장음표시 사용
501쪽
t m cum sis, Ialla: Ane debet cis coclentum. Sed hoc nunc omitto: de te no ira, plures sacimus, easque indiuiduas . ut ubi una ,1 3 ri. . si x Omnes . Chrysippus ait: Tας α est
et iram perfectum, qui non omnes 'ν rtutes h
beat , nec Actionem , quae no sat secundum omnes. Totum hic dogma , & scutentiam habes: q iam duplicem etiam vides. Prior
est , sequi se , et una sint apud quem e
v M. Plinius ad Traianum: Dulici niu quiadem, cui sertus ah tua conti V at, 'inno me e.
Quod Ciccto vatijs locis, atque alibi ita
Nausic. adfirmat: ut Si mnam , inquit, Virtutem
confesius sis te non habere, nultim necis e site suis te habiturum. Ratio in Seneca : quia cum Hrei semel animum Virtus indurauit, Undique m- uulnerabilem prae t. n enim singula mitia Latio, sed se; iter omnia tros ruit, in IIue
sum semel vincit. Sicut sol ille pariter oritur,& omnia illusitat. Haec cliam nostri D i. me. etores sensere. v Ambrosius: Virtutes m- ite. x. Hulduas se, sed opinione muli ieiunctas.. Alibi: Connexae sibi sunt concatenataeque Virtutes , mi qui unam habet, plures habere Nid L s ri . tWr- Iicinqua Gregorius : Una Virini sine Morab alijs, aut omnivo nulta est,iut imperiecta est. N ta posscrius inenabi trian. nam in cO error,
quod species & imago Virtutis alicuius solitariae ixpecst: sed imago. & v ille ait, impe fi A. ille ante cum Plato: ex cuius sono si uia Lib. s l ausit Apuleius. Imperfectas Virrestes quae sint, ibi vide o semel comitari nuath casve aqua Pe sunt, indiuiduas sibi in inter se connexas e. Cavisa. quia ubi una aliqua Virtus periecta &de eas en per Stoici: ; ibi & Ratio periecta. quae cile non potest, nisi ut vim re lumen suum ad alias cta iam Virtutes extendat. Sententia altera in
Clin sippo, Iu opere ac me concurrere, cem fieri. Hoc ita Cicero: Cum sic copulatae Gun, v. De Tra. que sint Virtutes, Ut OMNES OMNI v M participes sim,nec alia ab alia posse se antri tame Iproprium buum cuiusque munus est Fortitα- o tu laboribus pericidisque cernatur, Temperauita in voluptatibur, Prudentia in eo u. Et iam Iler etiam doctos apertius: Cum aliquis serti ter patitur, omnibus Vi tutibus utitur ire sic, cum mna m promptu sit, maximeque appareat, Patientia. Ceterum illis est Fortitudo : citi is Patientia, Perpe sto Tole antia raressisur. Isticeu Pru entia , sise qua nultam ruitur
consibuni: quae sua et, qu is e fregere vora posci qum forti me ferre. I P est Constantia, qua
eiici loco Mn t. I De ιβ IN Di v IDv v si sic comitatus virtutum a ui ri: Mnesia sit, a Cirtui sacri , sed DE CONSILI a SENTENTIA. Ergo hac quoque parte necti vides , quod in Actione adminiculantur inui cem & adsistunt. Est & testius nexus, ted Peripateticorum, in Prii demia. In illo capi
Prudentia. qui em est Moralis Virtus coectrix eorum, quae L nita sum a Prudentia , re u
non est recta, ne Prudentia: at Virtus in El ctione coniis lit. Habes secundum igitur 'Paradoxuin, etsi membro illo altero vix tale. Nam & Philosophis alijs verum est, etsi
DISSERT. V. III. Parad. Sapientem sibi par , D in Gau is semper die.
PARADOXVM ecce tertium,etiam de Paritate, seu potius Aquabilitate in viro Sapiente Hunc constare sibi in eodem semper animi statu & tenore censent: itque eo optimo S optat illimo, id est, In gaudia semper e e. Rem priusquam explicem , opus aliquid de vel bo: auod ta men illi explicandae apte imo
502쪽
- MAN v DUCTIONIS AD STOICAM PHILOSOPH. LIq. III. 49
esse atqu: in anima Sapient, s. voluntas enim, tum alta atque ex alto vemens, mi quae sussιnquiunt, appetit B inum: Gaudium, de Bono g μ eat, uec maiora domesticis cupiat. Habes ip-
adepto est: cautio, deuitat initum. Et paullo su in illud Gaudium plene descriptum , si post: Haec isi sic loquuntur, ut Vede, Gaudere, scri taris. Fundatum , inquit, in rupe illa
Cauere, nereut nisi Sapientem : Stultum autem, Virtutis. Reliqua gaudia aduenticia,& in nru nisi Cupere, Laetari, Metuere, Contristari. urina sunt. atque haec qu: s delectatur rρ - i. Ita notior ille doctor: & puriter hausit e gus , teuuem habent ac persisimam voluptatem: genonio sonte. Nam Laestius paria aut ca- , quodcumqne mutaticium Pu uim est, FuN-dem, nisi quod pro Laetitia, ri . Volupta- ID AMENTO Oret. Iterumque alibi: Fragi ι-Ε si te mitem nona triauit. Videre in ipso potes: ego, LM innititur, qui a venticiis laetus est. exibit quae proprie ad nostram rem, excerpam. gaudium, quod intrau:t. Aliter plane in isto Ait ergo , κλεην ἄλογν επαρο- ἐφ αφετὰ δε- cit: de illud ex se ortum, idele simum ue e i, i , κουα, υπ0 do: Voluptatem sciam Augusti- ιν cre*t, si,' a extremum usque ρrosequitur. no & Cicerone Laetitiam e, sine Ratisne Ex se, inquit, ortum : id est cx Animo , ita elationem, in re quae ideatur expetenda. Huic quo Virtus. Seneca suo Lucillo : ML tibi Ebist. rio, 'tria subi jcit: r , Us ι- : Dibui quam deIs Laetitiam. volo isi tibi domittoxem, Oblectat:onem, Di usionem. Iterum- vasti: n. stetur, si modo intra teis sim sit. Ceteque : Voluptati Gaudium opponi : sue , ut rae hilaritates non implent pe Ius, si frontem Graece cum illo dicam , H - . mi remittunt: Ges sunt nisi tu sorte iudicas ictam δονῆ , ἔστιν mi π ἔπαρ- : Gaudium Voluptati gaudere , qui ridet. Animus debet ἐφ' alacer,
