Antiquitatum Romanarum quae supersunt

51쪽

CORRIGENDA

σθαι.

52쪽

ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ

ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ.

ossitionis

p. I ους εἰωθότας ἀποδίδοσθαι τοῖς προοιμίοις των ἱστοριῶν λόγους ηκιστα βουλόμενος αναγκάζομαι περὶ ἐμαυτο προειπεῖν, ουτ εν τοῖς ἰδίοις μέλλων πλεD- νάζειν ἐπαίνοις, ους παχθεις οἶδα φαινομένους τοῖς ἀκούουσιν, ἴτε διαβολὰς καθ' ετέρων ἐγνωκὼς ποι 52 εισθαι συγγραφέων, σπερ ναξιμένης καὶ Θεόπομπος ἐν τοῖς προοιμίοις των ἱστοριῶν ποίησαν, ἀλλα τους ἐμαυτολλογισμοὐς ἀποδεικνύμενος, ις ἐχρησαμηνίτε ἐπὶ ταύτην ρμησα την πραγματείαν, καὶ περὶ των φορμῶν ἀποδιδοὐ λόγον, ων την 10 ἐμπειρίαν ἔλαβον των γραφησομένων ἐπείσθην γαρ οτι δει τους προαιρουμένους μνημει τηλεαυτων ψυχῆς τοῖς ἐπιγιγνομένοις καταλιπεῖν, α μη συναφανι-jσθήσεται τοῖς σώμασιν αυτῶν ὐπο ου χρόνου, καὶ πάντων μάλιστα του αναγράφοντας ἱστορίας, ἐν αἷς Ibκαθιδρυσθαι την ἀλήθειαν πάντες πολαμβάνομεν ἀρχην φρονησεώς τε καὶ σοφίας ουσαν, πρῶτον μεν προαιρεῖσθαι καλὰς καὶ μεγαλοπρεπεῖς καὶ πολλὴν ἰωφέλειαν τοίς ἀναγνωσομένοις φερούσας' ειτα παρασκευάζεσθὰ τὰς ἐπιτηδείους εἰς την 20

53쪽

μελείας τε καὶ φιλοπονίας οἱ μεν γαρ περ ἀδοξων

πραγμάτων η πονηρῶν η μηδεμιῆς σπουδῆς ξίων

ἱστορικὰς καταβαλλόμενοι πραγματείας, εἴτε του προελθεῖν εἰς γνῶσιν ὀρεγόμενοι καὶ τυχεῖν οποιουδηποτε νόματος, εἴτε περιουσίαν ἀποδείξασθαι της περὶ λόγους δυνάμεως βουλόμενοι, υτ της γνώσεως ζηλουνται παρὰ τοις ἐπιγινομενοις ουτ της δυνάμεως ἐπαινοῖνται, δόξαν ἐγκαταλείποντες τοῖς ἀναλαμ- 10 βάνουσιν αυτῶν τὰς ἱστορίας, ὁτι τοιουτους ἐζήλωσαν αυτοὶ βίους, οῖας ξεδωκαν τὰς γραφάς επιεικῶς γὰρ ἄπαντες νομίζουσιν εικόνας εἶναι τηλεκάστου ψυχῆς τους λόγους. οι δε προαιρουμενοι μεν τὰς κρατίστας υποθέσεις, εικῆ δε καὶ α θυμως αυτὰς συντιθέντες 1 ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων ἀκουσμάτων, ουδενα περ της προαιρεσεως ἔπαινον κομίζονται - γὰρ ἀξιουμεν αυτοσχεδίους ουδε ραθυμους εἶναι τὰς περί τε πόλεων νδόξων καὶ ἀνδρῶν δυναστεια γεγονότων ἀναγραφομένας στορίας. ταῶτα δη νομίσας αναγκαια 20 και πρῶτα θεωρήματα τοι ἱστορικοῖς εἰναι καὶ πολλὴν ποιησάμενος αμφοτερων ἐπιμελειαν ουτ παρελθειν τον περ αυτῶν λόγον βουλήθην, ουτ εν ἄλλωτινὶ τόπω καταχωρίσαι ἀλλοὐ τω προοιμίω της

πραγματείας.

