Scriptores erotici graeci ...

201쪽

τον Νεῖλον φέρει , μιάσας πω και την ταῖην. σμυρνης γαρ βωλον ς ευωδεπτα ς οσον ἱκανον προς ἄρνιθος ταφην , ορύττει τε τω στόματι , και κοιλαίνει

κατα μεσον, και τ ορυγμα Θηκη γίνεται - νεκρω.ένθει δε και εναρμόσας το ορνιν τη σορ- φερε και κτο χάσμα γινω χωματι - τον Νεῖλον ουτως ,--τα το εργο γερων. πεται δε αυτω χορος αλλων ορνίθων ωσπερ δορο ορων, και εοικεν ὀ ορνις αποδημαντι

βασιλει, καὶ την πιλν ου πλαναται την λίου. ος αυτ μετοικία νεκρου in κεν οὐν επι μετεωρουσκοπου, και -δεχεται τους προπολους του λου. ερ

χεται - τις ερευς Αιγύπτιος βιβλίον ξ αδυτων φε-

ρων, και-το ορνιν - της γρα ς ο δε οι- δε απιστούμενος, και τα πορρητα φαίνει του σώματος, και τον νεκρον επιδείκνυται, και εστ επιτ ιος pus fit, eum inius ad dum flumen desere, sepulcrumque illi nutuseu, si constritu odoratissimae enim myrrhae

tantiini uinit, quantilinis cadaver i lii letulum sussicere possit, rostroque excavat, .medium infodit almae id volucri sepulcrum est. Colli care enim apte in eo cavo, ac terra operto cadavere, Nilum versiis volans avis opus tonit secum desere, innumeris aliis avibus, tanquam c-poris istoclissius, comitatus, in peregre abeuntem regem liniteriir: nec a Solis uriae, quae mortiti volucris viles

est, usquam declinat; sed eo delatiis in sublimi, quo cerni possit , siti sistit , eique adminintros exspectat. Nec multo post Aegyptiiri lacerdos e semimo cum iuro pransit, voluta eni descriptionis comparatione diiudicaturus. Quocirca fidem ille sibi minime talaetet sentiens, oci ultas pateriai corporis partes revelat , cadaverque oculis stibiicit,' laudatoris munere fungitur. Tun filii sacerdotiun

202쪽

σπιστης. Ρων δε ποίπες, λου ον ροιν τον νεκρον παραλαβόντες θάπτουσιν ζων με οὐ Aιθώ ἐστι τητροῖν, αποθανων δε Αἰγύπτιος γίνεται τ τψν.

acceptam Solis delanctam sepultiatae tradunt. Ita fit, ut victus rivio, dum vivit, Aethiopem sepulturae,inis Iu ritur, Aegyptium illum efficiat.

203쪽

ΕΔΟΞΕ ουν - στρατηγω Μοοντι την τε των ἐναντίων παρασκευην, και η των συμμάχων αναβολην,

in την κωμην -- ει α πάλιν οθεν περ ε ωρμησαμεν, ἐσπ αν οι συμμαχοι παραγένωνται ἐμοι δέ τις οικος απετέτακτο - τη Λευκίππη μικρον ανωτέρω

της του στρατηγου καταγωγης. και- εισω παρ'

ειν, προπτυφάμενος αυτην, ὼς τε μην ἀνδρίζεσθαι.

