Glossen und Scholien zur hesiodischen Theogonie mit Prolegomena

271쪽

389. ουλκεανίνη. τὰ τοιαλα ονόματα ό μεν υβρων φησ)ι πατρωνυμικά, τὶκεανίνη, Ἀδρηστίν , Αἰητίνη. Τρύφων δὲ παρώνυμα ' ἐπεὶ Ουκ ἔχει ἄρρενα παρακείμενa

πατρωνυμικῶς του αυτοs.

392. εἶπε δ', ος ἄν. ὁτι τον μαχόμενον μετ' ἐμυτοῖς Πτῆσι εχειν την εαυτοὐ τιμην' εἶπε δὲ καὶ τῶ μη ἔχοντι αρχῆς τιμὴν παρέξειν '). υπειδii συμβουλευτικός ἐστιν

ὁ λόγος, υποτίθησιν hμῖν καὶ ὐστις αν ἄρα και εχ αγέραστος ἐπὶ Κρόνου, τοs αφανοῶς δηλαδῆ βίου καὶ κοραίνοντος, στυγνασάτω, καὶ συντριβὴν καρδίας πολλάκις ἐπιδειξάτω, καὶ Οὐτω τοῖς ἐναντίοις D-τῶσι μαχεσάμενος καὶ πῶσαν ἐναντίαν καταβαλῶν τῶν παθῶν seruν

610 397. πρώτη a. τυξ. πρῶτον γὰρ ἐχωρίσθη τὸ υδωρτην γην ἐπικαλυπτον καὶ προς του αέρα ἀνέδραμεν' υ τουτω ) γὰρ κεῖται τὸ ἴδωρ. 398. διὰ μήδεα πατρες. τοί πατρὸς συμβουλευ- σαντος αὐτω δ λονότι, ὴ τοὐ Aιὸς ξ τοὐ 'Ωκεανos. 400. θεῶν ἔμμεναι ὁρκον. ἐπεὶ καὶ ὁ Ορκος φοβερός. αυτὴν μὲν γὰρ ἔθηκε. Γοτι το ἀνερχόμενον ὐδωρ περὶ

τον αέρα συννεφουμενον Ορος τις γίνεται καὶ οἷον διάφραγμα τῶν θεόντων αστέρων. Ορκον δὲ εἶπεν απὸ τos εἰς πολῶ μῆκος κίειν καὶ πορευεσθαι, ῆτοι ἐκτείνεσθαι τον τοιoὐτον δρον. Tri.J

404. Φοίβη δ' αυ Κοίου. τὸ καθαρὸν. καὶ ἡ λαμπηδὼν τοί ὁρωμένου ἐστὶ Φοίβ', Κοῖος δὲ τὸ αρκτικόν.ῆ μως ἡ ποιότης , Φοίβη δὲ ἡ καθαρότης τοs ἀέρος ).

ἄλλως. ν λαμπηδὼν τos ὁρωμένου μεθ' ημέρας φωτός, υπὸ τῆ κινησει γενομένη, ῆγουν κινηθεῖσα εἰς ἄνω τόπον καὶ τὸ αρκτικὸν μέρος, τὴν νύκτα γεννῆ.

406. Λητὼ κυανόπεπλον. Λητὼ λέγεται ἡ λήθη

1. καὶ τῶ - παρέξειν M. οτι

καὶ τον μη ἔχοντα ἐξ αρχῆς τιμὴν παρευθώς τιμῆσειν Trane. G. καὶ τῶ μὴ ἔχοντι εξ αρχῆς τιμὴν παρέξει. 1 ιτῶνας δὲ τας δυσφημίας τὰς ἐν τῶ βίω φησί BM. Oτι καὶ τον μὴ ἔχοντα τιμὴν παρέχειν

Par. 2. υπό τούτω F. υπὸ τουτων

272쪽

καὶ ἡ νυξ' τερπόμενοι γὰρ Ουκ ἐννοοὐμεν τὴν του βίου πάροδον. καλῶς δε τίθεται τὸ ἐπίθετον ' η αυτὴ γὰρ λέγεται τu νυκτί, η κατ' ευφημισμόν, η οτι οἱ αυτῆς παῖδες αναιρετικοί εἰσι τῶν ἐναντιουμένων αυτοῖς. αλλως δ).oτι ἐκ τοc ὁρωμένου ἀέρος καὶ ἡ νυξ τίκτεται καὶ τα ἄστ α.

407. ἡπιον ἀνθρώποισι. ἐπεὶ Οχνεὶ τέρπονται ) οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ θεοὶ τῆς λήθης, εγουν τῆς

νυκτός.

