσθαι μοιραν ἐξ αὐ- 30 των σηνδήτινα και πράττειν ὀπως εἰς φιλίαν συνάξουσι τὰ ἔθνη μετὰ τοsτο ἐξηεσαν ἐσθῆτας ἔχουσαι

πενθίμους, τινες δε αυτων καὶ τέκνα νηπια ἐπαγό-

220쪽

μεναι. ως δ' εἰς τον χάρακα τῶν Σαβίνων προῆλθον ὀδυρόμεναί τε καὶ προσπίπτουσαι τοῖς απάντων --332 νασι πολῶν οἶκτον ἐκ των ορώντων ἐκίνησαν, καὶ ταδάκρυα κατέχειν ουδεὶς ἱκανὸς ην συναχθέντος δε αὐταῖς οὐ συνεδρίου των προβούλων καὶ κελεύσαν liτος τομβασιλέως περ ν κουσι λεγειν η του βουλεύματος ἄρξασα καὶ την ηγεμονίαν ἔχουσα της 9εσβείας Ἐρσιλία μακρὰν καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δέησιν, ἀξιοsσα χαρίσασθαι την εἰρηνην ταῖς δεομέναις ὐπερ των ανδρῶν, δι' ας ἐξενηνέχθαι τον πόλεμον Io ἀπέφαινεν ἐφ' οἷς δε γενήσονται δικαίοις αἱ διαλύσεις, τοὐς ηγεμόνας αυτους συνελθόντας ἐφ' εαυτῶν διομολογήσασθαι προς το κοινῆ συμφερον ορῶντας. XXXXVI. Toιαῶτα εἰπosσαι προύπεσον ἄπασαι τῶν οὐ βασιλέως γονάτων ἄμα τοῖς τέκνοις και διέ- Ibμενον ἐρριμμέναι, εως ἀνέστησαν αὐτὰς ἐκ της γης οἱ παρόντες ἄπαντα ποιήσειν τα μέτρια καὶ δυνατ ὐπισχνούμενοι μεταστησάμενοι δε αὐτὰς ἐκ os συνεδρίου καὶ βουλευσάμενοι καθ' ἐαυτούς ἔκριναν ποιεῖσθαι τὰς διαλλαγάς. καὶ γίνονται τοῖς ἔθνεσιν re ἐκεχειρία μεν πρῶτον ἔπειτα συνελθόντων τῶν βα-333 σιλέων συνθηκα περὶ φιλίας. ην δε τὰ συνομολογηθέντα τοῖς ἀνδράσι περὶ ν τοὐς ορκους ἐποιη- σαντο, τοιάδε βασιλέας μεν εἶναι Ῥωμαίων ' μύλον καὶπάτιον ἰσοψήφου οντας καὶ τιμὰς καρπουμένους 25 τὰς ἴσας, καλεῖσθαι δε την μεν πόλιν ἐπὶ τοὐ κτίσαντος το αυτὸ φυλάττουσαν Oνομα Ῥώμην, καὶ ε να καστον τῶν ἐν αὐτὴ πολιτῶν Ῥωμαῖον, ως πρότερον, τοὐς δε σύμπαντας ἐπὶ της ατίου πατρίδος κοινῆ περιλαμβανομένους κλησε Κυρίτας πολιτεύειν ὁ τοὐς mβουλομένους Σαβίνων ἐν ' μη ἱερά τε συνενεγκα - μένους και εἰς φυλὰς καὶ φράτρας ἐπιδιαιρεθέντας.