ως δ' υκ επίτρεπεν Μέχρι ποτε, ειπον, χηρούομεντων της Ἀφροδίτης πίων. υχ ορας, iα - παρ- λογου γίνεται ι ναυαγία, και λησταὶ και Θυσίαι κα σφαγαί ἀλλ' - ἐν γαλην της τυχης in μειν, ἀποχρησωμεθα - καιρα, πριν η χαλεπωτερα μας επισχύν. HA 'Aλλ' οὐ Θροις, ἔφη, τουτο-- γε G- η γα μοι Θεος Ἀρτεμις επισπασα πρωην -

moram Oaarinides cognovit, ad pagum, unde exieriimus, reverimulum, inique tantisper, dum adessem auxilia, e spectandum constituit Mini vero atque Leucippae diverso. Num quod lana paulo altius, iam narinicis, assignariam iuit in io simulatque introivi ad con plexum eius Cui rens virmn me praestare aggressus sum. Sed inani illa non pateretur: Quousque rancivili, inquam , Veneris cris nosmet ipsos privabimus t an non vicies, iam multi in proviso nobis eveniant maliti agium, dati ones, , ctimae, is actatus t ergo dum in rivo sum . ne obla tam o asionem, priusquam gravitis aliquit intaciet, ansittamus. Tun Iaetreippe Atqvi fieri noc, inquit, nondum licui. Nam clini arae victima et loco destinata lusvirum, b

204쪽

- τως πνους, στε ἔκλαιον μίλλουσα σφαγησεσθαι

Mi νυν, ἔφη, κλαῖε ου γάρ τε ληξη βοηθος γαρ ἐγω σοι παρέσομαι μενεις δε παρθένος, ἐ- αν σε νυμ οστμησω. αξεται δέ σε αλλος οὐδ - Κλειτο- των. - δε την με ἀναβολην ηὐομην, ταῖς δετο μελλοντος ελπίσιν δόμην. ως ηκουσα το οναο, ἀναμιμνησκομαι προσομοιο ιδων ἐνυπνιον ἐδόκουν, παρ- ση νυκτι ναον ραν Ἀφροδίτης, και τοαγαλμα ἔνδον ιναι της λου. ως δε πλησίον γενομην προσευξάμενος, κλει-ηναι τας Θύρας ἀθυρουντι

Θεου Καταλέγω - τουτο ἡ Λευκίππη, ἐνύπνιον,

lacinini per somnium Diana, e nunc, inquit, luge non emina morime ipsa tini opem seram tu virginitatem tuam ranulii serva, quoad ego te deditiram tu certe nonnisi Clitophonti nil s. Ego vero quamul in moram hanc aegre serevam, furiari innae spe laetauar, atque insomnii mentione auiuita, simile quoque nihi visum insomnium Misse ciuesulis sum. Nocte enim . quae siem illum praecesserat, Veneris templum, stantemque inrita est ei vidi re mihi visus ueram: inaque precandi gratia prope accessissem, ianuam laiuli a que hac de caula pertiarbato mihi mulierem staniae forma non ausimilem apparitisse, quae diceret: Templum ingressit tini nondum sis est: veriam, si aliqFantillii exspectaveris, non solum sores rivi parentini, sed etiam Deae sacerdotem te constituam. ludimpie Mucippae commemoravi, neque amplius ei vim

205쪽

και οὐκ ετ επεχείρου βιάψεσθαι αναλογιζόμανο σετον της Λευκίππης νειρον, οὐ μετρίως ετ αττόμην. β . Ἐν τουτω ση αρμίδης, τουτο γαρ ην νοματω στρατηγω, επιβαλλε τὸ Λευκίππη τον οῦθα μον - τοιαύτης της αῖορμης αυτην ἰδών. τυχον

ποτάμιον θηρίον ανδρες τεθηρακοτε Θέας αξ

δε αυτον ' του Νείλου ἐκαλου ο Αιγύπτιοι και εστιμεν ,πος, ως ο λόγος βούλεται, την γαστερα καιτους ποδας, πληνίσον εν χηλη σχίζει την πλην μέγεθος ὁ κατα βουν τον μεγιστον, - βραχεῖα, κωψιλ τριχων οτι και το παν του σώματος ουτως χει,