409. υστερίην. ἡ τῶν ἀστέρων κίνησις. διὰ γὰρ

τῆς κινήσεως αυτῶν τὰ πράγματα περαιο ται. εὐώνυ μου. ἐμοὶ δοκεῖ, ῶς ἐπειδὴ τὰ δεξιὰ παρὰ πῶσιν ἄριστά ἐστι, τὰ εὐώνυμα ἐλάττονος μετέχει του ἀγαθos, διὰ τοὐτο εὐώνυμα τὰ ἄστρα εἶπεν, ἐπειδὴ τὸ μεν τῆς ημέρας φῶς λίαν ἄριστόν ἐστι, τὸ δὲ τ- ἄστρων ἔλαττον. Tri.J Πέρσην τον ῆλιον λέγει. ανατέλλει γὰρ καὶ πάλιν, ως εἰς αυτον δυνωσιν οι ἀστέρες ).411. Ἐκάτην τέκε. ἐπαινεῖ την μάτην Ησίοδος, 511ῶς Βοιωτός' ἐκεῖ γὰρ τιμῆται ἡ Ἐκάτη. ουτω δὲ λέγεται διὰ τὸ ἐκάστου προνοεῖσθαι b. τῶν γὰρ ἐν γῆ και ἐν θαλάσσn πάντων ἔχει την ἐξουσίαν ἡ εἱμαρμένη ώς γὰρ

θεα πάντες ευχονται τῆ μοίρα. ἄλλως. 'Eκάτην τὴν σελήνην λέγει διὰ τὸ εκὰς καὶ μακρὰν ειναι ημῶν. μετὰ γὰρ τοὐς αστέρας ἡ σελήνη. διὰ τοὐτο ἡ 'Aστερίη ταυτην γεννῶ. Di.J

413. μοῖραν ἔχειν. ἡ γὰρ σελήνη και ὁ ῆλιος

ἐπιτροπευειν ἐτάχθησαν τῶν κατὰ γῆν τε καὶ θάλατταν γινομένων.

416. καὶ γὰρ νυν οτε πού τις. καὶ γὰρ ἐάν τις κατὰ νόμους ποιῆται τὰς θυσίας, καὶ θέλη ἐξευμενίσαι ἔαυτῶ τους θεούς, θύει καὶ τῆ Ἐκάτη ' καὶ τιμὴ αὐτῶ λοιπὸν μεγάλη γίνεται. ἄλλως. ταῶτα κατὰ τὴν τῶν 'κλλήνων. I. ἔτεκε δε νύκτα, oτι - τὰ ἄστρα Schol. 404 BM. O. Oτι - ἄστρα Schol. 406 Μ.2. τέρπονται. οι θεοὶ μὴ ἐννο- ουντων ημῶν τὴν τοὐ βίου πάροδον η τὴν τούτων πάροδον. BM. G. 3. ἀνατέλλει γὰρ - α στέρες P . BM. καὶ πάλιν δυνει Μ. καὶ περαιώσας τον δρόμον τοὐς αστέρας ἀφῆκε λάμπειν Trino. G.

τῶν ἐν γῆ καὶ ἐν θαλάσση πάντων ἔχει τὴν πρόνοιαν ῖ ἡ ειμαρμένη 'ώς γὰρ θεῶ εὐχόμεθα τῆ μοίρα. ΡM. τῶν γὰρ ἐν γῆ καὶ ἐν θαλάσσηπάντων ἄνει ἡ lειμαρμένη ' ώς γὰρ θεῶ ευχόμεθα τῆ μοίρα BM. Diuitigod by Coosl

273쪽

ἐπικρατήσασαν εἰς τους πλάνητας τιμην ἐκληπτέον, διὰ γὰρ τὰς αν- τῶν δυνάμεις τούτους ἐθεοποίησαν. Tri.J417. ἔρδων ιερὰ καλά. ) ἴσημαίνει ἔρδω το πραττα καὶ δω eo θυσιάζω' τοὐτο δε γέγονε κατὰ ἀναγραμμάτησιν του ρ καὶ τροπὴ του ζ εἰς δ. By.J419. ω πρόφρων. ω τινι, πτῶσιν αντὶ πτώσεως,

ου τινος. οἱ γὰρ ρητορες τῆ δοτικῆ αντὶ γενικῆς χρῶνται. 422. ἔχει αἶσαν απάντων. ἐπειδὴ πάντες την Ἐκάτην καλοίσι καὶ Ποσειδῶνι καὶ τοῖς ἄλλοις θεοῖς θυοντες, ἐκ τούτων πάντων μέρος ἔχει τιμῆς.424. ὁσσ' ἔλαχεν Τιτῆσι. ἐκληρώσατο ἐν τοῖς προτέροις θεοῖς, τοῖς Πτῶσι λέγει, ἡγουν ὁσην κατὰ των μοχθονίων πνευμάτων ἔχει την δυναμιν. 425. ως το πρῶτον ἀπ' αρχῆς ). τὸ σημεῖον, ὁτι τὸ

