Antiquitatum Romanarum quae supersunt

71쪽

ε ποιοίντο o τε θεος, ω κατονομασθεῖεν ἀπελαυνό

μενοι, συλλαμβάνειν αὐτοῖς. τα πολλὰ εδόκει καὶ παρὰ την ἀνθρωπίνην δόξαν κατορθοῶν τὰς ἀποικίας. τούτω δη- νόμω χρώμενοι καὶ τότε των βοριγί- 44νων τινες ἀνθούντων ἀνδράσι των χωρίων κτείνειν γαρ οὐδένα των ἐκγόνων ηξίουν, αγους οὐδενὸς ἔλαττον τοὐτο τιθέμενοι , θεῶν τω δη καθιερώσαντες 10 ἐνιαυσίους γονὰς ἀνδρωθέντας ἀποικίζουσι τοὐς πα- δας ἐκ της σφετέρας, ο τοὐς Σικελοὐς αγοντες τε καὶ φεροντες διετέλουν, ἐπειδη τηλεαυτῶ εξέλιπον. ς δ' ἄκαυούτο χωρίων τινῶν της πολεμιας ἐκράτησαν, ἐκ του ἀσφαλεστέρου ηδ καὶ οἱ λοιποὶ βοριγῖνες id οἱ δεόμενοι γης κατὰ σφῆς εκαστοι ἐπεχείρουν τοῖς ομόροις καὶ πόλεις ἔκτισα αλλας τέ τινας καὶ τὰς μέχρι τοὐδε οἰκουμένας, Ἀντεμνάτας καὶ Tελληνεῖς καὶ Φικολνεους τοὐς προς τοῖς καλουμένοις Κορνίκλοις ορεσι καὶ ιβουρτίνους, παρ' οἷς ἔτι καὶ εἰς τόδε χρόνου μέρος τι της πόλεως ονομάζεται Σικελικόν καὶ σαν απάντων μάλιστα των προσοικούντων βλυπηροι τοις Σικελοῖς. ἀνίσταται δε ἐκ τούτων τῶν διαφορῶν τοῖς ἔθνεσιν λοις πόλεμος ωος οὐδεὶς τῶν πρότερον γενομένων ἐν γ ταλία, καὶ προῆλθεν ab ἄχρι πολλos χρόνω μηκυνόμενος. XVII. Ἐπειτα Πελασγῶν τινες τῶν οἰκούντων ἐν τη καλουμέν νυν Θετταλία τρο εαυτῶν ἀναγκασθέντες ἐκλιπεῖν σύνοικοι γίνονται τοῖς Ἀβοριγῖσι καὶ κοινη μετ' ἐκείνων ἐπολέμουν προς τοὐς Σικε-30 λούς. ἐδέξαντο δε αὐτοὐς οἱ βοριγῖνες, ἴσως μεν καὶ κατὰ την του ἀφεληθήσεσθαι ἐλπίδα, ς δ' ἐγὼ πείθομαι κατὰ τὸ συγγενες μάλιστα ην γὰρ δη καὶ

72쪽

21 τὸ τῶν Πελασγῶν γένος Ἐλληνικὸν ἐκ Πελοποννήσου το ἀρχαῖον, ἐχρήσατο δὲ τύχαις δυσπότμοις εἰς κολλὰ μὲν καὶ ἄλλα, μάλιστα δ' εἰς την πολυπλανόν τε καὶ οὐδενὸς τόπου βέβαιον οἴκησιν, πρῶτον μὲν si γὰρ περὶ το καλουμενον νυν χαῖκὸν Αργος κησαν αυτόχθονες οντες,, οἱ πολλοὶ περ αυτῶν λέγουσι.