et H. ην μεν ουν πόθεσιν οτι καλὴν εἴληφα καὶ μεγαλοπρεπη καὶ πολλοις φελιμον ου μακρῶν ἐμαι. δεήσειν λόγων τοι γε δη μη παντάπασιν απείρως 5 ἔχουσι της κοινῆς στορίας. ει γάρ τις ἐπιστήσας την διάνοιαν ἐπὶ τὰς παραδεδομένας ἐκ του παρεληλυθό-30 τος χρόνου πόλεων τε καὶ ἐθνῶν ηγεμονίας, ἔπειτα χωρὶς κάστην σκοπῶν και παραλλήλας ἐξετάζων διαγνῶναι βουληθείη τις αυτῶν αρχήν τε μεγίστην

54쪽

ἐκτησατο καὶ πράξεις ἀπεδείξατο λαμπροτατας ἐν εἰ- ρην τε καὶ κατὰ πολέμους, μακρῶ δή iri ην ωμαίων ἡγεμονίαν άπάσας ἡπερβεβλημένην οφεται τὰς προ αυτῆς μνημονευομένας ου μόνον κατὰ τὸ μέγεθος της αρχῆς και κατὰ το κάλλος των πράξεων α 5 Ουπω κεκόσμηκε λόγος ουδεὶς ἀξίως, αλλὰ καὶ κατὰ το μῆκος του περιειληφότος αυτὴν χρόνου μέχρι τῆς καθ' ημῶς ηλικίας ἡ μεν γὰρ υσσυρίων ἀρχὴ παλαιά τις ουσα καὶ εἰς τοὐς μυθικοὐς αναγομεν χρόνους ολίγου τινὸς ἐκράτησε τῆς σιας μέρους ἡ δε η is δικὴ καθελοω την σσυρίων καὶ μείζονα δυνα- στείαν περιβαλομένη χρόνον - πολὐν κατέσχεν, ἀλλ' επὶ τῆς τετάρτης κατελύθη γενεῆς Πέρσαι δε Μήδους καταγωνισάμενοι τῆς μεν υσίας λίγου δεῖν πάσης τελευτῶντες ἐκρειησαν ἐπιχειρήσαντες δε Id καὶ τοῖς Εὐρωπαίοις ἔθνεσιν, πολλὰ ὁπηγάγοντο,

χρόνων τε Ου πολλω πλειον διακοσίων ἔμειναν ἐπὶ

τῆς αρχῆς ἡ δε Μακεδονικη δυναστεία την Περσων καθελοῶσα οὐ μεγέθει με αρχῆς πάσας ὐπερεβάλετο τὰς προ αυτῆς χρόνον δε οὐδε αὐτη ππολῶν ἡνθησεν, αλλὰ μετὰ την λεξάνδρου τελευτὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον ῆρξατο φέρεσθαι διασπασθεῖσα γὰρ εἰς πολλοὐς γεμόνας εὐθὐς ἀπὸ των διαδόχων καιμετ κείνους ἄχρι τῆς δευτέρας ἡ τρίτης ἰσχύσασα προελθεῖν γενεῆς, ἀσθενὴς αυτ δι εαυτῆς ἐγένετο 25 και τελευτῶσα πν ωμαίων φανίσθη. καὶ οὐδεαὐτη μέντοι πῆσαν ἐποιήσατο γῆν τε καὶ θάλασσαν ὐπήκοον οὐτε γὰρ Λιβύης, οτι μη τῆς προς Αἰγύπτω πολλῆς ου οἴσης ἐκράτησεν, ἴτε τη- ρώπηνολην ὐπηγάγετο, αλλὰ των μεν βορείων αυτῆς μερῶν 30

μέχρι Θράκης προῆλθε, των δε ἐσπερίων μέχρι τῆς Ἀδριανῆς κατέβη θαλάσσης.

