장음표시 사용
521쪽
explicatio aliqua dicti eius est : nimirum solo illos perfecte de bene munia haec posse obire. Nam ut Zeno aiebat: ε, uis
λαν , λαγ Γ Γ: Murge oportet magi iratum Bona ac Mala , quod nemo Stultorum potest. Quae eadem ratio ad Iudicem trahenda, ctiamque ad ciuem. qui Bonus & utilis ciuitati quomodo erit, legibus de rectoribus Obediens, sine hac notitia Z Potest & alio sensu. quia negant Rcspublicas ullas aut Ciuitates, nisi quae sint Sapientum Cicero h c irrubias aut spemens : in isti m mquam dicerent Academici vetercs Sapientes solo Reges e t flos Diuites , Formoseis omnia , quae bique ment, Sapientiis e e neminem Consulem , Praetorem , Imperatorem ' vestio aune alti inquevirum quidem quemquam, ni si Sa
pientes omnes Peregriuos, Exsules, Seruos, Furiosos Denique scripta Lycurgi,Soloris, Duodecim tabulas nossints,non e e Lege si nec Vrbes δε-nique aut ciuitates , nisi quae sent Sapientium Plura hic habes eius ce generis sed a diucto sonte. Leges illae tales,non sunt vere Le- s. quare 3 quia Lex est recta ratio imperandi atque Netandi,insita a Natura : tales non sunt illae. Iam Civitas est coetus hominum iure fociatus e si lehcs aut iura non sunt, quomodo ciuitas 3 ad idem illud scdimus. Sed ubi igitur Sapiens ille ciui est Z in magna hac & sua vobe, id est Mundo. Peigimus:
BON vM, , Poetam , Rhetorem, , Dialecticum , Ch Criticum esse. Nota , Bonum. esse potiunt aliquatenus , quod ad artem; non boni quod ad usum, atque etiam persectioncm. Nam in omnibus illis artibus Iudicium re Consilium necessaria , quae
ὰα αν οῦδε et G: ν: Aut qui dicunt Philo 'iu quamdam est e Poeticen : at nostra id est. Stoici j etiam solum Sapientem daeuut Poetam. Quid mirant ut nonne & vulgo Oratorem
definiunt Virum bonum dicendi peritum' At bonus ille, est Sapiens. Lam de nucerdote, in Laertio & Stobaeo habes. quis auic in ab illo alius Pietatem colit, quae est hi intia diuini
costus nec sine ea Sacerdos est: ergo talis nemo Stultus. Breuiter. reuocanda haec
omnia ad unum illud principium , Omnia
recte facere Sapientem : ae quo dixi. Athenaeus,sue alius apud euin, subsannat: δογνα Gir , ta s εἶ misso ὀστοῦ ς, οῦ, φακῶν φυν μακ Stoicum dogma est, quod omnia recte faciet Sapiens, etrum lenti uiam condiet.
Ita, ita. & hanc condici. si lubebit: &quid
amplius 3 Sartor de Sutor crit.
non nosti, quid pater ille sis sippus dicati Sapro crepidas sibi numquam Nee soleas fecit: siutor tamen est Sapiens. quo
ut quamuis tacet Hermogenes, cantor tamm, atque
optimus est modulator. sapiens operis sic optireus omias
igitur potestate haec omnia est, si non facto. An non &iacto ille Hippias ollan, qui omnia quae secum habebat , nihil eorum emerat, : ' .
si suis sit bim anibus confecerat ' vestes, calceos, annulum , gemmam scalptam, ampullam, strigilcm. Iam Posidonius, ta vulgo Stoici, omnes artes, quibus in cottidiano a se Sen.rri'. ita Ptitur , molunt a Philosophi a inuentas Fabricam, & eius serramenta; metallariam artem, textoriam, pistoriam. aeuae omnia, i y quit , Sapiens quidem inuenit ; sed minora, qtiam Vt ipse tractarit, sordidisribus ministris dedit. Et si Senecae nostro contra videtur. &indigna haec Sapiente: neque abduxisse se ab i Millis artibu , sed omnino non me se. Satis haec ista , ct fructum Dissertationibus nostris,
Paradoxa item mixta: Non iniuria a ti, non Infama, non Ebrietate.
