Deipnosophistarum, libri quindecim. Ad editionem Lugdunensem postremam emendatius expressi. Accedunt Villebrunii interpretatio gallica et notae itemque Isaaci Casauboni animadversiones integrae

411쪽

νέαρον Sed quisnam iste Ixion poeta P an Demetrium

Ixionem munmaticiam ex Diogene Laeum et Ainenaeo satis nabemus notum Ixionem poetam neqDe Ainenaeus assibi, nemis alius quisquam, opinor, comInemorat e v teridiis scriptoribus. Suspicor scribendum esse Ιω φουσι, non Ἱείω φ. Ion Cnnis inter anticuissimos et cel Der rimos poetas notus omnibu Tentari etiam potest nec adsurile scriptae Amenaeum κατα μεταφοραν Ἱειων φησὶν Τον ν rim. In lacuna nae aut si nulla deis sunt: εἰρηκέναι Ιωνα τον XA- Τ. Atque naec clementi pis Atlaenaeus et nos cum illo. Cum istis pulcneninae eonaerent, quae setiuntur deinceps ad fin huj. l. Pergit enim auctor varia idiarum genera recensere, de quia Dus dictiam nactenus non est. Ninus cerium, nae ita continuanda esse clara enim et aperta est series sisputationis et i τῶν Mγων αλληλουχία. Hunc tamen e rem tantum neque interpretes odorati sunt, neque eritisicias ille grammaticiis, qui ante tot saecula epitomen noria lidrorrum conrexuit Senuitur enim is quoque κατα ποεισodilinem, cui in Edris editis. Nos ipti potius Ainenari

vestigia premamus, et reliquam de iiDiis disputationem percurranius. Ait igitur οἶδα ὀ καὶ αλλα αυλων,

τραγικων τε καὶ λυσιωδῶν, καὶ κάθαρις ρων, ων--μονευ

I XIV. κιθαριήρια tibiae adniditae in concentiam cum

quiuis Euphorio, qui scripsit de prioritin inventis sit.

ne Κpnorias, notus omni us istoricus, an alius, no dum constitui. Tiniani magadini gravem, acutum so .

num eclidisse si αὐτω, id est, simul proin auctor testimonio Alexandridae, cujus est ni versiculus MaγMιν p. is, λαλησω μικρον αμα σοι καὶ μέγαν. Scio, sic legi laune ver- sumi sibi in Anien. et apud veteres nonnullos gram-rriaticos. Sed mihi durius dictum videtur se ais λαλεῖν pro inter loquendunt magassim inutiiri. Deinde etiam iuiud, si at judico, duriusculum, μάγαδις μέγας aut in προς pro gravi, acuto magiala sono Excogitavimus igitur planiorem, non paulo venustiorem lectionem: ναγαδις λαλήσω μικρὴν αμα σοι καὶ μέγα corruperuntiqui non videbant, particulam, similitii sinis indicem, v nuste omissam esse. Aquar Deum, ut magadu. Ite α- . Diis ex ninnuloriam ossidua dictum l. II. Extr. Ait: τον υ βαρωμον καὶ βαρβιτον ἀν Σαπφε μνημονευM. Non βάρωμον - βάρμον l. XIV. scribituri P dabam, voce βαρμον udi ad elvinum vocis βάρβιτος

412쪽

Nam peti sum fuit veteribus G aemoriam criticis. βαρβιτον quasi βαρύμιτον esse lictam cum vel Strabone teste barbara sit ea vox Graecis et Syriaca Sed baminiani sivebarinum distinguit auctor a baabito. Additur: mega. νο ν ἔκψυλα οργανα καλε Φοινικικας. Legebant: καὶ ἔκφ. ορο καλεῖ καὶ Φοινικικα. Neque enim phoenicua ullum

anusi morganiam nonunatum. Pleraque autem eorum, quae ni commemorata sunt a Syris Graeci acceperant.