55쪽

4 III. ἱ μεν οὐν ἐπιφανέσταται των πρόσθεν ἡγεμονιῶν, ας παρειλήφαμεν ἐκ τῆς στορίας, τοσαύτην ἀκμήν τε καὶ ἰσχῶν λαβοῶσαι κατελύθησαν τὰς γαρ Ἐλληνικὰς δυνάμεις Ουκάξιον αὐταῖς ἀντιπαρεξετά- ζειν, ἴτε μεγεθος αρχῆς οὐτε χρόνον ἐπιφανείας τοσομον σον ἐκεινα λαβούσας. θηναῖοι μέν γε αυτῆς μόνον ἡρξαν της παραλιου δυεῖν δέοντα εβδομήκοντα ἔτη, και οὐδε ταύτης ἀπάσης ἀλλα τηλεντος ξείνου τε πόντου καὶ του Παμφυλίου πελάγους, οτε si μάλιστα ἐθαλασσοκράτουν Λακεδαιμόνιοι δε Πελοποννήσου καὶ της ἄλλης κρατουντες Ἐλλάδος εως Μακεδονίας την αρχὴν προὐβίβασαν, ἐπαύθησαν δευπὸ Θηβαίων ουδείλα τριάκοντα ἔτη την αρχὴν κατασχόντες. ἡ δε Ῥωμαίων πόλις ἀπάσης μεν ἄρχει I015 γῆς oση μὴ ἀνέμβατός ἐστιω, ἀλλ' ὐπ' ἀνθρώπων κατοικεῖται πάσης δε κρατεῖ θαλάσσης, ου μόνον τῆς ἐντὸς μακλείων στηλῶν, αλλὰ καὶ τῆς δεκεανίτιδος ὁση πλεῖσθαι μὴ ἀδύνατός ἐστι, πρωτη καὶ μόνη των II ἐκ του παντος αἰῶνος μνημονευομένων ἀνατολὰς καὶ 20 δυσεις ορους ποιησαμένη τῆς δυναστείας χρόνος τεαυτῆ του κράτους ου βραχῶς, ἀλλ' ὁσος ουδεμια των ἄλλων Οἴτε πόλεων ἴτε βασιλειῶν ευθῶς μεν γαρ ἐξ αρχῆς μετὰ τον οἰκισμὸν τὰ πλησίον ἔθνη πολλὰ καὶ μάχιμα οντα προσηγάγετο καὶ προύβαινεν ἀεὶ πὰν

2 δουλουμένη το ἀντίπαλον ταῶτα δε πέντε και τετταράκοντα δη προς επτακοσίοις ἔτεσίν ἐστιν εἰς πάτους Κλαύδιον Νέρωνα το δεύτερον κατεύοντα καὶ

Πίσωνα Καλπούρνιον, o κατὰ τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς ἐνενήκοντα καὶ εκατὸν ὀλυμπιάσιν ἀπεδείχθησαν ἐξ 30 ου δε ολης ἐκράτησεν Λαλίας καὶ ἐπὶ τὴν απάντων ἐθάρρησεν ἀρχὴν παρελθεῖν, ἐκβαλosσα μεν ἐκ τῆς θαλάττης Καρχηδονίους, οῖ πλείστην ἔσχον ναυτικὴν

56쪽

δυναμιν, ποχείριον δε λαβουσα Μακεδονίαν, τέως ἐδόκει μέγιστον ἰσχυειν κατὰ γῆν, ουδεν ἔτι ἀντίπαλον ἔχουσα ουτε βάρβαρον φυλον ουτε Ἐλ-

μένει παντος ἄρχουσα τόπου ' ἔθνος δε υδεν 5 εἰπεῖν ἐστιν, ο περὶ της κοινῆς ηγεμονίας η του μηαρχεσθαι προς αυτην διαφέρεται ἀλλα γαρ ὁτι μὲν ουτ την ἐλαχίστην των ποθέσεων προήρημαι, καθάπεo ἔφην, ουτ περὶ φαυλας καὶ ἀσημους πράξεις ἔγνωκα διατρίβειν, ἀλλα περί τε πόλεως γράφω τη 10 περιφανεστάτης καὶ περὶ πράξεων ων ουπιαν ἔχοι τις ἐτέρας ἐπιδείξασθαι λαμπροτέρας, υκ οἶδ' ο,τι δεῖ πλείω λέγειν. IIII 'Oτι δ' υκ ἄνευ λογισμοs καὶ προνοίας *φρονος ἐπὶ τ παλαιὰ των ἱστορουμένων περ αυτη 15 ἐτραπόμην, ἀλλ' ἔχων υλογίστους ἀποδουναι της προαιρέσεως αἰτίας, λίγα βουλομαι προειπεῖν, ναμη τινες ἐπιτιμησωσί μοι των προς ἄπαντα φιλαιτίων, ουδεν ουπωτων μελλόντων δηλουσθαι προακηκοότες,