Aonio i iis igitur Sapienti magna pa
ira: quae t MN ab eo & remouenda sunt:
illaipsa pr.eter vulgi sensum. Vt,
522쪽
covinno n. Hanc igitur non inscrt, quod clarum est, iuuare tanti innatus : sed neque inscitur, quia non admittit aut aduertit, &sua virtute nixus , spernit ac rei jcit infamiam omnem siue damnum. Breuiter, sed, Auri. sortiter, Seneca : et ' φ nemo erit: qui lacessat, qui tentes in rerum natura Iam sacrum e hi, qua sacri getm non inueniat. sed novi eo Ei uiua minus in sub imisum, si sis νt,
qui maguriti nem multum mitra se ρ tum nou icturi petant. Inuulucrabile esῖ, non quod
uou feritur , se quod non duae. Et totum libellum , elegantem sane de alti spiritus , in hanc rem scripsit. Socraticum dogma, α
riam. Non enim eam coutumeliam putat, qηa
improbus faciat: se eam uou putat, quum fatic tia firmiter toleret. a'ura quidem Naturae te tu animo eius su tum sit , quod nil l horumpsit vocer Sapienti, qtis opinantur ceteri Mala esse. Prima sunt pro iam dictis: vltima eo spe-cbant, Infamiam, Caluiamiam, de haec talia non magis Mala esle ; 'uam Famam aut Adulationem, Bona. rido, SAPIENTEM NON INsANIRE. Huic vis subest, qui semel Bonus Sapiensque, semper esse: nulla vi aut casu Virtutem erii. . in pi. sed dissidebant in eo ipsi Stoicorum
haerere. Ide amitti, per Ebrietatem, aut Atrabibosum morbum: iste, te per icti, ob constantes m emesque comprehensiones. Cleanthis sentcntia placuit Senecae . de palam exprimitii tristis: fῖ maiore animo ad em; dat:o m n ubi debemur accedere , quod semel traditi Boni iERPETvA POSSEssio est. de citur
virtus. contraria enim Malam alieno luerent:
dent, quae in locum sum meuerunt. Viri fecundum Naturam e g. Et stati in : Virtutes
receptae exire non postu . Ad Chrysippo, i a cilis responsio. non enim in actione cit Vi tus: nec si illa impeditur , ei jcitur ista. nil Supra doctum : de Laertius ante aliquid
atrum bibis aut delirium , .non fecundum rationem in eligendo , sed ' praeter Naturam. Aliquid etiam tale in sequenti Paradoxo ne ii se ii
SAPIENTEM NON INEBRIAR i. quod ita in Laestio: O . Qq LP uod δὲ Uino obrutum im quidem, non ebrium tamen futurum. Quid ita 3 ratio in Stobaeanis: OYχρ mi
δε ι όὲ H ν δ H αμα ταν M. Nou posse Ebrium sieri, mente praeditum. nam librietatim atqui peccati habere a dere, atque e e delirationem
dictuin volunt. polle turbari vino,& facere ebrijs solita: non tamen ei se Ebrium, qui ilia mente non destinauerat, & ea in rccho firma per senerat. Vt Senecae vcibis etsi ad paullo aliam rem aptatis hlautar: p mne Eridariis quidem mentu ν habitu tranquissus eIi,euentu non e l. Scd huic tamen nostro , non pia thoe Zenonium dogma leo enim adspicit: Iecpistola tota suggillat. Posidonium etiam r= im rei jcit, interpretant cin Ebrasum pro Ebrio: quasi hoc Zeno voluisset, non solere neque amare Ebitum sieri. Mcrito reijcit : alia mens est, & quam dixi. Sed nec hanc approbat , imo impugnat: N m si, inquit, ψ Z - ira 4
mentaberis , Sapientem multo mino inebriari, retinere rettam te rem , etiamsi temulentus sit: licet co Igas, nec men o poto moriturum , nec opio sumpto da iturum, nec cLeboro accepto, qui quod in m ceribus haerebit, eiecturum. Sed si tenta ur pedes, lingua non --φt: quid est, quare existima, in parte sobrium esse, im parte ebrium' Da veniam doctor, hie pari in firmit cr argutatis. Quid hoc est, a
corpore ad animum argumenta ducere3 F, temur corpus vi in vini pallum,& mentis instrumenta, Sensus: negamus mentem ipsam, in se sanam. Ipse paullo ante dixi lii, Virtutem non expelli, aut amitti: hoc retine. Quid, quod Socraticum et bibere nec mergi 3 Pla
vir es ream: Socrates in conuiuiis, bibere haud promptui, O quando adigeretur,omnes superabat. 62re, quod maximὰ mirabile, Socratem ebrium nemo homo vidit vj quam. Videae Sapientem de bibere multum, A mente conliare3 AvD. O callide Inon ea nactas, quae tua, Platonis. etiam sensibus constitui: Socratem , vult iadfirmatum. Sed heus , non dc talem ego X Y Socra-
523쪽
Socratiscum hodie noui Lips. Sile, sile: disce hoc, de Zenonem a potione alienum non fuisse. O F Θώζ, Q H, αυ ρο- ών, Anc
fleris ingenio esset, iis vino g potu diffundere
non Ni mergat nos, sed mi deprimat: Audi. hoc fit Sapienti ebrio: multum, non male bibit; α serenandae mentis caussa, non turbandae. Si autem hoc a casu cli, non ab instituto. ideoque ne culpa.
1 Malia Paradoxa, atque etiam Paraloga noias: Non ignoscere, Non m erem.
AT V ε haec parua fortat se, an&praua quaedam subiungo 3 Nostro & Christiano sciatu ita sunt: aut valde necessum est secti interpretatione, de emendari. Tamen videamus. Primum, dem. Quare vitiumZ i. quidem posita est oes
L Iquodsi i osceret rec ignoscit: quoniam qui ignoscit, fatetur aliquid si, quod seri debuit, misisse.
