Antiquitatum Romanarum quae supersunt

발행: 1860년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

ποταπὸν αποδίδωμι το σχημα τῆ πραγματεία. VIII. υρχομαι μεν οὐν της στυριας ἀπὸ των παλαιοτατων μύθων, ους παρελιπον οἱ προ μου γενό- μενοι συγγραφεῖς χαλεπους οντας ἄνευ πραγματείας

μεγάλης ἐξευρεθῆναι καταβιβάζω δε την διήγησιν

ἐπὶ την αρχὴν του πρώτου Φοινικικοὐ πολέμου την γενομενην ἐνιαυτ τρίτω της γδόης καὶ εἰκοστης επὶ ταῖς κατον ὀλυμπιάσιν αφηγοῶμαι δε τους τε 10 ὀθνείους πολεμους της πόλεως απαντας, ους ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις ἐπολέμησε, καὶ τὰς ἐμφυλίους στάσεις ὁπόσας ἐστασίασεν, ἐξ oων αἰτιων ἐγένοντο καὶ δι ει τρόπων τε καὶ λόγων κατελυθησαν πολιτειῶν τε δεας διέξειμι πάσας ὁσαις ἐχρήσατο βασι 2315 λευομενη τε καὶ μετὰ την κατάλυσιν των μονάρχων, και τις ην αυτῶν εκάστης ὁ κόσμος ἔθη τε τὰ κράτιστα καὶ νόμους τους ἐπιφανεστάτους διηγοῶμαι καισυλλήβδην λον ἀποδείκνυμι τον ἀρχαιον βίον της πόλεως. σχημα δε ἀποδίδωμι τῆ πραγματεία ουθ'

20 οποῖον οἱ τους πολεμους ἀναγράψαντες ἀποδεδώκασι ταῖς στορίαις υθ οποῖον οἱ τὰς πολιτείας αυτὰς ἐφ αυτῶν διηγησάμενοι Ουτε ταῖς χρονικαῖς παρα πλήσιον ας ἐξεδωκαν οι τὰς τθίδας πραγματευσάμενοι μονοειδεῖς γὰρ ἐκεῖναί τε καὶ ταχύ προσιστά- 25 μεναι τοῖς ἀκουουσιν ἀλλ' ἐξ Ἀπάσης ἰδέας μικτὸν 24 ἐναγωνιου τε καὶ θεωρητικῆς is καὶ τοῖς περὶ τους πολιτικοὐ διατρίβουσι λόγους καὶ τοῖς περὶ την φιλόσοφον ἐσπουδακόσι θεωρίαν και εἴ τισιν ἀοχλήτου δεησε διαγωγῆς εν ἱστορικοῖς ἀναγνώσμασιν, ἀπο- 30 χρώντως ἔχουσα φαίνηται. η μεν ουν στορία περὶ τοιούτων τε γενήσεται πραγμάτων καὶ τοιούτου

τεύξεται σχήματος ὁ δὲ συντάξας αυτὴν Λιονυ-

62쪽

σιός εἰμι λεξάνδρου λικαρνασεύς αρχομαι δ'

ἐνθένδε. i.

