장음표시 사용
381쪽
ἄρτον, in I μηδὲν των πολυτsλων, αλλῶ καν την πολυθρύλλητον χν φακην, ἡ τον καλουμενο κόγχον. Haec illuni secis loqin Allienaeus consulto consilio, ut siet occasio dicendi de voce κόγχος, quae deinceps secuitur. Enimvero cur de Athenaeo jure expostulenalis caussam praeuotionis iste locus ubi cum tam multa de nomine κογχος sisputentur auid atrie nicio verbo intelligere debeatntis; non est ad illo expositum EF ἐν αἰνιγμοῖ . qiiod aiunt. Certissimum est falli eritilitiaria interpretem, qui in vulgata significatione κόγχον accipiens de generis tantuni si rΡntia ni agi putavit quasi aliud niuit ista hac disputatione ageretur, quam ut prodet auctor, non solum γχυ sed et κόγχον dixisse veteres. Ille vero ea de re ne cogitavit quidem isto loco quod affrinare licet absque illa temeritatis sispicione ejus verta saltem l genti. Quid nonne suo loco dictum est l. III. ubi de conchis et Ostreis agedatur, utriridi genere solitani earn vocem usurpari τας κόγχας, σπιν ευρεῖν ἄγομένας καὶ θηλυκῶς καὶ ρσενικως. Os arvitramuae calamini non adjectile interpretationis esse, quod in communi usu tum versaretur vox κόγχος ea notione, Qua ni accipitur. Quare hoc Lint tin incere instituit Ainenaeus etiam amtiquos notum a Ditisse eum cibum, et ita appellasse ut tum vulgo nominabatur. Quod si recte clivinamus, ciniis.lier auctor intelligit appellatione κόγχου est non Besa, sed integra et cum solliculo, quam Romani ovis ahen et eono in dicebant. Sensus igitia est petit Cynui. cus, dari sibi panem, et cum eo aliquid non de lautiori-Duscitas sed vilioribus puta ait, lenticulam, miratam multa Pu victa sunt, vel quam vocant concnen Romani Graeci veterea κόγχον. Memineris, Romae nos sermones naberi. tacue τον καλήμενον debet aus exponere eam quae ust vo Gur convis. Quid convenientius lenticulae conjungi poterat, quam concnisy Nam et hanc pauperum uisierida α, ex Juvenalis lat. III et XIV. notissimum est. Martialis Gon Saxisani ponatur auda lacerat, Es, bene F e uos, coniar inunctarrhi. memineris etiam Cynuicum esse, qui κόγχον nominat. Solitus nic vir rerum appellationes, quae erant Romae in usu inter loquendum retinere cum magno
saepe aurium reciti lastidio. Sic l. III. p storitia fistula exceptus est quod δικόκτα appellasset quam Romani
decoream. Ergo etiam uic concae appellans κογχον - μas' sum meretur convivariana mana seu uitur γελασάντων ἐοῦ
382쪽
docte α μυκτηρίζει, locum Timonis asserens, κον-
χο id signiscat, quod Romae concnis. Illius sint hi versus: με μοι ἐκταίη μαζ' ανδάνει, Ἀτε καρύκου κAυδων, λιτ δὲ καὶ αυταλέν ἐνὶ κεγχω .λληνων at πασα περισσοτρυφητος, ζύς. Hoc vult imo ut indieat mox Cynuiciis, in notant frugi et parco κόγχον magis pla
pendenda sunt nobis veri a Timonis: nam et hie est, quod nos exerceat. 4κταίην μαζαν interpretantur ante μιν minet factam. Quae expositio si admittatur, caussa nulla
est, cur miremur, non probari Timoni mazar ἐκταί . Quae enim voluptas, aut maetam aut panem sex leuias
servatum comederet Viderint docti, quam hoc iacirare putent Timonis menti. ago absumitam censeo. Proba-hilnasit, interpretari ἐκ In grandem. Ut auri συκω
apud Persium: Invigilis simus re grandi polenta.
Proprie est,iaeta, quae sex homininus alendis sufficiat. Sic panes ἐκταίης interpretatur Hesycnius του ἐκ χοινίκων Cnoenix autem, ut scribit Diogenes Laert. victus erat nominis diurnus. Ita possumus exponere emtam lecti nena ἐκταίη μαζα At neque in manu exaratis Amenaei codd. nelie in epimina invenimus ἔκταίη scriptum, sed vel τε vel ἐκτέω Legendia in existimo ἐκ Τέω, extra verium quidem in versu aluein ἡ Τηίη vel Τε. Nam
utrumque rectrum, ut docet in Ἐθνικοῖς Stepnanus. Favent coriecturae sequentia Cynulci veroa, tubus comparat nas mazas cum Eretriacis quas innueret, utrianique genus a loco, unde flerretur, nomen invenisse.