Satis intricate hoe ille : sed mox explicat, parcetcob causis. illi ob aetatem: alij Ober - .rorem,& quia in vino lapsus es ali j ob caussam culpae, in specie saepe honestam, quae omnia, inquit, non Veniae, sed C mentiae opera sunt. Adde qiuae addit. Huic adsidet:
constitutas a lege parnas. Quae ratio Iu stitiam spectat : quasi contra eam esset, remitti aut omitti poenas. At Seneca noster, ubi ex pro- scito hoc tractat, aliam etiam dat, & magis coloratam. Nam si poenae no' remittcndae, ubi Clementis 3 Ipse igitur, Misericνι - ,
iam litium dicit : et si plerique ut Nirtutem αν. laudent, Bonum hominem vocent , m serico uia circa Clementiam . extra modum: sicut crudelitas, circa Seueritatem. Auid autemesis aegritudo animi , ob alienarum miseriarum speciem. AEgritudo autem in Sapientem Nirum
non cadit. Plura ibi,& lege: at Cicero pulchre etiam , dc aliter , ex Stoicorum sensu damnat. Cadit in eumdem stre Misereri P Inuidere. m. a. cum exi stimet, qui peccarit, Non contra aut prae- nam qui dolet rebus alienis a uersis, idem reter mentem percape, omnibus scitu et heccanti- bus alicuius fecundis dolet. Diuus Nemesius bus propria malitia. Ideoque re te dici, προ mam non in ulgere peccantibus. Vult dictum. vcniam non mestri, nisi qui ignari peccasCsciit: nemo facit: nemo ergo meretur: neque Sapiens donat. Cicero hoc inter inam nia Stoicorum , scd apud populum , damnat: & caustam tamen aliam eius apponit. io Mu- Fatetur aliquis se peccasse, eiis delicti m Uam fletit nefarium est facinus, ignoscere. At leue debetam ei Z. Omnia peccata sunt paria . EO trahit ccce, quod minoribus ignosci soleat: talia non habent nos iii, qui ornnia aequant. Seneca neritin rationem aliam : Um: , ita quit , est poenae meritae remissio. Ergo et i In situr . qui pumri debuit : Sapiens autem nihil acit , quod non debet , n hil praetermittit quod debet. itaque poenam, quam exigere deba, non do t. Dura & inhumana ista, inquiunt. Da auro Senecae mitiganti: Sapiens quidem veniam non dat: sed i Pud, quo com sequi Nis, honestio e tibi via tribuit. Parcit emis Sapicus, consent, corrigit. Iim scit,
hoc ipsum : auritudinis gietata sunt quaruor, Stupor, Molesi inuidia, Misericordia. Inuidia, aegritudo quae ob alterius os pecundas suscipitur: Misericordia, quae ob res aduersas. Quid inhaereo 3 cum ad examen ventum est, vereor ut verbi, non rei sit haec pugna. Nain c-neca fatetu r, non misereri quidem, q ma non sit sine mis risi vnde &ponacias sed omnia quae' qui miserentur, dolentes facerent ι hunc factum
rum alacr: auimo, ac libentem. Succurret alie- . i
nis lacrimis, dabit manum nauseaeo, exsoli hospitium, uenti Ipem. At fui et Pia tranquilla mente, Nullas . Numquam lite durities aut inhumanitas est 3 Itaque exclamat noster, Male audire apud imperitos se tam Stoicorum, tamquam nimis duram. At hercules, inquit, nulla benignior leniorque est, num amotior hominum , is commuuibus bovis attentior : erat
cui propsium sit usu esse auxilio, nec sibi
tantum, dumuersis singultique consulere. Plaec ita dicta de ac pia non ostendant fortasse: Christiani tamen nostri veteres vcl verbi '
524쪽
R 'illius auersionem damnarunt. Augustinus: Misericordiam, Stoicorum est solere culpare: e longe melius , humamus, 'orum , usibus
runt, A gritudo ex aleviis malis: si mi si diuinum quiddam e i, sicut Pro betae loquuditur. Mi fericordiam enim, inquit, moti, non sacri cium.
Negat A ritudinem cite: ta sane pulcher- time delinire mihi visus Gregorius Nyiiera m nus : M stridor iam esse , erga a 'ctos cum lectione eomunctam affectionem. Sicut enim inhumanita; aut Durities ab odio, sic Mise ricordia a Caritate caullam de originem habet mis est ipsa. Sed ait Clemens, D uinumquid ais cile. nam de Deu, quid magis usumpat 'quid magis etiam poscit Ideoque obtinuit, ut quamquam Pietas Dei cultus sit, &intelligi soleat: tameu more vulst: ait Augu
nisi quia Lec fieri praecipia Deus mandat, eique sibi vel praescrificiis placere te latur. Sed &apud veteres satis, bonosque scriptores, Pir-- citi& Pius, pro miti & miseranti.
Paradoxum singulare, omnes stultos insanire:
QVA ad Sapientem spectabant Inopina
ta, pleraque peregi: superant, qu. T ad Stultum. Nam & hic inulta,nec multa nobis sunt: quia pangenda & capienda sere omnia, ex iam dictis. In Sapientem quidquid expctit, in illum pariter uic ut mutes, & aduersa omnia ponas. in paucis exemplis ostendam, & rei qua inqui: itioni tuae permittam. Primum esto , oppositum nostro primo: sTui Tos o MNEs ex aequo stultos, id est, P Α-RITER lNsANIRA. Cicero inter pauca illa sua locandum 'censuit, proscripsitque : ri: ἱi δ:es ' : ues stultos insutre.
sedentes esse , fed per aequalem stultitiae ins mam omnia sicere . Atiolo ia ilia spectat
ad Paritatem peccatorum : sicut antea Viri ipsi operum Tom. iv.
tutum: atque ut Sapientes ex aequo Boni,nemo plus minusve, sic stulti aequaliter Maiali, id est, insani. Nam Insania sapientiae
opponitur. Discreta ergo haec duo, stultus& Insaniis sunt. ex Ambrosj mcntae, Du in mim.
tui est qui nihil sapit, iPstuta intelli it : In pleras,rm: m a sapit. Et si mallem, tu mum pro hi piente posuisset. Vt magis ero re dicam, Stultus est qui imperitus, & Sciciat iam non habet; lasanus intelligi ur, qui cx imperitia atque imprudentia male facit , & si ultitiam promit Potestatem illa, actuna haec ostendit. E Cice ne hoc adstruas: Stoici i sicci
videbautur monstra dicere: nunc autem ita diseruul. ues 'hos insant e. Vt male olere omne caruum : at nou semper. Commoue, enties. Pam:
in verba, nec proprie ipsius : agnosco Po ticum. sed sententia, pro illa nostra est: αStultitiam velut coenum esse, quod taetrum odorem vi habet ; ii motu & agitatione,
effectu promit. Idem etiam Cicero paullo aliter quid vetat idein & ver a: varie dici ρὶ
exponit: Oinnos perturbationes ani , Morbos iii. Tu i.