VIIII 'ν γεμόνα γης καὶ θαλάσσης πάσης

πόλιν, ν νυν κατοικοίσι' μαῖοι, παλαιότατοι των

2 μνημονευομένων λέγονται κατασχεῖν βάρβαροι Σικε ἔλοὶ ἔθνος αὐθιγεν ' τὰ δε προ τούτων ἴθ' gκατείχετο προ ετέρων οὐθ' ως ρημος ν ουδεὶς ἔχει βεβαίως εἰπεῖν. χρόνω δε στερον 'Aβοριγῖνες αυτην παραλαμβάνουσι πολέμω μακρῶ τους ἔχοντας ἀφελόμενοι - το μεν πρότερον ἐπὶ τοῖς ρεσιν I0ωκουν ἄνευ τειχῶν κωμηδὸν καὶ σποράδες, ἐπεὶ δε Πελασγοί τε καὶ των αλλων Ἐλλήνων τινες ἀναμιχθέντες αὐτοῖς συνήραντο του προ τοὐς ὁμοτέρμονας πολέμου, το Σικελικὸν γένος παναστησαντες ἐξαυτῆς πόλεις περιεβάλοντο συχνὰς καὶ παρεσκεύασαν II ὐπήκοον αυτοῖς γενέσθαι πῆσαν ὁσην ὁρίζουσι ποταμοὶ δύο Λῖρις καὶ ἐβερις ' ο τὰς με αρχὰς λαμβάνουσι της ἐύσεως ἐκ της πωρεια των πεννίνωνορῶν, φ ων διχα τέμνεται πῆσα ἐπὶ μῆκος η ταλία, διαστάντες δε κατὰ τὰς ἐκβολὰς ὀκτακόσιά που στά- 20δια ἀπ αλληλων εἰς- Τυρρηνικὸν ἐξερεύγονται 26 πέλαγος, πὸ μεν τῶν βορείων μερῶν ὁ Ἀβερις Dστίας πόλεως πλησίον ἐκδιδούς, ἀπὸ δε του μεσημβρινοῶ κλίματος ο Λῖρις Μίντουρναν παραμειβόμενος Ῥωμαίων δέ εἰσιν αἱ πόλεις ἀμφότεραι ἄποικοι καὶ ra διέμειναν ἐπὶ της αυτῆς οἰκήσεως οὐκέτι προς τέρων ἐξελαθέντες, ονομάτων ἀλλαγαῖς διτταῖς ο αυτοὶ ἄνθρωποι προσαγορευόμενοι, μέχρι μεν τουπρωικολπο- λέμου την ἀρχαίαν τῶνMβοριγίνων ὀνομασίαν δει σώζοντες. ἐπὶ δε Λατίνου βασιλέως, ει κατὰ τον γλιακὸν Mπόλεμον ἐδυνάστευσε, Λατῖνοι ἀρξάμενοι καλεῖσθαι. μύλου δε την ἐπώνυμον αυτοὐ πόλιν οἰκίσαντος ἐκ-

63쪽

καίδεκα γενεαῖς των ρωικῶν ὐστερον, ην νυν ἔχουσιν ὀνομασίαν μεταλαβόντες ἔθνος τε μέγιστον ἐξ ἐλα et χίστου γενέσθαι σῶν χρόνω παρεσκεύασαν και περιφανέστατον ἐξ ἀδηλοτάτου, τῶν τε δεομένων οἰκησεως

παρὰ σφίσι φιλανθρώπω υποδοχῆ κά πολιτείας μεταδόσει τοις μετὰ του γενναίου ἐν πολεμω κρατηθεῖσι δούλων τε ὁσοι παρ' Αὐτοῖς ἐλευθερωθεῖεν ἀστοῖς εἶναι συγχωρησε τύχης τε ανθρώπων Ουδεμιῆς ει μέλλοι το κοινον φελεῖν παξιωσει' ὐπερ ταλα δε πάντα I κόσμω του πολιτεύματος, ον ἐκ πολλῶν κατεστησαντο

παθημάτων, εκ παντος καιροὐ λαμβάνοντες τι χρήσιμον. X. ους δε βοριγίνας, ἀφ' ων αρχει Ρωμαίοις το γένος, ο μεν αὐτόχθονας ταλίας, γένος αυτὸ καθ' υτὸ γενόμενον ἀποφαίνουσιν αλίαν δε καλῶ την I ἀκτην σύμπασαν ὁσην γόνιός τε κόλπος και Τυρρηνικη θάλασσα καὶ τρίτα περιέχουσιν ἐκ γης υλπεις. καὶ την ὀνομασίαν αὐτοῖς την πρωτην φασὶ τεθηναιδια το γενέσεως τοι μετ' αυτοὐς ἄρξαι, σπερ αν 8ημεις εἴποιμεν γενάρχας η πρωτογόνους. τεροι δε 20 λέγουσιν νεστιους τινὰς καὶ πλάνητας ε πολλῶν συνελθόντας χωρίων κατὰ δαίμονα περιτυχεῖν ἀλληλοις αυτόθι καὶ την οἴκησιν ἐπὶ τοῖς ἐρύμασι καταστησασθαι, ζην δε απὸ ληστείας καὶ νομης παραλλάττουσι δε καὶ την ὀνομασίαν αυτῶν ἐπι- ταις 25 τύχαις οἰκειότερον, βερριγίνας λέγοντες, στεδηλοῶσθαι υτοὐς πλάνητας κινδυνεύει δη κατὰ τούτους μηδεν διαφέρει το τῶν βοριγίνων φῶλονων ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ Λελέγων τοῖς γαρ ἀνεστίοις καὶ μιγάσι καὶ μηδεμίαν γην βεβαίως ως πατρίδα κα-30 τοικοsσι ταύτην ἐπετίθεντο την ὀνομασίαν ς ταπολλά. ἄλλοι δε Λιγύων ποίκους μυθολογοῶσιν αυτοὐς γενέσθαι τῶν ὁμορούντων υμβρικοῖς οἱ γαρ

