장음표시 사용
171쪽
Cικως ωπολισμένη ποδηνης χιτων, λευκος ο χιτων,τ δε υῖασμα λεπτον, αραχνίων ἐοικος πλοκη, ου κατα την των προβατείων τριχων, αλλα κατα τηντων ἐρίων των πτηνων , οἷον απο δένδρων ἐλκουσαι νη-ματα γυναῖκες υῖαίνουσιν Γαι του κητος ἀντιπρόσωπον της κόρης κάτωθεν αναβαῖνον ανοίγει την λωλασσαν. και το μεν πολυ του σωματος προβέβληταιτω κυματι μόνη δε τη πιταλ την θαλατταν
δύεται - την αλμην του κυματος η των νωτων
ἐγέγραπτο προταινομενη σκια, τα τω zολίδων ἐπάρματα, τα των αυχενων κυρτωματα, η λοοια των
ἀκανθων οἰ της Ουρας λιθοι, η γενυς πολλη και μακρά. νέωκτου πλα μέχρι η των - συμ- βολης, και εὐευς η γαστηρ μετα*υ δε του κητους και
της κόρης ο IΠερσέυς ἐγἐγραπτο καταβαίνων ξ ἀέρος
καταβαίνει δε ἐπὶ το Θηρίον γυμνος το παν, χλαμυς ἀμστῶς μοι μόνοις , και πέλλον περι ω πόδε πληροσίον του πτερώυ πῖλος δε αυτου την κεφαλ καλ-deretur stolam induerar, nec non larem timicam albam quidem illain aumae araneolae reti sistilitate parem, Comtextamque, non quom ocis ovium vellera, sed verinnam lanae , quales Indae ab arnoribus mulieres depectunt, consueveriant. Adversus puellam cenas, ab isto mari emergens undas capite quo uno exsticiat, undebat. Nam corporis maior pars aqua Nuegehatur non tamen adeo, qtun humerorum unaDra, squamariti orisnes, orsi mi vatura, spinarum summitas, caudae flexiones prospicere tui . Sanna ingenti profundo niani humeros usque patenat statimque a Ventiae excipietatiar. Inter cetum ac puellam Perseus e coelo devolans in elluam ferebaturninio corpore nisi quod esuamyde huineros in opertierat,
taceos alis similes pedibus aptaveriit, pileumque Ditis
172쪽
πτεc ο πῖλος δε υπνίττετο την Αίδος κυνεην ' τῆλαια την της Γοργους κε λην κρατει, και προβέβληται κν ασπίδος. η o εσπιν οβερα, και is τοῖς χρωμασι τους φθαλμους ξεπετασεν , εδιξε τας τρίχας των κροτάφων, γείρει τους δρακοντας ουτως
galeam imitantem capiti inposuerat Laeva trian Gorgonis caput sustinebat,is pro inito proiiciebat, horribili sane adspectu Nan in torve inriteri, comana conchirere .serpentes vibrare ac minitari etiam e plintra vi- ωbatiar. Dextera serro eius Ali armata erat , in mix& laesus simul esset. A capulo entiri ad medium usquasorinatri reserebat inde duas in partes sectuin altera in mucronem protendebatur, itaque in gladium, sciit initio esse coeperat, desinebat altera in uncum flectebatur, atque in falcem evadebat eoiani ut ictu & vulneraret, attraneret. Atque ita ciuitam Andi oniectae se res
VIII. Sequetratur altera deinceps pichira hisiusinoes. Prometheus ferreis catenis laxo ad illigariis erat Hemules
173쪽
ρα ρυῖα ἔστηκε γαρ αυτην ανοιγων,-- μεν νε - μένην, αλλα το - ος ἐς το ορυγμα κειται - ἔοικεν ἐπορυττει το τραυμα και ζητεῖν το παρ' ο εκῖαίνεται τοσουτον, σο ανίω&ν ο γραῖ- την - ρυχα του τραύματος ἐρείδει δὲ τω μηρω - του μηθέως - των νύχω ακμάς. ὀ δε αλγων παντη
συνεσταλται, καὶ την πλευρα συνεσα παι, καὶ τον
μηρον ἐγείρει καθ αυτου. ις γαρ το 1 α συνάγει τονορνιν. - τερος αυτ τοῖν ποσοῖ τον σπασμον ρθιον αντιτείνει κάτω, και εις τους δακτύλους αποφρονεται. το μαλλο σχημα δείκνυσίτον πόνον κεκυρτωται τας ο*ρυς, συνεσταλται το χεῖλος , αίνει τους δοντας.
