Deipnosophistarum, libri quindecim. Ad editionem Lugdunensem postremam emendatius expressi. Accedunt Villebrunii interpretatio gallica et notae itemque Isaaci Casauboni animadversiones integrae

171쪽

ina e secundo loco positit, ea sunt, Iae ψυχραὶ τραπεζαι in eodem vocabantui', Ostrea erant, elaini cruda Diera, aut ex oleo et garo, et his si in dia de missius iani Galentis l. II. περὶ τροφ δυν Cap. de Mamini in oris. Ainen ei seculum, 'od asparet exiis illitis verbis , Ην δὲ των - ηις προπε Πασι παρασκευα ομένων ἄλλα τε κα ὁ και ταυτα, et si labias luis locis non paucis. προπα--πων appellati ne utri Pu est complexum. litae κυρίως προπόματα et quas stagidas mensas prior aetas licebat. Latini etiam anteeaeniι, gustatronis vel gustetu, aut promtib

is vocibus , prominati et M ψυχρας τραπέζας intellexerunt mortini ciborum essent is, stationes totis dinu:eps libri II et III exponit Amenaeus, va liuro In circumlocusione usus proponiata nam neavit τάς auισμένας προπαρατιθεσθαι περιφορας, ut dicemus t illius Armiuinerationem τῆς Mς τω προπομάτων accingit se, eum aues Ην- των ἐν τοὰ προπόμασι, φησὶ παρασκευκομένων δελα - πή δή-- σαμα. Nae uala ebant

vini Athenaeus au in re ea prae ad ginarionn parabau. raranatio, tum ista numeratioru in suam Or-ssitur a ninlvar quietiam Galenus eci, ter diximus, loco mentionem facit. Sinisse album in descriptione coenae Metelli antiquissimi pontificis, apud Macrobiu in clijus verba adtexam utiliter, ut una Athenae catalogo studi sus lector possit componere. Sic igitur ille LIII., Coena. inquit hae Ii it anu coenave eclianos. Ureas erudas, Pan-- vellent, peloridas, Don/tor, turZum QRuπagos usus gallinam anum, pastinam ostrearinae peloridiιm, balanos nigrosi auos albo , verium pono s. ρὶν πιει iιlat ostreorum no Mnus, ut claaniae viis Plin. , utra kam, dulas, Minos aprignos, altilia ex arma in Iura

vita, B Velabrensi massa re rea foco D quae Pieriai seu inrunt frigur olivae me fori, in gustu. Isidorus Orig.

umunm Sunt autem hae verba non Isidori, Iuri

172쪽

vii in II Gorg. ut postea Ouservavi. Ileratae eorrum Qui e superio biis latere alta sunt commemorsa intre

lavi Deile inveniant locum ideo venuste lautarcnus seri in hanc et κολου ἰαν-ιώπιων, ut loquitur Amenaeus. ετακώ-Wi appella traducti'nem απ άραο ἐπὶτὀ αα Paod etiani in sinuentibus convivator noster decla.

CAPUT Dicam in OCTAVUM. iras κνίσσα et τροδη, πισσω. Coorum vuUρων ζουσα. πολος, carium. aiων μίτογα. Pulloniana lociim ista occupant, τουτο Ἀττικως, iuriis,miae de malva scribit Atlaen. μαλαχη dixerunt Attiς. non μουκη. Ita sentit et prior interpres posterior quam rationem suae sententiae et emendatii scriptur habitarit, scire non laboro. In Epicharini acroteleucio, Πρόυρος iserit Elisiathius sed illius virilice mutili sun nii parte i Dementandi. I. in Od comm. Malvae rara μαNκόν τίσου appellavit nanias. io Plinius meu Dios Orides τὸν καρπόν. Aliis placentum est nania Hesyclitus tuo lue: πλακους ο σπερματικος τύπος της γμέρα μαλάχηe. Caussam nujus appellationis explicii liod orbiculus ille pectinatim hi incisus, ut solent inculi

plac quartii crepetusnes: το γαρ κτενῶotae diva λόγον κα - θαπε η του πλακοῦντος κρηπIς. . iani fiodie pleratae e rum pomina quae pistores et dulciarii faciunt, ii ibo donticulato instar pepli aut cuniatu ornari solent. κρηπὶς eL gant et a lorica dicitur cana suo ornamento. A. ii u nominat lasmiis. Sed videtur naec crepido ceuenibi na, opera an absolitio filiae ariectit aut ut melius scam. Opiis pellectum in ipsam sitisse injqctum.