13 οτι της ἀοιδίμου γενομένης καθ' ημῆς πόλεως ἀδόξους 20 καὶ πάνυ ταπεινὰς τὰς πρώτας ἀφορμὰς λαβουσης καὶ ου ἀξίας ἱστορικῆς ναγραφῆς, ου πολλαῖς δεγενεαῖς πρότερον εἰς ἐπιφάνειαν καὶ δόξαν ἀφιγμένης, ἐξ ου τάς τε Μακεδονικὰς καθεῖλε δυναστείας καὶ τους Φοινικικους κατώρθωσε πολέμους, ἐξόν μοι βτων ενδόξων τινὰ λαβεῖν αυτῆς ποθέσεων, ἐπὶ τηνουδεν ἔχουσαν ἐπιφανες ἀρχαιολογίαν ἀπέκλινα ἔτι

γαρ ἀγνοεῖται παρὰ τοῖς Ελλησιν λίγου δεῖν πῶσιν παλαιὰ της ' μαίων πόλεως ἱστορία, καὶ δόξαι τινες ου ἀληθεῖς, ἀλλ' ἐκ των ἐπιτυχόντων ἀκου mσμάτων την ἀρχην λαβουσαι τους πολλοὐς ἐξηπατη- κασιν, ς ἀνεστίους μεν τινας καὶ πλάνητας καὶ βαρ-

57쪽

5βάρους καὶ οὐδὲ τούτους ἐλευθέρους οἰκιστὰς παρεχομένης , ου δι' εὐσέβειαν δε καὶ δικαιοσύνην καὶ τηναλλην ἀρετὴν ἐπὶ την απάντων ηγεμονίαν σὐν χρόνω προελθούσης, ἀλλα δι' αὐτοματισμόν τινα καὶ τ ο χηνίδικον εἰκῆ δωρουμένην τα μέγιστα των ἀγαθῶν

τοις ἀνεπιτηδειοτάτοις. καὶ ο γε κακοηθέστεροι κατηγορεῖν εἰώθασι της τύχης κατὰ το φανερὸν ς βαρ- 14

βαρων τοῖς πονηροτατοις τα των Ἐλληνων ποριζομένης αγαθά. καὶ τί δεῖ περὶ των αλλων λέγειν οπου 10 ε κα των συγγραφέων τινες ἐτόλμησαν εν ταῖς ἴστορίαις ταλα γράψαντες καταλιπεῖν βασιλεῶσι βαρβάρων μισοῶσι την ηγεμονίαν, οις δουλεύοντες αυτοὶ καὶ τα καθ' ἡδονὰς μιλοῶντες διετέλεσαν, ουτ δικαίας οὐτε ἀληθεῖς στορίας χαριζόμενοι. 15 V. αύτας δη τὰς πεπλανημένας, σπερ ἔφην,

υποληψεις ἐξελέσθαι της διανοία των πολλῶν προαιρούμενος καὶ ἀντικατασκευάσαι τὰς αληθεῖς, περὶ μεν των οἰκισάντων την πόλιν, οῖτινες ησαν καὶ κατατίνας εκαστοι καιροὐ συνῆλθον καὶ τίσι τύχαις χρη-

20 σάμενοι τὰς πατρίους οἰκησεις ἐξέλιπον, ἐν ταύτηδηλώσω τη γραφῆ δι ης Ἐλληνάς τε αυτοὐς οντας Id ἐπιδείξειν πισχνοῶμαι καὶ Ου ἐκ των ἐλαχίστων φαυλοτάτων ἐθνῶν συνεληλυθότας περὶ δε των πράξεων, ὁ μετὰ τον οἰκισμον ευθέως ἐπεδείξαντο, καὶ 25 περὶ των ἐπιτηδευμάτων ἐξῶν εἰς τοσαύτην ηγεμονίαν προῆλθον οἱ μετ αυτ ς ἀπο της μετὰ ταύτην ἀρξάμενος ἀναγραφῆς ἀφηγήσομαι, παραλιπων ου- δε οση μοι δύναμις των ἀξίων ἱστορίας, να τοῖς μαθοῶσι την ἀλήθειαν α προσηκε περὶ της πόλεως 30 τῆσδε παραστη φρονεω ει μη παντάπασιν ἀγρίως καὶ δυσμενῶς διάκεινται προς αυτήν, καὶ μήτε ἄχθεσθαι

τλυποτάξει κατὰ το εἰκος γενομένη φύσεως γὰρ δη

58쪽

νόμος απασι κοινος, - ουδεὶς καταλυσε χρόνος, αρ- χειν αεὶ των τόνων του κρείττοναςὶ μητε κατηγορεῖν της τύχης, ουκ ἐπιτηδεο πόλει τηλικαύτηνηγεμονίαν καὶ τοσολον δη χρόνον προῖκα δωρησα-