Sed scribendiuri καλa φοίνικας ex l. XIV. ubi geminus nui locus et scridit ibi Amen. phonairem organum a Syris inventum ταύτης τυχεῖν της προσηγορίας. Noli iam rere κλεψιαγγους, qui statini nominantur ex Aristoxeno, apud scriptores alios. Nusquam reperies. Agendum

σιν παρα Ἀλκμανι Uides, eundem auctorem laudari ab Amen et Hesycnio. Noni is caussam explicat noster I XIV. μο- παρελογιζοντο τα ἐν τοῖς ἰάμβοις, Mψι--βκλεια v. Quare jubeamus μακραν κλαίειν coaunentitiosistos Hest uxor et illa furtiva ι interpretiani somnia. In excerptis non melius κλεψιανους Platonis locum expleatlae explica ex ipso nam pauculorrum verboriam praeoteravissio contrariam ejus menti sententiam ni peperit. Plato enim negat, remp. a se institutiun artifices alituram

τριγωνα καὶ ur Quae et caeteroriam Matronis imitatio

Homerica est in his ita scribendis verbis allae exponen- vis: O ν πο πασσαλξψιν κρέμασαν, θι περ τετάνυ Σκίνδαψος. Ita ero paxillo id inpenderent, unde m restandamu enritat. Prima verba, quid paxillo appenderetur, non declarant. Fortasse alitiae musicum instrumen. tum fortasse lagena vini, ut in illo Hermippi comici: Xία δὲ κύλιε - κρέμαται περὶ πασσαλόφιν. neopompi Colopnonii poema. 'μματιο in libris publicis inscriptum, in memoranis iacitur Αἰματιον et Αἰματία De lao pr nunciet quisque την αρέσκουσαν. Inde sunt naec Σκινδα. Φον λυμεντα χείρεσσι πινασσων Οευίνον, προμαλο . τετυγμένον αἰζηεντος Dalecamp. schidit Dεύνων init. --shee voti r Uod sententiae non potest convenire Leg υεύμον gineum. Nam οεύα neopnrasti, uuam VLmi 16 indigetavit Dieodoriis Gaza, inlicio erugitorum gus illa est operibus fineis apta arbor, de qua Plini L XVI. e. de lignis seculibus: et PuonP

Iragicis et renera eadem satiatu amnis in tenur flexitu, capsisque ac nisi utilis. Ex nae ardores Metiam ei dapsum est podi Sed videntur ad scindapsi labricam non

413쪽

anius generis ligna desiderata. meo subdit: προμαλοιο

τετυγμένον αἰζή τος. moriatum e tigno promati grandu.αιζήεντος valet ευτραφους, interprete Hesycnio. τετυγμένον interpretor non de pretiecipua scindapsi materia, sed de ligno ad quasdam paries necessario. Sic Observat eophrastiis in V. de plantis, ilicem esse utilem non si licitor ad lyriun, sed ad ζυγα λυραις καὶ ψαλτηρίοις ει

mallini esse ardoris, non fruticis nomen, ad Theocritum probabamus. in sit myrica sive tamarix, quaeriuit anais filius niaeotomi memini legere alibi sabulaelum δευροποιος cujus mox sit mentio Ἀναξίλας, nouitio AHοποιω. Apud Stodaeum tamen serin. LV. citatur Anaxitas ἐν IIυροποιω Sed puto, stridendum δευροποιῶ aut certe δεκτροποιου Pollux l. VII. c. 3o in sermone de balisn eis: Ἀναξίλας λουτήρια νομασε του νυν λουτηρας, ἐν A τροποιω λέγων ' ν τοῖς βαλανείοις τίθεται λουτήρια. a. leni repetit l. X. c. Io. Pariambida vulentur appellasse vetores tibiarum genus ouoddam jamdicis versibus aptum. Apollodorias, auctore Hesycnio: drauu τους Ιἀμβους αυτ