μηθέως το δημιον. νηρμοστα τω τῆ βέλος τῆ λαία
arciani sag tiaraei tenebat Amilla miliethei pectus pascebatur quippe in aperiviiij illo iam apere perstabat, rostrumque in vulnus demittebat, ins lareque ac lecti quaerere videuanir citius pars tanta sese ostendebat, quantam pictor per viilnus patere volueriat. Alteri Promethei coxae aqvila inaniis tingititius innuetratur quapropter ille in moer ore toriis erat, latus retranens. eam ipsam cc xam in sitam ipsilis perniciem elevabat. Ita enim voluci ena iecori propioren facieDat Altera coxa contentos nervos ad imos usui pedes conrnaonsurabat, in digitosque ac enatui . Quin alio etiam adini dolo re ninclicauat curvadat enim stipemilia laura conti alaeuat, exseredat dentes. Ipse sane picturamin si doloris sensu in tradentem miserariis misses. Iis inalis onerato tranaetneo suppetias erctat Helcules, impositam arcia sagittam in eius tortorem intendens qu*pe arcum sinistra manus e
174쪽
ξιάν, ελκων το νευρον κεκυρτωται κατοπιν τον αγ-- να πάντα οὐνίμου πτυσσεται το τοξον, το νευρον, τοβέλος. η δεξιά συνάγεται με ὐπο ου νευρου τοξον
ὰπλουται δε - της χειρος το νευρον, λιαται δε
'Ενδιατρί αντε οὐν μίρας δύο, και αναλ βοντες ἐαυτους ἐκ των κακων, ναυν ιγυπτίαν μισθωσάμενοι ύχομεν δε ολίγον χρυσίον, ὀπε ἐτύ με εἰ σμένοι δια τον του Νείλου πλουν ἐπ Ἀλεξάνδρειαν ἐποιούμεθα, μάλιστα μὲν ἐκύι διεγνωκοτες ποιησασθαι την διατριβην, και νομίζοντες ταύτη τάχα τους Γλους εὐρησειν προσενεχέντας ἐπὰ δε εγενο-
tenta in pellebat, dextra vem nervo una adducto mammae admovebatur, tibito interiin post se citrvato. Eodemvae omnia haec tempore fiebam arciis coriaua nervo a Mucebantur , nervus manu flectebatur, manus matrimae
adhaerebat. Prometheiis ipse spe ineluvie plenus erat, ac partim quulem vulnus, partim vel o Herculem inniebatiir: quem sane totis cillis comena piari voletat. Sed esuriis partem alteram dolor ad se rapiebat. IX. Ceterum in duos illsic dies conan orati, ac ex malis recreati essemus, Aegyptia navi conducta, nonnihil enim aura nobis in zona superfuerat, Alexandriam versus Nilo amne itium direxinius, hoc consilio, aetatem in illic degeremus, fieri etiam posse putatues, ut eo serie delatos amicos inveniremus citin aurem ad oppiduna
175쪽
την ναυν ως παναπλευσων εἰς τουπίσω και μα
γαλοι με παντες, μελανες σε την χροιαν, ου κατατην Ἱνδων την κρατον, ἀλλ' iος α γένοιτο νοθος Ai- Θ is , ψιλοὶ - κεzαλας, λεπτοι τους ποδας, τοσωμα παχύς, βαρβαριο δε παντες - ο κυβερνητης ειπων 'Aπολωλαμεν, στηκε την ναυν ο γαρ ποταμος ταύτη στενοτατος και επεμβάντες των λη- στων τέσσαρες, παντα μεν - εν τη νη λαμβανουσιν, και το χρυσίον μων ποῖερουσιν ημας σε δη- σαντες, και κατακλείσαντες ε τι δωματιον απηλαυ- νοντο, zύλακα Φῖν καταλιπόντες, ω εις την επιου- σα α ντες ημας, τον βασιλεα τούτω γα εκαλουντλονόματι τον ληστην τον μείζονα και η οδες Φερων δύο, ως παρα των συν μῖν ἐαλωκότων κου μεν.