64쪽

Aιγυες οἰκοsσι μεν καὶ της λαλιας πολλαχη, νέμον- 2 ται δέ τινα καὶ της Κελτικῆς ὁποτέρα δ' αὐτοῖς ἐστι γη πατρὶς, δηλον οὐ γαρ ἔτι λεγεται περ αυτ προσωτέρω σαφὲς ουδέν. XI. Οἱ δὲ λογιώτατοι των ωμαῖκῶν συγγρα- φεων ἐν οἷς ἐστι Πόρκιός τε Κάτων ὁ τὰς γενεαλογίας των ἐν Λαλία πόλεων ἐπιμελέστατα συναγαγὼν καὶ Gro Σεμπρώνιος καὶ αλλοι συχνοι, Ἐλληνας

αυτοὐς εἶναι λέγουσι των ἐν χαῖα ποτὲ οἰκησάντων, πολλαῖς γενεαῖς πρότερον του πολέμου του 10Tρωικο μεταναστάντας. οὐκέτι μέντοι διορίζουσιν ουτ φυλον Ελληνικον ου μετεῖχον ουτε πόλιν ἐξης ἀπανέστησαν, ουτε χρόνον οἴθ' ηγεμόνα της αποικίας ουθ' ὁποίαις τύχαις χρησάμενοι την μητρόπολιναπέλιπον Ἐλληνικω τε μύθω χρησάμενοι οὐδένα Ιοτων τὰ Ἐλληνικα γραφάντων βεβαιωτην παρέσχοντο. το μεν οὐν ἀληθὲς πως ποτ' ἔχει, αδηλον εἰ δ' ἐστὶν τούτων λόγος γιὴς οὐκ αν ετέρου τινὸς ἐζησαν

δ αποικοι γένους η - καλουμένου νυν ρκαδικοs. πρῶτοι γαρ Ἐλλήνων ουτοι περαιωθέντες τον γόνιον 20 κολπον κησαν Ιταλίαν, γοντος αυτοὐς οἰνώτρου του Λυκάονος ' ην δε πέμπτος από τε Αἰζειολκαι Φορωνέως τῶν πρώτων ἐν Πελοποννήσω δυναστευσάν

των Φορωνέως μὲν γαρ Νιόβη γίνεται ταύτης δὲ δ υἱὸς καὶ Θιὸς ως λέγεται, Πελασγός Αἰζειοὐδὲ υἱὸς 25

Λυκαων τουτου δὲ Ληιάνειρα θυγάτηρ ἐκ δὲ Ληιανείρας καὶ Πελασγοὐ Λυκάω, ετερος τούτου δὲ Οἴνωτρος, πτακαίδεκα γενεαῖς πρότερον τῶν ἐπὶ

Ποίαν στρατευσάντων. o μὲν δὴ χρόνος ἐνω τὴν ἀποικίαν ἔστειλαν Ἐλληνες εἰς ταλίαν, οὐτος ήν. 30 ἀπανέστη δε της Ελλάδος Οἴνωτρος οὐκ ἀρκούμενος τη μοίρα δύο γαρ καὶ εἴκοσι παίδων Λυκάονι γενο-

65쪽

14μένων εἰς τοσουτους ἔδει κληρους νεμηθῆναι τὴν ρκάδων χωραν ταύτης μεν δη της αἰτίας ενεκα Πελοποννησον Οἴνωτρος κλιπὼν καὶ κατασκευασάμενος

ναυτικὸν διαίρει τον γόνιον πόντον καὶ ἡ αὐτβ Πευκέτιος των αδελφῶν εἷς εἶποντο δε αὐτοῖς του τε οἰκείου λαos συχνοί, πολυάνθρωπον γαρ δη τοὐτο τοἔθνος λέγεται κατ' αρχὰς γενέσθαι, καὶ των ἄλλων Ἐλλήνων ὁσοι χώραν εἶχον ἐλάττω της κανης Πευκέτιος μεν ουν, ἔνθα το πρῶτον ώρμίσαντο της Ιτα-