την δὲ ἐπωνυμίαν ἔλαβον ἐξ αρχῆς ταύτην ἐπι του Πελασγο βασιλέως. ην δε ὁ Πελασγος ἐκυιὸς, ς λέγεται, καὶ Νιόβης της Φορωνέως η πρώτjγυναικι θνητῆ μίσγεται ὁ Ζευς, ὁ μsθος ἔχει. εκτη δ' Ioυστερον γενεὰ Πελοπόννησον ἐκλιπόντες εἰς την τότε μεν Αἱμονίαν, νυν δὲ Θετταλίαν ὀνομαζομένην μετανέστησαν ηγούντο δὲ της ποικίας χαιὸς καὶ Φθῖος καὶ Πελασγὸς οἱ Λαρίσης καὶ Ποσειδῶνος υἱοί. ἀφικόμενοι ν εἰς την Αἱμονίαν του τε κατοι - 15 κοὐντας ἐν αυτη βαρβάρους ἐξελαύνουσι και νέμονται την χώραν τριχη, τοῖς ηγεμόσι ποιήσαντες ομωνυ- μους τὰς μοίρας, χαῖαν καὶ Φθιῶτιν καὶ Πελασγιῶτιν πέντε δε μειναντες αυτόθι γενεὰς ἐν αἷς ἐπὶ μήκιστον ευτυχίας λασαν τὰ κράτιστα των ἐν- 20 Θετταλία πεδίων καρπούμενοι, περὶ την κτην γε 47 νεὰν ξελαύνονται Θετταλίας πό τε Κουρητων καὶ Λελέγων, οῖ νυν Αἰτωλοὶ καὶ Λοκροὶ καλοῶνται, καὶ συχνῶν ἄλλων τῶν περὶ τον Παρνασὸν οἰκούντων, ηγουμένου τῶν πολεμίων Λευκαλίωνος το Προμη 2bθέως, μητρὸς δὲ Κλυμένης της AZκεανοs. XVIII. κεδασθέντες δὲ κατὰ την φυγὴν οἱ μεν εἰς Κρήτην ἀπῆλθον, οἱ δὲ τῶν Κυκλάδων νήσων

τινὰς κατέσχον, οἱ δε την περὶ τὸν πιλυμπόν τε καὶ την πισσαν καλουμένην δε στιαιῶτινίκισαν ἄλ- ωλοι δὲ εἴς τε Βοιωτίαν καὶ Φωκίδα καὶ Eυβοιαν διεκομίσθησαν οἱ δ' εἰς τηλυσίαν περαιωθέντες της

73쪽

- περὶ τον Ἐλλήσποντον παραλίου πολλὰ χωρία κατε- σχον καὶ των παρακειμενων αυτ νήσων αλλας τε συχνὰς καὶ την νυν καλουμένην Λέσβον, ἀναμιχθεν- τες τοῖς ἐκ της Ἐλλάδος στελλουσι την πρώτην ἀποι- κων εἰς αὐτην ἄγοντος Μάκαρος του μιάσου τοδε πλεῖον αυτῶν μερος διὰ της μεσογείου τραπόμενοι 48 προς τοὐς ἐν Λωδώνν κατοικοῶντας σφων συγγενεῖς, οἷς ουδεὶς ήξίου πόλεμον ἐπιφέρειν ως ἱεροῖς, χρόνον μεν τινα σύμμετρον αὐτόθι διέτριψαν ἐπεὶ δε λυπη-l ροι αὐτοῖς οντες ησθάνοντο οὐχ κανηλούσης απαντας τρέφειν της γης, ἐκλείπουσι την χώραν χρησμῶπειθόμενοι κελεύοντι πλεῖν εἰς ταλίαν, η τότε Σατορνία λεγετο κατασκευασάμενοι δε ναυς πολλὰς περαιοῶνται τὸν γόνιον, σπουδην μεν ποιούμενοι των id ἔγγιστα της ταλίας αψασθαι χωρίων' πο- νοτιουπνεύματος καναγνοίας των τόπων μετεωρότεροι ἐνεχθέντες και προς ένὶ των του Πάδου στομάτων ορμισάμενοι Σπινητι καλουμένω ναῶ μεν ταύτη καταλείπουσι καὶ τον κιστα δυνάμενον τάλαιπωρεῖν et ὀχλον, φυλακον αυτοὶκαταστήσαντες, ως ἔχοιεν εἰ μη προχωροίη σφίσι τα πράγματα καταφυγήν. καιά μεν πομείναντες ἐν τούτω τω χωρίω, τεῖχος τω στρατοπεδω περιβαλόμενοι και ταῖς ναυσὶν εἰσκομί- 49σαντες τὰς εἰς τον βίον ευπορίας, πειδη κατὰ γνώ-25 μην ἐδόκει χωρεῖν αὐτοῖς τα πράγματα, πόλιν ἔκτισανομώνυμον τω στόματι του ποταμοs' εὐτύχησάν τε μάλιστα των περι τον γόνιον οἰκούντων θαλαττοκρατοsντες ἄχρι πολλοs, καὶ δεκάτας εἰς ελφοῖς ἀνῆγον τω θεω καὶ J των απὸ της θαλάττης φελειῶν,3 εγερ τινες καὶ ἄλλοι, λαμπροτάτας. στερον μέντοι μεγάλη χειρὶ τῶν προσοικούντων βαρβάρων ἐπιστρα- τευσάντων αὐτοῖς ἐξέλιπον την πόλιν οἱ δὲ βάρ-