κεφαλη περιτερης οὐ σμικρά εγγυς ιππου παρεια ,

μυκτηρ επὶ μεγα κεχηνως, και νεων πυρωο --πνον , ως απο πηγης πυρός. γενυς ευρεια, ση και asserre conariis sum. Verumtamen illius insomnium animoni xviri reputans non medioci iter pereurtabar. II. Interea Coarmides puellae coelos adiecit, clina hius videndae occasio laedam uiusmodi nomini oblata esset. Forte fortuna viri aliquot fluviatilem belluam spectani sane non indignam comprehenderetini: niana Nili equum Aegyptii appellant. Revera*iein ventre, S pedibus, sicuti fama sere, equus est, nisi quod tam ungulas nabet Comporis niagnitii line maximum quemque bovem aequiparat. Cauda et brevis est,is pilorini asperitate, quemadmodum corpus etiam relivium, carens Caput Oriindum, non parvuna maxillae sere emtinae, nares perquam Patulae, ac ignlium fumum, tanquam ignis scarii rigine qua dam , spirantesci mentiti lariim, memadmodum etiami ππον δὲ αὐτὸν Deserabunt eoque Solinus c. a. usus eam hane belluani Aristoteles Hist perseqvitur Bocnarius terra Antinal. I. II, c. a. Plinius P. II, L. IV, c. I. Hist. M. I. VIII. c. I , κ

206쪽

παρεια μεχρι των κροτάφων ανοίγει το στόμα. χει καὶ κυνόδοντας καμπύλους, κατήμεν την δίαν καιτην Θεαν - ,πος, ο δε μεγέθος εἰς τριπλάσιον. γ Καλῶ - προς την θέαν μας ο στρατηγός και η Λευκίππη συμπαρην. μεις μεν οὐν ἐπὶ το θηρίον τους φθαλμους ἴχομεν ἐπὶ Λευκίππην δε οστρατηγος, και εὐις εαλώκει βουλόμενος οὐν μας παραμενειν ἐπιπλεῖστον, ω τοῖς ο*θαλμοῖς αυτου χαρίζεσσαι, περιπλοκας sera λόγων πρωτον με τηνςύσιν του θηρίου καταλέγων, εἶτα και τον τρόπον της

rara ρησαντες - αυτου τας διατριβάς, ρυγμα ποιγ

maxillae oris hiariis ad tempora usque protensiis dentes, vi canini vocitantur, curvi forma & situ equinis similes verum triplo NaioreS. III. Ad eam belluani spectandam nos Grammules inv ravit adfuitque una notataim ipsa etiam Mucippe Nos igitii ad Miluam oculos coniicietamus ille autem dux ad Leucippen, si repente eius amore captias est; eoque simius nos illic, a granini octilis suis faceret, perna neres piens, alios ex aliis sermones quaerebat ac lae tuae priarum naturam, delia te capietus mollirin reserens, voracissimum animal esse aiebat, in ut segete plenum carripum toriin Mumat nec nisi dolo capi observatis enim locis, inintilibus degat, venatores BDin excavare,

207쪽

σαμενοι, ἐπικαλύπτου νώνωθεν καλαμη καια μα- ν' --την - καλάμων μηχανην ἐσπάναι κατωξυλινον,μημα, τα Θυρας ανε μενον ἐῶ τον ροτον του βοθρου, και την πτωσἈν του Θηρος λοχαν τον μγα ἐπιβάντα φέρεισθα εχυς, και τ οικημα ω- ου δίκην πο εασθαι, καὶ τους κυνηγέτας ἐκθοροντας εὐθυς ἐπικλείειν του πώματος τας Θυρας , και