173쪽

tae πύρινος αρτος κοῖλος και σύμμετρος, ομοιος ταῖς λεγομέναις κρηπῖσιν. εἰς ας ἐντlΘενται τα δια του πυρου σκευαζόμενα πλακουντια Hesyclitus non sun sternit, sed in ponit crepidinem placentis. κρηπις, ait, λέγεται κω οέποεμα των ἐγχύτων πλακουντων. Reperio et apud Sui clam crepidinis oriusce mentionem in voce διακόνιον.

Polluci κρηπὶς proprium placentae genus, de&riptiani ipsi l. VI. c. I. Malvam sylvestrem praesert Dipnitus

uortensi Dioscoridi judicio tortensis est ἐθωδιμωτέραμα ον της χερσαίας. x Hermippo refert deipnoso - pnis a vettillissimos nomines, cum celeberrimam illam alianum conlponerent. Iuli disse etiam malvam. λιμον, intellige σύνθεσιν. Remedium quod lana id fuit contri saniem et sitim unde nomen utrilinque ἀλίμου et ὀ κ. pientes illos priscos o pharmaco usos legimus procinoot Otu. I e ali in insilii locus autem Hermippi est uni plus ex illius i. de septem sapientibus. mcliis in Hosod una versum, οιδ' σου ἐν μαλαχν ὐκ, α σφο-

λέγει. Κρμιππος γαρ ἐυ - περ ι των ἐπτα σοφων περὶ της

τι ἐδεσαατιο προσφερόuενον. ὁ διατελεῖν την ημέραν η δ α σφοδέλου α μαλαχης' περ αὐτον αλιμον κα αλ ιον ἐποίει. Aliam cona positionem alim resertaetetzes: cultis loco peltilantiam in Proclum nemo mentis compo4amlio seriit animo astrum vero, quare dicatur moX, M alopolitas apph llasse cucurbitain σικυωνίαν. Nam VOX ni in Mi ollopolitarum Arca itina propria, sed multorum GPraeciae populorum communis suit. Hesychius: σικυωbla κολοκύντη. Hippocrates ti que non semel κυωνη appi lia την κολοκυνθίδα, interpretivus Galeno et Erotiano Proxima verna lacitant mihi nΡgotium Θεο-σραςος των κολοκυντων κ ἔναί φησιν ἔν μέρος δέae.

Ipsu in primo loquendi genus suspicionem movet: κἈI- ναι ἐν μέρος 3gας quom clo litem vix locutumaneOpta ilium Sententia deinde manifesto salsa nam plures esse cucurdi species siserte negat nilosophus. σικύη.uit. κα κολοκυντης, του μὲν εἶναί φασι γένη, της ε κύναι, καθαπερ της ραφανίδος α της γογγυλίθος, αλλ' ἐν τῶ αυτ νέι ει α uia βελτίους, τά-χείρους. Allienae si iriasiis ela: uri hic memoriam licet acclisare, aut i-brari Uru In F Tlicti:iIn nisi credere malumus, attentionem