a uersium se , quod desinitur , cum Natione ιν secus, super omnia erectus. Et statim: elatio. Tria item huic subi jci, mi, ἰο, ἐπει- floc gaudium, de quo loquor, subdium est, si st
buerit sede in . Ergo vel delenda, vel pro ea selis Avim sonis genuinum , sincerum repe- ω , RAciam, substituendum. Certe in ritur Gaudium , ideo IN SE qui que Sa-Siobaeo iunctim haec Sapienti lego attribui, piens gaudet, nou in iis quae circa 'sum. Erilo ut 0. His E Laertio Tula bene noster supra dixerat, Altum est a
, . R. sana illa consonant: Cum Ratione avimus to et mens: itemque continuum esse. Idem mouetur , placi e atque constanter , Gaudium alibi: AIquod potius bonum manserum cir LP
dici s cum autem inaniter gu effuse exsultat, cum istice: nultam autem est, nisi quadauimus evLaetati m. quam ita desiuiunt Stoicit Sine Ra- se sibi Muinit. SOL AvIRTus praestat 'tione auimi elationem. Sunt ipsa illa in Grae- dium PERPET M , securum : etiam si vidcis . Neque vana haec dii inctio , certe non obstat, nubium modo interuenit, quae in . , i . iii inutilis: & Augustinus e Sacris etiam pro- ruutur, nec eo uavi diem et incunt. Opultabat. I est gaudere impiis, dicit Dominust clua & apposita imagine I Reuera eniim, tamquam im Laetara potius 'ossint , quam i lis est SVicutis avi s, qralis mundi satus , , thii Gaudere. Noster Seneca huc facit: Volupta- super Lunam rt si ad n grum Album verba dirigimus rem Terpetuum nusia temeratus nube frenum. Lucim. ins em Us , ιν Gaudium nisi Sapienti usu Nam illa pars mundi superior ordinatior,
contineere. Est enim elatio animi, suis boris et i- nec in nubem cogitur, nec in tempestatem impe&mbique si eutis. Nota, Voluptati Gaudium tur , nec versatur in turbinem ι omni tumultu oppani, pro Laertit excerptis: itemque verba caret. Eodem modo sublimis animus, quietus
ea ad Albam, vel ex Albo Stoicorum, scite si eris statione tra ut a colocatus. diei. Est & definitio ipsa Gaudi j , paullo dissus, venerabilis, tus. Postrema fusior quam in Laertio , & quae Fiduciam illa obse tua. nec enim Hilaria agitare Sa- a loque de qua monui in includit. Addit S pientem aut Saturnalia volumus: placidum neca. Itaque Virgili Meum dicit, - α occultum illud Gaudium est, Id cumla meusis Gaudia : dferte quidem dicit, hed ph grauitate, imo soleritate coniunctum. Misi
rum proprie. nudum enim malum Gaudium est. crede,ait noster,res leueras verum Gaudium. r. iri.s ri. De Non hercle, neque malos sequitur: quia ex Neque enim aliud cit, quam interior quies, ta sola Virtute est: in qua su datum nec e est, dc pax gj concordia amm, magnitudo cum
503쪽
insuetiam . Quae malis aut stultis absunt: agmine in nos incurrant Pythagorei, Aca- ubi cupidines ipsae sibi obstrepunt aut pu- demici, Aristotelici. Nam quid certius po-gnant, & semper in eo: uin animis velut le- tego , quam initione eorum qui Dolorem in Magiones aut caltra. Seneca li ac quietem etiam lis ponunt, non posie Sapientem Beatum se casm
.e. i. explicabat supra : suos edurire, noc maiora do- in eculeo torqueatur ' contra autem , eorum me iii is cupere. Eii enim proprium hoc Beati, qui Dolorem is Musis non habent Stoicoliam praesentibus qua acum M sint contentum est e, ratio certe cogit , uti in OMNI Bus TOR-rti'. . amcumque re ursu: s. Atque ille idem, ut m- MENTIs conseruetur BEATA VITA. Imo
quam maliis si is i emrit,numquam de sto suo vero, compa atione etiam facta, Zeno v que iis est fecit multis intellioram sui, nem gat Metelli vitam beatiorem , quam Resub. abier quam tu leuebris lumen effulset, cum e et Heu inopinata, heu oppugnata l Nam quo- ri ita placidus, livss , di immanis diluin que rebu/ ρο- modo, inquiunt , i ι ρiria esse hos uut, cum 'V riter aequus. Hic est ille animi stariis, quem an optati a sint, uua auersm H Neque etiam Tranquillitatem etiam licet appelles. Sene- Porticus tota neget, Metelli vitam pr. xporrist. x i ca: si fides Lea avitat Securitas, 'perpetua nendam destimendam esse. Perseuerant ta-
Tranqui itas. Quae finitio cum Democriti men paria haec elle, quia Bona sunt: nul sensu conuenit : cui sol rilla, siue animi tum autem inter Bona supra doctum: dis... De Tmib. Tranqui itas, a Beata mitra, ut Cicero cliincia. igitur paria sint Gau ium, di se alibi scribit. Iterumque : Democritui m- tis atque ob ita tormeretorum Pe pessis. Iumum Bouum i g ψὰ ατα , in avectit: Vtroqωe enim calui est auram magnitu o: sed iuid ela, animum terrore luberum. Raod Stoici abero rent a st laxa, in abero pugnax ω iuramen abnuant: nec finem hunc esse, sed tenta. Tale aliquod discrimen alibi noster fructum. Acccilio, inquam est. atque ita in aerit : Non est quod exi times vlgam esse De Vii. i. Laertius, inter Zenonis dogmata: A - sive labore Virtutem. sed quae dis Virtutes A. Lota, et D E ris N Munm : Acces mulis, quae in aevis ueni. Muemadmodum ones Virtutis esse, Gaudium g Hilaritatem cor s tu procli ut retineri debet, in argua imo vis. Etiam noster : Tum iliud orietur lex Virtu- 'ili: sic quae am Virtutes tu procliuisiunt, qsae-vς te mi Ama ite bonum, Muies mentiis in tuto dam ciuium subeunt. In illo genere sunt, Li-coIocatae, ω sublimitas, expulsisque terrori- beralitas, Temperantia, Mansuetudo : in bus, ex cognitione veri Gaudium grandes'im- isto, Patientia, Fortitudo , Perseuerantia,