μενης μαθοῶσί γε δη παρὰ της ἱστορίας, ὁτι μυρίας οηνεγκεν ανδρῶν ἀρετὰς εὐθ- ἐξ ἀρχης μετὰ τον οἰκισμὸν, ων οὐτ' εὐσεβεστέρους ἴτε δικαιοτερους Οἴτε σωφροσύνη πλείονι παρὰ πάντα τον βίον χρη- 16 σαμένους ουδέ γε τὰ πολέμια κρείττους ἀγωνιστὰς ουδεμία πόλις νεγκεν ἴτε Ἐλλὰς ἴτε βάρβαρος, Io εἰ δη ἀπέσται του λόγου, ἐπίφθονον ἔχει γάρ τι καὶ τοιολον η των παραδόξων καὶ θαυμαστῶν υπόσχεσις οἱ δε σύμπαντες οἱ τοσοίτο περιθέντες αυτ δυναστείας μέγεθος αγνοοῶνται προς Ἐλλη- νων, ου τυχόντες ἀξιολόγου συγγραφέως οὐδεμία λογὰρ κριβης ἐξελήλυθε περ αυτῶν Ἐλληνις στορία μέχρι τῶν καθ' ημῆς χρόνων, ὁτι μη κεφαλαιώδεις

επιτομαὶ πάνυ βραχεῖαι 'VI. πρώτου μεν, ὁσα κἀμε εἰδέναι, την Ῥωμαλκην ἀρχαιολογίαν ἐπιδραμόντος γερωνύμου του Καρ- 201 διανου συγγραφέως ἐν τη περὶ τῶν ἐπιγόνων πραγματεία ' ἔπειτα ιμαίου τοὐ Σικελιώτου τὰ μεν αρ- χαῖα τῶν ἱστοριῶν ἐν ταῖς κοιναῖς ἱστορίαις ἀφηγησαμένου, τους δὲ προς Πυρρον τὸν 'Hπειρώτην πολέμους εἰς ιδίαν καταχωρίσαντος πραγματείαν ἄμα δε 25 τούτοις υντιγόνου τε και Πολυβίου καὶ Σιληνολκαὶ 18 μυρίων ἄλλων τοῖς αὐτοῖς πράγμασιν οὐχ ομοίως ἐπιβαλόντων ων καστος ολίγα καὶ ουδε αὐτὰ διεσπουδασμένως ουδε ἀκριβῶςJ, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων σκουσμάτων συνθεὶς ἀνέγραψεν ομοίας δέ του mτοις καὶ οὐδεν διαφόρους ἐξέδωκαν ἱστορίας και' μαίων ὁσοι τὰ παλαιὰ ἔργα της πόλεως Ἐλληνικp

59쪽

διαλεκτω συνεγραψαν, ων εἰ τι πρεσβύτατοι Κόιντός τε Φάβιος καὶ Λεύκιος Κίγκιος, αμφότεροι κατὰ τους

Φοινικικου ακμασαντες πολεμους τουτων δε των

ανδρῶν κάτερος, οἷς με αὐτὸς ἔργοις παρεγενετο, δια την ἐμπειρίαν ἀκριβῶς νεγραψε , τα δε αρχαῖα τα μετὰ την κτίσιν της πόλεως γενόμενα κεφαλαιωδῶς ἐπεδραμεν. δια ταύτας μεν δ' τὰς αἰτίας εδοξ μοι μη παρελθειν καλὴν ἱστορίαν ἐγκαταλειφθεῖσαν υπὸ των πρεσβυτέρων ἀμνημόνευτον, ἐξ ης ἀκριβῶς

I γραφείσης συμβησεται τὰ κράτιστα και δικαιότατα των ἔργων τοις με ἐκπεπληρωκόσι την αυτῶν μοῖραν ἀνδράσιν ἀγαθοις δόξης αἰωνίου τυχεῖν και Isπρος τῶν πιγιγνομένων ἐπαινεῖσθαι, α ποιει την θνητὴν φύσιν ομοιοῶσθαι η θεία καὶ μη συναποθνη- 1 σκειν αυτῆς τὰ ἔργα τοί σώuασι τοίς δε ἀπ' ἐκείνων τῶν ἰσοθέων ανδρῶν νυν τε οὐσι και στερον ἐσομενοι μη τον διστόν τε καὶ ραστον αἱρεῖσθαι τῶν βίων, αλλὰ τον εὐγενεστατον και φιλοτιμότατον,