Quare sensus erit non placere Timoni cibos longe accersitos, cujusmodi est maet Tela aut Lydia caryca sed pro omnibus delitiis, in quibus paranilis tantum alii laboris ponant abunde sufficere vilem , sorifidam coeti-cnani, usitatum Graecorum omnium cibuna. me caryca
L.ydorum satis l. XII. es alidi. κεγχος αυταλέη per contemptum dicitur ut Fabio π a Perso. Pro περισσα- τρύφητος exstat in MSS. περισσότρυφος mod non probo. Placet πιρισσοτρύφητος oro eo sensu, rem expressimus. Quod diximus, in sania suis aretriacas minas, CP nulcus prodat allato noc versu Sopam Ἐρέτρειαν - - μεν εἰς λευώλφιτον 'nimus Eretraam, ut alba farina.
Quia Sopater Eretriani vocat λευκα πον, putat mulcus, satis noe argu-nti esse ad pronandum, nisZas excellentes fieri solit aretriae mon male argumentatur:
383쪽
δdus. m. Stratticis Phoemisi alio loco diximus i Sopata Νεκυία argutrientum abisit ex Homeri ecyia H. a. Ait latrensis M. Varronem in Latinis scriptis suis soci ementionem Graeci piraverbii, ἐπὶ φακῆ μύρον id veria in p.r9a. esse, testis A. Gell. l. XIII. c. 7. Haete, inviait, vel
τω νόματι - λέγων - ἐκ ρονενης-- - ντηρ κέκληκε κατα τον ον Τίμωνα εἶναί μοι καλός τε μέγας τε, κέτι ταμενος. maereti mihi, o Crnuis, homo bonus et gna. gum qu hoe fias. Fatuos vocabant longos et magnos.
apud Grilecos Latinosque poetas passim. Versus est Homeri λ. . : in ὀραας, οἱού καγώ καλος τε μέγας τε. Tamen non ex Homero, veriani ex imonis Sillis sumit Larensis Sed aliter fortasse distinguendum, producta parentiles usque nil εἴναι Ut sit sensus, hieod ruis Cynicum in noc inioni silinilem esse, quod Pudeat
magis Cynulcus dici astititio nomine, quam eo quin amatre fuerat in situm, sicut Timo tune ius audiebat Mισανθρωπος quam inio. Caeterum nanc conjecturam infirmant, quae dicimus de Timone seqv. c. In Antipnanis veri κογχίον μικρὴν Visavea conrea hoc est, parum con-cnis. κογχών, ut apud Latinos lentvula Sextimi auni Sopatrii. editus aictis, ut uadetur in memDranis. --
Προς πῖ καπνιζων. Sensus est Volo de vobis, o
philosopni, sumere experimen ruin, utrum vere an salso malorum tolerantia vos actetis. Ego vos ad ignem admotos sumo cruciabo: deinde si quem vestrum crus reducere utero, dum torrebimini, adescam illum nero Zenonio es inamisericoesi ea extra fines deponetur qui quidem sapientiam ementiatur, falso nomen pndosopni silai vindicet. Haeccinens poetae qua cognita obscuri nillil in illius vernis. In septimo cave assen
inclemens es misereri nescius. Erat enim Zenoris dogma,
384쪽
M6 I. CAsAuso NI ANIMADU IN ATHEN. τον σοφον a ἐλεηθη σεσθαι, non adera insapiantem miseri-eordiam. Lege Ciceronem pro Mur. παραθήσεται κυρωεπ' ἐξαγωγς, ut ediciani est, neganuis esse Graecam orationem. At πραθῆναι ἐπ ἐξαγωγν frequens apud oratores e Grilecos irisconsultos poenae servilis genus Tatinae lege atque nune vendi, ut extra Isne deport mr
servus necivani. Aelianus in epistolis την δὲ νύμφην ἀποδώσομαι κακείνην ἐπ ἐξαγωγῆ, ἐα μή τι κή αυτ τῶν ἔργων τῆ Φρυγία τε κοὐ χ Θραττ συναπολαμβανy. Proximos Antipn veruis ita scribo: Των Πυθαγορικῶν δετυχὸν θλιοί τινες, Ἐνον χαρα ρ τρώγοντες Hμ κη κακα Τοιαυτα συλλέγοντες. me alimo ante diximu
Milphanis fabula Κυριος Κώρυκος μελαγχρές. λέ