φησι πεποιῆσθαι, ἁ οἰ-βαρεδο μουσιν Amenaeus te. stem citat Epicnarinum, qui in Periallo sic illariam meminerit: Σεμέλα χορεύει, καὶ ὐμαλισφιν σοφος κιθάρα παριαμβίδας ὀὲ γεγαθεῖ πυκινων κρεγμων κροαζομένα. Non semel uesti sumus de Epicharini sato, cujus omnia pridem aec cum aere, pauculis fragmentis exceptis, quae in no potissimum scriptore hodie supersunt. Illa vero sere sunt omnia iam corruptissima duae enim naclectione conti ininatius IAEgo Σεμέλα δὲ χορου -'αυλόφιν καὶ κιθαρα καὶ παριαμβίδε- Saltu brinia ad M. haam re risbaram is pariambidas. -υλόφιν ut πασσαλόφιri Et σέοφιν et similia. Ἀεγαθεῖν verdum est Siculae sormae, ut aiunt antiqui critici, pro γαθέω, ut πεπλήγω. πιποολὰ id genus 'amen MSS. γεγηθεις Quod varie accipere est De Uulam multi doctores ecclesiastici, Hieronymus Cnrysostomus Augustinus, alii. Sicut

autem pleraque alia musica inhumenti a Syris mutuatistin Graeci ita hujus et inventiam et nomen Syris in putarunt. in mirariis lana saepe, jam inde a temporibus Nabuchoelonosora, vetustissimi regis Babylonii. seste-ooriani nomen in iussinum sere Orientem penetrasse. Nam

apud Danielem , -- , Graeca sunt ψαλτηρια. Videtur autem Atiaen pisterium distinguere ast

alio orvno quod vocat ψαλτήριον ρθιον, quodque proprio nomines phoenix dicenatur. De no fortasse de-

414쪽

concentur. Ptolemae , rex Aegypti, suo quo vinclicatas

interit literas stridit Amenaeus, in historiis dicitur Euergetes emutilus Alexandrinis et vivus et mortuus Cacergetes est appellatus, ut noc loco docet auctor. Sic soliti Alexandrini in suoriam regum mores magna tu eritate ocari alium Gastronem aut Plu'sconem, alium CPDiosacten appellantes erant enim eo plane ingenio, quo

fuisse Antiocnenses in Misopogone priMlit lianus. Hic

Ptolemaeira etiam contra fratrem ellum gessit quae cauta est, cur occideri postea παντας κή κατ' -- ἐφηβησαντας Nam eorum maxime suspecta erat fides Dranno, qui a pueritia cum fratre assuevissent. In Aristo. pnanis vernis inducendum το αλ ήν. Ita plana erant cam terit. Ion Cnius inliit, idiam vocavit ἀλέκτορα isto versu Em αυλος λέκτωρ δευμ Oiis Ἀχαιων. In priγmptu araussa est: nam et gallus gallinaceus et tiniae mini dormientes excitant. Similiter Aesensus Mum, cat - arumn id est, αλέκτορα, in Supplicibus Καὶ Ζηνος ορπιν τονδ. - κικλή-ετε. Mnoliastes Zηνος ορνιν, ηλιον Κανίσησι ἀρήμας ώς ἡ ἀλεκτρυων. Poetae illus Φρουρουι adducit in testimonium etiam Hesychius in νιφι-- Euin1. In ea lanula cum Ulysse loquens Helena verisum nunc pronuncianat, quem in Ranis usurpavit comicus: Ποθεῖ με, ἐχθαίρει δὲ βέλaraia δ' viam. Ex eodem dramate adducit Athenaeus Προθεῖδέ τοι σύριγε δαῖοσαλέκτωρ. Ubi, sicut odseritat auctor, τον λεκτρυόναυαῖον εἴρηκε σύριγγα offendi me orationis nujus το -- σιβολον dissicile enim dictu, vox Iδαῖον quo pertineat. log rius ita aecipit: αλλαχου- τον λεκτικ/δε α δαῖον σύριγγα κέκληκε. Gallum ramnareum appeIIavit Idaeam utam mala vades sectam ex Duxo, vi exponit Dalec., vel in flua natam simpliciter: nam υν quamvis sylvam