την κειμένην γράφεται πάνυ καλόν. ἔστι γὰρ αρχαχμός. 426. ου δ' o τι μουνογενής γ. οἱ γὰρ μονογενεῖς πλεονεκτοίσι ), ῶς συμμάχους μὴ εχοντες. ῆ ὁτι αδελφοῖς Ουκ ἔχει και πλείονος τετύχηκε τιμῆς. καὶ γὰρ ο- με- τήθη ώς μονογενής.512 429. ω δ' ἐθέλει. προς δν ὰν βουληται λιπαρῶς

παραγίνεται καὶ ωφελεῖ αυτόν. ἄλλως. ἐπειδὴ μεγίστην τινὰ δυναμιν ὁ δημιουργὸς ἐν Ἐλίω καὶ Σελήνη ἐνέθηκεν. ἔσονται γάρ,

φησίν, εἰς σημεῖα καὶ ἐς καιροὐς καὶ εἰς ημέρας καὶ εἰς ἐνιαυτοές. καὶ μείζονα την συντέλειαν τοῖς ἐπὶ γης χαρίζονται, καὶ ωρῶν καὶημερῶν εἰσιν αἴτιοι. καὶ τῶν ἀρῶν καθ' Ἐλληνας αἱ μέν εἰσιν αγαθαί, αἱ δὲ αποφράδες ' ωσαύτως δὲ καὶ τῶν ημερῶν, καθά φησιν -- τος ἐν ταῖς ὴμέραις o ποιητής. διὰ τοῆτο τοιαυτα ποιεῖν την

Eκάτην ἐν τοῖς ἀπηριθμημένοις φησίν. ὁ γὰρ ἐν ταῖς αγαθαῖς τῶν ημερῶν ἐπ' ἔργον ἐξελθὼν δῆλος ἀς μετὰ κέρδους υποστρέ-

435. ἀγῶνι με θλευουσι. καὶ προς ἀγωνιστάς, oli1. Schol. 417 Vat. f. G. 2. Schol. 425 Vat. f. O. καὶ - NI - ταυτό ἐστι f. Vat. 3. Schol. 426 Baa. - πλεονεκτουσι πάντοτε. διὰ γὰρ τὸ μῆhειν ἀδελφοὐς ὁ μονογενὴς πλείονος τετύχηκε τιμῆς Trino. G. πλεονεκτουντες καὶ συμμάχους μὴ

θη, πλείονος τετύχηκε τιμῆςi ou αθετεῖται ὁ μονογενής, προς ο μεγάλως παραγίγνεται καὶ ωφελεῖ

274쪽

255 ἐθέλει ἀγαθή ἐστι, καὶ ὁ νικήσας δι' αυτῆς μάλα χαίρων

παραγίνεται εἰς την εαυτου οἰκίαν.

438. τοκεῶσιν κυδος ὀπάζει. τί μεν γὰρ προφέρει τοῖς γονευσιν ὁ νικήσας τῆ τε νίκy και τω βραβελ; τιμῶνται γαρ υπὸ πάντων ως νικητου πατέρες καὶ του βραβείου ἀπολαύουσιν. αναγορεύεται γὰρ τίνος πατρός ἐστιν. 440. καὶ τοῖς, or γλαυκήν. καὶ τοῖς πλέουσι την θάλασσαν εὐχομένοις εαυτῆ καὶ τω Ποσειδῶνι ἄγραν πολ- μυ παρέχει. ἔτι ἀρκεσθεὶς τοῖς δυσὶν ἐπιθέτοις, ἡγουν τω γλαυκὴν καὶ τφ δυσπέμφελον, oin εἶπε τὸ κύριον. 442. ρηιδίως δ' ἄγρην. καὶ τοῖς κυνηγετουσι συνέρχεται. ους δ' ἐθέλει και βλάπτει κυνηγέτας. 444. ἐσθλὴ δ' ἐν σταθμοῖσι. ἐν ταῖς ἐπαύλεσιτα ποίμνια αὐξῆσαι συν τω 'μὴ ' μέλει γὰρ καὶ αυτῶτων ποιμνίων. ληίδα δὲ τὰ τετράποδα λέγει, ἀπο τουτα λήω κατανέμεσθαι, ὴ ληίδα την κτῆσιν. G1. πολυδερκέος ἡούς. διὰ το υπὸ πολλῶν βλέ- 613

πεσθαι ὴ πολλὰ ὁρῶν, ώς τὸ

ῆλιος, δς πάντ' ἐφορῶ.452. ουτως ἐξ αρχῆς κουροτρόφος. τοῖς μετὰ ταυτα, δηλονότι ἐξ ὁτου ἐγεννήθη, Ἐκάτη ἐστὶ κουροτρόφος ῆ τοῖς γεννωμένοις μετ' αυτήν, ὁσοι εἶδον τὸ φῶς του ἡλίου. ἄλλως. οι τινες, φασί-), μετὰ τὸ γεννηθῆναι την σελήνην γεννῶνται, ουτοι ευτυχεῖς. αυξει γὰρ ἡ σελήνη ἐπὶ τῆ γεννήσει αυτῶν.