10 λίας, περ ἄκρας γαπυγίας ἐκβιβάσας τον λεὼν -- 32το καθιδρύεται, καὶ ἀπ' αυτο οἱ περὶ ταλα ταχωρία οἰκosντες Πευκέτιοι ἐκλήθησαν. Οἴνωτρος δετην πλείω το στρατο μοῖραν γόμενος εἰς τονετερον ἀφικνεῖται κόλπον τον ἀπο - εσπερίων με i5 ρῶν παρὰ τηνδεταλίαν ἀναχεόμενον, ος τότε μεν υ- σόνιος ἐπὶ τῶν προσοικούντων Αὐσόνων ἐλέγετο, ἐπεὶ - ρρηνοὶ θαλασσοκράτορες ἐγένοντο, μετέλαβενην ἔχει νῶν προσηγορίαν.

XII. Eυρων δε χώραν πολλην μεν εἰς νομὰς πολ- et λην δε εἰς ἀρότους εὐθετον, ἔρημον δε την πλείστην καὶ οὐδε την οἰκουμένην πολυάνθρωπον, ἀνακαθήρας το βάρβαρον ἐκ μέρους τινος αὐτης ωκισε πόλεις μικρὰς και συνεχεῖς ἐπὶ τοῖς ρεσιν, σπερ ην τοις παλαιοῖς τρόπος οἰκήσεως συνήθης ἐκαλεῖτο δε ἡ τε25 χώρα πῆσα πολλὴ ουσα οσην κατέσχεν Οἰνωτρία, καὶ 33 οἱ ἄνθρωποι πάντες ὁσων ρξεν Οἴνωτροι, τρίτην μεταλαβόντες ὀνομασίαν ταύτην ἐπὶ μὲν γὰρ Αἰζειοὐ βασιλεύοντος Αἰζειοὶ ἐλέγοντο, Λυκάονος δὲ παραλαβόντος την αρχὴν ἀπ' ἐκείνου αὐθις Λυκάονες ἀνο- 30 μάσθησαν, Οἰνώτρου δε κομίσαντος αυτοὐς εἰς Λα- λίαν Οἴνωτροι χρόνον τινὰ ἐκλήθησαν μαρτυρεῖ δέ μου λόγωΣοφοκλῆς μεν ὁ τραγωδοποιὸς ἐν ρι-

66쪽

15 πτολέμω δράματι πεποίηται γαρ αυτῶ Θημήτηρ διδάσκουσα τον ριπτόλεμον, ὁσην χώραν ἀναγκασθη-

σεται σπειρων τοῖς δοθεῖσιν π αὐτης καρποῖς διεξελθεῖν μνησθεῖσα δε της ωου πρῶτον ταλίας, ηἐστιν ἀπλακρας γαπυγίας μέχρι πορθμοs Σικελικos, dκαὶ μετὰ τοsτο της αντικρυμψαμένη Σικελίας, ἐπὶ την σπέριον αυθις λαλίαν αναστρέφει καὶ τὰ μέγιστα των οἰκούντων την παραλίαν ταυτην ἐθνῶν διεξέρχεται, την ἀρχην ἀπο της οἰνώτρων οἰκήσεως ποιησαμένη. ἀπόχρη δε ταῶτα μόνα λεχθέντα των 10 34 ἰαμβείων, ἐν οις φησι '

τὰ δ' ἐξόπισθε, χειρος εἰς τὰ δεξιὰ,

Οἰνωτρία τε πῆσα καὶ Τυρρηνικος κολπος Λιγυστικη τε γη σε δέξεται.

ωντίοχος δὲ ὁ Συρακούσιος, συγγραφεὐ πάνυ ἀρ- οχαῖος, ἐν Λαλίας οἰκωμω τους παλαιοτατους οἰκη τορας διεξιών, ς εκαστοί τι μέρος αύτης κατεῖχον, Οἰνωτρους λέγει πρώτους τῶν μνημονευομένων ἐναυτὴ κατοικησαι, εἰπὼν ωδε' Αντίοχος Σενοφάνεος

τάδε συνέγραψε περὶ Λαλίης ἐκ τῶν ἀρχαίων λόγων 20

τὰ πιστοτατα καὶ σαφέστατα την γην ταύτην, τις νυν ταλία καλεῖται, το παλαιὸν εἶχον Οἴνωτροι. ἔπειτα διεξελθών ον τρόπον ἐπολιτεύοντο, καὶ ως