415쪽

Lis. IV. AP. XXVI. Met

ratus sum nonnunquam, eo allusisse Ionem appellas que praeconem fistulam et gallum gallinaceum, rariam appellationum ratio perspicua. Amenaei vincia nuic menta inserio καὶ accommodaveris: τον ἀλεκτρυόνα ala εἴρηκa καὶ σύριγγα. In sequente tersu , Εκτυπον γων βαρυναυλὰ τρέχοντι φυυω, scripta lectio est τρέχοντα Maod relata epitoma, in qua sic est adnotatum Ἱων ρυθμον τρέχοντα τον Φρυγιον καλεῖ .id est ἔκτυπος αυλὀι tibis canora re bene surans Sonus ἔκτυπος, Hariu et pressi --us, proprie locum nabet in iis, quae de alio sunt αυ expresta, et, ut Graeci loqueruntvi', ἔκμεμαγμένα Non nisi tamen scripserimus a&ιτυπα. De Phrygio P thmo scinditur in extriae βαρὼς γαρ δεος παρ' ὁ καὶ τοκέρας αὐτω προσαπτουσιν , αναλογῶν φ των σαλπιγγων κώ-p.3ILδωνι. Cornu illud, inauit. ιod ad ritur vitae moxiae, promulone r ondo coiani subae, id est, vini eam enitiabet ad exacuentium gravem alias riviae no a si num, iam in tuo codon. st autem -- ων orificilina tubae, qua exit spiritus. Sed notantilam est, cum multa suerin uvarum genera, sex enumerant veteres, liniam

Pnrygiam non Quicunque, sed tantum Tyrrhenicae fuisse finissem. Eustainius Ἐκυ, tubae species, Πυρσηνικιης εὐρεταὶ Ἀρσηνοὶ, ομοία Φρυγίω αὐλω, τον κω θωνα --αλασμένον ἔχουσα, δε οξύφωνος mactenus ad i. IV.

CAPUT VI ens IMUM Ex Tu M. eerti sumus, invasisse alienas sedes disputationem de Homericis conviviis, rae fa l. IV sn legitur unde tamen prosecta eo pedem retulerit, re quo relici domum

q illam duo in hoc opere loci, ubi locara naec dissertatio quatri commodissime posse videatur. Nam et t. I. convivandi ratio neroum Homerieoriam prolixe, quod ex epitonia facile intelligi potest, fuerat exposita I. V. bona Pars est O convivus Q Homero destripus. laesinat,

416쪽

398 I. CAsAu BONI ANIMADV. IN ATHEN. naen eo sententia, Iod tutius putem ad i. V. ista resereri quam ad I. Non leve, si auido sico, ejus rei a pinientum est ipsa locorum vicinia. st enim multo probililius, ex seqv. l. principio aliquot paginas in istius nenios e casu quodam translatiis ab imperitia alliud agenti-Dus exscriptoribus vel Dibliopegis, quam ex ullo alio, nedum primo. Sed multo clarius no ipsum parebit, si fugitivam hanc partem cum disputationi,is primi quinta mae libri attente contuleris. Reperies non soliin similia. sed omnino eadem esse ista cum iis, quae l. V. miseriantur. Quare eo rejiciamus censeo, uae nullum durium est inde esse ah iis et avulsa. Porro uni potissimum notari niatus deueat in l. sela. nondum pro satis comperto habemus. Quanquan ne illiti ouulem nimis erit obscurum multos ista cum illis contentantinias Verminitiat saper noc quisque, ut erit linitum. Nos vita instat aganuas. Prima verta sunt naec: Αἰσχύλο γουν κατα μήτρα σπουδαζοντας εἰσηγαγε mo et ouo. Merito duo ista ni ouaeras. Nihil enim in praecedentinus ii hemias unde possit intelligi, Nos vocet πουλκοντα et ouo εἰσηγαγs illos de quidus loquitur. Ex sequentinus mens clara auctoris etsi naeremus in verbis. Nam diu κατα μέτρα, junxerunt interpretes cum traxian verru σπουθαοντας noc sensu Aescnylum in convivium, ouod descripserat in una aliqua suariam migoediariim i s I9 troduxisse convivas mereor'in stititiosos. Mihi uia semientia frigidiuscula videtur ut est reverii. Deinde περὶ