ἐνθυμουμένοις οτι τους εἰληφότας καλὰς τὰς πρωτας 20 ἐκ του γενους ἀφορμὰς μέγα ἐφ' αυτοι προσήκει φρονεῖν καὶ μηδεν ἀνάξιον ἐπιτηδεύειν τῶν προγόνων ἐμοὶ ο ουχὶ κολακείας χάριν επὶ ταύτην ἀπεκλινα την πραγματείαν, αλλὰ της ἀληθείας καὶ

του δικαίου προνοούμενος, ων δε στοχάζεσθαι,ἀ-2 σαν στορίαν πρῶτον μεν ἐπιδείξασθαι την ἐμαυτοs διάνοιαν, τι χρηστη προ απαντα ανθρώπους εστὶ τους ἀγαθοὐ και φιλοθέωρος τῶν καλῶν ργων καὶ μεγάλων ἔπειτα χαριστηρίους ἀμοιβὰς ας ἐμοὶ δύναμις, ἀνταποδοὐναι n πόλει, παιδείας τε μεμνημε 20 30 νω και τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ὁσων ἀπελαυσα διατρίψας ἐυ αὐτΓ.

60쪽

- VII. ποδεδωκὼς δε τον περ της προαιρέσεως λόγον ἔτι βούλομαι καὶ περὶ των αφορμῶν εἰπεῖν, αἷς ἐχρησάμην οτ μελλον ἐπιχειρεῖν, γραφη ἴσως γαρο προανεγνωκότες Ἱερώνυμον η δαιον η Πολύβιον η των αλλων τινὰ συγγραφέων, περίν ἐποιησάμην ολόγον ὀλίγω πρότερον ς ἐπισεσυρκότων την γραφὴν, πολλὰ των πυμου γραφομένων οὐχ ευρηκότες παρ' ἐκείνοις κείμενα, σχεδιάζειν υπολήψονταί με καὶ πόθεν η τούτων γνῶσις ει εμε παραγέγονεν ἀξιώσουσι μαθεῖν. ν δ μη τοιαύτη δόξα παραστη τισι 10

περὶ μου βέλτιον ἀφ' ων ρμήθην λόγων τε καὶ

υπομνηματισμῶν προειπεῖν. ἐγὼ καταπλεύσας εἰς Λαλίαν αμα τω καταλυθηναι τον ἐμφύλιον πόλεμον

21 υπὸ του Σεβαστο Καίσαρος βδόμης και ὀγδοηκο- στης καὶ κατοστης λυμπιάδος μεσούσης, καὶ τον ξ Id ἐκείνου χρόνον ἐτῶν δύο και εἴκοσι μέχρι του παρόν - τος γενόμενον εν Pώμη διατρίψας, διάλεκτόν τε την μαῖκην ἐκμαθὼν καὶ γραμμάτων τῶν ἐπιχωρίων

λαβων ἐπιστημην, ἐν παντὶ τούτω τω χρόνω et συντείνοντα προς την πόθεσιν ταύτην διετέλουν πρα- 20γματευομενος. και τὰ μεν παρὰ τῶν λογιωτάτων αν-

δρῶν, οἷς εἰς ομιλίαν ηλθον, διδαχη παραλαβὼν τὰ

δ' ἐκ τῶν στοριῶν ἀναλεξάμενος, ας οι προ αυτῶν ἐπαινούμενοι Ῥωμαίων συνέγραψαν Πόρκιός τε Κάτων καὶ Φάβιος Μάξιμος καὶ Οὐαλέριος ὁ ντιεῖς καὶ 25

Λικίννιος Μάκερ Αἴλιοί τε καὶ Γέλλιοι καὶ Καλπούρνιοι καὶ ετεροι συχνοὶ προς τούτοις ἄνδρες ου ἀφανεῖς, αὐεκείνων ορμώμενος τῶν πραγματειῶν εἰσὶ δὴ ταῖς Ελληνικαῖς χρονογραφίαις ἐοικυῖαι τότε ἐπεχείρησα τ γραφy. ταῶτα μεν ουν περ ἐμαυτοs mri διείλεγμαι λοιπόν ἐστι δέ μοι καὶ περὶ της στορίας αυτης προειπεῖν, τίσι τε αὐτο περιλαμβάνω χρόνοις