quod lan pervenissemus, ingens nobis clamor stituto audi. ttis est. Ac nauta exclamans E e pastor navem tanquam retio cessuriis convenit sta inique ripa seris atque agressibus viris con plera est. Magna ii omnes stariira eram, colore non quHein, ut Indi, summe sed in non Veri Aetlaiopes remisse nigm, capitibus raro capillo tectis, parvis petiistic corpore crasso , ac barbaroci ermone. Itaque glabernator periisse nos omnes assii mans navem sistit ranglistissimus enim ilhic fluvius erat, lati ones iatuor navim conscendentes, uuiquid in ea inerat, una cum pecunia nolitra abstuleriim, iustisque vinctis aulii in isto siain datis abierum , ut pol uti ad regem Cita enim latronii in principem appellano diicerent. Aberat tuen ille ditoriina dierum itinere, ut de illis, ii nobiscita capti filerant, accepimus.
176쪽
οξο εμενοι, και εκάθευδον οι τρουροι, τοτε καὶ ε ον κλαίειν εἰχον την Λευκίππην, και η λογισαμενος ψων αὐτη γέγονα κακων αἴτιος, κωκύσας ἐν τῆ ψ βυθιον , τοῦδε νω κλε α του κωκυτο τον ψαον
και Δαίμονες, εῖην, ειπε εστ που και-ουετε τι τηλικουτον δικησαμεν, ως ἐν ὀλίγαις ημε- ραις τοσουτω πληθε καταβαπτισθηναι κακων νυν
δε και παραδεδωκατε ημας σταῖς Αἰγυπτίοις, ἴνα μηδε ἐλέους τύχωμεν. ληστην με γαρ Ελληνα και
ςων κατεκλασε, και δέησις ἐμάλαξεν ο γα λόγος πολλάκις τονἈλεον προξενεῖ το γα πονουν της υπς η γλωττα διακονουμένη προς κετηρίαν η των ἀκουοντων ψυχης μεροι το Θυμουμενον νυν ποία
μεν ων δε ωμεν τίνας δε ορκους προτ-ωμεν καν Σειρηνων τις γίνηται, Θανωτερος, Ἀνδροφόνος ουκX. Interea cum nox adventasset, nosque, ut eramus, vincti iaceremus, ac astodes dormitarent, ego, aomodo inihi sane tum sicisu Leucippe calamitatem lugere coepi, quo eam in Mala coniecissem traditus mecum reptitans antinoote vel ementer ingemiscens, nec enimetillatus in apertum prosere aiulebam: Dii daemonesque, inquam, sicissi estis, Catissitis, tantilia in deliquimus, ut rana brevi tot inalis obria meriti dimit. Atqui nos latronibus Aegyptiis etiam tradidistis, quo misericordiam impetrare nequeamus Graecum mercules latronem Quo coinmovisset, ad nsisericorisiain preces al- lexissent oratio enim saepe ad lenitatem revocat, ranglia pro nita aegritudine deprecatrix iratas iustentilina mentes fletat. Nos veto quanam voce precabimur quod- .sam iusiuratulum tabimus ut enim Sirenum canti dul-οorem ad persuademtum orationem quis adhibeat, o
177쪽
AMυει μονοις ἱκετευειν με δεῖ τοι νευματιν, και τροοίησιν δηλουν ται χειρονομιαις -των ψυχημάτων.