opbi appe aut: negantque Stultum quemquam hiis morbiis vacare. aeui autem in morbo si ut, sani um sint : omnium Insipientium animi m morbo sunt : omnes insipientes illitur
insumunt. Hic insipientcs dixit Stultos: dc puto verius, quam Ambrosius supra distiti xit. Sed a morbo corporum, vocem docet ad hunc animorum translatam. Aiebat au- 'tem Laertius notasti, aut debuisti sim stultitiam omnes insanire. Quomodo8quia se- ut Sapiens omnia recte scit, doctum a nobis:
ita Stultus omnia male. nasio thure hiab is possis...Haereat tu Stulis, breuis ut simu is rem. Seneca: Vt vosi Stoici dicitis, Omnessultimab Det reos . sunt: qui autem babet rimum vitium, bibet om 'nia. Dicit & clarius: Et cupidi omues, in malι- iba p. 'gm omnes, di timidi omnes: ad cea, biti si omnes, impii omnes. Dij boni, non est hoe conuicium pencri h'mano sacere Cicero populariter ita interpretatur: Nos autem, qisi h lentes non sumi , fugit tuos, exsules, ho msubdenique se dicunt. Sed mittamus coronam, Qti sumus: itane dictum iniuste Z no & illa manus repti nant : οξ 'io, in
525쪽
li legum rectum aut curuium est s ita hominem v sum aret iniustum, idem que in cetera. H ic cardo rei vertitur: malos aut probos omnes esse:
nullo medio i & Sanos igitur aut Insanos. Horatius satis contente hoc adficinat.&alia similitudine itein suadet:
ii sal iit. Aue mala Stultitia, , quemcumq; inficitia veri
Autumat. haec populos, hac magnos mula Eges, Excepto Sapiente, tenet. nunc accipe qucre Desipiant omnes,aeque ac tu, qui tιA vomes
Palantes error certo de tramite pessit:
MIesu ρ orsi , hic dextrorsum abit: unus utraq; Error, si variis illudit partibus: hoc te crede modo insinum. nihilo ut sapientior se,
Qui te deridet, caudam trabat.
Ecce, ait omnes In anos, etiam illos qui hoc docent: id est Zenonem Cleanthem, Chrysippum : qui in prosectu quidem sunt, sed
nondum in certavia: ideoque in errore. Apudi .i, i ta Ciceronem alia etiam similitudo: Potit ad iuuat procederes r progredi in Virtute, quo minas miserri sit, autequam Meam peruenerat: quouetam in aqua nihilo Magis r pirant qui iam adi minam eam appropinquavi, quam qui sunt in profundo: uoniam catuli, qui iam de te Dira sunt, caeci aeque, mi ij qui modo nati. Platonem quoque necesse est Huomam non tum vide it,aeque caecum animo, ac Phalarim fuisse. Et refellit ibidem, aut conatur: sed nos scias a nostrorum exsequimur. Pro quibus & Empiricus: Erem Stoicorum sententia in Stultortim numerum re runtur Zeno, Chambes, ω Chr sippus, y ceteri exsectio: uilibet autem Stultus tenetur ab ag rarione. Plutarchus ex professo ista aperit gedamnat, libello De profectu in Virtute: atque inter plura ait. Moici, inquit eos enim intel
Q M: multis controuersiis scrupulasque νescis . runt philosephiam. et uo autem vel maximo, quo in unam aequalitatem Uit omnes includum, excepto sapiente. Unde aenigma redditur ilia, quae dicitur, Profectio: ut quae parum disse,nil ab imprudentia extrem eos qui nou omnibus alc- Zibus morbisque omuino liberi sius, aeque ins
lices habens, arque gos qui nugo soluti. Atque addit deinde, eos illos a seipsis rescit i. quidum in scholis, inquit, clamant, parem. iniusti-
ti m esse Aristi Phaturi , improbitatem
Meliti O Platonis: in vita tamen C T rerum usu Hos declinant vitant, ut detestabiles hisa haerent, O audiunt, si em bibent. Haec illi acriter, & cum colore, quem tamen nostri diluunt. Nam primum, etsi omnes in viti js, non tamen eodem modo: sc quidam lut qui progressum fecere facilius pollunt emerge re,quam illi qui iii stando. ita negabat Zeno Platonem, si Sapiens non sit, esse mearim ca E, ei αν quά tyrannum Dioysium. huic, mori optimum se, propter de 'erationem Sapientiae , illi, propter em vivere. Deinde non tam eminentia in omnibus vitia: quod Seneca noller optime it explicatum. Stultus,inquit, omnia mitia H ne M habet sed non in invia natu astronus e t. Ait ii. in auaritiam, tuis luxuriam, inus petulautiam in clinat. Itaque errant i I, qui interrogant Stoicos,
stud e οἰ Achillas timidus est Amstides iniustus Fabius temerarius' Muci2s proditor Cami ius desertor' Non hoc dicimus, sic omnia Vitracsem omnibus , omodo tu qui re tam 'gub
ivent: sed malum ac Stultum nusio vitio vacare. nec audacem quidem timoris absolvimus, nec produum auaritiάhberamus. uomodo homo om- vel sensius halet, uec ideo tamen omnes homines
aciem habent L nceo similem: si qui Stultuu es
non tam acria sist concitata habet omnia, qua quidam quaedam. ma in omnibus Viriasium,
se non omnia in singulis exstant. Adde, quae de Caeno supra dixi: vi & natura sua semper foedum , sed odorem exscrit concitatum. Atque haec mira satis aut noua videri, quid negem aut quomodo aliter Inopinata sinesse Itamen nexa inter se esse,& defendi siquis intendat) posse, habeo certum. Enimuero si supra, etiam nostrorum suffragatione, di-.ctum, Virtutes iunctas, in q et mam habeat, habere omnes: contrarium quidni verum, Vitta risum P nexa esse
DISSERT. XXI. Item si ut re Par Oxum, Peccata aequalia e c. PLURA de Stubis liceat persequi: non li-bct, manu duxi& praeivi,qui fiat. Addo
decantatum, sed & da innatu Paradoxum: - - αιυ ρτa : AEQv ALIA rECCATA A Cicero : Pscet Stoicu omiua peccata ege i paria. idem alibi amplificat de exicndit: 'm- rio Min. nia peccata esse paria. omne de ctum, Iulus esse nefarium: nec minus delinquere cum, qui ga tam Ennaceum, cum opus non fuerit, quam qm p trem si orari rit. Laertius ponit , de .Vna caullam: 'al δε H c Zm.