μέτρα dicendum fuerat, non κατα. Quare aliter accipiemclum. Sine dubio σπουδάδοντας appellat viros σπουδης με

σοὐς,-loquitur Xenopnon init Symposii. Vide l. . c. a. In Huraidino exemplari quod non minus O loco pa- ginariam aliquot depravatione corruptum est, quam omnia

Italica, mirificam vocem ossendimus, καταμετασπουδάζω

τας. Non potest id vocanulum feret Olim sonasse fuit κατασπ-ζοντας, id est, de rebus seraus i agentes. Sur

tes. Hoc vult Athenaeus convivium e nylo de is plum virorum gravium naisse Xenopnonteum mistum ex gravidus et plebejis, Homerum plura descripsisse ex cim

versis genoridus nominum viversorum morum. M

sus ait At naeus meta διαφορα secit, καὶ παρα-

μενος συμποσια. t ut sententiae melius M. et ut ne ais

417쪽

ua melius, ausiani adjicit παλιν γαρ λα-παραβολης οραται μαλλον mi nic iacit, πάλιν, rive bis, quod

nis, et ejus loco scribatur: το καλον γαρυε αντιπ. Recte, ait, secit Homeriis, qui plura et vivetia convivia est mpsit. Nam ouod nonestum est a decet rectius intelli- raria ex coni paratione plurium ouae sint livetia Dein-δ enuinerantur genera et cautae convivior n ouae apud sumnium vatem leguntur. τα δημοῖοινίαν ἔχοντα et τα οἰκείων σύνοδον opponuntur, ut sesta publica totius civitatis solemnitate celebrata, et auae privatim quisau init amicis et necenarus agitat. Quis nescit, quid appellent Graeci δημοτελεῖς ορται; amen viri docti inter ὸημον et ὀχλον nesciveriant lacere discrimen. Sequitur disputati vetemini criticoriani super Homeri loco ex u. as. . Sapientissinius poῆta inauci Menelaiani ad Da tris convivium venientem invocatum pro re necessiti

cinis quae est inter fratres: υτόματο δὲ οἰ λΘ βοῆν ἀγαθὰς M. λαος. ubi citii in nostris libris nodie hie

βεβλημέiis et latustitium. Quantum ex Atlaenaeo colli. gitur, ejus appendicis auctor Aristarimus, aut certe pro 'pugnator. Adverius hunc igitii naec aisputatio insti. tuta est. Ait: ιδε γαρ κατὰ Θυμὰν ὀελφεον, ἐπ νεῖτο. Anceps est versiculi hujus interpretatio. Si τοκατα θυμον tangas cum πονεῖτο, erit sensus, quem probavit Dalec. norat . quod Darer eructis,ur animo. struth jungit cum ιονεε, et interpretatur norat uino,

quo fratre ἐπονεῖτο, ἐνηργει περὶ Θυσίαν, purobat Dinera et conυ istim Ait: σπερ δέον εἰπεῖν. ustaui et epit. δέον ον. aἡc omnia ex persona Aristarcni diciantur. Itainae το φησὶν in sequentibus, πότερον γαρ φησιν, ως κνὀει τον δελφόν ἐσιῶντα mutandum vicietur in φαι vel φήσειεν I luitur enim ipse Aristarch aitque: in πιηπatere a vis, nescis Menelaum. Orram con vim ceu P.3m. ιν ore Hinc colli*it Aristarcnus probabilem esse verisus, quo quaeritur, sententiam. Addit καὶ πῶ ἡ

γελοῖον, ποτε περιφαγῆς νυουθυσια και πασι γνωριμος

Prior Aristarcisi ratio ad probandum quod verisimile sit, Menelauni rescivisse de convivio, quod ab Agamemnone agitabatur. Ridiculum est, inquit, putare, ignoriisse lenelaum rem omnibus vulgo notam. Erat enim sacrificium splendi sissimum, et in eam rem multae magnae-