σω Κυρίω Κωρύκω ' ἐπιγραφομένω φησί. Nam Hibi sim-piieiter haec Abula Antiphanis inscrtuitur Κωρυκος man-
*i eam. Ad sit Κύριος Κώρυκος Dalec sortasse non male ααν τῆ Κυρίου Κωράκω. L Mnrna pera , aut auaria re, vel eo res ut de corycori acnia . veterum exercitatione, a cipiamus. I ege: - τῆς δε πλείτης του βολῶ α ι --λαγχρη μερίδα λαμβανων λέπει. Maaae, commaram pretium ' obestu, 'ustam nigraeant in fama ac morean Simificat, laetae male curratae et semiustillatae ostia is uni vesci μελαγχρῆς pro μελαγχροιης ut apud stlenania drum μελαγχρες μειρακιον. Auctor Eustam. λέπειν ni magae cras an au&ITe, arbori librum. In V versu Tarentinis Alexidis scribe ἀποκτείνας M D. Cum au.e δι μέρας Δειπνουσι πέμπτης αλφμων κοτύλην μίαν, non noc di fit, lIinque tenus eam Otylam Ornac eua. rinae unam absumere, sed quinto quoque cie solum ede.
385쪽
re, re nillil edere, nisi mazam saetam ex hemina serinae nordeaceae. Erat autem corvi octava pars noenicis,mii censebatii logicinius modis diurni alimenti persona. unius. Molloca τελείαν Grai post uti, Mi Δί' ἰερεῖον μὲν ουν, ποιονουν vel ποῖον λ , κάλλιπον, α βέλτις Iχν. ixerat alter, existimare se, convivium aliaci Pythagorici, a quo errat invitariis, inuriam ex instituto disciplinae Pymagoricae sine carnibus, sed pro illis datum
ira caricas, uvas passas, eas uri et inulta. Respondet ni longe aliter laturiina nanti convivatorem victiniani esse mactaturum omnium, 1as naueret, maxime opimam. Δραπεταγωγος, R,Ilae unius Antipta nomen, de eo in.
terpretor, qui furativum retraxit. MOX Θομβυκίων. me est a litis e sdam sabulae ejus poetae. Quod φii sit, non scio nisi sorte proprium viri. Alibi citatun Antipti ἐν Βομβυλιω. Sed cogitemus amplius Buccea quam describit poeta, parva erat is του πρόσθεγ est,
me animore parte, qua pote iaceonspici. συλλαβοπε--λαβηται in epigrammate contra pnilosopnos sint, iureto Oeandos liabus aptanr. Respicit ilialecticoriun interamgationes et sopnitariam elenchos. Non placet, quod in epitoma inveni. συλλαβοπιυσιλαληταί. Si ut aliter vuleatur, per me lico interpretetur de sis, cui nini nisi syllogismos et sorites loquuntur, vitae urinutis interimisgatiunculis uvios criiciant orαρε σιάδα sunt, quos
1,atini vocon aretalogos, de quibus plumi ad Suetonium. Scriptiaram excerptoriam etsi non pristo a cridain tamen
fidei meae caussa: πιαρετη- c. pigramma istud ' hebant sequi veritas Arese it de Diodoro Aspendior sed
longissinio hyperbat obscuravit auctor seriem sermonis P.294.
Principium syperbati est in nis verbis Ἀρχέςρατός τε Πλωο ἐν--ατρολογία is μόνο μεῖς etc. Finis vero, istis longo post intervallo Ἀρχέπατο δου, ω Κινουλκε,
ο αντὶ μίρου et seq* Facit auctor mentionem libromni Stilponis, qui Malogos in edulerat non magnaeroi vel Diogene Laerti teste item Zenonis Stoici commentariorum liorum, opinor, intelligens ab eo sinini Ερωτικης έχνης, si ne mani. Ne et republica
Ebri turpiculi erant saepe ut illorum discipulos ipsius puderet. Inter exempla vanissimarum quaestionum a Zenone tractatariina nanc affert Ailaenaeus πωe ταῖς ἐπιχυ- σεσι χρητέον, quomodo tresii vinaratis utenm m. Hoc
fignificat epicnysis qua voce etiam Vareo utitur. Hae vinum nauriebis e ratera, quae mense erat apposita.