74쪽

βαροι μετὰ χρόνον ἀνέστησαν υπὸ Ῥωμαίων καὶ τομεν ἐν τω Σπινητι καταλειφθεν γένος των Πελασγῶν ουτως ἐφθάρη

XVIIII. Οἱ δε διὰ της μεσογείου τραπόμενοι, τηνόρεινην της Ιταλίας ἡπερβαλόντες, εἰς την υμβρικῶν 5 ἀφικνοῶνται χώραν των ὁμορούντων υβοριγῖσι πολλὰ δ καὶ ἄλλα χωρία ης Ιταλίας κουν υμβρικοὶ,

και η τοὐτο, ἔθνος εν τοῖς πάνυ μέγα τε καὶ ἀρχαῖον το μεν ουν καταρχὰς ἐκράτουν οἱ Πελασγοὶ 50 των χωρίων ἐνθα το πρῶτον δρύσαντο καὶ πολι 10σματα τω υμβρικῶν κατελάβοντό τινα συνελθόντος δ' ἐπ αυτοὐ μεγάλου στρατο δείσαντες των πολεμίων το πλῆθος εἰς την βοριγίνων ἀπιόντες τρέπονται. καὶ οἱ μεν υβοριγῖνες ἄτε πολεμίοις ἐδικαίουν αυτοῖς προσφέρε- καὶ συνmσαν ἐκ των ἔγ- Ibγιστα χωρίων διὰ τάχους, ἐξαναστήσοντες αυτούς.

οἱ δὲ Πελασγοί τυγχάνουσι γὰρ ἐν τούτω τω χρόνω κατὰ δαίμονα περὶ Κοτυλίαν πόλιν βοριγίνων αὐλί-σάμενοι πλησίον της ἱερῆς λίμνης ως δε την τε

νησῖδα την ἐν αυτ περιδινουμένην κατέμαθον και 20 παρὰ των αιχμαλώτων, ους ἐκ των γρῶν ἔλαβον, ηκουσαν το τῶν ἐπιχωρίων ονομα τέλος ἔχειν σφίσι τ θεοπρόπιον πέλαβον. ὁ γὰρ ἐν Λωδώνη γενόμενος αὐτοῖς χρησμὸς, ον φησι Λεύκιος Μάλλιος ἀνηρb ου ασημος αυτὸς ἰδεῖν ἐπί τινος τῶν ἐν τω τεμένει 25του ιὸς κειμένων τριπόδων γράμμασιν ἀρχαίοις ἐγκεχαραγμένον ἰδὶ εἶχε στείχετε μαιόμενοι Σικελῶν Σατόρνιον αιαν ηδ υβοριγινέων Κοτύλην, ου νῆσος ὀχεῖται οἷς ἀναμιχθέντες δεκάτην ἐκπέμψατε Φοίβω 30 και κεφαλὰς Κρονίδη και τω πατρὶ πέμπετε

φωτα.