αἱ δέ τε τιμαί. ἀπόθεσιν ποιεῖται των περὶ τῆς Ἐκάτης καί φησιν, αυταί εἰσιν αἱ τιμαὶ αυτῆς, ἶς ανωτέρω δηλαδὴ εἶπε. 453. Ῥείη δ' υποδμηθεῖσα. ἡ ευμάρεια καὶ τὸ

ευχερὲς τῶν θεῶν

456. νηλεὲς ἐτορ ἔχων. διὰ τὸ δέχεσθαι τους θανόντας καὶ μὴ υποστρέφειν ).1. φασί Bas. φησί Trino. G. 2. διὰ το - υποστρέφειν Schol. 456. Par. M. τῶν θεῶν. υπο rθόνα δε ναίειν φησὶ τον Ἀδην δια τό δέχεσθαι μὲν τους θανόντας, μὴ ἐὰν δὲ ἀποστρέφειν. διδ καὶ νη- λεῆ αὐτὸν είρηκεν Schol. 453. Trino. s. Diustigod by Coosl

275쪽

457. Ζῆνά τε μητιόεντα. τὸν αἰθέρα λέγει, διὰ το εἰς

μέγιστον τείνεσθαι μῆκος. ἐπειδὴ γὰρ την ἀνωτάτω χώραν εnηrε et παντός, καὶ μείζονα κύκλον αποτελεῖ τῶν υn' αυτόν, ἀέρος λέγω καὶδδατος καὶ γῆς. Tri.J πατέρ' ἡ δὲ καὶ ἀνδρῶν. ἐν τομ'

459. καὶ τοὐς μὲν κατέπινε Κρόνος μέγας. μόνος εἴρηται απὸ του κεραν καὶ κιρνὰν εκαστα των γενεθλιωμάτων καὶ μίξαι τὸ θῆλυ τῶ ἄρρενι. μυσιππος δέ φησι ), καθύγρων ἔντων των oλων, καὶ ἔμβρων καταφερομένων πολλῶν, την τούτων εκκρισιν μόνον ώνομάσθαι. ἡ ἐκτομὴ αυτου ουτως αναλύεται ' ὁτι τοὐουρανου καὶ τῆς Γῆς μίξεως γενομένης ἐζωογονεῖτο πολλά ειτα του χρόνου εκαστα διακρίναντος καὶ τα γεννηθέντα ἐκ τῆς προς ἄλληλα μίξεως ζωογονουντος, ἐκτετμῆσθαι τον Ουρανὸν εἴρηται. αλλοι δε φασι Κρόνον εἰρῆσθαι, ὁτι πρῶτος θεῶν εἰς κρίσιν ἐπέβαλε. νομίζεται δε παῖς Ουο14 ρανου καὶ Γῆς, ὁτι ἐκ τῆς ἐπιτολῆς τῶν υπερ γῆς καὶ υπὸ γῆν ἄστρων ὁ Κρόνος γίνεται. διὰ γὰρ τούτου καὶ

ἡμερον, κτιον καὶ μῆνα καὶ καιρὸν διορίζομεν. καταπίνεινδε λέγεται τα τέκνα, ὁτι ὁσα διὰ χρόνου γίνεται, τῶ χρόνω πάλιν συνδιαφθείρεται. ἄλλως ). ἄπαντα αφανῆ γἄνευ ζωΥς.