386쪽
Dicitii et οἰκηρυσις. Scrive paulo post ausu σοφος παν- τως ν εἴη καὶ ρατ νός γαθὼς μόνος. Bod folus MnmuσDpiens etiam bonus Hutor exercitus is futurus. Quod ait. quaesituit esse a Ctesiuio, iis utilitatis exutudiis pnil sopitiae retulisset, de eodena intereogatus Aristoteles quid respondii mi, apii Diogenem licet legere. Simile ouid etiam a pili Eunapium in Aedesio. Dil dentia sere conis sest so iuni et avaritiae, in homin1bus angusti animi in generiit. Hoc vitium nilosopnorum mendlicaDuliso icit Bato corniciis nisco versidus elegantissitas: πειν σωθεν περιάηεις - ληκυθον καταμανθανων κλαιον, Saπεριφέρειν ὶρολόγιον ὀξει τις, mi'iκυθον Tanta, in-
tigue gestore, fra horologium. Qui ex nitidentia metuunt alterius rei jacturam, solent ei incuuare, et sudurite illam subjicere oculis suis, quitriis ipsis miseri vix credunt. I neopura itus in ejus vitii descriptione καὶ φέρων Δάτος
σῶόργύρου, καὶ κατα σάθιον ἀρομεῖν, πόσον δείν. Quae verba pluridus ibi exposuimus. καταμανθαιων est siligenister aliquid e plorare. An autem in anipulla oleum insit. necne, motitatione aut pondere cognosci poterat: nam ampullae, ut alidi dicenamus, cocleae uerrunt, alit fictistes, put ex aere Notavis antiquissunum morem circunia
serendi liorologia cujus nullum alitu testimoniiun puto in literas anmitis exstare, nisi quod Vitruvius liorum meis minit l. IX. c. . appellatque viatoria is ilia Hodie inultiplicis sorinae lorologia sunt elegantissima, quae jam non utilitatis, sed ornamenti gratia etiam prolattarioriam mulieres sibi appendunt adeo publicorum morum dista-plina est corrupta aut potius nulla. Scridendum deinde
Timon in Sillis: απρι χαρψόμενος, της ου λαμυρωτερον ἡὀέν. Ex reliquiis poeniatum Tinionis apparet, quam siligens in Honi lectione fuerit. Multa n illius usurpat Dass. pr- α παραλλάκτως, et leviter immut iis, utile. Versus enim Homeri est: ου vis τοι τυγερ ἐπὶ asέρι κύντερο αλλο. Fatuos et corrupti judicii nomines quiuiis nini palatum sapit, sic describit Arenestratus οὐδ' ἔσθειν ἐθέλουσ, οσσοι κουφη τελ.3ώδη ψυχήν κέκοντα θνη- σαῖν. Quiniis non erit major linguae Graecae usus, quam
iliis, aegre illis persuiaebitur, το α xin Graecum
387쪽
vocabulum. Atqui non tantum isto loeo, sed et
l. VII. ubi iterunt describuntur Archestrati prius, in ea lectione scriptio ut e sitis consentitant. Quid super eo verbo sit statuendum qu licerit acutiores. Interea sunto eo cturae, quas su iciemus, vel - ἔμπειρlac, vel at/τοχίας nostrae nonument atri. Potest scribi κωφ', ἐρεβώδη, mente et levem re entio inosam. Sic τοτο ἐρεβώὸηe
lumus, lactis iactisve nostris inutamur. Nunquam coamicus Graecias tragicorum aut alithyrambicorum pGrais
Nim vecta sesquipedalia tintinnat, qui ampulla loquanae. . Tullius hominem balbiani ira dens paene fit ille. Huius nobis in mentem veniat necesse est, mani legimus, viae referiintur Isto loco de Diodoro Pythagoricae Esciriplinae aentulo, et Sirmionico citharoedo, vaphice s ceto scutra. Diodoriis iste de numero oriani fuit, ut eultu victiique separant se a caeteris mortallinis, siniant avitatis aut tinctimoniae imi aucupantes. Ideo dixit quod pluribus explicat noster. Addit postea r πρὸ ἐπι-eέλλων ὁ Στρατόνικος. κέλ- -ο απαίροντα το A1Mνά a aerian τω περὶ γροπέπλου μανίας βρεως, περιω-
388쪽
Stratonico quod deesariant multa ejus aciit dicta, quae magni script Hes nouis conservariant sed induit Simito. nicus φιλοκαινίαν rationis et χαυνότητα, ut eadem vitia in lactis illius, ad quom scribebat, irrideret Porro Stratonici vella, ouae nic deshridiantur, videntur esse titulus1μ atque ἐπιγραφη epistolae, quani Diodor o mittebat. Itaque vere Stratonici sunt tantum naec: ω περὶ Θηροπέπλου, et quae sequuntiar. Caetorii alecit Timaeus quem miror equiden seriain historiana proseisina nis nugis nam lassitas iiii plevisse. Interpretibus nillil hic lucisasIuliis e res
ipsa loquitur nostra interprotatio ouam bene iis consenistiat, viae do Dio loro refert Athenaeus, nemo non videt. Debonius Palatino codici clegantissimam vocem περιτασαμον περιςασεα ποιειν, ut diceDanaus ad neopurastiani, est mnararan mora turiam rea se cum e. Inde locus πε- ριςασιμος pu mumtia bourimum rituratur. πόπεπλον
μανίαν iud aliud esse sicas , quam quod expressiunus δΗue pertinent illa superiora verba, κομῶν, υπων, --ποδητων, et alia in eam sententiam. κομων est inhumanitas et insolentia hominis, qui descit a caeteroriam moribus hi institutis nam in corporis cultu, ut docet areo.