526쪽
MAN v DUCTION Is AD STOICAM PHILOSOPH. LIB. III. ΣΙ
Placet Stoicis aequalia esse peccata. VtetumVe- . Tlaro tale in est, nerue Falsum Fulse: ita nec statis fraude, nec peccatum ρeccato. Nam
est qui centum m ijs Canopo abest, s st qui ',
pariter nou sum in Canopo: sic qui paruum vel maguum Abnquit, pariter ab aretis. Duplex adfirmatio. prior a natui a rei. Omne
enim Bonum , Verum est: omne Malum, Falsum , atqui haec aequalia ; ergo de illa.. Deinde, i si initi. quicumque loco aliquo aut meta abest, pauxillo aut longinquo; in
incia abest: omne vitium a Bono abest: ergo ea parte pariant. Apud Ciceronem, assertio . Detri etiam alia. Peccata paria. quonam modo ' quia nec Honem quidquam honinius, nec Tur' Iurpius. Perge porro. nam de isto magua . oest: ιδε arrumenta propria e deamus. Ut, tu-quit, tu sidibus pluribus, sinulta earum ita contenta numeris sit, it concentum seruare post,
mura aeque incontenta sint : sic Peccatu quia discrepant, aeque discrepante paria sunt igitur. Sed de aliud simile. Vt gubernator aeque pecc/t, si
palearum nauem euerteri .si aut Cuem aeque peccat, qui parentem , qui seruum iniuria
Uerberas. Inuidiosa haec, non solum scrupo- es Ox- sa videntur. quid Z inter paricidam, de galli cidam non discrimen Qui tamen animum peccandi videt: de ab eo peccatum: aequat is ubique malitia , etsi in materia inaequali. Areopagitae olim puerum intersecerunt, cui ludus erat hirundinum oculos configere. videbant enim prauum illud insitum, de ad
hominum exitium erupturum: necauerunt
igitur in heiba. Talis malitia, in omnibus, malis. Discrimen igitur nullum Zinquies: dc. cur leges faciunt , atque aliter aliterque puniunt Imo aliquod est, nunc dicendum. Mob. . Primum, &- ο ἀπι-- - a I mαι A
ιν πω δὲ οῦ AEquila cum sint peccata, tamen disserunt in isto, ubdata a pratiam/ iii sanubio afectione proueniunt salia minime. En discrimen, a patrante: alterum ab eo in quem patrant, aut circa quod patrant. Patentem vides 3 plures tibi meum adspectus de vincula Natura de Ratio iniecit: quae
cum solitis , in pati malitia plus aut pluries peccas. Externum igitur aliquid est, quod . . , discriminat, non in te situm. Cicero in haere: Nihil ieitur interest, patrem quis necet, an r. Lipsi operum I vi. v. fruum' Cato haec, nou natura dictinguit. nam
si parenti nonnumquam adimi lita flue dire potest, stre seruo mutus. Ita tamen interest, quod in seruo uctoreo semel peccatur; tu patre,
praestat, eoque maiore parna dignus est. Audian- γtur 3 Stobaeana Electa atque ea pleraque, ut odoror, e Chrysippo sunt: audiantur:
Aequalia quidem Peccata omnia, non sunt tamen simila. Valde hoc nota : de quae addunt. Fertimur enim est manant omnia ab uno alitiae fonte, iudicio tu omnibus peccatis eodem, idest prauo : sed per causam externam, cim ca quam iudicia perficiuntur, domitia re dum tur Peccata o morti in in Ru ALITATE.S cum omne meu actum es cetia mendacium: mi si dicam Nox ess, cum Dies sit , aut Centaurus vivito exsistit: i d potest, hoc non potesi: ideoque
magis mentiar , quam tu ilis. Sic in Peccatis, quae omnia Mendacia dicas: , quatenus talia, porsem , aequalia: non tamen in F alta se eadem aut Subiecto. Talia quaedam istic legas: nec dubito quin Chrysippus atque illi nam qualia diu haec, de quam acriter disputata3 sebtiliora alia dixerint, quibus lubet indaganda. Nobis sententia haec damnata est,
de inter erroris habita olim Nouatianorum. Ambrosius,atque alij Patrum notant: i. Dεγα-de, ut dixi, vere de sevcriter notant. Idem Diuus Hieronymus : qui tamen finem de fructum eius Dogmatis non celat. Stoico- mmm quidem est, inquit, debcta omnia pariata ia dicare, nec vitam inter Scelus siest Errarum aescrimen facere. Nos Nero, etsi multum inter Pe
cata Asture credimus ; tamen sATls PRODEssE AD CAvTIONEM dicimus, etiam mι-mma pro maximis cauere. Non citὸ ad maiora
proce liqui etiam parua formidat. A Cicerone hoe est, qui in istoipso Paradoxo: Hac sen-m. tentiia non modo verior, sed ne utilior quidem μ' bominum et itae reperim ν ga potest. α xii sevim, quae magis arceat homines ab omni improbitate , quam si sensierint. nullam in debri s e se discrimen i Esi sane vetus, si non vera, scn
a' δε-αuis: Pium , iussum , siue in paruo aliquis, siue in maiore transitit, eamdem vim Mabet. Germanum hoc Stoicum: 5c aeque extra lineam cst, quisquis transiluit.