174쪽

illi defitisse qui haec excerpebat. legi malim: χρι δετ νυν λέγεσθαι παρα Κνιδίοιο τας κολοκύντας σικυα 'Iνδικας Vel sic potius τινά κολοκύντας i/δικαe. Nam sin

ristinctione omnes cucurbitas sitisse dicta Cnidiisclitiscas, falsum censeo. Tamen ut ista lectio sonat, Cnimis δυδικὰ tantundet valuit atque κολοκύντη. Cucufluta αρτιτ conddebatti hylsopo origan aliisque nobis condiment: irtis Aetius i. I. χαίρει ' εἰκότως ριγανω αρτυμένη δια την ἐν αὐτν δατωδη ποιότητα. Iesi in cucurbitat Da lecam p. vocavit, quae in prioribus editioni Dus καθευδος. p. illa. Nos fecimus ex scriptis manu εὐεκκριτωτέρα ' κατεῖθος, vel, ut est in aliis, καθεφθος subscribente etiatri Nattalis coelice κατεφθος. ut πεφθος, vatis cocta vel etixa. Paulo post δεῖ δε αμα λαμβανειν ἐφθα ἄλλον. erismippi versim ita potius scribam Την κεῖα ν Os.1ν χει ἔση κολοκύντη. suum mag/ΠΠn eaput habra insa eo ι-

Conueos Atticos ni nil secille libentitis quam ut pnilos . phoruin visciplinas et institutionem in scena traducerent. populo dentam propinarent, ex Aristopnanis dramatibus, Diogenis Laertii istoria et hisce commentariis nemo ignorat, Athenaeus o loco Epicratis plusculos versus descripsit quidus Platonis schola detur salsissune. Imlucebatur messicus ut iam Simalus simpulis Platonis oppedens, si1btili Dus a que is existimabat inanibus illoriani sisputationidus et olivisioninus offensus frendiant

venes dentilnis, Et tantam contumeliam parant ulcisci. secissentque adeo nisi eoria in motus auctoritas priiPsentis

magistra compescuisset Ait posita: T γαρ ἐν λέσχαις

τοιαῖσδε αὐτα ποιεῖν Εὐπρεπες, .r ἐμέλησε τοῖς μειρακίοις. Posterior versus corrigendus omnino est. Scribe Ἀπρsπες, ου ηαέλησε . . Ingentem irati concepisse ad Iescentes, indicat illo versu: δεινως ωργίσ σαν, χλευα-

ζεσθαί τ' ἐβόησαν 'irgo illi factum ni inici judicarunt.

ycut erat, πρεπέο et ουκ μέλησεν αυτοῖς, non neglexe runt sactam sibi injuriam. Locum integrum ita concipi eis

haes μακαρίτης Scaliger: ο γαρ ἐν λέσχαις τοιαῖσδε ταυταcvel τοιαδε ποιεῖν πρεπὴς, άδ' ημέλησε τοῖς μειρακίοις. δ α δεινῶ ώργίσθησαν λευαζεσθαι, ἐβόησαν. luitur 'Aλεεις Ἀαρίεις πρόπομα λο παρατοεται τοῖς δι ρίνειν δυναμένοM.' Hoc est Alexι integram grsationem lectoribus novat . se qui euis judicio legirentes trius versus legat. πρόπομα ολον inera omnia ciboririn, pes imtu illi opponi. no satis capite superiore. In.

175쪽

tum si bi negat quicquam eorum, quae nidoris plus exhalent, quam latineant suavitatis vota παρέχουσαι κνίσσανημῖν πλείονα Παροψίδε κω λῆρος, videlicet παρετέθη Videtur pro p. trui lautia epulis nabere illas , quae constent, unde multus er In patriudor. Contra apiId Plut in symp. et ι γειν παραγγ τροφή λινισσος est victus simplexa tonuis, ac frugi nominum. Quis neseit, κνίσσαν et mulorem coenam opiparana semper in sicare Hoc quidem crimini ui est: sed de gumitionis cinis pocta loquitur cui non pinguia adeo et nidorosi conveniunt. Num tenues cibi et non tam alere apti, iam laniem irritare. Plut vocaDat τα λεπτα και τομά. Duplex est apini veteres parandi cibos modus alterum sinapi et vocissiant et ἄ- κοισσης , alteriam μετὰ κνίσσης. Simplicem n Odurn eoouendi a quo etiarn assan si ames describit Galen hia

dinis deae praelides habebantur. Illia tribuctant, aut

quia in suo genere pulcneri imum esse volebant intelligi. Cui ait in septimo Το τοῦ πόλου τὼ παντο- ημισφαίριον, polum appellat non quod astrologi, sed ipsum coelum. Plato in Epinoriade pro orta accepit o ω χρόνω Ἀεέμ