motum , comitas 'e est diffusio animi: quibus syst quaecu ree duriis opposita Virtus est, g ab dele labitur Nos vT PONis , sed it Ex Fortunam; ubi t. Quia ergo Z inquies. an
vo No ORTI s. Non ergo sunt ipsa Beata vi- non contra Naturam Dolor & Tormentata, sed adhaerent , ut lux Soli: et si esticere sint 3 fatemur. Et e ne at quod Contra Natu-rrist. ix i. etiam illam sensu aliquo dicas remptui sena ram igitur Bonum t Minime. sed Iuda uan- tias 5 fruare. Ita Ambrosius noster: Seutam do coutra Naturam ess, in quo Bonum it dex- . . i. mitam esciuut Tranqui Pitas conficientiae , ' sistit. Vulnerari enim, θ' siιbieeZo igne tabesce- Securitas innocentiae. Habes Paradoxum : re, contra Naturam est: sed inter ista eruare An nee id quidem nisi vulgo. Nain&Sapien- mum infatigabilem, secundum Naturam est. DO..ii. tia ipsa in Sacris loquitur: G g. 1- α- , H, quod volo , bremter exprimam , materia πιαι, σώσει ἡ ἐλπίδε που θώς, mi Boni aliquando contra Naturam est , Bonum α' seri : mis: rui me audiet, habitabitur spK in quam: quoniam Bonum sine Ratiove nussum CONFiDENS, QUESCET ECvREubom est, sequitur a rem Ratio Naturam. Verissim malo. Habcs bonas has assectiones, Securi- me. imo adeo Bona haec sunt , ut etiam talem, uretem, considentiam: de hanc postre- aliquando optanda. Quo modo Z illo. rimam cum Spe tempcratam sciat Metus sena- non incommoda optabilia sint, sed Virtur quar picta mi. per incii ne nimia sit,&exsultet. perferuntur incommoda. Ecce in exemplo. tu
. D I S s E R T. VI. rint, Ut me in illis fortiter, animose, boue te g IV. Parad. Sapient m vel in T. re is, , Vt q. Miles pugnam aut vulnera non γ e tuis Px x,Ob ipsa sed gloriae aut victoriae mixta. optat. Itaque non vltro praebebit se periculis QvARTvM Inopinatum dogma prose- jortis: neque etiam Iimebit ilia, ita νι tabit. Guro , Sapientem Gram inter Tormenta Γω- tis illam decet, Iimor non decet. Scit omnia
tume e. Forti icr hoc sic est erimus, quidquid haec cxterna, quae Mala appellantur, non
504쪽
nisi timidis timenda esse. Sentit tamen, at nu. que etiam dolcti Sensum enim hominis nulta exuit et virtus: non timet, tum Ius ex alto dolores suos lyeιZit. Mucium Scaeuolaira in igne tolerantem, imo gloriantem legisti, ictu non animo lapsum : tale in Sapiente. Et
maluilist tamen Mucius integra manu sor- Devitis: t. titer facere , quam mutilata pati. Totum Fortunae re num Sapiens de piciet tamen
ex illo, si ribitur Electio, minora sumst. Sed toti rei intelligendae adhibeatur de haec distinctio. Triplex, ait Seneca , Bouorum conditio est Quaedam, it nostris Stoicis
tur, Prima Boua sunt: ta tiam Gaudium, Pax, Salus patriae. αuaedam Secun a, in materia iu- felici expresa : tamquam tormentorum Parieu-tia, ἔν iu morbo graui Temperantia. IIa Bona directo optamus nobis; haec, si nece se crit. Sunt adhuc Tertia e tamquam modestus Incesius , ac probus Vultus , conveniens prudenti Niro
Gestus. Vides cuiusmodi Bona sint; sed Bona , imo & illis quae betam faciem habenti paria. supra ictigi , sed iterandum est.
uider iacere in conuiuio, c, torqueri, ria sunt Hoc mirum etndetur tibi ' lyud licet magis admireris. iacere in convivio, Malum est:
torqueri in eculeo , Bonum eyi: sit Iud turpiter, hoc honeste sit. Boua ista aut Mala uoneyycit teria , sed Virtus. Haec ubicumque apparuit, omnia eiu dem mensurae ac preiij sunt. Et quid mirum nolitos dicere, quibus nullum extra animum Malum essty ecce Epicurus ille - Voluptatis magister, Dolotis hostis, quas eic ii. Voces emittit Z Si et ratur sapiens, si cruci tur, in Phalaridis toro si erit, dicet, ae tam su ue est Des quam hoc non curos Atque ipse adeo fecit, morti iam admotus. Seneca : rui porro i incredibile sedetur, aliquem in summis cruciatibus positum dicere, Beatus sum Atqui haec vox in ipsa oscina Voluptatis est audita.
BEATISSIMvM , inquit , buve π Vltimum diem ago, Epicurus : cum illum hinc urinaedi cultas torqueret, hinc in abilis exulcerati dolor ventris. aeuare ergo incredibilia haec sunt cpud eos , qui Virtutem colunt : cum apud eos quoque reperiantur, apud quos Noluptas imperati Sed malignitas scilicet, aut potius im- p. xxxii. oecillitas est animi , haec detractantis quum putant feri, quidquid facere non possum: ex infirmitate sua de Virtute ferunt sententiam.
s. a. i. At tu audi Salomonis vocem: Cum audirent per sua tormenta BENE SECUM AGI , commemorati sunt Dominum, ata tirantes in FI-
NEM exitus. Caussa, & Finis sunt, quae haec - - . mitia, imo suauia faciunt: α Icet ipsum cor-ICAM PHILOSOPH. LIB. III. 99pus plenum BONA CONς CiENTi A sit siet, placebit illi tensi, per quem bona si es cottacebit. Audis p aciturum quoqueὶ ita: & apud poetam Cato proclamat: - GAvDEr Patientia duris: L A i v s est, quoties magno sibi confia: H nessum. sed nempe in Bouί eonfitentia de Christianus Doctor haec consignet Ambrosius : Npn L b in ta
si Mitur Sapiens doloribus corporis, nec vexa tur incommoris: se etiam in AERvMNIS BEΛ- Tvs mavet. Mura nos iu dele fatione corporis,
te Beatitudo est; sed in coNsCIENTIA PvRA ab dimur labe peccati.