aliud est nomini, aliud numanitati satistacere. Paulo post ita haec sistinguo: τι σάμεῖο ι φιλόσοφοι περὶ τα δεῖπνα ἀεὶ τον νοῦν ἔχετε, δέον μας ἐπιφαγεῖν τι αἰτησαι γ έπεσθίειν- των κυνικων βρωματωπι τ γαρ χαριτογλωσσεῖνομα θέμιο δῆλον εἰ καὶ AT Scio, quid de voestus
ἐπιφαγεῖν et ἐπεσθίειν niox sc batur ianilominus tamen isto loco non putem otiosam oste praepositionem. μι- φαγεῖν et ἐπεσθίειν interpretor λὰλ h. Latialis et, ita dicam, arroare jam Ua Scripsimus auctoriuus mem-hrtinis ΕΗερ-- Θασία αλμην, οἶ αττα βαυζει, cum esset editum Θυσειπι immani errore. I, super veram lecti neni exposuimus c. 32. In euvente versu Δ παραλλ/λου dureum ταχέως καὶ παραχρῆμα. Neque mutanda est ti-stinctio, ut sentiena Dalec. Tertius verius elegantissimum proverDiuna continet. ι μέντοι παρα κωφόν ὀ --φλος iοικε λαλῆσαι, de eo, qui maledicenti remale licenset, ut vicitur Graeco proverdio τον ευοντα αντιευων pro-
De se vindicavit. . Aliquanto post sequitur de eynulco: μο της ἐμφυτου τριμαργίας καὶ Ηυλογίας κολαρους να- γινώσκω, καὶ μέλη παραυλα καὶ κρότητα κύμβαλα. Mid appellat κολαρους Aut omnino quid ea vox significat qNodis id vecti alibi nusquam lectum. Quin nic quoque
389쪽
illud non agnoscit ustainius neque epitomae auctor. Da locana p. vertit inutius. Ia git nimiriam κολωρους Samsrioida sententia omnes intelligunt. Sed locus est emenda iustis litorae maius alectione scri Dendlimque xολ. ι8ρους. Vide l. XV. c. 6. μέλη παραυλα recte Errasin exposuit modos ad suum non respoxulenter authain. παρα Σοφοκλεῖ μὲν βοὴ πάραυλος 'εισουμένη δεω, ξ κατα Θρηνω
λη apiti Sopnoctem in namyra Urχωκε γαρ κροτητα προωτAων μέλη Versu Alexiis mox suriecto, οὐτω τιταλλὰτρί ἐσθίειν ἐπὶ γλυκί, similis erentianus En ossumis cibus atieritis p M I icit Additura καὶ Θεόπομπος δ' ἐν p.297. Uδυσσεῖ Iulius Poll. l. VII. c. I 6 fabulam nanc Theopompi insccidit δυσσεῖ num in o multitu sinis Quae de Ud vis liutoria sabularis continet, non solum epicis et tra
que, ut neopompi, 'Oδυσσεῖς saepe laudantur item Alexidis δυσσεὐς φαίνων. Nominatur et Anaxandriis dis δυσσεύς Atnenaeo. Deinceps piraponuntur a Ulpiano quaestiones aliquot super dictionibus nonnullis. qisibus de industria usus est auctor in superiore velitatione inter Larensem, Cynuicum et lagnum. Primum quaeis ritur auctor vocis δυλογία quae praecessit non longer ὐπο της ἐμφυτου aςριμαργίας καὶ δυλογιας Proseri CP nulcus Phrynichum comicum c τω φιαλτν Cujus dramatis et Scnollines comici in Aves iacit mentionem . et Iulius Poli. l. VII. c. q. udi male editum est ἐν φιάλτν. I in corrige. Deinde tractat de verDo αριτογλωσσεῖν, Maia praecessit in oratione Magni: τε γαρ κριτογλωσσεῖνυμα θέας Postea is, culinae vasis et voce ασώτιον, quaa praecedit: χρ ως εἰς σω ον μαγειρικα σκεύη μαθησομενοι. Quia autem mirari poteriit aliquis Hiani de culinae in is strumento esse deipnosophistas locutos, quasi factum excusans ait auctor τουτων γαρ έμνηαονευσαν ἐν τοῖς Ἀρκαδιακοῖς δείπνοις μν/μης μιωμένων. Hoc est: nain et eoqFinae