418쪽

ψω I. casAunoNI ANIMADU IN ATHEN.que victimae nitietatae. Sequitur altera mitior πως δ' - ηλθεν, εἰ μὴν uomodo, inquit, adeonvivium Aga. memnonis venisset Menelaus, emm est vivari fissa' Ad visendum aemini nemo se accingit, nisi qui scia

aegrotiri e neque coenaturus iisquam ad alitia venit, oui sciat, illum coenare, mare cum ad fratrem acci Lserit Menelaus ut ejus convivi interesset, ignorari ab eo non potuit, fratrem convivium celeD 'e. Mntumst roboris in noc argumento, alii viderint nis 'iaidem Aristarent haec. mine disce, το πονεῖτο cum Eustiis. exponendum es necesiarior nam altera interpretatio ne venisse iidem videtur unquam Aristarcn in mentem. Subpcitur: η νη Δία, περισπωμενον, φησὶν, αυτόν auως,

συνεγνωμονει τω malim το μη κεκληκέναι, καὶ συμπεριφω

lavis qui μοι fratrem rauras varus Hurvi, veniam es, quod se non v-osset, Me et tu,nvivis illatu iurnis albet, ense in earum' viae quota loquitur auctinsul, Aristarchi persona. 'mponitur nis verisis eorum sententia, ut dicebant Agamemnonem fratris es oblitum. sed illum, nihil offensum fi atris oblivione, venisse αὐλο- ματον. morum sententiam postea consurat Armiarcnus. Sed prius, quam ad illa accessimus, onservandum est veris Dum elegantissimum συμπεριφέρεσMι, in quo exponendo utriun siligentior, an inlaticio suerit Date napius, incertum natiso. Ita ille nium bis siue obambularem, eum aeraris eo periuno. Non observaverat vir doctii nocuerbum quod proprie de corpore scitiare solitum transserri ad animum Daque συμπεμφέρεσθαι dicitur. qui accommodat se alienae voluntati Aescnines de ementita leratione τοῖς γα καιροῖς συμπεριφέρεσθαι νάγκη

προς το κράτισον καὶ το ανδρα καὶ την πολιν. Allienaeus

I. XIV. Iώνων δὲ το πολυ πληθος ηλλοίωται διά τὰ συμπεριφέρεσθαι τοῖς ἀεὶ δυνατεύωσιν αυτοῖς τῶν βαρβάρων. Hoc sensu saepe legas συαπεριφέρεσθαι , συμπεριφορα apud

Clementem Alex. , pipnanium, Diogenem Laert in Zenone, Stoicorum principe. Ex quo lucem iacuis licet Photio scribenti in excerptis ex uictori vita Ma τετυφω-

προ συμπεριφορ- chrysost in eam ad Titum: το κεψα- λαιον των κατα-- οἰκίαν γαθων - ανυ συμπεριφερομένη. Captu bonorari omnium alie u domus est xor

mi ita fua voluntari suam accommodans. Frequens verbum apud Simplieiuni in Epicti Euseb. τοῖς κυκλικοῖς

419쪽

συμπεριφερόμενοι ι Ελληνες, ἐξενίκησαν την λεθειαν. Graeci octis Ure vel assenom ommodantra. mriurem P 3at oppreser ut Sic sere accipiendum infra l. VII. init. II hi, jubente Ulpiano, ut sisteretur circumlatio ciborum, re- Clamans Cyn ulcus, ου συμπεριφέρομαι, inquit, σοφῶ- τα Ta non o libi ranceato. Vide c. I. ad illum librum. Si tuaginta interitum lao verbo elegantissime usi. Ut Pria verb. e. II. ἡ μὴ συμπεριφερό νος νωχαυτου οἴκω κληρονομήσει ἀνέμους. In prototypo est Ist, quod significat surbare. Putarunt LXX. II id, Dod aliis vli