2. μή τις ἄλλος ἔχοι ). ῖνα μή τις αυτῶν ἀφέλη

ται την τιμὴν τῆς βασιλείας αὐτοί. 463. πεύθετο γὰρ Γαίης τε. τῶ ἐρωτήματι συρβολικῶς ἔπεται ἡ απόκρισις' τῶ πύσματι δε διεξοδικῶς. 465. καὶ κρατερῶ περ ἐόντι. καίπερ ἰσχυρῶ οm, ἐπέπρωτο τῶ μόνω υπὸ του ἰδιου παιδὸς Λιὸς δαμ- σθῆναι καὶ διὰ τοὐτo κατέπινεν αυτούς q). Θι ἄλλοι γρά-

1. ἐν τούτφ - τελευταῖον Sehol. 457 PM. Μ. γεννηθείς. ἐν τουτοις ἡ ζωή. καὶ διὰ τοὐ τελευταῖοι Schol. 465 BM. G. τον αἰθέλατον εἰς μῆκος τεταμένον τῶν αλ- λων στοιχείων ἐκ παραλλήλου τῶν ἐκ τῶν στοιχείων συντεθειμένων απὸ μέρους xb ολον M '. 2. oti καθύγρων Trino. O. 3. αλλως F. ἄπαντα αφανῆ γἄνεο ζωῆς Schol. 459 PM. M. Πλευταῖοι. πάντα γάρ φησι ην '

ζωῆς Schol. 465 BM. 6.

276쪽

- 257 πουσι πατρὸς μεγάλου διὰ βουλάς, τουτέστι του ουρανοῶ.o δε Ζευς πῶς εἶχε συμβουλευσαι τῶ μόνω, μήπω γεννηθείς ς466. ἀλαοσκοπιήν. οὐ μάταιον εἶχε τον κατ' αυτῶν σκοπόν φ).467. πένθος ἄλαστον. ἄξιον στεναγμου, ανεπίληπτον διὰ το μέγεθος '. 469. τότ' ἔπειτα. το σημεῖον, ὁτι τότ ἔπειτα ἄματαυτό. διὸ τὸ ἔπειτα περισσόν, ὁπερ ἐστὶν Ἀττικισμός,

μάλιστα δε ἀρχαισμός ).

472. τίσαιτο δ' Ἐρινυς. τιμωρίαν λάβη ταῖς Ἐριν- σι τιμωρούμενος του πατρός).474. ηδ' ἐπίθοντο. ἐκβολὴ γίνεται του ε διὰ τὸ μέτρον

477. πέμψαν δ' ἐς Λύκτον. τὸ Λύκτον τόπος ἐν Κρήτη ἐστίν. πίονα δῆμον. ώς πλεοναζόντων τῶν ἐδωδίμων ἐκεῖ q).479. τον μέν οἱ ἐδέξατο. τον ista γεννηθέντα ἐδέξατο ἡ γῆ, τουτέστι την καταβολὴν τῶν σπερμάτων. ἐκ γὰρ του αἰθέρος αυξουσιν αἱ σποραί. ἄλλως. ρευσαντος γὰρ ἐπὶ την γην του αἰθέρος, αυξεται τὰ ἐν αυτῆκαταβληθέντα σπέρματα. 480. τραφέμεν. αντὶ του τρέφειν καὶ ἐπιμελεῖσθαι δέονται γὰρ ἐπιμελείας τὰ σπέρματα. εἰς γὰρ την εὐκρατον καὶ πίονα καὶ ευροουσαν ἐν υδατι γην πεσόντα τὰ σπέρματα τρέφεται καὶ θάλλει καὶ αυζει.

διὰ νυκτός, ὁτι ἀφανῶς προκόπτει τὰ σπέρματα. αντὶ του εἰπεῖν φέρουσα διὰ μελαίνης νυκτὸς διὰ νύκτα μέλαιναν εἶπεν. ἔστι δὲ Ομηρικὸν καὶ αυτὸς Ἀττικισμός ').

1. Ου μάταιον - σκοπόν Sinol. 466 Par. M. αυτους. ου μάτην - σκοπόν Schol. 465 Bas. G.

. 2. Schol. 467 P . M. f. s. ἀνεπίλειπτον Piar. 3. Schol. 46s Vat. f. G. 4. Schol. 472 Par. M. f. G. 5. Schol. 477 Par. M. δτε ἔμελλε γεννῶν ως πλεοναζόντων τῶν ἐδω-

277쪽

515 482. πρώτην ἐς Λυκτον. foτι Ου μόνον ἐν ταῖς πεδιάσιν ωπὰ του αἰθέρος θάλλει τὰ σπέρματα, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς υΦηλοῖς ὁρεσι

κΔι ἐν ταῖς κοιλότησι των Ορῶν' ἐν γὰρ τοῖς ευκράτοις τόποις καὶ ἀμφόtερα θάλλει τοῖς σπέρμασιν. ΤΗ.J

αἰγίοχον ηκουσεν τον Λία ἀπὸ του Αἰγαίου ορους, οἱ δέ ), ἐπεὶ αἶγα ἐθήλασεν ' ὁ δε υμηρος ἀπὸ του ἰδίου οπλου, τῆς αἰγίδος, αἰγίοχον αυτὸν ἐκάλεσεν. ἀφ' Ου ἐν Κρήτη καὶ Αἰγὸς ορος καλεῖται, καὶ Αἰγαῖον τὸ - ἐνίων