75쪽

XX. Ἐλθουσι δη τοῖς βοριγῖσι συν πολλῆ στρατιὰ ἱκετηρίας οἱΠελασγοὶ προτείνοντες ομόσε χωρουσιν ἄνοπλοι φράζοντές τε τὰς εαυτῶν τύχας καὶ δεό- 52μενοι προς φιλίαν δέξασθαι σφῆς συνοίκους ου λυ-

κηροῖς ἐσομένους, ἐπεὶ καὶ το δαιμόνιον αυτοὐς εἰς τηνδε μόνην ἄγει την χώραν, ἐξηγούμενοι το λόγιον.

τοῖς δε υβοριγῖσι ταῶτα πυθομένοις ἐδόκει πείθεσθαι τω θεοπροπίω καὶ λαβεῖν συμμαχίαν Ἐλληνικην κατὰ των διαφόρων σφίσι βαρβάρων, πονουμέ-I νοις τω προς τοὐς Σικελοὐ πολεμω σπένδονταί τε

δη προς- ς Πελασγοὐ καὶ διδόασιν αὐτοῖς χωρία της εαυτῶν ἀποδασάμενοι τα περὶ την ἱερὰν λίμνην, ἐν οἷς ην τα πολλὰ ἐλώδη, α νυν κατὰ τον ἀρχαῖον της διαλέκτου τρόπον Οὐέλια ονομάζεται σύνηθες i5 γὰρ ν τοις ἀρχαίοις Ἐλλησιν ς τὰ πολλὰ προτιθέναι των ονομάτων, οπόσων αἱ ἀρχαὶ ἀπο φωνηέντων ἐγίνοντο, την ου συλλαβην ενι στοιχείω γραφομένην τοὐτο δ' ην σπερ γάμμα διτταῖς ἐπὶ μιαν 3 ὀρθὴν ἐπιζευγνύμενον ταῖς πλαγίοις, ως Ηλένη καὶ 204άνα και οῖκος καὶ μνη καὶ πολλὰ τοιαῶτα ἔπειτα μοῖρά τις αυτῶν οὐκ ἐλαχιστη, ως η γη πῶσιν οὐκ ἀπέχρη, πείσαντες τοὐς υβοριγῖνας συνάρασθαι σφισι της διεξόδου στρατεύουσιν ἐπὶ τοὐς υμβρικοὐς καὶ πόλιν ὰὐτῶν εὐδαίμονα καὶ μεγάλην ἄφνω προσ-25 πεσόντες αἱροῶσι Κρότωνα ' ταύτη φρουρίω καὶ ἐπιτειχίσματι κατὰ τῶν υμβρικῶν χρώμενοὶ κατεσκευασμέν τε ς ἔρυμα εἶναι πολέμου ἀποχρώντως καὶ χώραν ἐχούσητην πέριξ εἴβοτον, πολλῶν καὶ ἄλλων ἐκράτησαν χωρίων τοῖς τε βοριγῖσι τον προς τοὐς 30 Σικελοὐ πόλεμον ἔτι συνεστῶτα πολλη προθυμία συνδιέφερον εως ἐξήλασαν αυτοὐς ἐκ της σφετέρας. Mκαὶ πόλεις πολλὰς τὰς μεν οἰκουμένας καὶ πρότερον

76쪽

υα τῶν Σικελῶν, τὰς δ αυτοὶ κατασκευάσαντες ωκουν οἱ Πελασγοὶ κοινῆ μετὰ των ωβοριγίνων, ων ἐστιν η τε Καιρητανῶν πόλις, Ἀγυλλα δε τοτε καλουμένη, καὶ Πίσα καὶ Σατορνία καὶ υλσιον καὶ αλ-λαι τινες, ας ανὰ χρόνον πο Τυρρηνῶν ἀφῖρε ἔ