βασιλεὐ ἐν αὐτοῖς Λαλὸς ἀνὰ χρόνον ἐγένετο, ἀφ' ου μετωνομάσθησαν ταλοί, τούτου δε την ἀρχην is Μόργης διεδέξατο, ἀφ' ου Μόργητες κληθησαν, καὶ ως Σικελὸς ἐπιξενωθεὶς Μόργητι ἰδίαν πράττων ἀρχην 3 διέστησε το ἔθνος, ἐπιφέρει ταυτί 'ούτω δε Σικελοὶ καὶ Μόργητες ἐγένοντο καὶ Λαλίητες ἐόντες Οἴνωτροι. XIII. - δη καὶ το γένος οἷον ν το τῶν Οἰ 30 νώτρων ἀποδείξωμεν, τερον ἄνδρα τῶν ἀρχαίων συγγραφέων παρασχόμενοι μάρτυρα, Φερεκύδην τον

67쪽

ωθηναῖον, γενεαλόγων οὐδενος δεύτερον πεποίηται γὰρ αὐτῶ περὶ των ἐν Αρκαδία βασιλευσάντων ωδεχ λόγος ' Πελασγοὶκαὶ Ληιανείρης γίνεται Λυκάων' ὁτος γαμεῖ Κυλλήνην, Νηίδα νύμφην, αφ'

ης το ορο η Κυλλην καλεῖται ἔπειτα τοὐς ἐκ τούτων γεννηθέντας διεξιὼν και τίνας καστοι τόπους κησαν, Οἰνώτρου καὶ Πευκετίου μιμνησκεται λέγων δε ' καὶ Οἴνωτρος, ἀφ' υ Οἴνωτροι κα- λέονται οἱ ἐν ταλίη οἰκέοντες, καὶ Πευκέτιος, φ10 ου Πευκετιοι καλεονται οἱ ἐν τω γονί κόλπω ταμὲν ουν πο των παλαιῶν εἰρημένα ποιητῶν τε καὶ μυθογράφων περί τε οἰκησεως καὶ γένους τῶν Οἰνώ 36τρων τοιαsτα ἐστιν οἷς εγὼ πειθόμενος εἰ τω οντι Ἐλληνικον φῶλον ην το τῶν βοριγίνων, ως Κάτωνιε καὶ Σεμπρωνί καὶ πολλοῖς αλλοις εἴρηται, οὐ ἔγγονον αυτῶν τῶν Οἰνώτρων πείθομαι. το γαρ δη Πελασγικον και το Κρητικον κα οσα ἄλλα ἐν Λαλίαωκησεν, στέροις ευρίσκω χρόνοις ἀφικόμενα. παλαιότερον 34 τούτου στόλον ἀπαναστάντα της Ελλά-

20 δος εἰς τα προσεσπέρια της υρώπης οὐδένα δύναμαι καταμαθεῖν τοὐς δὲ Οἰνώτρους της τ' αλλης ταλίας πολλὰ χωρία οχμα κατασχεῖν τα μεν ἔρημα, τα δὲ φαύλως οἰκούμενα καταλαβόντας, καὶ δη καὶ τηλυμβρικῶν γης ἐστιν η ἀποτεμέσθαι, κληθῆναι 25 δε βοριγῖνας ἐπὶ της ἐν τοῖς ρεσιν οἰκήσεως υρκαδικον γαρ το φιλοχωρεῖν ορεσιν , ως περακρίους τινὰς καὶ παραλίους θήνησιν. εἰ δέ τινες πεφύκασι μη ταχεῖς εἶναι περὶ πραγμάτων παλαιῶν ἀβασαν στως τὰ λεγόμενα δέχεσθαι, μη ταχεῖς ἔστωσαν μηδὲ 3730 θυας η υμβρικοὐ φαλλους τινὰς βαρβάρους αὐ-

τοὐς νομίσαι, περιμείναντε καὶ τὰ λοιπὰ μαθεῖν κρινέτωσαν ἐείπάντων το πιθανώτατον.