485. τῶ δε σπαργανίσασα. τὸ σῶμα τὸ ανθρώπινον. Ἀγαθοκλῆς δὲ ὁ Βαβυλώνιός φησι την μαν ἐκ Προικονήσου δέξασθαι τὸν λίθον. - τοὐτον δὲ τὸν λι

υπὸ τῆς ἀκαταστασίας των αέρων τὸ πριν. 7. εὴν ἐγκάτθετο νηδυν. εἰς την ἰδίαν ἐνέβαaεγαστέρα .488. σχέτλιος, Ου δ' ἐνόησε. ἔθος ποιητικὸν ἀγνοεῖν τοὐς θεοὐς τα μέλλοντα ). 493. ἐπιπλομένων δ' ἐνιαυτῶν. του δὲ ἐνιαι- του προελθόντος ἐξήμεσε τὰ τέκνα αυτοὐ διὰ τῆς αγαθῆς

βουλῆς τῆς Γῆς ' ἡ γὰρ Γῆ συνεβουλευσε τὸν δόλον.

494. Γαίης ἐννεσίησι. ίου ἡ γῆ συνεργεῖ τῶ χρόνω εἰς

to ἐξεμέσαι καὶ ἐξαγαγεῖν ἄπερ κατέφαγε καὶ διέφθειρε ' τὰ γὰρ pro του χρόνου γινόμενα υπὸ τοὐ χρόνου πάλιν αφανίζεται, Aς ἔχει M. τὸ παρὰ Σοφοκλέους ρηθέν ἀπανθ' ὁ μακρος κἀναρίθμητος χρόνος φύει τ' ἄδηλα καὶ φανέντα κρύπτεται. ἀλλὰ διελθόντος του χρόνου αυθις τὰ φθαρέντα ἀναβλαστάνει. di 1. τὸ σημεῖον Cas. σημείωσαι Bas. G. f. Trino. 2. απὸ τos Αἰγαίου - ἐκάλεσεν F. τιν ista, ἐπεὶ αἶγα ἐθήλασεν. ἀφ' ου ἐν Αρήτη καὶ Αἰγος ὁρος καλεῖται καὶ Αἰγεων τὸ υκ' ἐνίων ἔκδικον καλουμενον. ὁ δε Dμηρος ἀπό του ἰδίου οπλου τῆς αἰγίδος,

278쪽

497. λιθον. τῆν των στοιχείων κρῆσιν, καὶ γὰρ ὁ λίθος σῶμα ἐγένετο φ).499. γυάλοις. ἐν τοῖς κοίλοις δια τὸ ἀνόητον του σωματος. η γαρ ψυχὴ θεία, και ου δέεται προγνώσεως. πατροκασιγνήτους δὲ τους Κύκλωπας' καὶ αυτοὐς δε λέγει τους Γθαντας. 500. θαὐμα θνητοῖσι. παρόσον ἐκ των τεσσάρων

501. λῶ σε πατροκασιγνητους. fτos πυρὸς ητοι τοὐαἰθέρος τον ἄνω τόπον λαχόντος, πάντα τὰ ἄλλα στοιχεῖα ζωογονεῖσθαι και συνίστασθαι ἐρξατο. καὶ ἡ γῆ μεν φυτά, ἡ ἱλασσα δὲ ἰχθυας ἐδίδου, το δὲ ἐπικείμενον τῶ παντὶ σκότος ἀπελιθosto καὶ ἄπρακτον ἔμενε, του παντὸς ἐξελαυνόμενον. Di.J503. οι οἱ ἀπεμνήσαντο. οἱ Ουρανίδαι ἀπεμνήσαντο, ηγουν ἀπεμνημόνευσαν την χάριν τῶ Θιί. 504. δῶκαν δὲ βροντην. ἐκ των ἀναδιδομένων ἐκ τῆς γῆς

ἄτμῶν συνίστανται περι τον αέρα βρονταί τε καὶ ἀστραπαὶ και κεραυ-

505. Γαῖα κεκευθει. ἐκ γαρ τῆς ἀναδόσεως τῆς γῆς γίνονται βρονταί τε καὶ κεραυνοὶ καὶ ἀστραπαί. 507. κουρην δ' γαπετός. γαπετὸν την κίνησιν λέγει του ουρανοῶ, Κλυμένην την δόξαν, αυτὸ τὸ θαυμάζειν

καὶ ημεῖς τὸ νοερὸν ἐκ τῆς ανωθεν δυνάμεως ἔχομεν.