176쪽

ριχθ τὐ vox πέδον Fum fi L. Aristias Fungis i is, σοιuoa lapideman Ialum. Amthias iste tramatum poeta pariam nun cognitus. I XI. Aresias quidam nominatur, qui non est, opino m. alius sed de illo loco in vi teriti nius. Ἀριεία ni etiam Eustainius agnoscit. Non plaeet illorum conlectura, qui e inirn dant nic ορέγει ot τλλαιμαργῶν παιδίον. Verrum est oρεχθε λάειον πέδον, ut in omniviis libris, vel δαπεδον, ut apud Eustainium λα

ais . Conminit senarius, si sera has ώρέχθει. Id verbum de sono rei in solum projectae sici, orrunt Eritisti. e pnisoalatiis, Isocraitis discipulus, in iis libris , quos Ou mi Aristotelem scripserat, ἐπιτιμα τω φιλοσοφω, minatim λόγ αειον, παροιμία ἀθροῖσαι, Hrrerat phil. inopis, quas operae ruraram non fecerit , raram Movra a In Aristoteleorum librorum ita ic raperies pini tameneni o ροιμίαι α Praeterea Ex Graecorum paro duograpnorum Et scnoliastarum scriptis constat li*iiMΜargumenti lilia uni sub Aristoralis nomine in studio sorum uianinus olim esse veritum op ra summum uuam Dene esse meritum de studiis literarum, quis tam

impudens, qui neget Tamen reperti sunt, ut hinc fissumus, Vitiligatores, homines non nauci, qui eum pilito sophi lavorem secius interpretarentur. Iantum potuit in

tiphanis nostri codd. -ιψαν insccidunt. In MSS.

177쪽

sius Παροιμlαι. Quod ait, nata sungos γηγενεῖς. in istellige, sponte nulla cultura, sed αὐτὶμ Στους, sciit loquitur Florentinus. Et Atiaenam quoqtu moX, ταυδνα γίνεσθαι αυτ ατ απο γης Ri scilla alioquin videatur onservatio cum irinia, quae terea nascunt . φνεν possint dici. Sed artificio provenire ungcis nemo nescit ut o decocto langoriim in terea in prinicio,

aut si resecta populo juxta trunc uni aquam spatieris, in qua sermentum dissolveris. Populeo istos vocant, de vitibus in Geopon. l. XII. c. ult. Mitto alia insilia in irata. In veri Nicandri de noxa fungoriani σὐγκολλα si Tilriint docti pro σύκολλα quod nillil significat 'Erini Galenus Lingi Sisa cirrana tribuit παχυτέραν κω γλισχροτέραν. Quaerit doctissimi illius obtae sententi de singi sciradices natas decla lant, qui sequuntii resve esus Plinius vinitur illos optinaos pronunciare. Fungit, inquit.

ονται πυθμέσσιν ἀκῆριοι, arboris Di iratauum obrasas lae-ra1uine . et aqua dees, fingi midura, bcrartu Iunoxia. Sequentia veru contrarium licere videntur: ν ὐ μυκη-