Oasor in nostri convivae memin ratnt, tu quorum faceravrent tonem non se ut de gnati, pia renducis oratio nobis
Heriimit intelligit Amenaeus Har Oilium Lepreaten,
390쪽
3 Q. CAsAUBONI ANIΜADV. IN ATHEN.eujus praecessit lociis de Amidum conviviis, et in eo haec
ver πὀλις παρεῖχε την τοιαύτη Ἀπατα π&ρασκευ γ ν. πλήν - πιρὶ τον μαγειρον σκευῶν. Diphili drama. tu illlic ναγκοντες. reontanto, inscribitur alibi vocetitur Ἐναγίσματα, Arentacia. Penultimiis adductorum inde veriuium, O μνῆμα κα ἐνιαυτὰ ἐυα λίθον, neque legitinium pedum numeriina, nePI sententiam inapiet. .ego: Το μνημα κα ἐνιαυτον εν πωλεῖν nov. Locus est comicus παρα προσὸοκίαν. Nam auditor exspectabat verabum πριασθαι Volo ait legem sei res, quae ines psum
coget monument lini patris tandem perlicere ut quotannis unum saltem teneatur saxum emere, ad conli merus ntariclem patris monumen turri quod si est cuiae aliquot
lapidum desecti visitur imperfectum. Quia livio saxa de tumulo Chabriae vendi lem Ctesu piis, ut modo si-ctiun est, id opus pro inclioato tantum habebs tu iis. qui rei veritatem ignorabant. Ideo ait iste lege alligendum esse Ctesippuni ut opera incepto tarniem colophin nem imponat sed quia veritatem norat Pit nae loquitur, pro πρίασα dixit πωλεῖν, aceriri joco immanitatUna Ctesippi perstringens. Timoclis versus de Ctesippo ex. poni debent convonienter menti auctoris, quod docti non secemini. Ait poeta: Ους ἡ αβρι Κ σιππος ἔτι τρισκείρεται Εὐταῖς γυναιξὶ λαμπρος - ἐν ανδρασι , ui-p.68 tur de Ctesippo paupere jam secto et ait multarum ab eo esse vitae rationem, cum prius ter die tori seri sol mei. Mollitiem objici ortum est cujus argi mentum vult esse, quod solitus ierit ter quotidie tonsori operaim dare. Nos fuit θηλυδριωu, barbar suos capitis siligenter tondere et hoc amplius alas axillamini, alias Comporis partes summo audio vellere. Ideo vellent nollentionstans opera plurimum cogebantur uti Apud Thoophrastum inter notas hominis. ii nomen cornii et venusti assectabati leges το πλωτακις ἐποκείρεσθαι. Itaque τρις
κείρεται interpretor quotidis vream dat tonsis Sic λουεψαι πεπακι τῆς μέρας in versu Menandri qui sequitur de eodem Ctesippo. ργήν Menandri et Alnonaeus alibi, et Pollux laudat I. I. c. 7. Locus Demostnenis, tibi Cresippi meminit, nomen ejus reticens, laic est in ea adversus Leptinen αλλα, νη Δία, του παῖδα του α ρει περιIδωμεν ἀφαιροέντα τρο ατέλειαν μυ-us Menanditineses an iden drama mani eo quod aliis inscrissimis Gubis roras. Pollux MDαμος Κυβεραταιο --ἀ