XXI. Φαλέριον δε καὶ Φασκέννιον ἔτι καὶ εἰς με ησαν οἰκουμεναι πο Ρωμαίων, μικρ ἄττα διασώ - ζουσαι ζώπυρα του Πελασγικο γένους, Σικελῶνυπάρχουσαι πρότερον. ἐν ταυται διέμεινε πολλὰ 10 τῶν ρχαίων διαιτημάτων, οι το Ἐλληνικόν ποτ' ἐχρήσατο, ἐπὶ μηκιστον χρόνον, οἷονί τε τῶν οπλων τῶν πολεμιστηρίων κόσμος, σπίδες 'Αργολικαὶ καὶ δόρατα, καὶἰπότε πολέμου αρχοντες η τους ἐπιόντας αμυνόμενοι στρατὸν περόριον ἀποστέλλοιεν ἱεροί τι 15 νε ανδρες ανοπλοι προ τῶν αλλων ἰόντες σπονδο- ψόροι, τῶν τε ἱερῶν αἱ κατασκευαὶ καὶ τα δη τῶν 55 θεῶν αγισμοί τε καὶ θυσιαι καὶ πολλὰ τοιαίτα ετερα πάντων δε περιφανέστατον μνημεῖον της ἐν Αργει ποτε οἰκήσεως τῶν ανθρώπων ἐκείνων οι τους Σικε 20λους ἐξηλασαν, ὁ της φας νεὼς ἐν Φαλερίω κατεσκευασμένος ς ἐν Αργει, ἔνθα καὶ τῶν θυηπολιῶν ὁ τρόπος μοιος ην καὶ γυναικες ἱεραὶ θεραπευουσαιτο τέμενος η τε λεγομένη κανηφόρος γνη γάμων

παῖς καταρχομένη τῶν θυμάτων χοροί τε παρθένων raυμνουσῶν την θεον ωδαις πατρίοις κατέσχον δε τινα καὶ ουτοι τῶν καλουμενων Καμπανῶν-υβότων πάνυ καὶ την ψιν ηδίστων πεδίων ου ἐλαχίστην μοῖραν, ἔθνος τι βαρβαρικον υρωνίσσους ἐκ μέρους ἀναστη-

σαωΤες αυτῶν καὶ πόλεις αυτόθι κατεσκευασαν ἄλ- ωλας τε καὶ Λάρισαν, ἐπὶ της ἐν Πελοποννησω σφῶν μητροπόλεως νομα θέμενοι αυτll. τῶν μεν ουν ἄλ-

77쪽

26λων πολισμάτων ἔστιν δ καὶ μέχρις ἐμοφορθὰ ην, οδιαμείψαντα πολλάκις τους οἰκητορας φδε Λάρισα ἐκ πολλῶν πάνυ χρόνων ἐρημωθεῖσα Οὐδ' εἰ πώποτεωκήθη γνώρισμα φανερὸν οὐδεν ἔχει τοῖς νυν οτι μη τοὐνομα, καὶ οὐδε τοίτο πολλοὶ ἴσασιν ην δε αγορῆς Ποπιλίας καλουμένης ου πρόσω πολλα δε καὶ ἄλλα της τε παραθαλαττίου καὶ ἐν τομεσογείω χωρία κατέσχον ἀφελόμενοι τους Σικελούς. XXII. Οι δε Σικελοὶ Ου γαρ ἔτι ἀντέχειν οἱοί τε 10 ησαν υπό τε Πελασγῶν και βοριγίνων πολεμούμενοι τέκνα και γυναῖκας και χρημάτων ὁσα χρυσος η ἄρ γυρος ην ἀνασκευασάμενοι μεθίεντα αυτοῖς άπάσης της γης τραπόμενοι δε δια τηλορεινης ἐπὶ τα νότια και διεξελθόντες ἄπασαν Ιταλίαν την κάτω, ἐπειδη1 πανταχόθεν ἀπηλαύνοντο, σὐν χρόνω κατασκευασάμενοι σχεδίας ἐπὶ τω πορθμῶ καὶ φυλάξαντες κατιόω- τα τον ρουν απὸ της Λαλίας διέβησαν ἐπὶ την ἔγγι 57στα νησον κατεῖχον δ' αυτην Σικανοὶ γένος βηρικὸν, ου πολλῶ πρότερον ἐνοικισάμενοι Λιγυας φεύ- 20 γοντες, καὶ παρεσκεύασαν ἀφ' εαυτῶν Σικανίαν κληθῆναι την νησον, δεινακρίαν πρότερον ὀνομαζομένην ἐπὶ του τριγώνου σχηματος. ησαν δὲ Ου πολλοι