τα ρεπτικα μητι χαααιζηλης πο ρίζης προτάαοιο. i. dentur inquam: nam sis mendis naec sunt obsita, ut de sententia partim liqueat nobis. Quid nitrum Ipse noruni excerptoriar uesciriptor vitium suorum codiciani non ditissimulat, calet ros verius ideo sibi onsillas a tens, tu illegere non potiterit. τα ἄλλα inquit. ου ην αὶ αγνῶναι. Sindles querelas corruptis an tum Atlaenae codici. hiis in integra, quam abenius, epitom multas invenimus. Caeteriam aliud sensisse Nicandriam, docent nos codices meliores ex quoriri sule scribimus: - ων σι μυκητα ρεπτὴ μηπι χα in λὀν παι ἐιζη προτάμοιο. Os solos ungo pronunciat innoxios. iii in aggesto simo propius trunciam nati sint non illos, qui in extremis iniisqii radicibus. Amanitas ro*ae probat Nicander. ut i ita declarant καί τε μυκητας Ἀμανίτας τότ' ἐφεύσαις. Galeno auctore omnium αβλαβέςατοι sunt βολῖται, deinde Amanitae. Perperam Natalis Dri, ἐφείσαις Da p. ias. Iec qirid egerit non scio. φευειν est igne parare, torrere, vel coartare Eustainius legi observat etiam ἀφεύσαις.

no eu, inquit. φώδεις φλογίσαις, πτ σαις. Sequitiartristis istoria de exstinctii matre cum Dibus liberis su

178쪽

mini referret casum non asinus tristen antici uilis lamet, si bene recori Dr, nospitis tun sui apud Santom qui uno die septem, quas sola habe, it 1ilias extulit, cum mane in villa permitiali sis fungos avidius comessis, senti molneri loous a Ptolentaeo rem eineiulatus exstat M . . uri multi in Ptolemaei sententiam Eustativus. Sed alienum occupavit locum sitaria sit, nerbae palustris, nam id institutum de iungis sermonem statini redi tur notis venenatoriam langoriam una est naec: οι ροτα το ἐψηθῆναι κω τέθναι πησσο αενοι, otia coci et an ,ra ἀ--- ω Plinius Noxti eriιnt fu/gi, civi m eo. φιυrdo duriores erant. malecamp. qui picis plore nκυ- μυι Putavit legendum πισσάμενοι. id obsecro, virlini doctum impulit ad infelicem acie conlecturam PeZiciis langoriis genere contineri, scri est Plinius. Ex Τneopnnis O separat noster καθαπερ ους καλουσί τι ς' - ιας α αὐτοῖς μύκησι ι ομένκς. Ita scripti, non πέδεκας' alsi peeiens aut pratias Plinii cottices sed Atlaenae mox rectum est πέζις Pugias et fungi noe disseriant, auctare Tneoplirasto ratioti, utri intonio nullis idicissius, ungi aine tenue quodlina rassicum ii ni muti inen In : caule enim sunt pro in inlito unde fibralla capillamenta pendent ciuibus terea conaerent, et ulinio tuin taliunt. Verba Tneopli rasti ita descripta sunt nodie in nostris cossicitatis εὐζοι γαρ κο αυτοὶ τυγχανουσιν. - μώκης ἔχει προσφύσεωςΟαρχχη , τον καυλον εἰς vκος, κολώο- τε νησιν π αὐ- ριψί Deest aliquid omnino re

novἈρἰφεται τογα -/r ρ Proprie φλες sunt vimina et o τῆς ι σύας λυγοι Duriuscule hic, si modo ita scripsit Theophr. pro fibris radicalibus: Ias etiam λεπτας κήιίζα idem alibi aphellat. marum congerie fiunt

inchoata et imperfecta adhaesionis organae quia cau- quae esset vera πρόσφυσις at qui vocatur catulis in fungo, pediculus potius rides ut ne ἰσχοc. Propterea neophrastus caulem ungos a here modo negat ut in L histor. ara τυ ρίζαν παντου Συλον, τε κρέμονα, τὐκλάδον, - φνλ- λον, - ανθος, Da καρπου μ αδ φλοιον - ραν,

179쪽

sactum sit nescio quod actum tamen scio, ut Ioa p. 2Les prono infinitis verba Ariuorelices Theophrasti deseri bens Athenaeus erraverit. AEquidem veriani censeo. Prodalibi dic amus, hor nnem emicli simina ut non ex ipsis auisetoribus sed ex suis advertariis et eclogis plerosque auis reormn . quos lamiat, locos deiciIpsisse. Sane qii aede langis marinis Uc narrat ah si pie tibi trabo ex octava Theophrasti historia. Eri a igitur, ut est a Da loca inpioiani inad veritini et mare ad Herculis columnas perperam O- . . sui maris Dystraei loco. Phaniae verba, ut sere seni. per criacem figunt milii, quemadmotam an antea u. c.