ἔχειν --την αγραν, ἐπὰ προς γε το καρτερον, ου δεις αν απου κρατησαιεν βία τα γαρ αλλα αττιναλκιμώτατος, και το δέρμα, - ορατε, φέρει τραν, και υκ Θελει πείθεσθαι σιδηρου τραυματι, - ἔστιν - εἰπεῖν, ἐλέ*ας Αιγυπτιος και - ἐπιδευ

arian sinibusque ac terra cooperire, subiecta ramen amalignea citi sores in stipemore parie ad fossis altituis in adapertae sint deinde occillio aliquo in loco, donec bellua decidit exspectine poreo eam superastotilentem deorsum statim sera i arma ab arca, tanquam a cubili, excipi tum venatores celeriter acciirrere, acriores claudere, illoque modo tua potiri, quoniam tanti alioqui roia rissit, ut vi a maoquam capi nequeat. Esse enim cum rei quis omnibus sui partibus robustissimani, tum cute adeo dura, ut serro etiam cedere nolit, meritoque elephantem Aegypti uiri fici posse sectinctum enim roboris locum ab elephanto Indo obtinere. IV. Tum Menelaus An vero etiam elepnantem Imquit, vi sisti Maxitne inmii Caarmides: ex iis etiam,

in procreationis citis incre siditem ias naturam chidem

208쪽

αυτου - φύσιν - παράδοξον. Ἀλλ' ημεῖς γε υκ εἰδομεν εἰ ταύτην εῖν - , τρο μέραν, , τι μηπιας . Λέγορο αν μῖν, εἶπεν. και γαρ αγομεν

σχπλην Κύει μεν αυτον Ῥητηρ χρονιωτατον δέ και- μα ' ενιαυτοῖς πλάττει την σποραν μετατοσαύτην ἐτων περίοδον τίκτεται, ζοτ αν τοκος γέρων

γένηται δια τουτο οἶμαι γίνεται μέγας την μορ*ην ,

τελευτην βίον γαρ αυτω λέγουσιν δ τρο υσιοδου κορώνην ' τοιαύτη εστιν ελεφάντων η γένος , ἀία των

ter pervestigaverant, aiulivi. At notas, inquam ego, non nisi pictum pestare tactentis scitu Tum citarinides: Ego

vos, inmili rei huius nescios esse amplius non patiar. Atque ut sciatis, longaevum illum, ac maxime senem mater parit annos enim a vi in utero semen informandum civilinet. Deinde exacto annoriam huiusmκsi cui riculo, in t en e sit foetu iam senestente. Hac de causa corpore liminenso, Cro ,re insuperabili, vita longissima, quippe supra Hesiculeae cortricis annos vivere traditur, gigni arbitror Eleptantoriim talis est niaxilla, qua-

Δικαὶ mee iamrides eum τοῦ ἐκλελοιπότων χροσυψίων. ibi vulgo Plinius . . . IlI, excitat Hesioduni sub Naidis per- c. Is Derem auris mare in tium sona aetates animalium varias νujus exstinat. Idem Plautus enumerantem Stich. Act. I, e. ne Ἐννιατοι ζων γενια λακέρυζα Atiῶν faeneracis vulgo dicier. κορώνη Sole Hepnanem pavido pG - Ἀν ,οῦν κρώντων. peruos deram ine ἐννεάγηρα κορων quoque annoσ. apud Aratum,4 tritum illud pro- Aristoteles autem ist. Anim verbium, Corniribus vivarior, ad V. c. I , haud amplixis biennio quod resplais oratius IV. gestari in utero statuit. c. I L. Κορωram amistra in iis, viae Servari a Lia parem de Hesiodo supersunt , locum comitas e lae remporibM L quaeris , ad quem spectet auctor. n.