527쪽
Sapient re aliqua a mortem p se, e G, obere: ex M.uco quidem secreto. INTER Paradoxa numero, quod acriter &curiose quaesitu in assertumque fuit, Ania sapiens sponte abeat e vita 3 Aficitum a nostiis di eo : nec licere tantum, sed debere. Caussu communes. quia Viti haec inter In differentiae it itemque ipsi Mors: sumi igitur, non sumi poste , uti oppmtunitas erit. Sicut i conuiuio satur possium surgere,& abire dudum cum libit relinquere: tale hic esse. . ., . Epictetus: sa . hi j tira θελ' a iacim si a re-
ludere: est ne is minens a figitur Ur nauseat non potans Vt tu rii te est quam oblectatur
Modus tantum Jc occasio iras res tempe- Sm. rrist, rant. neque niterest multum, mors armis Periat,
an adisiam nos. I re imperiti simi cur usque verbum falson tibi perseide: Ae a res est, marisus morte. Semper enim tu actit, & maxinaὰ quam fecisti. Quid Z ianuam aliaui; hane mihi claudat ad Libertatem' & nonne haec Libertas dico finis aut fructus Sapientiae est 3 torquebit aliquis, vexabit,illudet, inuitu in Z Nou serrum, aiebat puer ille Lacon,
Caput rct, memento , uod IANu A sit aperta. ne esto pueris timidior: sed νt ιδ, cum aliqua re non amplius de Aiantur, dicunt, Non ultra tu dam : pc tu, cum laba aliqua Videbuntur, dic,
Non iam ludum, , desisse. Ianuam dixi Z lata limo via est. Statius ad Hemonidelia, qui iu
ore Eteoclis e liuet fecerat: IB.it,. Tu tamen ore ussa meus' i iec umquam te . Iudi 'vum p. sare situm. qui conetivus a sui Cayere cotate tu regiis quaque ampla voiret Libertas, monstrare ν: a s . n, Vis videre qrram lata aerei retinet iterer excitas,
torridam, infelicem pendet inde I bertas. Vi ei tu relum tutim, tu tur tuum, cor suum s est Se in sis sunt. Nimis mi , inquies, opere sexitus - , io, o multum animi ac roboris exigentes. uerit igitur, quod se ad Libasa
tem iter v A OPE T in corpore tuo VENA.
O limitem vere latum, de pane, quidquid in oti . complexum Illa alta rupes arduo surgit i rio effatque lon e spatia subrecti maris, Uis hanc petamus 'nu Ars sic prurit silc , . . His figat In faucibus ruptis sitit , Vis baue pilamus luc rapax torrcns cc est, Tartesque lani montu exesor tat, d
Et plura dic, non omnia ad cxitum dices. Vnam nascendi viam Natura dedit, mille
moriendi. Igitur via aio aliquam ingrcdi luadeat, sed consilio & caussa. Nam SVteriac uit qua tum debet,non quant m potest. Videbit Hi victurus sit, cum quibus, quamodo, quida imrus. Si multa occurrunt molesta, i, tranqui itatem turbantia emittit sed nec hoc totum in v
doloribus et ei stur, imn Me membrorum mα
latriane, vel morbis aegre curandis. Triplicem dat caussam, i casum: pro Patria,& Amicis; in Animi; itemque Corporis dolore. De prima, consentiunt hodie : videamus alias, imo & addamus. Nam dc tia ultima paupertaret,inori inuitant. Dicit aliquis, Ν Li I.Hii. tissima deerunt i 2 'ramum. c. e noη poterunt, quia Natura m:ximum petit. Sed si nec si rei bimae inciderint, ex det e vita P mo si
528쪽
t in uulti e 3. Idem in molcslijs de dolore. Di o rencs olim aspere ad Speusippum imorbidum , in etesta otio sibi obuium: cumii e prior dixistet: Salve Drogenes : Tu mero, i tu. , π v salue, qui taliis cum sis viti re fusi:
cretum, paullita poli mortem spolite sum psit. A pere quidem hoc Cynicus, ut dixi:
sed sensu, quem de Fabius acute expressit. rixis. ii. Veno nisi seia ci ρά, diu dolet. Quid ergo)ignus iter statim in morbo, aut dolore, evita fugiam 8 ne ant notiti 1 & pro ijs Seti trist i iii ca distinguit. Audi, scrutare: u rbum mortemo fuit , dumtaxat s bilem, nec officιω-
tem animo : non a seram mihi maM , Propter Dolorem. μ mori, vino est. Hunc tam usi Gersper et uo bi partendum: exibo, n propter i
sum, sia quia impediavento nubi futurus es ad
omne, propter quod νiuatur. Imb Agus er ignanus O, qm propter Dolorem moritur e guttur, qui doloris ci a mutit. Habes hic capitalem, ut sic dicam, rationem cauilainqua morizndi : siquid externum tale erit, ut aut honeste aut utilitet vivere non pollina. Honeste, neglirit Catonem potuit te; utiliter, At - . ticum, de tales , qui in extremo senio. aut morbo. Nam de Senectutem inter cauil si . laabeiit. Noster: Dei Io feremus sententiam, MN oporteat fassaei e Senectatu extrema, gremnem nou operari s sed manu sacere. Prope est alimonte, qui fatum sicuti ex pellat : sicut ide
um sita tus mino , qui amphoram siccat, quoque exsorbet. Sed mox/ ita decidit, de lentcnt na pronunciat: Nour inquam senectutem, sime totum miti reserua rit : totum ancm, ab ilia parte meliore. At sicarperit concutere mentem, si partes et uel re, si miti non vitam reliquerat sedau: mam: proseam ex AEDIFICIO PUTRIDO AC RUENTi. Ani iniri in senecionis nostri vides
talis iam erat, clim haec scripsit sed, o
Deus , quam vegeti ea parte de valentis: Musonius, aut quis alius, apud Stobaeum
in i ii. is laipsa pulchre : Sicut E DOMO exigi videmur, cum locator, one non accepta, res re-u 2 te das aufert, puteum obseru:r: ita hoe corpi cu pessi utilior,cum Natur , quae locauit, oculas adimit, ures, motu, Gos. Non moror istitur amplius, sed lut e conuiuio di cedo, nihίlae grescens. Haec rationa Senectute valet, aut etiatam corpore per morbos iam affecto: dequid opus tergiversati,dc differre, quod statim est futurani Z In poenas, aut risum uiuis:
a quo animo, capi securam iube, quietem l
ICAM PHILOSOPH. LIB. III. s 23 Quod notiti etiam longius, & ad res hestas,
de corpus validum, producunt. Cato apud Tullium: Sed os, vi ab l si ix secundum P Naturam sunt j omu a pensic famur of ci :
germana sunt Stoica, sed obscurius dicta: an lux aliqua a stob. xo. id cit Chrysippo, iri r l.