V. Parad. Sapientem A them Impertu
babilem es . Plus uti hic de Asset Iius. Qui NTVM Inopinatum, & vel maximὰ
oppugnatum: A in , pue Imperturbo bilem , e e Sapientem. Veteres & noliti cxagitant , atque adeo irrident. dccum priscis,
pugna in eo consistit, quod illi Pythago
fectibus tan i, non autem nugo modo tangi,con
sensu edixerunt. Iam nostri, Affectus etiam admittunt plenius ; nec qui, sed unde sint, quaerunt: mox explicandum. At Stoici,
Assectas omnes, quorum impulseu animus commouetur, ex homine toltant. Atque ita D. Hi z-ων ..ronymus: Omnes Assectiis tosti pse, omnes q*e eorum seras, a P ha lora Zenone P t ei nos hausiste. De stenone, fatemur: miramur de Pythagora , & hunc planistin dcontra sensisse, discipulorum eius scripta docent. Theages Pythagoricus : Em G. η h
mam Virtus morum circa Arsei ius, ist Alfectuum praecipui Voluptas Dolor , liquet
nou in eo Virtutem esse , it eximantur Ain Gius animo, Voluptas Dolor: sed ut modi centur, temperentur. Plura huic res addit : itemque Archytas ex eadem sch la. IN HI nota α ἀρετὰ , e fisηλῖσα Ibi/.
505쪽
virtus, , nata cum iitas consistit. sicut concinna
modulatio ex acuto'gram: item temperies, ex
calido es' figido : iterumque aequit rium epouderoso leui. I in igitur tot ere Affectus oportet: id euim mutile : se aptare ad id quod rationem Decori ω Mediocritatis habet. Est ipsa Peripateticorum sententia , nimis a A ruisi . Zenonis illa diu cisa. Scio Telesiis, qui inter,uri Pythagoricos etiam censetur, 'uaedam esse
e libro Q. '-: in quibus ista probari videtur. sed idem scio hunc Stimonis auditorem fui illa. & hac parte allectam, nec cPythagoreo istaec fonte hausisse. Sed vi ad rem igitur, Stoici tollunt Affectus : atque viris ita Seneca virtim satius sit Modicos habere Affectus, an Nullas, sepe quaesitum est. N ira
EXPEL L vNT, Peripatetici TEMPERANT. &epistola ea tota hos refellit. Idem alibi:
te gero , sed Vacationem nulla debent esse , non Iarua: & plura etiam adtexit contra iam dictos. Disputatio longa est,& non hic rei xenda : status tamen sere caussae in eo, an Affectus sint a natura 3 Elle Plato & Aristoteles volunt: ideoque non exscindi. non esse, nostri: coque tolli. Cicero bene hoc aduer-
ira cul. tit: Mibi, inquit, in tota oratione ea,quae perti
neta animi Perturbationem sita π scresemper appellat nares videtur C SSAM continere, omnes eas est em nostra potestate, omnes iudi io susceptas, omnes moluntarias. Sa ne cauilam continet, imo conficit: si cnim ita, quis neget tolli 3 At enim aliter veteres,& nostri Cbiistiani) mox nouarunt. quod
i. Aradon. ita idem: cum antiqui Perturbationem animi ex timim NON TOLLERENT , NATURA
QVS er Gudo sicere, δ' Concupi cer E timescere, se T I irri laetitia dicerent , sed ea
CONTRAHERENT, in angustumque deducerent : Zeno omnibus his quasi MoRBis moluit CARERE SAPIENTEM. Cumque eas Pertum bationes antiqui Naturales dicerent, O Rationis expectes , ahaque in parte animi Cupiditatem, matis Rationem coc carent : ne his quidem assentiebatur. Nam cis Perturbationes v OLYN-τARi As esse putabat, o PINIONIS QvE Iv-Dicio Iuseipi , , omnium Perturbationum arbitrabatur esse matrem, immoderatam quamdam Iutem 'crantiam. In paucis his verbis tota res posita, neque satis sortassis exposita: vis propius acccdamus, & vehit manu admota reuelemus 3 AvD. Lubescit. nam firmiter cupio istud noscere de Aisectibus, saepe auditum nec plene acceptum. Li Ps. Fiat igitur , inspiciamus. Ait: NON TOLLE
RENT. Non certe. auid tollerent3 utiles censebant, & a Natura ad Virtutem datas. Nam sine ijs aiebant languebit omnis actu ,
is ac Viror animi res luetur. Sine ira, Viii. 'Fortitudo non erit: sine Metu, Prudentia; sine Cupidine, Temperantia; sine I. aetitia, sensus amorque Virtutis. Dum taxat igiturn in CONTRAHEBANT : id est, detracto quod exundat, ad salutarem modum c genui: qui modus est ipsa Virtus. Auaritiae da midum, Frugalitas est; Profusioni, Liberalitas; Ambitioni, Magnanimitas ; itemque in alijs. Ac sicut bonae plantae in feraci agro, si neglegantur , siluescunt & horrescunt; cultura adhibita, utiles & fructiferae fiunt: sic Affectus. Quis autem cultor Z Ratio. aiebant: imo & rector, quae velut fraenis
tempcrat , & exsultantes in angustiorem girum ducit. Amplius,dicebant NATvRAcsse. nimirum insitos in parte Irrationali animi, quae duplex est: Concupiscens, dc D secens : atque ex his sponte, sine opera voluntatis emergere,&enasci. Imo & sedes ijs suas adsignans in ipso corpore : Laetitiae Lactant.