αλλως. ὁ ωκὐς καὶ ταχυς νους ἄνω νεύσας καὶ τὰ περὶ τῆς κινη- σεως του ρανos καταμαθὼν τὴν καλὸν ἔχουσαν τέλος δόξαν ἐνέγκατο, τὴν τῆς αστρονομίας φημί' ὁ γαρ περὶ τὴν αστρονομίαν σχολάσας νους πρῶτον τὴν Tos ουρανοῶ κίνησιν ἐνόησεν. Tri.J αλλως ). 41. Schol. 497 F. πρῶτον δ' ἐξήμεσε λίθον, τὴν αἴσθησιν τῶν κράσεων. καὶ ὁ λίθος γὰρ τὸ σῶμα, παρόσον ἐκ τεσσάρων στοιχείων nach δόλον Schol. 493 Bas. u. πρῶτον δ' ἐξήμεσε τῆν αἴσθησιν τὴν κρῆσιν. τοιοῖτος γὰρ καὶ ὁ λίθος Par. λίθον τὴν α=θησιν τὴν κράσιν Μ. ἐξήμεσε λίθον διὰ tὴν αἴσθησιν τῶν κρασεων Sehoemann.2. Schol. 500 Par. M. 3. καὶ τό δοξάζειν Bas. s. Par. Trinc. s. καὶ τὰ περὶ τῆς Vind. Μη. καὶ τὴν π. γ. Trine. G. ἔχον- σαν Vind. M . ἔφουσα τον G. 4. αuως F. η περίστροφος Ουρανός Schol. 618 G. tos ἄξονος F. τῶ ἄξονι Bas. G. ἐπεὶ δὲ - ἐνόησεν M' f. s. 17. Duiligoo by GOoste

279쪽

περίστροφος του ουρανοὐ κίνησις, η κύκλs του αξονος, περὶ oν στρέφεται, διὰ την πάλιν καὶ πάλιν γινομένην κίνησιν εἰς ἄπαυστον ' ου γὰρ λήγει ἐλθὼν εἰς δυσμὰς ὁ Ουρανός. ἄλλως. ἐπει δε δόξαν ευρεν, εντεμεν καὶ περὶ ἄξονά τινα ἰσχυρὸν ἀλεῖσθαι τομον ἐνόησεν. 509. ἡ δέ οἱ Ατλαντα. ἐπ' ἄξονί τινι λέγουσι στρεφεσθαι τον πόλον. υτλας δε τὸ καρτερικὸν τos vos').

το ἐν ἡμῖν θυμῶδες, Προμηθέα τὴν πρόνοιαν, Ἐπιμηθέα

την μετὰ τὸ πρῆξαι ἐνθυμησιν. αἰολόμητιν τον ποικίλον τὰς φρένας ἄνθρωπον, ἀμαρτίνοον τον κακόβουλον καιἀπρονόητον, οιον 517 ρεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.ῆ ἀμαρτίνοον τον σφαλέντα κατὰ τὴν γνῶσιν ' τὸ γὰρ θυμικὸν καλύπτει τον νοῶν ἀναφλεχθέν' ὁ γὰρ ) φονευων ὁ τοὐ θυμῶ νικῆται καὶ φονεύει οθεν καὶ κολάζεται. 512. ἀλφηστῆσιν. ἄλφω σημαίνειJ το ευρίσκω καιτο παραλλάσσω ).515. εἰς Ἐρεβος. ἐπειδὴ - κρύπτεται τὸ θυμικόν.ψολόεντι. τω τῆ ψαύσει ὀλλύντι ), παρὰ τc: ψαύειν καιολλύειν. 517. υτλας δ' Ουρανόν. μετὰ τὸ ἐφευρεῖν τον νοῶν τὸ ακίνητον τῆς γης καὶ πληρῶσαι τον περὶ τούτου λόγον, αυθις τὴν τοὐ ἄξονος ἐνενόησε στάσιν προ των ἄστρων, και τῶν ετέρων τοὐ ουρανοὐ θαυμάτων. 521. δῆσε δ' ἀλυκτοπέδησι. τὸ δεδέσθαι ἐν τῶ

ημῖν θυμῶδες M. Προμηθέα τὸ sν ἡμῖν θυμῶδες δυνατόν ον.

2. Μενοίτιον - οἱον F. Προμηθέα αἰολόμητιν λέγει τον ποικίλον τὰς φρένας ἄνθρωπον. ἁμαρτίνοον δὲ Ἐπιμηθέα τον κακόβουλον καὶ ἀπρονόητον, τὴν μετα τὸ πρῆξαι ἐνθυμησιν, οἷον G. Προμηθέα τὴν πρ νοιαν. Ἐπιμηθέα την μετὰ τὸ πρῶξαι ἐνθυμησιν etὁ ἀπρονόητον, οἱον Bius. 3. ὁ γὰρ - κολάζεται Schol. 515 Baa. s. κολάζει Bas. G. ὁ θυμὸς ἐπισκοτήσας του φονέως τον τοὐν τὸ ἔργον τελέσαι πεποίηκεν. οτι καὶ κολάζεται Trino. s. 4. Schol 512 Vat. s. G. Schol.