tra , improbis Stultisque mansionem, etiamsi 'nin Omicurae habitura sint me Sapientes Neque enim vel P rturem retinoe in et ta, Nel
Mastram cicere: sed ex of cio, mel non sicio,
acti nancis diiudicandamque esse Iutam , mel Moret . Lux tenuis, tamen aliqua: de radium etiam :i Pluta: clio addamus. qui mi ratur , si non hoc contra Communes Notiones
la omina a uut, ad sinem a erunt, huic non conuenire ab icare ste vita, nisi a qui
DIFFERENT IvM eonterueniat. Non est, δPlutarciae, contra communem sensum,
nisi illorum , qui haec inter Bona aut Mala habent. Fobis sunt Iud is, entu : de pulchre plailosoplius quispiam super ipsa hac
re disterens, cum Mortem talem dixtitit: Cur erro non moreris iniecit quispiam. Atque ille prompte, a sta indissertus est. Omnino, non it uim Sapiens ad cain venit, it illibus, laet; sve rebus: sed Cf cium in consilio habet. Dccet me viuere t vivo. Vsus est Z vivo.
529쪽
Nihil horumὶ non vlao. Laeta me circumstant 3 sed tempestatem imminentem video : cur sciam ultra Spei aut Metus morasy
L ffii .. IIum lauda, di imitare, ait Seneca , quem non piget mori , cum inu.it minere. Ncque Iemma nam facies. quamdiu est illud viuerci hodie, cras, postinensem, annum ci cieris, unde non lubet exire. Ad sumatam,Vita est quasi tunicula. vi illam si me stringitta molesta est, abi jcio; aut si etiam indec ra est, exuo: tale in hac animi velle. Neque soli Stoici illa : Plato, qui aduersarius validus censetur, ubi iudicio maxime disserit, istuc se te abit. Inter leges optimae illius Lib. in. rei p. est haec: Euid si autem aliquis, inquit, νς ι P, propinquum familiarem interscc riti idest, seipsum. Hunc talem damnamtis, in probru ascimus , qua sequum ur : si tamen
ciuitatis detreto insis , neque intolerabili ahq ineuitabib Fortunae casu ac Ius, neque
igno via pauperis y non se tentandae vitae' adducta, . Vides exceptiones poni , quaβscie nostri: etsi magis fatendum cst re- sit ictas 3 Nam excipit Damnationem publi- M, qualis in Socrate, dc Seneca fuit: excipit
Graues cusius : excipit extremam Paupertatem ignominiam: ad quae capita, reliqua sere trahas. Culpat dumtaxat eum, Moisi δ λ23 εα ἰ δί- ώ- UΣΘη: quιigvama, nest timidi auimi imbeciditate, iniustim sententiam in se tulerit, exsecutisque sit. Et nos
hercle damnamus. Sed quam multi alij ad
IlIalis eum quae liberatura haud set. Et post pauca eius sententiae,
menena, nostri misertam, institu se credi vult: ut scilicet, fati imo haustu, i ibato corpore, . cum toto sanguine exstingueremur, nusto labore, sentientibus si viles. Et hercle iam olim viri primari j, atque ipsi Re es, venena ad ma num habere soliti, ad hunc subitum aliquem usum. Livius. REGIO MORE, ad incerta
Fortunae, vomum sub cu lade promptum. Ecce
dc ministrum e fidis huic custodiae. Neque nescio insinitos usurpasset quid tamen3 Abstinentia siue Inedia mitior meliorque videri possit: siquid sis in mala re bonum diaci. illa lente, & sine vellicatione aut pugna, quam venena adserunt,& septimo sereale tollit. Plinius: Homini non utique id est, non certo & semper, etsi plurimum 'septimodis letalis Inedia: dur e sost ultra undecimum plerosique, certum est. A robore de constitutione interna hoc pendet. Sicut in Azano Bassa Turcico, qui nostra memoria Algerio in Africa praefuit. is supra modum bene habitus & pinguis, de medicorum sententia abstinete coepit : eoque paullati in produxit, ut septem totos dies inediam ferret, sine iam xa: imo macresceret, id est reualesceret in multos deinde annos. Exempla autem, qui se subduxerint e vita, si vel masnorum tantum virorum adferam : quis finis sit 3 aut quid factius faciam 3 rationibus enim in hac re, aut irrefragabili certe auctoritate pugnandum sit vieii diuina: de haec damnat.Omitto igitur, duobus contentus, quae sunt culminum ipsorum Porticus nostrae. Zeno iam
nonaginta to annos natus , cetera valensat sue integer, cum e schola veniens pedem ostendisset lapsusque esset: manu terram
pulsans , Euripideum illud occinit , 0χ
tua , in D; Venio , quid appellas mei de domum regressus sponte vitam posuit.Cleanthes, ulcere in ore nato, cum suasu medicorum abstinuisset se cibo biduum, meliusque iam fictum ellet : ijsdem ad cibum reuocantibus, abnuit: uet, maiore viae parte confecta,
se rediturum. Ita inedia obi j t. Haec pro stoicorum sensu dicta sunto , quibus placita interim spontanea haec plene δ: libere. sed pro illorum.