in stlene, pae in lege, Libidinis siue Cupidi
nis j in iecore, Timoris in corde. Qui ergo AC sectus eos tollunt, vitam ipsam ex animali,& partibus ijs primariis, tollunt. Et sicut agrum sterilem habere nolis, sic nec animum. cui sectus, 'Delut ubertas est natura bs. Ad quam cum verus cultor acceperit libet enim hoc repetere statim cedentibus mitiis
fruges virtutis oriuntur. Quae quomodo
erunt, si non illi ubi victoriae locus, sine aduersarioε laudi, sine lucia 3 Nam si virtus est, Iram cohibcre : quomodo faciet, qui
Ira caret Z Si Cupiditatem refraenare ; quae coercitio,vbi non quod coerceas Deus it ibid.que, cum hominem primum singeret mirabili Pr
uirintla,ingenerauit ei prius is tas anmis Comm
times, ut posia capere Virtutem, sicut terra cu turam: po uitque materiam Vitiorum in Assecti
bus, Virtutis in Vitiis. Haec illi: pergit Cicero ad nostros. Zeno, inquit, his omnibus QvAsI MORBIs exuit Sapicntem. Bene, qua M. non enim reuera Stoicis Morbi sunt, sed initia & cauilla Morboria m. Disci linen quod sit, Seneca in epistola quadam te docebit. rpu'. o. Addit, CARERE voluisse Sapientem. Pro sus carere: non recidere, sed excidere; non regere, sed ei j re. Caussae multae sunt: hae praecipuae. Primo , dissicile est te te aut moderari admistos. Imbeci is eni pruno omnis , fecIus, deinde ipse se concitas, Vires, ς dum procedit, parat. Vt equus indomitus,
506쪽
sacile abripit rectorem. Quis nautae suaserie aut approbauerit, ventas iactari, ut possit artein exercere Θ in tranquillo tutius crit. Vt in praeccps lapsis corporibus nullum sui arbitrium eis: rapiuntur: sic animus in libidinem , amorem, irmn proiectus, non sistit se ubi vult. aut cum vult , sed quo non vult tatur. Deinde, Affectus si mali; etiam modici, modicum certe malum erunt: in iii quis id apponit Sapientii Itaque sulpa est i mediocritas, mutilas : eodemque loco habenda, quo si iis diceret, Modita in uisu uis, Modice ae tandum. Tettia etiam ratio. si illis das locum, quamuis exigua sintsem maius excedent. Numquam perniciosi seruant modum. At enim sunt ut bonae plantae in agro. Bonae hoc nego: sunt planta, sed vepres, spinae, rubi. nati ad delendam' aut prohibendam omnem bonam frugem. Denique quies Sc tranquillitas, ut docuimus, Sapientem decet de sequitur: tu vis eum, ut marcaliquod asperum et se , alliduis Affectuum turbinibus agitatum Z Careat igitur, si poteti: atqui potet t. Non sunt enim NATv-RALEs, ut illi volebant, neque RATIO Nis EXPERTEs. Si enim a Natura , boni es seni : quod etiam ipsi negant, sed ad do-m . num dumtaxat ire. Deinde, quid est Natu-x . rate , qtis idem mmiuiis ege posse' at i ii ijdem resecant de circumcidunt , ut supcr- fluentes. Tertio,cur non ijdem in omnibus, de pari modo3 Merito ergo ob has alias tactim. i. ijue catillas, dicimus, nouiam Natura insitos, quam praua Opiuione susceptos. Ab hac ijs origo i ideoque Zeno apud Ciceronem pergit asserere, voLvNTARIoselse. Quo modo i quia ab OPiNlo NE , ut sequitur:
iii. de cis ut idem alibiὶ nulla Naturae vi commo- uentur, o nutaque ea sunt opiniones, ac Iudicia leuitatis. Totidem fere verbis Plutarchus, i. iii, iri de nostris : Tἀ πάθη μ G ,- ς κρ' c pis
λας , ψ δοξας . P : Omnes Alfinis omnino Irudicia praua , t iniones dictivi esse. Nota illaec, qua causiam non continent soli in , sed obtinent. Nam si talia; pr into in Ratiouali parte animi sunt, non iliata Irrationali : atque ita a Voluntate. Sed Iudicia cile , etiam Chrysippus adfirmat, apud Galenum : x eati Et τά ρύτω -ι -Θων, Noni , τυας εδε οὐ λογςμῆτα dii: Chrysippus in primo' libro De Alfectibus, demonstrare conatur Iudicia quaedam Rationalis partis esse A fictis. Et addit de Zenone ipso paullo aliter: Zη-
non ias tu ita , sed Iudiciis accedemes cou- tractiones, et bitiones, attones costus orsan mi, ege cense it Affectus. Discrimen interscctae duos apices obseruandum , sed leue Iudici in sane causa magis Attali invidetur , illi, ipse effectus. Communiter tamen Chrysippi sententia obtinuislς vi
nes faciunt, tamquam omnis Cupiditas , Tim Atia, Ira , sint iudicia. Iterumque idem alibi fusius explicat : Cici δῖε eam cχ . υν
n o Q Ata γε 'ri: Sunt nonnulli notiti isti qui censicut e sectum nihil diuersum a Xatis reste , Deque duorum egi hanc di ferentiam sist is tum , sed unius Rationiis conuersionem ad νtraque , . quae factit vos et conuersionis
Pelocitate. Nos inquam, non a ueri tes quod idem illud Ammi sit natum concupisiere. , Poenitere s Iroci , Vereri ; ferri ad turpitudinem per Voluptatem, si ferentem eamdem retinere. Nam Cupiditatem , ἴν casuum ,
di omnia hac talia, Opiniones se Iudicia praua, quae sium xon in via , si aliqua am- mi parte, sed totius Here vici Princi tu, id est Rationis inclinationes Cre concessiones esse,
, consensiones syst ancti rus : atque υmuero operationes qua tam in breui mutabiles. sicut puerorum incursus vigorem imperit 'ua
Gum ex imbecisi late habe Ut vero taliaee 'tota descriptio de propalat A Stoici sensus. primum, non alitiis a Ratione Assectum esse Ratione nempe praua , quae Opinio dicitur. Item, non e duorum disserentiam: id est, in una Ratione haec nasci , sed aliter atque aliter assisa Seneca lucem faciet istis, de capiet: Non e u , Ni dixi , sic ratas i i in id diductique seris suas habent : sed Age in M. Min
507쪽
. Earcii , in melius priusque mutatio anima est.. Ita enim vetus in us liber optime haec scribit, & plane pro Plutarcho. Vnus, inquit,
animus atque una Rationalis pars , modo ad bus tendit, de Ratio dicitur; modo ad
peius, & est ofectu'. Sed addit Plutarchus,