68쪽

υπό τε πολέμων καὶ αλλων κακῶν οἰκοφθορηθεῖσαι

ἔρημοι ἀφεινται. σαν δ' εν ῆ Ῥεατίν γ τωνυπεννίνων ορῶν ου μακρὰν, ς Βάρρων Πρέν οτιος ἐν ρχαιολογίας γράφει απὸ της Ῥωμαίων πόλεως α το βραχύτατον ἀπέχουσα ημερησίου διάστημα ὁδοὐ ω εγὼ τὰς ἐπιφανεστάτας ίς κε

νος ἱστορεῖ, διηγήσομαι Παλάτιον με πέντε προς τοῖς εἴκοσι σταδίοις ἀφεστῶσα Ῥεάτου, πόλεως οἰκου- 10μένης ποῬωμαίων ἔτι καὶ εἰς με, Κοῖντίας δουa πλησίον. ριβόλα δε ἀμφὶ τους ξήκοντα σταδίους της αυτῆς πόλεως ἀφεστῶσα, λόφον πικαθημένη σύμμετρον. Συεσβόλα δε λαυτι διάστημα της ριβόλας πέχουσα, τῶν Κεραυνιων ορῶν πλησίον απὸ Ibδὲ ταύτης τετταράκοντα σταδίοις διηρημένη πόλις ἐπιφανης Σούνα, ἔνθα νεὼς πάνυ αρχαῖος ἐστινυρεος Μήφυλα δευς τριάκοντα σταδίοις ἄπωθεν της Σούνης δείκνυται δε αυτης ἐρείπιά τε και τείχους ἴχνη τετταράκοντα δε σταδίους πέχουσα - 20φυλης ρουῖνιον, εἰ καί τις ἄλλη τῶν αυτόθι πόλεων ἐπιφανης καὶ μεγάλη ' δῆλοι γάρ εἰσιν αυτῆς οῖ τεμέλιοι τῶν τειχῶν καὶ τάφοι τινες αρχαιοπρεπεῖς καὶ δ πολυανδρίων ν ψηλοῖς χώμασι μηκυνομένων περίβολοι ' ἔνθα καὶ νεὼς Αθηνῆς ἐστιν ἀρχαῖος, ἱδρυμέ- 25νος ἐπι τῆς κρας απὸ δε σταδίων ὀγδοήκοντα Ῥεάτου

τοῖς ἰούσι δια τῆς Κουρίας ὁδο παρὰ Κόρητον ἔρος

Κόρσουλα νεωσH διεφθαρμένη δείκνυται δε τις καὶ

νῆσος, Ισσα αυτῆ νομα, λίμνη περίρρυτος ῆν χωρὶς ἐρύματος ποιητο κατοικῆσαι λέγονται τοι τέλμασι 30 τῆς λίμνης σαπερ τείχεσι χρώμενοι πλησίον δε τῆς

69쪽

μένη, τετταράκοντα σταδίους προυσα των καλου-

μενων πτὰ υδάτων ἀπο δε Ῥεάτου πάλιν την ἐπὶ Λατίνην ὁδὸν ἰοίσι Βατία μεν ἀπο τριάκοντα στα- 405 δίων, Τιώρα δε ἀπο τριακοσίων, η καλουμένη Ματιήνη. ἐν ταύτη λέγεται χρηστηριον υρεος γενέσθαι πάνυ ἀρχαῖον ὁ δε τρόπος αυτο παραπλησιος νως φασι τω παρὰ Λωδωναίοις μυθολογουμένω ποτε γενέσθαι πλην οσον ἐκεῖ με ἐπὶ δρυος ἱερῆς περι- 10 στερὰ καθεζομένη θεσπιωδεῖν ἐλέγετο, παρὰ δὲ τοῖς υβοριγῖσι θεόπεμπτος ορνις, ον αυτοὶ μεν πῖκον, Ἐλληνες δε δρυοκολάπτην καλοίσιν ἐπὶ κίονος ξυλίνης φαινομενος το αυτὸ ἔδρα. τέτταρας δε ἐπὶ τοῖς εἴκοσι σταδίοις ἀπεχουσα της εἰρημένης πόλεως Λίστα,1 μητρόπολις Ἀβοριγίνων, ην παλαίτερον ἔτι Σαβῖνοι νύκτωρ ἐπιστρατεύσαντες ἐκ πόλεως μιτέρνης ἀφύλακτον αιροίσιν οι δ' ἐκ της λώσεως περισωθέντες υποδεξαμένων αυτοὐς λατίνων, ως πολλὰ πειρα 41θέντες οὐχ οἱοι τεχσαν ἀπολαβεῖν, ἱερὰν ἀνῆκαν ως 20 σφετέραν ἔτι την γῆν, ἐξαγίστους ποιήσαντες ἀραῖς