testati su uiris. AEtenim ure appellat φιειν -- Θηλην quid appellent in iplantariam historia sciinus: --

nu iam nobis reperia in philosopli omini aut mollicoriit tu ris ne apud Eustam quidem Il. o. Phanisa veri a describentem. An legi debet την ἀνθηλην, ante istim An ita potius: τα-ὲν φύειν, τα ε aιν νην

omnino femrnis Sequitur: λαυτός φησι ' τέρις, ην νιMβλαχυa καλῆσι. At Dion Πτέρις, stix, quam non is ιlaebnum oeant. Cedo, quis heu αυτός Phaniam Exsuperioribus necesse intelligi. go aliter accipi am. Nam a tiro est Athenactus voce ἔνιοι Arrianum intelliago in Bithun iacis. iis assius πτέρις, ν νιοι βλάχνον

180쪽

uaedam illarum , in inst. Aem, piny νῆ πωm. Ignostris lineis nodie tot ud neopltra si una non est Ille qui leni λειοφλοίων mia in ria coitici Dus qui nodie ex. stant meminit sed longe alia id exempla. mistor. l. I. e. 8 disserentias plantam im ratione conicis explicat philo. pniis, ulli λειοφλοίων exempla ponuntii μηλέα κη συκῆ. Plinius venit: eortex nliuriae υis in stra re talo. His

gerulum monenius illo loco non ψὀφλοια, ut viilgόessitum et probavit Gaza nelie η φλοια, ut inepte emendant. Basilius hona. V. εις προ εα ηαερο reruria φλοιων α διαφοραί, τα μὲν γαρ λειόφλοια ae φυ. σω; τα δὲ φ είφλοια. Transtulit Plinius piabusdam mDMριι- oonta coclea Sed iid dicemus de Thooptarii sto. qui laevem corticem tuneribus attriuiiit Oiud autem nisi quod agitii in aegni compertum tralurinus ylio loco

auctorem epitomae in illum enim, utina in Atlaenaelim. culpam conRcere mitra, quan piam fieri potest ut aliud agentem Ainenaeum sua excerpi sesellPrint eri :ini

ut ut sit liquet negligento descripta n accesse ex c. IX p. iar prinai nistoriariani, ubi illa exenipsa invenia , non qui. dem νων λειοφλοίων, aeviconicion, sed των ὀλω φίζαν, ἐχόντων, nullam p---αδιι ει balunt Quod ante nos viri doctissimi laoc non Ouservarint in cnitiis est de fprii vatio codicum liuo plataliti, in quintis sic scriptiini: ἐλως νια ρίζα μη ἔχει καθαπερ Γογον. μυκης, τυῖα,

fungus buxu , eornus , Qtii prodigia spectare voltint aloculos transferre non ludent. uuid: Duxus cornus mulicinus non nituntur mantisne erit, qui postrema, duas voces putant sina. Prior illaruni ex Atlionaei Disco dedet emendari et πεδες scri Di Fungum peet Plinio fictum intelligit, qui line radice aut pediculo nasci. triae. Folimiora quoque non difficilis emendatio nam μανειον scribendun . quod esse genus tu Deruiri et ei situr mox lili te, et asserit Eustathius ex noc loco. Quis

dunttat, tu derii fi plane αμι α. et nullis radicibial

Nullis fibris nixa ac ne ca Itillanientis qui seni eis notnescimus. Dioscoridem tu dem ipsum appellare se αντ φερε, de παχυαερῶ pariam accurare Deu tu in optimum scriptorem, cum ibi tum aliis in locis, que messici negaverint, omniuru citro omnes puu soplia.

라틴어 텍스트