209쪽

βοων ἐστιν, κεφαλη συ με γαρ α ιδων, εἴποις κιρας ἔπι αυτω δπλουν το πομα ἔστι δε τουτο ὲλ Οαντος καμπύλος δούς μεταε δε τούτων - οο -- ανθ κροατα αυτ προβοσκις, κατα σαλπιγ γαμεν κα την ψιν και το μεγεθος ευπειθ -προς το ελεῖαντα προνομεύει γα αυτω τας τροῖας, καιρον τιου ροποδων εὐρησε σιτίον έα με η ψον Qαντος, ελαβεν τε εὐθυς και ἐπιπτυοεισα κάτω προς την γενυν τω στοματι την τροῖην διακονει α Aτι των αδροτερων - τούτω πιριβάλλει κύκλω τοαγραν περιστίγξας, και το παν νεκούφισε, καιωρεξεν αν δωρον δεσποτη επικάθηται γαρ αυτω τις ἀνηρ Aissi: καινος λεῖαντι ιππευς ν' και κολω

μασπίζοντος ανεχεται δε μαστιξ αυτ πελεκυς σιδηρους Πον δε ποτε και Θεαμα καινον. α' Ελληνανεθηκε την κεφαλην κατα μεσην του θηρίου την Die tauri capiti. Ac si tu illinis os vuleres cornua duo hahere iussi res Veriam non cornua , sed dentes repanda

sunt, emitoriin me lio su mi pro, scis, iam manum vocant, Grina istagnitu sine nitae similis, & iis, quae sibi usui sunt, percommodit. Ea enim, cibum, quid-qulit esui apriam Dilcinir, γrripit. Ac si ex iis fuerit, qtu ita in cinum animal id uti consuevit, sumit statim, seque versus inflemns, ori fieri si minus, contorta in circulum manu sustollit, nemque pori igis: insulet enim illi Aetniops vir, qui novus illius eques Blanditur vero etiam, formidat, cloquentem intellii-git, betherari patitiari, serrea videlicet clavi, quae flagelli loco adhibetur. Atqui nitrabile quiddam etiam viderenae aliquando memini, Graecum scilicet nescio quem c put suum in belluae caput olim inserie taliuamque aperti

210쪽

σαλην ο λεῖας κεχηνε καὶ προπυαινε τονανθρωπον ἐγκείμενον αμ*οτερα οὐν ἐθαυμαζον, καὶ

το ανθρωπον της ευτολμίας, και τον ἐλεῖαντα της Qιλανθρωπίας ο δε ανθρωπος λεγεν, τι και μισγονειν δεδωκώς τω Θηρίω προσπνεῖν γα αὐτω και μονον οὐκ αρωμάτων 'Iνδκων. ιναι δε κεῖαν νοσου σης άρμακον οἶδεν οὐ την Θεραπείαν ο ελεῖας καὶ προῖκα ουλανοίγει στομα, αλλ εστιν ἰατρος ἀλαζων,

και τον μισθον πρωτος αιτεῖ κανέως , πείθεται, και παρεχε την χαριν, καὶἰπλοῖ την γενυν, και τοσουτονεκδεχεται κεχροως ο ν ο ανθρωπος βουλεται. ιδεγαρ τι πεπρακε την σμην.

ποιειπα κα την τροφην δώων - η γη γείτων ηλίου. πρωτοι ' γα ανατέλλοντα τον Θεον ρωσιν νδοὶ καὶ

αυτοις σερμοτερον το ςως ἐπικαθηται, και τηρει ooris anheliit laeentem hominem permul aere. In quo sane .hominis ainlaciam, S elephanti benignitatem ad ra-har. Mei cedent vero Miltiae a se pei solutam. aromatrum paene Iluscorum ab ea odorem assiatum suisse, Graecus ille aiebat, qui capitis dolorem removerit, e 'phamen inque id minime ignorare ideoque gratis os non aperire: sed superta medici more pretientium inprimis poscere quo ac epto, parere, ac gratiani referres, os pandere, Ceo aperto, quamisi quulem homo velit, exspectare, intel-sigentem cilicet, odorem se verutulisse. V. Tum ego : Ulule, inquam, ain desorini belluaeram suavis Mor Ex cibo, inquis Olarinides, quo ad

eam. rem maxime idoneo utitur. Irulorum regi Soli vi

cina est primique ipsi orientem illum adspicium, calicioresque illius radios experiuntur, ita ut etiam quasi igne