τοὐς καρπωσομένους αυτὴν ὁστερον. XV. 'Aπό δε σταδίων ἐβδομήκοντα μάτου τυλία πόλις ἐπιφανὴς προς ρει κειμένη ης ἐστιν οὐ πρόσω λίμνη τεττάρων πλέθρων ἔχουσα την διάστα- 2 σιν, αὐθιγενοί πλήρης νάματος πορρέοντος ἀεὶ, βάθος ως λέγεται ἄβυσσος ταύτην ἔχουσάν τι θεοπρεπες ἱερὰν της Νίκης οἱ ἐπιχώριοι νομίζουσι καὶ

περιείρξαντες κύκλω στέμμασι του μηδένα τω νάματι πελάζειν ἄβατον φυλάττουσιν, τι μη καιροῖς τισιν

30 ἐτησίοις, ἐν οἷς ἱερὰ θύουσι α νόμος ἐπιβαίνοντες της ἐν αυτῆ νησῖδος οἷς ὁσιον η δε νῆσος ἐστι μενώσπερὰν πεντήκοντα ποδῶν την διάμετρον, περαν-

70쪽

- sέστηκε δε του νάματος ου πλεῖον ἡ ποδιαῖον ἴφος' ἀνίδρυτος δ' ἐστὶ καὶ περινήχεται πολλαχῆ δινο--τος αυτὴν αλλοτε κατ' αλλους τόπους ἡρεμα του πνεύ- 42 ματος χλόη δε τις εν αυτὴ φύεται βουτόμφ προσεμφερὴς καὶ θάμνοι τινες ου μεγάλοι, πρῆγμα κρειττον λόγου τοῖς θεάτοις καὶ ων ἡ φύσις δρα θαυμάτων ουδενὸς δεύτερον. XVI. T. μὲν δὴ πρώτην οἴκησιν οἱ 'Aβοριγῖνες ἐν τούτοις λέγονται ποιήσασθαι τοῖς τόποις, ἐξελάσαντες ἐξ αὐτῶν υμβρικούς ἐντείθεν δε ορμώμενοι Ιοτοῖς τε ἄλλοις βαρβάροις καὶ πάντων μάλιστα Σικελοῖς μοτέρμοσιν οὐσιν υπὲρ της χώρας ἐπολέμουν, το μὲν πρῶτον ἱερά τις ἐξελθοῶσα νεότης, ανδρες ολίγοι κατὰ βίου ζήτησιν υπὸ των γειναμένων ἀποσταλεντες, ἔθος ἐκπληροῶντες ἀρχαῖον, ω πολλοῖς 15 βαρβάρων τε καὶ Ἐλλήνων ἐπίσταμαι χρησαμένους. οπότε γαρ εἰς Οχλου πλῆθος ἐπίδοσιν αἱ πόλεις τισὶ λάβοιεν στε μηκέτι τὰς οἰκείας τροφὰς ἄπασιν εἶναι διαρκεῖς, ἡ κακωθεῖσα ταῖς οὐρανίαις μεταβολαῖς ἡγη σπανίους τους εἰωθότας καρποῖς ἐξενέγκοι, 40 τοιόνδε τι πάθος ἄλλο τὰς πόλεις κατασχὸν εἴτε ἄμει- 43 νον ιτε χεῖρον νάγκην ἐπιστήσειε μειώσεως του πλήθους θεῶν τω δὴ καθιεροῶντες νθρώπων ἐτείους γονὰς ἐξέπεμπον πλοις κοσμήσαντες ἐκ της σφετέρας εἰ μὲν υπὲρ εὐανδρίας ἡ νίκης ἐκ πολέμου 25 χαριστήρια θεοῖς ἀποδιδοῖεν, προθύοντες ἱερὰ τήνομιζόμενα, εὐφήμοις οἰωνοῖς τὰς ἀποικίας προπέμποντες ε δ ἐπὶ μηνίμασι δαιμονίοις ἀπαλλαγὰς αἰτούμενοι των κατεχόντων σφῆς κακῶν το παραπλήσιον δρωεν αὐτοί τε ἀχθόμενοι καὶ συγγνώμονας ἀξιοει 30τες γενέσθαι τοὐς ἀπελαυνομένους οἱ δὲ ἀπαναστάν-

τες ως οὐκέτι της πατρώας γης μεταληψόμενοι, εἰ μὴ

SEARCH

MENU NAVIGATION