ἐν μεγάλη αὐτὴ οἰκήτορες, ἀλλ' η πλείων της χώρας

ἔτι ν ἔρημος. καταχθέντες ουν εἰς αὐτην Σικελοι 2 το μεν πρῶτον ἐν τοῖς σπερίοις μέρεσιν siκησαν,

ἔπειτα καὶ ἄλλη πολλαχῆ, καὶ τοὐνομα η νησος ἐπὶ

τούτων ρξατο Σικελία καλεῖσθαι το μεν δη Σικελικὸν γένος οὐτως ἐξέλιπεν ταλίαν, ως μεν Ἐλλάνικος ὁ έσβιός φησι, τρίτη γενεὰ πρότερον τῶν ρωι

30 κῶν Αλκυόνης ἱερωμένης ἐν Αργει κατὰ τὸ εκτον και εἰκοστὸν ἔτος δύο δε ποιεί στόλους Λαλικοὐ διαβάντας εἰς Σικελίαν τον μεν πρότερον λίνων, ους

78쪽

φησιν υπὸ Οἰνώτρων ἐξαναστῆναι τον δὲ μετὰ τos- τον ἔτει πέμπτω γενόμενον υσόνων γάπυγας φευγόωτων βασιλεα δὲ τούτων ἀποφαίνει Σικελὸν, ἀφου οἴνομα τοι τε ἀνθρώποις καὶ τῆ νησω τεθῆναι.ώς δὲ ι λιστος ὁ Συρακούσιος ἐγραψε, χρόνος μεν οτης διαβάσεως ην ἔτος ὀγδοηκοστὸν προ του ρωικos πολεμου, ἔθνος δὲ τ διακομισθεν ἐξ 1ταλίας ουτε ΣικελῶνJ οὐτε Αὐσόνων ου Ἐλύμων, ἀλλα Λιγύων,

αγοντος αυτοὐς Σικελοὐ τοὐτον δ' εἶναί φησιν Γλυ 'ταλos, καὶ τοὐς ανθρώπους επὶ τούτου δυναστεύον 10 τος μετονομασθῆναι Σικελούς εξαναστηνα ὁ ἐκ της

εαυτῶν τοὐς Λίγυας υπό τευμβρικῶν καὶ Πελασγῶν.Mντίοχος δὲ Ο Συρακούσιος χρόνον μεν ου δηλοῖ της b διαβάσεως, Σικελοὐς δε τοὐς μεταναστάντας ἀποφαίνει βιασθέντας υπό τε Οἰνώτρων καὶ πικῶν, Πα- bτρωνα δ' ηγεμόνα της ἀποικίας ποιησαμενους Θουκυδίδης δὲ Σικελοὐ μεν εἶναι γράφει τοὐς μεταναστάντας, υπικοὼς δὲ τοὐς ἐκβαλόντας, τον δε χρόνον πολλοῖς ἔτεσι των ρωικῶν στερον τὰ μεν δη περὶ Σικελῶν λεγόμενα τῶν ἐξ Ἱταλίας μετενεγκαμενων 20 την οἴκησιν εἰς Σικελίαν υπὸ τῶν λόγου ἀξιων τοιάδε

ἐστίν.