is vos melocitate conuersio s. quia scilicet
non videtur sic subito eadem pars velle polle, de nolle; ad voluptatem ire,& rudire. Tamen ita est, inquit , de omnia illa in vim IIeremonito fiunt: additque voces Stoico rum in hac re solennes, 'πα Acin, rises a , ἰ usi. Imode ordinem, qui est in Asse inutina genitu i a de progressu. Primum enim cst , propensio quaedam , tum admiso de celsio , mox con ensio , dc denique appetitus impetusque. Exempli caussa , Vi jum siue obijcitur, propendeo; sequitur Notio siue ire, cedo de admitto; tum Cogitatio siue Usi: σα , ut dico de consentio; denique Imitatio de hs ii est vel ementior. Itic te ius in Agellio: neque enim ipsa nunc exstant θ breuius haec, sed tamen distinguit:
Visa animi, quas tamπίας appesiant , quibus mens hominis pri astatim si ecie acci leuetiis animum ret yc itur, non Voluntatis sunt, neque
arbitraria, sed vi quadam sua inferunt se
nibus nosciti L. Probationes autem , quat Lia 4 ' mia et Nocant, quibus Visa noscuntur aem . dijudicantur,voluntariae sunt, utque hominum arbitratu. Et plura addit utiliter legenda. nec ii. n. ii diuersa ab iis noster Seneca: Vlpia inquit, quemad dum incipiant Assectus, aut crescant, aut esseruntur. Esi primi motus non volunt rius, qua raepara itio . sectet , quaedam com
minatio. . her cum volumate non contumacia
Tertius motus es iam impotens, qui Rationem euicit. Primus quem dicit motus, est a Phantasia rei Bonae Malaeve obicetae: qua statim' excitamur ad appetendum , aut auersandum. Hunc negat Voluntarium csse, sicut de Epicletus. praeuenitentin inclinationem
lia cis .ii. lat) siue Ptis ut Agellius conditione qua- am btimanae sortis eueniunt : ideoque etiam sapiet issimis accidunt. Atque ut ad Lucilium Epist i Vo. scri Ar dum sunt, quae vulga Hirtus est Iere potest. admonet ictam Natura mortalitatis uae. Itaque Cor vultum adducet ad triauiam ,
ollirudinem in crepidine eius constitutus des exeris. Aon est hic timor, sed Naturalis assectis iuex regnabilis Rationi. Nota haec soli rema: a Natura tales motiunculas etle. Quo sen- su Mnecam audio : uis negat omnes Alsc-
Ctas a quodam quasi Naturali fuere principio
ncmpe ab istis motibus, quos Natura inse-uit. qui inmeia,ut idem ait non sunt Assectu sed principia praeludentia Asfectibus. At alteriam Motus est, cum crescit Alfectus, ut iam M. Dei Litar ait , iumstus cum oluntate non contumaci. Pr
quod fit scilicet, cum motibus illis primis γυτ 26 κ, προ δοξα , consentit, ω opinione suά approbat: etsi haud plene tamen seici mittit. ingressu est, nondum in cursu.
At tertius, iam impotens, de qui nos aufert. Is velut excursio est cum impetu, ut Plutarchus assimilabat: de noster, eadem imagine, fectus non moueri tantum, sed excurr c δε- coh bet. Est enim impetus: id est, ορ m. Ista lucem,
nisi fallor, dent Stoicorum Asse tui: quem
definitione nunc aetiam aperiamus. Ea a Zenone duplex. II αεις γὰρ Γ η , aiebat, in αλ eoo αm σνς, οῦ ἱρώ-quae Cicero ita vertit, & eidem Zenoni inlcribit: Perturbatio est. vel auersa a recta natione, iri αcontra Naturam , animi commotio; vel breuius, A petitus mehementior. Ait , se te
irrationalis motio, ad verbum: sed Cicero diducit , dc aptu explicat, auersa a recta Eatione.
Est enim Rationis, sed prauae. Absque hac
interpretatione, Peripateticis etiam conueniat: qui ipsi dc finiunt, κλησο αλογν τ ψυ ους, δἰ in λ lo si υχου : motum irratio lem anim , ob praesumptionem Boni Masi .
Sed irrationabile aliud ijs sonat: de abiungitur ab ijsdem Zeno , cum addidit, comtra Naturam esse, negatum istis. Itaque de alicra finitio talionia, Appetitus cheme lior ι interpretem Ciceronem habet , qui longius disic erit a Naturae constantia et ut ostendat, auersum maxime ab eadem esse, id fest a stabili illa de immutabili Ratione. sed quod Appetitum vertit , an stius est : de Vitatio vel Fuga etiam intellegenda. Nam hic, quaevis commotio vel incitatio: dc includit. Desino, de repeto: Affectus omnes in Rationali parte cile , ideoque cetera Animalia ijs carere , iuxta Stoicos habere tamen similes quosdam illis impulsus. Carere de Sapientem alcimus: sed quo sensui non illo, quem vulgus exaudit de exagintat , ut Sapiens nullas vellicationes aut orsus habeat: habet. nec hoc dico , non sentiti, incommoda, se et incit. Alibi Seneca :educo Sapientem ex hominum numero, nec δε-lores ab ido, sicut ab aliqua rupe fensium
admittente, submoueo. Memini ex duabus partibus i messe compstum. Alteras Irrationalis: hac mordetur, uritur, dolet. Altera Rationatas: haec
508쪽
MANu DUCTIONIS AD STOICAM PHILOSOPH. LIB. III. ιοῖ
haec inconcusser opimones halet, ivtrepida est indomita. Ipsa tamen ista pars, in repentinisi i impuribus , sentiet qu Iam tenue in
fit e motum. Nam, mi dixit Zeno, tu Sapient is quoque auimo, etiam caw inres fanatum est, cicatrix uet. Sentiet itaque sui ciones qπή-
Stoici latiam, siue Asse tuum expertem esse Sapientem . ideo quia exi stabilis didi a la Huremotus. .. MDat in Stultum esse Apathem, quod
malet ac si rs, durum , immobilem. Dursa. i. plex ista significatio etiam in Seneca. Stilia
pom fonmum Bonum visium est A nut impaticus. Iu ambiguitatem incidendum est, si expri-
mere άπα αν προπο merbo scire molaeramus, di Impatieutium dicere. Poterit enim contrarium
ei, qu I rini Pare molumus , inte egi. Nos
enim cuis νolumus dicere , qui re uat omni s . MALI SENSUM; accipietur is, qui nunm post. ferre malum. Vide ergo ni in satius sit, aut ἰη- ut inerabilem animum Picere, aut Extra omnem patientiam positum. Hoc inter nos in i os inter- est. No Zer Sapiens vincit quidem incommodum