Decretum hoc reiectum, , sensium non licere,
non deber mixtis rationibus tesibusque.
v D. Heus tu, an non aliquid incli-- nasὶ Lips. Absiti respuo. Quod accuracius dixerim , candide de magno a me animo factum. Caussae praeuaricari numquid debuit dc pleraque omnia igitur attuli, nee dicta ijs subduxi, quia vincere constitui, non circumscribere. Ecce enim omnes istos aliosque colores una Veritatis spongia iam ibo detersum. Audi,de intende. Aio pleri Lque orinibus priscae de verae Sapientiae, sent iam hanc damnatam. Homero in pri-
530쪽
Eligam ego. A m agris Vimens in eruire, Paupere apud domin cur nec sit copia Vicius, esua functus functis dare iura, iiqumperitare. ne serio. Item magno Pythagorae. qui et erat ait Cicero ὶ inius,u Imperatoris, id est Dei de praesidio statione vitae discedere. Quid Platoni de
. asseclis Z communis haec assertio, Pi somnibus 5-s p. retinendum se amnium iis custodi i Corporis, necimus u eius , a quo iste esu Letus , ex hominum retrita migrauilum e e: ne munus humanum, adsign. ilum a Deo , defugi sie deamur. Et Apune restos. leius inter illius dogmata : Sapiens corpus non relinquet inuito Deo. Nam etsi in eius manus mortis facultas, P quamuissciat se terrenis
retaris consecuturum esse meliora; nisi perpetiet dum ictu lex diuina decreuerit, accersire tamen eum mortem non debere . Sicut enim quos magistratus in carcerem aut custodiam dedit , nisi eius venia non exeunt : si faciunt, poenam sibi adaugent: ita siquis velut sunt-ua discessione e vita abi , non vitari nus e- y HI an δ αι vi β ιλο :Consideraui ego, malis et si obrutus, equiis timorem, vita abire, censeat:
Nam qui malis subsissere haudquaqua est tu, Nec ide contra tela se V a: et iri
Et apud Curtium pulchre : Fortium - . . rum e i, magis mortem coutemnere, quam odi e 'itam. Saepe taedio labor is , ad militatem sui,
compelluntur ignari: at visus nihil inexpertum omittit. Itaque Vltimum omnium mors est, ad
qtiam NON PIGRE iRε satis est. Est ergo Ignaviae: quid quod Saeuitiae etiam esti Iin mergis in te serrum, aut venenu ni: de id quod alteri factum horreas, in te prompte usurpas. Varro, ad hos tales: A uά- aut te dicam esse feram, deui manu corporis fervidos Aperis lucus sanguinis,
Atque mite te leuas Ferreo ensic . . .
Adde iniustitiam. Quae enim lex diuina aut humana permittit innocentem tollereὶ quae indemnatum tollere 3 Si tu alium, culpae dc poenae, vel te iudice ei sci: qui magis te po-
ti sed cumulari. Tali senim anima metu, teris 3 Egregie Augustinus: dolore odio secisse id videtur: quas passim sic praedicatu Lucretia: innocentem, cast m, νnes secum aufert, δ his velut sordibus inse- perpe im Lucretiam Lucretia i Edrivter ψ Proferte sententiam lege , iudicesque Romani. Denique dicam de Stultitiae esse . Quis enim nescit, impetu hoc s pius dc furore quodam, de seruida impatientia, quam consilio . aut deliberato fieri Quinctilianus ait stabitur: Non fiunt uia, ni subito ς νω qis bis . quam praesertim vulga graui praecedente cause eetata su θ βiritum ratione de fuit. Postremo, aunon comta Naturam cst nec ipse Zeno dissilebitur , Mortem esse inter ea quae illa reijcit de aduersatur. Est inquam ita Indisti
reus , ut tamen lutcr Apopi remem siue Reie- Zanea sit. Ne sit mala,tamen habet malis peciem : δί sui cuique amor est, et consimandi se permanen dique ta moluntas, ataue pernatio dissolutionis e cur igitur, quod aspernandum erat, sumis 3 Cur tantum momenti m
cta, non venit ad liberos purosque illos limcos. Virgilius Platonii Ians: Proxima deinde tenent maesti loca, quasibi letum Insontes peperere manu , lucemque per
proiecere animas. quam Vegent aethere in alto
'tic si /pauperte, , duros pei ferre labores' Vna dumtaxat mors licita , atque adeo lau- ata; illa,cum Anima corporeas illecebras, adauc in corpore constituta, contemnit, δίsoluta illis vinculis caelo de sideribus meditatione inscitur: de qua sciuimus, cum dicimus, Philosophiam mortis studium e e Talia,de plura, Platonici: iam Aristoteles,palamniae
spontaneam mortem damnat : atque id ra tione. Ait enim tantuni a te, ut viri fortis aut magnanim alis exitio sit, ut contra lita
A cilia θ a pera. neque mortem,Vt bonum luserinet ed malum fugiens. Euripides Herculem loqui consimiliter facit:
non post, mel non Abeat sustinere , cogi eum mortem siue inferre, atque cx hac Vita emigrare. Misera Beatitudo, quae desinere dc exstingui ob Indiis etcnς aliquod debeat. Itaque ipsi stoici , modestiores saepe dc sapientiores