515 ἐπεὶ δὴ G.

5. τον τῆ ψαύσει ἀπολλύντα Par. M. Schol. 521 διττοῖ - σφαι-

280쪽

σώματι τὸ προνοητικόν, τουτέστι την ψυχήν. το δε ἀλυκτ o πέδησι πλεονάζει το κ' ἀλυτοπέδαις γὰρ ην. αλλως.

σιττου οντος τos ἡμετέρου νου ἡ μεν προ τῶν εργων βουλὴ καὶ τοπροβουλευτικὸν καὶ ωσπερ λεπτότερον καὶ ἔνθεον λέγεται Προμηθεύς, ἡ δὲ μετὰ to καλῶς ἀποβῆναι τα πράγματα βουλή, μετὰ το καταβεβηκέναι τον νοῶν προς το παrύτερον καὶ χαυνοτερον Ἐπιμηθεὐς ἀνομάσθη, οστις καὶ την γυναλα υπεδέξατο, την δίυγρον καὶ θηλυτέὐαν ζωήν. γαπετὸς δέ ἐστι τούτων πατήρ, τουτέστιν ἡ του ἡμε- τέ eou νου οξεῖα κίνησις. οὐρανφ δὲ ἀναλογοίη ἡ ανθρωπίνη κεφαλὴ

διὰ τό σφαιροειδές. rii.J ἄλλως. φασὶ τὰς τέσσαρας αὐτονJκίονας φέρειν οὐρανομήκεις, απὸ γης ἄχρις ουρανοὐ διη

κουσας.

522. μέσον διὰ κίον ἐλάσσας. ῆγουν διὰ μέσου κίονος δήσας τον Προμηθέα. ῆ μέχρι τοs μέσου κίονος ἐλάσας καὶ εἰς την γην κατακρύψας, is p περὶ τὸ -ω- τατον μέρος δεδεμένος ὁ Προμηθευς. ἡ αναγωγικῶς λέγει, ὁτι ἡ ἔννοια ῆ νους τos σωματός ἐστιν ὁ κίων.

523. καί οἱ ἐπ' αἰετὸν ωρ σε. ἴτην κίνησιν τοὐλογισμουJ. ἐν τῶ ῆπατι γὰρ τὰς φρένας εἶναι λέγουσι. τον δὲ αετὸν τὰς βιωτικὰς μεριμνας καὶ ἐφημερινάς, αῖ τινες συνέχουσι τον ἄνθρωπον καὶ ἀναλίσκουσι τὰς φρένας ἐφ' ημέραν, ωσπερ καὶ ὁ αετὸς τὸ ἐπαρ. νυκτωρ δὲ ανακτῆταί τις τὰς φρένας διὰ τῆς των φροντίδωναπαλλαγῆς ' ωσπερ ἐπὶ τῆς νυκτὸς πάλιν αυξει') τὸ ἐπαρ. ἄλλως. αετὸν λέγει, ὁτι τοὐ λογισμos τὰ κυριώτατα πα- 518

ραφθείρει ἡ προπέτεια καὶ ἡ ὀξυτάτη πρῆξις ' ἐν ημέρα

γὰρ ἐλαττομαι τὸ προνοητικὸν διὰ τὰ συντυγχάνοντα καὶ

527. Ηρακλέης ἔκτεινε. τον ῆλιον λέγει τῆς ἀναιρέσεως εἶναι αἴτιον καὶ τῆς λύσεως τos ζωου τούτου, 'ν καὶ Ηρακλέα καλούσιν. ὁταν γὰρ αἱ τῆς αρετῆς ακτῖνες ἐπὶ τον νοῶν ἐπιλάμψωσι, τότε ἀπαλλάσσεται μερίμνης καὶ φροντίδος βιωτικῆς. ἄλαλκεν ουν, τῆ δυνάμει ἀπέτρεψεν

1. αυξει Par. ηυξανε Trino. O.ῆ ἀειδω ἄλλως Trino. s. ἄλλως, ἀετὸν Par. BM. νυκτωρ - ἡπαρξ. Bas. λέγει - θυμουσθαι Trino. G. Tos λογισμos τὰ κυριώτερα

παραφθείρει ἡ προπέτεια καὶ ἡ ὀξυτατη πρῆξις. ἐν ημέρα γὰρ