. omne, sed sENTiT : illorum NE SENTIT qui em. Vult enim ibi discriminare Stilpo nis Κουθοιαν a Stoicorum : & primum denomine quaerit, pos itiae pro mente Stilponis Latine Impatientia dici Z Negat , quia planissime in contrarium consuetudo loquentium ducat. Nam eius mens, nihil pati aut sentire Sapientem: vulgi in eo verbo, vel leuissima incommoda sentite , nec seriare. Ergo melius Iut uiuerabilem, inquit, aut Extra patientiam positum dicamus. Ceterum
non ita Stoicus Sapiens : qui sensum mali habet, sed ratione vincit. Ab hac eius άΘcia, non ab illo ducta & dicta. Sed quod Seneca Stilponi istud adscribat, haud com-inemini alios facete no is Pyrrhoni. Ita d. enim de isto Cicero : Aramni summum Γο- num est, si ebur medijs neutram in partem moueri : quae u ab ipso dicitur: Pyrrho autem , ea ne sentire quidem Sapientem, quae πάθεια nominatur. Nominat & Plinius: citius verba toti huic rei. Exit hic aut mi tenor Pr '' aequalitas asiluando in RIGOREM ' Hm, torvitatemque naturae duram εν insem - ω , Afectusque humano adimit quales α-
sic, Graecι acant, multos eius generas experti ue mirum sit , aut res maximos sapienti Diogenem c vicum, I rebovem, Herachium, Timonem. Hem diutius his institi: sed nimirum inuoluta, pro virili uica euoluen da suetunt. Quid rei at, nisi videre an pi ba, aut certe probabilis, haec sententia Mihi videtur, in commodo illo & vero intelle-etii. nempe Sapientem, non ciste rigidum, durum , ex senium exsortemque a dolore, nactu, cupidine, i. vlicia: sed prunis dumtaxat , incipientibusque. Sciatiscere ea,& mo ueri quoque ijs: sed rcij cere, nec permovcri. Quid Academici ipsi in re aliud dicitiat, quam moderati, regere, & in Rationem ius nullum habete 3 Ergo sperni. & coerceri: quod prosccto nobis est tolli, illis coli. Au
gustinus hoc vidit, Aut nibus, aut 'ne nihil, in Cia in. inquit, . . it inter Stoicorum , aliorumque
Philosophorum . opiniovem de Pasoribus gr
Perturbationibus animorum. Vtrique emm mcntem rationemque Sapientis ab earum dom: nati
ne defendunt. ἔν ideo forti aecuvi Stoici,
eas in Sapientem uou carire : quis Nequaquam
errore obnubilant, aut labe subuertunt. Acci dunt autem animo , sALvA sERENITATESVicntiae , propter ea quae Commoda mel Imcommoda appe ant. Igitur leve discrimen: cui tamen acribus altisque verbis icitari, si non obteri, eos nolunt Philo Iudaeus etiam Moysis sapietitiam huc aduocat: qui, ut inquit , Πω tari in se e GHῆς - D t f., i. L
MEDi OCRITATEM Asse Iesum , sed vAC vi TAT E M siis carent tam approbans. clarum & pulchrum nobis testimonium : tamen Christiani; sotiasse sit buertendum Lactantius quidem declamatorie in istos
Furiosi ergo Stoici , qu aea non temperam, sed Lib. t. a mutant: rebusque a Natura insitis castrare homium quodammon volunt. Iana 5e Hieronymus exscite : Adfectibus ad perfectum Aistares urere, iuxta Stoico po, bile, iuxta Peripateticos
ctoriis v. Et v to laxant Adfectibus istam sed bonis te a bona caussa nostri Doctores: in hoc etiam a Peripateticis dii ni, quod nec Vitia sempcr censent, & temperari Vctant. Vitia dumtaxat fieri, si male Elfectibus tri tute si bine. Amplius, concitatos de glandes elle posse. quidnii Potest sist i M. qui graditur, errare , or qui currit, rectam
509쪽
viam tenere. Itaque ostendi aliquid potest,
Vbi non tantium modicum, sed Nelpuuctum gaudere, vitiosium sit: ire contra, in quo vel - sultare Ictitia, hum criminosiuQ. Prioris generis exemplum, male affecto mimico gaudere: altarius , presso prauu exsultare. Caullam igitur Affectuum sinemque, non modum Lib.ii. De considerant. quod ita Augusti mis: In disii-ρlma no ira non tam quaeritur, Vtri pius auι- mi ira tur ed Muire irascatur: nee Vt smsit iri uis, sed e n e sit tm tis: nec Virkm ti meat, sed aeuid timeat. Addit exempla, Irasci
peccanti, Contristari pro filicto, Timere pericli tanti : quae omnia Virtutes nobis ceniciatur. Interloqui velle videris: numquid requiris3: v D. Vpum, incursu,ut fit, sermonis, de INTEMPERANT 1 A te fugit dicere , quam Zeno apud Ciceronem MATREM PERTvRBATiONvM censebat. Quale id est 3&anea igitur etiam in Rationali parte 3 Lips. Iuste reuocas: explicandum est. quis autem melius Cicerone codem secet it Z cuius i . sculi luc alibi veriba : se rum Perturbationum foviem se dic ivt toici in Intemperaruitam. quae est, a tota Meute m a Recta Ratione defestis, sic auersi a praesicriptione Xationis , t nulgo mo
do Appetitiones anima nec re et nec contineri
ri v. in queant. Oppossita est enitia Temperantiar. quae ijsdem est, Διαθεος - πε ατ V m 'ὀρθb M M. H , ἔξις σητn et ci': Affectio insuperabilis eorum quae sunt Rectae Rationis. aut, Habitus qui Niuri a Voluptatibus non posse. Vt ergo huic sundamentum & innixus est cic tria. Ratio,& ab ea recta Iudicia: sic contra, imo ibi de sal sitas. quae omuem animi statum 1 -- mat, couturbat, incitat, assiduis Astectuum
. H. Parad. Sapientem non opinari: itemque non quorare: non sedere, non mentor
SLD ego opportune gradum promoueo ad Paradoxum, ab ilio velut nexum: quod est, Sa extem nou opinari. Laertius ita cffcri:
quidquam. AvD. Satin haec a ine intellegi,
aut a te adstrui 3 Lips. Mibi clara videntur. AvD. Sapientem non opinarii Lips.Numquam. AvD Omnia igitur scirc3Lips. Scire. AvD. Et nihil ignoraret Lips. Nihil. AvD. Profecto, Iuste Lipsi, haec Paradoxa sunt: mihi non admittcnda, tibi habeas. LIPs. Tibi, si capis. Species verborum percutit, de ipsa opinio est quae te vexat: rem vide. Sapienti haec tribuimus : nondum tibi aut mihi, uni alicui e vulgo. Hunc Zeno cum in exemplar formasset, Opinionem ab eo