XXIII. Οι δὲ Πελασγοὶ πολλης καὶ ἀγαθῆς χώρας

κρατήσαντες, πόλεις τε πολλὰς μὲν παραλαβόντες, αλ-λας δ' αυτοὶ κατασκευάσαντες, ταχειαν καὶ μεγάλην 2b ἐπίδοσιν ελαβον εἰς εὐανδρίαν καὶ πλosτον και τηνἄλλην εὐτυχίαν, ης οὐ πολὐν ναντο χρόνον ' ἀλλ'

ηνίκα μάλιστα τοῖς σύμπασιν ἀνθεῖν ἐδόκουν δαιμονιοις τισὶ χόλοις ἐλαστρηθεντες ο μεν υπὸ τῶν θείων 60 συμφορῶν, οι δε υπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων 30 ἐξεφθάρησαν, τὸ δὲ πλεῖστον αυτῶν μερος εἰς την

Ἐλλάδα και την βάρβαρον αὐθις ἐσκεδάσθη περὶ ων

79쪽

πολῶς αν εἴη λόγος, εἰ βουλοίμην την ἀκρίβειαν γράφειν ολίγον δὲ κατέμεινεν ἐν γ ταλία των , ριγμνων προνοια πρῶτον μὲν ουν της οἰκοφθορίας ταῖς πόλεσιν ἐδόκει αὐχμω η γη κακωθεῖσα ἄρξαι, νίκα οἴ ἐπὶ τοῖς δένδρεσι καρπος ουδεὶς ραῖος γενέσθαι διέμεινεν, αλλ ωμοὶ κατέρρεον, υτ οπόσα σπερμάτων ἀνέντα βλαστοὐς ἀνθήσειεν ως τάχυος ἀκμης τους κατὰ νόμον ἐξεπλήρου χρόνους, ουτε πόα κτήνεσιν ἐφύετο διαρκης, των τε ναμάτων τα10 μὲν ουκέτι πίνεσθαι σπουδαῖα ην, τα δ' πελίμπανε θέρους, τα δ' εἰς τέλος ἀπεσβέννυτο αδελφα δὲ τούτοις ἐγίνετο περί τε προβάτων καὶ γυναικῶν γονάς ' γαρ ἐξημβλοῶτο τ εμβρυα, η κατὰ τους τόκους διεφθείρετο ἔστιν ἁ καὶ τὰς φερουσας συνδιαλυμηνά- II μενα. εἰ δέ τι διαφύγοι τον ἐκ των ωδίνων κίνδυνον

ἔμπηρον η τελες η δι' ἄλλην τινὰ τύχην βλαφθὲν

τρέφεσθαι χρηστὸν Ουκ ην ἔπειτα καὶ το ἄλλο πλῆθος το ἐν ακμῆ μάλιστα ἐκακοίτο νόσοις καὶ θανάτοις παρὰ τὰ εἰκότα συχνοῖς. μαντευομένοις δ' αὐ- 20 τοῖς τίνα θεῶν η δαιμόνων παραβάντες τάδε --σχουσι καὶ τί ποιγασιν αὐτοῖς λωφῆσαι τὰ δεινὰ ἐλπὶς ὁ θεὸς ἀνεῖλεν οτι τυχόντες, ἐβούλοντο υκ ἀπέδοσαν ἀ εἴξαντο, αλλὰ προσοφείλουσι τὰ πλείστου ἄξια οἱ γὰρ Πελασγοὶ ἀφορίας αὐτοῖς γενομέ- 2 νης ἐν τη γη πάντων χρημάτων εἴξαντο τω τε 1ιὶ