-- ω πιστη με προ αναγκην ερωτος , χρηστη
προ εραστην δυστυχουσα. ω καλά σου - γάμων τα κοσμηματα θάλαμος με το δεσμωτηριον,
εὐνη δε η γη, ορμοι δε και ψελλια, κάλοι και βρο
χος, καί σοι νυμαγωγος ληστης παρακαθ εὐεπαιαντ δε των μειναιων τις σοι το Θρηνον ἔδει, μάτροσοι θαλασσα, την χάριν μολογησαμεν μέμ-Cομά σου τῆ φιλανθρωπια χρηστοτερα γέγονας πρ ςους ἀπέκτεινας, μοῦς δε σωσασα μἄλλον ἀπέκτεμνας ἐφθόνησας ημῖν - τευτοις αποθανεῖν.
tamen a parricidis melligeriar. Nun tantum rogare, ac manuum gestu prvirari me oportebit incalamitatem lit-ctum ego lana saltando exprimam. Sed infortunia mea quam quam opinione omniunt maiora sunt, minus ranae certe
doleo. Tu vero Leucippe, ito ore conquerirint quibus lacinnaanor tis conmantem in anu ris fide conservanda ol ienignain erga inselicem amantem Leucippen e magnificos nuptiarum timinini apparatus, carcerei a scilicet pro cisticillo, pro pulvinis teream, pro monilibus aruue armillis funes S laqueos. Atqvi etiam deductoris loci lativissi assidet, Hymenaeique vicem lamentationes implenti Nos Paulein, o mare, frustra tini gratias eginaus Benignitatem ego niani non possum non reprenendere, inpota quod mitius in eos sueris, quos perdidisti. aut dum nos servasti, erit telliis caelitisti: omnen que mortem, quae non latroninus afferretur , nonis invidisti.
178쪽
ια Ταυτα με εθρηνου η χη, κλαίειν δε ου ηδ νάμην τουτο γαρ ἴδιον των φθαλμων ἐν τοῖς μεγάλοις κακοις εν μεν - ταις μετριαι συμτοραις ατθο- νως τα δάκρυα καταρρεῖ, και εστι τοι πάσχη σινής τους κολάζοντας κετηρία, και τους αλγουντας, in
περ απο iδουντος τραύματος, ἐπεκούῖισεν δε τοις υπερβάλλουσι λινοῖς φεύγει και τα δάκρυα, και προ-δσωσι και τους φθαλμούς εντυχουσα α αυτοῖς αιαβαίνουσιν λύπη. ατηπί τε την ακμην, και με -
χετεύει καταφέροισα συν αὐτη κάτω - δε κτρεπόμενα της ἐπι τους ο*θαλμους οδου εἰς την ψυχην κατ-
ταρρεῖ, και χαλεπότερον αυτης ποιεῖ το τραυμα Λ γω ουν προς την Λευκίππην πάντα σιγωσαν Τί rmγας, ιλτάτη, και οὐδὲν μοι λαλῶς Gτι μοι, φη, προ της ψυχης, Κλειτοφων, τεθνηκεν, ωνη. ιβ'. αυε ημα διαλεγομένους ἔλαθεν - γενο-
XI. Hoc sane pacto meciimicitiis lamentabar. Verrum lacrimas, quod in ingemibus malis maxime proprium est, prolatulere nequitiam. Enimvero mediocribus in malisci crimae abunde manant, ac precantu munere pri iis, qui in calamitate legunt, apud infortunii auctores funguntiir, chlorentiae sinuunt, in ulceriain trumores citi disrumpuntur : in exsuperantiuiis autem relagium, oculosque deseriint Moeror enim exire parantibus ouviani famis eariam vim retardat, una semini ad imas pectoris partes rapit. PiramoDrum de ocilloriin via deflectenti: animum pulsant, illitu ue angorei mirum in modiuina augent. Deinde ad Leucippe iam prorsiis Dimittestentem converius:
Qua de causa, inquam, Leucippe suavissima taces nec qiiidquam mihi ditas Tum illa: ina vox me, nolit, o Quopnon, prius,initam spiritiis, dincit. XII. Haec dum i ieremur, sies nouis haud advolen-
179쪽
μένη. και τις ἴππον επελαυνων ἔρχεται, κόμη - νπολλην και ἀγρίαν ἐκομα δὲ - ο απος γυμνος ρο ασπρωτος - ου εχων φάλαρα τοιουτοι γλ τοῖς λησταῖς σιν οἱ πποι απο δε του λησπάρχου παρ', και Κῖ τις, ἔφη, παρθένος ειστιν ἐν τοῖς λημμένοις, ταυτην παγειν πίος το θ εον ιερεῖον σομένην καικαθαρσιον του στρατου. ι ἐπὶ την Λευκίππην ε
ιυς τρέπονται AVἴχετο μου καὶ ἐξεκρέματο Θωσα.