remouit. id est Errorum Vitiorumque m. i. . trem. Zeno, inquam, primus. Nemo enim superiorum, ait Cicero, non mon exprcssicrat, sed ne dixerat quidem PossE HOMi NEMNIHIL OPINARi : nec flum possE , sed ita NEC Ess E esse s APIENTI. At Zeno fecit, ut addit: εe ratio etia comprobauit: Lactantio quidem iudice. Relm,inquit, Zeno γ Stoici
: tronem repudiarunt. O inars enim te sic equo ne siciat inon est Sapiet is, d temerarii potius ac stulti Ea certe opinioni omni contraria est scientia. quod ita idem Zcno adstruebat: Si qu:d si ita comprehensium, mi conuessi Ea- c tume non possit, Scientiam; sin aliter, In entiam appenbant. ex qua exsisteret etiam Opimi', quaesa imbecim, cum si se incognitoque communiis. Neque enim aliud est opinio, quam aut falsa de rebus iudicare; aut vera, sed infirmiter, nec Ratione suffultum. Stobaei talosae: ut si θ δόξαι. 3 ρ, αυ am π
l α δευον: Duplicem se opinionem Getam rei incomprehense essensum; aberara, in lamam de re suseptionem. Has alienas Sapientis affectiom. Equia inclinari ante rem comprehensem, , usi tira, in praepetem praecipitem magis conu tineque cadit in industrium, persectum, pr bum mirum. Cicero in verbis ultimis utramque tetigit, cum Imbecissam, arat False se cognitoque vicinam dixit. Sed quid igitur Pilum- quam ea utitur Z ita. sed citra essensum. Nam quam multa Sapiens cogitat Cediisserit, de rebus superis inscrisque, in quibus non sit certa comprehensio λ de sicilis, earumque motu, de cometis , de fulminibus; & uno verbo, qualia pleraque artibus comprehensa. Sed nimirum ita diiserit, ut verisimilia, non vera censeat: de nisi, ubi firma α quae conuelli non possit, Ratio est, επιν utitur de sustinet a sentiri. Scire se tantum qua scit, sciatit de profitetur: & haec quoque
510쪽
scientia est, scire quid ignores. Quo sensus
illud splendide efferunt : CYD ' Θαπιν -- τω M: Nihil eum Atere. sicut antea dictu in mirabaris, Nihil isto rare. Quid ergoὶ o inni-scius, id est Deus 3 absit. Ille vero Huma humaua scit, sed quatenus opus est, Je potest ectet uin ita omnia scit, δί nihil iguorat, ut sciat scinper aut scire se, aut ignorare. &hoc satis, ut vindicetur ab Errole. Ego vero amplius tibi addam , pauca scire Sapicntem. Nam ea, in quibus nos elabora- in s , dc ob quae Docti titulum inscribi mus , ne Scientias quidem censent: propriore suo verbo S Monta , Studia appellant.
i artes Liberales quas dicimus, Stula quidem ne ant, Scientias et en minime. Eas tamen usui fatentur, & bonas etiam fieri, in bono viro per Virtutem immutatas , & ad Fi-1, i, ,- ncm relatas. Sed quid is an Seneca in quare existanes , nou futurum Sapientem eum qui niter is uescit; cum Sapientia non sit in litteris 'Itaque euriosa Studia ab illo absunt. de puli, cherrime hoc Plato. merum Philosophum Huinquertioni creti mo ris similem e. si
. φ ai: Ed enim reuera tutis, mit vulgi rei νni seruiat. neque exul ta diligentia mnum aliquid elaboret. si mr dium uni huic totum se impendit,l reliquas res omittat aut deserat , et i solent in
suo quisque genere Artifices , se maria o MN Es
atii urat. Aureum dogma , & cupidis cu- riosisque ingeni js imprimendum . Itaque omitte arbitrari alti aut vaniloquentiam hanc esse: tantum , Paradoxum hoc temeritatem assensus remouet, de Sapienti modestiam commendat. Neque enim aut ipse fallitur, aut fallit aliose & est hoc quoque in
O mur φωνῶ τὶ α' mira ita τέ MM : ioloso, et ou es Sapientes s sed sim ces, miros bonos: cauere ne fuco, ne melius, aut seupra quam si , appareant, ex Praeparato mala sua occultam tes, in bora quae sunt ostentantesTodere enim in voce si mouem omum , in in si cie externa. - Imo vero αὐ- etsi Socrati usurpa- i. LIPSI Operum Tom. IV.
eo mendacium e e , ut aliquis salsum dicat , si cum quis dolo adendi proximos animo facit. Cui Stobaeano Electo adsoliant haec Sexti: Sapiens habet et/erorum scientiam, g numquarusa it ac mentitur: ιὸ quod non ex mala, sed ex b vi, hoc proferat asse tame. Sed etsi vicina haec, nae abducunt: addo ex eodem Sexto interpretatiunculam primarii nostri Paradoxi.
Sapiens, inquit re crum minime aberrans habet, Addes
Gi m omuibus druium: propterea quod Non optuetur, c e 'falso a utiatur. En, mi Audi tot, inuidiosum illud & superbum, ut cens bas: sed censebas opinor. Av D. Ceusebam. nunc do manus,& vulgarem etiam nostram sapientiam putem de voveam lmc adspirare. Nimis enim cito opinionibus abducimur:& quid aliud sere hodie nostiunt discere, ac docere 3 Etiam in Externis rebus opiniones vexant, & grauiora aut maiora omnia veris proponuint. Inde Metus aut Dolores: spernamus, xvi floccos aliquos nivis ad Rationis solem liquefaciamus.
VII. Parad. Sapienti mkil praeter '
LIPs. Faciamus,tecum opto: etiam istud, quo nunc ducam, & quod priori item adhaeret. Adhaeret, an aduersum est 3 videatur in prima verborum fronte, non autem sententi et penetratioue de inspectit. Est istud, Sapienti praeter opinionem ni h d eum: M. Atqui negauimus cum opinari: qui a ergo miti sieest3 Sed scito in rebus incertis 5 sola opinio ne nexis, eam quoque Sapienti interuenire. Putat se hoc facturum, non facturum; illud
euenturum, aut non: & quae in vita cottidie, imo per momenta, occurrunt. Desti namus , proponimus , aggredimur , a mus: de circiitu potimur,non potimur. sensigitur nunc Paradoxi, Sapientem destinatione sua numquam excidere , semper illi
id est, fluere res ex voluntate. Au D. O illuc me duel quid enim aliud haec, tuam ' ἰω cuit nisis ipsa Lips. In eo sum : porro audi.