καὶ τω Ἀπόλλωνι και τοῖς Καβείροις καταθύσειν δεκάτας των προσγενησομένων πάντων, τελεσθεισης 62της υχης ἐξελόμενοι καρπῶν τε καὶ βοσκημάτωναπάντων το λάχος ἀπέθυσαν τοῖς θεοῖς, ω δη κατὰ 30 τούτων μόνων εὐξάμενοι ταsτα δη Μυρσίλος ὁ Λέσβιος ἱστόρηκεν λίγου δεῖν τοῖς αυτοῖς ὀνόμασι γράφων οἷς ἐγὼ νυν, πλην ὁσον ου Πελασγοὐ καλεῖ

80쪽

τους ἀνθρώπους, ἀλλα Τυρρηνους την δ' αἰτία, ολίγον στερον ἐρῶ. XXIIII. Ως δὲ ἀπενεχθέντα τον χρησμὸν uαθον, ου εἶχον τα λεγόμενα συμβαλεῖν. ἀμηχανοῶσι δεω αυτοῖς τῶν γεραιτέρων τις λεγε συμβαλὼν το λόγιον, οῖτι του παντος ἡμαρτήκασιν, εἰ οἷονται τοὐς θεοὐς αδίκως αὐτοῖς ἐγκαλεῖν χρημάτων με γαρ ἀποδεδόσθαι τὰς ἀπαρχὰς αὐτοῖς άπάσας ὀρθῶς τε καὶ συνδίκli, ἀνθρώπων δε γονης το λάχος, χρημα παντος μάλιστα θεοῖς τιμιώτατον, ὀφείλεσθαι εἰ δὲ δη καὶ 10 τούτων λάβοιεν την δικαίαν μοῖραν, τέλος εξειν σφίσιτο λόγιον τοῖς μεν δη ὀρθῶς ἐδόκει λέγεσθαι ταῶτα, τοῖς δ ἐξ ἐπιβουλης συγκεῖσθαι ὁ λόγος εἰσηγησαμένου δε τινος την γνώμην, τον θεὸν ἐπερέσθαι, εἰαυτῶ φίλον ανθρώπων δεκάτας ἀπολαμβάνειν πέμ- I5πουσι τὸ δεύτερον θεοπρόπους, καὶ ὁ θεὸς ἀνεῖλεν

ουτω ποιεῖν ἐκ δε τούτου στάσις -οὐ καταλαμβάνει περὶ του τρόπου της δεκατεύσεως καὶ ἐν ἀλληλοις οἱ προεστηκότες των πόλεων το πρῶτον ἐταράχθησαν ἔπειτα καὶ τὸ λοιπὸν πλῆθος δι' ποψίας re τοὐς ἐν τέλει ἐλάμβανεν. ἐγίνοντό τε Ουδενὶ κόσμω64 αἱ ἀπαναστάσεις, ἀλλ' ἄσπερεὶ οἴστρω καὶ θεοβλαβεία ἀπελαυνομένων, καὶ πολλὰ ἐφέστια λα ἐξηλείφθη μέρους αὐτῶν μεθισταμένου ' ου γαρ ἐδικαίουν οἱ προσηκοντες τοι ἐξιοίσιν ἀπολείπεσθαί τε 5των φιλτάτων καὶ ἐν τοῖς ἐχθίστοις υπομένειν πρῶτοι μεν δηχυτο μεταναστάντες ἐξ Λαλίας εἴς τε την

Ελλάδα καὶ της βαρβάρου πολλην ἐπλανηθησαν μετὰ δε τοὐς πρώτους ἔτεροι τλαυτὸ ἔπαθον, καὶ τοὐτοδιετέλει γινόμενον ὁσέτη. ου γὰρ ἀνίεσαν οἱ δυνα 30στεύοντες ἐν ταῖς πόλεσι της ἀνδρουμένης αεὶ νεότητος ἐξαιρούμενοι τὰς ἀπαρχὰς, τοῖς τε θεοῖς τὰ δίκαια