με την Λευκίππην ἔτυπτον δε ἐμέ. αράμενοι Ουν α την μετέωρον παγου ν ημα δε κατα σχολην γονδεδεμενους. ιγ Καὶ επε δυο σταδίους της κωμης προηλθομεν
αλαλαγμος κουεται πολυς, και σάλπιγγος ηχος, και ἐπιται; εταιχάλαγξ πρατιωτικη, παντες πλι-ται. ο δε λησποὐ κατιδόντες, μας μέσους δαλαβον-
tunis illuxit actini nescio quis inclitin ironilis cmnia intri gressiis equo advectus maxime utato nudoque, nullis nec stratis, nec phaleras. Eiusmodi enim latronum sunt equi. Erat is a latiUnum principe missus, Si mi inter captivos, inquit, virgo adest, eam abduciere me oportet Dei vietiniain ad exercitum expiandum inuram. Tun custodes ocillos in Leucippen statim conieceriint. Illa vero irae coiriplexa in mihi aestaerens clamentari ac eiulare coepit. latronibus alii eam abstrahebant, alii me cra Milant. Tantain fissistinet raptam asportaverrunt, vinctos nos interim per otium secum ducemes. XIII. Posteaquam staclia duo a pago processimus, ingens nobis clamor cithae sono permixtus exauis incoepit, detrule nailituin etiam gravis arnaaturae manus in conspectum se desis quam simulatque latrones viderunt, nobis in eorrum medio conclusis, ad resistendum parati sub-
180쪽
τες εμενον πιοντας αυτους- αμυνομενοι και με ου πολυ παρησαν πεντηκοντα το αριθμον, πλώτα παντες ο με πολ-εις εχοντες - ασπίας οἱ δε πελτασταί οἱ δε λατται πολλω πλείους οντες βωλους απο ης γης λαμβάνοντες τους στρατίωτας ἔβαλλον παν-
τος δε βώλου χαλεπωτρος βωλος Αιγύπτιος, βαρύς
τε καὶ τραχυς και νωμαλος το δε ανωμαλον σιναι-- των λίθων ωσπε βληθει διπλουν ποιεῖ ε του- τω το τραυμα και ιδημα, απο λίθου, και τορος ως απο βελους αλλα ταις γε ασπίσι εκδεχομενοι
τους λίθους, λίγον των βαλλόντων εῖρόντιζον. πὰ οὐν καμον οι λησπα βαλλοντες, ανοίγουσι μεν οἱ ρατιωται - άλαγγα εκθεουσι δὲ - των οπλων δρες κού*ως σταλμενοι, ερων αἰχμην ἔκαστος
εσε χεν ε τα ι οπλῖται προσέρρεον καὶ μαχηστερρα πληγα δε παρ αμφοτέρων, και τραύματα
stiterant a te haud ita inulto post viri quinquaginta ammis tecti omnes, quoriini alii longis ad pedes usque alii brevioribus sciatis utetamur, pro aesseretini Latrones, quΟ-riam numeriis maior erat, sublatata glabas in eos proiiciebam Aegyptia pono gleba telo quovis perniciosior est, Piippe quae ira, asperais inaequalis 4rmi uiri hanc inaequasitatem cuspides la puleae Ea de re fit, in coniecta hilariam laedat. Tumorem enim ceu lapis, & vulnus ceu iacilluni, efficit. Verrum milites glebas scinis excipientesia latores nihil lacietam. Posteaquam hi coniiciendo delatigati Heriam, illi agmen aperueriint & qui leviter ammati erant, mitin pi muneriint quorum singuli missile ac gladium gestabant Ii primum iacillati omnes sunt, neque vanus cuiusquam ictus suit. Deinde gravis armariirastis inlidit. Pugnatum est consertim, plagaeque ac cae