Dis dicitur in Panaret c. q. φαντασιοκοπεῖν ἐν οἰκέταις. Atque hanc sententu commovissime expresseriant vecto Graeco, de a loquimur vi etiam allinitumur sicut Din liximus. Elegantissime s. Paulus apostoliis noe sensa usurpavit verbum συναπαγεσθαι , scribens ad Rom. μῆτα ψηλα φρονοῦντεe, αλλά τοῖς ταπεινοῖο συναπαγόμενοι. Hoe est, inquit s. irysost. εἰς τρο ἐκείνων εὐτέλειαν πα-ταβηθι, συμπεριφέρου συνταπεινου. Observavimus autem,pecilliariter de conviviis usu ari voces συμπεριφορ et συμπεριφέρεσθαι Appellant autem συμπεριφορα acceps Onem ad conviviunt, quando aliquis vocatur. Contrarium est Eusev το μη μακκων. Ut l. VI. Mένανὀρος υτ υργῆ περὶ φίλου λέγων vi πακουοντος γάμων ε laevis

φησίν. Item το παραιτaῖσθαι, cum rogatus ad coenam aliis quis exculatione utitur. Plutarcnus in praec sanit.: παραίτησις, αν το πιο ειον καὶ To sarονἰχν. χ ηττονιτα κεχαρισμένη της συμπεριφορας. t siepius Od. l.

Idem piraul. L . καὶ τα συμπόσια θορυβώ/εις κε τας συατ ριφορῶς και τας σιαλύσεις ταχείας. Sed et fimpliciter accipiebant pro σιασις, ut in eod. L θεῖος δέ που καὶ στων φίλων χορος, εὐγνωμίνως διανεμόμενος ἐν ταῖς συμπεριφοραῖς Et συμπεριφέρεσθαι simpliciter pro in te resis convivio. Init libri istius συνθήκας ιχ σηλουν si τινι συμπεριτνεχθείη δείπνω πολυτελεῖ. Ubi recte Dalreamis Pius se tu inaeo sumptuosiae coeno interesst. At paulo post, ubi de I aconicis coenis agitur, Da n και παραγώοιντο, μικρὐσυμπεριενεχθεῖσι νόμου χάριν παρεσκευάζετο , turbavit interpretes ista vox. Is locus expositus est supra c. 9. Sic usurpat etiam alibi deipnosophistar neque aliter nicerat capiendum. Diodorus e. t. XVI de Eumene αυ- τος ἐε κατα την μέθην συμπεριενεχθει των παραληφθέντων τοις ι το πίνειν ορμήσασιν, πεσεν εις ἐρωτίαν. Ait, Eumenem quod accommodasset se crebris lavitationibus eorrum, quos ad convivium suum advocaverat, immo Hilien P. III. T. I. Γλα

420쪽

o cAsAUBONI ANIMADU IN ATHEN.hiam inculisse. Hinc vox elegans συμπερίφορος qui non delectatur conviviis neque invitationituis aut sies. leni in illis se non praebet Ptolentaeus tetrici. l. UL:

ποιεῖ αυσηρους, -οργους, προ συνουσίας συμπεριφορους. Ad

Amenoclis sententii de Homerie loeo, in in quaestione hie versatur, non alia, opinor, erat, quae inicio in medium allata est ab Alnehaeo. Quare satis illi fuit,

paucis ejus summam nolsis exponere. Sed praeter auctoris βραχυλογίαν accessit a iurari obscuritatis alia causa. Non enim diluit eor, subobscura nutu esse naeeraυπαιδευτότερον μῖν φησι τον Oμηρον καταλιπεiv, ω της αναγκη LMενέλεως οἰκειοτέρως χειν Scribo εἶχε , et ita Interpretor, sapientissimur poetam reliquisse no nobis intelligendum, Menelaum arctius junctum Agamemnoni suisse qua in ut sibi necesse, ipsum vocari. νάγκη, quam intentigit necessitas τοῦ περιμένειν τον καλουντα, ut mox loquitur. Alii accipiunt pro necesilaum ne quae quidem potior sui inter fratres, quam inter amicos. Nam οἰναγκην ita accipiunt Graeci. II Chrysostomus iam ad Roin. η συγγένεια υσεω ἐς κώ avaγκης. tiam sequentia verba, quibus explicatii Denistri Pilatere si nistentia faciunt nun negotium non actura, si alectis

라틴어 텍스트